Quarterly Journal of Rehabilitation

fa رابطه گرايش های مذهبی و ابعاد شخصيت با رضايت دانشجويان کارورز توانبخشی از تجارب بالينی رابطه گرايش های مذهبی و ابعاد شخصيت با رضايت دانشجويان کارورز توانبخشی از تجارب بالينی عمومى General كاربردی Applicable هدف: هدف از پژوهش حاضر ارزيابی رابطه گرايش های مذهبی و ابعاد شخصيت با رضايت دانشجويان کارورز توانبخشی از تجارب بالينی خود به عنوان يک درمانگر بود. روش بررسی: دراين مطالعه توصيفی، 318 دانشجوی کارورز توانبخشی شامل 140 نفر دانشجوی فيزيوتراپی، 97 نفر دانشجوی کاردرمانی و 81 نفر دانشجوی گفتاردرمانی به صورت نمونه گيری طبقه ای-تصادفی انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های مذهب گرايی اسلامی، پنج عامل شخصيت و رضايت از تجربيات بالينی جمع آوری و با استفاده از محاسبه ضريب همبستگی پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه گام به گام تحليل شد. يافته ها: نتايج نشان داد که در تمام دانشجويان کارورز توانبخشی، بين رضايت از تجارب بالينی با مذهب گرايی، ارزنده سازی مذهبی و سه بعد شخصيت برون گرايی، توافق و وجدانی بودن همبستگی مثبت معنادار و با سازمان نايافتگی مذهبی و روان رنجور خويی همبستگی منفی معنادار دارد(001/۰>P). نتايج تحليل رگرسيون برای پيش بينی رضايت از تجربيات بالينی در دانشجويان نشان داد که در دانشجويان فيزيوتراپی متغيرهای برون گرايی، مذهب گرايی و توافق، در دانشجويان کاردرمانی متغيرهای برون گرايی، وجدانی بودن و کامجويی و در دانشجويان گفتاردرمانی متغيرهای مذهب گرايی و سازمان نايافتگی مذهبی وارد معادله رگرسيون شدند. نتيجه گيری: براساس يافته های پژوهش می توان نتيجه گرفت که گرايش های مذهبی و ابعاد شخصيت قادر به پيش بينی رضايت از تجربيات بالينی در دانشجويان فيزيوتراپی، کاردرمانی و گفتاردرمانی هستند. Obgectives: The purpose of present study was to investigate the relationship of religiosity and personality dimensions with satisfaction of rehabilitation practitioner students about their clinical experiences as a therapist. Materials & Methods: In this descriptive study, three hundreds eighteen rehabilitation practitioner students including onehundred forty physical therapy students, ninty seven occupational therapy students, and eighty one speech therapy students were selected by randomized and stratified sampling method. Data were collected through Islamic religiosity scale, NEO inventory and job satisfaction questionnaire, and analyzed by statistical methods such as: Pearson correlation coefficient and multiple regression analysis. Results: The finding showed that satisfaction from clinical experiences was positively and significantly correlated with religiosity, religious pretentiousness, and three dimensions of personality include extraversion, agreeable and consciousness, and was negatively and significantly correlated with neuroticism and religious disorganization in all of rehabilitation students. (P<0.0001). Results of multiple regression analysis showed that in physical therapy, religiosity and extraversion and agreeable, in occupational therapy students, extraversion ,consciousness and gratification and in speech therapy students, religiosity and religious disorganization have more power to predict of satisfaction with clinical experiences. Conclusion: With regarding to results, can concluded that religiosity is important factor to predict of satisfaction from clinical experiences in physical therapy, occupational therapy and speech therapy practitioner students. گرايش های مذهبی ، ابعاد شخصيت ، رضايت ، تجربيات بالينی ، دانشجويان کارورز توانبخشی گرايش های مذهبی ، ابعاد شخصيت ، رضايت ، تجربيات بالينی ، دانشجويان کارورز توانبخشی 0 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-42&slc_lang=fa&sid=fa Yaser رضاپور ميرصالح ياسر رضاپور ميرصالح 550031947532846002626 Yes Kianoosh عبدی کيانوش عبدی 550031947532846002627 No Masoud کريملو مسعود کريملو 550031947532846002628 No Shahnaz ريحانی کيوی شهناز ريحانی کيوی 550031947532846002629 No

