<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Quarterly Journal of Rehabilitation</title>
<title_fa>فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی</title_fa>
<short_title>journal of Rehabilitation</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://www.jrehabilitation.com</web_url>
<journal_hbi_system_id>55</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>journal55</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1607-2960</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online></journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi></journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1387</year>
	<month>6</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2008</year>
	<month>8</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>9</volume>
<number>2</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی تأثير ماساژ نقاط فشاری بر کيفيت خواب سالمندان</title_fa>
	<title>بررسی تأثير ماساژ نقاط فشاری بر کيفيت خواب سالمندان</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt;&lt;strong&gt;هدف:&lt;/strong&gt; سالمندان اغلب از اختلال خواب رنج می برند و طب فشاری سنتی چينی يکی از تکنيکهای غير تهاجمی است که از طريق ماساژ نقاط فشاری سبب تعادل انرژی در بدن و ارتقاء راحتی و سلامتی می‌شود. هدف اين مطالعه بررسی تأثير ماساژ نقاط فشاری بر کيفيت خواب سالمندان دارای اختلال خواب است. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;روش بررسی:&lt;/strong&gt; در اين مطالعه نيمه تجربی که به‌صورت کارآزمايی بالينی يک سوکور انجام گرفت، از پرسشنامه شاخص کيفيت خواب پيتزبرگ (PSQI) جهت غربال و انتخاب نمونه‌های دچار مشکل خواب استفاده شد. نمونه‌ها به روش نمونه گيری مبتنی بر هدف انتخاب و به روش تصادفی تعادلی در سه گروه نقاط حقيقی طب فشاری، گروه نقاط غير حقيقی و گروه کنترل قرار گرفتند. درهرسه گروه تعداد نمونه‌ها 30 نفر و به نسبت مساوی از هر دو جنس بودند. ماساژ نقاط مورد نظر در گروه نقاط حقيقی طب فشاری و گروه نقاط غير حقيقی به‌طور يکسان 15 دقيقه، سه روز در هفته و به مدت چهار هفته و در مورد گروه کنترل تنها ارتباط کلامی صورت گرفت. در پايان مداخله 77 نفر از نمونه‌ها پرسشنامه را تکميل نمودند. برای تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمونهای تحليل واريانس، تحليل کوواريانس، تحليل واريانس با اندازه‌گيری‌های مکرر وکروسکال واليس استفاده گرديد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;يافته ها:&lt;/strong&gt; بر اساس نتايج تحليل داده ها، بعد از مداخله اختلاف عمده‌ای در نمرات مقياس‌های فرعی کيفيت خواب ذهنی (025/0=P)، مدت‌زمان خواب واقعی(012/0=P)، کفايت خواب (022/0=P)، اختلالات خواب(025/0=P)، عملکرد روزانه (033/0=P)، خواب نهفته (001/0P&lt;) و ميانگين نمره کل شاخص کيفيت خواب پيتز برگ (001/0P&lt;) بين سه گروه نقاط حقيقی طب فشاری، گروه نقاط غير حقيقی و گروه کنترل وجود داشت. در ادامه آزمون تعقيبی اختلاف عمده‌ای را از نظر مقياسهای فرعی و نمره کل شاخص کيفيت خواب پيتزبرگ بين گروه نقاط حقيقی و گروه کنترل نشان داد (05/0&gt;p). درحالی‌که بين گروه نقاط حقيقی و گروه نقاط غير حقيقی تنها از نظر خواب نهفته (006/0=P) و نمره کل شاخص کيفيت خواب پيتز برگ (021/0=P) اختلاف معنی دار وجود داشت. داده‌های حاصل از برگه ثبت روزانه خواب بهبود معنی دار کيفيت خواب و کاهش تعداد بيداری شبانه را طی مداخله نشان داد(001/0P&lt;). &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه‌گيری:&lt;/strong&gt; اين مطالعه تأثير طب فشاری بر بهبود کيفيت خواب سالمندان را مورد تأييد قرار داده و طب فشاری سنتی چينی را به عنوان يک روش درمان غير دارويی برای سالمندان دچار اختلال خواب پيشنهاد می‌نمايد. &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Objective:&lt;/strong&gt; Elderly people often suffer from disturbed sleep and Traditional Chinese acupressure is a noninvasive technique that employs pressure and massage to acupoints in order to stimulate the balance of life energy that promotes health and comfort. The purpose of present study was to determine the effectiveness of acupoints massage in elders experiencing sleep disturbances. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Materials &amp; Methods:&lt;/strong&gt; In this quasi experimental study which was applied as single blind clinical trial, Pittsburgh Sleep Quality index (PSQI) questionnaire was used as a screening tool to select individuals with sleep disturbance by purposeful sampling. Then the individuals were assigned to three groups by balanced randomized method (an acupressure group, a sham acupressure group and control group). Each group had 30 subjects and gender ratio was equal in three groups. The same massage was used in the acupressure group and the sham acupressure group, whereas only conversation was employed in the control group. Time of interventions was limited to 15 min. One course of intervention lasted for 3 days per week. These interventions were carried out for 4 consecutive weeks. After intervention 77 persons completed the questionnaire. Repeated measure ANOVA, ANCOVA and Kruskal-Wallis tests were used for data analysis. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Results:&lt;/strong&gt; The analysis of data post intervention showed significant differences in PSQI subscale scores of the subjective sleep quality (P=0.025), sleep duration (P=0.012), sleep efficiency (P=0.022), sleep disturbance (P=0.025), daily performance (P=0.033), sleep latency (P&lt;0.001) and global PSQI scores (P&lt;0.001) among three groups. POST HOC comparison showed significant differences in PSQI subscales scores and global PSQI scores in the acupressure group compared to control group (P&lt;0.05). Whereas, there was significant difference only in PSQI subscales scores of the sleep latency (P=0.006) and global PSQI scores (P=0.021) in the acupressure group compared to the sham acupressure group. Sleep log data showed significant decrease of awake time and improving the quality of sleep in acupressure group (P&lt;0.001). &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Conclusion:&lt;/strong&gt; This study confirmed the effectiveness of acupressure in improving the quality of sleep of elderly people and offered a nonpharmacological therapy method for sleep-disturbed elderly people. &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>طب فشاری / سالمندی / اختلالات خواب / ماساژ</keyword_fa>
	<keyword>طب فشاری / سالمندی / اختلالات خواب / ماساژ</keyword>
	<start_page>8</start_page>
	<end_page>14</end_page>
	<web_url>http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-207&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Hosseinabadi R. (M.Sc.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>حسين آبادی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>رضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حسين آبادی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>reza_hosseinabadi@yahoo.com</email>
	<code>550031947532846001285</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Noroozi K.(Ph.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>نوروزی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>کيان</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نوروزی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001286</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Poorismaili Z. (Ph.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>پور اسماعيلی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>رضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>پور اسماعيلی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001287</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Karimloo M.(Ph.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>کريملو</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مسعود</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کريملو</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001288</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Maddah S.S. (Ph.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>مداح</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سادات سيد باقر</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مداح</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001289</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>تأثير کاشت حلزون بر گيجی، افسردگی، اضطراب و سلامت روان بزرگسالان کم‌شنوای پس از زبان‌آموزی</title_fa>
