فصلنامه علمي پژوهشي توانبخشي journal of Rehabilitation http://www.jrehabilitation.com 55 journal55 fa jalali 1388 9 1 gregorian 2009 12 1 10 3 online 1 fulltext

fa تأثير بازي‌هاي آموزشي بر ميزان يادگيري برخي از مفاهيم رياضي در دانش‌آموزان پسر كم‌توان ذهني آموزش‌پذير عمومى General كاربردی Applicable هدف: هدف اين پژوهش تعيين تأثير بازي‌هاي آموزشي بر ميزان يادگيري برخي از مفاهيم رياضي در دانش‌آموزان پسر كم‌توان ذهني آموزش‌پذير است. روش بررسي: در اين پژوهش شبه تجربي، به روش نمونه‌گيري در دسترس، دو مدرسه كودكان كم‌توان ذهني انتخاب شده و تمام دانش‌آموزان پايه اول ابتدايي (قسمت اول) اين دو مدرسه به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين گرديدند (هر گروه 8 نفر). سپس گروه آزمايش مفاهيم رياضي را از طريق بازي‌هاي آموزشي و گروه كنترل به روش جاري تدريس آموزش ديدند. ابزارهاي پژوهش شامل4 بازي آموزشي محقق‌ساخته، 4 خرده آزمون محقق‌ساخته و يك پس آزمون محقق‌ساخته بود. داده‌هاي حاصل با استفاده از آزمون «يو من‌ويتني» تحليل شد. يافته‌ها: تفاوت ميانگين نمرات دو گروه آزمايش و كنترل در كل مفاهيم رياضي معنادار بود (025/0P=). همچنين اين مداخله باعث افزايش ميانگين نمرات گروه آزمايش در هر يك از مفاهيم رياضي نسبت به گروه كنترل شد، اما اين اختلاف معنادار نبود. نتيجه‌گيري: بازي‌هاي آموزشي مي‌تواند موجب ارتقاء ميزان يادگيري مفاهيم رياضي در دانش‌آموزان كم‌توان ذهني شود. Objective: The purpose of this research is determining the instructional games effect on learning of some mathematics concepts in boy students with educable mentally retarded. Materials & Methods: The method of this research is quasi-experimental. By convenient sampling two elementary schools mentally retarded boys were selected and all of their first grade students were assigned to experimental and control groups randomly (8 students in each group). The mathematical concepts presented to experimental group via instructional games and regulatory teaching style conduced to control group. The instruments consist of four investigator’s inventive instructional games, four investigator’s inventive sub-tests and an investigator’s inventive post-test. Data were analyzed by Mann-Whitney U test. Results: There was significant difference between two groups in total score of mathematics concepts (P=0.025). As well as, the intervention caused increased the means of numbers in experimental group in each of concept than of control group, but their difference was not significant. Conclusion: Instructional games can improve learning of mathematics concept in mentally retarded students. بازی‌های آموزشی/ یادگیری/ مفاهیم ریاضی/ دانش‌آموز / کم‌توان ذهنی آموزش‌پذیر Instructional games/ Learning /Mathematics concepts/ Students / Educable mentally retarded 0 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-24&slc_lang=fa&sid=fa Asiye AsiyeAkhvasat آسيه اخواست 550031947532846002019 Yes Hadi Bahrami هادي بهرامي 550031947532846002020 No Masoome Tajrishi معصومه پورمحمدرضاي تجريشي 550031947532846002021 No Akbar Biglarian اكبر بيگلريان 550031947532846002022 No

fa زمان آغاز واكداري در همخوان هاي زبان آذري عمومى General كاربردی Applicable هدف: زمان آغاز واكداري سرنخي جهت افتراق همخوان هاي بندشي واكدار و بي واك بوده و مي تواند جهت توصيف يا طبقه بندي طيفي از اختلالات رشدي، عصبي- حركتي و يا زباني مورد استفاده قرار گيرد. هدف اين مطالعه تعيين مقادير هنجار زمان آغاز واكداري در زبان آذري (لهجه تبريز) مي‌باشد. روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي- تحليلي30 گوينده آذري زبان كه به‌صورت ساده و در دسترس انتخاب شده بودند، پس از شنيدن 46 تك كلمه آذري كه با همخوان هاي بندشي آغاز مي شد، در دو مرحله آنها را تكرار كرده و صدايشان ضبط شد. سپس توسط نرم افزار پرات، مقادير ميانگين براي زمان آغاز واكداري با تحليل طيف صوتي و موج شكل صوتي بر حسب ميلي ثانيه محاسبه گرديد. همچنين تفاوت هاي بين جنسي و نيز تأثير واكه ها بر زمان آغاز واكداري بررسي و داده‌هاي حاصل با استفاده از آزمون تحليل واريانس يكطرفه و تي مستقل ارزيابي شد. يافته ها: بين مردان و زنان آذري زبان تفاوت معناداري در زمان آغاز واكداري وجود نداشت (۰/۰۵<P). ارتباط معناداري بين واكه پس از همخوان (۰/۰۰۱>P) و محل توليد همخوان(۰/۰۰۱>P) با زمان آغاز واكداري وجود داشت. ميانگين مقادير زمان آغاز واكداري براي واج هاي/g/،/t/،/p/،/d/،/b/و /k/و دو واجگونه [ɟ] و [c] به ترتيب برابر با 25/26، 09/87، 35/13، 88/86، 64/10، 