fa بررسي تأثير ماساژ نقاط فشاري بر كيفيت خواب سالمندان Acupoint Massage in Improving Sleep Quality of Older Adults عمومى General پژوهشی Original هدف: سالمندان اغلب از اختلال خواب رنج مي برند و طب فشاري سنتي چيني يكي از تكنيكهاي غير تهاجمي است كه از طريق ماساژ نقاط فشاري سبب تعادل انرژي در بدن و ارتقاء راحتي و سلامتي مي‌شود. هدف اين مطالعه بررسي تأثير ماساژ نقاط فشاري بر كيفيت خواب سالمندان داراي اختلال خواب است. روش بررسي: در اين مطالعه نيمه تجربي كه به‌صورت كارآزمايي باليني يك سوكور انجام گرفت، از پرسشنامه شاخص كيفيت خواب پيتزبرگ (PSQI) جهت غربال و انتخاب نمونه‌هاي دچار مشكل خواب استفاده شد. نمونه‌ها به روش نمونه گيري مبتني بر هدف انتخاب و به روش تصادفي تعادلي در سه گروه نقاط حقيقي طب فشاري، گروه نقاط غير حقيقي و گروه كنترل قرار گرفتند. درهرسه گروه تعداد نمونه‌ها 30 نفر و به نسبت مساوي از هر دو جنس بودند. ماساژ نقاط مورد نظر در گروه نقاط حقيقي طب فشاري و گروه نقاط غير حقيقي به‌طور يكسان 15 دقيقه، سه روز در هفته و به مدت چهار هفته و در مورد گروه كنترل تنها ارتباط كلامي صورت گرفت. در پايان مداخله 77 نفر از نمونه‌ها پرسشنامه را تكميل نمودند. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمونهاي تحليل واريانس، تحليل كوواريانس، تحليل واريانس با اندازه‌گيري‌هاي مكرر وكروسكال واليس استفاده گرديد. يافته ها: بر اساس نتايج تحليل داده ها، بعد از مداخله اختلاف عمده‌اي در نمرات مقياس‌هاي فرعي كيفيت خواب ذهني (025/0=P)، مدت‌زمان خواب واقعي(012/0=P)، كفايت خواب (022/0=P)، اختلالات خواب(025/0=P)، عملكرد روزانه (033/0=P)، خواب نهفته (001/0P<) و ميانگين نمره كل شاخص كيفيت خواب پيتز برگ (001/0P<) بين سه گروه نقاط حقيقي طب فشاري، گروه نقاط غير حقيقي و گروه كنترل وجود داشت. در ادامه آزمون تعقيبي اختلاف عمده‌اي را از نظر مقياسهاي فرعي و نمره كل شاخص كيفيت خواب پيتزبرگ بين گروه نقاط حقيقي و گروه كنترل نشان داد (05/0>p). درحالي‌كه بين گروه نقاط حقيقي و گروه نقاط غير حقيقي تنها از نظر خواب نهفته (006/0=P) و نمره كل شاخص كيفيت خواب پيتز برگ (021/0=P) اختلاف معني دار وجود داشت. داده‌هاي حاصل از برگه ثبت روزانه خواب بهبود معني دار كيفيت خواب و كاهش تعداد بيداري شبانه را طي مداخله نشان داد(001/0P<). نتيجه‌گيري: اين مطالعه تأثير طب فشاري بر بهبود كيفيت خواب سالمندان را مورد تأييد قرار داده و طب فشاري سنتي چيني را به عنوان يك روش درمان غير دارويي براي سالمندان دچار اختلال خواب پيشنهاد مي‌نمايد. Objective: Elderly people often suffer from disturbed sleep and Traditional Chinese acupressure is a noninvasive technique that employs pressure and massage to acupoints in order to stimulate the balance of life energy that promotes health and comfort. The purpose of present study was to determine the effectiveness of acupoints massage in elders experiencing sleep disturbances. Materials & Methods: In this quasi experimental study which was applied as single blind clinical trial, Pittsburgh Sleep Quality index (PSQI) questionnaire was used as a screening tool to select individuals with sleep disturbance by purposeful sampling. Then the individuals were assigned to three groups by balanced randomized method (an acupressure group, a sham acupressure group and control group). Each group had 30 subjects and gender ratio was equal in three groups. The same massage was used in the acupressure group and the sham acupressure group, whereas only conversation was employed in the control group. Time of interventions was limited to 15 min. One course of intervention lasted for 3 days per week. These interventions were carried out for 4 consecutive weeks. After intervention 77 persons completed the questionnaire. Repeated measure ANOVA, ANCOVA and Kruskal-Wallis tests were used for data analysis. Results: The analysis of data post intervention showed significant differences in PSQI subscale scores of the subjective sleep quality (P=0.025), sleep duration (P=0.012), sleep efficiency (P=0.022), sleep disturbance (P=0.025), daily performance (P=0.033), sleep latency (P<0.001) and global PSQI scores (P<0.001) among three groups. POST HOC comparison showed significant differences in PSQI subscales scores and global PSQI scores in the acupressure group compared to control group (P<0.05). Whereas, there was significant difference only in PSQI subscales scores of the sleep latency (P=0.006) and global PSQI scores (P=0.021) in the acupressure group compared to the sham acupressure group. Sleep log data showed significant decrease of awake time and improving the quality of sleep in acupressure group (P<0.001). Conclusion: This study confirmed the effectiveness of acupressure in improving the quality of sleep of elderly people and offered a nonpharmacological therapy method for sleep-disturbed elderly people. طب فشاري / سالمندي / اختلالات خواب / ماساژ Acupressure / Geriatric / Sleep disturbances / Massage 8 14 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-207&slc_lang=fa&sid=fa Hosseinabadi R. (M.Sc.) رضا حسين آبادي reza_hosseinabadi@yahoo.com 550031947532846001285 Yes Noroozi K.(Ph.D.) كيان نوروزي 550031947532846001286 No Poorismaili Z. (Ph.D.) رضا پور اسماعيلي 550031947532846001287 No Karimloo M.(Ph.D.) مسعود كريملو 550031947532846001288 No Maddah S.S. (Ph.D.) سادات سيد باقر مداح 550031947532846001289 No