	<title>تأثير کاشت حلزون بر گيجی، افسردگی، اضطراب و سلامت روان بزرگسالان کم‌شنوای پس از زبان‌آموزی</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt;&lt;strong&gt;هدف:&lt;/strong&gt; کم‌شنوايی می‌تواند بر سلامت جسمی و روانی- اجتماعی افراد تأثير گذاشته و موجب ضعف خودباوری، زودرنجی، انزواطلبی، نا اميدی، افسردگی و اضطراب آنها شود. کاشت حلزون به عنوان يکی از وسايل کمک شنوايی منجر به بهبود شرايط روانشناختی افراد کم شنوا می‌گردد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثير کاشت حلزون بر گيجی، افسردگی، اضطراب و سلامت عمومی بزرگسالان کم‌شنوايی پس از زبان‌آموزی صورت گرفته است. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;روش بررسی:&lt;/strong&gt; در اين مطالعه مقطعی – مقايسه‌ای که به صورت مورد – شاهدی انجام شد، به روش ساده و در دسترس 24 فرد کم شنوا که تحت عمل کاشت حلزون قرار گرفته بودند و 25 فرد کم‌شنوا که کانديد دريافت کاشت حلزون بودند با رعايت همتاسازی از بيمارستانهای شهر تهران انتخاب و گيجی، افسردگی، اضطراب و سلامت عمومی آنها با استفاده از پرسشنامه‌های هنديکپ گيجی(DHI)، افسردگی بک ويرايش دوم (BDI-II)، اضطراب بک(BAI) و سلامت عمومی (GHQ) مورد مقايسه قرار گرفت. داده‌ها به کمک روش آماری تحليل واريانس چند متغيره (MANOVA) تجزيه و تحليل گرديد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;يافته‌ها:&lt;/strong&gt; ميانگين نمرات افسردگی و اضطراب مؤيد کاهش اين شاخصه‌های روانشناختی در گروه کاشت حلزون شده است که اين کاهش در افسردگی معنا دار است )001/0‍(P=. در مورد سلامت عمومی، تفاوت معناداری بين دو گروه مشاهده نشد )415/0‍(P=. ميانگين نمرات گيجی نشان دهنده افزايش اين اختلال در گروه کاشت حلزون شده است)004/0‍(P=. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه‌گيری:&lt;/strong&gt; به نظر می‌رسد کاشت حلزون در کاهش افسردگی و اضطراب و بهبود وضعيت روانشناختی افراد کم شنوا مؤثر باشد، اگرچه اين تأثير در مورد اضطراب و سلامت عمومی خيلی چشمگير نيست. همچنين کاشت حلزون منجر به گيجی بيشتر می‌شود. &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Objective:&lt;/strong&gt; Hearing loss can affect on physical, mental and social health of deaf adults and lead to depression, anxiety, isolation, suspicion and stress of them. Cochlear implantation has positive effects on behavioral and emotional status of postlingually hearing impaired adults. This study is aimed to compare dizziness, depression, anxiety and mental health in adult cochlear implant recipients and candidates. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Materials &amp; Methods:&lt;/strong&gt; This case- control and comparative study was conducted on 49 patients, 24 cochlear implant recipients (as case group) and 25 severe-profound hearing impaired adults (as control groups) whom were selected by simple and convenient sampling. Beck Depression Inventory, Dizziness Handicap Inventory, Beck Anxiety Inventory and General Health Questionnaire were completed to determine and compare cochlear implant effects. Data were analyzed by MANOVA. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Results:&lt;/strong&gt; Mean depression and anxiety scores in cochlear implant candidates were more than cochlear implant recipients. This difference was significant in depression (P=0.001). There was no significant difference between two groups in general health (P=0.415). The results of this study also showed that dizziness is more in cochlear implanted group (P=0.004). &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Conclusion:&lt;/strong&gt; It seems that cochlear implant use leads to decrease of depression and anxiety. It leads to increase of dizziness. &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>افسردگی / اضطراب / سلامت عمومی / گيجی / کاشت حلزون / کم شنوايی</keyword_fa>
	<keyword>افسردگی / اضطراب / سلامت عمومی / گيجی / کاشت حلزون / کم شنوايی</keyword>
	<start_page>15</start_page>
	<end_page>19</end_page>
	<web_url>http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-208&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Hoseinabadi R. (M.Sc.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>حسين آبادی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>رضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حسين آبادی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>reza.hoseinabadi@gmail.com</email>
	<code>550031947532846001279</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Shareh H. (M.Sc.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>شاره</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حسين</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شاره</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001280</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Sheibanizadeh A. (M.Sc.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>شيبانی زاده</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>عبدالرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شيبانی زاده</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001281</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Emamjome H. (B.Sc.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>امام جمعه</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حسام‌الدين</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>امام جمعه</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001282</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Vakili Y. (M.Sc.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>وکيلی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>يعقوب</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>وکيلی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001283</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mirmomeni G. (M.Sc.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>مير مؤمنی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>گلشن</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مير مؤمنی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001284</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی تعامل بين توانايی پردازش توالی‌های شناختی و درک نحوی در بيماران فارسی زبان مبتلا به زبان‌پريشی بروکا</title_fa>
	<title>بررسی تعامل بين توانايی پردازش توالی‌های شناختی و درک نحوی در بيماران فارسی زبان مبتلا به زبان‌پريشی بروکا</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt;&lt;strong&gt;هدف:&lt;/strong&gt; فرآيند‌های فيزيولوژيکی - عصبی مشترک يا به هم مرتبطی برای پردازش ساخت انتزاعی غير زبانی مانند توالی‌های شناختی و بعضی از جنبه‌های ساخت نحوی زبان لازم است. از آنجا که تاکنون در ايران تحقيقی با هدف بررسی رابطه بين توانايی پردازش توالی‌های شناختی و درک ساخت‌های نحوی دارای ترتيب سازه‌ای نامتعارف در بيماران فارسی زبان مبتلا به زبان‌پريشی بروکا انجام نشده است، اين پژوهش با همين هدف انجام شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;روش بررسی:&lt;/strong&gt; در يک مطالعه شبه تجربی با طرح پيش آزمون- پس آزمون، 10 بيمار مرد (6 نفر) و زن(4 نفر) فارسی زبان که مطابق آزمون زبان‌پريشی نيلی پور، مبتلا به زبان پريشی بروکا بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. نمونه‌های مورد بررسی از ميان بيماران مبتلا به زبان‌پريشی مراجعه کننده به کلينيک‌های گفتاردرمانی دولتی شهر تهران به‌صورت ساده و مبتنی بر هدف انتخاب شدند. درک نحوی بيماران قبل و بعد از يک دوره آموزشی 10 هفته‌ای در زمينه توالی‌های شناختی (هر هفته يک جلسه) با استفاده از آزمونی که بر اساس آزمون درک نحوی