62/100، ۶۳/۱۸ و ۱۳۱/۱۹ ميلي ثانيه بود. نتيجه گيري: جنسيت كاربران زبان آذري تأثيري بر زمان آغاز واكداري همخوان هاي بندشي آنها ندارد، اما مشابه ساير زبان ها، واكه هاي بسته و پسين و محل توليد پسين تر سبب افزايش مقدار آن مي گردد. همچنين همخوان هاي بي واك از نوع دمشي بوده و همخوان هاي واكدار داراي مقادير زمان آغاز واكداري مثبت مي باشد. Objective: Voice onset time is known to be cue for the distinction between voiced and voiceless stops and it can be used to describe or categorize a range of developmental, neuromotor and linguistic disorders. The aim of this study is determination of standard values of voice onset time for Azerbaijani language (Tabriz dialect). Materials &amp; Methods: In this description-analytical study, 30 Azeris persons whom were selected conveniently by simple selection, uttered 46 monosyllabic words initiating with 6 Azerbaijani stops twice. Using Praat software, the voice onset time values were analyzed by waveform and wideband spectrogram in milliseconds. Vowel effect, sex differences and the effect of place of articulation on VOT, were evaluated and data were analyzed by one-way ANOVA test. Results: There was no significant difference in voice onset time between male and female Azeris speakers (P<0.05). Vowel and place of articulation had significant correlation with voice onset time (P <0.001). Voice onset time values for /b/, /p/, /d/, /t/, /g/, /k/, and [c], [ɟ] allophones were 10.64, 86.88, 13.35, 87.09, 26.25, 100.62, 131.19, 63.18 mili second, respectively. Conclusion: Voice onset time values are the same for Azerbaijani men and women. However, like many other languages, back and high vowels and back place of articulation lengthen VOT. Also, voiceless stops are aspirated in this language and voiced stops have positive VOT values. زمان آغاز واکداری/ زبان آذری/ همخوان/ واکه Voice onset Time/ Azerbaijani/ Consonant/ Vowel 0 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-25&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Ali Jahan علي جهان 550031947532846002023 Yes

fa تأثيرآموزش گروهي والدين كودكان 4 تا 10 ساله مبتلا به اختلال نقصان توجه – بيش فعالي بر اختلالات رفتاري فرزندانشان عمومى General كاربردی Applicable هدف :اختلال نقص توجه – بيش فعالي شايعترين اختلال عصبي رفتاري دوران كودكي مي باشد كه براي بهبود تعاملات اجتماعي و عاطفي ايشان به مداخلات رواني اجتماعي نياز است و يكي از تأثيرگذارترين اين برنامه ها آموزش گروهي والدين مي باشد. هدف اين مطالعه بررسي تأثير برنامه آموزش گروهي والدين بر ميزان اختلالات رفتاري كودكان دچار نقص توجه- بيش‌فعالي مي باشد. روش بررسي : در اين مطالعه شبه تجربي 54 كودك 4 تا 10 ساله مبتلا به اختلال نقص توجه- بيش‌فعالي، از بين مراجعه‌كنندگان به 7 مركز كاردرماني سطح شهر تهران به‌روش ساده و در دسترس انتخاب و به طور تصادفي‌تعادلي به دو گروه شاهد و مداخله اختصاص يافتند. علاوه بر برنامه هاي كاردرماني و دارودرماني مشترك در هر دو گروه، به مادران كودكان گروه مداخله، به مدت 8 جلسه دو ساعته و به‌صورت هفتگي برنامه آموزش گروهي والدين طبق دستورالعمل فرزندپروري مثبت ساندرز (2005) ارائه شد. ابزار گرد آوري داده ها شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافيك و پرسشنامه 48 سئوالي مقياس رده‌بندي والدين كانرز بود. داده‌هاي حاصل به وسيله آزمون هاي آماري مجذور خي، تي زوجي، تي مستقل و آناليز كوواريانس تحليل شد. يافته ها : علي رغم بهبود معنادار هر دو گروه در ارزيابي درون‌‌گروهي قبل و بعد، ميزان كاهش نمرات خرده مقياس هاي رفتاري سلوك (00۱/0>P)، اضطراب (00۱/0>P)، شاخص بيش فعالي (016/0 =P) و نمره كل پرسشنامه (00۱/0>P) در گروه مداخله نسبت به گروه شاهد معنادار بود. در حالي كه در خرده مقياس هاي يادگيري(052/0 =P)، تكانشي بيش فعالي (267/0 =P) و مشكلات روان‌تني(526/0=P) تغيير معناداري ايجاد نشد. نتيجه گيري : آموزش گروهي والدين كودكان مبتلا به اختلال نقص توجه-بيش‌فعالي در كاهش ميزان اختلالات رفتاري و اضطرابي ايشان تأثير گذار است و اين مداخله مي تواند در كنار برنامه هاي دارودرماني و كاردرماني سودمند واقع شود. Objective: Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) is the most common psychiatric disorders of childhood and adolescence. Psychosocial interventions such as group parent management training are needed, for children's behaviors and parent – child interaction. The aim of this study is to investigate the effect of group parent