fa تأثير كاشت حلزون بر گيجي، افسردگي، اضطراب و سلامت روان بزرگسالان كم‌شنواي پس از زبان‌آموزي Comparison of Dizziness, Depression, Anxiety and Mental Health of Postlingually Deaf Adults Between Cochlear Implant Recipients and Cochlear Implant Candidates عمومى General پژوهشی Original هدف: كم‌شنوايي مي‌تواند بر سلامت جسمي و رواني- اجتماعي افراد تأثير گذاشته و موجب ضعف خودباوري، زودرنجي، انزواطلبي، نا اميدي، افسردگي و اضطراب آنها شود. كاشت حلزون به عنوان يكي از وسايل كمك شنوايي منجر به بهبود شرايط روانشناختي افراد كم شنوا مي‌گردد. مطالعه حاضر با هدف بررسي تأثير كاشت حلزون بر گيجي، افسردگي، اضطراب و سلامت عمومي بزرگسالان كم‌شنوايي پس از زبان‌آموزي صورت گرفته است. روش بررسي: در اين مطالعه مقطعي – مقايسه‌اي كه به صورت مورد – شاهدي انجام شد، به روش ساده و در دسترس 24 فرد كم شنوا كه تحت عمل كاشت حلزون قرار گرفته بودند و 25 فرد كم‌شنوا كه كانديد دريافت كاشت حلزون بودند با رعايت همتاسازي از بيمارستانهاي شهر تهران انتخاب و گيجي، افسردگي، اضطراب و سلامت عمومي آنها با استفاده از پرسشنامه‌هاي هنديكپ گيجي(DHI)، افسردگي بك ويرايش دوم (BDI-II)، اضطراب بك(BAI) و سلامت عمومي (GHQ) مورد مقايسه قرار گرفت. داده‌ها به كمك روش آماري تحليل واريانس چند متغيره (MANOVA) تجزيه و تحليل گرديد. يافته‌ها: ميانگين نمرات افسردگي و اضطراب مؤيد كاهش اين شاخصه‌هاي روانشناختي در گروه كاشت حلزون شده است كه اين كاهش در افسردگي معنا دار است )001/0‍(P=. در مورد سلامت عمومي، تفاوت معناداري بين دو گروه مشاهده نشد )415/0‍(P=. ميانگين نمرات گيجي نشان دهنده افزايش اين اختلال در گروه كاشت حلزون شده است)004/0‍(P=. نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد كاشت حلزون در كاهش افسردگي و اضطراب و بهبود وضعيت روانشناختي افراد كم شنوا مؤثر باشد، اگرچه اين تأثير در مورد اضطراب و سلامت عمومي خيلي چشمگير نيست. همچنين كاشت حلزون منجر به گيجي بيشتر مي‌شود. Objective: Hearing loss can affect on physical, mental and social health of deaf adults and lead to depression, anxiety, isolation, suspicion and stress of them. Cochlear implantation has positive effects on behavioral and emotional status of postlingually hearing impaired adults. This study is aimed to compare dizziness, depression, anxiety and mental health in adult cochlear implant recipients and candidates. Materials & Methods: This case- control and comparative study was conducted on 49 patients, 24 cochlear implant recipients (as case group) and 25 severe-profound hearing impaired adults (as control groups) whom were selected by simple and convenient sampling. Beck Depression Inventory, Dizziness Handicap Inventory, Beck Anxiety Inventory and General Health Questionnaire were completed to determine and compare cochlear implant effects. Data were analyzed by MANOVA. Results: Mean depression and anxiety scores in cochlear implant candidates were more than cochlear implant recipients. This difference was significant in depression (P=0.001). There was no significant difference between two groups in general health (P=0.415). The results of this study also showed that dizziness is more in cochlear implanted group (P=0.004). Conclusion: It seems that cochlear implant use leads to decrease of depression and anxiety. It leads to increase of dizziness. افسردگي / اضطراب / سلامت عمومي / گيجي / كاشت حلزون / کم شنوایی Depression / Anxiety / General health Dizziness / Cochlear implant / Hearing loss 15 19 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-208&slc_lang=fa&sid=fa Hoseinabadi R. (M.Sc.) رضا حسين آبادي reza.hoseinabadi@gmail.com 550031947532846001279 Yes Shareh H. (M.Sc.) حسين شاره 550031947532846001280 No Sheibanizadeh A. (M.Sc.) عبدالرضا شيباني زاده 550031947532846001281 No Emamjome H. (B.Sc.) حسام‌الدين امام جمعه 550031947532846001282 No Vakili Y. (M.Sc.) يعقوب وكيلي 550031947532846001283 No Mirmomeni G. (M.Sc.) گلشن مير مؤمني 550031947532846001284 No

fa بررسي تعامل بين توانايي پردازش توالي‌هاي شناختي و درك نحوي در بيماران فارسي زبان مبتلا به زبان‌پريشي بروكا عمومى General پژوهشی Original هدف: فرآيند‌هاي فيزيولوژيكي - عصبي مشترك يا به هم مرتبطي براي پردازش ساخت انتزاعي غير زباني مانند توالي‌هاي شناختي و بعضي از جنبه‌هاي ساخت نحوي زبان لازم است. از آنجا كه تاكنون در ايران تحقيقي با هدف بررسي رابطه بين توانايي پردازش توالي‌هاي شناختي و درك ساخت‌هاي نحوي داراي ترتيب سازه‌اي نامتعارف در بيماران فارسي زبان مبتلا به زبان‌پريشي بروكا انجام نشده است، اين پژوهش با همين هدف انجام شد. روش بررسي: در يك مطالعه شبه تجربي با طرح پيش آزمون- پس آزمون، 10 بيمار مرد (6 نفر) و زن(4 نفر) فارسي زبان كه مطابق آزمون زبان‌پريشي نيلي پور، مبتلا به زبان پريشي بروكا بودند، مورد بررسي قرار گرفتند. نمونه‌هاي مورد بررسي از ميان بيماران مبتلا به زبان‌پريشي مراجعه كننده به كلينيك‌هاي گفتاردرماني دولتي شهر تهران به‌صورت ساده و مبتني بر هدف انتخاب شدند. درك نحوي بيماران قبل و بعد از يك دوره آموزشي 10 هفته‌اي در زمينه توالي‌هاي شناختي (هر هفته يك جلسه) با استفاده از آزموني كه بر اساس آزمون درك نحوي در زبان‌پريشي براي زبان فارسي بومي شده بود، مورد سنجش قرار گرفت و توانايي پردازش توالي‌هاي شناختي بر اساس آزمون للكوف ارزيابي شد. درصد پاسخ‌هاي درست بيماران در آزمون نحوي و آزمون للكوف محاسبه و نتايج به‌دست‌آمده به وسيله آزمون‌ تي زوجي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: بين توانايي درك ساخت‌هاي نحوي كه داراي ترتيب سازه‌اي نامتعارف هستند و