Quarterly Journal of Rehabilitation

fa تأثير يک دوره برنامه تمرينی ترکيبی بر پاسخ‌های هموديناميکی بيماران مرد مبتلا به اختلال عروق کرونر تأثير يک دوره برنامه تمرينی ترکيبی بر پاسخ‌های هموديناميکی بيماران مرد مبتلا به اختلال عروق کرونر عمومى General پژوهشی Original هدف: فعاليت بدنی يک نقش پذيرفته شده در توانبخشی قلبی دارد که بيشتر به جهت اثرات مثبت آن بر جريان خون عضله قلب در بيماران عروق کرونر می‌باشد. بهبود سيستم عروق محيطی و عملکرد انقباضی عضله قلب بعنوان سازگاريهای احتمالی پيشنهاد شده‌اند. هدف اين مطالعه بررسی اثر تمرينات ترکيبی بر پاسخ‌های هموديناميکی بيماران عروق کرونر می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه تجربی و مداخله‌ای 24 بيمار عروق کرونر که به روش مبتنی بر هدف و لحاظ کردن معيارهای ورود به مطالعه از بين 42 بيمار «جامعه در دسترس» 75-50 ساله انتخاب شده بودند، بطور تصادفی به دو گروه مساوی مداخله و کنترل تقسيم شدند. گروه مداخله در تمرينات ترکيبی به مدت 3 ماه، 3 بار در هفته برای 60 تا 80 دقيقه و در 70% تا 85% ضربان قلب بيشينه و 40% تا 60% يک تکرار بيشينه شرکت کردند. متغيرهای مورد مطالعه در ابتدا و در پايان برنامه با روش امپدانس کارديوگرافی مورد ارزيابی قرار گرفتند. داده‌های حاصل با استفاده از آزمون تی مورد بررسی قرار گرفت. يافته‌ها: تمرينات موجب کاهش معنی‌دار ضربان قلب و فشار خون استراحتی بيماران شدند. حجم ضربه‌ای از 8±60 به 13±81 ميلی ليتر، شاخص ضربه‌ای از 4±33 به 6±44 ميلی ليتر بر ضربان بر مترمربع، برون ده قلبی از 1±4 به 1±5 ليتر در دقيقه و شاخص قلبی از 5/0±2 به 5/0±3 ليتر بر دقيقه بر مترمربع افزايش يافت(05/0>P). مقاومت منظم عروقی از 361±1782 به 294±1540 دين بر ثانيه بر سانتيمتر و شاخص مقاومت منظم عروقی از 662±3212 به 558±2751 دين بر ثانيه بر مترمربع بر سانتيمتر کاهش يافت(05/0>P). نتيجه‌گيری: تمرينات ترکيبی از طريق ايجاد سازگاريهای محيطی، مرکزی و قلبی موجب بهبود پاسخ‌های هموديناميکی قلب بيماران عروق کرونر شود. Objective: Exercise training has assumed a major role in cardiac rehabilitation, mostly because of its positive effects on myocardial perfusion in patient with coronary artery disease. Improvement of peripheral vascular system and myocardial contractile function have been suggested as potential adaptations. The purpose of this study was to determine the effect of concurrent training on hemodynamic responses in patients with coronary artery disease. Materials & Methods: In this interventional and experimental study twenty four patient (50-75 years old) with coronary artery disease were selected by sample of convenience and through a directive goal oriented sampling and were randomly divided to two subgroups, experimental (n=12) and control (n=12) groups. The experimental group participated in 3 months concurrent training, 3 times/week for 60 to 80 minute at 70% to 85% of MHR and 40% to 60% of 1RM. Investigation variables were assessed at baseline and at the end of the protocol by the impedance cardiography method. Data were analyzed by T test. Results: A significant training effect was documented by an decrease in heart rate and blood pressure at rest. Stroke volume (SV) increased from 60±8 to 81±13 ml/beats, Stroke index (SI) increased from 33±4 to 44±6 ml/beat/m2, Cardiac output (CO) increased from 4±1 to 5±1 l/min and Cardiac index (CI) increased from 2±0.5 to 3±0.5 l/min/m2 (p<0.05). Systemic vascular resistance (SVR) decreased from 1782±361 to 1540±294 dynes/sec/cm5 and Systemic vascular resistance index (SVRI) decreased from 3212±662 to 2751±558 dynes/sec/m2/cm5 (p<0.05). Conclusion: We conclude that concurrent training may improve myocardial hemodynamic responses in some patients with CAD. تمرينات ترکيبی/ پاسخ‌های هموديناميکی/ بيماران عروق کرونر/ امپدانس کارديوگرافی تمرينات ترکيبی/ پاسخ‌های هموديناميکی/ بيماران عروق کرونر/ امپدانس کارديوگرافی 6 11 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-182&slc_lang=fa&sid=fa Naghibi S. (M.Sc.) نقيبی سعيد نقيبی E-mail: sdnaghibi@yahoo.com 550031947532846001053 Yes Kordi M.R. (Ph.D.) کردی محمدرضا کردی 550031947532846001054 No Maleki M.J. (M.D.) ملکی محمد جواد ملکی 550031947532846001055 No Yarmohammadi M.(Ph.D.) يارمحمدی مسعود يارمحمدی 550031947532846001056 No

fa مقايسه شاخص‌های تنفسی گفتار در کودکان فلج مغزی نوع اسپاستيک وکودکان عادی مقايسه شاخص‌های تنفسی گفتار در کودکان فلج مغزی نوع اسپاستيک وکودکان عادی عمومى General پژوهشی Original هدف: مقايسه شاخص‌های تنفسی گفتار در مراحل مختلف، از جمله: ميانگين حجم جاری، حجم حياتی و حجم آواسازی در کودکان مبتلا به فلج مغزی اسپاستيک و مقايسه اين شاخص‌ها با کودکان طبيعی و بکارگيری ميزان اين تفاوتها در برنامه‌ريزيهای دقيق‌تر گفتار درمانی، اصلی ترين انگيزه اين تحقيق بوده است. روش بررسی: تحقيق حاضر به روش مقطعی مقايسه‌ای و از نوع مورد – شاهدی است. با بکارگيری روش هدفمند و غير تصادفی، بيست نفر کودک دختر و پسر فلج مغزی نوع اسپاستيک 12-5 ساله بعنوان بيمار و بيست نفر کودک عادی دختر و پسر با روش همتاسازی و جور کردن به عنوان گروه شاهد انتخاب شدند. بررسی پرونده سلامتی گذشته و آزمونهای اوليه بالينی و پاراکلينيکی مناسب برای همسان‌سازی و لحاظ معيارهای ورود و خروج از تحقيق و همچنين آزمونهای راديولوژيکی ريه و آزمونهای خونی در جهت رد امکان هر گونه بيماری احتمالی زمينه‌ای ريوی وسيستميک در هر دو گروه انجام پذيرفت. متغيرهای حجم جاری، حجم حياتی و حجم آواسازی در گروه‌های نمونه و شاهد با استفاده از دستگاه کامپيوتری رسپيرومتر که ساخت و هنجار شده در مرکز تحقيقات دانشگاه گلاسکو انگلستان است سنجيده شد. داده‌های حاصل با استفاده از آزمون آماری تی مستقل مورد تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: تفاوت معنی‌داری در متغيرهای ميانگين حجم جاری، حجم حياتی و حجم آواسازی بين گروه‌های مورد و شاهد وجود داشت (001/0> P ). بدين صورت که اين شاخص‌ها در افراد بيمار بطور متوسط 34% کمتر از افراد سالم بود. نتيجه‌گيری: بر اساس نتايج اين تحقيق، شاخصهای تنفسی گفتار در کودکان فلج مغزی اسپاستيک کاهش محسوسی داشته و اين امر بايد در برنامه‌ريزی دقيق‌ و مشخص‌ توانبخشی و گفتاردرمانی اين کودکان مد نظر بوده و بکار گرفته شود. Objective: Research is designed to determine speech respiratory measures in spastic cerebral palsied children versus normal ones, to be used as an applicable tool in speech therapy plans. Materials & Methods: Via a comparative cross-sectional study (case – control), and through a directive goal oriented sampling in case and convenience approach for controls twenty spastic cerebral palsied and twenty control ones with age (5-12 years old) and sex (F=20 M=20) were matched and identified. All possible inclusion and exclusion criteria were considered by thorough past medical, clinical and para clinical such as chest X-ray and Complete Blood Counts reviews to rule out any possible pulmonary and/or systemic disorders. Their speech respiratory indices were determined by Respirometer (ST 1-dysphonia), made and normalized by Glasgow University. Obtained data were analyzed by independent T test. Results: There were significant differences between cases and control groups for "mean tidal volume", "phonatory volume" and "vital capacity" at =0/05 values and these values in patients were less (34%) than normal children (P<0/001). Conclusion: Measures obtained are highly crucial for speech therapist in any speech therapy primary rehabilitative plans for spactic cerebral palsied children. ميانگين حجم جاری / حجم حياتی / حجم آواسازی / شاخص‌های تنفسی / فلج مغزی اسپاستيک ميانگين حجم جاری / حجم حياتی / حجم آواسازی / شاخص‌های تنفسی / فلج مغزی اسپاستيک 12 15 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-183&slc_lang=fa&sid=fa Shemshadi H. (M.D.) شمشادی هاشم شمشادی E-mail: shemshadii@gmail.com 550031947532846001057 Yes Salehi A. (M.Sc.) صالحی ابوالفضل صالحی 550031947532846001058 No Nilipoor R.(Ph.D.) نيلی پور رضا نيلی پور 550031947532846001059 No Biglarian A. (M.Sc.) بيگلريان اکبر بيگلريان 550031947532846001060 No

