<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Quarterly Journal of Rehabilitation</title>
<title_fa>فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی</title_fa>
<short_title>journal of Rehabilitation</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://www.jrehabilitation.com</web_url>
<journal_hbi_system_id>55</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>journal55</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1607-2960</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online></journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi></journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1388</year>
	<month>12</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2010</year>
	<month>2</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>10</volume>
<number>4</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی تأثير تمرينات استقامتی – مقاومتی بر ظرفيت بدنی و شاخص های تن سنجی بيماران قلبی</title_fa>
	<title>بررسی تأثير تمرينات استقامتی – مقاومتی بر ظرفيت بدنی و شاخص های تن سنجی بيماران قلبی</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>كاربردی</content_type_fa>
	<content_type>Applicable</content_type>
	<abstract_fa>هدف: اين تحقيق با هدف بررسی ميزان تأثير برنامه نوتوانی قلبی (تمرينات استقامتی و مقاومتی) بر عملکرد بدنی و نيز شاخص های چربی و قند خون بيماران قلبی صورت گرفت. 
روش بررسی: در اين پژوهش نيمه تجربی و مداخله‌ای، ۲۰ بيمار قلبی پذيرش شده در بخش نوتوانی قلب بيمارستان شهيد بهشتی همدان که در مرحله 2 نوتوانی بودند، به صورت ساده و در دسترس انتخاب و تمرينات مقاومتی و استقامتی به مدت ۲۴ جلسه (هفته‌ای ۳ جلسه) به آنها داده شد. ظرفيت بدنی، شاخص‌های تن سنجی و معيارهای پاراکلينيکی بيماران قبل و بعد از تمرينات ارزيابی و با آزمون آماری تی زوجی مورد مقايسه قرار گرفت. 
يافته ها: بعد از انجام تمرينات کاهش معناداری در ميزان تری گليسيريد (۰/۰۰۹=P)، کلسترول تام (۰/۰۱۹=P) و کلسترول تراکم بالا (۰/۰۳۶=P) نسبت به قبل از مداخله ملاحظه شد، در حالی که اين کاهش در مورد قند خون (۰/۰۷۲=P) و کلسترول تراکم پايين (۰/۰۸۷=P) معنادار نبود. همچنين مسافت طی شده در مدت ۶ دقيقه توسط بيماران بعد از مداخله افزايش معناداری نسبت به قبل داشت (۰/۰۰۱&gt;P) و ميزان درک فشار تحمل شده توسط بيمار پس از انجام آزمون کاهش يافت (۰/۰۰۸=P). شاخص های چاقی از قبيل وزن (۰/۰۳۱=P) و ضخامت چربی زير جلد (۰/۰۱۷=P) نيز پس از برنامه نوتوانی کاهش معناداری داشت. 
نتيجه گيری: برنامه نوتوانی قلبی شامل تمرينات استقامتی و مقاومتی موجب کاهش عوامل خطر ساز در بيماران چاق مبتلا به بيماری قلبی – عروقی و نيز افزايش ظرفيت فيزيکی بيمار می گردد
</abstract_fa>
	<abstract>Objective: The aim of this study was to measure of cardiac rehabilitation program (Endurance &amp; Resistance training) effect on physical functioning as well as its exact effect on lipid profile and fasting blood sugar of cardiovascular patients. 
Materials &amp; Methods: In this quasi experimental and interventional study 20 patients who arrived to phase II cardiac rehabilitation after their first cardiovascular accident were selected conveniently and participated in this prospective study. Anthropometrics' measurements, FBS and blood lipid, 6–MWT were performed at the beginning and at the end of 8 weeks program (3 days per week for 24 sessions). Data were analyzed by Paired T test.
Results: Except for low–density lipoprotein (LDL) (P=0.087) and FBS (P=0.072), all other biochemical indices [total cholesterol (TC) (P=0.019), high–density lipoprotein (HDL) (P=0.019), and triglyceride (TG) (P=0.009)], functional capacity (6MWT) (P&lt;0.001) and measurment of rate pressure product with Borg scale (P=0.008), and also obesity indices including weight (P=0.031) and subcutaneus fat (P=0.017) had significant response to cardiac rehabilitation program (CRP). 
Conclusion: These results support the benefits of cardiac rehabilitation program such as endurance and resistance training to reduce overall risk in obese patients with coronary heart disease, and increase physical capacity. 
</abstract>
	<keyword_fa>نوتوانی قلب/ تمرين اسقامتی/ تمرين مقاومتی/ شاخص های تن سنجی/ ظرفيت بدنی</keyword_fa>
	<keyword>نوتوانی قلب/ تمرين اسقامتی/ تمرين مقاومتی/ شاخص های تن سنجی/ ظرفيت بدنی</keyword>
	<start_page>0</start_page>
	<end_page>0</end_page>
	<web_url>http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-33&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Nikoo</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>نيکو</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمدرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نيکو</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846003791</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Abbasali</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>گايينی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>عباسعلی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>گايينی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846003864</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Hojjatollah</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>نيکبخت</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حجت اله</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نيکبخت</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846003865</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Ramin</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>شعبانی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>رامين</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شعبانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846003866</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>مقايسه درک ترکيبات استعاری بين دانش آموزان آسيب ديده شنوايی با دانش آموزان شنوا در مقطع راهنمايی</title_fa>
	<title>مقايسه درک ترکيبات استعاری بين دانش آموزان آسيب ديده شنوايی با دانش آموزان شنوا در مقطع راهنمايی</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>كاربردی</content_type_fa>
	<content_type>Applicable</content_type>
	<abstract_fa>هدف: آسيب شنوايی شايع ترين نقص هنگام تولد است. بسياری معتقدند افراد آسيب ديده شنوايی از مشکلات زبانی از جمله درک استعاره ها رنج می برند. هدف مطالعه حاضر مقايسه درک ترکيبات استعاری دانش آموزان شنوا با دانش آموزان آسيب ديده شنوايی شديد مقطع راهنمايی می باشد. 