management training on behavioral disorders among children with Attention Deficit Hyperactivity Disorder. Materials &amp; Methods: In this interventional and quasi experimental study, fifty four children with ADHD were selected from seven mental occupational therapy clinics of Tehran city.They were assigned into two Equal groups and all of them received routine occupational therapy and medication. Parent management training program by using positive parenting program (triple p) manual (Sanders 2005) was added to the Intervention Group program. These sessions lasted 2 hours a week for 8 weeks. Data collection tools were 2 questionnaires: Demographic questionnaire and Conners Parent Rating Scale (CPRS 48). Statistical snalysis of data was done by chi square ,Independent T test, Paired T test and analysis of covariance. Results: Although both groups showed significant improvement in all subscales of behavioral questionnaire(CPRS )pretest, improvement of intervention group score was more significantly than control group in conduct subscale ( P<0.001), anxiety (P<0.001), hyperactivity index ( P=0.016) and total score (P<0.001). But in psychosomatic subscale ( P = 0.526 ), learning subscale ( P= 0.052) and impulsion and hyperactivity subscale (P= 0.267) there was no significant difference between two groups. Conclusion: Group parent management training is significantly effective in decreasing behavioral disorders and anxiety status of children with attention deficit hyperactivity disorder and this psychosocial intervention could be used as an effective complementary method beside medication and occupational therapy programs. اختلال نقص توجه - بیش فعالی/ اختلال رفتاری/ آموزش گروهی فرزند پروری مثبت/ مقیاس رده‌بندی والدین کانرز Attention deficit - hyperactivity disorder/ Behavioral disorder/ Positive parenting program/ Conners 0 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-26&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Parsa Hooshvar پارسا هوش ور 550031947532846002024 Yes Fateme Behnia فاطمه بهنيا 550031947532846002025 No Katayoon Khooshabi كتايون خوشابي 550031947532846002026 No Hooshang Mirzaaei هوشنگ ميرزايي 550031947532846002027 No Mahdi Rahgozar مهدي رهگذر 550031947532846002028 No

fa بررسي تأثير فعاليت‌هاي حركتي درشت بر فرايند توجه دانش‌آموزان پسر مبتلا به نشانگان داون عمومى General كاربردی Applicable هدف: يكي از موارد مهم و مورد توجه در كودكان، توانايي و يا ناتواني در انجام فعاليت‌هاي حركتي است كه در رشد عملكردهاي شناختي و رفتارهاي اجتماعي كودك تأثير مي‌گذارد. هدف اين مطالعه بررسي تأثير فعاليت‌هاي حركتي درشت بر فرايند توجه (توجه پايدار، تغيير توجه) دانش‌آموزان پسر نشانگان داون ۸ تا ۱۲ ساله مي‌باشد. روش بررسي: در اين مطالعه مداخله‌اي و تجربي، 26 دانش‌آموز مبتلا به نشانگان داون به‌صورت هدفمند از 4 مدرسه كودكان استثنايي شهيد بهشتي، احيا، پيدايش و پيروزي انتخاب شده و با آزمون‌هاي توجه (توجه پايدار و تغيير توجه) و مقياس رشدي ازرتسكي مورد ارزيابي اوليه قرار گرفتند. سپس نمونه‌ها به‌صورت تصادفي‌تعادلي به دو گروه مداخله (13 نفر) و كنترل (13 نفر) تخصيص يافتند. براي گروه مداخله، مداخلات با تأكيد بر فعاليت‌هاي حركتي درشت به مدت 8 هفته (هفته‌اي 2 بار) انجام گرفت. بعد از اتمام مداخلات، دو گروه مجدداً تحت ارزيابي قرار گرفته و داده‌هاي حاصل با استفاده از آزمون تي زوجي و تي مستقل مورد تجزيه‌و‌تحليل آماري قرار گرفت. يافته‌ها: مقايسه نمرات آزمون‌هاي توجه قبل و بعد از مداخله در گروه كنترل (توجه پايدار 654/0=P و تغيير توجه 163/0=P) و مقياس رشدي ازرتسكي (337/0P=)، حاكي از عدم اختلاف معنادار بود، اما در گروه مداخله تأثير معنادار مداخلات ديده شد (00۱/0>P). همچنين در نمره مربوط به كاهش انقطاع از تكليف، بين ميانگين سطح نمرات هر دو گروه مداخله (00۱/0>P) و كنترل (00۱/0>P) اختلاف معناداري وجود داشت. نتيجه‌گيري: تقويت فعاليت‌هاي حركتي درشت بر فرايند توجه (توجه پايدار و تغيير توجه) دانش‌آموزان نشانگان داون به‌طور معناداري مؤثر است. Objective: Gross motor activities ability or disability influence on children cognitive performance and their social behavior. This study is aimed to investigation the effect of gross motor activities on attention process (sustained attention, attention shift) of boy students with Down syndrome who are 8 – 12 years old. Materials &amp; Methods: In this interventional