Quarterly Journal of Rehabilitation

fa مقايسه اثر سه نوع ارتز بر درد پلانتارفاشياتيس مقايسه اثر سه نوع ارتز بر درد پلانتارفاشياتيس اورتز و پروتز Orthotics & Prosthetics پژوهشی Original هدف: پلانتارفاشياتيس از شايعترين عوارض پا می‌باشد که به دليل التهاب فاسيای پلانتار پا در محل اتصال به پاشنه بروز می‌کند. اين مطالعه با هدف مقايسه تأثير سه ارتز پد پاشنه سيليکونی، ارتز ترموپلاستيک حمايت‌کننده قوس ‌طولی و اسپلينت شبانه‌ کشش‌دهنده نيام‌ کف‌پايی و تاندون آشيل، بر درد پلانتار فاشياتيس انجام شد. روش بررسی: در اين مطالعه نيمه‌تجربی با استفاده از نمونه‌گيری ساده و از جامعه در دسترس، تعداد 16 بيمارمبتلا به پلانتارفاشياتيس که از بيمارستان شريعتی تهران به مرکز ارتوپدی‌فنی صبا ارجاع شده بودند، انتخاب شدند. محدوديتی از نظر سن، ‌جنس، شاخص توده بدنی،‌ شغل و ميزان سطح فعاليت افراد برای ورود به مطالعه وجود نداشت. افراد دارای بيماری‌های سيستميک و سابقه انجام جراحی در پا از مطالعه حذف شدند. بيماران به ترتيب ورود به مطالعه در يکی از سه گروه درمانی قرار گرفتند. شدت درد بيماران، علاوه ‌بر مراجعه اول، در هفته‌های 2 و 6 و 12 بعد از مراجعه اول، طی سه ماه با استفاده از مقياس‌های رتبه‌ای- نمره‌ای و رتبه‌ای- کلامی به صورت تلفنی، پيگيری و ثبت ‌شد. در اين مطالعه از تحليل واريانس يک‌طرفه، ضريب همبستگی پيرسون و اسپيرمن، آزمون کروسکال واليس و آزمون اندازه‌گيری مکرر استفاده شد. يافته‌ها: ضريب همبستگی بين نمره شدت درد عددی و رتبه‌ای بالای 80/0 بود. ميانگين شدت درد صبحگاهی (87/0=P)، شامگاهی (198/0=P) و بدترين شدت درد (113/0=P) قبل از ورود به مطالعه در هر سه گروه يکسان بود. هر سه ارتز مذکور بر کاهش درد صبحگاهی، شامگاهی و بدترين شدت درد در طی روز تأثير داشتند (001/0P<)، اما اختلاف معناداری بين سه گروه درمانی در ميزان تأثير ارتزها و کاهش درد صبحگاهی (483/0=P)، شامگاهی (462/0=P) و بدترين شدت درد (948/0=P) وجود نداشت. نتيجه‌گيری: کاربرد هر يک از سه ارتز ياد شده، به تنهايی و بدون دخالت ساير برنامه های درمانی، بر کاهش درد پلانتارفاشياتيس تأثير چشمگيری داشته، ولی هيچ ‌يک از ارتزها نسبت به دو نوع ديگر در کاهش اين درد ارجحيت و برتری ندارد. Objective: Plantar Fasciitis is the common foot complaint that outbreaks as a result of an inflammation of plantar fascia. The purpose of this study was to compare the effectiveness of three orthoses, silicon heel pad, thermoplastic custom-made arch support and Tension Night splint, how they relived pain in plantar fasciitis. Materials & Methods: In this quasi experimental study that was done on 16 patients who were referred from Shariati Hospital Orthopedic ward to Saba Orthotics & Prosthetics Center age, sex, BMI, occupation and activity level were not inclusion criteria, systemic diseases and also surgery on foot in past were as exclusion criteria. The patients were assigned one by one to three treatment groups who were ready to admit them. Subject's pain was assessed for 3 months, at 2nd, 6th and 12th week, by Numerical Rating Scale and Verbal Rating Scale through phone. Data were analyzed with ANOVA, Pierson’s and Spearman’s correlation coefficients, Kruskal-Wallis test and Repeated Measurement test. Results: The coefficient correlation of Numerical score pain and rating score pain were 0.80. The average of morning (P=0.87), evening (P=0.198) and the worse pain (P=0.113) before entering the study were similar in three groups. The repeated measurement test defined that all the three orthoses were effective for the morning, evening and as so for the worse pain (P<0.001). There was not significant difference among the three groups in decrease of morning (P=0.483), evening (P=0.462) and worse pain (P=0.948). Conclusion: Taking advantage of the three orthoses without any treatment was effective for the Plantar Fasciitis pain in this study. پلانتارفاشياتيس ، پد پاشنه سيليکونی ، حمايت کننده قوس طولی پا ، اسپلينت شبانه پلانتارفاشياتيس ، پد پاشنه سيليکونی ، حمايت کننده قوس طولی پا ، اسپلينت شبانه 8 15 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-220&slc_lang=fa&sid=fa Masoomeh نخعی معصومه نخعی mnakhaee@uswr.ac.ir 550031947532846003482 Yes Mohammad Naghi طهماسبی محمد نقی طهماسبی 550031947532846003483 No Masoud کريملو مسعود کريملو 550031947532846003484 No Reza وهاب کاشانی رضا وهاب کاشانی 550031947532846003485 No

fa بررسی رابطه اشارات دستی و گفتار در بزرگسالان دارای لکنت بررسی رابطه اشارات دستی و گفتار در بزرگسالان دارای لکنت عمومى General پژوهشی Original هدف: مدت زمان مديدی است که شاهد همراهی اشارات دست با گفتار هستيم، ليکن راهی که از طريق آن اين دو شيوه بيان در توليد با يکديگر مرتبط می‌شوند، هنوز به طور کامل شناخته نشده است. بنابر اين مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط بين اشاره و گفتار در افراد مبتلا به لکنت و مقايسه آن با افراد سالم انجام گرفته است. روش بررسی: در اين مطالعه مقطعی و مقايسه‌ای، 10 فرد بزرگسال مبتلا به لکنت به‌صورت تصادفی از کلينيکهای آسيب شناسی گفتار و زبان انتخاب و با 10 نفر به عنوان گروه کنترل که بر اساس همتاسازی از نظر سن، جنس و ميزان تحصيلات با گروه مورد انتخاب شده بودند، مورد مقايسه قرار گرفتند. جهت انجام بررسی مورد نظر از تکليف بازگويی داستان مربوط به فيلم کارتونی برای برانگيختن اشارات دستی همراه با گفتار استفاده شد. به اين ترتيب که از شرکت کنندگان خواسته می‌شد تا به دقت فيلم را مشاهده کرده و داستان آن را با حداکثر جزئيات ممکن در حالی که از آنها ضبط ويدئويی به عمل می‌آمد، برای شنونده‌ای که روبرويشان نشسته تعريف کنند. سپس گفته‌ها و اشارات ضبط شده مورد بررسی