روش بررسی: در اين پژوهش توصيفی- تحليلی و مقايسه‌ای 50 دانش آموز شنوا و 25 دانش آموز آسيب ديده شنوايی به روش نمونه گيری تصادفی ساده از ميان مدارس عادی و مدارس استثنايی ويژه ناشنوايان مقطع راهنمايی انتخاب شدند. برای انجام آزمون، از دو تکليف محقق ساخته استفاده و در ابتدا روايی محتوايی و سپس با استفاده از روش آزمون- باز آزمون، پايايی تکليف درک واژگان غير استعاری و تکليف درک ترکيبات استعاری ارزيابی شد. سپس تکليف درک واژگان غير استعاری اجرا و چنانچه آزمودنی به بيش از 75 درصد کلمات پاسخ صحيح داده و بقيه معيارهای انتخاب نمونه را دارا بود، تکليف درک ترکيبات استعاری اجرا می شد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری تی مستقل و تحليل واريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. 
يافته ها: بين نمره درک ترکيبات استعاری دانش آموزان شنوا و آسيب ديده شنوايی تفاوت معناداری وجود داشت (001/0&gt;P). بيشترين تعداد پاسخهای غلط دانش آموزان آسيب ديده شنوايی از نوع لفظی بود. در هيچ يک از دو گروه، ميانگين پاسخهای صحيح در سه پايه تحصيلی اختلاف معناداری نداشت. 
نتيجه‌گيری: دانش آموزان آسيب ديده شنوايی در درک ترکيبات استعاری در طول 3 پايه تحصيلی رشدی نداشته و پاسخ های غلط ايشان به آزمون، حاکی از فهم لفظی ايشان از ترکيبات استعاری است. تفاوت قابل ملاحظه دانش آموزان شنوا و آسيب ديده شنوايی در درک ترکيبات استعاری نشان دهنده نياز ويژه آنها به آموزش در اين زمينه می باشد. 
</abstract_fa>
	<abstract>Objective: Hearing impairment is the most common disability in birth. Many hearing impaired people suffer from language impairment such as metaphor comprehension. The purpose of this study is comparison of comprehension of metaphoric expressions in normal students with hearing impaired of junior high school sever 
Materials &amp; Methods: In this descriptive–analytic and comparative research, fifty hearing students and twenty five hearing impaired students were selected in a simple random sampling from normal and exceptional schools. Two researcher- made tasks have been used. At first the content validity and then with test re test reliability of non metaphoric words (r=0. 724) and metaphoric expression comprehension task were determined. Then task of non metaphoric words was performed. If the subjects answered more than 75 percent of words correctly and they had all of inclusion criteria, task of metaphoric expression comprehension task was performed. Data were analyzed by statistical test such as independent sample T test and one way ANOVA. 
Results: There was significant difference in score of comprehension of metaphoric expressions between two groups (P&lt;0. 001). The most number of incorrect answers of hearing impaired students were literal. In both groups, there was no significant difference in mean score of comprehension of metaphoric expressions between three grades of junior high school. 
Conclusion: Hearing impaired students had no development in comprehension of metaphoric expressions in first, second and third grade of junior high school and they understand metaphoric expressions literally according to their incorrect answers. They need especial training because of their significant different with hearing students. 
</abstract>
	<keyword_fa>: آسيب شنوايی/ شنوا/ ترکيبات استعاری</keyword_fa>
	<keyword>: آسيب شنوايی/ شنوا/ ترکيبات استعاری</keyword>
	<start_page>0</start_page>
	<end_page>0</end_page>
	<web_url>http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-34&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Reyhaneh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>محمدی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>ريحانه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>محمدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846003792</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Tahereh sima</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>شيرازی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>طاهره سيما</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شيرازی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846003867</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Reza</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>نيلی پور</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>رضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نيلی پور</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846003868</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mahdi</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>رهگذر</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مهدی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رهگذر</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846003869</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Abbas</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>پورشهباز</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>عباس</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>پورشهباز</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846003870</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی ميزان تأثير آسيب خفيف تا متوسط بينايی و شنوايی بر فعاليتهای روزمره زندگی و تعادل سالمندان</title_fa>
	<title>بررسی ميزان تأثير آسيب خفيف تا متوسط بينايی و شنوايی بر فعاليتهای روزمره زندگی و تعادل سالمندان</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>كاربردی</content_type_fa>
	<content_type>Applicable</content_type>
	<abstract_fa>هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی ميزان تأثير آسيب خفيف تا متوسط دو حس شنوايی و بينايی ناشی از کهولت بر فعاليتهای روزمره زندگی و تعادل سالمندان انجام گرفت.