در زبان‌پريشی برای زبان فارسی بومی شده بود، مورد سنجش قرار گرفت و توانايی پردازش توالی‌های شناختی بر اساس آزمون للکوف ارزيابی شد. درصد پاسخ‌های درست بيماران در آزمون نحوی و آزمون للکوف محاسبه و نتايج به‌دست‌آمده به وسيله آزمون‌ تی زوجی مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;يافته‌ها:&lt;/strong&gt; بين توانايی درک ساخت‌های نحوی که دارای ترتيب سازه‌ای نامتعارف هستند و توانايی پردازش توالی‌های شناختی بيماران ارتباط مستقيم وجود داشت (ضريب همبستگی= 50/0). پس از دوره آموزش، توانايی درک ساخت‌هايی که دارای ترتيب سازه‌ای نامتعارف در زبان فارسی هستند، به طور معناداری افزايش يافت(05/0P&lt;)، ولی توانايی درک ساخت‌های دارای ترتيب سازه‌ای متعارف تغيير معناداری نکرد(05/0P&gt;). توانايی پردازش توالی‌های شناختی بيماران در طول دوره آموزش افزايش يافته و اختلاف پيش آزمون و پس‌آزمون معنادار بود (05/0P&lt;). &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه‌گيری:&lt;/strong&gt; تقويت توانايی پردازش توالی‌های پيچيده سبب بهبود توانايی درک ساخت‌های دارای ترتيب سازه‌ای نامتعارف در بيماران مبتلا به زبان‌پريشی بروکا می‌شود، اما بر توانايی آنها در درک ساخت‌های دارای ترتيب سازه‌ای متعارف تأثيری ندارد. &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>زبان‌پريشی بروکا/ توالی‌های شناختی / درک نحوی / ترتيب سازه‌ای متعارف / ترتيب سازه‌ای نامتعارف</keyword_fa>
	<keyword>زبان‌پريشی بروکا/ توالی‌های شناختی / درک نحوی / ترتيب سازه‌ای متعارف / ترتيب سازه‌ای نامتعارف</keyword>
	<start_page>16</start_page>
	<end_page>0</end_page>
	<web_url>http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-209&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>عامری</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حيات</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عامری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>hayatameri@yahoo.com</email>
	<code>550031947532846001273</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>گلفام</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>ارسلان</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>گلفام</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001274</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>کولک</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>پروفسور هرمان</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کولک</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001275</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>عشايری</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حسن</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عشايری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001276</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>حق شناس</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>علی محمد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حق شناس</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001277</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>کرد زعفرانلو</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>عليه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کرد زعفرانلو</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001278</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>تجزيه و تحليل کلام بيماران اسکيزوفرنيک از جنبه اصل همياری گرايس </title_fa>
	<title>تجزيه و تحليل کلام بيماران اسکيزوفرنيک از جنبه اصل همياری گرايس </title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt;&lt;strong&gt;هدف:&lt;/strong&gt; هدف اين پژوهش بررسی يکی از حيطه‌های تجزيه و تحليل کلام بيماران اسکيزوفرنيک يعنی اصل همياری می‌باشد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;روش بررسی:&lt;/strong&gt; در اين پژوهش مقايسه‌ای که از نوع مورد- شاهدی است، با نمونه‌گيری ساده و در دسترس، دو گروه 22 نفره از بيماران مبتلا به اسکيزوفرنيا و افراد سالم (با تعداد 17 مرد و 5 زن) انتخاب و مصاحبه‌ای با استفاده از بخش گفتار خودبه‌خودی آزمون زبان پريشی فارسی با آنها صورت گرفت. پاسخ هر سئوال با توجه به اين که فرد کدام قاعده همياری (کيفيت، کميت، شيوه و رابطه) را بيشتر نقض کرده است، ارزيابی و به عنوان خطا در آن پاسخ در نظر گرفته شد. با درصد گيری خطاها،‌ تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از آزمون‌های تحليل واريانس، تی مستقل، کروسکال واليس و من ويتنی انجام شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;يافته‌ها:&lt;/strong&gt; بين دو گروه در رعايت کلی اصول همياری گرايس (001/0P&lt;) و اصلهای کميت (001/0P&lt;)، رابطه (001/0P&lt;) و شيوه (02/0=P) اختلاف معنی‌داری وجود داشت، ولی در اصل کيفيت دو گروه تفاوت معنی‌داری نداشتند (07/0=P). عدم رعايت کلی اصول گرايس در بيماران با مدت ابتلا به بيماری، تحصيلات، سن و جنس آنها ارتباط آماری معنی‌دار نداشت (05/0P&gt;). &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه گيری:&lt;/strong&gt; بيماران اسکيزوفرنيک اصل همياری گرايس را رعايت نمی‌کنند و به علت نقض اين اصل در گفتگوهای دو طرفه دچار عدم انسجام می‌‌باشند. &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Objective:&lt;/strong&gt; The ultimate goal of this study is one of the discourse fields analysis, i.e. Grice's cooperative principles. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Materials &amp; Methods:&lt;/strong&gt; In this comparative and case - control study, two groups of normal individuals and schizophrenic patients were selected by simple method from sample of convenience and interviewed based on the spontaneous part of Persian Aphasia Test. All the answers were analyzed with respect to the percent rate of errors in the 4 &quot;cooperative maxims&quot;, and the errors were collected. Data were analyzed by Independent T Test, ANOVA, Kruskal Wallis and Mann Whitney. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Results:&lt;/strong&gt; There were significant differences between two groups in respect to all the Grice’s cooperative principles (P&lt;0.001), maxim of quantity (P&lt;0.001), maxim of relevance (P&lt;0.001) and maxim of manner (P=0.02), but in maxim of quality there was no significant differeance (P=0.07). The mean percent of errors in the course of illness, education and age varieties were not significant. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Conclusion:&lt;/strong&gt; Schizophrenic patients have incoherence speech and this problem exists in the discourse field and social interactions, thus the patients frequently fail in observing the Gricean cooperative principles. &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>اسکيزوفرنيا / اصول گرايس / اصل همياری / تحليل گفتمان</keyword_fa>
	<keyword>اسکيزوفرنيا / اصول گرايس / اصل همياری / تحليل گفتمان</keyword>
	<start_page>28</start_page>
	<end_page>34</end_page>
	<web_url>http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-210&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Salmani M. (M.Sc.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>سلمانی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>معصومه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>سلمانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>salmani_masoomeh@yahoo.com</email>
	<code>550031947532846001244</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Bakhtiari B. M. (Ph.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>محمود بختياری</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>بهروز</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>محمود بختياری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001245</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Raeisi F. (M.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>رئيسی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فيروزه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رئيسی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001246</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>تأثير درمان يکپارچگی حسی بر مهارت‌های حرکتی درشت و ظريف کودکان 5 تا 7 ساله با نشانگان داون</title_fa>