and experimental study, 26 boy students with Down syndrome from 4 schools (Shahid Beheshti, Ahya, Peydayesh and Piroozi) were selected and administered by attention tests(sustained attention , attention shift) and Lincoln Oseretsky development scale. Then they were assigned into two groups randomly. Intervention group received gross motor activities programs for 8 weeks (2 times in a week). Then two groups were administered by attention tests and Lincoln Oseretsky development scale again. Data were analyzed by using paired T-test and Independent T- test. Results: There was no significant difference in control group in attention tests between before and after intervention (sustained attention P=0.654, attention shift P=0.163) and Oseretsky development scale (P=0.337), but significant differences were observed in intervention group (P<0.001). Score of decreasing interruption of task revealed that there were significant differences in intervention (P<0.001) and control group (P<0.001). Conclusion: Gross motor activities interventions significantly affect on the process of attention (sustained attention , shift attention) in students with Down syndrome. نشانگان داون / فعالیت‌های حرکتی درشت / توجه پایدار / تغییر توجه/ مقیاس رشدی لینکلن ازرتسکی Down syndrome / Gross motor activities / Sustained attention / Attention shift / Lincoln Oseretsky development scale 0 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-27&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Azadeh Sadati آزاده ساداتي 550031947532846002029 Yes Ali Hossein Sazmand علي حسين سازمند 550031947532846002030 No Hooshang Mirzaaei هوشنگ ميرزايي 550031947532846002031 No Masoud Karimloo مسعود كريملو 550031947532846002032 No

fa بررسي تأثير آموزش « نحوه مراقبت از كودكان مبتلا به فلج‌مغزي» بر كيفيت‌زندگي مراقبين خانوادگي آنها عمومى General كاربردی Applicable هدف: نظر به اينكه وجود فرزند مبتلا به فلج‌مغزي زندگي خانواده و به‌ويژه مراقب خانوادگي كودك را متأثر مي سازد، مطالعه حاضر با هدف تعيين تأثير آموزش نحوه مراقبت از كودكان مبتلا به فلج‌مغزي بر كيفيت زندگي مراقبين خانوادگي اين كودكان انجام شده است. روش بررسي: در اين مطالعه مداخله‌اي و شبه‌تجربي، ۲۵ نفر از مراقبين اصلي خانواده‌‌هاي داراي كودك مبتلا به فلج‌مغزي اسپاستيك تحت پوشش بهزيستي شهرستان بابلسر كه حداقل سواد خواندن و نوشتن داشتند، به‌روش تمام‌شمار و با رعايت معيارهاي لازم انتخاب و مورد آموزش قرار گرفتند. قبل و سه‌ماه پس از آموزش، ميزان مهارت مراقبين در مراقبت از كودك مبتلا به فلج‌مغزي بر اساس فرم جمع‌آوري اطلاعات نحوه مراقبت از كودكان فلج‌مغزي و كيفيت‌زندگي مراقبين با پرسشنامه فرم كوتاه بررسي وضعيت سلامت (SF36) مورد سنجش قرار گرفت. آموزش به‌صورت عملي و با حضور مراقب و كودك مبتلا در طي 6 تا ۸ جلسه 30 دقيقه‌اي انجام پذيرفت. داده‌هاي حاصل با استفاده از آزمون تي‌زوجي و آزمون ناپارامتري ويلكاكسون تحليل شد. يافته‌ها : نمرات كيفيت‌زندگي مراقبين 3 ماه پس از پايان آموزش نسبت به قبل از دريافت آموزش در تمامي 8 قلمرو، 2 حيطه كلي سلامت‌ذهني و سلامت‌جسماني و كيفيت‌زندگي كل به ميزان معناداري افزايش يافت (00۱/0>P). از ميان قلمروهاي هشت‌گانه كيفيت‌زندگي، كمترين ميانگين افزايش در قلمرو سلامت‌ذهني (54/1336/11) و بيشترين آن در قلمرو نقش‌عاطفي (24/78 66/50) مشاهده شد. ميزان اين تغيير در نمره كلي كيفيت‌زندگي (83/15  18/23) بود. نتيجه گيري: با توجه به ارتقاء كيفيت‌زندگي والدين به‌دنبال گذراندن دوره آموزشي درباره نحوه صحيح مراقبت از كودكان مبتلا به فلج‌مغزي، اهميت آموزش والدين بيش از گذشته معلوم شده و به نظر مي‌رسد در ارزيابي اثربخشي برنامه‌هاي توانبخشي كودكان، مي‌بايست آثاري كه اين برنامه ها بر ساير اعضاء خانواده دارد نيز همواره مورد توجه قرار گيرد. Objective: Since presence of cerebral palsied child affects the life quality of family and specially family caregivers, the aim of this study was to determine the effect of education to caregivers about caring of children with cerebral palsy on quality of life of them. Materials &amp; Methods: In this interventional and quasi-experimental study, twenty five family caregivers of spastic cerebral palsy children were selected based on inclusion criteria from welfare centers of Babolsar. Instruction courses performed 6-8 sessions and each session takes 30 minutes. The quality of life was assessed using SF36 (short form health survey with 36 