fa توانائي آزمون‌هاي تحملي در پيش آگهي مزمن شدن علائم در بيماران مبتلا به اولين تجربه كمردرد حاد غير اختصاصي Endurance Tests Ability to Predict Chronicity in First Episode Acute Low Back Pain Patients عمومى General پژوهشی Original هدف: عليرغم ارزيابي تحمل عضلات تنه در بيماران دچار كمردرد مزمن، اين كار در بيماران حاد يا انجام نشده و يا در بيماراني انجام شده كه چندين تجربه كمردرد حاد داشته‌اند. هدف از اين تحقيق مقايسه‌ ميزان تحمل عضلات فلكسور و اكستانسور تنه در بيماران مبتلا به اولين تجربه كمردرد با افراد سالم و همچنين امكان پيش‌بيني طولاني شدن علائم بوده است. روش بررسي: در مرحله اول اين تحقيق، طي يك مطالعه تحليلي مقطعي از نوع مورد – شاهدي 30 بيمار دچار اولين تجربه كمردرد حاد كه با استفاده از نمونه‌گيري غير تصافي ساده انتخاب شده بودند، با 51 فرد سالم كه بر اساس همتاسازي و جوركردن با بيماران انتخاب شده بودند، از نظر متغيرهاي مورد بررسي مقايسه شدند. از آزمونهاي تحمل اكستانسوري و فلكسوري ايتو براي ارزيابي تحمل عضلات تنه استفاده گرديد و براي بررسي بهبودي از متغيرهاي درد و ناتواني استفاده شد.در مرحله دوم تحقيق، طي يك مطالعه تحليلي طولي و آينده‌نگر، بيماران تا شش هفته پيگيري شده و به دو گروه بهبوديافته و بهبود نيافته تقسيم شده و توانايي آزمونهاي انجام شده بر روي آنان، در پيش آگهي بهبودي يا مزمن شدن درد در آنان بررسي گرديد. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمونهاي آماري كولموگراف – اسميرنوف، تي مستقل و مجذور خي استفاده شد. يافته‌ها: نتايج آزمونهاي تي مستقل نشان دهنده تحمل عضلاني پايين‌تر اكستانسوري و فلكسوري در گروه بيماران نسبت به افراد سالم بود(0001/0 P< ). بعلاوه تحمل فلكسوري بيماراني كه پس از شش هفته بهبود نيافتند، از ابتدا كمتر از بيماران بهبود يافته بود(05/0 P< ). نتيجه گيري: به نظر مي‌رسد كه بيماران كمردرد در اولين تجربه خود دچار كاهش تحمل شده و براي كاهش تحمل نياز به تكرار دفعات حمله نباشد. همچنين آزمونهاي تحملي مي‌توانند در پيش‌آگهي ناتواني و مزمن شدن كمردرد و تفكيك بيماراني كه در معرض اين رخداد هستند، بعنوان روشي غير تهاجمي و كم هزينه نقش ارزنده‌اي داشته باشد. Objective: Despite evaluation of spinal muscle endurance was done in chronic low back pain, this has not been studied in first episode acute low back pain. The purpose of present study was comparatively evaluating patients with first-episode low back pain and healthy subjects to predict disability and chronicity after six weeks with spinal muscle endurance tests. Materials & Methods: Through an analytical, cross sectional and case – control study in the first stage of research Eliot’s spinal endurance tests were used to evaluate endurance. Disability and pain were used to assess recovery. The study was conducted in two groups of patients (n=32) and normal subjects (n=51) using non-randomized simple sampling. In the second stage, a longitudinal prospective study was done. Studied variables were compared in recovered and non recovered patients after six weeks. Data were analyzed by using Kolmogorof – Smirnoff test, independent T test and Chi-Square. Results: The results of independent t tests showed lower muscular endurance in patients compared to normal individuals (p<0.0001). Also the results of independent t-tests showed lower flexor endurance in unrecovered patients (p<0.04). Conclusion: It seems low back pain patients can contract decreased endurance in the first episode and no need to repeat episodes. Results show may be endurance tests could differentiate acute low back pain patients with high risk to chronicity and disability. پیش آگهی / اولين تجربه كمردرد / آزمونهاي تحملي عضلات تنه / عضلات فلكسور و اكستانسور Prognosis / First episode low back pain / Trunk muscles endurance / Flexor and Extensor muscles 6 13 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-167&slc_lang=fa&sid=fa Norasteh A.A. (Ph.D.) علي اصغر نورسته asgharnorasteh@Yahoo.com 55003194753284600937 Yes Ebrahimi I. (Ph.D.) اسماعيل ابراهيمي تكامجاني 55003194753284600938 No Salavati M. (Ph.D.) مهيار صلواتي 55003194753284600939 No