توانايي پردازش توالي‌هاي شناختي بيماران ارتباط مستقيم وجود داشت (ضريب همبستگي= 50/0). پس از دوره آموزش، توانايي درك ساخت‌هايي كه داراي ترتيب سازه‌اي نامتعارف در زبان فارسي هستند، به طور معناداري افزايش يافت(05/0P<)، ولي توانايي درك ساخت‌هاي داراي ترتيب سازه‌اي متعارف تغيير معناداري نكرد(05/0P>). توانايي پردازش توالي‌هاي شناختي بيماران در طول دوره آموزش افزايش يافته و اختلاف پيش آزمون و پس‌آزمون معنادار بود (05/0P<). نتيجه‌گيري: تقويت توانايي پردازش توالي‌هاي پيچيده سبب بهبود توانايي درك ساخت‌هاي داراي ترتيب سازه‌اي نامتعارف در بيماران مبتلا به زبان‌پريشي بروكا مي‌شود، اما بر توانايي آنها در درك ساخت‌هاي داراي ترتيب سازه‌اي متعارف تأثيري ندارد. زبان‌پریشی بروکا/ توالی‌های شناختی / درک نحوی / ترتیب سازه‌اي متعارف / ترتیب سازه‌اي نامتعارف 16 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-209&slc_lang=fa&sid=fa حيات عامري hayatameri@yahoo.com 550031947532846001273 Yes ارسلان گلفام 550031947532846001274 No پروفسور هرمان كولك 550031947532846001275 No حسن عشايري 550031947532846001276 No علي محمد حق شناس 550031947532846001277 No عليه كرد زعفرانلو 550031947532846001278 No

fa تجزيه و تحليل كلام بيماران اسكيزوفرنيك از جنبه اصل همياري گرايس Discourse Analysis in Schizophrenic Patients on the Basis of Grice’s Cooperative Principles عمومى General پژوهشی Original هدف: هدف اين پژوهش بررسي يكي از حيطه‌هاي تجزيه و تحليل كلام بيماران اسكيزوفرنيك يعني اصل همياري مي‌باشد. روش بررسي: در اين پژوهش مقايسه‌اي كه از نوع مورد- شاهدي است، با نمونه‌گيري ساده و در دسترس، دو گروه 22 نفره از بيماران مبتلا به اسكيزوفرنيا و افراد سالم (با تعداد 17 مرد و 5 زن) انتخاب و مصاحبه‌اي با استفاده از بخش گفتار خودبه‌خودي آزمون زبان پريشي فارسي با آنها صورت گرفت. پاسخ هر سئوال با توجه به اين كه فرد كدام قاعده همياري (كيفيت، كميت، شيوه و رابطه) را بيشتر نقض كرده است، ارزيابي و به عنوان خطا در آن پاسخ در نظر گرفته شد. با درصد گيري خطاها،‌ تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي تحليل واريانس، تي مستقل، كروسكال واليس و من ويتني انجام شد. يافته‌ها: بين دو گروه در رعايت كلي اصول همياري گرايس (001/0P<) و اصلهاي كميت (001/0P<)، رابطه (001/0P<) و شيوه (02/0=P) اختلاف معني‌داري وجود داشت، ولي در اصل كيفيت دو گروه تفاوت معني‌داري نداشتند (07/0=P). عدم رعايت كلي اصول گرايس در بيماران با مدت ابتلا به بيماري، تحصيلات، سن و جنس آنها ارتباط آماري معني‌دار نداشت (05/0P>). نتيجه گيري: بيماران اسكيزوفرنيك اصل همياري گرايس را رعايت نمي‌كنند و به علت نقض اين اصل در گفتگوهاي دو طرفه دچار عدم انسجام مي‌‌باشند. Objective: The ultimate goal of this study is one of the discourse fields analysis, i.e. Grice's cooperative principles. Materials & Methods: In this comparative and case - control study, two groups of normal individuals and schizophrenic patients were selected by simple method from sample of convenience and interviewed based on the spontaneous part of Persian Aphasia Test. All the answers were analyzed with respect to the percent rate of errors in the 4 "cooperative maxims", and the errors were collected. Data were analyzed by Independent T Test, ANOVA, Kruskal Wallis and Mann Whitney. Results: There were significant differences between two groups in respect to all the Grice’s cooperative principles (P<0.001), maxim of quantity (P<0.001), maxim of relevance (P<0.001) and maxim of manner (P=0.02), but in maxim of quality there was no significant differeance (P=0.07). The mean percent of errors in the course of illness, education and age varieties were not significant. Conclusion: Schizophrenic patients have incoherence speech and this problem exists in the discourse field and social interactions, thus the patients frequently fail in observing the Gricean cooperative principles. اسكيزوفرنيا / اصول گرايس / اصل همياري / تحليل گفتمان Schizophrenia / Grice’s principles / Cooperative principle / Discourse analysis 28 34 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-210&slc_lang=fa&sid=fa Salmani M. (M.Sc.) معصومه سلماني salmani_masoomeh@yahoo.com 550031947532846001244 Yes Bakhtiari B. M. (Ph.D.) بهروز محمود بختياري 550031947532846001245 No Raeisi F. (M.D.) فيروزه رئيسي 550031947532846001246 No

fa تأثير درمان يكپارچگي حسي بر مهارت‌هاي حركتي درشت و ظريف كودكان 5 تا 7 ساله با نشانگان داون Effect of Sensory Integration Therapy on Gross and Fine Motor Skills of 5-7 Years Old Children with Down Syndrome عمومى General پژوهشی Original هدف: كودكان مبتلا به نشانگان داون دچار كژكاري در پردازش و يكپارچگي حسي هستند كه مي‌تواند موجب تأخير در رشد مهارت‌هاي حركتي درشت و ظريف آنها شود. هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير درمان يكپارچگي حسي بر مهارت‌هاي حركتي درشت و ظريف كودكان 5 تا 7 ساله مبتلا به نشانگان داون بود. روش بررسي: شركت كنندگان در اين مطالعه تجربي شامل 60 كودك 7-5 ساله با نشانگان داون بودند كه به‌صورت تصادفي از چند مركز توانبخشي شهر تهران انتخاب و با انتصاب تصادفي ساده در گروه‌هاي مداخله و كنترل قرارگرفتند. مقياس‌هاي رشد حركتي پي بادي به‌عنوان پيش‌آزمون و پس آزمون براي ارزيابي مهارتهاي حركتي درشت و ظريف به كار گرفته شد. داده‌هاي حاصل با استفاده از آزمون‌هاي آماري از جمله آزمون لون، آزمون تي مستقل و تحليل كوواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: بين نمرات پيش‌آزمون و پس آزمون حركات درشت شركت‌كنندگان