fa تأثير يك دوره برنامه تمريني تركيبي بر پاسخ‌هاي هموديناميكي بيماران مرد مبتلا به اختلال عروق كرونر Effect of Concurrent Training on Hemodynamic Responses in Male Patients with Coronary Artery Disease عمومى General پژوهشی Original هدف: فعاليت بدني يك نقش پذيرفته شده در توانبخشي قلبي دارد كه بيشتر به جهت اثرات مثبت آن بر جريان خون عضله قلب در بيماران عروق كرونر مي‌باشد. بهبود سيستم عروق محيطي و عملكرد انقباضي عضله قلب بعنوان سازگاريهاي احتمالي پيشنهاد شده‌اند. هدف اين مطالعه بررسي اثر تمرينات تركيبي بر پاسخ‌هاي هموديناميكي بيماران عروق كرونر مي‌باشد. روش بررسي: در اين مطالعه تجربي و مداخله‌اي 24 بيمار عروق كرونر كه به روش مبتني بر هدف و لحاظ كردن معيارهاي ورود به مطالعه از بين 42 بيمار «جامعه در دسترس» 75-50 ساله انتخاب شده بودند، بطور تصادفي به دو گروه مساوي مداخله و كنترل تقسيم شدند. گروه مداخله در تمرينات تركيبي به مدت 3 ماه، 3 بار در هفته براي 60 تا 80 دقيقه و در 70% تا 85% ضربان قلب بيشينه و 40% تا 60% يك تكرار بيشينه شركت كردند. متغيرهاي مورد مطالعه در ابتدا و در پايان برنامه با روش امپدانس كارديوگرافي مورد ارزيابي قرار گرفتند. داده‌هاي حاصل با استفاده از آزمون تي مورد بررسي قرار گرفت. يافته‌ها: تمرينات موجب كاهش معني‌دار ضربان قلب و فشار خون استراحتي بيماران شدند. حجم ضربه‌اي از 8±60 به 13±81 ميلي ليتر، شاخص ضربه‌اي از 4±33 به 6±44 ميلي ليتر بر ضربان بر مترمربع، برون ده قلبي از 1±4 به 1±5 ليتر در دقيقه و شاخص قلبي از 5/0±2 به 5/0±3 ليتر بر دقيقه بر مترمربع افزايش يافت(05/0>P). مقاومت منظم عروقي از 361±1782 به 294±1540 دين بر ثانيه بر سانتيمتر و شاخص مقاومت منظم عروقي از 662±3212 به 558±2751 دين بر ثانيه بر مترمربع بر سانتيمتر كاهش يافت(05/0>P). نتيجه‌گيري: تمرينات تركيبي از طريق ايجاد سازگاريهاي محيطي، مركزي و قلبي موجب بهبود پاسخ‌هاي هموديناميكي قلب بيماران عروق كرونر شود. Objective: Exercise training has assumed a major role in cardiac rehabilitation, mostly because of its positive effects on myocardial perfusion in patient with coronary artery disease. Improvement of peripheral vascular system and myocardial contractile function have been suggested as potential adaptations. The purpose of this study was to determine the effect of concurrent training on hemodynamic responses in patients with coronary artery disease. Materials & Methods: In this interventional and experimental study twenty four patient (50-75 years old) with coronary artery disease were selected by sample of convenience and through a directive goal oriented sampling and were randomly divided to two subgroups, experimental (n=12) and control (n=12) groups. The experimental group participated in 3 months concurrent training, 3 times/week for 60 to 80 minute at 70% to 85% of MHR and 40% to 60% of 1RM. Investigation variables were assessed at baseline and at the end of the protocol by the impedance cardiography method. Data were analyzed by T test. Results: A significant training effect was documented by an decrease in heart rate and blood pressure at rest. Stroke volume (SV) increased from 60±8 to 81±13 ml/beats, Stroke index (SI) increased from 33±4 to 44±6 ml/beat/m2, Cardiac output (CO) increased from 4±1 to 5±1 l/min and Cardiac index (CI) increased from 2±0.5 to 3±0.5 l/min/m2 (p<0.05). Systemic vascular resistance (SVR) decreased from 1782±361 to 1540±294 dynes/sec/cm5 and Systemic vascular resistance index (SVRI) decreased from 3212±662 to 2751±558 dynes/sec/m2/cm5 (p<0.05). Conclusion: We conclude that concurrent training may improve myocardial hemodynamic responses in some patients with CAD. تمرینات ترکیبی/ پاسخ‌های همودینامیکی/ بیماران عروق کرونر/ امپدانس کاردیوگرافی Concurrent training / Hemodynamic responses / Coronary artery disease / Impedance cardiograph 6 11 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-182&slc_lang=fa&sid=fa Naghibi S. (M.Sc.) سعيد نقيبي E-mail: sdnaghibi@yahoo.com 550031947532846001053 Yes Kordi M.R. (Ph.D.) محمدرضا كردي 550031947532846001054 No Maleki M.J. (M.D.) محمد جواد ملكي 550031947532846001055 No Yarmohammadi M.(Ph.D.) مسعود يارمحمدي 550031947532846001056 No

fa مقايسه شاخص‌هاي تنفسي گفتار در كودكان فلج مغزي نوع اسپاستيك وكودكان عادي Speech Respiratory Measures in Spastic Cerebral Palsied and Normal Children عمومى General پژوهشی Original هدف: مقايسه شاخص‌هاي تنفسي گفتار در مراحل مختلف، از جمله: ميانگين حجم جاري، حجم حياتي و حجم آواسازي در كودكان مبتلا به فلج مغزي اسپاستيك و مقايسه اين شاخص‌ها با كودكان طبيعي و بكارگيري ميزان اين تفاوتها در برنامه‌ريزيهاي دقيق‌تر گفتار درماني، اصلي ترين انگيزه اين تحقيق بوده است. روش بررسي: تحقيق حاضر به روش مقطعي مقايسه‌اي و از نوع مورد – شاهدي است. با بكارگيري روش هدفمند و غير تصادفي، بيست نفر كودك دختر و پسر فلج مغزي نوع اسپاستيك 12-5 ساله بعنوان بيمار و بيست نفر كودك عادي دختر و پسر با روش همتاسازي و جور كردن به عنوان گروه شاهد انتخاب شدند. بررسي پرونده سلامتي گذشته و آزمونهاي اوليه باليني و پاراكلينيكي مناسب براي همسان‌سازي و لحاظ معيارهاي ورود و خروج از تحقيق و همچنين آزمونهاي راديولوژيكي ريه و آزمونهاي خوني در جهت رد امكان هر گونه بيماري احتمالي زمينه‌اي ريوي وسيستميك در هر دو گروه انجام پذيرفت. متغيرهاي حجم جاري، حجم حياتي و حجم آواسازي در گروه‌هاي نمونه و شاهد با استفاده از دستگاه كامپيوتري رسپيرومتر كه ساخت و هنجار شده در مركز تحقيقات دانشگاه گلاسكو انگلستان است سنجيده شد. داده‌هاي حاصل با استفاده از آزمون آماري تي مستقل مورد تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: تفاوت معني‌داري در متغيرهاي ميانگين حجم جاري، حجم حياتي و حجم آواسازي بين گروه‌هاي مورد و شاهد وجود داشت (001/0> P ). بدين صورت كه اين شاخص‌ها در افراد بيمار بطور متوسط 34% كمتر از افراد سالم بود. نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج اين تحقيق، شاخصهاي تنفسي گفتار در كودكان فلج مغزي اسپاستيك كاهش محسوسي داشته و اين امر بايد در برنامه‌ريزي دقيق‌ و مشخص‌ توانبخشي و گفتاردرماني اين كودكان مد نظر بوده و بكار گرفته شود. Objective: Research is designed to determine speech respiratory measures in spastic cerebral palsied children versus normal ones, to be used as an applicable tool in speech therapy plans. Materials & Methods: Via a comparative cross-sectional study (case – control), and through a directive goal oriented sampling in case and convenience approach for controls; twenty spastic cerebral palsied and twenty control ones with age (5-12 years old) and sex (F=20 M=20) were matched and identified. All possible inclusion and exclusion criteria were considered by thorough past medical, clinical and para clinical such as chest X-ray and Complete Blood Counts reviews to rule out any possible pulmonary and/or systemic disorders. Their speech respiratory indices were determined by Respirometer (ST 1-dysphonia), made and normalized by Glasgow University. Obtained data were analyzed by independent T test. Results: There were significant differences between cases and control groups for "mean tidal volume", "phonatory volume" and "vital capacity" at =0/05 values and these values in patients were less (34%) than normal children (P<0/001). Conclusion: Measures obtained are highly crucial for speech therapist in any speech therapy primary rehabilitative plans for spactic cerebral palsied children. ميانگين حجم جاری / حجم حیاتی / حجم آواسازی / شاخص‌های تنفسی / فلج مغزی اسپاستیک Tidal volume / Phonatory volume / Vital capacity / Spastic cerebral palsy / Respiratory measures 12 15 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-183&slc_lang=fa&sid=fa Shemshadi H. (M.D.) هاشم شمشادي E-mail: shemshadii@gmail.com 550031947532846001057 Yes Salehi A. (M.Sc.) ابوالفضل صالحي 550031947532846001058 No Nilipoor R.(Ph.D.) رضا نيلي پور 550031947532846001059 No Biglarian A. (M.Sc.) اكبر بيگلريان 550031947532846001060 No