روش بررسی: در پژوهش تحليلی و مورد- شاهدی حاضر، از بين 370 نفر سالمند ساکن در 6 آسايشگاه شمال تهران، 36 نفر بر اساس معيارهای لحاظ شده به روش نمونه گيری ساده و در دسترس انتخاب و آزمونهای شنوايی و بينايی به صورت اوديومتری و جداول E (اسنلن)، بر روی نمونه ها انجام و براساس اين آزمونها افراد در 4 گروه قرار گرفتند: ا- افرادی که فقط دارای مشکل بينايی بودند 2- افرادی که فقط دارای مشکل شنوايی بودند 3- افراد دارای هر دو مشکل شنوايی و بينايی 4- افرادی که مشکل شنوايی و بينايی نداشتند. سپس آزمون های مربوط به فعاليت روزمره زندگی در سالمند و تست تعادلی برگ برای افراد هر 4 گروه انجام شد. نتايج با استفاده از آزمونهای تحليل واريانس، کروسکال واليس و آزمون تعقيبی بن‌فرونی مورد تجزيه و تحليل واقع شد.
يافته ها: خطر نسبی وابستگی در امور مربوط به فعاليتهای روزمره زندگی در ابتلا به اختلال بينايی خفيف تا متوسط 76/2 و خطر نسبی وابستگی در ابتلا به اختلال شنوايی خفيف تا متوسط برابر 5/1 بود. بيشترين خطر نسبی وابستگی وقتی بود که هر دو آسيب به طور توأم وجود داشت (خطر نسبی=85/2). آسيب شنوايی بر تعادل بی تأثير و آسيب بينايی هر چند خفيف، بر تعادل تأثيرگذار بود (001/0&gt;P). توأم شدن دو آسيب شنوايی و بينايی بر تعادل تأثيرگذار بود (001/0&gt;P)، ولی باعث افزايش اختلال در تعادل نسبت به آسيب يک حس به تنهايی نشد.
نتيجه گيری: کاهش شنوايی ناشی از کهولت حتی اگر در حد خفيف تا متوسط باشد، بر فعاليتهای روزمره زندگی تأثيرگذار است، اما اين ميزان کاهش شنوايی بر تعادل سالمندان تأثيرگذار نيست، مگر آن که با اختلال بينايی توأم باشد. 
</abstract_fa>
	<abstract>Objective: The purpose of this research was to study the effect of mild and moderate visual and auditory impairment on activities of daily living (ADL) and Balance in the elderly people.
Materials &amp; Methods: In this analytical and comparative research, thirty six elderly persons were selected simply and conveniently among 370 men and women whom were residing in 6 sanitariums in the north of Tehran. At the end, Snellen visual chart &amp; Audiometer were used to measure visual acuity &amp; auditory intensity. Samples were taken in 4 groups: 1- with visual impairment 2- with auditory impairment 3- with combined visual &amp; auditory impairment 4- without any sensory impairment. Finally Berg balance scale and physical self maintenance scale as an ADL scale were used in 4 groups.
Results: Relative risk in ADL for visual impairment was 2.46, for auditory impairment was 1.5 and for combined visual and auditory impairment was 2.85. Auditory impairment didn't have any effect on balance and falling. However even mild visual impairment was an effective factor on balance (P&lt;0.001). Contemporary auditory and visual impairment was an effective factor on balance (P&lt;0.001).
Conclusion: Even mild and moderate auditory impairment can cause disability in the basic ADL. If mild and moderate auditory impairment exist simultaneously with visual impairment, the person had balance disability. Auditory impairment didn't have any effect on balance.
</abstract>
	<keyword_fa>شنوايی / بينايی/ فعاليتهای روزمره زندگی / تعادل / سالمندان  </keyword_fa>
	<keyword>شنوايی / بينايی/ فعاليتهای روزمره زندگی / تعادل / سالمندان  </keyword>
	<start_page>0</start_page>
	<end_page>0</end_page>
	<web_url>http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-35&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>ءهدش</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>حسينی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مينا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حسينی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846002242</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Zohreh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>سرفراز</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>زهره</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>سرفراز</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846002243</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Masoud</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>کريملو</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مسعود</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کريملو</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846002244</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Fateme</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>بهنيا</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فاطمه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>بهنيا</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846002245</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>مقايسه تصوير بدنی معلولين ورزشکار با معلولين و غير معلولين</title_fa>
	<title>مقايسه تصوير بدنی معلولين ورزشکار با معلولين و غير معلولين</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>كاربردی</content_type_fa>
	<content_type>Applicable</content_type>
	<abstract_fa>هدف: تحقيق حاضر با هدف مقايسه تصوير بدنی مردان معلول ورزشکار با مردان معلول و غير معلول غير ورزشکار انجام شد.
روش بررسی: در اين مطالعه مقطعی- مقايسه ای، سه گروه پنچاه نفره از معلولين ورزشکار، معلولين غير ورزشکار و غير معلول غير ورزشکار مرد شهر تهران به طور تصادفی و خوشه ای به ترتيب از اماکن ورزشی مخصوص معلولين، آسايشگاه معلولين کهريزک و ادارات دولتی انتخاب و تصوير بدنی آنها مورد مقايسه قرار گرفت. ابزارهای به کار رفته شامل پرسشنامه اطلاعات فردی محقق ساخته و همچنين پرسشنامه استاندارد خود توصيفی بدنی بود که از 11 خرده مقياس و کل بدن تشکيل شده است. روشهای آماری مورد استفاده شامل آزمون تحليل واريانس يک طرفه و آزمون تعقيبی نيومن- کلز بود.