و داده‌های حاصل با استفاده از آزمونهای آماری کولموگروف - اسميرنوف و تی مستقل مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: تحليل نتايج نشان داد که افراد مبتلا به لکنت نسبت به افراد گروه کنترل از اشارات نمادين کمتری در حين گفتار توصيفی خود استفاده کرده‌اند(005/0(P= همچنين افراد مبتلا به لکنت نسبت به افراد گروه کنترل در بيان هر گفته و به ازای هر واژه نيز از اشارات نمادين کمتری استفاده کرده‌اند(019/0(P=. به علاوه بررسی توليد حرکات اشاره حين بروز ناروانی نشان داد که بيش از 70 درصد اشاراتی که همراه با بروز لکنت توليد شده بودند، هم زمان با آن، ثابت و يا گسيخته می‌شدند. نتيجه‌گيری: به نظر می‌رسد اشاره و گفتار، چنان پيوند پيچيده و عميقی دارند که الگوهای بسامد و زمان بندی مشابهی را نشان داده و کاملاً به موازات يکديگر پيش می‌روند، به گونه‌ای که نقص در گفتار منجر به نقص در اشارات دستی نيز می‌شود. Objective: Gestures of the hands and arms have long been observed to accompany speech in spontaneous conversation. However, the way in which these two modes of expression are related in production is not yet fully understood. So, the present study aims to investigate the spontaneous gestures that accompany speech in adults who stutter in comparison to fluent controls. Materials & Methods: In this cross-sectional and comparative research, ten adults who stutter were selected randomly from speech and language pathology clinics and compared with ten healthy persons as control group who were matched with stutterers according to sex, age and education. The cartoon story-retelling task used to elicit spontaneous gestures that accompany speech. Participants were asked to watch the animation carefully and then retell the storyline in as much detail as possible to a listener sitting across from him or her and his or her narration was video recorded simultaneously. Then recorded utterances and gestures were analyzed. The statistical methods such as Kolmogorov- Smirnov and Independent t-test were used for data analyzing. Results: The results indicated that stutterers in comparison to controls in average use fewer iconic gestures in their narration (P=0.005). Also, stutterers in comparison to controls in average use fewer iconic gestures per each utterance and word (P=0.019). Furthermore, the execution of gesture production during moments of dysfluency revealed that more than 70% of the gestures produced with stuttering were frozen or abandoned at the moment of dysfluency. Conclusion: It seems gesture and speech have such an intricate and deep association that show similar frequency and timing patterns and move completely parallel to each other in such a way that deficit in speech results in deficiency in hand gesture. اشاره/ اشاره نمادين / گفتار / لکنت اشاره/ اشاره نمادين / گفتار / لکنت 16 21 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-221&slc_lang=fa&sid=fa Ali باريک رو علی باريک رو E-mail:baricroo_st7@yahoo.com 550031947532846001833 Yes Naser رضايی ناصر رضايی 550031947532846001834 No Fariba يادگاری فريبا يادگاری 550031947532846001835 No Mahdi رهگذر مهدی رهگذر 550031947532846001836 No

fa بررسی توافق بين دو آزمونگر در استفاده از مقياس اصلاح شده تارديو برای ارزيابی اسپاستيسيته عضلانی به دنبال سکته مغزی بررسی توافق بين دو آزمونگر در استفاده از مقياس اصلاح شده تارديو برای ارزيابی اسپاستيسيته عضلانی به دنبال سکته مغزی عمومى General پژوهشی Original هدف: اسپاستيسيته يک جزء سندرم نورون محرکه فوقانی است که با افزايش وابسته به سرعت رفلکس‌های کششی تونيک مشخص می‌شود. هدف اين تحقيق، ارزيابی پايايی مقياس اصلاح شده تارديو از طريق بررسی توافق دو آزمونگر در ارزيابی اسپاستيسيته عضلانی به دنبال سکته مغزی می‌باشد. روش بررسی: در اين تحقيق که از نوع تحليلی و اعتبارسنجی می‌باشد، 30 بيمار دچار فلج اسپاستيک نيمه بدن ناشی از سکته مغزی از بين مراجعين درمانگاه ضايعات اعصاب مرکزی دانشگاه علوم پزشکی تهران مطابق معيارهای لازم به صورت ساده و هدفمند انتخاب شده و دو گروه عضله فلکسور و اکستانسور آرنج آنان با استفاده از يک روش استاندارد و براساس مقياس اصلاح شده تارديو ارزيابی شد. ارزيابی‌ها در يک جلسه توسط دو کاردرمانگر انجام شد. ترتيب ارزيابی توسط آزمونگران و ترتيب آزمون عضلات تصادفی بود. پايايی بين دو آزمونگر برای اجزاء مختلف مقياس که بيانگر سطح اسپاستيسيته می‌باشد، محاسبه شد. آزمونهای ضريب همبستگی درون گروهی (ICC) و کاپا برای ارزيابی پايايی اجزاء مختلف مقياس استفاده شد. يافته‌ها: مقادير ICC برای تفاوت زاويه واکنش عضلانی و زاويه دامنه حرکتی کامل به عنوان معيار اصلی برای تعيين شدت اسپاستيسيته، 99/0 در فلکسورها و 95/0 در اکستانسورها بود. همچنين مقادير کاپا در بررسی کيفيت واکنش عضلانی در عضلات فلکسور 88/0 و در عضلات اکستانسور 89/0 بود. نتيجه‌گيری: مقياس اصلاح شده تارديو در ارزيابی اسپاستيسيته عضلانی پس از سکته مغزی دارای پايايی بالايی در بين دو آزمونگر می‌باشد. Objective: Spasticity is one component of the upper motor neurone syndrome, which is characterised by a velocity dependent increase in the tonic stretch reflexes. This study aimed at investigating the interrater reliability of the Modified Tardieu Scale in the assessment of muscle spasticity in stroke patients. Materials & Methods: In this analytical and validity testing study 30 patients with spastic hemiplegia were selected by simple sampling from clients of central nervous system disorders clinic of Tehran University of medical sciences. The two muscle groups in affected upper