	<title>تأثير درمان يکپارچگی حسی بر مهارت‌های حرکتی درشت و ظريف کودکان 5 تا 7 ساله با نشانگان داون</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt;&lt;strong&gt;هدف:&lt;/strong&gt; کودکان مبتلا به نشانگان داون دچار کژکاری در پردازش و يکپارچگی حسی هستند که می‌تواند موجب تأخير در رشد مهارت‌های حرکتی درشت و ظريف آنها شود. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثير درمان يکپارچگی حسی بر مهارت‌های حرکتی درشت و ظريف کودکان 5 تا 7 ساله مبتلا به نشانگان داون بود. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;روش بررسی:&lt;/strong&gt; شرکت کنندگان در اين مطالعه تجربی شامل 60 کودک 7-5 ساله با نشانگان داون بودند که به‌صورت تصادفی از چند مرکز توانبخشی شهر تهران انتخاب و با انتصاب تصادفی ساده در گروه‌های مداخله و کنترل قرارگرفتند. مقياس‌های رشد حرکتی پی بادی به‌عنوان پيش‌آزمون و پس آزمون برای ارزيابی مهارتهای حرکتی درشت و ظريف به کار گرفته شد. داده‌های حاصل با استفاده از آزمون‌های آماری از جمله آزمون لون، آزمون تی مستقل و تحليل کوواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;يافته‌ها:&lt;/strong&gt; بين نمرات پيش‌آزمون و پس آزمون حرکات درشت شرکت‌کنندگان در گروه‌های مداخله و کنترل از لحاظ آماری تفاوت معناداری وجود داشت (001/0P&lt;). در حرکات ظريف اين تفاوت فقط در گروه مداخله معنادار بود (001/0P&lt;) و در گروه مقايسه تفاوت معناداری مشاهده نشد (013/0P=). همچنين بين ميانگين اختلاف نمرات پيش‌آزمون و پس‌آزمون شرکت‌کنندگان در گروه‌های مداخله و کنترل در حرکات درشت (001/0P&lt;) و ظريف (001/0P&lt;) تفاوت معناداری وجود داشت. &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه‌گيری:&lt;/strong&gt; يافته‌های حاصل نشان می‌دهد که درمان يکپارچگی حسی موجب بهبود مهارت‌های حرکتی درشت و ظريف کودکان 5 تا 7 ساله با نشانگان داون می‌شود. پيشنهاد می‌شود که اين رويکرد درمانی با التفات به نيازهای اين کودکان در برنامه‌های توانبخشی آنها گنجانده شود. &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Objective:&lt;/strong&gt; Children with Down syndrome have sensory integration dysfunction, and a range of physical problems and difficulties that may affect their motor development. The aim of present study was to determine effectiveness of sensory integration therapy on gross and fine motor skills of 5-7 years old children with Down syndrome.&lt;strong&gt; &lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Materials &amp; Methods:&lt;/strong&gt; Sixty 5-7 years old children were diagnosed as having Down syndrome, were selected by randomized sampling and participated in this experimental study. Each participant was assessed by researcher, that the assessment used was Peabody Developmental Motor Scales. The children were randomly assigned to the intervention (sensory integration therapy) and control groups. Sensory integration therapy was given to intervention group. Data were analyzed by Leven test, Independent T test and covariance analysis. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Results:&lt;/strong&gt; There was significant difference between pretest and post test scores of intervention and control groups in gross motor development (P&lt;0.000), but in fine motor development there was significant difference between pretest and post test scores only in intervention group (P&lt;0.001) and in control group it wasn’t significant (P=0.013). Also there was significant difference between two groups in gross and fine motor development (P&lt;0.001). &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Conclusion:&lt;/strong&gt; The results showed the sensory integration therapy were effective in gross and fine motor of children with Down syndrome. It was concluded that sensory integration therapy should be applied for children with Down syndrome who have gross and fine motor difficulties.  &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>درمان يکپارچگی حسی / نشانگان داون / مهارت‌های حرکتی درشت / مهارت‌های حرکتی ظريف / کودکان</keyword_fa>
	<keyword>درمان يکپارچگی حسی / نشانگان داون / مهارت‌های حرکتی درشت / مهارت‌های حرکتی ظريف / کودکان</keyword>
	<start_page>41</start_page>
	<end_page>41</end_page>
	<web_url>http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-212&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Soortigi H. (M.Sc.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>سورتجی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حسين</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>سورتجی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>soortigi.ot@gmail.com</email>
	<code>550031947532846001269</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Sazmand A. H. (Ph.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>سازمند</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>علی حسين</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>سازمند</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001270</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>, Karbalaei Noori A. (M.Sc.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>نوری</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>اشرف کربلايی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نوری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001271</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Jadidi H. (Ph.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>جديدی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حبيب الله</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>جديدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001272</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>تأثير بهبود تقارن در تحمل وزن بر ثبات پاسچر در بيماران همی‌پارزی</title_fa>
	<title>تأثير بهبود تقارن در تحمل وزن بر ثبات پاسچر در بيماران همی‌پارزی</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt;&lt;strong&gt;هدف:&lt;/strong&gt; اختلال در کنترل پاسچر به عنوان مهمترين عامل زمين‌خوردن در افراد همی‌پارزی به دنبال سکته مغزی شناخته شده است. يکی از مشخصات بارز عدم تعادل پاسچرال در اين بيماران، عدم تقارن در تحمل وزن روی اندام تحتانی است. هدف اين مطالعه بررسی تأثير بهبود تقارن از طريق مداخلات درمانی بر ثبات پاسچر در بيماران همی‌پارزی بود. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;روش بررسی:&lt;/strong&gt; در اين مطالعه شبه تجربی که از نوع قبل و بعد می‌باشد، 27 بيمار همی‌پارزی به روش در دسترس و ساده از بين بيماران همی‌پارزی مراجعه‌کننده به درمانگاه اعصاب بيمارستان حضرت رسول انتخاب شدند. جهت ارزيابی انحراف پاسچرال از بيماران خواسته شد با چشمان باز و بسته روی صفحات نيرو بايستند. ارزيابی‌ها شامل اندازه‌گيری شاخص عدم تقارن، ريشه دوم ميانگين (RMS) نوسان مرکز فشار و RMS سرعت نوسان مرکز فشار در صفحات فرونتال و ساژيتال بود. در مرحله بعد در حالی‌ که يک کفی 10 ميلی‌متری زير پای غيردرگير بيمار قرار داده شده بود، ارزيابی‌های اوليه تکرار ‌شد. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون آماری تحليل واريانس برای اندازه‌گيريهای مکرر استفاده شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;يافته‌ها:&lt;/strong&gt; تأثير خالص کفی بر شاخص عدم تقارن معنی‌دار بود (0001/0P&lt;). کفی و حالت بينايی تعاملی با يکديگر نداشته و تأثير خالص کفی بر شاخصه‌های ثبات پاسچر معنی‌دار نبود (مقدار احتمال برای RMS نوسان مرکز فشار در صفحات فرونتال و ساژيتال به ترتيب 186/0=P و 245/0=P و برای RMS سرعت نوسان مرکز فشار در صفحات فرونتال و ساژيتال به ترتيب 259/0=P و 342/0=P بدست آمد). &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه‌گيری:&lt;/strong&gt; قراردادن کفی با مايل نمودن مرکز گرانش به سمت خط وسط بدن، باعث بهبود تقارن می‌شود. با توجه به اين که بهبود تقارن باعث کاهش بی‌ثباتی پاسچرال نگرديد، تحمل وزن نامتقارن نمی‌تواند عامل اصلی بی ثباتی پاسچرال باشد. لذا درصورت تأييد اين مطلب در مطالعات ديگر و بدون محدوديت‌های اين تحقيق، بهبود تقارن نبايد هدف اصلی برنامه‌های توانبخشی باشد که به دنبال بهبود تعادل ايستاده هستند. &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Objectives:&lt;/strong&gt; Impaired postural control has been known as the main cause of fall in hemiparesis after stroke. Is Asymmetry of weight bearing on lower limb is one of the prominent characteristics of postural imbalance in these patients. The aim of this study was to evaluate the effect of symmetry improvement in weight bearing through therapeutic interventions on postural stability in hemiparetic patients. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Materials &amp; Methods:&lt;/strong&gt; In this quasi – experimental study which 27 hemiparetic patients were selected through sample of convenience by simple method from men and women who were referred to neurology clinic of Hazrat-e-Rasool hospital. For postural assessment patients stood quietly with open eyes and close eyes on force plates. Primary assessments included evaluation of asymmetry index (AI), RMS COP displacement (Root Mean Square of Center of Pressure) and RMS COP velocity in both frontal and sagital planes. Then a 10mm lift was inserted under the unaffected limb and primary assessments were repeated. Data were analyzed by repeated measure ANOVA test. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Results:&lt;/strong&gt; Simple main effect of lift on asymmetry index was significant (P&lt;0/0001). There was no significant interaction between vision and lift. Simple main effect of lift on postural stability variables was also non significant (for RMS COP displacement in frontal and sagital planes P=0.186 and P=0.245, respectively and for RMS COP velocity P=0.259 and P=0.342 respectively). &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Conclusion:&lt;/strong&gt; Inserting a lift can improve symmetry by shifting center of gravity to midline. Since symmetry improvement did not decrease postural instability, asymmetric weight bearing can not be the primary cause of postural instability and may not be the principal target of rehabilitation programs aiming at restoring standing balance after stroke. &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>همی‌پارزی / تحمل وزن نامتقارن / بی ثباتی پاسچرال</keyword_fa>
	<keyword>همی‌پارزی / تحمل وزن نامتقارن / بی ثباتی پاسچرال</keyword>
	<start_page>42</start_page>
	<end_page>46</end_page>
	<web_url>http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-213&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Hosseni H.A. (Ph.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>اصغرحسينی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حسين</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>اصغرحسينی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>Drhahoseini@gmail.com</email>
	<code>550031947532846001263</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Ebrahimi I (Ph.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>ابراهيمی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>اسماعيل</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ابراهيمی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001264</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>M. Salavati (Ph.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>صلواتی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مهيار</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>صلواتی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001265</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Shahidi Gh. (M.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>شهيدی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>غلامعلی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شهيدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001266</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Sanjari M.A. (M.Sc.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>سنجری</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمدعلی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>سنجری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001267</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Gholamipoor (M.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>غلامی پور</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>آرش</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>غلامی پور</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001268</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>مقايسه دانش زبانی بين دانش‌آموزان دوزبانه‌ مبتلا به لکنت و سالم</title_fa>
	<title>مقايسه دانش زبانی بين دانش‌آموزان دوزبانه‌ مبتلا به لکنت و سالم</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt;&lt;strong&gt;هدف:&lt;/strong&gt; گزارش‌های زيادی درباره ارتباط بين لکنت و رشد زبان مطرح شده است. برخی از تحقيقات نشان داده‌اند که دوزبانگی می‌تواند عاملی تأثيرگذار در ابتلا به لکنت باشد. هدف اصلی اين مطالعه، مقايسه‌ دانش زبانی کردی و فارسی بين دانش‌آموزان دوزبانه‌ مبتلا به لکنت و سالم شهر جوانرود است. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;روش بررسی:&lt;/strong&gt; مطالعه‌ مقطعی - مقايسه‌ای حاضر از نوع مورد- شاهدی است. 31 دانش‌آموز دوزبانه‌ مبتلا به لکنت با روش تمام‌شمار به عنوان گروه مورد و 31 دانش‌آموز سالم با روش همسان‌سازی جفتی به عنوان گروه شاهد از دانش‌آموزان پايه‌های چهارم و پنجم مقطع ابتدايی شهر جوانرود انتخاب شدند. دانش زبانی کردی و فارسی دو گروه، از طريق مقايسه‌ شاخص‌های کيفيت گفتار (روانی گفتار، پيچيدگی گفتار، غنای واژگانی) در نمونه‌ گفتار توصيفی آزمودنی‌ها بررسی و داده‌های حاصل با استفاده از آزمون‌ تی مستقل و آزمون يو مان - ويتنی مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;يافته‌ها:&lt;/strong&gt; در دو زبان کردی و فارسی شدت ناروانی گفتار در گروه مبتلا به لکنت بيشتر و پيچيدگی گفتار، روانی گفتار و غنای واژگانی گروه مبتلا به لکنت کمتر از گروه سالم و در تمامی مشخصه‌های شاخص‌های گفتاری فوق اختلاف دو گروه معنادار بود (05/0P&lt;). &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه‌گيری:&lt;/strong&gt; مطابق نتايج حاصل از اين تحقيق دانش زبانی افراد دوزبانه مبتلا به لکنت در هر دو زبان اول و دوم کمتر از گروه سالم می‌باشد. اين يافته مؤيد اين نکته است که سطح مهارت زبانی احتمالاً به عنوان يکی از عوامل تأثيرگذار بر لکنت مطرح است. &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Objectives:&lt;/strong&gt; There are many reports about relations between stuttering and language development. Some studies reveal that bilingualism is a contributing factor to the development of stuttering. Main objective of this study was comparison of linguistic knowledge in Kurdish (L1) and Farsi (L2) between bilingual stutterers and their normal peers. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Materials &amp; Methods:&lt;/strong&gt; In this case-control and comparative study all of 31 Kurdish-Farsi bilingual stutterers from 4 and 5 grades in primary schools of Javanrood were selected as case group and 31 normal peers were selected as control group by Pairs Matching Method. The linguistic knowledge of two groups in L1 and L2 were evaluated and compared by analyzing the speech quality indices (speech fluency index, speech complexity index, type-token ratio) in a sample of their spontaneous speech in Kurdish and Farsi. Data were analyzed by Independent -T-test and Mann-Whitney U. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Results:&lt;/strong&gt; In both Kordish and Farsi Language, Speech unfluency was more in stutterd students than normal group. Also, speech complexity, speech fluency and lexical diversity of stuttered students were less than normal group and there were significant differences between two groups in all speech indices (P&lt;0.05). &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Conclusion:&lt;/strong&gt; The linguistic knowledge of stuttered group was less than normal group in both Kordish and Farsi language. This finding confirms that level of language proficiency may be considered as a contributing factor to stuttering. &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>لکنت / دوزبانگی / دانش زبانی</keyword_fa>