يافته ها: تصوير بدنی معلولين ورزشکار در خرده مقياسهای قدرت، استقامت، هماهنگی، انعطاف پذيری، عزت نفس، فعاليت بدنی، لياقت ورزشی و کل بدن (۰/۰۰۱P≤) به طور معنا داری از معلولين و غير معلولين غير ورزشکار بهتر بود. همچنين در خرده مقياسهای ظاهر بدن)۰/۰۰۲=P( ، سلامت عمومی(۰/۰۰۱P=) و چربی بدن (۰/۰۱۲=P) ؛ معلولين ورزشکار به طور معنا داری بهتر از معلولين غير ورزشکار بودند، اما با غير معلولين غير ورزشکار تفاوت معناداری نداشتند.
نتيجه گيری: با توجه به اينکه افراد معلول ورزشکار به دليل انجام فعاليت بدنی مستمر تصوير بدنی مطلوبتری نسبت به معلولين و غير معلولين غير ورزشکار دارند، لذا توصيه می شود که شرايط انجام فعاليتهای ورزشی برای معلولين مهيا گردد.
</abstract_fa>
	<abstract>Objective:The aim of this research was to compare the body image between disabled athletes with disabled and non-disabled non- athletes.
Materials &amp; Methods: In this cross sectional and comparative study, fifty disabled athletes from the handicapped sports club, fifty disabled non athletes from Kahrizak disabled rest house and fifty non athlete healthy persons from governmental administrations were selected randomly by classified clustered method and their body image were compared. Data collection tools included a personal information questionnaire and a physical self description questionnaire (PSDQ) which included 11 sub-scales such as power, endurance, coordination, general health, flexibility, self-esteem, athletic competence, fat, body appearance, body activity and the global physical. The statistical procedures used in this study comprised one way ANOVA and the Newman-keuls test.
Results: Body image of disabled athletes in the sub-scales of power, endurance, coordination, flexibility, self-esteem, athletic competence, body activity were higher than disabled and non-disabled individuals who were not athletes (P≤0.001). In addition the sub-scales of the body fat (P=0.012), body appearance (P=0.002) and general health (P=0.001), the results showed that a higher significance for the disabled athletes, however, there wasn’t significant difference for the non-disabled athletes.
Conclusion: Thus the result showed that the attitude of the disabled and non-disabled individual in due to their continuous physical activity in that the disabled athletes have got better body images as compared to the disabled and non-disabled individual who have not physical activity.
</abstract>
	<keyword_fa>تصوير بدنی/ معلول ورزشکار/ افراد غير معلول/ معلولين غير ورزشکار</keyword_fa>
	<keyword>تصوير بدنی/ معلول ورزشکار/ افراد غير معلول/ معلولين غير ورزشکار</keyword>
	<start_page>0</start_page>
	<end_page>0</end_page>
	<web_url>http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-36&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Abdollah</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>قاسمی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>عبدالله</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>قاسمی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846002239</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Maryam</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>مومنی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مريم</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مومنی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846002240</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Hamid Reza</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>خانکه</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حميدرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>خانکه</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846002241</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>مقايسه اولتراسونيک تغييرات ضخامت عضلات شکم در وضعيتهای مختلف در مردان مبتلا به کمردرد مزمن غير اختصاصی و مردان سالم</title_fa>
	<title>مقايسه اولتراسونيک تغييرات ضخامت عضلات شکم در وضعيتهای مختلف در مردان مبتلا به کمردرد مزمن غير اختصاصی و مردان سالم</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>كاربردی</content_type_fa>
	<content_type>Applicable</content_type>
	<abstract_fa>هدف: مقايسه تغييرضخامت عضلات شکم در وضعيتهای مختلف نشسته در مردان سالم و مردان مبتلا به کمردرد مزمن غير اختصاصی با استفاده از سونوگرافی هدف اين مطالعه می‌باشد. 
روش بررسی: در اين مطالعه مورد– شاهدي20 مرد مبتلا به کمردرد مزمن غيراختصاصی از مراجعين کلينيک‌های فيزيوتراپی دانشگاه علوم بهزيستی و توانبخشی و ‏20 مرد سالم به صورت ساده و در دسترس و با لحاظ کردن معيارهای ورود و خروج انتخاب شدند. ضخامت عضلات عرضی شکم، مايل داخلی، مايل خارجی و راست شکمی در سمت راست توسط سونوگرافی نوع B (5/7 مگاهرتز خطی) در وضعيت‌های طاقباز (وضعيت1)، نشسته روی صندلی (وضعيت2)، نشسته روی توپ ژيمناستيک (وضعيت3) و نشسته روی توپ ژيمناستيک با بلند کردن پای چپ از روی زمين (وضعيت4) در انتهای دم و بازدم در دو گروه اندازه گيری شد. داده‌های حاصل با استفاده از آزمونهای تی زوجی و مستقل مورد مقايسه و تجزيه و تحليل قرار گرفت. 
يافته‌ها :ضخامت عضلات عرضی شکم و مايل داخلی در هر 4 وضعيت و عضله راست شکمی فقط در وضعيت 4 در هر دو گروه سالم و بيمار در انتهای بازدم بيشتر از دم بود (۰/۰۰۱&gt;P). تغييرات ضخامت عضلات عرضی شکم، مايل داخلی و راست شکمی در مقايسه وضعيتهای ۳ با ۲، ۴ با ۲ و ۴ با ۳ و عضله مايل خارجی فقط در مقايسه وضعيتهای ۴ با ۲ و ۴ با ۳ در هر دو گروه سالم و بيمار در دو حالت دم و بازدم معنادار شد ( (۰/۰۰۱&gt;P). ضخامت عضله عرضی شکم افراد سالم در وضعيت4 بيشتر از افراد بيمار (۰/۰۰۱&gt;P) و ضخامت عضله راست شکمی افراد بيمار در وضعيت4 بيشتر از افراد سالم بود (۰/۰۱=P). 