limb were tested using a standardized procedure. These were elbow flexors and extensors. Assessment was done by the two occupational therapists during the same session. The order of assessment and the sequence of muscle testing by the two raters were random. The interrater reliability was calculated for the different subsales of Modified Tardieu. The reliability was tested with the intraclass correlation coefficient (ICC). For the Modified Tardieu Scale scores, the Cohen’s Kappa test was used to analyze the level of agreement between the raters. Results: The values of ICC for both muscle groups were high. The ICC for R2-R1 as main outcome measure for determination of spasticity severity was 0.99 and 0.95 in the flexors and extensors, respectively. The Kappa values in muscles reaction quality were 0.88 in flexors and 0.89 in Extensors. Conclusion: The Modified Tardieu Scale provides high interrater reliability in the assessment of muscle spasticity after stroke. اسپاستيسيته / مقياس اصلاح شده تارديو / پايايی بين دو آزمونگر / فلج نيمه بدن / سکته مغزی اسپاستيسيته / مقياس اصلاح شده تارديو / پايايی بين دو آزمونگر / فلج نيمه بدن / سکته مغزی 22 27 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-222&slc_lang=fa&sid=fa Nooreddin نخستين انصاری نورالدين نخستين انصاری E-mail: nakhostin@sina.tums.ac.ir 550031947532846001837 Yes Soofia نقدی صوفيا نقدی 550031947532846001838 No Gholamreza عليايی غلامرضا عليايی 550031947532846001839 No Mahdi عبدالوهاب مهدی عبدالوهاب 550031947532846001840 No Mahmood جليلی محمود جليلی 550031947532846001841 No Shohreh جلايی شهره جلايی 550031947532846001842 No Hosein سلطانی نژاد حسين سلطانی نژاد 550031947532846001843 No

fa توانبخشی به معلولين برای ارتباط با رايانه از طريق تايپ حروف با حرکات چشم توانبخشی به معلولين برای ارتباط با رايانه از طريق تايپ حروف با حرکات چشم عمومى General پژوهشی Original هدف: امروزه رايانه‌ها عموماً با ابزارهايی نظير موشواره و صفحه کليد کنترل می‌شوند، در نتيجه افرادی که دچار قطع عضو و يا ناتوانی در ناحيه دستها هستند، از به کارگيری رايانه محروم می‌باشند. در اين پژوهش چگونگی طراحی سيستمی که به کمک حرکات چشم، امکان تايپ حروف به افراد معلول را می‌دهد ارائه شده است. روش بررسی: در اين طرح مرز بين عنبيه و صلبيه که ليمباس ناميده می‌شود، به کمک فرستنده و گيرنده‌های مادون قرمز رديابی می‌شود. مقادير اندازه‌گيری شده از موقعيت چشم به کمک يک نرم‌افزار مورد پردازش قرارگرفته و به مقادير مناسب جهت حرکت مکان نما برروی حروف قرار داده شده در صفحه نمايشگر، تبديل می‌شوند. از آنجا که تغيير کاربر و حرکات ناخواسته سر می‌تواند روی عملکرد سيستم تأثير بگذارد، يک مرحله کاليبراسيون نيز در نظر گرفته شده است تا سيستم بتواند برروی شرايط جديد تنظيم شود. سيستم طراحی شده روی 10 نفر (5 مرد و 5 زن) آزمايش و داده‌‌های حاصل مورد بررسی قرار گرفت. يافته‌ها: با آزمايش سيستم، مشخص گرديد که سيستم طراحی شده با دقت حدود 38/311/4 سانتی‌متر در تفکيک فواصل، توانايی تشخيص 12 نقطه بر روی صفحه نمايشگر 15 اينچ را دارد. آزمايش‌ها نشان می‌دهد که يک شخص غير ماهر يک جمله دارای 14 حرف و نماد را در متوسط زمان 3 دقيقه و 30 ثانيه با خطای حدود 28% به کمک حرکات چشمش با اين سيستم تايپ می‌کند. اين مقادير برای يک شخص ماهر حدود 3 دقيقه با خطای 13% می‌باشد. به اين ترتيب سيستم با قابليت اطمينان نسبتاً بالايی به کاربر اجازه ارتباط با رايانه را می‌دهد. نتيجه‌گيری: با توجه به قدرت سيستم در تفکيک‌پذيری فواصل، 12 نقطه برروی صفحه نمايشگر برای انجام 12 عملکرد مختلف تعبيه شده است. تعدادی از مشخصه‌های صفحه کليد در صفحه اول و باقی آن‌ها در صفحات بعدی قرار داده شده است. سهولت استفاده، عدم تماس مستقيم سيستم با چشم و بدن کاربر و هزينه بسيار پايين آن نسبت به ديگر سيستم‌های موجود از جمله مزايای سيستم می‌باشند. Objective: Nowadays computers are controlled by hand with some tools like mouse and keyboard generally, so people that can't use their hands aren't able to use these tools. This research was aimed to design a system, which help handicapped people to type by their eye movement. Materials & Methods: In this design, boarder between iris and sclera which is called limbus is tracked with the Infra Red transmitting and receiving system. Then software will process measured values, and will change them to proper values for moving cursor on characters. Since changing the user, unwanted head movements can affect on system operation, a calibration stage is considered which adjust the system in new condition. The system was implemented on 10 subjects (5 women & 5 men) and data were analyzed. Results: Distance resolution of system on 15" monitor's screen is about 4.11±3.38 centimeters. People with no experience can type a sentence with 14 characters in 3:30 minute by 28% error and an experienced person can type this sentence in 3 minute with 13% error. So the system with relatively high repeatability allows the user to communicate with computer by his eye movements. Conclusion: This system is able to recognize 12 points on monitor's screen. Each point is belonging to one character. Facility of using the system and no contact between system and eye are from the benefits of the system. آشکارسازی حرکات چشم / ليمباس/ معلولين / تايپ حروف / توانبخشی / مادون قرمز / طول موج نور آشکارسازی حرکات چشم / ليمباس/ معلولين / تايپ حروف / توانبخشی / مادون قرمز / طول موج نور 28 37 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-223&slc_lang=fa&sid=fa Ali مطيع نصر آبادی علی مطيع نصر آبادی 550031947532846001844 No Golnaz بغدادی گلناز بغدادی E-mail: golnaz_baghdadi@yahoo.com 550031947532846001845 Yes