fa بررسي تأثير خستگي موضعي عضلات ديستال وپروگزيمال در صفحه ساژيتال اندام تحتاني بر ميزان وابستگي به بينايي در ثبات پاسچر زنان جوان سالم The Effect of Local Muscle Fatigue Induced at Proximal and Distal Segments of Lower Extremity in Sagittal Plane on Visual Dependency in Quiet Standing Postural Stability of Healthy Young Females عمومى General پژوهشی Original هدف: اين تحقيق به منظور بررسي تأثير خستگي موضعي عضلات ديستال وپروگزيمال در صفحه ساژيتال اندام تحتاني بر ميزان وابستگي به بينايي در ثبات پاسچر ايستاده انجام شده است. روش بررسي: در اين مطالعه شبه تجربي (از نوع قبل و بعد)، 25 دختر جوان سالم كه به روش نمونه‌گيري غير احتمالي و ساده از نمونه‌هاي در دسترس بر اساس معيارهاي ورود و خروج انتخاب شده بودند، در طي 2 جلسه با ترتيب تصادفي و فاصله زماني يك هفته خستگي در عضلات حركت دهنده مچ و ران آنها در صفحه ساژيتال توسط انقباض ايزوكينتيك ايجاد كردند. از نمونه‌ها خواسته شد تا حد امكان وضعيت ايستاده قائم روي يك پا را حفظ كنند. RMS و انحراف معيار جابه جايي مركز فشار در مدت 30 ثانيه ارزيابي شده و بعد از 15 ثانيه چشمها بسته مي‌شد. از آزمون آماري آناليز واريانس براي اندازه‌هاي مكرر جهت بررسي تأثير سه عامل خستگي، بينايي و موضع خستگي در دوره‌ زماني 5 ثانيه قبل و بعد از بستن چشم استفاده شد. يافته‌ها: ‌ اثر خالص هر سه متغير خستگي، بينايي و موضع خستگي بر متغيرهاي وابسته معني ‌دار بود (05/0 P< ). آناليز RMS و انحراف معيار جابه جايي مركز فشار بيانگر معني‌دار بودن اثر متقابل خستگي با بينايي و خستگي با موضع خستگي بود، به نحوي كه آثار خستگي در موضع پروگزيمال و حالت چشم بسته بزرگتر بود. نتيجه‌گيري: ‌ ميزان وابستگي به بينايي جهت كنترل ثبات پاسچر بدنبال خستگي عضلاني افزايش مي‌يابد و خستگي موضع پروگزيمال سبب تشديد وابستگي به بينايي جهت كنترل ثبات پاسچر مي‌گردد. بر اساس يافته‌هاي تحقيق حاضر، در تمرينات ثبات پاسچر تأكيد بر حس عمقي موضع پروگزيمال اندام تحتاني مي‌تواند توصيه شود. Objective: The purpose of the present study was to assess the effect of local muscle fatigue induced at proximal and distal segments of lower extremity on sagittal plane mover on visual dependency in quiet standing postural stability. Materials & Methods: In this Quasi – experimental study (before – after comparison) sagittal plane prime movers of the ankle and hip musculature were fatigued using isokinetic contractions at two test sessions with a randomized order and one week interval. Twenty five healthy young female students were selected by using non probability selection and sample of convenience and asked to maintain single leg upright posture as immobile as possible. RMS and SD of Center of Pressure displacements were assessed in 30 seconds and consequently, the eyes were closed after 15 seconds. A analysis of variance (ANOVA) for repeated measures was used to analyze the effect of the following factors over two periods of 5 seconds immediately before and after eye closure: (1) fatigue, (2) vision, (3) segment of fatigue. Results: The main effects of each within-subject factors (fatigue, vision and segment of fatigue) were significant (P<0.05). The analysis of RMS and SD of Center of Pressure demonstrated a significant interaction between fatigue and vision, and fatigue and segment of fatigue so that the effects of Fatigue on Proximal segment and eye closed conditions were increased. Conclusion: The visual dependency for control of postural stability incremented following muscle fatigue. Proximal muscle fatigue lead to exaggeration of visual dependency for control of postural stability. Based on the present results, emphasis on the proprioception of proximal segment of lower extremity may be recommended for postural stability training. ثبات پاسچر / خستگي موضعي عضلاني / وابستگي به بينايي Postural Stability / Local muscle fatigue / Visual dependency 16 21 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-185&slc_lang=fa&sid=fa Soleymanifar M. (M.Sc.) منيژه سليماني فر E-mail: Soleymani119@gmail.com 550031947532846001061 Yes Salavati M. (Ph.D.) مهيار صلواتي 550031947532846001062 No Akhbari B. (Ph.D.) بهنام اخباري 550031947532846001063 No Kazemnejad A. (Ph.D.) انوشيروان كاظم نژاد 550031947532846001064 No

fa تهيه آزمون جهت بررسي تأثير شكل و جايگاه نويسه بر خطاهاي ديكته در دانش‌آ‌موزان كلاس اول ابتدايي A Test Design to Study the Effect of Grapheme Type and Location on Spelling Errors of First Grade Children عمومى General پژوهشی Original هدف: اين مطالعه به منظور تهيه آزموني جهت بررسي تأثير شكل و جايگاه نويسه بر خطاهاي هجي كردن و تعيين روايي و اعتبار آن در پايه اول ا بتدايي انجام شد. روش بررسي: اين مطالعه به روش توصيفي و مقطعي و از نوع ابزارسازي و اعتبارسنجي مي‌باشد. جمعيت مورد مطالعه دانش‌آ‌موزان كلاس اول ابتدايي (دو كلاس از مدرسه‌‌ دخترانه و دو كلاس از مدرسه‌ پسرانه) از منطقه 8 آموزش و پرورش شهر تهران بودند كه به روش غير تصادفي و ساده انتخاب شدند. ابتدا كلمات كتاب «بنويسيم» پايه اول ابتدايي بر اساس شكل و جايگاه نويسه مورد بررسي قرارگرفته و تعدادي واژه انتخاب و براي بررسي به صاحب نظران با تخصص در حيطه‌هاي آسيب شناسي گفتار و زبان، زبان شناسي و معلمان داده شد. بر اسا س نظرات ارسالي 54 واژه از بين سايرين براي بررسي شكل و 39 واژه براي بررسي جايگاه نويسه انتخاب گرديد. به منظور بررسي اعتبار (قابليت تكرارپذيري) آزمون، كلمات يكبار توسط آزمونگر و معلم در طي دو مرحله به تفكيك به دانش‌آ‌موزان يك كلاس دخترانه و يك كلاس پسرانه پايه اول ابتدايي به صورت ديكته گفته شد و يكبار نيز توسط آزمونگر در طي دو مرحله به يك كلاس دخترانه و يك كلاس پسرانه ديگر پايه اول ابتدايي به صورت ديكته گفته شد. سپس خطاهاي ديكته تعيين و مورد تجزيه و تحليل آماري قرارگرفت. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه خطاهاي هجي كردن در مرحله اول و دوم اجراي آزمون توسط آزمونگر، هم در شكل نويسه (12/0= P ) و هم در جايگاه نويسه (16/0= P ) اختلاف معني‌داري ندارد، در حاليكه در بين دو مرحله اجراي آزمون توسط آزمونگر و معلم در شكل نويسه تفاوت معني‌دار مشاهده شد(01/0 P< )، ولي در جايگاه نويسه با يكديگر تفاوت معني‌دار ندارند (12/0= P ). نتيجه‌گيري: نتايج بدست آمده گواه اعتبار و پايايي داخل آزمونگر آزمون در هر دو بخش شكل وجايگاه نويسه است.