نتيجه‌گيری: عضلات شکم به تغييرات پاسچر پاسخ می دهند و اين عضلات با کاهش ثبات وضعيت نشسته به طور خودکار وارد عمل می شوند. در بيماران کمردردی فعاليت عضله عرضی شکم کاهش يافته و فعاليت عضله راست شکمی افزايش می يابد. 
</abstract_fa>
	<abstract>Objective: The purpose of this study is to compare the abdominal muscles thickness change at alteration in seated stability between healthy and non–specific chronic low back pain male subjects. 
Materials &amp; Methods: In this case–control study, twenty non–specific chronic low back pain male patients whom had refered to physiotherapy clinics of university of Social Welfare and Rehabilitation Sciences and twenty healthy men were selected conveniently and simply. The thickness of Transverse Abdominis, Internal Oblique, External Oblique and Rectus Abdominis muscles of right side were measured with B mode ultrasonography (7. 5 MHz linear head) in supine lying (Position 1) , relaxed sitting on a chair (Position 2) , relaxed sitting on a gym ball (Position 3) and sitting on a gym ball lifting the left foot off the floor (Position 4). Measurement were taken at the end of both inspiration and expiration. Data were analyzied by Paired T and Independent T tests. 
Results: Transverse Abdominis and Internal Oblique at all of position and Rectus Abdominis only at position 4 were thicker at the end of expiration in both healthy and patient groups (P&lt;0.001). At the both status of inspiration and expirtion, there were significant differences in both groups in thickness change of Transvers Abdominis, Internal Oblique and Rectus Abdominis muscles between position 3 in comparison with position 2,position 4 with position 2 and position 4 with position 3 (P&lt;0.001). Also there were significan differences in thickness change of External Oblique muscle between position 4 with position 2 and position 4 with position 3 in both groups (P&lt;0.001). There were smaller increase in thickness of Transvers Abdominis in patients than healthy group (P&lt;0.001) and smaller increase in thickness of Rectus Abdominis in healthy men than patient group (P=0.01).
Conclusion: Abdominal muscles respond to postural changes and these muscles are automatically targeted by decreasing the seated stability. In non–specific chronic low back pain patients, activity of Transvers Abdominis was decreased and activity of Rectus Abdominis was increased. 
</abstract>
	<keyword_fa> عضلات شکمی/ سونوگرافی/ پاسچر/ کمردرد مزمن غيراختصاصی</keyword_fa>
	<keyword> عضلات شکمی/ سونوگرافی/ پاسچر/ کمردرد مزمن غيراختصاصی</keyword>
	<start_page>0</start_page>
	<end_page>0</end_page>
	<web_url>http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-37&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Omid</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>رسولی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>اميد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رسولی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846003793</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mohsen</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>اميری</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محسن</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>اميری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846003871</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Amir Masood</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>عرب لو</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>اميرمسعود</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عرب لو</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846003872</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>مقايسه نيازهای توجهی کنترل راه رفتن در ورزشکاران سالم و مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا</title_fa>
	<title>مقايسه نيازهای توجهی کنترل راه رفتن در ورزشکاران سالم و مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>كاربردی</content_type_fa>
	<content_type>Applicable</content_type>
	<abstract_fa>هدف: با توجه به ميزان شيوع بالای بی ثباتی عملکردی مچ پا در  ميان ورزشکاران و نياز اين افراد برای انجام چند فعاليت به صورت همزمان در زمين مسابقه، اين مطالعه با هدف مقايسه نيازهای توجهی کنترل راه رفتن بين ورزشکاران مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا و همتايان سالم انجام شد.
روش بررسی: در اين مطالعه مقطعی مورد- شاهدی، 16ورزشکار مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا و 16 همتای سالم با نمونه گيری ساده انتخاب شدند. اين مطالعه از نوع سه عاملی مختلط و با الگوی تکليف دو گانه بوده و از سيستم تحليل حرکت استفاده شد. زمان و طول گام، زمان، طول، فرکانس و پهنای قدم و زمان ايستايش Stance)) و زمان نوسان (Swing) قدم در حالی که داوطلبين 2 دشواری از تکليف راه رفتن (شامل راه رفتن روی دستگاه تردميل با دو  سرعت 1/2 و 6/3 کيلومتر در ساعت) و 2 تحميل تکليف شناختی (شامل تحميل صفر و شمارش معکوس ) را تجربه می کردند، اندازه گيری و داده های حاصل با استفاده از آزمون های آماری مجذور خی، تحليل واريانس سه طرفه مختلط و تی مستقل تجزيه و تحليل شد.
يافته ها: آزمون تحليل واريانس مختلط 2×2×2 (2 گروه×2دشواری تکليف راه رفتن×2 دشواری تکليف شناختی ) اثر متقابل گروه در وضعيت را بر طول گام معنادار نشان داد(3 0/0  P =)، به نحوی که در مواجهه با تکليف شناختی در بيماران افزايش طول گام ولی در گروه سالم کاهش طول گام ديده شد. همچنين فرکانس قدم در گروه بيمار معنادار شد(04۹/0P= ).