fa بررسی تأثير خستگی موضعی عضلات ديستال وپروگزيمال در صفحه ساژيتال اندام تحتانی بر ميزان وابستگی به بينايی در ثبات پاسچر زنان جوان سالم بررسی تأثير خستگی موضعی عضلات ديستال وپروگزيمال در صفحه ساژيتال اندام تحتانی بر ميزان وابستگی به بينايی در ثبات پاسچر زنان جوان سالم عمومى General پژوهشی Original هدف: اين تحقيق به منظور بررسی تأثير خستگی موضعی عضلات ديستال وپروگزيمال در صفحه ساژيتال اندام تحتانی بر ميزان وابستگی به بينايی در ثبات پاسچر ايستاده انجام شده است. روش بررسی: در اين مطالعه شبه تجربی (از نوع قبل و بعد)، 25 دختر جوان سالم که به روش نمونه‌گيری غير احتمالی و ساده از نمونه‌های در دسترس بر اساس معيارهای ورود و خروج انتخاب شده بودند، در طی 2 جلسه با ترتيب تصادفی و فاصله زمانی يک هفته خستگی در عضلات حرکت دهنده مچ و ران آنها در صفحه ساژيتال توسط انقباض ايزوکينتيک ايجاد کردند. از نمونه‌ها خواسته شد تا حد امکان وضعيت ايستاده قائم روی يک پا را حفظ کنند. RMS و انحراف معيار جابه جايی مرکز فشار در مدت 30 ثانيه ارزيابی شده و بعد از 15 ثانيه چشمها بسته می‌شد. از آزمون آماری آناليز واريانس برای اندازه‌های مکرر جهت بررسی تأثير سه عامل خستگی، بينايی و موضع خستگی در دوره‌ زمانی 5 ثانيه قبل و بعد از بستن چشم استفاده شد. يافته‌ها: ‌ اثر خالص هر سه متغير خستگی، بينايی و موضع خستگی بر متغيرهای وابسته معنی ‌دار بود (05/0 P< ). آناليز RMS و انحراف معيار جابه جايی مرکز فشار بيانگر معنی‌دار بودن اثر متقابل خستگی با بينايی و خستگی با موضع خستگی بود، به نحوی که آثار خستگی در موضع پروگزيمال و حالت چشم بسته بزرگتر بود. نتيجه‌گيری: ‌ ميزان وابستگی به بينايی جهت کنترل ثبات پاسچر بدنبال خستگی عضلانی افزايش می‌يابد و خستگی موضع پروگزيمال سبب تشديد وابستگی به بينايی جهت کنترل ثبات پاسچر می‌گردد. بر اساس يافته‌های تحقيق حاضر، در تمرينات ثبات پاسچر تأکيد بر حس عمقی موضع پروگزيمال اندام تحتانی می‌تواند توصيه شود. Objective: The purpose of the present study was to assess the effect of local muscle fatigue induced at proximal and distal segments of lower extremity on sagittal plane mover on visual dependency in quiet standing postural stability. Materials & Methods: In this Quasi – experimental study (before – after comparison) sagittal plane prime movers of the ankle and hip musculature were fatigued using isokinetic contractions at two test sessions with a randomized order and one week interval. Twenty five healthy young female students were selected by using non probability selection and sample of convenience and asked to maintain single leg upright posture as immobile as possible. RMS and SD of Center of Pressure displacements were assessed in 30 seconds and consequently, the eyes were closed after 15 seconds. A analysis of variance (ANOVA) for repeated measures was used to analyze the effect of the following factors over two periods of 5 seconds immediately before and after eye closure: (1) fatigue, (2) vision, (3) segment of fatigue. Results: The main effects of each within-subject factors (fatigue, vision and segment of fatigue) were significant (P<0.05). The analysis of RMS and SD of Center of Pressure demonstrated a significant interaction between fatigue and vision, and fatigue and segment of fatigue so that the effects of Fatigue on Proximal segment and eye closed conditions were increased. Conclusion: The visual dependency for control of postural stability incremented following muscle fatigue. Proximal muscle fatigue lead to exaggeration of visual dependency for control of postural stability. Based on the present results, emphasis on the proprioception of proximal segment of lower extremity may be recommended for postural stability training. ثبات پاسچر / خستگی موضعی عضلانی / وابستگی به بينايی ثبات پاسچر / خستگی موضعی عضلانی / وابستگی به بينايی 16 21 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-185&slc_lang=fa&sid=fa Soleymanifar M. (M.Sc.) سليمانی فر منيژه سليمانی فر E-mail: Soleymani119@gmail.com 550031947532846001061 Yes Salavati M. (Ph.D.) صلواتی مهيار صلواتی 550031947532846001062 No Akhbari B. (Ph.D.) اخباری بهنام اخباری 550031947532846001063 No Kazemnejad A. (Ph.D.) کاظم نژاد انوشيروان کاظم نژاد 550031947532846001064 No

fa تهيه آزمون جهت بررسی تأثير شکل و جايگاه نويسه بر خطاهای ديکته در دانش‌آ‌موزان کلاس اول ابتدايی تهيه آزمون جهت بررسی تأثير شکل و جايگاه نويسه بر خطاهای ديکته در دانش‌آ‌موزان کلاس اول ابتدايی عمومى General پژوهشی Original هدف: اين مطالعه به منظور تهيه آزمونی جهت بررسی تأثير شکل و جايگاه نويسه بر خطاهای هجی کردن و تعيين روايی و اعتبار آن در پايه اول ا بتدايی انجام شد. روش بررسی: اين مطالعه به روش توصيفی و مقطعی و از نوع ابزارسازی و اعتبارسنجی می‌باشد. جمعيت مورد مطالعه دانش‌آ‌موزان کلاس اول ابتدايی (دو کلاس از مدرسه‌‌ دخترانه و دو کلاس از مدرسه‌ پسرانه) از منطقه 8 آموزش و پرورش شهر تهران بودند که به روش غير تصادفی و ساده انتخاب شدند. ابتدا کلمات کتاب «بنويسيم» پايه اول ابتدايی بر اساس شکل و جايگاه نويسه مورد بررسی قرارگرفته و تعدادی واژه انتخاب و برای بررسی به صاحب نظران با تخصص در حيطه‌های آسيب شناسی گفتار و زبان، زبان شناسی و معلمان داده شد. بر اسا س نظرات ارسالی 54 واژه از بين سايرين برای بررسی شکل و 39 واژه برای بررسی جايگاه نويسه انتخاب گرديد. به منظور بررسی اعتبار (قابليت تکرارپذيری) آزمون، کلمات يکبار توسط آزمونگر و معلم در طی دو مرحله به تفکيک به دانش‌آ‌موزان يک کلاس دخترانه و يک کلاس پسرانه پايه اول ابتدايی به صورت ديکته گفته شد و يکبار نيز توسط آزمونگر در طی دو مرحله به يک کلاس دخترانه و يک کلاس پسرانه ديگر پايه اول ابتدايی به صورت ديکته گفته شد. سپس خطاهای ديکته تعيين و مورد تجزيه و تحليل آماری قرارگرفت. يافته‌ها: نتايج نشان داد که خطاهای هجی کردن در مرحله اول و دوم اجرای آزمون توسط آزمونگر، هم در شکل نويسه (12/0= P ) و هم در جايگاه نويسه (16/0= P ) اختلاف معنی‌داری ندارد، در حاليکه در بين دو مرحله اجرای آزمون توسط آزمونگر و معلم در شکل نويسه تفاوت معنی‌دار مشاهده شد(01/0 P< )، ولی در جايگاه نويسه با يکديگر تفاوت معنی‌دار ندارند (12/0= P ). نتيجه‌گيری: نتايج بدست آمده گواه اعتبار و پايايی داخل آزمونگر آزمون در هر دو بخش شکل وجايگاه نويسه است.