fa مقايسه نيازهای توجهی کنترل پاسچرال ورزشکاران سالم و ورزشکاران مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا مقايسه نيازهای توجهی کنترل پاسچرال ورزشکاران سالم و ورزشکاران مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا عمومى General پژوهشی Original هدف: کاهش منابع توجهی در مبتلايان به کاهش يا اختلال اطلاعات حسی ديده شده است. هدف از اين مطالعه مقايسه نيازهای توجهی کنترل پاسچرال ورزشکاران مبتلا به بی‌ثباتی عملکردی مچ پا و همتايان سالم می‌باشد. روش بررسی: 15 ورزشکار دانشجوی مبتلا به بی‌ثباتی عملکردی مچ پا و 15 فرد همتای سالم با نمونه‌گيری ساده و در دسترس انتخاب و در اين مطالعه مقطعی مورد- شاهدی که بر اساس الگوی تکليف دوگانه طراحی شد مورد مقايسه قرار گرفتند. ابزار به‌کار رفته سيستم تعادلی بايودکس بود که با استفاده از آن شاخص ثبات کلی، در حالی که آزمودنيها 2 دشواری از تکليف پاسچرال (شامل سطح ثباتی 5 و 7 از سيستم تعادلی بايودکس) و 2 تحميل تکليف شناختی (شامل تحميل صفر و شمارش معکوس) را تجربه می‌کردند، اندازه گيری شد. به منظور بررسی اثر متقابل متغيرهای مستقل (دشواری تکليف پاسچرال، دشواری تکليف شناختی و سطح سلامتی) با متغير وابسته مورد مطالعه (شاخص ثبات کلی) از آزمون تحليل واريانس چند عاملی مختلط و جهت مقايسه ميانگين متغير وابسته در دو گروه مورد مطالعه، از آزمون تی مستقل استفاده شد. يافته‌ها: آزمون تحليل واريانـس اثرهای متقـابل سطح سلامتی با دشواری تکليف پاسچرال و دشواری تکليف‌شناختی بر شاخص ثباتی کلی را معنی‌دار نشـان داد. به اين معنی که بيمـاران در مواجهه با تکـليف‌شناختی (01/0P=) و ايسـتادن بر سـطح بی‌ثبات‌تر (03/0P=)، افزايش بيشتری در شاخص ثبات کلی به نسبت گروه سالم نشان داده و اختلال پاسچرال بيشتری داشتند. نتيجه‌گيری: به نظر می‌رسد که بی‌ثباتی عملکردی مچ پا با افزايش نيازهای توجهی کنترل نيمه پويای پاسچرال همراه است. بنابراين تحميل تکليف شناختی ممکن است بتواند به عنوان يک استراتژی مؤثر در برنامه ورزشی مبتلايان به بی‌ثباتی عملکردی مچ پا منظور گردد. Objective: Reduction of attentional resources is readily apparent in cases of reduced or conflicting sensory information. The purpose of this study is to compare attentional demands of postural control between athletes with functional ankle instability (FAI) and healthy matched individuals. Materials & Methods: 15 functional unstable ankles college athletes and 15 healthy matched athletes were selected conveniently. This case control, dual-task study was conducted using Biodex Balance System (BBS). To measure overall stability index while subjects experiencing 2 postural task difficulties (stability levels of 5 and 7 of BBS) and 2 cognitive loadings (no load and counting backward). In order to investigate the interactions of independent variables (postural task difficulty, cognitive task difficulty and health status) multi factorial mixed ANOVAs were used. T-Test was conducted to compare means in groups. Results: Mixed ANOVA showed interaction effects of health status with postural task difficulty and cognitive task difficulty on overall stability index are significant. Patients had significantly more increase in overall stability index when confronting cognitive task and less stable support surface than healthy subjects. (P=0.01, P=0.03). Conclusion: It seems that functional ankle instability (FAI) is associated with increased attentional demands to semi-dynamic postural control. Cognitive loading may be considered in any exercise program for FAI patients as an effective strategy. بی‌ثباتی عملکردی مچ پا / توجه / تکليف دوگانه / سيستم تعادلی بايودکس بی‌ثباتی عملکردی مچ پا / توجه / تکليف دوگانه / سيستم تعادلی بايودکس 38 42 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-224&slc_lang=fa&sid=fa Leila رهنما ليلا رهنما E-mail:leilarahnama@uswr.ac.ir 550031947532846001846 Yes Behnam اخباری بهنام اخباری 550031947532846001847 No Mahyar صلواتی مهيار صلواتی 550031947532846001848 No Anooshirvan کاظم نژاد انوشيروان کاظم نژاد 550031947532846001849 No

fa بررسی تأثير آب درمانی بر کيفيت زندگی بيماران زن مبتلا به مولتيپل اسکلروزيس بررسی تأثير آب درمانی بر کيفيت زندگی بيماران زن مبتلا به مولتيپل اسکلروزيس عمومى General پژوهشی Original هدف: مولتيپل اسکلروزيس يکی از شايعترين بيماريهای مزمن سيستم عصبی مرکزی و از مهمترين بيماريهای تغييردهنده زندگی فرد، به ويژه در سنين جوانی می‌باشد که باعث افت شديد سطح کيفيت زندگی بيماران مبتلا شده و به تدريج فرد را به سمت ناتوانی پيش خواهد برد. اين پژوهش با هدف بررسی تأثير آب‌درمانی به عنوان يک روش درمانی مکمل، بر کيفيت زندگی بيماران مبتلا به مولتيپل اسکلروزيس انجام شده است. روش بررسی: در اين مطالعه شبه تجربی،50 نفر از زنان مبتلا به مولتيپل اسکلروزيس از انجمن ام‌.