در گروه‌هاي مداخله و كنترل از لحاظ آماري تفاوت معناداري وجود داشت (001/0P<). در حركات ظريف اين تفاوت فقط در گروه مداخله معنادار بود (001/0P<) و در گروه مقايسه تفاوت معناداري مشاهده نشد (013/0P=). همچنين بين ميانگين اختلاف نمرات پيش‌آزمون و پس‌آزمون شركت‌كنندگان در گروه‌هاي مداخله و كنترل در حركات درشت (001/0P<) و ظريف (001/0P<) تفاوت معناداري وجود داشت. نتيجه‌گيري: يافته‌هاي حاصل نشان مي‌دهد كه درمان يكپارچگي حسي موجب بهبود مهارت‌هاي حركتي درشت و ظريف كودكان 5 تا 7 ساله با نشانگان داون مي‌شود. پيشنهاد مي‌شود كه اين رويكرد درماني با التفات به نيازهاي اين كودكان در برنامه‌هاي توانبخشي آنها گنجانده شود. Objective: Children with Down syndrome have sensory integration dysfunction, and a range of physical problems and difficulties that may affect their motor development. The aim of present study was to determine effectiveness of sensory integration therapy on gross and fine motor skills of 5-7 years old children with Down syndrome. Materials & Methods: Sixty 5-7 years old children were diagnosed as having Down syndrome, were selected by randomized sampling and participated in this experimental study. Each participant was assessed by researcher, that the assessment used was Peabody Developmental Motor Scales. The children were randomly assigned to the intervention (sensory integration therapy) and control groups. Sensory integration therapy was given to intervention group. Data were analyzed by Leven test, Independent T test and covariance analysis. Results: There was significant difference between pretest and post test scores of intervention and control groups in gross motor development (P<0.000), but in fine motor development there was significant difference between pretest and post test scores only in intervention group (P<0.001) and in control group it wasn’t significant (P=0.013). Also there was significant difference between two groups in gross and fine motor development (P<0.001). Conclusion: The results showed the sensory integration therapy were effective in gross and fine motor of children with Down syndrome. It was concluded that sensory integration therapy should be applied for children with Down syndrome who have gross and fine motor difficulties. درمان يکپارچگي حسي / نشانگان داون / مهارت‌هاي حرکتي درشت / مهارت‌هاي حرکتي ظريف / کودکان Sensory integration therapy /Down syndrome / Gross motor skills / Fine motor skills 41 41 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-212&slc_lang=fa&sid=fa Soortigi H. (M.Sc.) حسين سورتجي soortigi.ot@gmail.com 550031947532846001269 Yes Sazmand A. H. (Ph.D.) علي حسين سازمند 550031947532846001270 No , Karbalaei Noori A. (M.Sc.) اشرف كربلايي نوري 550031947532846001271 No Jadidi H. (Ph.D.) حبيب الله جديدي 550031947532846001272 No

fa تأثير بهبود تقارن در تحمل وزن بر ثبات پاسچر در بيماران همي‌پارزي Effect of Symmetry Improvement in Weight Bearing on Postural Stability of Hemiparetic Patients عمومى General پژوهشی Original هدف: اختلال در كنترل پاسچر به عنوان مهمترين عامل زمين‌خوردن در افراد همي‌پارزي به دنبال سكته مغزي شناخته شده است. يكي از مشخصات بارز عدم تعادل پاسچرال در اين بيماران، عدم تقارن در تحمل وزن روي اندام تحتاني است. هدف اين مطالعه بررسي تأثير بهبود تقارن از طريق مداخلات درماني بر ثبات پاسچر در بيماران همي‌پارزي بود. روش بررسي: در اين مطالعه شبه تجربي كه از نوع قبل و بعد مي‌باشد، 27 بيمار همي‌پارزي به روش در دسترس و ساده از بين بيماران همي‌پارزي مراجعه‌كننده به درمانگاه اعصاب بيمارستان حضرت رسول انتخاب شدند. جهت ارزيابي انحراف پاسچرال از بيماران خواسته شد با چشمان باز و بسته روي صفحات نيرو بايستند. ارزيابي‌ها شامل اندازه‌گيري شاخص عدم تقارن، ريشه دوم ميانگين (RMS) نوسان مركز فشار و RMS سرعت نوسان مركز فشار در صفحات فرونتال و ساژيتال بود. در مرحله بعد در حالي‌ كه يك كفي 10 ميلي‌متري زير پاي غيردرگير بيمار قرار داده شده بود، ارزيابي‌هاي اوليه تكرار ‌شد. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون آماري تحليل واريانس براي اندازه‌گيريهاي مكرر استفاده شد. يافته‌ها: تأثير خالص كفي بر شاخص عدم تقارن معني‌دار بود (0001/0P<). كفي و حالت بينايي تعاملي با يكديگر نداشته و تأثير خالص كفي بر شاخصه‌هاي ثبات پاسچر معني‌دار نبود (مقدار احتمال براي RMS نوسان مركز فشار در صفحات فرونتال و ساژيتال به ترتيب 186/0=P و 245/0=P و براي RMS سرعت نوسان مركز فشار در صفحات فرونتال و ساژيتال به ترتيب 259/0=P و 342/0=P بدست آمد). نتيجه‌گيري: قراردادن كفي با مايل نمودن مركز گرانش به سمت خط وسط بدن، باعث بهبود تقارن مي‌شود. با توجه به اين كه بهبود تقارن باعث كاهش بي‌ثباتي پاسچرال نگرديد، تحمل وزن نامتقارن نمي‌تواند عامل اصلي بي ثباتي پاسچرال باشد. لذا درصورت تأييد اين مطلب در مطالعات ديگر و بدون محدوديت‌هاي اين تحقيق، بهبود تقارن نبايد هدف اصلي برنامه‌هاي توانبخشي باشد كه به دنبال بهبود تعادل ايستاده هستند. Objectives: Impaired postural control has been known as the main cause of fall in hemiparesis after stroke. Is Asymmetry of weight bearing on lower limb is one of the prominent characteristics of postural imbalance in these patients. The aim of this study was to evaluate the effect of symmetry improvement in weight bearing through therapeutic interventions on postural stability in hemiparetic patients. Materials & Methods: In this quasi – experimental study which 