اما آزمون فقط در بخش جايگاه نويسه دارای اعتبار بين آزمونگر است. Objective: This study has done in order to provide a test to examine the selection of grapheme kind and location on spelling errors.Materials & Methods: This study is a descriptive and cross- sectional and validity assessment research. The children were selected from the 8th territory of ministry of education (two classes from girlish school and two classes from boyish school) by non probability sampling from sample of convenience. At the first grade the words of Farsi book were analyzed based on the grapheme kind and location and some of them were selected. Different experts like speech and language pathologist, linguists and teachers scored those words. Finally 93 words were selected as words of test. They were dictated to students at first grade by the tester during 2 stages separately in one stage and the other stage the tester and the teacher do it for another group during 2 stages separately. The dictation errors were determined and data were analyzed by correlation coefficient and paired T test. Results: Findings showed that there was no significant difference between spelling test errors of first and second stage of test performance by the tester neither in kind of grapheme selection (P= 0/12), nor in location of grapheme (P = 0/16). There was significant difference between spelling test errors of tester and teacher test performance in kind of grapheme selection (P<0/01), but no significant difference was seen in location of grapheme (P= 0/12). Conclusion: These findings show that this test has intra rater reliability either in kind of grapheme selection or location of grapheme, but it has inter rater reliability just in location of grapheme. آزمون هجی کردن / ديکته / پايه اول ابتدايی / انتخاب نويسه مناسب / روايی / اعتبار / شکل نويسه / جايگاه نويسه آزمون هجی کردن / ديکته / پايه اول ابتدايی / انتخاب نويسه مناسب / روايی / اعتبار / شکل نويسه / جايگاه نويسه 22 27 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-186&slc_lang=fa&sid=fa Soleymani Z. (M.Sc.) سليمانی زهرا سليمانی E-mail: soleymaniz@tums.ac.ir 550031947532846001065 Yes Kazemi M. (B.Sc.) کاظمی مريم کاظمی 550031947532846001066 No Avatef Rostami F. (B.Sc.) عواطف رستمی فاطمه عواطف رستمی 550031947532846001067 No Jalaei Sh. (M.Sc.) جلايی شهره جلايی 550031947532846001068 No

fa مقايسه تأثير بار خارجی بر ميزان انحنای کمر در زنان مبتلا به کمردرد مزمن با زنان سالم مقايسه تأثير بار خارجی بر ميزان انحنای کمر در زنان مبتلا به کمردرد مزمن با زنان سالم عمومى General پژوهشی Original هدف: انحنای کمر يکی از مهمترين مشخصات پ ا سچر و حرکت بدن می‌باشد و در فهم بهتر مشکلات کمر درد و چگونگی ايجاد آن با اهميت است. هدف از اين مطالعه بررسی تأثير بار خارجی و وضعيت تنه برميزان انحنای کمر در زنان مبتلا به کمردرد مزمن در حالت استاتيک است. روش بررسی: اين تحقيق يک مطالعه مداخله‌ای شبه تجربی از نوع مورد - شاهدی است که بر روی 10 زن مبتلا به کمردرد مکانيکی مزمن و10 زن سالم به عنوان گروه کنترل و با استفاده از نمونه‌گيری ساده و غير تصادفی انجام شد. با استفاده از دو حسگر شيب سنج الکتروليتی، ميزان انحنای کمر افراد در شش فعاليت استاتيکی با سه سطح بار خارجی (صفر، شش و دوازده کيلوگرم) و دو وضعيت تنه (نوترال و خميده 30 درجه) مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعات بدست آمده با استفاده از آزمونهای آماری کولموگراف – اسميرنوف، تی مستقل و اندازه‌گيرهای مکرر (آنووا) مورد ارزيابی قرارگرفتند. يافته‌ها: نتايج نشان داد که ميزان لوردوز کمر در افراد مبتلا به کمردرد در دو وضعيتی که فرد بار 6 و12 کيلوگرمی را با تنه نوترال حفظ کرده بود، بيشتر از افراد سالم است(05/0 p < ). نتيجه‌گيری: افزايش لوردوز کمر در افراد مبتلا به کمردرد در حالت ايستاده و حين حفظ بار که در اثر عوامل مختلفی رخ می‌دهد، مخالف حالتی است که در افراد سالم وجود دارد و اين افزايش انحنا که بصورت تطابق جبرانی به دلايلی از جمله کاستن درد و ترس از درد می‌باشد، همانند چرخه‌ای معيوب خود باعث افزايش کمردرد به دليل نيروهای نامتناسب وارده به کمر در درازمدت می‌شود. Objective: Lumbar curvature is an important factor in posture and body movement that help us to understand low back pain problems. The aim of this study was evaluation of external load and trunk posture effect on lumbar curvature under static condition. Materials & Methods: This study is an interventional, quasi-experimental and case-control study. Ten women with non specific chronic low back pain and ten matched without low back pain women were participated in this study. We used simple and non random method for sampling. Two clinometers sensors were used to evaluate lumbar curvature. Six static tasks while holding three levels of load (0, 6, 12 Kg) and two levels of trunk position (neutral and 30 degree of flexion) were simulated for subjects. Data were analyzed by using Kolmogroff-Smirnoff, ANOVA (Repeated Measurement) and independent T-test. Results: Findings revealed lumbar lordosis in patients with low back pain does not change to kyphosis while increasing external load from 0kg to 6kg and 12kg in neutral trunk position (p<0.05). Conclusion: Dysfunction in passive system due to soft tissue disorder, afraid of pain, changes trunk muscles recruitment and reduction of moment arm are likely reasons for increased lumbar lordosis in patients with low back pain during loading. لوردوز کمر‌ / کمردرد‌ / بار خارجی / فعاليت استاتيک لوردوز کمر‌ / کمردرد‌ / بار خارجی / فعاليت استاتيک 28 34 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-187&slc_lang=fa&sid=fa Ershad N. (M.Sc.) ارشاد ندا ارشاد 550031947532846001069 No Kahrizi S. (Ph.D.) کهريزی صديقه کهريزی E-mail: kahrizi20@yahoo.com 550031947532846001070 Yes Firoozabadi S. M.(Ph.D.) فروز آبادی سيد محمد فروز آبادی 550031947532846001071 No Faghihzadeh S. (Ph.D.) فقيه زاده سقراط فقيه زاده 550031947532846001072 No

fa بررسی شيوع جهش‌های ژن 2GJB در اقوام ايرانی بررسی شيوع جهش‌های ژن 2GJB در اقوام ايرانی عمومى General پژوهشی Original هدف: ناشنوايی ارثی يک اختلال شايع است و هنگامی که به صورت الگوی وراثتی اتوزومی مغلوب به ارث می‌رسد، بعنوان يک پديده منحصر به فرد بروز می‌کند. برخلاف هتروژنيتی زياد در ناشنوايی، جهش‌ها در ژن «2 GJB » شايعترين علت ناشنوايی مادرزادی شديد تا عميق در بسياری از جوامع می‌باشد. در اين مطالعه به بررسی جهش‌های ژن 2 GJB و يک حذف در ژن 6 GJB در ناشنوايی غير سندرمی اتوزومی مغلوب در ايران پرداخته شد. روش بررسی: در اين مطالعه توصيفی مقطعی 1605فرد مبتلا از 1605 خانواده با ناشنوايی غيرسندرمی با الگوی وراثتی مغلوب اتوزومی مورد بررسی قرارگرفتند. جهت انجام مراحل مختلف تحقيق، بعد از کسب رضايت‌نامه از افراد، تست ناشنوايی و آزمايشات بالينی، همراه با گرفتن cc 10 از خون محيطی بعنوان نمونه ای برای استخراج DNA انجام شد. پس از بررسی جهش delG 35 نمونه‌های منفی و هتروزيگوت از نظر اين جهش، برای بررسی جهش‌های ديگر GJB2 به خارج از کشور فرستاده شد. يافته‌ها: در 243 خانواده (1/15%) جهش در ژن 2 GJB عامل بروز ناشنوايی تشخيص داده شد. نتيجه‌گيری: تنوع جغرافيايی در فرکانس اللی جهش delG 35 در ايران نتايج قابل توجهی در مقايسه با ساير مطالعات در اروپا و نيز کشورهای همسايه داشته و حذف (1830 S 12 D - 6 ∆(GJB در هيچ فردی مشاهده نشد. Objective: Hereditary hearing loss (HHL) is a very common disorder. When inherited in an autosomal recessive manner, it typically presents as an isolated