question) at the beginning and 3 months after the instruction courses . Paired T test and Wilcoxon nonparametric test were used for data analysis. Results: The scores of quality of life followed by instruction courses showed that there was meaningful improvement in whole of eight realms , both total realms of physical health and mental health ,as well as total quality of life (P<0.001) .The minimum increase in mean difference found in mental health(11.36  13.59) and the maximum increase found in emotional role (50.66  87.24). The amount of change between pre test and post test in the score of total quality of life was (13.18 ± 13.54). Conclusion: Findings of this study showed that life quality of family caregivers promoted after instruction about how to do correct care on cerebral palsied children. therefore, the importance of family instruction can be concluded for better life of cerebral palsied child caregivers. It should be noted that the effectiveness of rehabilitation program for cerebral palsied children might have positive effects on life quality of their caregivers. کیفیت‌زندگی/ مراقب‌خانوادگی/ فلج‌مغزی Quality of life/ Family caregiver/ Cerebral palsy 0 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-28&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mohammad Saeed Khanjani محمدسعيد خانجاني 550031947532846000 Yes Nikta Hatamizadeh نيكتا حاتمي زاده 550031947532846001 No MohammadAli Hosseini محمدعلي حسيني 550031947532846002 No Mahdi Rahgozar مهدي رهگذر 550031947532846003 No Manoochehr Arjmand منوچهر ارجمند 550031947532846004 No

fa تأثير برنامه خودمراقبتي مبتني بر الگوي اورم بر ميزان خستگي و فعاليت‌هاي روزانه زندگي بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس عمومى General كاربردی Applicable هدف : خستگي يكي از زجر‏آورترين علائم بيماري مولتيپل اسكلروزيس است كه با كاهش كلّي فعاليت‏هاي مراقبت از خود باعث محدوديت ايفاي نقش شده و توانايي فرد را براي انجام فعاليت‏هاي روزمره محدود مي‏كند. اين مطالعه با هدف تعيين تأثير برنامه خودمراقبتي مبتني بر الگوي اورم بر خستگي و فعاليتهاي روزانه زندگي بيماران مولتيپل اسكلروزيس انجام گرفت. روش بررسي: اين مطالعه تجربي با طراحي كارآزمايي باليني و با حضور 70 بيمار مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس كه به‌صورت تصادفي از بين بيماران واجد شرايط انجمن ام.اس.انتخاب شده و به روش تصادفي‌تعادلي به دو گروه آزمون و شاهد تخصيص يافتند انجام شد. براي گروه آزمون 8 جلسه برنامه آموزشي بر اساس نيازهاي آموزشي بيماران و مبتني بر الگوي اورم اجرا گرديد. اين برنامه در طول سه ماه توسط بيماران به‌كار گرفته شد و با استفاده از چك ليستهاي خودگزارش‌دهي ميزان به‌كارگيري برنامه ها پيگيري و اندازه گيري گرديد. خستگي و فعاليت‏هاي روزمره بيماران دو گروه قبل و سه ماه بعد از اجراي برنامه با استفاده از مقياس خستگي پايپر و مقياس بارتل مورد ارزيابي قرار گرفت. داده ها با استفاده از آزمون هاي آماري مجذور خي، تي‌ زوجي و مستقل و آناليز واريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: بين دو گروه اختلاف معناداري در ميزان خستگي (۰/۴۸=P) و فعاليت‏هاي روزمره (۰/۲۴=P) قبل از مداخله وجود نداشت، درحالي‌كه بعد از مداخله تفاوت دو گروه معنادار شد (۰/۰۰۱>P). ميزان خستگي و فعاليت‏هاي روزمره بيماران گروه آزمون بعد از مداخله نسبت به قبل از آن كاهش معناداري يافت (۰/۰۰۱>P)، درحالي‌كه ميزان خستگي (۰/۰۸۶>P) و فعاليت‏هاي روزمره (۰/۳۳>P)گروه شاهد بعد از سه ماه تفاوت معناداري نداشت. نتيجه گيري: به‌كارگيري برنامه خودمراقبتي مبتني بر الگوي اورم و بر اساس نيازهاي آموزشي به بيمار به‌عنوان يك مداخله پرستاري غيرتهاجمي و كم‌هزينه بر ميزان خستگي و فعاليت‏هاي روزمره بيماران مولتيپل اسكلروزيس مؤثر مي باشد. Objective: Fatigue is one of the tormentest symptom of the Multiple Sclerosis that decrease self care ability and role performance of patients and potential of activity of daily living. The purpose of this study was to assess the effect of Orem self- care program on fatigue and activity of daily living (ADL) in Multiple Sclerosis clients. Materials &amp; Methods: This quasi experimental study was a clinical trial research that was done on seventy multiple sclerosis patients whom were selected randomly from M.S. association and assigned to experimental and control group by balanced randomized method. The experimental group was treated with 8 sessions of self-care