نتيجه گيری: به نظر می رسد که بی ثباتی عملکردی مچ پا با افزايش نيازهای توجهی کنترل راه رفتن همراه است. بنابراين تحميل تکليف شناختی ممکن است بتواند به عنوان يک استراتژی مؤثر در برنامه ورزشی و درمانی مبتلايان به بی ثباتی عملکردی مچ پا منظور گردد.
</abstract_fa>
	<abstract>  Objective: By mentioning this fact that the athletes have to be multi-tasking in the field in spite of injury, it seems vital to investigate the attentional demands of walking in these subjects. 
Materials &amp;amp; Methods: In this cross-sectional and case-control study, sixteen functionally unstable ankle athletes and sixteen healthy matched athletes were selected conveniently. The three factors mixed, dual task study was conducted using Motion Analysis System. Stride time and length, step time, length and width, stance and swing time and also cadence were measured while subjects experiencing 2 walking task difficulties (speed: 2.1 and 3.6 Km/h barefoot walking on a treadmill) and 2 cognitive loadings (with and without backward counting). Data were analyzed by statistical  tests such as: Chi-Square, 3-way mixed ANOVA and Independent T-test.
Results: 2×2×2 (2 groups, 2walking task difficulties and 2 cognitive loadings) mixed ANOVA showed significant group×condition interaction for stride length. Patients had significantly more increase in stride length without cognitive task than healthy subjects (P=0.03). Also the simple main effect of cadence was significant in the group with functional ankle instability (P=0.049).
Conclusion: It seems that FAI is associated with increased attentional demands to dynamic postural control (Walking). Cognitive loading may be considered in any exercise program for FAI patients as an effective strategy.
</abstract>
	<keyword_fa>بی ثباتی عملکردی مچ پا/ توجه/ راه رفتن/ سيستم آناليز حرکت</keyword_fa>
	<keyword>بی ثباتی عملکردی مچ پا/ توجه/ راه رفتن/ سيستم آناليز حرکت</keyword>
	<start_page>0</start_page>
	<end_page>0</end_page>
	<web_url>http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-38&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Armaghan</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>محموديان</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>ارمغان</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>محموديان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846005420</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Behnam</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>اخباری</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>بهنام</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>اخباری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846005421</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mahyar</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>صلواتی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مهيار</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>صلواتی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846005422</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی پايايی نسخه فارسی مقياس سنجش شدت خستگی در افراد مبتلا به مولتيپل اسکلروزيس</title_fa>
	<title>بررسی پايايی نسخه فارسی مقياس سنجش شدت خستگی در افراد مبتلا به مولتيپل اسکلروزيس</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>كاربردی</content_type_fa>
	<content_type>Applicable</content_type>
	<abstract_fa>هدف: پژوهش حاضر با هدف فراهم ‌سازی ابزاری پايا به زبان فارسی جهت سنجش شدت خستگی در افراد مبتلا به مولتيپل اسکلروزيس از طريق ترجمه و معادل‌سازی پرسشنامه «مقياس سنجش شدت خستگي» به زبان فارسی و بررسی پايايی نسخه فارسی معادل‌سازی شده در افراد مبتلا به مولتيپل اسکلروزيس انجام شد. 
روش بررسی: تحقيق حاضر يک مطالعه غيرتجربی از نوع متدولوژيک و اعتبارسنجی می‌باشد. پرسشنامه «مقياس سنجش شدت خستگي»  طی سه مرحله طبق روش بين المللی ارزيابی کيفيت زندگی  به زبان فارسی ترجمه و معادل‌سازی شد و برای بررسی تکرارپذيری، در دو نوبت با فاصله حداکثر 3 هفته در اختيار 20 بيمار (15 زن و 5 مرد) فارسی زبان که طبق تشخيص پزشک مبتلا به مولتيپل اسکلروزيس بوده و از سال 1380 تا 1386 جهت دريافت خدمات پزشکی و توانبخشی به کلينيک سينا مراجعه کرده بودند قرار گرفت. روش نمونه گيری به صورت ساده بود. داده‌های به دست آمده از لحاظ تکرارپذيری در دفعات آزمون و همخوانی درونی آيتم‌ها، از طريق محاسبه ضريب آلفای کرونباخ، ضريب همبستگی پيرسون و همبستگی درون طبقه‌ای تحت تجزيه و تحليل آماری قرار گرفت.
يافته‌ها: همخوانی درونی آيتم‌های پرسشنامه « مقياس سنجش شدت خستگي» با محاسبه ضريب آلفای کرونباخ برابر 96/0 بود که نشان می‌دهد آيتم‌های مقياس فوق يک مفهوم را ارزيابی می‌کنند. آزمون ضريب همبستگی درون طبقه‌ای (ICC) که برای بررسی تکرارپذيری نسبی نسخه فارسی پرسشنامه « مقياس سنجش شدت خستگي» در دفعات آزمون به کار رفته بود محاسبه و برابر 93/0 به دست آمد که تکرارپذيری خوب نسخه فارسی پرسشنامه «مقياس سنجش شدت خستگي» را نشان می‌دهد. 
نتيجه‌گيری: پرسشنامه « مقياس سنجش شدت خستگي» از تکرارپذيری بالايی برخوردار است و می‌توان با استفاده از آن ميزان شدت خستگی و تأثير درمان‌های مختلف را روی افراد مبتلا به مولتيپل اسکلروزيس بررسی نمود.