27 hemiparetic patients were selected through sample of convenience by simple method from men and women who were referred to neurology clinic of Hazrat-e-Rasool hospital. For postural assessment patients stood quietly with open eyes and close eyes on force plates. Primary assessments included evaluation of asymmetry index (AI), RMS COP displacement (Root Mean Square of Center of Pressure) and RMS COP velocity in both frontal and sagital planes. Then a 10mm lift was inserted under the unaffected limb and primary assessments were repeated. Data were analyzed by repeated measure ANOVA test. Results: Simple main effect of lift on asymmetry index was significant (P<0/0001). There was no significant interaction between vision and lift. Simple main effect of lift on postural stability variables was also non significant (for RMS COP displacement in frontal and sagital planes P=0.186 and P=0.245, respectively and for RMS COP velocity P=0.259 and P=0.342 respectively). Conclusion: Inserting a lift can improve symmetry by shifting center of gravity to midline. Since symmetry improvement did not decrease postural instability, asymmetric weight bearing can not be the primary cause of postural instability and may not be the principal target of rehabilitation programs aiming at restoring standing balance after stroke. همی‌پارزی / تحمل وزن نامتقارن / بی ثباتی پاسچرال Hemiparesis / Weight bearing asymmetry / Postural instability 42 46 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-213&slc_lang=fa&sid=fa Hosseni H.A. (Ph.D.) حسين اصغرحسيني Drhahoseini@gmail.com 550031947532846001263 Yes Ebrahimi I (Ph.D.) اسماعيل ابراهيمي 550031947532846001264 No M. Salavati (Ph.D.) مهيار صلواتي 550031947532846001265 No Shahidi Gh. (M.D.) غلامعلي شهيدي 550031947532846001266 No Sanjari M.A. (M.Sc.) محمدعلي سنجري 550031947532846001267 No Gholamipoor (M.D.) آرش غلامي پور 550031947532846001268 No

fa مقايسه دانش زباني بين دانش‌آموزان دوزبانه‌ مبتلا به لكنت و سالم Comparison of Linguistic Knowledge Between Bilingual Stutterer Students and their Healthy Peers عمومى General پژوهشی Original هدف: گزارش‌هاي زيادي درباره ارتباط بين لكنت و رشد زبان مطرح شده است. برخي از تحقيقات نشان داده‌اند كه دوزبانگي مي‌تواند عاملي تأثيرگذار در ابتلا به لكنت باشد. هدف اصلي اين مطالعه، مقايسه‌ دانش زباني كردي و فارسي بين دانش‌آموزان دوزبانه‌ مبتلا به لكنت و سالم شهر جوانرود است. روش بررسي: مطالعه‌ مقطعي - مقايسه‌اي حاضر از نوع مورد- شاهدي است. 31 دانش‌آموز دوزبانه‌ مبتلا به لكنت با روش تمام‌شمار به عنوان گروه مورد و 31 دانش‌آموز سالم با روش همسان‌سازي جفتي به عنوان گروه شاهد از دانش‌آموزان پايه‌هاي چهارم و پنجم مقطع ابتدايي شهر جوانرود انتخاب شدند. دانش زباني كردي و فارسي دو گروه، از طريق مقايسه‌ شاخص‌هاي كيفيت گفتار (رواني گفتار، پيچيدگي گفتار، غناي واژگاني) در نمونه‌ گفتار توصيفي آزمودني‌ها بررسي و داده‌هاي حاصل با استفاده از آزمون‌ تي مستقل و آزمون يو مان - ويتني مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: در دو زبان كردي و فارسي شدت نارواني گفتار در گروه مبتلا به لكنت بيشتر و پيچيدگي گفتار، رواني گفتار و غناي واژگاني گروه مبتلا به لكنت كمتر از گروه سالم و در تمامي مشخصه‌هاي شاخص‌هاي گفتاري فوق اختلاف دو گروه معنادار بود (05/0P<). نتيجه‌گيري: مطابق نتايج حاصل از اين تحقيق دانش زباني افراد دوزبانه مبتلا به لكنت در هر دو زبان اول و دوم كمتر از گروه سالم مي‌باشد. اين يافته مؤيد اين نكته است كه سطح مهارت زباني احتمالاً به عنوان يكي از عوامل تأثيرگذار بر لكنت مطرح است. Objectives: There are many reports about relations between stuttering and language development. Some studies reveal that bilingualism is a contributing factor to the development of stuttering. Main objective of this study was comparison of linguistic knowledge in Kurdish (L1) and Farsi (L2) between bilingual stutterers and their normal peers. Materials & Methods: In this case-control and comparative study all of 31 Kurdish-Farsi bilingual stutterers from 4 and 5 grades in primary schools of Javanrood were selected as case group and 31 normal peers were selected as control group by Pairs Matching Method. The linguistic knowledge of two groups in L1 and L2 were evaluated and compared by analyzing the speech quality indices (speech fluency index, speech complexity index, type-token ratio) in a sample of their spontaneous speech in Kurdish and Farsi. Data were analyzed by Independent -T-test and Mann-Whitney U. Results: In both Kordish and Farsi Language, Speech unfluency was more in stutterd students than normal group. Also, speech complexity, speech fluency and lexical diversity of stuttered students were less than normal group and there were significant differences between two groups in all speech indices (P<0.05). Conclusion: The linguistic knowledge of stuttered group was less than normal group in both Kordish and Farsi language. This finding confirms that level of language proficiency may be considered as a contributing factor to stuttering. لكنت / دوزبانگي / دانش زباني Stuttering / Bilingualism / Linguistic knowledge 47 51 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-214&slc_lang=fa&sid=fa Mohammadi H. (M.Sc.) هيوا محمدي hiwa.mohamadi@gmail.com 550031947532846001259 Yes , Nilipoor R. (Ph.D.) رضا نيلي پور 550031947532846001260 No Yadegari F. (M.Sc.) فريبا يادگاري 550031947532846001261 No Karimloo M. (Ph.D.) مسعود كريملو 550031947532846001262 No