program based on Orem self-care framework and the program belonged for three months in experimental group and followed up with self-report questionnaire. Score of fatigue and activity of daily living of two groups were assessed at first of research and three months later by Payper and Barthel scales. Data were analyzed using Chi square, Independent T and Paired T test and Variance analysis. Results: There was no significant difference between two group in fatigue (P=0.48) and activity of daily living (P= 0.24) befor intervention, but these differences were significant after intervention (P<0.001). There were significant differences in experimental group between before and after score of fatigue and ADL (P<0.001), whereas there was no significant difference in fatigue (P=0.086) and ADL (P=0.33) of control group. Conclusion: Utilizing self care program base on the Orem frame work and the educational needs as a safe and inexpensive nursing intervention, it might be effective on fatigue decrease and activity of daily living enhance in Multiple Sclerosis patients. مدل خودمراقبتی اورم/ خستگی/فعالیتهای روزمره زندگی/ مولتیپل اسکلروزیس Orem self-care model/ Fatigue/ Activities of daily living/ Multiple Sclerosis 0 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-29&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Reza Masoodi رضا مسعودي 550031947532846002086 Yes Fereydoon Khayyeri فريدون خيري 550031947532846002087 No Fazllollah Ahmadi فضل الله احمدي 550031947532846002088 No Isa Mohammadi عيسي محمدي 550031947532846002089 No

fa مقايسه الگوي فعاليت عضلاني كمربند شانه‌اي در فعاليت‌هاي عملكردي انتخابي بين بيماران مبتلا به سندرم‌ گيرافتادگي شانه و افراد سالم عمومى General كاربردی Applicable هدف: هدف اين تحقيق مقايسه الگوي فعاليت عضلاني كمربند شانه‌اي در بيماران دچار سندرم گيرافتادگي شانه و افراد سالم در الگوهاي حركتي عملكردي مي‌باشد. روش بررسي: در اين مطالعه مقايسه‌اي مورد-شاهدي، ۱۵ بيمار مبتلا به سندرم گيرافتادگي شانه به‌صورت ساده و در دسترس از بين مراجعين كلينيك ارتوپدي اوستا و ۱۵ فرد سالم از طريق همتاسازي با بيماران انتخاب و با استفاده از ثبت الكتروميوگرافي سطحي از عضلات سينه‌اي بزرگ، ذوزنقه‌اي فوقاني و مياني، تحتِ خاري و سه بخش عضله سه‌گوش (دلتوئيد)،فعاليت الكتريكي و وارد عمل شدن عضلات مذكور در حين فعاليت‌هاي عملكردي الگوهاي حركتي زنجيره‌ باز با و بدون اعمال مقاومت خارجي و الگوهاي حركتي زنجيره بسته توأم با مقاومت محوري در دو گروه مورد ارزيابي و مقايسه قرار گرفت. براي تحليل داده ها از آزمون تي مستقل استفاده شد . يافته‌ها: الگوهاي زماني متفاوتي از توالي وارد عمل شدن عضلات در هر يك از دو گروه سالم و بيمار حين فعاليت‌هاي عملكردي مذكور وجود داشت. به اين ترتيب كه زمان وارد عمل شدن هر يك از عضلات ذوزنقه‌اي فوقاني، تحتِ خاري و سه بخش عضله سه‌گوش بين دو گروه اختلاف معنا‌دار داشت (۰/۰۵P<). نتيجه‌گيري: تغييرات در الگوي فعاليت عضلاني رابطه تنگاتنگي با الگوي حركتي مورد ارزيابي دارد كه اين رابطه ناشي از راستاي انجام حركت و ميزان فشار بر روي فضاي آناتوميك هدف است. الگوي حركتي دي۲ اكستنشن كمترين تغييرات و الگوي حركتي تري‌پاد بيشترين تغييرات را در حوزه زمان از خود نشان دادند. Objective: The purpose of this study is to compare muscle activation pattern between patients with shoulder impingement syndrome and healthy subjects during selected functional task. Materials &amp; Methods: In this comparative and case-control study, fifteen patients with shoulder impingement syndrome as case group were selected simply and conveniently from Avesta orthopedic clinic and fifteen healthy subjects as control group were selected on the basis of matching with patients. In each group selected exercises including open kinetic chain with and without external load and closed kinetic chain with axial load was done and during each exercises surface electromyography (EMG) from selected muscle including; Superior Trapezius, Infraspinatus and Anterior, Middle and Posterior Deltoid recorded. Independent T-test used for data analysis. Results: Generally two groups showed different muscle activity during kinetic chain exercises. There were significant differences in relative muscle latency times between two groups in superior Trapezius, Infraspinatus and three regions of Deltoid muscle (P<0.05) Conclusion: Changes in