fa ويژگيهای روان سنجی نسخه فارسی مقياس ترس از حرکت تمپا در بيماران ايرانی مبتلا به کمردرد ويژگيهای روان سنجی نسخه فارسی مقياس ترس از حرکت تمپا در بيماران ايرانی مبتلا به کمردرد عمومى General كاربردی Applicable هدف: ترس از درد و حرکت يکی از عوامل مهم ايجاد ناتوانی عملکردی در بيماران مبتلا به کمردرد است که بسياری از محققين آن را حتی از خود درد ناتوان کننده‌تر می‌دانند. هدف تحقيق حاضر بررسی خصوسيات روان سنجی نسخه فارسی مقياس ترس از حرکت تمپا که به عنوان يک ابزار رايج در دنيا برای سنجش ميزان ترس از حرکت و صدمه در بيماران کمردردی به کار می‌رود بود. روش بررسی: در اين مطالعه توصيفی و متدولوژيک که از نوع اعتبارسنجی و ابزارسازی می‌باشد، 232 نفر بيمار مبتلا به کمردرد مراجعه کننده به برخی کلينيکها و بيمارستانهای در دسترس شهر تهران با نمونه گيری ساده انتخاب شده و مورد ارزيابی قرار گرفته و 61 نفر از آنها برای آزمون مجدد جهت سنجش تکرارپذيری شرکت کردند. جهت اعتبارسنجی خصوصيات روان سنجی نسخه ايرانی مقياس ترس از حرکت تمپا همخوانی درونی، همبستگی آيتم با نمره کل، تکرارپذيری آزمون ـ بازآزمون و اعتبار سازه مورد ارزيابی قرار گرفت. ابزارها و آزمون‌های به کار رفته علاوه بر مقياس ترس از حرکت تمپا، آزمون آنالوگ ديداری برای سنجش شدت درد، آزمون باورهای منجر به ترس ـ اجتناب جهت سنجش ترس از درد در فعاليتهای بدنی و شغل و آزمون ناتوانی رولند ـ موريس جهت سنجش ناتوانی بالينی بودند. روش‌های آماری شامل محاسبه ضريب‌های آلفای کرونباخ، همبستگی پيرسون و همبستگی درون گروهی (ICC) و آزمون‌های کولموگروف– اسميرنوف و تی زوجی بود. يافته ها: همخوانی درونی مقياس خوب و ضريب آلفای کرونباخ برای 17 آيتم آن معادل 796/0 بود. همبستگی آيتم ـ نمره کل برای هر آيتم محاسبه گرديد که به غير از چهار آيتم، ساير موارد همبستگی مناسبی را نشان دادند. ضريب همبستگی درون گروهی در ارزيابی تکرارپذيری 86/0 به دست آمد. جهت محاسبه اعتبار سازه، ضريب همبستگی پيرسون بين مقياس ترس از حرکت تمپا با دو خرده مقياس فعاليت بدنی و شغل آزمون باورهای منجر به ترس ـ اجتناب به ترتيب 59/0 و 32/0 و با آزمون ناتوانی رولند ـ موريس 60/0 به دست آمد. نتيجه گيری: نسخه فارسی مقياس ترس از حرکت تمپا دارای روايی و پايايی لازم جهت سنجش ترس از حرکت/صدمه در بيماران کمردردی ايرانی می باشد و قابل استفاده در کلينيک ها و مراکز درمانی و يا جهت اهداف تحقيقی است. Objective: One of the main factor sinfluencing chronicity and disability in low back pain is pain related fear and fear of movement. It was shown that fear of pain is more disabling than the pain itself. The purpose of this study was to evaluate the psychometric properties of Tampa Scale of Kinesiophobia – Iranian version (TSK-IV) which is one of the most common instruments for measuring fear of movement and reinjury. Materials & Methods: In this descriptive and methodologic study which is a tool making and validity testing research, 232 low back pain patients were selected simply from some hospitals and clinics in Tehran. Among these patients 61 patients, participated for retest after seven days. To evaluate psychometric properties of TSK–IV, internal consistency, item-total correlation, test-retest reliability and construct validity were measured. The tools which were used included TSK to measure fear of movement, VAS for measuring pain intensity, Fear-Avoidance Beliefs Questionnaires (FABQ) for measuring the physical activity and work related fear and Roland Morris Disability Questionnaire (RDQ) to measure perceived disability were used. Results: TSK-Iranian version yielded acceptable values for internal consistency. Cronbach’s Alpha was 0.796 in 17 items of TSK. Item-total correlation was in acceptable range except for four items. ICC between the first test and retest was 0.86. There was a moderate correlation between TSK and FABQ-PA and FABQ-W respectively 0.59 and 0.32. TSK