اس. به صورت ساده و دردسترس انتخاب و به‌ صورت تصادفی تعادلی به دو گروه شاهد و آزمون تخصيص داده شدند. پس از يک جلسه آشناسازی بيماران گروه آزمون با اهداف و روش مداخله، 24 جلسه آب‌درمانی برای آنها در مدت سه ماه انجام شد، در صورتی که برای گروه شاهد هيچگونه مداخله‌ای انجام نشد. ابزارهای جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافيک، فرم کوتاه کيفيت زندگی (8SF-) و چک‌ليست‌های خود گزارش دهی بود. از آزمون‌های آماری کای دو، تی زوجی، تی مستقل، تحليل واريانس با اندازه‌گيريهای تکراری و ضريب همبستگی جهت تجزيه و تحليل داده‌ها استفاده گرديد. يافته‌ها: بين دو گروه در ميانگين امتياز کل (81/0=P) و امتيازات ابعاد جسمی (4/0=P) و روانی (21/0=P) کيفيت زندگی قبل از مداخله تفاوت معناداری وجود نداشت، ولی بعد از مداخله ميانگين امتياز کل (0001/0P<) و امتيازات ابعاد جسمی (001/0P<) و روانی (003/0=P) کيفيت زندگی بين دو گروه شاهد و آزمون تفاوت معنا‌دار داشت. همچنين آزمون آماری آناليز واريانس با اندازه‌گيری‌های مکرر تفاوت معنا‌داری را در ميانگين امتياز کل (04/0=P) و امتيازات ابعاد جسمی (05/0=P) و روانی (04/0=P) کيفيت زندگی در چهار بار اندازه گيری بين دو گروه نشان داد. نتيجه‌گيری: انجام روش آب‌درمانی با عث ارتقاء سطح کيفيت زندگی بيماران مولتيپل اسکلروزيس می‌گردد، لذا انجام اين تکنيک به عنوان يک روش مؤثر و مقرون به صرفه در هزينه و زمان و همچنين داشتن قابليت يادگيری و اجرای آسان به بيماران مولتيپل اسکلروزيس توصيه می‌گردد. Objective: Multiple Sclerosis (MS) is one of the most common chronic diseases of the central nervous system (CNS), which causes important changes patient’s life, specially in adults life. MS decreases the quality of life (QOL) of patients severely and led to disability gradually. The aim of this study is to assess the effects of applying hydrotherapy on quality of life of Multiple Sclerosis patients. Materials & Methods: In this Quasi-experimental study, 50 Multiple Sclerosis patients were selected with no probability sampling according to specific criteria and then assigned to experimental and control groups (25 patients in each group) with balanced randomized allocation. Hydrotherapy performed for 24 sessions by experimental group during three months but no intervention was done for control group. Data collector tools included: demographic questionnaire, SF8- QOL questionnaire, Self report checklists. Statistical analysis was done by use of statistical tests such as: chi square, paired t-test, student t-test, ANOVA with repeated measurements and independent t-test. Results: There was no significant difference between two groups in phycical and mental dimensions (P=0.04 & P=0.2) and whole (P=0.81) scores of QOL before intervention, but there were significant differences between two groups after intervention in these scores (P<0.001, P=0.003 & P<0.001). ANOVA test with repeated measurements showed that there is significant difference in mean score of whole (P=0.04) and physical (P=0.05) and mental (P=0.04) dimensions of QOL between two groups in 4 times. Conclusion: Hydrotherapy is practically feasible and is associated with increase of MS patient ,s QOL so that applying this technique can promote MS patient ,s QOL and offered to these patients. آب‌درمانی / کيفيت زندگی / مولتيپل اسکلروزيس آب‌درمانی / کيفيت زندگی / مولتيپل اسکلروزيس 43 50 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-225&slc_lang=fa&sid=fa Somayyeh غفاری سميه غفاری E-mail: ghafari_somayeh@yahoo.com 550031947532846001850 Yes Fazlollah احمدی فضل ا... احمدی 550031947532846001851 No Seyyed Masoud نبوی سيد مسعود نبوی 550031947532846001852 No Anooshirvan کاظم نژاد انوشيروان کاظم نژاد 550031947532846001853 No

fa مقايسه تأثير آموزش خواندن و آموزش سنتی زبان درمانی بر زبان درکی و بيانی کودکان مبتلا به نشانگان داون مقايسه تأثير آموزش خواندن و آموزش سنتی زبان درمانی بر زبان درکی و بيانی کودکان مبتلا به نشانگان داون عمومى General پژوهشی Original هدف: با توجه به اينکه کودکان مبتلا به سندرم داون دارای تأخير شديد رشد زبانی بوده و به نظر نمی‌رسد که زبان درمانی با تکيه بر مسير شنوايی ـ واجی تأثير مطلوبی در رشد مهارت‌های زبانی اين کودکان ايجاد کند، لذا پژوهش حاضر به مقايسه تأثير آموزش خواندن و آموزش سنتی بر زبان درکی و بيانی کودکان مبتلا به سندرم داون 4 تا 10 ساله با بهره هوشی 40 تا 60 می‌پردازد. روش بررسی: در اين پژوهش شبه تجربی و مداخله‌ای با استفاده از نمونه‌گيری در دسترس و ساده و بر اساس معيارهای لحاظ‌شده، از کلينيک‌های توانبخشی نويد عصر تهران، رضوان شهريار، احسان کرج و انجمن سندرم داون کرج 20 کودک مبتلا به سندرم داون از ميان 96 کودک سندرم داون انتخاب و به صورت تصادفی تعادلی به دو گروه 10 نفره تخصيص يافتند. گروه اول تحت آموزش خواندن از نوع کل خوانی و گروه دوم تحت آموزش سنتی به مدت شش ماه، سه جلسه در هفته و هر جلسه پانزده دقيقه قرار گرفتند. شرايط زبانی هر دو گروه به صورت پيش‌آزمون و پس‌آزمون در زمينه بهره‌های زبانی درکی با استفاده از آزمون رشد زبان فارسی سنجيده شد. داده‌های حاصل با استفاده از آزمون‌های آماری کولموگروف - اسميرنوف، تی ـ مستقل و تی ـ زوجی مورد تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: هر دو گروه پيش از آموزش در تمام بهره‌های زبانی اعم از زبان درکی (452/0=P)، بيانی (1/0=P) و گفتاری (428/0=P) شرايط يکسانی داشتند، اما پس از آموزش شرايط زبانی گروه خواندن در هر سه متغير فوق، يعنی زبان درکی (043/0=P)، بيانی (001/0P<) و گفتاری (001/0P<) نسبت به گروه ديگر به ميزان معنی‌داری رشد و پيشرفت بيشتری نشان داد. نتيجه‌گيری: آموزش خواندن به روش کل خوانی نسبت به آموزش سنتی تأثير بهتر و بيشتری بر بهره زبان درکی، بيانی و گفتاری کودکان مبتلا به نشانگان داون می‌گذارد. به عبارتی بررسی فنوتيپ رفتاری و شناختی کودکان داون نشان می‌دهد که مسير بينايی بيشتر از مسير شنيداری، يادگيری زبان گفتاری را تسهيل می‌کند و می‌توان با رويکرد آموزش استعدادها بهترين نتايج را بدست آورد. Objective: Considering the fact that children with Down Syndrome have a severe delay in language development which does not appear being improved by language therapy leaning on auditory modality, this research was aimed to compare the traditional educational method and reading method