muscle recruitment pattern are task dependent that this may be due to direction of movement and axial compression loading in subacromial space. Among all selected exercises in D2E (Diagonal 2 Extension) minimum changes and in tripod maximum changes (in time domain) were seen. الگوی فعالیت عضلانی/ الگوهای حرکتی عملکردی/ کمربند شانه‌ای / سندرم‌گیرافتادگی شانه / الکترومیوگرافی سطحی Muscle activation pattern/ Kinetic chain exercises/ Shoulder girdle/ Impingement syndrome/ Surface electromyography 0 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-30&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mehrnaz Kajbaf Vala مهرناز كجباف والا 550031947532846000 Yes Mohammad Jafar Shaterzadeh محمدجعفر شاطرزاده 550031947532846001 No Shahin Goharpey شاهين گوهرپي 550031947532846002 No Fateme Esfandyarpoor فاطمه اسفنديارپور 550031947532846003 No Reza Salehi رضا صالحي 550031947532846004 No

fa مقايسه برخي توانايي‌هاي كاربرد شناختي كودكان فارسي زبان كم‌شنواي شديد 4 تا 6 ساله با همسالان شنوا عمومى General كاربردی Applicable هدف: كاربردشناسي زبان عبارت از مطالعه كنشهاي گفتاري و جنبه هاي اجتماعي تعاملات ارتباطي در بافت زبان است. كودكان كم‌شنوا، به دليل محروم بودن از حس شنوايي كه نقش مهمي در رشد مهارت‌هاي زباني دارد، در تمام سطوح زبان و از جمله كاربردشناسي با مشكلاتي مواجهند. هدف از اين پژوهش، مقايسه برخي توانايي‌هاي كاربردشناختي شامل پيگيري موضوع، نوبت‌گيري و اصلاح مكالمه در كودكان فارسي زبان كم‌شنواي شديد 4 تا 6 ساله با همسالان شنوا مي‌باشد. روش بررسي: در اين پژوهش مقطعي مورد-شاهدي، 21 كودك شنوا به روش تصادفي ساده از مهدكودكهاي عادي و 21 كودك كم‌شنواي شديد به روش نمونه گيري دردسترس از مراكز توانبخشي و كلينيكهاي گفتاردرماني تهران و كرج انتخاب شده و مهارت‌هاي كاربردشناسي آنها با استفاده از تكاليف محقق‌ساخته در خصوص پيگيري موضوع، نوبت‌گيري و اصلاح مكالمه مورد بررسي قرار گرفت. روايي محتوايي تكاليف، توسط يك زبان شناس و دو آسيب شناس گفتار و زبان و پايايي تمامي آنها به روش آزمون- بازآزمون و ضريب همبستگي 70/0 تا 95/0 مورد تأييد قرار گرفت. لازم به‌ذكر است ابتدا خرده آزمونهاي هوش غيركلامي از آزمودنيها به عمل آمد و در صورتي كه نمره هوش آزمودني در محدوده طبيعي به دست مي آمد، تكاليف كاربرد شناختي در اختيار او قرار مي گرفت. داده‌هاي حاصل با استفاده از آزمونهاي مجذور خي، تي مستقل و مان ويتني مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: ميانگين مدت‌زمان پيگيري موضوع (00۱/0P<)، نمرات نوبت‌گيري(00۱/0>P)، اصلاح مكالمه از نوع پاسخ به درخواست براي رفع ابهام (003/0=P) و اصلاح مكالمه از نوع درخواست براي رفع ابهام (002/0=P) بين دو گروه كم‌شنوا و شنوا اختلاف معناداري داشت. نتيجه‌گيري: كودكان كم‌شنوا در به‌كارگيري مهارت‌هاي كاربردشناسي ضعيف‌تر از كودكان شنوا عمل مي‌كنند. Objective: Pragmatics is the study of speech acts and social aspects of communicative interactions in context. Hearing-impaired children suffer from language impairments due to lack of hearing sense which has important role in developing language skills. The purpose of this study is comparison of some of pragmatic skills including topic maintenance, turn-taking and repairs between 4 to 6 year-old Farsi speaking hard of hearing children with normal hearing peers. Materials &amp; Methods: In this cross-sectional and case-control research, twenty one normal hearing children were chosen by simple random sampling method from ordinary kindergartens and twenty one hard of hearing children (71-95 db) were selected from deaf rehabilitation centers and speech therapy clinics of Tehran and Karaj by simple sampling method. The children of both groups were assessed by nonverbal intelligence subtests. If they did not show any difficulties, the pragmatic skills of them (topic maintenance, turn-taking and repair) were evaluated by researcher made tasks which their content validity was confirmed by a linguistic and two speech and language pathologists and reliability of them was determined by test-retest (0.70<r<0.95). Data were analyzed by Chi-square, T-test and Mann-Whitney U test. Results: There were significant differences between two groups in duration of topic maintenance (P<0.001), scores of turn-taking (P<0.001), repairs in form of reply to request for clarification (P=0.003) and request for clarification (P=0.002). Conclusion: The pragmatic abilities of hearing-impaired children were significantly lower than those of normal hearing. کم‌شنوای شدید/ کاربردشناسی/ پیگیری موضوع/ نوبت‌گیری/اصلاح مکالمه Hard of hearing/Pragmatics/Topic maintenance/Turn-taking/Repairs 0 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-31&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa نجوا موسوي 550031947532846000 Yes طاهره سيما شيرازي 550031947532846001 No اكبر دارويي 550031947532846002 No مريم داناي طوسي 550031947532846003 No عباس پورشهباز 550031947532846004 No مهدي رهگذر 550031947532846005 No