and disability measure using RMDQ correlated (r=0.60) moderately. Conclusion: The Iranian version of TSK is a reliable and valid instrument for measuring fear of movement and injury in low back pain patients, similarly to its original English version. This instrument can be used in clinical environment and also for research purposes مقياس ترس از حرکت تمپا/ ترس از حرکت/ صدمه، کمردرد/ خصوصيات روان سنجی/ ناتوانی مقياس ترس از حرکت تمپا/ ترس از حرکت/ صدمه، کمردرد/ خصوصيات روان سنجی/ ناتوانی 0 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-43&slc_lang=fa&sid=fa Hasan جعفری حسن جعفری 550031947532846002361 Yes Ismail ابراهيمی اسماعيل ابراهيمی 550031947532846002362 No Mahyar صلواتی مهيار صلواتی 550031947532846002363 No Mohammad کمالی محمد کمالی 550031947532846002364 No Ladan فتی لادن فتی 550031947532846002365 No

fa تأثير خدمات کاردرمانی روانی – اجتماعی بر کيفيت زندگی بيماران مبتلا به اختلالات روانی مزمن تأثير خدمات کاردرمانی روانی – اجتماعی بر کيفيت زندگی بيماران مبتلا به اختلالات روانی مزمن عمومى General كاربردی Applicable هدف : ارتقاءء کيفيت زندگی هدفی مهم از مراقبتهای بهداشتی در روانپزشکی شناخته می شود. در تحقيق حاضر با انجام مداخلات کاردرمانی روانی- اجتماعی بر روی بيماران دچار اختلالات روانی مزمن، به بررسی کيفيت زندگی آنها پرداخته شد. روش بررسی: اين مطالعه مداخله ای به صورت شبه تجربی می باشد و بر روی 24 بيمار مبتلا به اختلالات روانی مزمن مراجعه کننده به مرکز روزانه سينا به عنوان گروه مداخله و 50 بيمار دارای اختلالات روانی مزمن که خدمات کاردرمانی دريافت نمی کردند به عنوان گروه مقايسه انجام شد. نمونه ها از طريق نمونه گيری ساده و در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش «پرسشنامه کيفيت زندگی مُراجع ويسکانسين» بود که شامل ۸ خرده مقياس می‌باشد. خدمات کاردرمانی که شامل گروه درمانی، فعاليت درمانی و هنردرمانی بود، طبق برنامه مرکز هفته ای 2 بار، به مدت ۹۰ دقيقه و به طول 3 ماه بر روی گروه مداخله انجام شد. در اين مدت هر دو گروه تحت نظر روانپزشک و دارودرمانی قرار داشتند. برای تجزيه و تحليل آماری از آزمون‌های تی مستقل و تی زوجی استفاده شد. يافته ها: قبل از مداخله در هيچ يک از حيطه ها و کيفيت زندگی کل بين دو گروه تفاوت معناداری وجود نداشت، ولی بعد از مداخله ميانگين نمره رضايت از زندگی، فعاليت اشتغالی، سلامت و آسايش روانی، سلامت جسمانی و کيفيت زندگی کل (۰/۰۰۱>P) و همچنين روابط اجتماعی (۰/۰۰۵=P) و وضعيت مالی (۰/۰۰۳=P) دو گروه تفاوت معناداری داشت. ميانگين نمره علائم (۰/۲۲۷=P) و فعاليت روزمره زندگی (۰/۰۲۰=P) دو گروه بعد از مداخله نيز تفاوت معناداری نشان نداد. نتيجه گيری: خدمات کاردرمانی روانی- اجتماعی بر ميزان رضايتمندی و کيفيت زندگی بيماران اختلالات روانی مزمن مؤثر است. Objective: Quality of life has recently been recognized as an important goal of health care in psychiatry. In this study quality of life of chronic psychiatric patients was evaluated after psychosocial occupational therapy interventions. Materials & Methods: This study is interventional and quasi experimental. Twoenty four chronic mental patients who had refered to SINA Daily Center as intervention group and fifty chronic mental patients as control group were selected by simle and convenient sampling. The instrument was Wisconsin Quality of Life Client Questionnaire that included 8 subscales. Occupational therapy services consisting group therapy, activity therapy and art therapy, according to center’ plane, were performed during 3 months (2 times in week, 90 minutes in each session) for intervention group. Independent T test & Paired T test were used for data analysis. Results: There was no significant difference between two groups in parts of QOL before intervention, but after intervention, significant differences were observed in mean scores of satisfaction level, occupational activities, psychological well–being, physical health and total