fa تأثير ماساژ به روش استروك سطحي پشت بر اضطراب سالمندان The Effects of Slow-Stroke Back Massage on Anxiety in Elderly عمومى General پژوهشی Original هدف: اضطراب در زندگي امروزي، به خصوص در سالمندان كه قدرت تطابق و سازگاري كمتري دارند، مي‌تواند باعث عوارض وخيم و جبران ناپذيري در ابعاد سلامت آنان شود. اين مطالعه با هدف كاهش ميزان اضطراب آشكار اين افراد با استفاده از تكنيك ماساژ استروك سطحي پشت «اس.اس.بي.ام» در سالمندان انجام شد. روش بررسي: اين مطالعه به روش نيمه تجربي در مركز سالمندان كهريزك تهران در سال 1385 انجام شد. 102 نفر سالمند بر اساس معيارهاي ورودي انتخاب و با روش بلوك‌هاي تبديل شده تصادفي به دو گروه مساوي مداخله و كنترل تخصيص داده شدند. ابزار گردآوري داده‌ها در اين پژوهش شامل فرم مشخصات دموگرافيك و پرسشنامه اضطراب آشكار اسپيل برگر بود. در گروه مداخله ماساژ «اس.اس.بي.ام» به مدت 5 روز متوالي، روزي 5 دقيقه بين ساعات 7-3 بعد ظهر اجرا گرديد. ميزان اضطراب آشكار هر دو گروه قبل و بعد از مداخله مورد ارزيابي قرار گرفت. از آزمون‌هاي كاي اسكوئر، تي مستقل، كولموگروف- اسميرنوف و تي زوجي جهت تجزيه و تحليل اطلاعات استفاده شد. يافته‌ها: ميانگين اضطراب آشكار دو گروه مداخله و كنترل قبل از شروع ماساژ «اس.اس.بي.ام» اختلاف معناداري نداشت(05/0 P ). نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج مطالعه مي‌توان چنين اظهار نمود كه با بكارگيري روش ماساژ « اس.اس.بي.ام» امكان كاهش اضطراب و عوارض ناشي از آن در سالمندان وجود دارد. Objective: Anxiety in the recent modern world, especially in elderly who have low power of adaptation, it can produce serious health problems for elder people. So this study was conducted in order to investigate and determine the effects of Slow Stroke Back Massage (SSBM) on anxiety in elderly clients. Materials & Methods: This study is a quasi-experimental research that was carried out in Kahrizak charity foundation for elderly, in 2007. For this study 102 elderly clients were allocated to two groups of experimental and control with randomize permuted block. Data were gathered by client demographic characteristics and Spielberger State anxiety inventory. The patients in experimental group have received five minutes of SSBM for five consecutive days during 3-7 the afternoon. State anxiety was measured in both groups before and after intervention. Data were analyzed by use of Chi-esquare, independent T test, Kolmogorov-Smirnov test, Mann Whitney test and pair T test. Results: Results did not show significant difference between groups in average of state anxiety levels before execution of SSBM (P>0/05), but were observed significant difference between two groups after intervenion (p<0/05). Conclusion: According to the result, SSBM was effective to decrease state anxiety levels of elderly clients, therefore it can be used in current and complementary treatment of anxiety. اضطراب/ سالمندي / ماساژ استروك سطحي پشت Anxiety / Slow Stroke Back Massage / elderly 14 20 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-168&slc_lang=fa&sid=fa Yeganekhah M.R. (M.Sc.) محمدرضا يگانه خواه yeganeh3603@yahoo.com 55003194753284600907 Yes Mohammadi F. (Ph.D.) فرحناز محمدي شاهبلاغي 55003194753284600908 No Khankeh H.R. (Ph.D.) حميدرضا خانكه 55003194753284600909 No Rahgozar M. (Ph.D.) مهدي رهگذر 55003194753284600910 No