</abstract_fa>
	<abstract>Objective: The aims of this study were to develop a culturally adapted version of the Fatigue Severity Scale in Persian (FSS–P) and to evaluate the reliability of the FSS–P in a sample of Iranians with Multiple Sclerosis.
Materials &amp; Methods: In this non experimental and descriptive study which was done methodologically by validity testing method, “fatigue severity scale–Persian version” was developed following a forward – backward translation procedure and cultural adaptation based on guidelines. A sample of 20 patients with Multiple Sclerosis were selected conveniently. The participants were recruited from Sina rehabilitation clinic in Tehran between 2001 to 2007. The participants were asked to answer FSS item and VAS. The FSS and VAS were readministered 3 weeks after the first visit. Test–retest reliability and internal consistency were assessed, using Intraclass Correlation Coefficient (ICC), Pearson’s Correlation Coefficient and Cronbach’s alpha, respectively
Results: All the participants found the FSS–P item to be clear and unambiguous in a pilot testing. The ICC was reported 0.93 for the total score that showed high repeatability of (FSS) and the Cronbach’s alpha was reported 0.96. 
Conclusion: The Persian version of Fatigue Severity Scale (FSS) is a culturally adapted and reliable instrument to assess fatigue in Iranian persons with Multiple Sclerosis.
</abstract>
	<keyword_fa>مولتيپل اسکلروزيس/ مقياس شدت خستگی/ پايايی/ نسخه فارسی</keyword_fa>
	<keyword>مولتيپل اسکلروزيس/ مقياس شدت خستگی/ پايايی/ نسخه فارسی</keyword>
	<start_page>0</start_page>
	<end_page>0</end_page>
	<web_url>http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-39&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Azam</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>شاهواروقی فراهانی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>اعظم</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شاهواروقی فراهانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846002232</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mojtaba</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>عظيميان</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مجتبی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عظيميان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846002233</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mandana</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>فلاح پور</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>ماندانا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>فلاح پور</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846002234</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Masoud</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>کريملو</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مسعود</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کريملو</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846002235</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی ويژگی های گفتار و زبان کودکان حاصل از درمانهای کمک باروری </title_fa>
	<title>بررسی ويژگی های گفتار و زبان کودکان حاصل از درمانهای کمک باروری </title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>كاربردی</content_type_fa>
	<content_type>Applicable</content_type>
	<abstract_fa>هدف:‌ در اين مطالعه به بررسی برخی ويژگی های گفتار و زبان کودکان حاصل از درمانهای کمک باروری پرداخته شده است. 
روش بررسی: مطالعه از نوع توصيفی – تحليلی و نمونه گيری به صورت ساده از جامعه در دسترس و به شکل تمام شمار بوده است. 50 کودک صفر تا ۴۹ ماهه از طريق مصاحبه با والدين و مشاهده بالينی کودک توسط آسيب شناس گفتار و زبان مورد ارزيابی قرار گرفته و اطلاعات اخذ شده در پرسشنامه‌ای ثبت شد. طلاعات اين پرسشنامه بر اساس مقياس نشانگان زبان ابتدايی دو (ELM–2)، آزمون ميانگين طول گفته (MLU) و بسته مهارت‌های دهانی اطفال (POSP) می باشد. برای تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمونهای تی مستقل، کولموگروف اسميرنوف، من ويتنی يو و مجذور خی استفاده شد. 
يافته ها: از 50 کودک مورد بررسی 33 نفر (66%‌) حاصل از درمانهای تزريق داخل سيتوپلاسمی اسپرم (ICSI) و بقيه حاصل از تلقيح (تزريق اسپرم) داخل رحمی (IUI) و لقاح آزمايشگاهی (IVF) بودند. ميانگين طول گفته بر حسب واژه در آزمودنی های 19 تا ۴۹ ماهه 3/3 واژه بود. 8% اين کودکان در ساختمان اندامهای گويايی و 6% در عملکرد اندامهای گويايی اختلال نشان دادند. يافته های اين پژوهش نشان داد در ميانگين طول گفته بر حسب واژه (۰/۰۶۹=P)، سن شروع صداسازی بازتابی (۰/۱۲۵=P)، تعداد واژه های با معنی(۰/۰۷۹=P) و ساختمان و عملکرد اندامهای گويايی (۰/۳۲۷=P) بين دو جنس تفاوت معناداری وجود ندارد. در صورتی که در سن شروع قان و قون آهنگين تفاوت بين دو جنس معنا دار بود (026/0=P). 
نتيجه‌گيری:‌ گفتار و زبان کودکان حاصل از درمانهای کمک باروری در محدوده طبيعی قرار دارد. برای تعميم يافته ها نياز به مطالعات جامع تری می باشد.
</abstract_fa>
	<abstract>Objective : To evaluate some speech and language features of children born after assisted reproductive techniques (ART). 
Materials &amp; Methods: In this descriptive and analytical study, fifty children between 0– 49 months were selected simply and conveniently by consecutive method and evaluated via interview with their parents and clinical observation, by a speech and language pathologist. A questionnaire was completed after parent interview. The ELM–2 (Early Language Milestone Scale–2), MLU (Mean Length Utterance) test and POSP (Paediatric Oral Skill Pakage) were employed. Data were analyzed by Independent T Test, Mann–Whitney Test, Chi Square and Kolmogorov Smirnov Test. 