effects on receptive and expressive language of 4 – 10 years old Down Syndrome children with 40 – 60 I.Q scores. Materials & Methods: In this quasi experimental and interventional research from Navide Asr Rehabilitation clinic in Tehran, Rezvan Rehabilitation clinic in Shahriar, Ehsan Rehabilitation clinic in Karaj and Down Syndrome Association of Karaj, 20 Down Syndrome children were selected by simple and convenient sampling from 96 Down Syndrome children and were allocated into two groups by balanced randomized method. The first group was educated by whole word reading method and the other group was educated by traditional method. Both groups had three 15-minute educational sessions per week for a period of 6-month. Languages of both groups have been examined by TOLD- P: 3 test as pre and post-test. The results were analyzed by statistical tests including Kolmogoroff - Smironoff (K-S), Independent-T-Test and Paired-T-Test. Results: Independent-T-Test in both groups revealed no significant differences before education in receptive (P=0.452), expressive (P=0.1) and speech (P=0.428) Language, but after intervention period, the groups have significant statistical differences in all language portions such as receptive (P=0.043), expressive (P<0.001) and Speech (P<0.001). Conclusion: Reading education has more effects on receptive and expressive language in children with Down syndrome than the other educational methods (traditional ones). Thus it seems that focusing on behavioral and cognitive phenotype of Down syndrome with emphasis on visual modality facilitates language development more than auditory modality, and aptitude training may have the best effects. آب‌درمانی / کيفيت زندگی / مولتيپل اسکلروزيس آب‌درمانی / کيفيت زندگی / مولتيپل اسکلروزيس 51 56 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-226&slc_lang=fa&sid=fa Mahdi دهقان مهدی دهقان E-mail: mehdi.dehgan26@yahoo.com 550031947532846001854 Yes Fariba يادگاری فريبا يادگاری 550031947532846001855 No Tahereh Sima سيما شيراز طاهره سيما شيراز 550031947532846001856 No Anooshirvan کاظم نژاد انوشيروان کاظم نژاد 550031947532846001857 No

fa رابطه همبودی اختلالات شخصيت کلاستر B و اختلال افسردگی اساسی با عود افسردگی رابطه همبودی اختلالات شخصيت کلاستر B و اختلال افسردگی اساسی با عود افسردگی عمومى General پژوهشی Original هدف: هدف از اين مطالعه تعيين رابطه همبودی اختلالات شخصيت کلاستر B و افسردگی اساسی با عود افسردگی می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه تحليلی و مقايسه‌ای 100 بيمار مبتلا به افسردگی اساسی که در طی 5 سال گذشته افسردگی اساسی را تجربه کرده و در زمان پژوهش در دوره بهبودی نسبی به سر می‌بردند، به روش نمونه‌گيری هدفمند از مراجعان به چند مرکز سرپايی و درمانگاهی تهران انتخاب شدند. افرادی که بيش از دو بار تجربه عود داشته در گروه مورد و بيماران بدون تجربه عود در گروه گواه قرار گرفته و دو گروه از نظر متغير‌های دموگرافيک همتاسازی شدند. جمع‌آوری داده‌ها با استفاده از مصاحبه ساختار يافته تشخيصی به منظور ارزيابی اختلالات شخصيت کلاستر B ، پرسشنامه افسردگی بک و پرسشنامه مشخصات دموگرافيک انجام و با آزمونهای آماری مجذور خی، ضريب همبستگی اسپيرمن و تی مستقل مورد تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: همبودی اختلال شخصيت مرزی به ميزان معناداری در افراد افسرده دارای سابقه عود بيشتر است (001/0P<). همبودی اختلال خودشيفته نيز بين دو گروه تفاوت معناداری داشته (016/0=P)، ولی همبودی اختلال شخصيت نمايشی بين دو گروه تفاوت معناداری نداشت (401/0=P). نتيجه‌گيری: بر اساس تفاوت معنادار همبودی اختلالات شخصيت مرزی و خودشيفته در دو گروه و نقشی که اين اختلالات در عود افسردگی ايفا می‌کنند، در آينده طرح‌ريزی يک درمان مؤثر برای افسردگی مستلزم در نظر گرفتن مؤلفه‌های شخصيت در کنار نشانگان افسردگی می‌باشد. Objective: this research studied the relation between cluster B personality disorders and major depression disorder with relapse. Materials & Methods: In this analytical and comparative study, samples consisted of the major depressive disorders patients that had experienced major depression through 5 years ago and were experiencing partial remission in research time. Samples were selected by non probability sampling in outpatient centers. The patients with more than two relapses were assigned as case group and the patients without any relapse were assigned as control group (two groups on the base of demographic in formations were matched). They completed BDI_II and SCID_II to assess cluster B personality disorders, and a questionnaire made by researcher to gather information’s. Results: Comorbidity of borderline personality disorder (P<0.001) and narcissitic personality disorder (P=0.016) with depression in patient with relapse of the depression is more significantly than patients with first episode of depression, but comorbidity of exhibitive personality disorder with depression and relapse had no significant difference between two groups (P=0.401). Conclusion: according to the relationship between narcissistic and borderline personality disorders and the role of them in relapse of depression, for making an effective psychotherapy for depression, it is necessary to consider personality beside special symptoms. : افسردگی / عود / اختلالات شخصيت : افسردگی / عود / اختلالات شخصيت 57 62 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-227&slc_lang=fa&sid=fa Shima تمنايی فر شيما تمنايی فر E-mail: psychshaml@yahoo.com 550031947532846001858 Yes arvaneh محمدخانی پروانه محمدخانی 550031947532846001859 No Abbas پورشهباز عباس پورشهباز 550031947532846001860 No