	<keyword>لکنت / دوزبانگی / دانش زبانی</keyword>
	<start_page>47</start_page>
	<end_page>51</end_page>
	<web_url>http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-214&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Mohammadi H. (M.Sc.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>محمدی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>هيوا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>محمدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>hiwa.mohamadi@gmail.com</email>
	<code>550031947532846001259</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>, Nilipoor R. (Ph.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>نيلی پور</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>رضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نيلی پور</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001260</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Yadegari F. (M.Sc.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>يادگاری</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فريبا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>يادگاری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001261</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Karimloo M. (Ph.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>کريملو</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مسعود</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کريملو</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001262</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>مقايسه تأثير خستگی بر پاسخ الکترو ميوگرافی عضله تراپزيوس در اغتشاش خلفی- قدامی در افراد سالم و مبتلا به گردن درد مزمن</title_fa>
	<title>مقايسه تأثير خستگی بر پاسخ الکترو ميوگرافی عضله تراپزيوس در اغتشاش خلفی- قدامی در افراد سالم و مبتلا به گردن درد مزمن</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt;&lt;strong&gt;هدف:&lt;/strong&gt; عضلات افراد مبتلا به گردن درد، خستگی پذيری سريعتری نسبت به افراد سالم نشان داده و خستگی اين عضلات نوسان تنه را در حالت ايستاده افزايش می‌دهد. از آنجا که درباره پاسخ اين عضلات در شرايط ديناميک مانند اغتشاش خارجی، اطلاعات کمی وجود دارد، لذا اين تحقيق با هدف مقايسه تأثير خستگی عضلانی بر زمان پاسخ عضله تراپزيوس فوقانی در اغتشاش خلفی- قدامی، در افراد سالم و مبتلايان به گردن درد انجام پذيرفت. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;روش بررسی:&lt;/strong&gt; در اين مطالعه شبه تجربی و مداخله‌ای، با روش نمونه‌گيری ساده و در دسترس، 16 بيمار مبتلا به گردن ‌درد مزمن و 16 فرد سالم با توجه به همتاسازی دو گروه و درنظر داشتن معيارهای ورود و خروج انتخاب شدند. جمع‌آوری داده‌ها با استفاده از پرسشنامه، قبل و پس از مداخله انجام و ابزارهای اصلی شامل نيروسنج، شتاب سنج و دستگاه الکتروميوگرافيک سطحی بود. برای ايجاد خستگی، از وزنه‌ای معادل 30 درصد حداکثر قدرت ايزومتريک و برای ايجاد اغتشاش از وزنه‌ای برابر با ده درصد وزن بدن استفاده شد. در تجزيه و تحليل داده‌ها از آمار توصيفی، آزمون تی زوجی، تی مستقل و تحليل واريانس با اندازه‌گيريهای مکرر استفاده گرديد.&lt;strong&gt; &lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;يافته‌ها:&lt;/strong&gt; اختلاف معنی‌داری بين زمان پاسخ عضله تراپزيوس در اغتشاش خلفی- قدامی بين دو گروه، قبل (006/0=P) و بعد از خستگی (026/0=P) وجود داشت. در افراد سالم پس از خستگی زمان پاسخ طولانی‌تر و در افراد مبتلا زمان پاسخ کوتاهتر ‌شد. بين زمان پاسخ عضله‌ تراپزيوس در اغتشاش خلفی – قدامی قبل و پس از خستگی در گروه سالم (04/0=P) و گروه بيماران (001/0P&lt;) تفاوت معنی‌‌دار بود. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه‌گيری:&lt;/strong&gt; درد می‌تواند سبب تغيير در زمان پاسخ عضلانی، کاهش فعاليت عضلات عمقی و تغيير الگوی فعاليت عضلانی شود و خستگی به دليل تشديد اين شرايط و افزايش خطر می‌تواند سبب کاهش زمان پاسخ عضلات سطحی در افراد مبتلا به گردن درد مزمن و فيکس شدن سيستم جهت ايجاد ثبات شود، که اين موضوع خود خطر آسيب را بالا می‌برد. &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Objective:&lt;/strong&gt; Fatigue process in patients with neck pain was happened more quickly than healthy persons and neck muscle fatigue increased body sway during standing, but there is less evidence about the behavior of these muscles in dynamic conditions such as external perturbation, so this study was done to investigate the effect of muscle fatigue on onset latency of upper trapezius muscle in posterior-anterior perturbation among patients with chronic neck pain and healthy individuals. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Materials &amp; Methods:&lt;/strong&gt; In this quasi experimental and interventional study 16 patients with chronic neck pain (intervention group) and 16 healthy individuals (control group) were selected by simple and convenient sampling and based on inclusive and exclusive criteria. Data collection was done by using questionnaire and doing some tests and the main equipments were dynamometer, accelerometer and surface electromyography. The weight equal to 30% of maximum voluntary contraction used to produce fatigue process and 10% of body weight used to produce perturbation. Independent T test, Paired T test and Repeated ANOVA were used for data analysis. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Results:&lt;/strong&gt; There was significant difference in onset latency of upper Trapezius muscle in posterior – anterior perturbation between two groups, before (P=0.006) and after (P=0.026) fatigue. This means that the onset latency was increased in healthy individuals and decreased in patients after fatigue. Also, there was significant difference in onset latency of Trapezius muscle in posterior – anterior perturbation between before and after fatigue in patients group (P&lt;0.001) and healthy persons group (P=0.04). &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Conclusion:&lt;/strong&gt; Pain can change the onset latency of trapezius muscle and possibly it can decrease muscle activity in deep muscle and change the pattern of muscle activation. Fatigue as an exaggerated risk factor can decrease onset latency of superficial muscle in patients with chronic neck pain to stabilize the system, that it can increase the risk of injury. &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>تراپزيوس / اغتشاش بيرونی / گردن درد</keyword_fa>
	<keyword>تراپزيوس / اغتشاش بيرونی / گردن درد</keyword>
	<start_page>47</start_page>
	<end_page>51</end_page>
	<web_url>http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-215&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Rojhani Shirazi Z. (Ph.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>رجحانی شيرازی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>زهرا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رجحانی شيرازی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>zrojhani@gmail.com</email>
	<code>550031947532846001255</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Ebrahimi I. (Ph.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>ابراهيمی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>اسماعيل</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ابراهيمی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001256</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Maroofi N. (Ph.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>معروفی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>نادر</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>معروفی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001257</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Kazemnejad A. (Ph.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>کاظم نژاد</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>انوشيروان</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کاظم نژاد</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001258</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>مقايسه توليد واکه‌های ساده فارسی در کودکان کاشت حلزون شده براساس سن کاشت</title_fa>