Results: 33 children (66%) were born through intracytoplasmic sperm injection (ICSI) , and the reminder through invitro fertilization (IVF) or intrauterine insemination (IUI). Mean Length Utterance (MLU) was 3.3 words. 8% of these children had some structural anomalies in speech organs and 6% of them showed speech organs dysfunction. There was no gender priority in MLU (P=0.069), cooing (P=0.125), number of words (P=0.079) and structure and function of speech organs (P=0.327). There was significant difference between boys and girls in lalling (P=0.026). 
Conclusion: Speech and language of children born after assisted reproductive techniques (ART) are normal but more comprehensive studies are needed. 
</abstract>
	<keyword_fa>ويژگيهای گفتار/ ‌ويژگيهای زبان/ درمانهای کمک باروری/ اندام‌های گويايی </keyword_fa>
	<keyword>ويژگيهای گفتار/ ‌ويژگيهای زبان/ درمانهای کمک باروری/ اندام‌های گويايی </keyword>
	<start_page>0</start_page>
	<end_page>0</end_page>
	<web_url>http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-40&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Soodabeh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>نوری</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سودابه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نوری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846003794</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Ramin</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>مظفری کرمانی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>رامين</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مظفری کرمانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846003873</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Jalil</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>کوهپايه زاده</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>جليل</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کوهپايه زاده</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846003874</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Shabnam</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>ذوالجلالی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>شبنم</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ذوالجلالی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846003875</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی پيوستگی 7 جايگاه ژنی برای ناشنوايی غيرسندرومی آتوزومی مغلوب در خانواده‌های ايرانی</title_fa>
	<title>بررسی پيوستگی 7 جايگاه ژنی برای ناشنوايی غيرسندرومی آتوزومی مغلوب در خانواده‌های ايرانی</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>كاربردی</content_type_fa>
	<content_type>Applicable</content_type>
	<abstract_fa>هدف: نقص شنوايی فراوان ترين بيماری حسي– عصبی می‌باشد که به دو فرم سندرومی و غيرسندرومی مشاهده می شود. هدف اين مطالعه، بررسی پيوستگی ۷ جايگاه ژنی مسئول در ناشنوايی غير سندرومی آتوزومی مغلوب در خانواده‌های ايرانی می باشد. روش بررسی: در اين مطالعه توصيفی، 41 خانواده دارای حداقل ۲ فرد مبتلا به ناشنوايی غيرسندرومی آتوزومی مغلوب که جهش در جايگاههای ژنی D‏FNB1, DFNB2, DFNB3, DFNB4, DFNB6 ,DFNB7/11 ,DFNB8/10 DFNB9, DFNB12, DFNB16, DFNB18, DFNB21, DFNB23, DFNB29, و DFNB4 در آنها منفی بود، به صورت ساده و در دسترس انتخاب و 7 جايگاه ژنی D‏FNB67 ,DFNB37 ,DFNB36 ,DFNB31 DFNB30 ,DFNB28 و DFNB22 با ژنهای مشخص در آنها بررسی شد. نقشه يابی هوموزيگوسيتی در مورد اين خانواده ها با استفاده از مارکرهای چند شکل (STR) انجام شد. يافته ها: 3 خانواده در3 جايگاه ژنی DFNB28 ,DFNB30 و DFNB31 به طور مشخص پيوستگی نشان دادند. نتيجه گيری: در اين تحقيق تقريباً 7% از علل ناشنوايی غير سندرومی آتوزومی مغلوب در بين جمعيت ايران مشخص شد. </abstract_fa>
	<abstract>Objective: Hearing impairment is the most frequent sensorineural defect in 2 forms, syndromic and non–syndromic. The aim of this study is haplotype analysis of seven loci of non–syndromic autosomal recessive hearing loss in Iranian families. Materials &amp; Methods: In this descriptive study, forty one Iranian families with 2 or more affected individuals segregating as an autosomal recessive non–syndromic hearing loss were selected simply and conveniently. The patients have been tested negative for the following loci, DFNB1, DFNB2, DFNB3, DFNB4, DFNB6, DFNB7/11, DFNB8/10, DFNB9, DFNB12, DFNB16, DFNB18, DFNB21, DFNB23, DFNB29 and DFNB4 previously. The subjects have been investigated additional 7 loci (DFNB22, DFNB28, DFNB30, DFNB31, DFNB36, DFNB37 and DFNB67) , to determine the prevalence of these genes involve in these loci. Homozygosity mapping was applied using number of STR (Short Tandem Repeat) markers. Results: Three families linked to the following loci DFNB28, DFNB30 and DFNB 31. Conclusion: In this research, the cause of additional 7% of non–syndromic hearing loss was determined in Iranian population. </abstract>
	<keyword_fa>ناشنوايی غير سندرومی/ وراثت اتوزومی مغلوب/ آناليز پيوستگی/ ايران</keyword_fa>
	<keyword>ناشنوايی غير سندرومی/ وراثت اتوزومی مغلوب/ آناليز پيوستگی/ ايران</keyword>
	<start_page>0</start_page>
	<end_page>0</end_page>
	<web_url>http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-41&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Ramak</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>بدر</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>رامک</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>بدر</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846002226</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Bahareh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>شجاع صفار</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>بهاره</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شجاع صفار</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846002227</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Niloofar</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>بزاززادگان</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>نيلوفر</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>بزاززادگان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846002228</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Khadije</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>جلالوند</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>خديجه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>جلالوند</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846002229</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Kimia</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>کهريزی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>کيميا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کهريزی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846002230</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Hossein</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>نجم آبادی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حسين</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نجم آبادی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846002231</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>