quality o life (P<0.001), also social relation (P=0.005) and economic situation (P=0.003).There was no significant difference between two group in symptoms (P=0.277) and activity of daily living (P=0.020) after intervention. Conclusion: Psychosocial occupational therapy services are effective on satisfaction level and quality of life of chronic psychiatric patients. کيفيت زندگی / اختلالات روانی مزمن / خدمات کاردرمانی روانی - اجتماعی / پرسشنامه کيفيت زندگی مراجع ويسکانسين کيفيت زندگی / اختلالات روانی مزمن / خدمات کاردرمانی روانی - اجتماعی / پرسشنامه کيفيت زندگی مراجع ويسکانسين 0 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-44&slc_lang=fa&sid=fa Elahe حجتی عابد الهه حجتی عابد 550031947532846002341 Yes Ashraf کربلايی نوری اشرف کربلايی نوری 550031947532846002342 No Hasan رفيعی حسن رفيعی 550031947532846002343 No Masood کريملو مسعود کريملو 550031947532846002344 No

fa الگوی مصرف مواد در معتادان گمنام الگوی مصرف مواد در معتادان گمنام عمومى General كاربردی Applicable هدف: شناسائی الگوی مصرف مواد در جامعه و همه گير شناسی آن از مهمترين اقدامات لازم جهت ارزيابی، پيگيری و کنترل مصرف اين مواد محسوب می گردد. هدف پژوهش حاضر بررسی الگوی سوء مصرف داروها و روشهای مصرف آنها در گروه معتادان گمنام می باشد. روش بررسی: در اين مطالعه توصيفي– تحليلی، به روش تمام شمار، 300 نفر از معتادان مراجعه کننده به يک مرکز درمانی معتادان گمنام شهر تهران (که به صورت در دسترس انتخاب شده بود) شرکت کرده و اطلاعات لازم شامل مشخصات دموگرافيک افراد، وضعيت اجتماعی و اقتصادی آنان و نوع و نحوه مصرف مواد، با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته از آنان اخذ و داده‌های حاصل با استفاده از آزمون مجذور خی مورد بررسی قرار گرفت. يافته ها: ۸۰ درصد از جمعيت معتادان گمنام را مردان و حدود 2/65% از اين جمعيت را افراد دارای سنين کمتر از 40 سال تشکيل می‌دادند. بيش از دو سوم افراد مورد مطالعه دارای مشاغل آزاد بوده و 2/21 درصد از آنان بيکار بودند. 32% از بيماران واجد تحصيلات دانشگاهی و شايعترين مواد مصرفی در افراد مورد مطالعه به ترتيب شامل ترياک (88%)، سيگار (7/76%) و الکل (63%) بوده و 34% افراد مواد را از طريق تزريق مصرف می نمودند. مصرف الکل (033/0P=)، حشيش (001/0P<)، کوکائين (009/0P=) و اکستازی (001/0P<) به طور معناداری در گروه کمتر از 40 سال بيشتر از افراد مسن تر بود. نتيجه گيری: به نظر می رسد که روند مصرف مواد در قشر جوان و تحصيل کرده در حال افزايش است. الگوی مصرف در جوانان بيشتر به سمت مواد روانگردان از قبيل کوکائين، حشيش و اکستازی می باشد. Objective: Having the information about pattern of substance abuse in the community and its epidemiological features is one of the most important protocols for evaluation, follow–up and control of the use of these substances. The aim of this study was to evaluate the patterns of substances abuse among narcotic anonymous (N. A. ) addicted patients. Materials & Methods: In this descriptive and analytical study, three hundred patients from narcotic abusers anonymous (N. A. ) association who were referred to a treatment center in Tehran were participated consecutively. The information about demographic characteristics, socioeconomic status, type of drug and the patterns of substance abuse of all cases were collected by researcher made questionnaire. Data were analyzed by Chi–Square test. Results: 80% of the patients were male. Almost 65. 2% of cases aged less than 40 years. More than two–third of cases had free jobs and 21. 2% of them were unemployed. Also, 32% of patients had college degrees. The most common types of abused substance were opium (88%), cigarette (76.7%), and alcohol (63%) and 34% of them used substances intravenously. The use of alcohol (P=0.033), cannabis (P<0.001), cocaine (P=0.009) and ecstasy (P<0.001) was more prevalent significantly in the cases less than 40 years old than the elderly. Conclusion: It seems that the trend of substance abuse has been changed to younger population. The pattern of drug abuse in young adults is more toward psychosis drugs such as cocaine and ecstasy. سوء مصرف مواد/ اعتياد/ اپيوم/ معتاد سوء مصرف مواد/ اعتياد/ اپيوم/ معتاد 0 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-45&slc_lang=fa&sid=fa Seyede Maryam وحدت شريعت پناهی سيده مريم وحدت شريعت پناهی 550031947532846002345 Yes Shahin شهبازی شاهين شهبازی 550031947532846002346 No