اما آزمون فقط در بخش جايگاه نويسه داراي اعتبار بين آزمونگر است. Objective: This study has done in order to provide a test to examine the selection of grapheme kind and location on spelling errors.Materials & Methods: This study is a descriptive and cross- sectional and validity assessment research. The children were selected from the 8th territory of ministry of education (two classes from girlish school and two classes from boyish school) by non probability sampling from sample of convenience. At the first grade the words of Farsi book were analyzed based on the grapheme kind and location and some of them were selected. Different experts like speech and language pathologist, linguists and teachers scored those words. Finally 93 words were selected as words of test. They were dictated to students at first grade by the tester during 2 stages separately in one stage and the other stage the tester and the teacher do it for another group during 2 stages separately. The dictation errors were determined and data were analyzed by correlation coefficient and paired T test. Results: Findings showed that there was no significant difference between spelling test errors of first and second stage of test performance by the tester neither in kind of grapheme selection (P= 0/12), nor in location of grapheme (P = 0/16). There was significant difference between spelling test errors of tester and teacher test performance in kind of grapheme selection (P<0/01), but no significant difference was seen in location of grapheme (P= 0/12). Conclusion: These findings show that this test has intra rater reliability either in kind of grapheme selection or location of grapheme, but it has inter rater reliability just in location of grapheme. آزمون هجی کردن / دیکته / پایه اول ابتدایی / انتخاب نویسه مناسب / روایی / اعتبار / شكل نويسه / جايگاه نويسه Spelling test / Dictation / First grade children / Correct grapheme selection/ Validity / Reliability / Grapheme kinde / Grapheme location 22 27 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-186&slc_lang=fa&sid=fa Soleymani Z. (M.Sc.) زهرا سليماني E-mail: soleymaniz@tums.ac.ir 550031947532846001065 Yes Kazemi M. (B.Sc.) مريم كاظمي 550031947532846001066 No Avatef Rostami F. (B.Sc.) فاطمه عواطف رستمي 550031947532846001067 No Jalaei Sh. (M.Sc.) شهره جلايي 550031947532846001068 No

fa مقايسه تأثير بار خارجي بر ميزان انحناي كمر در زنان مبتلا به كمردرد مزمن با زنان سالم Comparison of External Load Effect on Lumbar Lordosis among between Low Back Pain عمومى General پژوهشی Original هدف: انحناي كمر يكي از مهمترين مشخصات پ ا سچر و حركت بدن مي‌باشد و در فهم بهتر مشكلات كمر درد و چگونگي ايجاد آن با اهميت است. هدف از اين مطالعه بررسي تأثير بار خارجي و وضعيت تنه برميزان انحناي كمر در زنان مبتلا به كمردرد مزمن در حالت استاتيك است. روش بررسي: اين تحقيق يك مطالعه مداخله‌اي شبه تجربي از نوع مورد - شاهدي است كه بر روي 10 زن مبتلا به كمردرد مكانيكي مزمن و10 زن سالم به عنوان گروه كنترل و با استفاده از نمونه‌گيري ساده و غير تصادفي انجام شد. با استفاده از دو حسگر شيب سنج الكتروليتي، ميزان انحناي كمر افراد در شش فعاليت استاتيكي با سه سطح بار خارجي (صفر، شش و دوازده كيلوگرم) و دو وضعيت تنه (نوترال و خميده 30 درجه) مورد بررسي قرار گرفت. اطلاعات بدست آمده با استفاده از آزمونهاي آماري كولموگراف – اسميرنوف، تي مستقل و اندازه‌گيرهاي مكرر (آنووا) مورد ارزيابي قرارگرفتند. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه ميزان لوردوز كمر در افراد مبتلا به كمردرد در دو وضعيتي كه فرد بار 6 و12 كيلوگرمي را با تنه نوترال حفظ كرده بود، بيشتر از افراد سالم است(05/0 p < ). نتيجه‌گيري: افزايش لوردوز كمر در افراد مبتلا به كمردرد در حالت ايستاده و حين حفظ بار كه در اثر عوامل مختلفي رخ مي‌دهد، مخالف حالتي است كه در افراد سالم وجود دارد و اين افزايش انحنا كه بصورت تطابق جبراني به دلايلي از جمله كاستن درد و ترس از درد مي‌باشد، همانند چرخه‌اي معيوب خود باعث افزايش كمردرد به دليل نيروهاي نامتناسب وارده به كمر در درازمدت مي‌شود. Objective: Lumbar curvature is an important factor in posture and body movement that help us to understand low back pain problems. The aim of this study was evaluation of external load and trunk posture effect on lumbar curvature under static condition. Materials & Methods: This study is an interventional, quasi-experimental and case-control study. Ten women with non specific chronic low back pain and ten matched without low back pain women were participated in this study. We used simple and non random method for sampling. Two clinometers sensors were used to evaluate lumbar curvature. Six static tasks while holding three levels of load (0, 6, 12 Kg) and two levels of trunk position (neutral and 30 degree of flexion) were simulated for subjects. Data were analyzed by using Kolmogroff-Smirnoff, ANOVA (Repeated Measurement) and independent T-test. Results: Findings revealed lumbar lordosis in patients with low back pain does not change to kyphosis while increasing external load from 0kg to 6kg and 12kg in neutral trunk position (p<0.05). Conclusion: Dysfunction in passive system due to soft tissue disorder, afraid of pain, changes trunk muscles recruitment and reduction of moment arm are likely reasons for increased lumbar lordosis in patients with low back pain during loading. لوردوز كمر‌ / كمردرد‌ / بار خارجي / فعاليت استاتيك Lumbar lordosis / Low back pain / External load / Static activity 28 34 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-187&slc_lang=fa&sid=fa Ershad N. (M.Sc.) ندا ارشاد 550031947532846001069 No Kahrizi S. (Ph.D.) صديقه كهريزي E-mail: kahrizi20@yahoo.com 550031947532846001070 Yes Firoozabadi S. M.(Ph.D.) سيد محمد فروز آبادي 550031947532846001071 No Faghihzadeh S. (Ph.D.) سقراط فقيه زاده 550031947532846001072 No

fa بررسي شيوع جهش‌هاي ژن 2GJB در اقوام ايراني Prevalence Study of GJB2 Gene Mutations in Iranian Ethnics عمومى General پژوهشی Original هدف: ناشنوايي ارثي يك اختلال شايع است و هنگامي كه به صورت الگوي وراثتي اتوزومي مغلوب به ارث مي‌رسد، بعنوان يك پديده منحصر به فرد بروز مي‌كند. برخلاف هتروژنيتي زياد در ناشنوايي، جهش‌ها در ژن «2 GJB » شايعترين علت ناشنوايي مادرزادي شديد تا عميق در بسياري از جوامع مي‌باشد. در اين مطالعه به بررسي جهش‌هاي ژن 2 GJB و يك حذف در ژن 6 GJB در ناشنوايي غير سندرمي اتوزومي مغلوب در ايران پرداخته شد. روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي مقطعي 1605فرد مبتلا از 1605 خانواده با ناشنوايي غيرسندرمي با الگوي وراثتي مغلوب اتوزومي مورد بررسي قرارگرفتند. جهت انجام مراحل مختلف تحقيق، بعد از كسب رضايت‌نامه از افراد، تست ناشنوايي و آزمايشات باليني، همراه با گرفتن cc 10 از خون محيطي بعنوان نمونه اي براي استخراج DNA انجام شد. پس از بررسي جهش delG 35 نمونه‌هاي منفي و هتروزيگوت از نظر اين جهش، براي بررسي جهش‌هاي ديگر GJB2 به خارج از كشور فرستاده شد. يافته‌ها: در 243 خانواده (1/15%) جهش در ژن 2 GJB عامل بروز ناشنوايي تشخيص داده شد. نتيجه‌گيري: تنوع جغرافيايي در فركانس اللي جهش delG 35 در ايران نتايج قابل توجهي در مقايسه با ساير مطالعات در اروپا و نيز كشورهاي همسايه داشته و حذف (1830 S 12 D - 6 ∆(GJB در هيچ فردي مشاهده نشد. Objective: Hereditary hearing loss (HHL) is a very common disorder. When inherited in an autosomal recessive manner, it typically presents