finding. Interestingly and unexpectedly, in spite of extreme heterogeneity, mutations in one gene, GJB2, are the most common cause of congenital severe-to-profound deafness in many different populations. In this study, we assessed the contributions made by GJB2 mutations and deletion in a portion of GJB6 to the autosomal recessive non-syndromic deafness genetic load in Iran. Materials & Methods: In this descriptive and cross – sectional study1605 probands from 1605 different nuclear families with autosomal recessive non-syndromic hearing loss were investigated. Hearing loss tests and clinical examination were done and 10 ml blood was drawn as DNA source. After study of 35delG mutation by ARMs PCR, negative or heterozygote individuals were sent to IOWA University for detection of other GJB2 mutations. Results: GJB2-related deafness was found in 243 families (15.1%). Conclusion: Varient geographic pattern for GJB2-related deafness has considerable results in Iran in comparable with other study in Europe and our neighboring countries and deletion in GJB6. [∆ (GJB6-D13S1830)] hasn't been detected in our studied population. جهش‌های GJB2 / delG35 / ايران / ناشنوايی ارثی / وراثت اتوزومی جهش‌های GJB2 / delG35 / ايران / ناشنوايی ارثی / وراثت اتوزومی 35 41 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-188&slc_lang=fa&sid=fa , Najmabadi H نجم آبادی و همکاران حسين نجم آبادی و همکاران E-mail: hnajma@uswr.ac.ir 550031947532846001073 Yes

fa بررسی تأثير افزودن ماساژسوئدی به کاردرمانی بر تون عضلانی کودکان مبتلا به فلج مغزی اسپاستيک بررسی تأثير افزودن ماساژسوئدی به کاردرمانی بر تون عضلانی کودکان مبتلا به فلج مغزی اسپاستيک عمومى General پژوهشی Original هدف : فلج مغزی به صورت اختلال غير پيشرونده در وضعيت وحرکت بدن می‌باشد که دراثر علل مختلفی ايجاد می‌شود. اقدامات درمانی وتوانبخشی مختلفی در اين کودکان ازجمله ماساژ به کار رفته است. تحقيق حاضر به منظور بررسی تأثير افزودن درمان ماساژ به کاردرمانی در بهبود تون عضلانی کودکان مبتلا به فلج مغزی اسپاستيک انجام شد. روش بررسی: در اين کارآزمايی بالينی دو سويه کور نمونه‌ها ازميان کودکان مبتلا به فلج مغزی مراجعه کننده به مراکز توانبخشی وابسته به دانشگاه علوم بهزيستی و توانبخشی «جامعه در دسترس»، به روش نمونه‌گيری مبتنی بر هدف و دارا بودن شرايط ورود به مطالعه انتخاب و بطور تصادفی به 2 گروه کنترل ومداخله تقسيم شدند.روش استاندارد توانبخشی درطی 3 ماه برای هردو گروه بطور يکسان اجرا شد و گروه مداخله قبل از کاردرمانی 30 دقيقه ماساژ نيز دريافت نمودند. تون عضلانی قبل وپس از مداخله بر اساس آزمون اشورث ارزيابی گرديد. تجزيه و تحليل داده‌ها با آزمونهای آماری پارامتری (تی زوجی و تی مستقل) و غير پارامتری (ويلکاکسون و من ويتنی) صورت گرفت. يافته‌ها: 13 نفر درگروه مداخله و 14 نفر در گروه کنترل مورد بررسی قرار گرفتند. ميانگين سن در گروه مداخله 5/49 ماه ودر گروه کنترل 1/42 ماه بود. تون اندام‌های فوقانی و تحتانی و عضلات تنه وگردن، قبل و پس از درمان در گروههای مداخله و کنترل اختلاف معناداری نداشت (05/0 P> ). نتيجه‌گيری: براساس نتايج اين تحقيق افزودن ماساژ به کاردرمانی درکودکان مبتلا به فلج مغزی اسپاستيک، بر تون عضلانی آنان تأثيری ندارد، ولی باتوجه به ذکر چنين تأثيری دربرخی مقالات و ازطرفی محدوديتهای اجرايی مختلف درانجام اين تحقيق، نمی‌توان وجود اثر مثبت اين روش را در بهبود تواناييهای حرکتی اين کودکان رد کرد. Objective: Cerebral palsy is a nonprogressive disorder in body posture and movement, due to different etiologies. Different medical and rehabilitation interventions include massage have been used in these children. This study has been done to determine the effect of adding massage to occupational therapy on muscle tone of children with spastic cerebral palsy. Materials & Methods: This study was a double blind clinical trial. The children were recruited from clinics of University of Welfare & Rehabilitation Sciences. The individuals were divided to intervention and control groups. The routine rehabilitation techniques were done in 3 months in both groups. The intervention group received massage for 30 minutes before rehabilitation. Muscle tonicity was evaluated at the beginning of the study and 3 months later by Ashworth test. The data analysis was done by parametric (t test, paired t test) and nonparametric (Mann Whitney, Wilcoxon) tests. Results: Thirteen subjects of case (intervention) group and 14 subjects of control group were studied. The average age in case group and control group was 49.5, and 42.1 months respectively. There were no statistically significant differences in Tonicity of upper and lower limbs, trunk and neck between intervention group and control group (P>0/05). Conclusion: In general based on the results of this study, adding massage to occupational therapy had no effect on tonicity of spastic cerebral palsied children. Regarding to some effects of massage mentioned in different articles on physical abilities of children with C.P. as well as executive limitations in this research, it is not possible to reject the effects of homeopathy on physical abilities of children with C.P. فلج مغزی اسپاستيک / تون عضلانی / ماساژ / کاردرمانی فلج مغزی اسپاستيک / تون عضلانی / ماساژ / کاردرمانی 42 47 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-189&slc_lang=fa&sid=fa Sajedi F. (M.D.) ساجدی فيروزه ساجدی E-mail: fisajedi@yahoo.com 550031947532846001074 Yes Alizad V. (B.Sc.) عالی زاد ويدا عالی زاد 550031947532846001075 No Ala – eddin F. (Ph.D.) علاءالدينی فرشيد علاءالدينی 550031947532846001076 No Hadian M.R. (M.D.) هاديان جزی محمدرضا هاديان جزی 550031947532846001077 No

fa بررسی نشانگان متقاطع لگنی در بيماران مبتلا به کمردرد مزمن غير اختصاصی بررسی نشانگان متقاطع لگنی در بيماران مبتلا به کمردرد مزمن غير اختصاصی عمومى General پژوهشی Original هدف: بررسی ارتباط نشانگان عدم تعادل عضلانی ناحيه کمری – لگنی (نشانگان متقاطع لگنی) که شامل ترکيب کوتاهی عضلات وضعيتی (Postural) همراه با ضعف عضلات فازيک اين ناحيه است، با قوس کمری و کمردرد مزمن هدف اين مطالعه می‌باشد. روش بررسی: اين تحقيق بصورت مقطعی‌ - مقايسه‌ای و از نوع‌ مورد - شاهدی انجام‌ شد. به طريق نمونه‌گيری‌ ساده و بر اساس معيارهای مورد نظر 600 نفر (300 فرد سالم-300 بيمار کمردردی) در اين تحقيق مورد بررسی قرار گرفته و قوس کمر، قدرت عضلات شکم و اکستانسور هيپ و طول عضلات ايليوپسواس و خلف کمر در آنها اندازه‌گيری شد. با استفاده از آزمون Receiver Operating Characteristic (ROC) curve افراد به گروههای دارای ترکيبی از ضعف يا کوتاهی عضلات مطرح شده در نشانگان متقاطع لگنی يا بدون آنها در هر دو گروه تقسيم شدند و ارتباط اين نشانگان با اندازه قوس کمر و کمردرد در دو گروه مورد مقايسه قرار گرفت. جهت تجزيه و تحليل‌های آماری از آزمونهای ICC ، کولموگراف – اسميرنوف، تی مستقل و آناليز واريانس استفاده شد. يافته‌ها: هيچگونه اختلاف معنی‌داری بين قوس کمری افراد سالم و دارای اختلالات عضلانی نشانگان متقاطع لگنی (38/0= P ) و همچنين بين قوس کمری افراد سالم و بيماران کمردردی دارای اختلالات عضلانی اين نشانگان (62/0= P ) وجود نداشت. همچنين اختلاف معنی‌داری بين قوس کمری افراد سالم و بيماران مبتلا به کمردرد نيز مشاهده نشد (25/0= P ). نتيجه‌گيری: اين نتايج تئوری نشانگان متقاطع لگنی که در آن عنوان شده ترکيب اختلالات عضلانی خاصی باعث افزايش قوس کمری و کمردرد می‌شود را تأييد نمی‌کند. اگرچه ارتباط معنی‌داری بين اختلالات عضلانی با کمردرد وجود دارد، اما بنظر می‌رسد اين ارتباط از طريق تغيير در اندازه قوس کمر مطابق آنچه در اين نشانگان ذکر شده نيست. Objective: The purpose of this study was the investigation of relationship between muscle imbalance syndrome in the lumbo-pelvic area (Pelvic Cross Syndrome) which includes the combination of weakness of phasic muscles and tightness of postural muscles, lordosis and chronic low back pain. Materials & Methods: This study was a comparative - cross-sectional and case – control research. A convenience sample of 600 subjects participated in this study. The size of lordosis, strength of abdominal and gluteal muscles and the extensibility of iliopsoas and back extensor muscles were measured in each group. The best cut-off values obtained from Receiver Operating Characteristic (ROC) curve analysis were used to categorize subjects as having weak or tight muscles in accordance with the assumptions. The lumbar lordosis in subjects with and without patterns of muscle impairments, and the association between lordosis and low back pain was assessed. Data were analyzed by using statistical methods such as: ICC, Kolmogroff – Smirnoff, Independent T test and ANOVA. Results: The Findings of this study showed no significant difference in the degree of lordosis in subjects with and without patterns of muscle impairment in pelvic cross syndrome (P=0.38) and no significant difference in the lordosis between subjects with and without low back pain among those with specific patterns of muscle impairment in pelvic cross syndrome (P=0.62). Data also showed no significant association between degree of lordosis and low back pain (P=0.25). Conclusion: The findings of this study did not support the Pelvic Cross Syndrome theory, which indicates certain patterns of muscle impairment would lead to exaggerated LL and LBP. Our data show a relationship between muscle impairment and occurrence of LBP, but probably not via changing the degree of lumbar lordosis as it has been proposed in PCS theory. کمردرد / عدم تعادل عضلانی / قوس کمر / نشانگان متقاطع لگنی کمردرد / عدم تعادل عضلانی / قوس کمر / نشانگان متقاطع لگنی 48 55 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-190&slc_lang=fa&sid=fa Arab A.M. (Ph.D.) عرب امير مسعود عرب arabloo_masoud@hotmail.com 550031947532846001078 Yes Noorbakhsh M.R. (Ph.D.) نوربخش محمدرضا نوربخش 550031947532846001079 No Kazemnejad A. (Ph.D.) کاظم نژاد انوشيروان کاظم نژاد 550031947532846001080 No

fa تأثير شعردرمانی گروهی بر وضعيت روانی بيماران اسکيزوفرنيک تأثير شعردرمانی گروهی بر وضعيت روانی بيماران اسکيزوفرنيک عمومى General پژوهشی Original هدف: اسکيزوفرنيا يکی از اختلالات پيچيده روانپزشکی می‌باشد. گرچه داروهای ضد روانپريشی تکيه‌گاه اصلی درمان اسکيزوفرنيا به شمار می‌روند، ولی مداخلات روانشناختی نيز در بهبود نشانه‌های بالينی مؤثر هستند.شعردرمانی نيز به عنوان يکی از اين مداخلات، ممکن است در بهبود جنبه‌های روانی - اجتماعی اسکيزوفرنيا مؤثر باشد.هدف اين مطالعه بررسی تأثير شعردرمانی گروهی بروضعيت روانی بيماران اسکيزوفرنيک می‌باشد. روش بررسی: اين پژوهش يک مطالعه تجربی است. در اين مطالعه تعداد 29 بيمار اسکيزوفرنيک به روش مبتنی برهدف از مرکز آموزشی درمانی روانپزشکی رازی انتخاب و به صورت تصادفی تعادلی در دو گروه مداخله (14بيمار) و شاهد (15بيمار) قرار گرفتند. برای گروه مداخله 12جلسه يک ساعته شعردرمانی، هفته‌ای دو بار به مدت 6هفته برگزار شد. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافيک و مقياس مختصر ارزيابی روانپزشکی (BPRS) بودند. تجزيه و تحليل آماری به وسيله آزمون‌های آماری تی زوجی و تی مستقل انجام شد. يافته‌ها: نتايج تفاوت معناداری را در گروه مداخله قبل و بعد از مداخله شعردرمانی نشان داد (001/0 P< ). اين در حالی است که در گروه شاهد تفاوت معناداری بين ميانگين‌های قبل و بعد وجود نداشت (774/0 = P ). همچنين پس از شعردرمانی بين دو گروه تفاوت معناداری از لحاظ آماری وجود داشت(001/0 P< )، در حالی که قبل از شعردرمانی گروهی، تفاوت معناداری بين گروه مداخله و شاهد وجود نداشت (812/0 = P ). نتيجه‌گيری: يافته‌های اين مطالعه نشان داد که مداخله شعردرمانی بر بهبود وضعيت روانی بيماران اسکيزوفرنيک مؤثر است. Objective: Schizophrenia is one of the complex psychiatric disorders. Although the antipsychotic agent is the main treatment for this disorder, but psychological interventions are effective on clinical symptoms and poetry therapy as one of those interventions may be effective on psychosocial aspect of schizophrenia. The purpose of present study is investigation of poetry therapy effect on mental and behavioral state of schizophrenic patients. Materials & Methods: In this interventional and experimental study 29 schizophrenic patients were selected by sample of convenience from Razi psychiatry center and were assigned probability to poetry therapy group (n=14) and control group (n=15). For experimental group, poetry therapy was held in one hour session, twice weekly for 6 weeks. The brief psychiatric rating scale and behavioral problem scale were used as questionnaires. Statistical analysis of data was done by Independent T test and paired T test. Results: The findings showed that there was significant difference between mental and behavioral state of before and after intervention in poetry therapy group (P<0/001). There was no significant difference before and after intervention in control group (P=0/774). We found significant differences between poetry therapy and control group after intervention (P<0/05), but there was no difference between two groups before intervention (P=0/812). Conclusion: The study confirmed the effectiveness of poetry therapy on mental and behavioral state of schizophrenic Patients. اسکيزوفرنيا / شعردرمانی / توانبخشی روانی اسکيزوفرنيا / شعردرمانی / توانبخشی روانی 56 61 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-191&slc_lang=fa&sid=fa Fallahi M.(Ph.D.) فلاحی خشکناب مسعود فلاحی خشکناب E-mail: msflir@yahoo.com 550031947532846001081 Yes Fadaei F. (M.D.) فدايی فربد فدايی 550031947532846001082 No Karimloo M. (Ph.D.) کريملو مسعود کريملو 550031947532846001083 No Asayesh H. (M.Sc.) آسايش حميد آسايش 550031947532846001084 No