fa ميزان آگاهی دانش‌آموزان دبيرستانی منطقه 9 تهران از اثرات قرص‌های جنون‌آور (اکس) ميزان آگاهی دانش‌آموزان دبيرستانی منطقه 9 تهران از اثرات قرص‌های جنون‌آور (اکس) عمومى General پژوهشی Original هدف: در ميان مواد مخدر، ظهور قرص‌های روانگردان (اکستاسی) خطر جديدی است که طرفداران ويژه‌ای ميان نوجوانان و جوانان دارد. به نظر می‌رسد با توجه به جديد بودن قرص‌های اکستاسی و نامتشابه بودن عوارض مصرف آن با ساير مواد مخدر، ميزان آگاهی و شناخت افراد جامعه مورد مطالعه از آن کم باشد، لذا هدف اين تحقيق شناخت ميزان آگاهی دانش‌آموزان از اثرات قرص‌های جنون‌آور است. روش بررسی: اين پژوهش توصيفی و مقطعی بر روی 154 دانش‌آموز پايه سوم دبيرستان از منطقه 9 تهران که به روش نمونه‌گيری تصادفی ساده انتخاب شده و ميزان آگاهی آنان در زمينه موضوع تحقيق با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته سنجيده شده صورت گرفت. روايی پرسشنامه از طريق روايی صوری با نظر متخصصين و پايايی آن با استفاده از ضريب آلفای کرونباخ و ارزيابی همسانی درونی سئوالات انجام و مقدار ضريب 85/0 بود که مطلوب می‌باشد. برای تحليل داده‌ها از ضريب همبستگی و آزمون مان ويتنی استفاده شد. يافته‌ها: دانش‌آموزان به 7/14 درصد پرسش‌ها پاسخ غلط و به 38 درصد آنها پاسخ نمی‌دانم داده و هر دانش‌آموز به طور متوسط به 2 سئوال پاسخ غلط داده و پاسخ درست را به‌خوبی نمی‌دانست. ميزان آگاهی کلی دانش‌آموزان دختر و پسر اختلاف معنادار نداشت (573/0=P). همچنين رابطه معناداری بين ميزان آگاهی دانش‌آموزان از آثار مصرف و عوارض سوء قرص اکس و جنسيت آنان وجود ندارد (572/0=P). نتيجه‌گيری: ميزان آگاهی و شناخت دانش‌آموزان از علائم مصرف و عوارض سوء قرص‌های اکس در سطح پايينی (3/47 درصد) قرار دارد. Objective: Among the traditional and modern drugs, appearance and spreading of ecstasy drugs is a new phenomenon that has affected different nations, among them Iranian youth. While, it seems that unawareness in society of these industrial drugs, has a great influence in spreading its use. This research was conducted to evaluate students' knowledge about the effects of ecstasy drugs. Materials & Methods: This study is a descriptive and cross-sectional research. 154 high school students, by simple random sampling, in district 9 of Tehran were selected and their awareness about research object were evaluated by researcher made questionnaire. The face validity of questionnaire was confirmed by specialists consideiation and its rehabilitee was confirmed by Cronbach’s alpha coefficient (r = 0.85). Data were analyzed by Correlation coefficient and Mann-Whitney U. Results: 14.7 percent of responses were incorrect, and 38 percent were don’t know. Students' awareness of accidents and bad effects of ecstasy drugs is in a low level. There was no significant difference between boys and girls' knowledge about the effects of ecstacy (P= 0.573). Also, there was no significant relation between student sexuality and their awareness about Ecstasy side effects (P=0.572). Conclusion: Students' knowledge about the Effects of ecstasy drugs is in a low level (47.3 percent). قرص‌های جنون‌آور / قرص اکس/ ميزان آگاهی/ دانش‌آموز دبيرستانی / اکستاسی قرص‌های جنون‌آور / قرص اکس/ ميزان آگاهی/ دانش‌آموز دبيرستانی / اکستاسی 63 68 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-228&slc_lang=fa&sid=fa Ali کلدی عليرضا کلدی E-mail: arkaldi@yahoo.com 550031947532846001861 Yes Mahdi رهگذر مهدی رهگذر 550031947532846001862 No Mehrdad نوابخش مهرداد نوابخش 550031947532846001863 No Maryam جمشيدی مريم جمشيدی 550031947532846001864 No

fa مقايسه رضايت مراجعين از مراکز توانبخشی سرپايی دولتی و خصوصی استان کردستان مقايسه رضايت مراجعين از مراکز توانبخشی سرپايی دولتی و خصوصی استان کردستان عمومى General پژوهشی Original هدف: در اين پژوهش ميزان رضايت مراجعين به مراکز توانبخشی دولتی و خصوصی استان کردستان از اين مراکز بررسی و با هم مورد مقايسه قرار گرفت. روش بررسی: در اين مطالعه مقطعی – مقايسه‌ای، 415 نفر از مراجعين بار اول مراکز دولتی و خصوصی سرپايی توانبخشی استان کردستان طی شش ماهه دوم سال 1383 به شيوه نمونه گيری تصادفی ساده و طبقه بندی شده انتخاب گرديدند. اطلاعات بر اساس پرسشنامه ساختار يافته طی مصاحبه تلفنی جمع آوری و رضايت هر فرد بر اساس نمره‌ای بين صفر تا بيست مورد سنجش قرار گرفت. اعتبار صوری پرسشنامه توسط اساتيد فن مورد تأييد قرار گرفته و ضريب پايائی آن براساس آزمون - بازآزمون 83/0 = r و ضريب همبستگی داخلی آن بر اساس آلفای کرونباخ 76/0 برآورد شد. تجزيه و تحليل داده‌های حاصل با استفاده از آزمونهای آماری مجذور خی و تی مستقل انجام شد. يافته‌ها: ميانگين نمره رضايت کلی مراجعين مراکز دولتی (6/148/12) از خصوصی (4/115/12) بيشتر و تفاوت آنها معنی‌دار بود (04/0=P). مشتريان مراکز خصوصی از وضعيت فيزيکی (001/0P<)، دسترسی زمانی (018/0P=) و نحوه برخورد کارکنان مراکز (008/0P=)، رضايتی بيش از مشتريان مراکز دولتی داشتند که البته در هيچ مورد تفاوت بيش از يک نمره نبود. در مقابل مشتريان مراکز دولتی از دسترسی فيزيکی (01/0P=)، دسترسی مالی (001/0P<) و کيفيت خدمات (001/0P<) رضايت بيشتری ابراز کردند. نتيجه‌گيری: با وجودی که تفاوت بين ميزان رضايت مراجعين مراکز دولتی و خصوصی از نظر آماری معنادار است، اما بجز در مورد دسترسی مالی چشمگير نيست. ارتقاء کيفيت خدمات توانبخشی و کسب رضايت بيشتر مراجعين هم برای مراکز دولتی و هم برای مراکز خصوصی امری ضروری است. گسترش