as an isolated finding. Interestingly and unexpectedly, in spite of extreme heterogeneity, mutations in one gene, GJB2, are the most common cause of congenital severe-to-profound deafness in many different populations. In this study, we assessed the contributions made by GJB2 mutations and deletion in a portion of GJB6 to the autosomal recessive non-syndromic deafness genetic load in Iran. Materials & Methods: In this descriptive and cross – sectional study1605 probands from 1605 different nuclear families with autosomal recessive non-syndromic hearing loss were investigated. Hearing loss tests and clinical examination were done and 10 ml blood was drawn as DNA source. After study of 35delG mutation by ARMs PCR, negative or heterozygote individuals were sent to IOWA University for detection of other GJB2 mutations. Results: GJB2-related deafness was found in 243 families (15.1%). Conclusion: Varient geographic pattern for GJB2-related deafness has considerable results in Iran in comparable with other study in Europe and our neighboring countries and deletion in GJB6. [∆ (GJB6-D13S1830)] hasn't been detected in our studied population. جهش‌هاي GJB2 / delG35 / ايران / ناشنوايي ارثي / وراثت اتوزومي mutations / 35delG / Iran / Hereditary hearing loss / Autosomal inheritance 35 41 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-188&slc_lang=fa&sid=fa , Najmabadi H حسين نجم آبادي و همكاران E-mail: hnajma@uswr.ac.ir 550031947532846001073 Yes

fa بررسي تأثير افزودن ماساژسوئدي به كاردرماني بر تون عضلاني كودكان مبتلا به فلج مغزي اسپاستيك Effect of Adding Swedish massage to Occupational Therapy on Muscle Tone of Spastic Cerebral Palsied Children عمومى General پژوهشی Original هدف : فلج مغزي به صورت اختلال غير پيشرونده در وضعيت وحركت بدن مي‌باشد كه دراثر علل مختلفي ايجاد مي‌شود. اقدامات درماني وتوانبخشي مختلفي در اين كودكان ازجمله ماساژ به كار رفته است. تحقيق حاضر به منظور بررسي تأثير افزودن درمان ماساژ به كاردرماني در بهبود تون عضلاني كودكان مبتلا به فلج مغزي اسپاستيك انجام شد. روش بررسي: در اين كارآزمايي باليني دو سويه كور نمونه‌ها ازميان كودكان مبتلا به فلج مغزي مراجعه كننده به مراكز توانبخشي وابسته به دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي «جامعه در دسترس»، به روش نمونه‌گيري مبتني بر هدف و دارا بودن شرايط ورود به مطالعه انتخاب و بطور تصادفي به 2 گروه كنترل ومداخله تقسيم شدند.روش استاندارد توانبخشي درطي 3 ماه براي هردو گروه بطور يكسان اجرا شد و گروه مداخله قبل از كاردرماني 30 دقيقه ماساژ نيز دريافت نمودند. تون عضلاني قبل وپس از مداخله بر اساس آزمون اشورث ارزيابي گرديد. تجزيه و تحليل داده‌ها با آزمونهاي آماري پارامتري (تي زوجي و تي مستقل) و غير پارامتري (ويلكاكسون و من ويتني) صورت گرفت. يافته‌ها: 13 نفر درگروه مداخله و 14 نفر در گروه كنترل مورد بررسي قرار گرفتند. ميانگين سن در گروه مداخله 5/49 ماه ودر گروه كنترل 1/42 ماه بود. تون اندام‌هاي فوقاني و تحتاني و عضلات تنه وگردن، قبل و پس از درمان در گروههاي مداخله و كنترل اختلاف معناداري نداشت (05/0 P> ). نتيجه‌گيري: براساس نتايج اين تحقيق افزودن ماساژ به كاردرماني دركودكان مبتلا به فلج مغزي اسپاستيك، بر تون عضلاني آنان تأثيري ندارد، ولي باتوجه به ذكر چنين تأثيري دربرخي مقالات و ازطرفي محدوديتهاي اجرايي مختلف درانجام اين تحقيق، نمي‌توان وجود اثر مثبت اين روش را در بهبود تواناييهاي حركتي اين كودكان رد كرد. Objective: Cerebral palsy is a nonprogressive disorder in body posture and movement, due to different etiologies. Different medical and rehabilitation interventions include massage have been used in these children. This study has been done to determine the effect of adding massage to occupational therapy on muscle tone of children with spastic cerebral palsy. Materials & Methods: This study was a double blind clinical trial. The children were recruited from clinics of University of Welfare & Rehabilitation Sciences. The individuals were divided to intervention and control groups. The routine rehabilitation techniques were done in 3 months in both groups. The intervention group received massage for 30 minutes before rehabilitation. Muscle tonicity was evaluated at the beginning of the study and 3 months later by Ashworth test. The data analysis was done by parametric (t test, paired t test) and nonparametric (Mann Whitney, Wilcoxon) tests. Results: Thirteen subjects of case (intervention) group and 14 subjects of control group were studied. The average age in case group and control group was 49.5, and 42.1 months respectively. There were no statistically significant differences in Tonicity of upper and lower limbs, trunk and neck between intervention group and control group (P>0/05). Conclusion: In general based on the results of this study, adding massage to occupational therapy had no effect on tonicity of spastic cerebral palsied children. Regarding to some effects of massage mentioned in different articles on physical abilities of children with C.P. as well as executive limitations in this research, it is not possible to reject the effects of homeopathy on physical abilities of children with C.P. فلج مغزی اسپاستیک / تون عضلانی / ماساژ / كاردرماني Spastic cerebral palsy / Muscle tone / Massage / Occupational therapy 42 47 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-189&slc_lang=fa&sid=fa Sajedi F. (M.D.) فيروزه ساجدي E-mail: fisajedi@yahoo.com 550031947532846001074 Yes Alizad V. (B.Sc.) ويدا عالي زاد 550031947532846001075 No Ala – eddin F. (Ph.D.) فرشيد علاءالديني 550031947532846001076 No Hadian M.R. (M.D.) محمدرضا هاديان جزي 550031947532846001077 No

fa بررسي نشانگان متقاطع لگني در بيماران مبتلا به كمردرد مزمن غير اختصاصي The Evaluation of Pelvic Cross Syndrome in Patients with Non-specific Chronic Low Back Pain عمومى General پژوهشی Original هدف: بررسي ارتباط نشانگان عدم تعادل عضلاني ناحيه كمري – لگني (نشانگان متقاطع لگني) كه شامل تركيب كوتاهي عضلات وضعيتي (Postural) همراه با ضعف عضلات فازيك اين ناحيه است، با قوس كمري و كمردرد مزمن هدف اين مطالعه مي‌باشد. روش بررسي: اين تحقيق بصورت مقطعي‌ - مقايسه‌اي و از نوع‌ مورد - شاهدي انجام‌ شد. به طريق نمونه‌گيري‌ ساده و بر اساس معيارهاي مورد نظر 600 نفر (300 فرد سالم-300 بيمار كمردردي) در اين تحقيق مورد بررسي قرار گرفته و قوس كمر، قدرت عضلات شكم و اكستانسور هيپ و طول عضلات ايليوپسواس و خلف كمر در آنها اندازه‌گيري شد. با استفاده از آزمون Receiver Operating Characteristic (ROC) curve افراد به گروههاي داراي تركيبي از ضعف يا كوتاهي عضلات مطرح شده در نشانگان متقاطع لگني يا بدون آنها در هر دو گروه تقسيم شدند و ارتباط اين نشانگان با اندازه قوس كمر و كمردرد در دو گروه مورد مقايسه قرار گرفت. جهت تجزيه و تحليل‌هاي آماري از آزمونهاي ICC ، كولموگراف – اسميرنوف، تي مستقل و آناليز واريانس استفاده شد. يافته‌ها: هيچگونه اختلاف معني‌داري بين قوس كمري افراد سالم و داراي اختلالات عضلاني نشانگان متقاطع لگني (38/0= P ) و همچنين بين قوس كمري افراد سالم و بيماران كمردردي داراي اختلالات عضلاني اين نشانگان (62/0= P ) وجود نداشت. همچنين اختلاف معني‌داري بين قوس كمري افراد سالم و بيماران