fa مقايسه تأثير گوه داخلی خلف پا با گوه خارجی قدام پا بر بهبود ميزان فعاليتهای روزمره و پرداختن به فعاليتهای ورزشی و سرگرمی و درد دربيماران مبتلا به پلانتار فاشياتيس مقايسه تأثير گوه داخلی خلف پا با گوه خارجی قدام پا بر بهبود ميزان فعاليتهای روزمره و پرداختن به فعاليتهای ورزشی و سرگرمی و درد دربيماران مبتلا به پلانتار فاشياتيس عمومى General پژوهشی Original هدف : پلانتار فاشياتيس يکی از شايعترين اختلالات در ناحيه پا می‌باشد که سبب بروز درد در سمت داخلی لبه قدامی استخوان پاشنه می‌شود. هدف اين مطالعه مقايسه تأثير گوه داخلی خلف پا با گوه خارجی قدام پا بر بهبود ميزان فعاليتهای روزمره و پرداختن به فعاليتهای ورزشی و سرگرمی و کاهش درد در بيماران مبتلا به پلانتار فاشياتيس می‌باشد. روش بررسی : اين مطالعه از نوع شبه تجربی می‌باشد. 30 بيمار مبتلا به پلانتار فاشياتيس شامل 12 مرد و 18 زن با 36 پاشنه دردناک با دامنه سنی 40-30 سال از بين نمونه‌های در دسترس، با روش غير احتمالی ساده انتخاب گرديده و در دو گروه 15 نفری به طور تصادفی قرار گرفتند. به گروه اول گوه داخلی خلف پا و به گروه دوم گوه خارجی قدام پا داده شد. متغيرهای مورد بررسی شامل ميزان فعاليت روزمره، فعاليتهای ورزشی و سرگرمی، درد و طول قدم می‌باشند که در 3 مرحله اندازه‌‌گيری شدند. ابزار مورد استفاده در اين تحقيق پرسشنامه FAOS بود. 3 مرحله اندازه‌گيری شامل يک مرحله قبل از مداخله و دو مرحله ديگر شامل 2 و 4 هفته بعد از مداخله بود. ضريب پايايی (آلفای کرونباخ) پرسشنامه در تمامی زير مجموعه‌ها بيشتر از 71/0 بود. ضريب همبستگی آزمون - بازآزمون بيماران در تمام زيرمجموعه‌های پرسشنامه بيشتر از 80/0 بود. از آزمونهای تی مستقل، اسميرونوف کولموگروف، آلفای کرونباخ و ضريب همبستگی برای تجزيه و تحليل داده‌ها استفاده گرديد. يافته‌ها: در مقايسه دو گروه در هر دو مرحله پيگيری، نتايج در گروه با گوه داخلی خلف پا در مورد بهبود ميزان فعاليتهای روزمره، فعاليتهای سرگرمی و ورزشی و کاهش درد نسبت به گروه با گوه خارجی قدام پا بهتر و اختلاف آنها معنادار بود(05/0 P< ). ولی بين طول قدم در دو گروه اختلاف معناداری ديده نشد (در مرحله اول پيگيری 518/0 P= و در مرحله دوم پيگيری 502/0 P= ). نتيجه‌گيری : بر اساس اين نتايج، گوه داخلی خلف پا نسبت به گوه خارجی قدام پا تأثير بهتری در بهبود فعاليتهای روزمره زندگی و پرداختن به فعاليتهای ورزشی و سرگرمی و کاهش درد بيماران پلانتار فاشياتيس داشته، ولی بر افزايش طول قدم نسبت به گوه خارجی قدام پا تأثير بهتری ندارد. Objective: Plantar fasciitis is one of the most common foot complications. Pain appear at the inside part of the anterior margin of calcaneous bone. The goal of this study was a comparative between the effect of medial heel wedge and lateral forefoot wedge on improvement of Activity daily living, Sport and pain in these patients. Materials & Methods: In this interventional and quasi experimental study, 30 patients with plantar fasciitis including 12 male and 18 female with 36 involved extremities were selected by non probability sampling. The patients were allocated in two groups with 15 patients in each group by random assignment. First group used medial heel wedge and second group used lateral forefoot wedge. Variables including activity daily living, sport and recreational activity, step length were measured in 3 stages. In order to evaluating of the variables FAOS questionnaire was used. 3 stages included: once before intervention and the second and third stages after 2 weeks and the third stage 4 weeks after intervention. Alpha cronbach in all subscales were more than 0/71 and test retest correlation in all subscales were more than 0/80. Data analysis has been done with T-Test, Smironov-Kolomogrov, Alpha Cronbach and Correlation Coefficient. Results: In both follow up stages, the change of variables including activity daily living, sport and recreational activity and pain was significant (p<0.05). But there was no significant difference between two patient groups in step length variables in both follow up stages (p=0/518 for the first follow up stage and p=0/502 for the second follow up stage). Conclusion: According to finding of this study, medial heel wedge was more effective on improvement of activity daily living, sport and recreational activity and pain in both follow up stages than the lateral forefoot wedge. But medial heel wedge wasn’t more effective on step length increasing than lateral forefoot wedge. پلانتار فاشياتيس / درد / فعاليتهای روزمره زندگی /گوه پلانتار فاشياتيس / درد / فعاليتهای روزمره زندگی /گوه 62 66 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-192&slc_lang=fa&sid=fa Bahramizadeh M. (M.Sc.) بهرامی زاده محمود بهرامی زاده Email: mbzoandp@gmail.com 550031947532846001085 Yes Forough B. (M.D.) فروغ بيژن فروغ 550031947532846001086 No Saeedi H. (M.Sc.) سعيدی حسن سعيدی 550031947532846001087 No Keyhani M. R. (M.Sc.) کيهانی محمدرضا کيهانی 550031947532846001088 No

fa عوارض چشمی ديررس گاز خردل در 500 نفر از مجروحين شيميايی جنگ تحميلی عوارض چشمی ديررس گاز خردل در 500 نفر از مجروحين شيميايی جنگ تحميلی عمومى General پژوهشی Original هدف: با عنايت به کاربرد وسيع گازهای شيميايی به خصوص گازخردل درجنگ تحميلی عراق عليه ايران و عوارض ناشی ازآن، اين تحقيق به منظور بررسی ميزان ضايعات چشمی ديررس در مجروحين شيميايی جنگ تحميلی انجام گرفت. روش بررسی: اين پژوهش به روش تحليلی انجام شد. از بين مجروحين شيميايی 13 استان کشور که به کميسيون پزشکی تعيين درصد بنياد معرفی شده بودند، نمونه‌ای به تعداد 500 نفر با معيارهای سن بين 55-35 سال، مدت زمان مصدوميت با گاز خردل بيش از 18 سال، عدم وجود عارضه چشمی غير جنگی، صورت سانحه معتبر شيميايی و مدرک درمانی همزمان با مصدوميت با گاز خردل مورد تأييد بنياد، به صورت هدفمند انتخاب شدند. شدت ضايعات چشمی ديررس نمونه‌ها تعيين و ارتباط آنها با متغير‌های دفعات مجروحيت، مدت زمان بستری، استفاده از داروهای چشمی، مصرف سيگار و استفاده از وسايل حفاظتی بررسی گرديد. داده‌های حاصل با استفاده از ضريب همبستگی اسپيرمن و آزمون خی دو مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: فراوانی ضايعات چشمی خفيف 80%، متوسط 2/13% و شديد 8/6% بود. 2/82% نفرات يکبار،2/12% دوبار، 8/1% سه بار و 8/3% آنها بيش از سه بار مجروحيت داشته و رابطه معنی‌داری بين دفعات تماس با گاز خردل و شدت ضايعات چشمی وجود داشت (05/0 P< ) . مدت زمان بستری رابطه معنی‌داری با شدت ضايعات چشمی نشان ‌داد (050/0 P< ) . 8/89‌% از مجروحين شيميايی سابقه مصرف داروی چشمی داشته و رابطه معنی‌داری بين شدت ضايعات چشمی و مصرف دارو وجود داشت(01/0 P< ) . نتيجه‌گيری: عوارض چشمی ديررس در تمامی مجروحين شيميايی با گاز خردل وجود داشته و نوع خفيف آن به مراتب فراوان تر از ساير درجات است. افزايش دفعات مجروحيت شيميايی با گاز خردل موجب افزايش نياز به داروهای چشمی، مدت زمان بستری بيشتر و شدت بيشتر ضايعات چشمی می‌گردد. Objective: Considering the late complications of eye due to mustard gas in warfare patients, this study was performed to evaluate the late complications of eye. Materials & Methods: In this descriptive study, 500 male patients (aged between 35 and 55), whose mustard gas injured period is more than 15 years were selected by non probability sampling. The patients were examined by an ophthalmologist. The complications were divided in 3 grades, mild, moderate and severe. The data were analyzed by x2 and spearman correlation coefficient. Results: Out of 500 warfare patients, 48% aged 35-40, 82.2% once injured with mustard gas, 12.2% twice injured with mustard gas, 1.8% three times injured with mustard gas and 3.8% more then 3 times injured with mustard gas. The degrees of complications: 80% mild Eye Complications, 13.2% moderate Eye Complications and 6.8% sever Eye Complications. There were significant relationships between Eye Complications degrees with using the drugs, the times of injury and the times of hospitalization (P<0.05). Conclusion: Having reached the mentioned conclusions, it is recommended to perform more comprehensive study to evaluate the complications of the other parts: eye, lung, skin … as well. گاز خردل / عوارض چشمی ديررس / مجروح جنگی / جراحت شيميايی گاز خردل / عوارض چشمی ديررس / مجروح جنگی / جراحت شيميايی 67 74 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-193&slc_lang=fa&sid=fa Ghasemi Boroumand M. (M.D.) برومند محمد قاسمی برومند E-mail: m_ghabr_oph@yahoo.com 550031947532846001089 Yes Amiri Z. (M.Sc.) اميری زهره اميری 550031947532846001090 No