fa مقايسه تأثير خستگي بر پاسخ الكترو ميوگرافي عضله تراپزيوس در اغتشاش خلفي- قدامي در افراد سالم و مبتلا به گردن درد مزمن Comparison of Muscle Fatigue Effect on Electromyographic Onset Latency of Trapezius Muscle in Posterior – Anterior Perturbation between patients with Chronic Neck Pain and Healthy Persons عمومى General پژوهشی Original هدف: عضلات افراد مبتلا به گردن درد، خستگي پذيري سريعتري نسبت به افراد سالم نشان داده و خستگي اين عضلات نوسان تنه را در حالت ايستاده افزايش مي‌دهد. از آنجا كه درباره پاسخ اين عضلات در شرايط ديناميك مانند اغتشاش خارجي، اطلاعات كمي وجود دارد، لذا اين تحقيق با هدف مقايسه تأثير خستگي عضلاني بر زمان پاسخ عضله تراپزيوس فوقاني در اغتشاش خلفي- قدامي، در افراد سالم و مبتلايان به گردن درد انجام پذيرفت. روش بررسي: در اين مطالعه شبه تجربي و مداخله‌اي، با روش نمونه‌گيري ساده و در دسترس، 16 بيمار مبتلا به گردن ‌درد مزمن و 16 فرد سالم با توجه به همتاسازي دو گروه و درنظر داشتن معيارهاي ورود و خروج انتخاب شدند. جمع‌آوري داده‌ها با استفاده از پرسشنامه، قبل و پس از مداخله انجام و ابزارهاي اصلي شامل نيروسنج، شتاب سنج و دستگاه الكتروميوگرافيك سطحي بود. براي ايجاد خستگي، از وزنه‌اي معادل 30 درصد حداكثر قدرت ايزومتريك و براي ايجاد اغتشاش از وزنه‌اي برابر با ده درصد وزن بدن استفاده شد. در تجزيه و تحليل داده‌ها از آمار توصيفي، آزمون تي زوجي، تي مستقل و تحليل واريانس با اندازه‌گيريهاي مكرر استفاده گرديد. يافته‌ها: اختلاف معني‌داري بين زمان پاسخ عضله تراپزيوس در اغتشاش خلفي- قدامي بين دو گروه، قبل (006/0=P) و بعد از خستگي (026/0=P) وجود داشت. در افراد سالم پس از خستگي زمان پاسخ طولاني‌تر و در افراد مبتلا زمان پاسخ كوتاهتر ‌شد. بين زمان پاسخ عضله‌ تراپزيوس در اغتشاش خلفي – قدامي قبل و پس از خستگي در گروه سالم (04/0=P) و گروه بيماران (001/0P<) تفاوت معني‌‌دار بود. نتيجه‌گيري: درد مي‌تواند سبب تغيير در زمان پاسخ عضلاني، كاهش فعاليت عضلات عمقي و تغيير الگوي فعاليت عضلاني شود و خستگي به دليل تشديد اين شرايط و افزايش خطر مي‌تواند سبب كاهش زمان پاسخ عضلات سطحي در افراد مبتلا به گردن درد مزمن و فيكس شدن سيستم جهت ايجاد ثبات شود، كه اين موضوع خود خطر آسيب را بالا مي‌برد. Objective: Fatigue process in patients with neck pain was happened more quickly than healthy persons and neck muscle fatigue increased body sway during standing, but there is less evidence about the behavior of these muscles in dynamic conditions such as external perturbation, so this study was done to investigate the effect of muscle fatigue on onset latency of upper trapezius muscle in posterior-anterior perturbation among patients with chronic neck pain and healthy individuals. Materials & Methods: In this quasi experimental and interventional study 16 patients with chronic neck pain (intervention group) and 16 healthy individuals (control group) were selected by simple and convenient sampling and based on inclusive and exclusive criteria. Data collection was done by using questionnaire and doing some tests and the main equipments were dynamometer, accelerometer and surface electromyography. The weight equal to 30% of maximum voluntary contraction used to produce fatigue process and 10% of body weight used to produce perturbation. Independent T test, Paired T test and Repeated ANOVA were used for data analysis. Results: There was significant difference in onset latency of upper Trapezius muscle in posterior – anterior perturbation between two groups, before (P=0.006) and after (P=0.026) fatigue. This means that the onset latency was increased in healthy individuals and decreased in patients after fatigue. Also, there was significant difference in onset latency of Trapezius muscle in posterior – anterior perturbation between before and after fatigue in patients group (P<0.001) and healthy persons group (P=0.04). Conclusion: Pain can change the onset latency of trapezius muscle and possibly it can decrease muscle activity in deep muscle and change the pattern of muscle activation. Fatigue as an exaggerated risk factor can decrease onset latency of superficial muscle in patients with chronic neck pain to stabilize the system, that it can increase the risk of injury. تراپزیوس / اغتشاش بیرونی / گردن درد Trapezius muscle / External perturbation / Neck pain 47 51 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-215&slc_lang=fa&sid=fa Rojhani Shirazi Z. (Ph.D.) زهرا رجحاني شيرازي zrojhani@gmail.com 550031947532846001255 Yes Ebrahimi I. (Ph.D.) اسماعيل ابراهيمي 550031947532846001256 No Maroofi N. (Ph.D.) نادر معروفي 550031947532846001257 No Kazemnejad A. (Ph.D.) انوشيروان كاظم نژاد 550031947532846001258 No