مبتلا به كمردرد نيز مشاهده نشد (25/0= P ). نتيجه‌گيري: اين نتايج تئوري نشانگان متقاطع لگني كه در آن عنوان شده تركيب اختلالات عضلاني خاصي باعث افزايش قوس كمري و كمردرد مي‌شود را تأييد نمي‌كند. اگرچه ارتباط معني‌داري بين اختلالات عضلاني با كمردرد وجود دارد، اما بنظر مي‌رسد اين ارتباط از طريق تغيير در اندازه قوس كمر مطابق آنچه در اين نشانگان ذكر شده نيست. Objective: The purpose of this study was the investigation of relationship between muscle imbalance syndrome in the lumbo-pelvic area (Pelvic Cross Syndrome) which includes the combination of weakness of phasic muscles and tightness of postural muscles, lordosis and chronic low back pain. Materials & Methods: This study was a comparative - cross-sectional and case – control research. A convenience sample of 600 subjects participated in this study. The size of lordosis, strength of abdominal and gluteal muscles and the extensibility of iliopsoas and back extensor muscles were measured in each group. The best cut-off values obtained from Receiver Operating Characteristic (ROC) curve analysis were used to categorize subjects as having weak or tight muscles in accordance with the assumptions. The lumbar lordosis in subjects with and without patterns of muscle impairments, and the association between lordosis and low back pain was assessed. Data were analyzed by using statistical methods such as: ICC, Kolmogroff – Smirnoff, Independent T test and ANOVA. Results: The Findings of this study showed no significant difference in the degree of lordosis in subjects with and without patterns of muscle impairment in pelvic cross syndrome (P=0.38) and no significant difference in the lordosis between subjects with and without low back pain among those with specific patterns of muscle impairment in pelvic cross syndrome (P=0.62). Data also showed no significant association between degree of lordosis and low back pain (P=0.25). Conclusion: The findings of this study did not support the Pelvic Cross Syndrome theory, which indicates certain patterns of muscle impairment would lead to exaggerated LL and LBP. Our data show a relationship between muscle impairment and occurrence of LBP, but probably not via changing the degree of lumbar lordosis as it has been proposed in PCS theory. كمردرد / عدم تعادل عضلاني / قوس كمر / نشانگان متقاطع لگني Low back pain / Muscle imbalance / Lumbar lordosis 48 55 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-190&slc_lang=fa&sid=fa Arab A.M. (Ph.D.) امير مسعود عرب arabloo_masoud@hotmail.com 550031947532846001078 Yes Noorbakhsh M.R. (Ph.D.) محمدرضا نوربخش 550031947532846001079 No Kazemnejad A. (Ph.D.) انوشيروان كاظم نژاد 550031947532846001080 No

fa تأثير شعردرماني گروهي بر وضعيت رواني بيماران اسكيزوفرنيك Effect of Group Form Poetry Therapy on Mental Status of Schizophrenic Patients عمومى General پژوهشی Original هدف: اسكيزوفرنيا يكي از اختلالات پيچيده روانپزشكي مي‌باشد. گرچه داروهاي ضد روانپريشي تكيه‌گاه اصلي درمان اسكيزوفرنيا به شمار مي‌روند، ولي مداخلات روانشناختي نيز در بهبود نشانه‌هاي باليني مؤثر هستند.شعردرماني نيز به عنوان يكي از اين مداخلات، ممكن است در بهبود جنبه‌هاي رواني - اجتماعي اسكيزوفرنيا مؤثر باشد.هدف اين مطالعه بررسي تأثير شعردرماني گروهي بروضعيت رواني بيماران اسكيزوفرنيك مي‌باشد. روش بررسي: اين پژوهش يك مطالعه تجربي است. در اين مطالعه تعداد 29 بيمار اسكيزوفرنيك به روش مبتني برهدف از مركز آموزشي درماني روانپزشكي رازي انتخاب و به صورت تصادفي تعادلي در دو گروه مداخله (14بيمار) و شاهد (15بيمار) قرار گرفتند. براي گروه مداخله 12جلسه يك ساعته شعردرماني، هفته‌اي دو بار به مدت 6هفته برگزار شد. ابزار گردآوري داده‌ها شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافيك و مقياس مختصر ارزيابي روانپزشكي (BPRS) بودند. تجزيه و تحليل آماري به وسيله آزمون‌هاي آماري تي زوجي و تي مستقل انجام شد. يافته‌ها: نتايج تفاوت معناداري را در گروه مداخله قبل و بعد از مداخله شعردرماني نشان داد (001/0 P< ). اين در حالي است كه در گروه شاهد تفاوت معناداري بين ميانگين‌هاي قبل و بعد وجود نداشت (774/0 = P ). همچنين پس از شعردرماني بين دو گروه تفاوت معناداري از لحاظ آماري وجود داشت(001/0 P< )، در حالي كه قبل از شعردرماني گروهي، تفاوت معناداري بين گروه مداخله و شاهد وجود نداشت (812/0 = P ). نتيجه‌گيري: يافته‌هاي اين مطالعه نشان داد كه مداخله شعردرماني بر بهبود وضعيت رواني بيماران اسكيزوفرنيك مؤثر است. Objective: Schizophrenia is one of the complex psychiatric disorders. Although the antipsychotic agent is the main treatment for this disorder, but psychological interventions are effective on clinical symptoms and poetry therapy as one of those interventions may be effective on psychosocial aspect of schizophrenia. The purpose of present study is investigation of poetry therapy effect on mental and behavioral state of schizophrenic patients. Materials & Methods: In this interventional and experimental study 29 schizophrenic patients were selected by sample of convenience from Razi psychiatry center and were assigned probability to poetry therapy group (n=14) and control group (n=15). For experimental group, poetry therapy was held in one hour session, twice weekly for 6 weeks. The brief psychiatric rating scale and behavioral problem scale were used as questionnaires. Statistical analysis of data was done by Independent T test and paired T test. Results: The findings showed that there was significant difference between mental and behavioral state of before and after intervention in poetry therapy group (P<0/001). There was no significant difference before and after intervention in control group (P=0/774). We found significant differences between poetry therapy and control group after intervention (P<0/05), but there was no difference between two groups before intervention (P=0/812). Conclusion: The study confirmed the effectiveness of poetry therapy on mental and behavioral state of schizophrenic Patients. اسكيزوفرنيا / شعردرماني / توانبخشي رواني Schizophrenia / Poetry therapy / Psychiatric rehabilitation 56 61 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-191&slc_lang=fa&sid=fa Fallahi M.(Ph.D.) مسعود فلاحي خشكناب E-mail: msflir@yahoo.com 550031947532846001081 Yes Fadaei F. (M.D.) فربد فدايي 550031947532846001082 No Karimloo M. (Ph.D.) مسعود كريملو 550031947532846001083 No Asayesh H. (M.Sc.) حميد آسايش 550031947532846001084 No