	<title>مقايسه توليد واکه‌های ساده فارسی در کودکان کاشت حلزون شده براساس سن کاشت</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt;&lt;strong&gt;هدف:&lt;/strong&gt; سن کاشت حلزون يکی از عوامل مؤثر در ميزان موفقيت به‌کارگيری اين پروتز جهت کسب مهارتهای گفتاری و زبانی کودکان کم شنوا است. از آنجا که توليد صحيح واکه‌ها به‌عنوان يک توانمندی ارتباطی در گفتار شاخص مهمی است، لذا هدف اين پژوهش، مقايسه توليد واکه‌های ساده فارسی بين کودکان کم شنوايی که قبل و بعد از سن دو سالگی مورد عمل کاشت حلزون قرار گرفته‌اند و بررسی تفاوتهای بين آنها می‌باشد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;روش بررسی:&lt;/strong&gt; اين تحقيق، به صورت مقطعی – مقايسه‌ای، بر روی 70 کودک که قبل از 2 سالگی و 70 کودک که بعد از 2 سالگی مورد عمل کاشت حلزون قرار گرفته و به‌صورت ساده از نمونه‌های در دسترس در بيمارستانهای اميراعلم و حضرت رسول (ص) تهران و با توجه به معيارهايی مثل داشتن صحت جسمی و ذهنی کامل، تک زبانه بودن، گذراندن 1±9 ماه توانبخشی، نداشتن والدين کم شنوا و عدم سابقه بيماريهای خاص انتخاب شده بودند، انجام شد. همچنين 238 کودک طبيعی به‌عنوان گروه معيار به‌صورت تصادفی ساده از مهدکودکهای شهر تهران انتخاب شدند. شش واکه ساده فارسی /ای، اِ، اَ، آ، اُ، او/ براساس نمره ميانگين فورمنت فرکانسهای اول و دوم واکه‌ها بين سه گروه مقايسه گرديد. جهت تجزيه و تحليل فورمنت فرکانسهای واکه‌ای از ويرايش 2/1 نرم‌افزار اکوستيکی SFSwin و جهت تحليل داده‌ها از آزمون آماری تی مستقل استفاده شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;يافته‌ها:&lt;/strong&gt; ميانگين فورمنت فرکانسهای واکه‌ای F2/u/ (006/0P=)، F2/o/ (012/0P=)، F2/a/ (012/0P=) / F2/æ (039/0P=)، F2/e/ (005/0P=)، F1/e/ (011/0P=) و F2/i/ (046/0P=) در دو گروه دارای اختلاف معناداری بود، ولی اختلاف نمره ميانگين فورمنت فرکانسهای واکه‌ای F1/u/، F1/o/، F2/a/،‌ F2/æ/ و F1/i/ بين دو گروه معنادار نبود (05/0P&gt;). فورمنت فرکانسهای واکه‌ای هيچ يک از شش واکه ساده فارسی بين گروه زير دو سال کاشت‌شده و گروه طبيعی تفاوت معناداری نداشت (05/0P&gt;). &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه‌گيری:&lt;/strong&gt; با توجه به وجود اختلاف معنادار در توليد واکه‌ها بين دو گروه کودکان کاشت حلزون شده و عدم اختلاف معنادار بين کودکانی که زير 2 سالگی کاشت حلزون شده‌اند با کودکان طبيعی، می‌توان نتيجه گرفت که انجام کاشت حلزون در سنين زير 2 سال در کودکان کم‌شنوا، از بسياری مشکلات احتمالی در مهارتهای گفتاری و زبانی و خراب‌گويی‌های واکه‌ای آنها جلوگيری خواهد کرد. &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Objective:&lt;/strong&gt; Age at implantation is one of the most important factors in improving speech and language skills in children with cochlear implants. Moreover, good vowel articulation is very important in the speech. So, the purpose of this research was to determine whether age at cochlear implantation influences the production of Persian simple vowels when cochlear implantation is undertaken below the age of 2 years as compared with cochlear implantation later in life. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Materials &amp; Methods:&lt;/strong&gt; This research was a comparative and cross-sectional study. Based on inclusive and exclusive criteria (i.e., have physical and mental health, monolingual or bilingual, have 9±1 months post-surgery rehabilitation, no hearing handicapped parents and no medical problems history), 140 children who cochlear implanted in Amir-Alam and Hazrate Rasool hospital of Tehran city were selected by convenient sampling and assigned to two groups, children implanted under the age of 2 years and those implanted above the age of 2 years Also 238 normally hearing children were selected for control group by randomized sampling. The first and second formant frequency (F1 &amp; F2) of the Persian simple vowels /i, e, æ, a, o, u/ were evaluated by the version of 1.2 of SFSwin software. Data were analyzed by Independent T test. &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Results:&lt;/strong&gt; The findings indicated that there were significant differences between two groups in the mean of F2/i/ (P=0.046), F1/e/ (P=0.011), F2/e/ (P=0.005), F2/æ/ (P=0.039), F2/a/ (P=0.012), F2/o/ (P=0.012) and F2/u/ (P=0.006), but there was no significant difference between then in the mean of F1/i/, F1/æ/, F2/a/, F1/o/, F1/u/ (P&gt;0.05). According to these results, no significant difference was seen between normal group and children who received their cochlear implants under the age of 2 years in the mean of variables (P&gt;0.05). &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Conclusion:&lt;/strong&gt; Observing significant differences in the quality of the production of Persian simple vowels between children implanted under the age of 2 years and children who received their implants after the age of 2 years, and no significant differences between children who implanted before 2 years of age and normally hearing children is in the favor of the positive effect of early cochlear implantation on speech sound development. Also, the results indicate that when performed under the ages of 2 years, cochlear implantation can prevent from vowels distortions in the speech flow of the receivers. &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>واکه ساده فارسی / فورمنت فرکانسی / کاشت حلزون / سن کاشت</keyword_fa>
	<keyword>واکه ساده فارسی / فورمنت فرکانسی / کاشت حلزون / سن کاشت</keyword>
	<start_page>59</start_page>
	<end_page>65</end_page>
	<web_url>http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-216&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Zamani P. (M.Sc.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>زمانی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>پيمان</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>زمانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>peyman314@yahoo.com</email>
	<code>550031947532846001251</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Daneshmandan N. (M.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>دانشمندان</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>نعيمه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>دانشمندان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001252</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Salehi A. (M.Sc.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>صالحی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>ابوالفضل</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>صالحی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001253</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Rahgozar M. (Ph.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>رهگذر</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مهدی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رهگذر</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001254</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>مديريت حوزه سلامت در بلايای طبيعی با تأکيد بر توانبخشی</title_fa>
	<title>مديريت حوزه سلامت در بلايای طبيعی با تأکيد بر توانبخشی</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>مروری</content_type_fa>
	<content_type>Review</content_type>