fa مقايسه توليد واكه‌هاي ساده فارسي در كودكان كاشت حلزون شده براساس سن كاشت Comparison of Persian Simple Vowels Production in Cochlear Implanted Children Based on Implantation Age عمومى General پژوهشی Original هدف: سن كاشت حلزون يكي از عوامل مؤثر در ميزان موفقيت به‌كارگيري اين پروتز جهت كسب مهارتهاي گفتاري و زباني كودكان كم شنوا است. از آنجا كه توليد صحيح واكه‌ها به‌عنوان يك توانمندي ارتباطي در گفتار شاخص مهمي است، لذا هدف اين پژوهش، مقايسه توليد واكه‌هاي ساده فارسي بين كودكان كم شنوايي كه قبل و بعد از سن دو سالگي مورد عمل كاشت حلزون قرار گرفته‌اند و بررسي تفاوتهاي بين آنها مي‌باشد. روش بررسي: اين تحقيق، به صورت مقطعي – مقايسه‌اي، بر روي 70 كودك كه قبل از 2 سالگي و 70 كودك كه بعد از 2 سالگي مورد عمل كاشت حلزون قرار گرفته و به‌صورت ساده از نمونه‌هاي در دسترس در بيمارستانهاي اميراعلم و حضرت رسول (ص) تهران و با توجه به معيارهايي مثل داشتن صحت جسمي و ذهني كامل، تك زبانه بودن، گذراندن 1±9 ماه توانبخشي، نداشتن والدين كم شنوا و عدم سابقه بيماريهاي خاص انتخاب شده بودند، انجام شد. همچنين 238 كودك طبيعي به‌عنوان گروه معيار به‌صورت تصادفي ساده از مهدكودكهاي شهر تهران انتخاب شدند. شش واكه ساده فارسي /اي، اِ، اَ، آ، اُ، او/ براساس نمره ميانگين فورمنت فركانسهاي اول و دوم واكه‌ها بين سه گروه مقايسه گرديد. جهت تجزيه و تحليل فورمنت فركانسهاي واكه‌اي از ويرايش 2/1 نرم‌افزار اكوستيكي SFSwin و جهت تحليل داده‌ها از آزمون آماري تي مستقل استفاده شد. يافته‌ها: ميانگين فورمنت فركانسهاي واكه‌اي F2/u/ (006/0P=)، F2/o/ (012/0P=)، F2/a/ (012/0P=) / F2/æ (039/0P=)، F2/e/ (005/0P=)، F1/e/ (011/0P=) و F2/i/ (046/0P=) در دو گروه داراي اختلاف معناداري بود، ولي اختلاف نمره ميانگين فورمنت فركانسهاي واكه‌اي F1/u/، F1/o/، F2/a/،‌ F2/æ/ و F1/i/ بين دو گروه معنادار نبود (05/0P>). فورمنت فركانسهاي واكه‌اي هيچ يك از شش واكه ساده فارسي بين گروه زير دو سال كاشت‌شده و گروه طبيعي تفاوت معناداري نداشت (05/0P>). نتيجه‌گيري: با توجه به وجود اختلاف معنادار در توليد واكه‌ها بين دو گروه كودكان كاشت حلزون شده و عدم اختلاف معنادار بين كودكاني كه زير 2 سالگي كاشت حلزون شده‌اند با كودكان طبيعي، مي‌توان نتيجه گرفت كه انجام كاشت حلزون در سنين زير 2 سال در كودكان كم‌شنوا، از بسياري مشكلات احتمالي در مهارتهاي گفتاري و زباني و خراب‌گويي‌هاي واكه‌اي آنها جلوگيري خواهد كرد. Objective: Age at implantation is one of the most important factors in improving speech and language skills in children with cochlear implants. Moreover, good vowel articulation is very important in the speech. So, the purpose of this research was to determine whether age at cochlear implantation influences the production of Persian simple vowels when cochlear implantation is undertaken below the age of 2 years as compared with cochlear implantation later in life. Materials & Methods: This research was a comparative and cross-sectional study. Based on inclusive and exclusive criteria (i.e., have physical and mental health, monolingual or bilingual, have 9±1 months post-surgery rehabilitation, no hearing handicapped parents and no medical problems history), 140 children who cochlear implanted in Amir-Alam and Hazrate Rasool hospital of Tehran city were selected by convenient sampling and assigned to two groups, children implanted under the age of 2 years and those implanted above the age of 2 years Also 238 normally hearing children were selected for control group by randomized sampling. The first and second formant frequency (F1 & F2) of the Persian simple vowels /i, e, æ, a, o, u/ were evaluated by the version of 1.2 of SFSwin software. Data were analyzed by Independent T test. Results: The findings indicated that there were significant differences between two groups in the mean of F2/i/ (P=0.046), F1/e/ (P=0.011), F2/e/ (P=0.005), F2/æ/ (P=0.039), F2/a/ (P=0.012), F2/o/ (P=0.012) and F2/u/ (P=0.006), but there was no significant difference between then in the mean of F1/i/, F1/æ/, F2/a/, F1/o/, F1/u/ (P>0.05). According to these results, no significant difference was seen between normal group and children who received their cochlear implants under the age of 2 years in the mean of variables (P>0.05). Conclusion: Observing significant differences in the quality of the production of Persian simple vowels between children implanted under the age of 2 years and children who received their implants after the age of 2 years, and no significant differences between children who implanted before 2 years of age and normally hearing children is in the favor of the positive effect of early cochlear implantation on speech sound development. Also, the results indicate that when performed under the ages of 2 years, cochlear implantation can prevent from vowels distortions in the speech flow of the receivers. واکه ساده فارسی / فورمنت فرکانسی / کاشت حلزون / سن کاشت Persian simple vowel / Formant frequency / Cochlear implant / Age at implantation 59 65 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-216&slc_lang=fa&sid=fa Zamani P. (M.Sc.) پيمان زماني peyman314@yahoo.com 550031947532846001251 Yes Daneshmandan N. (M.D.) نعيمه دانشمندان 550031947532846001252 No Salehi A. (M.Sc.) ابوالفضل صالحي 550031947532846001253 No Rahgozar M. (Ph.D.) مهدي رهگذر 550031947532846001254 No