fa مقايسه تأثير گوه داخلي خلف پا با گوه خارجي قدام پا بر بهبود ميزان فعاليتهاي روزمره و پرداختن به فعاليتهاي ورزشي و سرگرمي و درد دربيماران مبتلا به پلانتار فاشياتيس Comparison between Medial Heel Wedge Effect and Lateral Forefoot Wedge Effect on Improvement of Activity Daily Living, Sport and Recreational Activities and Pain in Plantar Fasciitis Patients عمومى General پژوهشی Original هدف : پلانتار فاشياتيس يكي از شايعترين اختلالات در ناحيه پا مي‌باشد كه سبب بروز درد در سمت داخلي لبه قدامي استخوان پاشنه مي‌شود. هدف اين مطالعه مقايسه تأثير گوه داخلي خلف پا با گوه خارجي قدام پا بر بهبود ميزان فعاليتهاي روزمره و پرداختن به فعاليتهاي ورزشي و سرگرمي و كاهش درد در بيماران مبتلا به پلانتار فاشياتيس مي‌باشد. روش بررسي : اين مطالعه از نوع شبه تجربي مي‌باشد. 30 بيمار مبتلا به پلانتار فاشياتيس شامل 12 مرد و 18 زن با 36 پاشنه دردناك با دامنه سني 40-30 سال از بين نمونه‌هاي در دسترس، با روش غير احتمالي ساده انتخاب گرديده و در دو گروه 15 نفري به طور تصادفي قرار گرفتند. به گروه اول گوه داخلي خلف پا و به گروه دوم گوه خارجي قدام پا داده شد. متغيرهاي مورد بررسي شامل ميزان فعاليت روزمره، فعاليتهاي ورزشي و سرگرمي، درد و طول قدم مي‌باشند كه در 3 مرحله اندازه‌‌گيري شدند. ابزار مورد استفاده در اين تحقيق پرسشنامه FAOS بود. 3 مرحله اندازه‌گيري شامل يك مرحله قبل از مداخله و دو مرحله ديگر شامل 2 و 4 هفته بعد از مداخله بود. ضريب پايايي (آلفاي كرونباخ) پرسشنامه در تمامي زير مجموعه‌ها بيشتر از 71/0 بود. ضريب همبستگي آزمون - بازآزمون بيماران در تمام زيرمجموعه‌هاي پرسشنامه بيشتر از 80/0 بود. از آزمونهاي تي مستقل، اسميرونوف كولموگروف، آلفاي كرونباخ و ضريب همبستگي براي تجزيه و تحليل داده‌ها استفاده گرديد. يافته‌ها: در مقايسه دو گروه در هر دو مرحله پيگيري، نتايج در گروه با گوه داخلي خلف پا در مورد بهبود ميزان فعاليتهاي روزمره، فعاليتهاي سرگرمي و ورزشي و كاهش درد نسبت به گروه با گوه خارجي قدام پا بهتر و اختلاف آنها معنادار بود(05/0 P< ). ولي بين طول قدم در دو گروه اختلاف معناداري ديده نشد (در مرحله اول پيگيري 518/0 P= و در مرحله دوم پيگيري 502/0 P= ). نتيجه‌گيري : بر اساس اين نتايج، گوه داخلي خلف پا نسبت به گوه خارجي قدام پا تأثير بهتري در بهبود فعاليتهاي روزمره زندگي و پرداختن به فعاليتهاي ورزشي و سرگرمي و كاهش درد بيماران پلانتار فاشياتيس داشته، ولي بر افزايش طول قدم نسبت به گوه خارجي قدام پا تأثير بهتري ندارد. Objective: Plantar fasciitis is one of the most common foot complications. Pain appear at the inside part of the anterior margin of calcaneous bone. The goal of this study was a comparative between the effect of medial heel wedge and lateral forefoot wedge on improvement of Activity daily living, Sport and pain in these patients. Materials & Methods: In this interventional and quasi experimental study, 30 patients with plantar fasciitis including 12 male and 18 female with 36 involved extremities were selected by non probability sampling. The patients were allocated in two groups with 15 patients in each group by random assignment. First group used medial heel wedge and second group used lateral forefoot wedge. Variables including activity daily living, sport and recreational activity, step length were measured in 3 stages. In order to evaluating of the variables FAOS questionnaire was used. 3 stages included: once before intervention and the second and third stages after 2 weeks and the third stage 4 weeks after intervention. Alpha cronbach in all subscales were more than 0/71 and test retest correlation in all subscales were more than 0/80. Data analysis has been done with T-Test, Smironov-Kolomogrov, Alpha Cronbach and Correlation Coefficient. Results: In both follow up stages, the change of variables including activity daily living, sport and recreational activity and pain was significant (p<0.05). But there was no significant difference between two patient groups in step length variables in both follow up stages (p=0/518 for the first follow up stage and p=0/502 for the second follow up stage). Conclusion: According to finding of this study, medial heel wedge was more effective on improvement of activity daily living, sport and recreational activity and pain in both follow up stages than the lateral forefoot wedge. But medial heel wedge wasn’t more effective on step length increasing than lateral forefoot wedge. پلانتار فاشياتيس / درد / فعاليتهاي روزمره زندگي /گوه Plantar fasciitis / Pain / Activity daily living / Wedge 62 66 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-192&slc_lang=fa&sid=fa Bahramizadeh M. (M.Sc.) محمود بهرامي زاده Email: mbzoandp@gmail.com 550031947532846001085 Yes Forough B. (M.D.) بيژن فروغ 550031947532846001086 No Saeedi H. (M.Sc.) حسن سعيدي 550031947532846001087 No Keyhani M. R. (M.Sc.) محمدرضا كيهاني 550031947532846001088 No

fa عوارض چشمي ديررس گاز خردل در 500 نفر از مجروحين شيميايي جنگ تحميلي Delayed Ocular Complications of Mustard Gas on 500 Veterans عمومى General پژوهشی Original هدف: با عنايت به كاربرد وسيع گازهاي شيميايي به خصوص گازخردل درجنگ تحميلي عراق عليه ايران و عوارض ناشي ازآن، اين تحقيق به منظور بررسي ميزان ضايعات چشمي ديررس در مجروحين شيميايي جنگ تحميلي انجام گرفت. روش بررسي: اين پژوهش به روش تحليلي انجام شد. از بين مجروحين شيميايي 13 استان كشور كه به كميسيون پزشكي تعيين درصد بنياد معرفي شده بودند، نمونه‌اي به تعداد 500 نفر با معيارهاي سن بين 55-35 سال، مدت زمان مصدوميت با گاز خردل بيش از 18 سال، عدم وجود عارضه چشمي غير جنگي، صورت سانحه معتبر شيميايي و مدرك درماني همزمان با مصدوميت با گاز خردل مورد تأييد بنياد، به صورت هدفمند انتخاب شدند. شدت ضايعات چشمي ديررس نمونه‌ها تعيين و ارتباط آنها با متغير‌هاي دفعات مجروحيت، مدت زمان بستري، استفاده از داروهاي چشمي، مصرف سيگار و استفاده از وسايل حفاظتي بررسي گرديد. داده‌هاي حاصل با استفاده از ضريب همبستگي اسپيرمن و آزمون خي دو مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: فراواني ضايعات چشمي خفيف 80%، متوسط 2/13% و شديد 8/6% بود. 2/82% نفرات يكبار،2/12% دوبار، 8/1% سه بار و 8/3% آنها بيش از سه بار مجروحيت داشته و رابطه معني‌داري بين دفعات تماس با گاز خردل و شدت ضايعات چشمي وجود داشت (05/0 P< ) . مدت زمان بستري رابطه معني‌داري با شدت ضايعات چشمي نشان ‌داد (050/0 P< ) . 8/89‌% از مجروحين شيميايي سابقه مصرف داروي چشمي داشته و رابطه معني‌داري بين شدت ضايعات چشمي و مصرف دارو وجود داشت(01/0 P< ) . نتيجه‌گيري: عوارض چشمي ديررس در تمامي مجروحين شيميايي با گاز خردل وجود داشته و نوع خفيف آن به مراتب فراوان تر از ساير درجات است. افزايش دفعات مجروحيت شيميايي با گاز خردل موجب افزايش نياز به داروهاي چشمي، مدت زمان بستري بيشتر و شدت بيشتر ضايعات چشمي مي‌گردد. Objective: Considering the late complications of eye due to mustard gas in warfare patients, this study was performed to evaluate the late complications of eye. Materials & Methods: In this descriptive study, 500 male patients (aged between 35 and 55), whose mustard gas injured period is more than 15 years were selected by non probability sampling. The patients were examined by an ophthalmologist. The complications were divided in 3 grades, mild, moderate and severe. The data were analyzed by x2 and spearman correlation coefficient. Results: Out of 500 warfare patients, 48% aged 35-40, 82.2% once injured with mustard gas, 12.2% twice injured with mustard gas, 1.8% three times injured with mustard gas and 3.8% more then 3 times injured with mustard gas. The degrees of complications: 80% mild Eye Complications, 13.2% moderate Eye Complications and 6.8% sever Eye Complications. There were significant relationships between Eye Complications degrees with using the drugs, the times of injury and the times of hospitalization (P<0.05). Conclusion: Having reached the mentioned conclusions, it is recommended to perform more comprehensive study to evaluate the complications of the other parts: eye, lung, skin … as well. گاز خردل / عوارض چشمی ديررس / مجروح جنگی / جراحت شيميايي Mustard gas / Delayed ocular complications / Veterans / Chemical injury 67 74 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-193&slc_lang=fa&sid=fa Ghasemi Boroumand M. (M.D.) محمد قاسمي برومند E-mail: m_ghabr_oph@yahoo.com 550031947532846001089 Yes Amiri Z. (M.Sc.) زهره اميري 550031947532846001090 No