	<abstract_fa>بلايا اتفاقات معمول و روزمره نيستند. آنها از هر نوعی که باشند، طبيعی يا انسان ساخت، زندگی و فعاليت‌های هر جامعه‌ای را مختل کرده و کليه منابع فردی و اجتماعی را تخريب می‌نمايند. در شرايط پس از بليه، بعد از شوک اوليه، بازگردانيدن زندگی و معاش مردم به شرايط طبيعی از مهمترين دغدغه‌های جوامع و ملت‌هاست. به‌طور سنتی اين مرحله تحت عنوان توانبخشی و بهبودی شناخته شده است. بازتوانی در حوادث به معنی بازگردانيدن جامعه به شرايط قبل از بليه است. در حقيقت فرايندی است که ممکنست ساليان درازی طول کشيده و تمام جنبه‌های فيزيکی، اجتماعی و اقتصادی جامعه را در بر بگيرد. از آنجا که بلايا حيات انسان را تهديد می‌کنند، بنابراين آماده بودن تنها راه دستيابی به نتايج بهتر است. برنامه‌ريزی صحيح قبل از وقوع بليه و استفاده هماهنگ از منابع می‌تواند منجر به پاسخی مؤثر و مناسب به بحران شود. در اين برنامه آمادگی، بايد ضمن تأکيد روی مشارکت مديران محلی بازسازی ساختارهای مديريتی نيز صورت گيرد. </abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt;Disasters should never be considered as routine. Disasters of any kind—natural or manmade—clearly disrupt the normal functioning of any community and frequently overwhelm both personal and community resources. In the post-disaster context, following the initial shock of the disaster, returning lives and livelihoods to normalcy becomes a primary concern of the affected communities and nations. Traditionally, this has been known as the recovery and rehabilitation phase, where &quot;normalcy&quot; refers to the return of the community to the state it was in prior to the disaster event. Rehabilitation is this process of returning the community to “normal” that may extend for many years and involves the physical, social and economic components of the community. Disasters can take on a life of their own, therefore being prepared is the single most effective way to improve outcomes. Proper pre-event planning and providing mechanisms for resource coordination are critical which will be resulted a successful response. It should focus on increasing the participation of civil authorities in order to reestablish local authorities. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;In order to develop safer communities with fewer deaths, physical injuries, and psycho-social trauma following disasters, health systems must be capable of providing a coordinated response during disasters and of delivering effective mitigation and preparedness programs before disaster impact. The health sector has a vested interest and a key role in this process. In addition, prior to the occurrence of disasters, national, provincial, and local planning should be blueprinted by managers. The public must be educated regarding the importance of individual and family preparation for disaster &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>بلايای طبيعی / خدمات سلامتی / مديريت سلامت / توانبخشی در بلايا</keyword_fa>
	<keyword>بلايای طبيعی / خدمات سلامتی / مديريت سلامت / توانبخشی در بلايا</keyword>
	<start_page>66</start_page>
	<end_page>72</end_page>
	<web_url>http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-217&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Khankeh H.R. (Ph.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>خانکه</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حميدرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>خانکه</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>hrkhankeh@hotmail.com</email>
	<code>550031947532846001247</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Fallahi M. (Ph.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>فلاحی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مسعود</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>فلاحی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001248</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Ranjbar M. (M.Sc.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>رنجبر</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مريم</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رنجبر</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001249</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Ahmadi F. (Ph.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>احمدی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فضل الله</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>احمدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001250</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>گزارش يک مورد نقص مادرزادی قسمت فوقانی ران</title_fa>
	<title>گزارش يک مورد نقص مادرزادی قسمت فوقانی ران</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>گزارش موردی</content_type_fa>
	<content_type>Case report</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt;نقص مادرزادی قسمت فوقانی ران اختلال نادری است که شيوع آن 1 نفر در 50 هزار تا 200 هزار تولد زنده گزارش شده است. در اين بيماری سر ران و غالباً حفره استابولوم درگير می‌شود که می‌تواند بصورت يک طرفه و يا دوطرفه باشد. مشکلات ناشی از اين نقص مادرزادی می‌تواند به صورت های مختلف نظير تفاوت درطول اندامها، بی ثباتی مفصل ران و زانو، انقباض عضلات ران و زانو، سطح نامساوی زانوها، کوتاهی قد و ديگر مشکلات همراه بروز نمايد. معمولاً کودکان مبتلا و خانواده های آنها در طی درمان با تصميم گيری های متفاوتی اعم از درمانهای جراحی و غيرجراحی مواجه می‌شوند که حتی در بين متخصصين نيز اين درمانها بحث‌انگيز  است. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;در مقاله حاضر، پسربچه 3 ساله ای مبتلا به اين نوع نقص مادرزادی با اختلال تکامل شديد در سر استخوانهای ران وحفره استابولوم، کوتاهی استخوان ران بصورت دوطرفه و تأخير در مراحل رشد حرکتی معرفی می‌شود که با توصيه پزشک به منظور دريافت خدمات کاردرمانی و توان بخشی به دانشکده توانبخشی مراجعه کرده بود. &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>Proximal Femoral Focal Deficiency (PFFD) is a rare congenital defect with prevalence of one in 50000 to 200000 live births. It affects the proximal femur and frequently the acetabulum and may occurs unilaterally and/or bilaterally. The side effects of PFFD vary in patients. These include: limb length discrepancy, instability of the hip and knee joint, contractures of the hip and knee muscles, unequal level of the knees, short stature and associated anomalies. Usually, children with PFFD and their families are faced with many treatment decisions, both surgical and non- surgical. Therefore, the treatment of PFFD has always been a challenge for the specialists. In this report, a 3-years-old boy with PFFD with dysplasia of hip and acetabulum and femur shortness in both side and delay in motor milestones has been reported who was referred by physician to the faculty of rehabilitation for occupational therapy and rehabilitation treatment. </abstract>
	<keyword_fa>نقص مادرزادی قسمت فوقانی ران/ سر استخوان ران/ حفره استابولوم/ اختلال تکامل / درمان</keyword_fa>
	<keyword>نقص مادرزادی قسمت فوقانی ران/ سر استخوان ران/ حفره استابولوم/ اختلال تکامل / درمان</keyword>
	<start_page>73</start_page>
	<end_page>77</end_page>
	<web_url>http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-218&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Raji P. (M.Sc.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>راجی</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>پروين</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>راجی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>hadianrs@sina.tums.ac.ir</email>
	<code>550031947532846001242</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Hadian M.R. (Ph.D.)</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>هاديان</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمدرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>هاديان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>550031947532846001243</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>