fa مديريت حوزه سلامت در بلاياي طبيعي با تأكيد بر توانبخشي Health Management in Disasters with Focusing on Rehabilitation عمومى General مروری Review بلايا اتفاقات معمول و روزمره نيستند. آنها از هر نوعي كه باشند، طبيعي يا انسان ساخت، زندگي و فعاليت‌هاي هر جامعه‌اي را مختل كرده و كليه منابع فردي و اجتماعي را تخريب مي‌نمايند. در شرايط پس از بليه، بعد از شوك اوليه، بازگردانيدن زندگي و معاش مردم به شرايط طبيعي از مهمترين دغدغه‌هاي جوامع و ملت‌هاست. به‌طور سنتي اين مرحله تحت عنوان توانبخشي و بهبودي شناخته شده است. بازتواني در حوادث به معني بازگردانيدن جامعه به شرايط قبل از بليه است. در حقيقت فرايندي است كه ممكنست ساليان درازي طول كشيده و تمام جنبه‌هاي فيزيكي، اجتماعي و اقتصادي جامعه را در بر بگيرد. از آنجا كه بلايا حيات انسان را تهديد مي‌كنند، بنابراين آماده بودن تنها راه دستيابي به نتايج بهتر است. برنامه‌ريزي صحيح قبل از وقوع بليه و استفاده هماهنگ از منابع مي‌تواند منجر به پاسخي مؤثر و مناسب به بحران شود. در اين برنامه آمادگي، بايد ضمن تأكيد روي مشاركت مديران محلي بازسازي ساختارهاي مديريتي نيز صورت گيرد. Disasters should never be considered as routine. Disasters of any kind—natural or manmade—clearly disrupt the normal functioning of any community and frequently overwhelm both personal and community resources. In the post-disaster context, following the initial shock of the disaster, returning lives and livelihoods to normalcy becomes a primary concern of the affected communities and nations. Traditionally, this has been known as the recovery and rehabilitation phase, where "normalcy" refers to the return of the community to the state it was in prior to the disaster event. Rehabilitation is this process of returning the community to “normal” that may extend for many years and involves the physical, social and economic components of the community. Disasters can take on a life of their own, therefore being prepared is the single most effective way to improve outcomes. Proper pre-event planning and providing mechanisms for resource coordination are critical which will be resulted a successful response. It should focus on increasing the participation of civil authorities in order to reestablish local authorities. In order to develop safer communities with fewer deaths, physical injuries, and psycho-social trauma following disasters, health systems must be capable of providing a coordinated response during disasters and of delivering effective mitigation and preparedness programs before disaster impact. The health sector has a vested interest and a key role in this process. In addition, prior to the occurrence of disasters, national, provincial, and local planning should be blueprinted by managers. The public must be educated regarding the importance of individual and family preparation for disaster بلاياي طبيعي / خدمات سلامتي / مديريت سلامت / توانبخشي در بلايا Natural disasters / Health Services / Health care management / Rehabilitation in disasters 66 72 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-217&slc_lang=fa&sid=fa Khankeh H.R. (Ph.D.) حميدرضا خانكه hrkhankeh@hotmail.com 550031947532846001247 Yes Fallahi M. (Ph.D.) مسعود فلاحي 550031947532846001248 No Ranjbar M. (M.Sc.) مريم رنجبر 550031947532846001249 No Ahmadi F. (Ph.D.) فضل الله احمدي 550031947532846001250 No

fa گزارش يك مورد نقص مادرزادي قسمت فوقاني ران A case report: Proximal Femoral Focal Deficiency (PFFD عمومى General گزارش موردی Case report نقص مادرزادي قسمت فوقاني ران اختلال نادري است كه شيوع آن 1 نفر در 50 هزار تا 200 هزار تولد زنده گزارش شده است. در اين بيماري سر ران و غالباً حفره استابولوم درگير مي‌شود كه مي‌تواند بصورت يك طرفه و يا دوطرفه باشد. مشكلات ناشي از اين نقص مادرزادي مي‌تواند به صورت هاي مختلف نظير تفاوت درطول اندامها، بي ثباتي مفصل ران و زانو، انقباض عضلات ران و زانو، سطح نامساوي زانوها، كوتاهي قد و ديگر مشكلات همراه بروز نمايد. معمولاً كودكان مبتلا و خانواده هاي آنها در طي درمان با تصميم گيري هاي متفاوتي اعم از درمانهاي جراحي و غيرجراحي مواجه مي‌شوند كه حتي در بين متخصصين نيز اين درمانها بحث‌انگيز است. در مقاله حاضر، پسربچه 3 ساله اي مبتلا به اين نوع نقص مادرزادي با اختلال تكامل شديد در سر استخوانهاي ران وحفره استابولوم، كوتاهي استخوان ران بصورت دوطرفه و تأخير در مراحل رشد حركتي معرفي مي‌شود كه با توصيه پزشك به منظور دريافت خدمات كاردرماني و توان بخشي به دانشكده توانبخشي مراجعه كرده بود. Proximal Femoral Focal Deficiency (PFFD) is a rare congenital defect with prevalence of one in 50000 to 200000 live births. It affects the proximal femur and frequently the acetabulum and may occurs unilaterally and/or bilaterally. The side effects of PFFD vary in patients. These include: limb length discrepancy, instability of the hip and knee joint, contractures of the hip and knee muscles, unequal level of the knees, short stature and associated anomalies. Usually, children with PFFD and their families are faced with many treatment decisions, both surgical and non- surgical. Therefore, the treatment of PFFD has always been a challenge for the specialists. In this report, a 3-years-old boy with PFFD with dysplasia of hip and acetabulum and femur shortness in both side and delay in motor milestones has been reported who was referred by physician to the faculty of rehabilitation for occupational therapy and rehabilitation treatment. نقص مادرزادي قسمت فوقاني ران/ سر استخوان ران/ حفره استابولوم/ اختلال تكامل / درمان Femoral Focal Deficiency / Femur head / Acetabular fossa /Dysplasia / Therapy 73 77 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-218&slc_lang=fa&sid=fa Raji P. (M.Sc.) پروين راجي hadianrs@sina.tums.ac.ir 550031947532846001242 Yes Hadian M.R. (Ph.D.) محمدرضا هاديان 550031947532846001243 No