fa مقايسه تداخل دو تکليف حافظه کوتاه مدت شنيداری و ثبات پاسچر بين افراد مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا و افراد سالم مقايسه تداخل دو تکليف حافظه کوتاه مدت شنيداری و ثبات پاسچر بين افراد مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا و افراد سالم عمومى General كاربردی Applicable هدف : با توجه به اهميت فرآيندهای آگاهانه از جمله فعاليت‌های شناختی در تنظيم و ثبات پاسچر و سازگاريهای احتمالی مطرح شده در سيستم عصبی مرکزی بيماران مبتلا به بی‌ثباتی عملکردی مچ پا، اين تحقيق با هدف مقايسه الگوهای تداخل دو تکليف حافظه کوتاه مدت شنيداری و ثبات پاسچر بين بيماران مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا و افراد سالم صورت گرفت. روش بررسی: در اين مطالعه مقطعی و مورد– شاهدی، 15 بيمار مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا به روش ساده و در دسترس انتخاب و با 15 فرد سالم که با آنها جور شده بودند، با استفاده از الگوی تکليف دوگانه، تحت بررسی و مقايسه قرار گرفتند. برای هر آزمودنی 6 مرحله ارزيابی، حاصل از دو سطح بی ثباتی دستگاه تعادل بايودکس و سه درجه دشواری تکليف حافظه کوتاه مدت شنيداری انجام و در هر مرحله نمره عملکرد تکليف پاسچر و تکليف شناختی محاسبه شد. داده‌های حاصل با استفاده از آزمون آماری تحليل واريانس برای اندازه های مکرر تجزيه وتحليل شد. يافته ها: نتايج نشاندهنده تداخل بين تکليف پاسچر و تکليف حافظه کوتاه مدت شنيداری در بيماران مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا و افرادسالم بود (۰/۰۵>P)، ولی تداخل در دو گروه اختلاف معناداری نداشت. نتيجه‌گيری: يافته‌های حاصل، اختلال در روند تجزيه و تحليل اطلاعات را در ضايعه ای عضلاني– اسکلتي– محيطی همچون بی‌ثباتی عملکردی مچ پا تأييد کرد. به‌کارگيری برنامه های تمرين درمانی جهت تسهيل روند تجزيه و تحليل اطلاعات در روند توانبخشی اين بيماران و استفاده از الگوهای پيش رونده تکليف دو گانه، با درجات دشواری متفاوت تکليف شناختی، مؤثر به نظر می‌رسد. Objective: With increased recognition of the importance of conscious process and cognition activities in the stability and regulation of posture and also in line of probable adaptation in central nervous system in patients with functional ankle instability, this study was aimed to assess interference patterns between short–term memory task and postural stability tasks in functional ankle instability patients in comparison with healthy individuals. Materials & Methods: In this cross–sectional and case–control study, with dual–task paradigm fifteen functional ankle instability patients whom were selected simply and conveniently and fifteen healthy persons whom were matched with patients as control group were assessed and compared. Six steps of tests were performed for every case with two situation of balance Biodex system instability and three situation of auditory short–term memory task. Data were analyzed by repeated measurement ANOVA. Results: Finding showed that there was significant interference between postural task and cognitive task in both groups (P<0.05) , but there was no significant difference between interferences of two groups. Conclusion: Present study, certificated disruption in information processing in a peripheral musculoskeletal injury such as functional ankle instability. Application of training programs in order to facilitate central information processing in balance rehabilitation process