پوشش بيمه‌ای به بخش خصوصی پيشنهاد می‌شود. Objective: In this study clients’ satisfaction in public and private rehabilitation centers in Kordestan province was assessed and compared. Materials & Methods: In this comparative and cross-sectional study, 415 people who were admitted for the first time to out patient public and private rehabilitation centers in Kurdistan, during the six month period of autumn and winter 1383, were selected by simple randomized and stratified sampling. Using a structured questionnaire, information was gathered through telephone interviews, and each client’s satisfaction measured and scored by 1-20. The questionnaire’s face validity was approved by experts. Using the test- retest method, the reliability was r = 0.83 and it’s ICC was 0.76 (Kronobakh alpha). Independent t- test and Chi-Square test were used to analyze of data.Results: The total satisfaction score of public sector clients (12.481.6) was more than that of private sector clients (12.151. 4) and their difference was significant (P=0.04). The private sector clients were more satisfied than public sector clients with physical conditions (P<0.001), time accessibility (P=0.018) and communication skills of the personnel (P=0.018), but the mean difference was not more than 1 point in either area. In public centers the physical accessibility (P=0.01), financial accessibility (P<0.001) and quality of services (P<0.001) caused significant higher satisfaction than private centers. Conclusion: Although the difference between clients' satisfaction in public centers and private ones was statistically significant, but the differences were not so prominent, except in the case of financial accessibility. Attaining a higher quality rehabilitation services and enhancing client satisfaction, is necessary for both public and private centers. For the private sector we extension of insurance coverage is recommended. رضايت مشتری / خدمات توانبخشی / مراکز دولتی / مراکز خصوصی رضايت مشتری / خدمات توانبخشی / مراکز دولتی / مراکز خصوصی 69 74 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-229&slc_lang=fa&sid=fa Parvin جعفری پروين جعفری E-mail: hatamizadeh@uswr.ac.ir 550031947532846001865 Yes Nikta حاتمی زاده نيکتا حاتمی زاده 550031947532846001866 No Roshanak وامقی روشنک وامقی 550031947532846001867 No Anooshirvan کاظم نژاد انوشيروان کاظم نژاد 550031947532846001868 No

fa موانع مشارکت بيماران سکته قلبی در برنامه بازتوانی قلبی The Barriers to Myocardial Infarction Patients\' Participation in Cardiac Rehabilitation Program عمومى General پژوهشی Original هدف: بازتوانی قلبی باعث افزايش کيفيت زندگی، کاهش سکته مجدد قلبی، بهبود عملکرد جسمی و وضعيت روانی بيماران می‌گردد. مطالعه حاضر با هدف شناسايی موانع مشارکت بيماران سکته قلبی در برنامه بازتوانی قلبی صورت گرفت. روش بررسی: اين مقاله گزارش بخشی از مطالعه‌ای است که به روش تئوری پايه انجام شد. هيجده نفر بيمار مبتلا به سکته قلبی، 3 نفر پزشک متخصص قلب، و 3 نفر پرستار بخش سی سی يو، به صورت نمونه گيری هدفمند و نظری انتخاب شدند. مصاحبه نيمه ساختار يافته روش اصلی جمع آوری داده‌ها بود و تا زمان اشباع داده‌ها ادامه يافت. داده‌ها به روش تئوری پايه اشتراوس و کوربين(1998) تحليل شد. اعتبار داده‌ها بر اساس معيارهای پيشنهادی لينکولن و گوبا تأييد گرديد. يافته‌ها: اکثر بيماران در برنامه‌های بازتوانی قلبی شرکت نکرده‌اند. موانع مشارکت بيماران در برنامه‌های بازتوانی قلبی درچهار طبقه عوامل فردی، اجتماعی- فرهنگی، اقتصادی و عوامل مربوط به نظام درمان و سلامت طبقه‌بندی گرديد. نتيجه‌گيری: بسياری از موانع مشارکت بيماران در برنامه‌های بازتوانی قابل تعديل هستند و تغيير آنها زمينه حضور بيماران را در برنامه‌های بازتوانی قلبی تسهيل نمايد. Objective: Cardiac rehabilitation increases quality of life, decreases recurrence, and improves physical performance and psychological status. This report aimed to examine barriers to patients' participation in cardiac rehabilitation program. Materials & Methods: This paper is a party of a larger grounded theory study. Eighteen patients with first time myocardial infarction, three cardiologists, and three cardiac nurses were selected as purposeful and theoretical sampling. Semi-structure interviews were used for data collection. Using Strauss and Corbin’s (1998) grounded theory approach, the data were analyzed. The trustworthiness of data is confirmed using Lincoln and Guba's criteria. Results: The majority of patients had not participated in cardiac rehabilitation programs. Barriers to patients' attendance in cardiac rehabilitation categorized in four main categories known as individual, sociocultural, economic, and health care system-related factors. Conclusion: The majority of the barriers to patients' participation in cardiac rehabilitation are modifiable that their alteration can facilitate patients' attendance in cardiac rehabilitation programs. بازتوانی قلبی / تئوری پايه / سکته قلبی / موانع بازتوانی قلبی / تئوری پايه / سکته قلبی / موانع 75 99 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-230&slc_lang=fa&sid=fa Ardeshir Afrasiabifar اردشير افراسيابی فر 550031947532846005850 No Parkhideh Hosseini پرخيده حسينی 550031947532846005851 No Masoud Fallahi مسعود فلاحی خشکناب E-mail: fallahi@uswr.ac.ir 550031947532846005852 Yes Fariideh Yaghmaa’ei فريده يغمايی 550031947532846005853 No