fa رابطه گوژپشتي، فرورفتگي قوس كمري و چرخش لگن با افتادگي احشاء لگني عمومى General كاربردی Applicable هدف: با توجه به شيوع نسبتاً بالاي افتادگي يا پرولاپس احشاء لگني در زنان و لزوم بررسي تأثير عوامل مستعد كننده اين بيماري در جوامع مختلف، اين تحقيق با هدف بررسي رابطه تغييرات انحناي ستون فقرات پشتي و كمري و چرخش (تيلت) لگن با پرولاپس احشاء لگني انجام شد. روش بررسي: در اين مطالعه مورد- شاهدي، ۱۵نفر از زنان مبتلا به پرولاپس احشاء لگني از طريق نمونه‌گيري ساده و در دسترس و با توجه به معيارهاي لحاظ شده، از بين بيماران مراجعه‌كننده به بيمارستان‌هاي اكبرآبادي و امام‌خميني به‌عنوان گروه مورد و ۱۵ نفر از مراجعين همان بيمارستان‌ها كه درجه پرولاپس آنها صفر و يا يك بود، بر اساس همتاسازي با گروه مورد، به‌عنوان گروه شاهد انتخاب و وضعيت پرولاپس (با استفاده از سيستم اندازه‌گيري پرولاپس احشاء لگني)، انحناهاي ستون فقرات پشتي و كمري (با استفاده از خط كش قابل انعطاف) و تيلت لگن (با استفاده از شيب سنج لگني) آنها مورد بررسي و مقايسه قرار گرفت. داده‌هاي حاصل با استفاده از آزمون‌هاي آماري كولموگروف-اسميرنوف، تي مستقل و رگرسيون لجستيك تجزيه و تحليل شد. يافته ها: بين دو گروه اختلاف معناداري از لحاظ ميزان كايفوز پشتي، (۰/۲۶=P)، لوردوز كمري (۰/۵۲=P) و تيلت لگن (۰/۴۱=P) وجود نداشت. نتيجه گيري: گرچه مطابق نتايج اين مطالعه، ارتباط معناداري بين ميزان كايفوز پشتي، لوردوز كمري و تيلت لگن با بروز پرولاپس احشاء لگني يافت نشد، اما همسويي جهت تغييرات فاكتورهاي مورد نظر با مفروضات مطالعه، وجود رابطه بين افزايش كايفوز و كاهش لوردوز با بروز پرولاپس احشاء لگني را در يك جامعه بزرگتر آماري، همچنان محتمل باقي نگاه مي دارد. Objective: Given high prevalence of pelvic organ prolapse in female, and necessity of effect assessment of it's risk factors in various societies, this study was aimed to investigate the correlation of thoracic and lumbar spinal curvature as well as pelvic tilt changes with pelvic organ prolapse. Materials &amp; Methods: In this cross-sectional and case-control study, fifteen females with pelvic organ prolapse, on the basis of inclusion criteria were selected by simple and convenient sampling from Imam Khomeini and Akbar abadi hospitals patients as case group. Also, fifteen females with zero or first degree of prolapse were selected by matching with cases as control group. Prolapse condition of both groups participants was assessed by pelvic organ prolapse qualification (POP-Q) system and spinal curvature of thoracic and lumbar as well as pelvic tilt were assessed by flexicurve ruler and pelvic inclinometer, respectively. Data were analyzed by Kolmogroff-Smirnoff, Independent T and Multiple Logistic Regression tests. Results: There was no significant difference between two groups in kyphosis (P=0.26), lordosis (P=0.52) and pelvic tilt (P=0.41). Conclusion: Although the results of study do not show significant correlation between kyphosis, lordosis and pelvic tilt with pelvic organ prolapse occurrence; but similar direction of changes in the variables with our hypothesis and other studies preserve the likelihood of relationship between the increasing of kyphosis and decreasing of lordosis in pelvic organ prolapse in a large statistic society. گوژپشتی/ لوردوز کمری/ تیلت لگن/ پرولاپس احشاء لگنی Kyphosis / Lordosis / Pelvic tilt / Pelvic organ prolapse 0 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-44-32&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Leyla Simorgh ليلا سيمرغ 550031947532846000 Yes Minoo Khalkhali مينو خلخالي زاويه 550031947532846001 No Nahid Sohrabi ناهيد سهرابي 550031947532846002 No Jalil Koohpayezadeh جليل كوهپايه زاده 550031947532846003 No Tahere Eftekhar طاهره افتخار 550031947532846004 No Zinat Ghanbari زينت قنبري 550031947532846005 No