of this patients and improved dual–task paradigms with different degrees of cognitive and postural tasks seems to be effective. کنترل پاسچر/ بی ثباتی عملکردی مچ پا/ تکليف دوگانه کنترل پاسچر/ بی ثباتی عملکردی مچ پا/ تکليف دوگانه 0 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-46&slc_lang=fa&sid=fa Maryam حياتی مريم حياتی 550031947532846002374 No Hasan عشايری حسن عشايری 550031947532846002375 No Mahyar صلواتی مهيار صلواتی 550031947532846002376 Yes Javad صراف زاده جواد صراف زاده 550031947532846002377 No Mohammad Reza کيهانی محمدرضا کيهانی 550031947532846002378 No

fa بررسی تأثير طولانی مدت رويکرد درمانی بوبت بر روی يک کودک همی پلژی بررسی تأثير طولانی مدت رويکرد درمانی بوبت بر روی يک کودک همی پلژی عمومى General كاربردی Applicable هدف: اين تحقيق با هدف بررسی تأثير طولانی مدت (6 سال ) رويکرد درمانی بوبت با استفاده از روشهای ابزاری نوين بر روی يک کودک همی پلژی صورت گرفت. روش بررسی: تحقيق حاضر يک مطالعه- تک موردی بوده و بر روی يک کودک مبتلا به فلج مغزی از نوع همی پلژی اسپاستيک انجام شد. برای ارزيابی وضعيت کيفی عملکرد حرکتی درشت از ارزيابی کلی بوبت و برای ارزيابی کمی، از ابزار ارزيابی عملکرد حرکتی درشت استفاده گرديد. اين ارزيابی ها به طور ساليانه و در مرداد ماه هر سال انجام شد. مداخلات درمانی، بر اساس تمرينات رويکرد درمانی بوبت به مدت 6 سال و متناسب با سطح توانائی کودک هفته ای يک بار انجام گرديد. يافته ها: بر اساس سيستم طبقه بندی عملکرد حرکتی درشت، پس از دريافت مداخله، عملکرد حرکتی درشت مددجو ازسطح II به I ارتقا يافت. بر اساس ارزيابی کلی بوبت، در بدو ورود به کاردرمانی، مشکلات اوليه کودک شامل هايپرتونی، دامنه حرکتی محدود، فقدان حرکات مجزا بين اندامها، وجود الگوهای حرکتی غير طبيعی در اندامها و هايپرلوردوز و اسکوليوز سمت چپ بدن بود. همچنين مهارتهای نشستن، غلتيدن از چپ به راست و خزيدن را انجام می داد. در سال ششم توانست مهارتهای راه رفتن، پريدن و دويدن سريع در محيط بيرون از منزل، لِی‌لِی کردن بر روی پای درگير و بالا و پايين آمدن از پله به طور متناوب را به دست آورد. در ارزيابی با ابزار ارزيابی عملکرد حرکتی درشت، در اولين ارزيابی، نمره 09/46 و در سال ششم نمره 99/79 را کسب نمود. نتيجه گيری: برنامه های درمانی بوبت که بر اساس ارزيابی های دقيقی طرح ريزی شده باشند، می توانند از تثبيت الگوهای ناهنجار جلوگيری کرده و تا حد امکان توانايی‌های مددجو را به پايه رشدی طبيعی نزديک نمايند. Objective: This study was aimed to determine a long-term effect of the Bobath approach (6 years) using modern tools on a child with hemiplegia. Material & Methods: This research is a single case study design and performed on a spastic hemiplegic child. Bobath general assessment was used for evaluating of the quality of the gross motor function and Gross Motor Function Measure tool – 66 was used for quantitative evaluation of the gross motor function. Therapeutic interventions, based on Bobath approach were done for 6 years, in every age level commensurate with their child age once a week. Results: After therapeutic intervention, based on Gross Motor Function Classification System, the child developed from level II to I. At the entrance to the occupational therapy session, based on general assessment, the major problems included hypertonia, muscle stiffness, lack of doing various movements and disassociation movement patterns abnormal in trunk, upper and lower extremities ,and hyper lordosis and scoliosis in her left side. Also she could assume sitting, rolling from left to right and creeping. In the sixth year, she acquired walking, jumping, fast running in out door, hopping and stepping up and down alternatively. In assessing with GMFM- 66, at the beginning of intervention the score was 46/09 and the end of sixth year was 79/99. Conclusion: Bobath treatment programs that planned based on the précis assessment, can prevent of abnormal patterns of movement and as much as possible client abilities to be close to base of natural development. فلج مغزی / همی پلژی / رويکرد درمانی بوبت / عملکرد حرکتی درشت فلج مغزی / همی پلژی / رويکرد درمانی بوبت / عملکرد حرکتی درشت 0 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-47&slc_lang=fa&sid=fa Hamid دالوند حميد دالوند 550031947532846002352 No Leyla دهقان ليلا دهقان 550031947532846002353 Yes Seyyed Ali حسينی سيدعلی حسينی 550031947532846002354 No