fa مقايسه باورهای غير منطقی مادران دارای فرزند معلول ذهنی شديد يا عميق با مادران دارای فرزند عادی مقايسه باورهای غير منطقی مادران دارای فرزند معلول ذهنی شديد يا عميق با مادران دارای فرزند عادی عمومى General پژوهشی Original هدف: تحقيق حاضر به منظور مقايسه باورهای غيرمنطقی مادران دارای فرزند معلول ذهنی شديد يا عميق با مادران دارای فرزند عادی 14-6 ساله شهر تهران انجام گرفت. روش بررسی: مطالعه حاضر به صورت تحليلی، مقطعی و مقايسه‌ای از نوع مورد- شاهدی بوده و 80 نفر از مادران دارای فرزند معلول ذهنی شديد يا عميق مراجعه کننده به مراکز خدمات بهزيستی تهران بصورت تصادفی منظم از دو مرکز توانبخشی شهر تهران و 80 نفر از مادران دارای فرزند عادی جهت همتا سازی به عنوان گروه شاهد از نواحی شرق، غرب، جنوب، شمال و مرکز تهران از طريق نمونه گيری خوشه‌ای چند مرحله‌ای و با لحاظ جور بودن در چهار متغير ؛ سن مادران، سطح تحصيلات، منطقه محل سکونت وتعداد فرزندان انتخاب شدند و به پرسشنامه باورهای غيرمنطقی جونز( IBT ) پاسخ دادند. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از آمار توصيفی و استنباطی (تی مستقل، يو مان ويتنی، مجذور کای و آزمون دقيق فيشر) انجام شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد که تفاوت معناداری بين باورهای غيرمنطقی به طور کلی و باورهای غير منطقی سرزنش کردن خود، واکنش با درماندگی به ناکامی، نگرانی زياد توأم با اضطراب، اجتناب از مشکل، وابستگی و کمال‌گرايی بين دو گروه وجود دارد (05/0 p< ). بين مادران دارای فرزند معلول ذهنی دختر با پسر تفاوت معناداری مشاهده نشد(314/0= P ). بين دو گروه مادران در چهار باور توقع تأييد از ديگران (737/0= P )، انتظارات بيش از حد از خود (126/0= P )، بی مسئوليتی عاطفی(283/0= P ) و درماندگی برای تغيير (283/0= P ) تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد. نتيجه‌گيری: باورهای غيرمنطقی مادران دارای فرزند معلول ذهنی عميق يا شديد بطور کلی و در اکثر خرده مقياسهای آن بيشتر از مادران دارای فرزند عادی است و فقط باورهای توقع تأييد از ديگران، انتظارات بيش از حد از خود، بی‌مسئوليتی عاطفی و درماندگی برای تغيير در دو گروه تفاوتی ندارد. همچنين جنسيت فرزند معلول تأثيری در باورهای غير منطقی مادران ندارد. Objective: The purpose of present research was the comparison of mothers irrational believes with severe or profound mentally handicapped child and mothers with normal child from 6 to14 years old in Tehran city. Materials & Methods: This study was an analytical, cross – sectional and comparative (case – control) research. From mothers with severe or profound mentally handicapped child who had refered to Tehran welfare services centers, 80 mothers were selected by regular randomized sampling from two rehabilitation centers and 80 mothers with normal child were selected for peering with the group of testimonial from schools areas of east, west, south, north and center of Tehran, through multi - stage cluster sampling in for variables of: age of mothers, educational levels, the location of living and the number of children. They answered to questionnaire of irrational believes of jons (IBT). Analysis of data was done by descriptive and infringing statistics methods (Independent T test, U Mann Whitney, Chi-square and fisher). Results: The findings showed that: there are significantly differences in total irrational believes and irrational believes of blame proneness, frustration reactive, anxious over concern, problem avoiding and dependency, perfectionism between two groups of mothers (P<0/05). There was no significant difference in irrational believes between mothers who had mental handicap daughter and mothers who had mental handicap son (P=0/314). There was no significantly difference between two groups of mothers in four believes of demand for approval (P=0/737), high-self expectation (P=0/126), emotional irresponsibility (P=0/727), helplessness for change (p=0/283). Conclusion: Irrational believes and many its sub scales. In mothers of severe or profound mental handicap children were more than mothers with normal child. But believes of demand for approval, high self expectation, emotional irresponsibility, helplessness for change in mothers with handicap child was not more than mothers with normal child. Also sexuality of handicap child doesn't effect in mothers irrational believes. کودک معلول ذهنی / باورهای غير منطقی / مادران / عقب‌‌مانده ذهنی کودک معلول ذهنی / باورهای غير منطقی / مادران / عقب‌‌مانده ذهنی 75 80 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-194&slc_lang=fa&sid=fa Heevady B. (M.Sc.) هيودی بهروز هيودی E-mail: behroz_heevady@yahoo.com 550031947532846001091 Yes Mirzamani S.M. (Ph.D.) ميرزايی سيد محمود ميرزايی 550031947532846001092 No Bahrami H. (Ph.D.) بهرامی هادی بهرامی 550031947532846001093 No Salehi M.(Ph.D.) صالحی مسعود صالحی 550031947532846001094 No

fa مقايسه باورهای غير منطقی مادران دارای فرزند معلول ذهنی شديد يا عميق با مادران دارای فرزند عادی مقايسه باورهای غير منطقی مادران دارای فرزند معلول ذهنی شديد يا عميق با مادران دارای فرزند عادی عمومى General پژوهشی Original هدف: تحقيق حاضر به منظور مقايسه باورهای غيرمنطقی مادران دارای فرزند معلول ذهنی شديد يا عميق با مادران دارای فرزند عادی 14-6 ساله شهر تهران انجام گرفت. روش بررسی: مطالعه حاضر به صورت تحليلی، مقطعی و مقايسه‌ای از نوع مورد- شاهدی بوده و 80 نفر از مادران دارای فرزند معلول ذهنی شديد يا عميق مراجعه کننده به مراکز خدمات بهزيستی تهران بصورت تصادفی منظم از دو مرکز توانبخشی شهر تهران و 80 نفر از مادران دارای فرزند عادی جهت همتا سازی به عنوان گروه شاهد از نواحی شرق، غرب، جنوب، شمال و مرکز تهران از طريق نمونه گيری خوشه‌ای چند مرحله‌ای و با لحاظ جور بودن در چهار متغير ؛ سن مادران، سطح تحصيلات، منطقه محل سکونت وتعداد فرزندان انتخاب شدند و به پرسشنامه باورهای غيرمنطقی جونز( IBT ) پاسخ دادند. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از آمار توصيفی و استنباطی (تی مستقل، يو مان ويتنی، مجذور کای و آزمون دقيق فيشر) انجام شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد که تفاوت معناداری بين باورهای غيرمنطقی به طور کلی و باورهای غير منطقی سرزنش کردن خود، واکنش با درماندگی به ناکامی، نگرانی زياد توأم با اضطراب، اجتناب از مشکل، وابستگی و کمال‌گرايی بين دو گروه وجود دارد (05/0 p< ). بين مادران دارای فرزند معلول ذهنی دختر با پسر تفاوت معناداری مشاهده نشد(314/0= P ). بين دو گروه مادران در چهار باور توقع تأييد از ديگران (737/0= P )، انتظارات بيش از حد از خود (126/0= P )، بی مسئوليتی عاطفی(283/0= P ) و درماندگی برای تغيير (283/0= P ) تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد. نتيجه‌گيری: باورهای غيرمنطقی مادران دارای فرزند معلول ذهنی عميق يا شديد بطور کلی و در اکثر خرده مقياسهای آن بيشتر از مادران دارای فرزند عادی است و فقط باورهای توقع تأييد از ديگران، انتظارات بيش از حد از خود، بی‌مسئوليتی عاطفی و درماندگی برای تغيير در دو گروه تفاوتی ندارد. همچنين جنسيت فرزند معلول تأثيری در باورهای غير منطقی مادران ندارد. Objective: The purpose of present research was the comparison of mothers irrational believes with severe or profound mentally handicapped child and mothers with normal child from 6 to14 years old in Tehran city. Materials & Methods: This study was an analytical, cross – sectional and comparative (case – control) research. From mothers with severe or profound mentally handicapped child who had refered to Tehran welfare services centers, 80 mothers were selected by regular randomized sampling from two rehabilitation centers and 80 mothers with normal child were selected for peering with the group of testimonial from schools areas of east, west, south, north and center of Tehran, through multi - stage cluster sampling in for variables of: age of mothers, educational levels, the location of living and the number of children. They answered to questionnaire of irrational believes of jons (IBT). Analysis of data was done by descriptive and infringing statistics methods (Independent T test, U Mann Whitney, Chi-square and fisher). Results: The findings showed that: there are significantly differences in total irrational believes and irrational believes of blame proneness, frustration reactive, anxious over concern, problem avoiding and dependency, perfectionism between two groups of mothers (P<0/05). There was no significant difference in irrational believes between mothers who had mental handicap daughter and mothers who had mental handicap son (P=0/314). There was no significantly difference between two groups of mothers in four believes of demand for approval (P=0/737), high-self expectation (P=0/126), emotional irresponsibility (P=0/727), helplessness for change (p=0/283). Conclusion: Irrational believes and many its sub scales. In mothers of severe or profound mental handicap children were more than mothers with normal child. But believes of demand for approval, high self expectation, emotional irresponsibility, helplessness for change in mothers with handicap child was not more than mothers with normal child. Also sexuality of handicap child doesn't effect in mothers irrational believes. کودک معلول ذهنی / باورهای غير منطقی / مادران / عقب‌‌مانده ذهنی کودک معلول ذهنی / باورهای غير منطقی / مادران / عقب‌‌مانده ذهنی 75 80 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-196&slc_lang=fa&sid=fa Heevady B. (M.Sc.) هيودی بهروز هيودی E-mail: behroz_heevady@yahoo.com 550031947532846001095 Yes Mirzamani S.M. (Ph.D.) ميرزايی سيد محمود ميرزايی 550031947532846001096 No Bahrami H. (Ph.D.) بهرامی هادی بهرامی 550031947532846001097 No Salehi M.(Ph.D.) صالحی مسعود صالحی 550031947532846001098 No

fa توانبخشی درايران باستان توانبخشی درايران باستان عمومى General مروری Review هدف:‌ ناتوانی و معلوليت به مفهوم امروزين خود، در جهان باستان و کتابهای پزشکی و قديمی کمتر به چشم می‌خورد، اما ردپای «درمان بخشي» و «توانمندسازي» در تاريخ بيشتر سرزمين‌های کهن مشهود است که با اعتقادات و باورهای دينی همراه بوده است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی آثار و اسناد تاريخی معتبر باقی مانده از دوران باستان در خصوص توانبخشی است تا بتوانيم سهم تمدن ايرانی را در روند شکل‌گيری «توانبخشي» و «توانمندسازي» در جهان امروز بر پايه مستندات علمی به دست آوريم. روش بررسی:‌ اين تحقيق از روش پژوهش کيفی از طريق مروری در اسناد تاريخی می‌باشد که پس از تبيين هدف و پی‌ريزی فرضيه‌های مد نظر به جمع‌آوری اطلاعات دقيق از منابع معتبر با روش تحقيقات کيفی پرداخته است. يافته‌ها:‌ در ايران باستان اهورامزدا سرچشمه همه نيکی‌ها و اهريمن منشاء همه ‌پليدی‌هاست. درد و رنج و بيماری از وسوسه‌های اهريمن است. تمدن ايرانيان يکی از نخستين تمدنهايی بوده که از روش‌های علمی و خواص گياهان دارويی برای درمان بخشی و توانمندسازی استفاده می‌کرده است. دانشگاه گندی شاپور نخستين دانشگاه پزشکی بوده که به امر فرهنگی و توانبخشی می‌پرداخته و نيز مکان‌هايی در آن زمان بوجود آمده که به امر نگهداری از معلولين و محرومين اختصاص داشته است. نتيجه‌گيری: زمانی که غرب و ساير ملل درگير جهل و نادانی بوده و از ترس بيماری به خود می‌لرزيدند و معلولان را به دريا می‌انداختند، ايران مهد تمدن و مرکز بزرگترين دانشگاه پزشکی بود. از آنجا که اسناد معتبر و به جای مانده بسيار محدود و مطالب پراکنده می‌باشد، لذا هر عبارت و نکته حاصله در اين پژوهش خود بيانگر مطالب مهم و غيرقابل اغماض می‌باشد که شرح و تفسير آن به عهده پژوهشگران و خوانندگان اين مقاله می‌باشد. Objectives: However rehabilitation and disability in their modern concept are found in ancient world and medical textbook to a limited rate, the background of treatment and rehabilitation is obviously found in the history of the most ancient territories to coincide with religious beliefs. The aim of this research is study of the effects and reliable documentations remained from ancient times regarding the abovementioned title so that we can evaluate and determine the role of Iranian civilization in the formation of rehabilitations and empowering in the world today on the basis of scientific evidences and proofs. Materials & Methods: In this qualitative research, reviews in historical documents has been used. After defining the objective and making given hypotheses, data has been collected form reliable sources which were then verified through internal and external critic. Results: In ancient Iran, Ahuramazda is the source and origin of all goods while all pains, suffering, disabilities are Devil temptations. Iranian civilization is among the earliest civilizations using scientific methods and herbal drugs for treatment and empowering. Gondi Shapor University was among the first medical universities proceeding to treatment and rehabilitation. As well there had been some places at that time where disabled people were maintained and kept. Conclusion: At the time western world and other nations involved ignorance and unawareness, frightening from hard diseases, threw disabled people to the sea, Iran was the cradle of civilization, wisdom and the biggest medical university. As there are very limited documents and evidences with discrete subjects on the matter, any point and statement in this research work indicate important, critical and undeniable facts the interpretation and description of which is put for the future researches and readers. ‌ايران باستان / طب / نمادهای اهورايی / نمادهای اهريمنی / ‌بيماری / ‌درمان / گندی شاپور ‌ايران باستان / طب / نمادهای اهورايی / نمادهای اهريمنی / ‌بيماری / ‌درمان / گندی شاپور 81 85 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-195&slc_lang=fa&sid=fa Mousavi N. (M.Sc.) موسوی نجم السادات موسوی E-mail: n.moosavi@uswr.ac.ir 550031947532846001099 Yes Gaviri S. (Ph.D.) گويری سوزان گويری 550031947532846001100 No