fa مقايسه باورهاي غير منطقي مادران داراي فرزند معلول ذهني شديد يا عميق با مادران داراي فرزند عادي Comparison of Irrational Believes between Mothers of Severe or Profound Mentally Handicapped Children with Healthy Children Mothers عمومى General پژوهشی Original هدف: تحقيق حاضر به منظور مقايسه باورهاي غيرمنطقي مادران داراي فرزند معلول ذهني شديد يا عميق با مادران داراي فرزند عادي 14-6 ساله شهر تهران انجام گرفت. روش بررسي: مطالعه حاضر به صورت تحليلي، مقطعي و مقايسه‌اي از نوع مورد- شاهدي بوده و 80 نفر از مادران داراي فرزند معلول ذهني شديد يا عميق مراجعه كننده به مراكز خدمات بهزيستي تهران بصورت تصادفي منظم از دو مركز توانبخشي شهر تهران و 80 نفر از مادران داراي فرزند عادي جهت همتا سازي به عنوان گروه شاهد از نواحي شرق، غرب، جنوب، شمال و مركز تهران از طريق نمونه گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي و با لحاظ جور بودن در چهار متغير ؛ سن مادران، سطح تحصيلات، منطقه محل سكونت وتعداد فرزندان انتخاب شدند و به پرسشنامه باورهاي غيرمنطقي جونز( IBT ) پاسخ دادند. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي (تي مستقل، يو مان ويتني، مجذور كاي و آزمون دقيق فيشر) انجام شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه تفاوت معناداري بين باورهاي غيرمنطقي به طور كلي و باورهاي غير منطقي سرزنش كردن خود، واكنش با درماندگي به ناكامي، نگراني زياد توأم با اضطراب، اجتناب از مشكل، وابستگي و كمال‌گرايي بين دو گروه وجود دارد (05/0 p< ). بين مادران داراي فرزند معلول ذهني دختر با پسر تفاوت معناداري مشاهده نشد(314/0= P ). بين دو گروه مادران در چهار باور توقع تأييد از ديگران (737/0= P )، انتظارات بيش از حد از خود (126/0= P )، بي مسئوليتي عاطفي(283/0= P ) و درماندگي براي تغيير (283/0= P ) تفاوت معني‌داري مشاهده نشد. نتيجه‌گيري: باورهاي غيرمنطقي مادران داراي فرزند معلول ذهني عميق يا شديد بطور كلي و در اكثر خرده مقياسهاي آن بيشتر از مادران داراي فرزند عادي است و فقط باورهاي توقع تأييد از ديگران، انتظارات بيش از حد از خود، بي‌مسئوليتي عاطفي و درماندگي براي تغيير در دو گروه تفاوتي ندارد. همچنين جنسيت فرزند معلول تأثيري در باورهاي غير منطقي مادران ندارد. Objective: The purpose of present research was the comparison of mothers irrational believes with severe or profound mentally handicapped child and mothers with normal child from 6 to14 years old in Tehran city. Materials & Methods: This study was an analytical, cross – sectional and comparative (case – control) research. From mothers with severe or profound mentally handicapped child who had refered to Tehran welfare services centers, 80 mothers were selected by regular randomized sampling from two rehabilitation centers and 80 mothers with normal child were selected for peering with the group of testimonial from schools areas of east, west, south, north and center of Tehran, through multi - stage cluster sampling in for variables of: age of mothers, educational levels, the location of living and the number of children. They answered to questionnaire of irrational believes of jons (IBT). Analysis of data was done by descriptive and infringing statistics methods (Independent T test, U Mann Whitney, Chi-square and fisher). Results: The findings showed that: there are significantly differences in total irrational believes and irrational believes of blame proneness, frustration reactive, anxious over concern, problem avoiding and dependency, perfectionism between two groups of mothers (P<0/05). There was no significant difference in irrational believes between mothers who had mental handicap daughter and mothers who had mental handicap son (P=0/314). There was no significantly difference between two groups of mothers in four believes of demand for approval (P=0/737), high-self expectation (P=0/126), emotional irresponsibility (P=0/727), helplessness for change (p=0/283). Conclusion: Irrational believes and many its sub scales. In mothers of severe or profound mental handicap children were more than mothers with normal child. But believes of demand for approval, high self expectation, emotional irresponsibility, helplessness for change in mothers with handicap child was not more than mothers with normal child. Also sexuality of handicap child doesn't effect in mothers irrational believes. کودک معلول ذهنی / باورهای غیر منطقی / مادران / عقب‌‌مانده ذهنی Mentally handicapped child / Irrational believe / Mothers / Mentally retarded 75 80 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-194&slc_lang=fa&sid=fa Heevady B. (M.Sc.) بهروز هيودي E-mail: behroz_heevady@yahoo.com 550031947532846001091 Yes Mirzamani S.M. (Ph.D.) سيد محمود ميرزايي 550031947532846001092 No Bahrami H. (Ph.D.) هادي بهرامي 550031947532846001093 No Salehi M.(Ph.D.) مسعود صالحي 550031947532846001094 No

fa مقايسه باورهاي غير منطقي مادران داراي فرزند معلول ذهني شديد يا عميق با مادران داراي فرزند عادي Comparison of Irrational Believes between Mothers of Severe or Profound Mentally Handicapped Children with Healthy Children Mothers عمومى General پژوهشی Original هدف: تحقيق حاضر به منظور مقايسه باورهاي غيرمنطقي مادران داراي فرزند معلول ذهني شديد يا عميق با مادران داراي فرزند عادي 14-6 ساله شهر تهران انجام گرفت. روش بررسي: مطالعه حاضر به صورت تحليلي، مقطعي و مقايسه‌اي از نوع مورد- شاهدي بوده و 80 نفر از مادران داراي فرزند معلول ذهني شديد يا عميق مراجعه كننده به مراكز خدمات بهزيستي تهران بصورت تصادفي منظم از دو مركز توانبخشي شهر تهران و 80 نفر از مادران داراي فرزند عادي جهت همتا سازي به عنوان گروه شاهد از نواحي شرق، غرب، جنوب، شمال و مركز تهران از طريق نمونه گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي و با لحاظ جور بودن در چهار متغير ؛ سن مادران، سطح تحصيلات، منطقه محل سكونت وتعداد فرزندان انتخاب شدند و به پرسشنامه باورهاي غيرمنطقي جونز( IBT ) پاسخ دادند. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي (تي مستقل، يو مان ويتني، مجذور كاي و آزمون دقيق فيشر) انجام شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه تفاوت معناداري بين باورهاي غيرمنطقي به طور كلي و باورهاي غير منطقي سرزنش كردن خود، واكنش با درماندگي به ناكامي، نگراني زياد توأم با اضطراب، اجتناب از مشكل، وابستگي و كمال‌گرايي بين دو گروه وجود دارد (05/0 p< ). بين مادران داراي فرزند معلول ذهني دختر با پسر تفاوت معناداري مشاهده نشد(314/0= P ). بين دو گروه مادران در چهار باور توقع تأييد از ديگران (737/0= P )، انتظارات بيش از حد از خود (126/0= P )، بي مسئوليتي عاطفي(283/0= P ) و درماندگي براي تغيير (283/0= P ) تفاوت معني‌داري مشاهده نشد. نتيجه‌گيري: باورهاي غيرمنطقي مادران داراي فرزند معلول ذهني عميق يا شديد بطور كلي و در اكثر خرده مقياسهاي آن بيشتر از مادران داراي فرزند عادي است و فقط باورهاي توقع تأييد از ديگران، انتظارات بيش از حد از خود، بي‌مسئوليتي عاطفي و درماندگي براي تغيير در دو گروه تفاوتي ندارد. همچنين جنسيت فرزند معلول تأثيري در باورهاي غير منطقي مادران ندارد. Objective: The purpose of present research was the comparison of mothers irrational believes with severe or profound mentally handicapped child and mothers with normal child from 6 to14 years old in Tehran city. Materials & Methods: This study was an analytical, cross – sectional and comparative (case – control) research. From mothers with severe or profound mentally handicapped child who had refered to Tehran welfare services centers, 80 mothers were selected by regular randomized sampling from two rehabilitation centers and 80 mothers with normal child were selected for peering with the group of testimonial from schools areas of east, west, south, north and center of Tehran, through multi - stage cluster sampling in for variables of: age of mothers, educational levels, the location of living and the number of children. They answered to questionnaire of irrational believes of jons (IBT). Analysis of data was done by descriptive and infringing statistics methods (Independent T test, U Mann Whitney, Chi-square and fisher). Results: The findings showed that: there are significantly differences in total irrational believes and irrational believes of blame proneness, frustration reactive, anxious over concern, problem avoiding and dependency, perfectionism between two groups of mothers (P<0/05). There was no significant difference in irrational believes between mothers who had mental handicap daughter and mothers who had mental handicap son (P=0/314). There was no significantly difference between two groups of mothers in four believes of demand for approval (P=0/737), high-self expectation (P=0/126), emotional irresponsibility (P=0/727), helplessness for change (p=0/283). Conclusion: Irrational believes and many its sub scales. In mothers of severe or profound mental handicap children were more than mothers with normal child. But believes of demand for approval, high self expectation, emotional irresponsibility, helplessness for change in mothers with handicap child was not more than mothers with normal child. Also sexuality of handicap child doesn't effect in mothers irrational believes. کودک معلول ذهنی / باورهای غیر منطقی / مادران / عقب‌‌مانده ذهنی Mentally handicapped child / Irrational believe / Mothers / Mentally retarded 75 80 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A--1-196&slc_lang=fa&sid=fa Heevady B. (M.Sc.) بهروز هيودي E-mail: behroz_heevady@yahoo.com 550031947532846001095 Yes Mirzamani S.M. (Ph.D.) سيد محمود ميرزايي 550031947532846001096 No Bahrami H. (Ph.D.) هادي بهرامي 550031947532846001097 No Salehi M.(Ph.D.) مسعود صالحي 550031947532846001098 No

fa توانبخشي درايران باستان Rehabilitation in ancient Iran عمومى General مروری Review هدف:‌ ناتواني و معلوليت به مفهوم امروزين خود، در جهان باستان و كتابهاي پزشكي و قديمي كمتر به چشم مي‌خورد، اما ردپاي «درمان بخشي» و «توانمندسازي» در تاريخ بيشتر سرزمين‌هاي كهن مشهود است كه با اعتقادات و باورهاي ديني همراه بوده است. هدف از پژوهش حاضر، بررسي آثار و اسناد تاريخي معتبر باقي مانده از دوران باستان در خصوص توانبخشي است تا بتوانيم سهم تمدن ايراني را در روند شكل‌گيري «توانبخشي» و «توانمندسازي» در جهان امروز بر پايه مستندات علمي به دست آوريم. روش بررسي:‌ اين تحقيق از روش پژوهش كيفي از طريق مروري در اسناد تاريخي مي‌باشد كه پس از تبيين هدف و پي‌ريزي فرضيه‌هاي مد نظر به جمع‌آوري اطلاعات دقيق از منابع معتبر با روش تحقيقات كيفي پرداخته است. يافته‌ها:‌ در ايران باستان اهورامزدا سرچشمه همه نيكي‌ها و اهريمن منشاء همه ‌پليدي‌هاست. درد و رنج و بيماري از وسوسه‌هاي اهريمن است. تمدن ايرانيان يكي از نخستين تمدنهايي بوده كه از روش‌هاي علمي و خواص گياهان دارويي براي درمان بخشي و توانمندسازي استفاده مي‌كرده است. دانشگاه گندي شاپور نخستين دانشگاه پزشكي بوده كه به امر فرهنگي و توانبخشي مي‌پرداخته و نيز مكان‌هايي در آن زمان بوجود آمده كه به امر نگهداري از معلولين و محرومين اختصاص داشته است. نتيجه‌گيري: زماني كه غرب و ساير ملل درگير جهل و ناداني بوده و از ترس بيماري به خود مي‌لرزيدند و معلولان را به دريا مي‌انداختند، ايران مهد تمدن و مركز بزرگترين دانشگاه پزشكي بود. از آنجا كه اسناد معتبر و به جاي مانده بسيار محدود و مطالب پراكنده مي‌باشد، لذا هر عبارت و نكته حاصله در اين پژوهش خود بيانگر مطالب مهم و غيرقابل اغماض مي‌باشد كه شرح و تفسير آن به عهده پژوهشگران و خوانندگان اين مقاله مي‌باشد. Objectives: However rehabilitation and disability in their modern concept are found in ancient world and medical textbook to a limited rate, the background of treatment and rehabilitation is obviously found in the history of the most ancient territories to coincide with religious beliefs. The aim of this research is study of the effects and reliable documentations remained from ancient times regarding the abovementioned title so that we can evaluate and determine the role of Iranian civilization in the formation of rehabilitations and empowering in the world today on the basis of scientific evidences and proofs. Materials & Methods: In this qualitative research, reviews in historical documents has been used. After defining the objective and making given hypotheses, data has been collected form reliable sources which were then verified through internal and external critic. Results: In ancient Iran, Ahuramazda is the source and origin of all goods while all pains, suffering, disabilities are Devil temptations. Iranian civilization is among the earliest civilizations using scientific methods and herbal drugs for treatment and empowering. Gondi Shapor University was among the first medical universities proceeding to treatment and rehabilitation. As well there had been some places at that time where disabled people were maintained and kept. Conclusion: At the time western world and other nations involved ignorance and unawareness, frightening from hard diseases, threw disabled people to the sea, Iran was the cradle of civilization, wisdom and the biggest medical university. As there are very limited documents and evidences with discrete subjects on the matter, any point and statement in this research work indicate important, critical and undeniable facts the interpretation and description of which is put for the future researches and readers. ‌ايران باستان / طب / نمادهاي اهورايي / نمادهاي اهريمني / ‌بيماري / ‌درمان / گندي شاپور Ancient Iran / Physician / Diseases / Treatment / Symbols of Ahora / Symbol of devil / Gondi Shapor / Zoroaster 81 85 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-195&slc_lang=fa&sid=fa Mousavi N. (M.Sc.) نجم السادات موسوي E-mail: n.moosavi@uswr.ac.ir 550031947532846001099 Yes Gaviri S. (Ph.D.) سوزان گويري 550031947532846001100 No