fa استانداردسازی سياهه ابراز خشم صفت ـ حالت 2 اسپيلبرگر استانداردسازی سياهه ابراز خشم صفت ـ حالت 2 اسپيلبرگر عمومى General كاربردی Applicable هدف: باتوجه به دارا بودن قابليت بالای پژوهشی و درمانی سياهه ابراز خشم صفت ـ حالت 2 اسپيلبرگر، پژوهش حاضر با هدف بررسی ويژگی های روان‏سنجی و هنجاريابی آن در جمعيت دانشجويان ايرانی انجام يافت. روش بررسی: روش تحقيق توصيفي– پيمايشی از نوع ابزار‌سازی است. گروه نمونه مورد مطالعه 1140 نفر از دانشجويان دختر و پسر دانشگاه تهران (با ميانگين سنی 92/21 و انحراف معيار 89/2) بود. از اين تعداد 554 نفر دختر (6/48 درصد) و 586 نفر پسر (40/51 درصد) بودند که 1080 نفر آنها مجرد (7/94 درصد) بود. اين دانشجويان به شيوه خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب و از آنها خواسته شد به دو ابزار پاسخ دهند. يکی از اين دو ابزار سياهه ابراز خشم صفت_ حالت 2 اسپيلبرگر و ديگری يکی از ابزارهای مقياس خشم چند بعدی، مقياس خصومت مهار شده افراطی، پرسشنامه شادکامی آکسفورد، سياهه‌ی هوش هيجانی و سياهه شخصيتی نئو بود. يافته ها:: دختران و پسران در اکثر خرده مقياسهای خشم صفت– حالت تفاوتی ندارند. ضرايب همبستگی بين اغلب خرده مقياسهای خشم صفت– حالت و همچنين ضرايب همبستگی بين خرده مقياسهای خشم صفت– حالت با مقياسهای موازی معنادار است (05/0P<). همجنين ميانگين کليه خرده مقياسهای خشم صفت– حالت در دو گروه دارای هوش هيجانی بالا و پايين تفاوت معنادار نشان دادند (05/0P<). تحليل عاملی نمايانگر وجود عوامل چندگانه همسان با فرم اصلی در هر يک از بخش‌های سياهه خشم صفت– حالت است. برای هر يک از خرده‌مقياسهای خشم حالت– صفت جداول هنجاری براساس نمرات T استخراج شد. نتيجه گيری: سياهه ابراز خشم صفت– حالت 2 اسپيلبرگر از روايی و اعتبار مناسبی جهت سنجش خشم در جوانان ايرانی برخوردار است. لذا از اين سياهه می توان به عنوان ابزاری جهت سنجش خشم صفت و حالت در پژوهش ها و مجموعه های بالينی استفاده نمود. Object: Since Spielberger's State–Trait Anger Expression Inventory–2 (STAXI–2) has enormous potential for research and therapy, the current study aimed to investigate psychometric properties and normalization of STAXI–2 among Iranian college students. Method: Descriptive–survey research method, developing an instrument one, was used. 1140 students (Mean age=21.92, SD=2.89) were drawn from Tehran University via cluster sampling method. 554 (48.6%) and 586 (51.4%) participants were females and males respectively. Among participants 1080 were singles. The participants were asked to complete two instruments. One of these instruments STAXI–2 and other was one of Multi–dimensional Anger Inventory, Over controlled Hostility Scale, Oxford Happiness inventory, Emotional and NEO– Five Factor Inventory. Results: There were not observed significant differences between females and males participants in most sub–scales of STAXI–2. Also data analysis demonstrated that STAXI–2 and its subscales had significant relationship with parallel instruments. Moreover, the results showed significant mean differences between two groups including high and low emotion intelligence groups and all subscales of STAXI–2. Factor analysis also extracted as many as factors in any part of STAXI–2 in comparison with original version. Based on T scores, separate norms tables were reported. Conclusion: STAXI–2 has an appropriate validity and reliability to measure anger in Iranian young population. Therefore, STAXI–2 as a state and trait assessment device can be used in clinical sets and research سياهه ابراز خشم، خشم صفت، خشم حالت، اسپيلبرگر، ويژگي‏های روان‏سنجی، هنجاريابی سياهه ابراز خشم، خشم صفت، خشم حالت، اسپيلبرگر، ويژگي‏های روان‏سنجی، هنجاريابی 0 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-48&slc_lang=fa&sid=fa Mohammad خداياری فرد محمد خداياری فرد 550031947532846002355 No Masoud غلامعلی لواسانی مسعود غلامعلی لواسانی 550031947532846002356 No Saeed اکبری زردخانه سعيد اکبری زردخانه 550031947532846002357 Yes Somayye لياقت سميه لياقت 550031947532846002358 No

fa گزارش يک مورد کودک مبتلا به " هيدروسفالی و اوتيسم " و نتايج کاردرمانی در آن گزارش يک مورد کودک مبتلا به " هيدروسفالی و اوتيسم " و نتايج کاردرمانی در آن عمومى General كاربردی Applicable اين تحقيق بصورت مطالعه موردی انجام گرديد . در اين پژوهش ، پسربچه 4 ساله ای که با تشخيص " هيدروسفالی و اوتيسم " توسط روانپزشک به يکی از کلينيک های کاردرمانی تهران ارجاع داده شده و تحت کاردرمانی قرار گرفت ، معرفی می گردد . همراهی علائم اوتيسم با هيدروسفالی سبب اختلال رشدی شديد در حيطه های ادراکی ، شناختی ، حرکتی ، ارتباطی و خودياری شده بود . کاردرمانی برای اين بيمار با هدف تسهيل ابعاد مختلف رشدی و ايجاد رفتارهای تطابق يافته ، به مدت يکسال انجام گرفت و در نتيجه ، اختلالات و مشکلات وی در اغلب ابعاد رشدی به ميزان قابل توجهی کاهش يافت بعنوان نمونه ، تماس چشمی او افزايش چشمگيری يافت ، می توانست با خانواده و اطرافيان نزديک ، تعامل نسبتا خوبی برقرار کند ، بيش فعالی ، خود آزاری و پرخاشگری او تا حد زيادی کاهش يافت ، می توانست نقاشی های ساده بکشد ، بدود و سه چرخه سواری کند . و با تداوم اقدامات توانبخشی ، در نهايت توانست در يکی از مدارس عادی دولتی تهران تحصيل در مقطع دبستان را آغاز نمايد . آخرين پيگيری ها نشان می دهد کودک پايه پنجم دبستان را نيز با موفقيت ( با معدل 17 ) پشت سر گذاشته ، برای ورود به مقطع راهنمايی تحصيلی آماده می شود . نتايج اين پژوهش ، توجه کاردرمانگران را به ارزيابی دقيق و همه جانبه کودکان مبتلا به هيدروسفالی ، ترکيب مناسب مداخلات درمانی ، همکاری نزديک با ساير اعضای تيم توانبخشی و پيگيری مرتب وضعيت بيمار را حتی پس از ترخيص ، به همراه اهميت مشارکت فعال والدين در درمان را مورد تاکيد قرار می دهد . This is a case report. In this essay, a 4years old boy with "Hydrocephalus and Autism" is presented, who referred to an occupational therapy clinic by a psychiatrist and received occupational therapy interventions. Hydrocephalus together with Autism had caused to severe cognitive, perceptual, motor, communicative and self care problems. Occupational therapy goals were facilitation of development in different areas and making adaptive behavior.finally, his difficulties and dysfunctions decreased noticeably : his eye contact was improved seriously , he could keep almost good communication with his family , hyperactivity and aggressive behaviors are decreased, he could draw simple paintings, could run and ride tricycle. By continued rehabilitation interventions, ultimately he could begin studying in one of Tehran normal state schools. The last following up showed that he could passed fifth level of elementary successfully ( with average, 17 ), and now is ready to go to the guidance school. Results of this study show the importance of careful and all-around evaluation of hydrocephalus children, careful combination of therapeutic interventions, cooperation and coordination of all rehabilitation team members, continued following up clients even after discharge, and attracting active cooperation of child parents in occupational therapy successful process. هيدروسفالی ، اوتيسم ، کاردرمانی ، کودک هيدروسفالی ، اوتيسم ، کاردرمانی ، کودک 0 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-49&slc_lang=fa&sid=fa Fateme وجدانی فاطمه وجدانی 550031947532846002359 Yes Fateme بهنيا فاطمه بهنيا 550031947532846002360 No