fa مقايسه‌ تأثير تحريكات حسي برسطح هوشياري بيماران دچار اغما در دو زمان ديرهنگام و زودهنگام Late and Early Comparing Effects of Sensory Stimulation on the Level of Consciousness in Comatose Patients عمومى General پژوهشی Original هدف: امروزه بر توانبخشي زودهنگام و صحيح بيماران داراي اختلال هوشياري تأكيد فراوان دارند، اما تحقيقات انجام شده در اين زمينه حاكي از ارائه اين مداخلات در زمان‌هاي متفاوت مي‌باشد. لذا به منظور مقايسه ميزان افزايش سطح هوشياري متعاقب تحريكات حسي در دو زمان زودهنگام و ديرهنگام مطالعه حاضر انجام شد. روش بررسي: در يك مطالعه تجربي و مداخله‌اي و به طريق سنجش‌هاي مكرر، 21 مرد دچار اغما كه GCS آنها در 3 روز اول پس از ضربه، 8 يا پايين‌تر بود، به صورت تصادفي به 3 گروه مقايسه، مداخله زودهنگام و مداخله ديرهنگام تخصيص يافتند. تمامي‌بيماران تا روز 25 پس از ضربه پيگيري شده و سطح هوشياري آنان با دو معيارGCS و CRS-R به صورت يكروز درميان ارزيابي شد. مداخله تحريك حسي يك هفته‌اي با تحريك 5 حس شنوايي، ‌بينايي، لامسه، حركتي و بويايي در‌گروه زودهنگام از روز 7-5 پس از ضربه و در گروه ديرهنگام از روز 15 پس از ضربه ارائه شد. همچنين طي هفته انجام مداخله، روزانه قبل و بعد از دريافت مداخله سطح هوشياري ارزيابي شد. داده‌‌هاي بدست آمده با استفاده از آزمونهاي آماري تي زوجي، همبستگي پيرسون و اندازه‌گيريهاي مكرر مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: تحليل روند تغييرات سطح هوشياري در طول 25 روز اول پس از ضربه حاكي از افزايش معنادار نمره دو معيار نامبرده در هر 3 گروه بود (001/0 P<). مقايسه ميزان تغييرات نمره GCS در 3 گروه توسط آزمون تعقيبي post hoc تفاوت معناداري بين 3 گروه نشان نداد (15/0 = P). اما ميزان تغييرات نمره CRS-R در دو گروه زودهنگام و ديرهنگام تفاوت معناداري را نشان داد(05/0 P<). نتيجه‌گيري: بيداري بيماران اغمايي در طول 25 روز اول پس از ضربه در هر 3 گروه بهبود خودبخودي دارد. همچنين يافته‌هاي تحقيق حاكي از آن است كه ارائه تحريكات حسي زودهنگام مي‌تواند اين روند بهبود خودبخودي را تسريع كند. Objective: Disorder of consciousness is the common problem of severe traumatic brain injury. There is controversy about the effects of sensory stimulation on the level of consciousness in comatose patients. The aim of this study was to compare the effect of early (7th days post injury) and late (15th DPI) onset sensory stimulation on the level of consciousness of the comatose patients. Materials & Methods: In this experimental and interventional study twenty – one patients with Glasgow Coma Scale (GCS) £ 8 at least be stable for 3 days post injury (DPI), Normal ICP in CT- scan, no sedation, no previous neurological disorder, aged 18-59 suffering from sever traumatic brain injury were selected and divided in to 3 groups. First group (early onset) was received intervention (tactile, acoustic, visual, R.O.M and smell as stimulation) from 7th DPI to 15th DPI. The second (late onset) was received the intervention as same as early group but from 15th DPI to 21th DPI. The last one (control group) had no intervention. Level of consciousness evaluated by GCS and CRS-R in all of them every other day during the first month after injury. Data were analyzed by use of paired T test, Pearsonian correlation and repeated measurement analysis. Results: Repeated measurement analysis showed significant increase of GCS and CRS-R scores over the time (P < 0/001). Significant changes were identified in CRS-R score between early and control group by post hoc test (P < 0/05). Nevertheless, the increase of GCS score was different between groups, but this increase wasn’t statically significant (P = 0/15). Conclusion: One week intervention of sensory stimulation on the 7-15 DPI can accelerate the trend of improvement in these patients. One thing many experts agree on is that starting rehabilitation early is of paramount importance to increase level of consciousness. هوشياري / تحريكات حسي / اغما / كما / كاردرماني Sensory stimulation / Coma / Consciousness / Occupational therapy 21 26 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-169&slc_lang=fa&sid=fa Kavousipour S. (M.Sc.) سميه كاوسي پور somaye37@yahoo.com 55003194753284600877 Yes Azimian M. (M.D.) مجتبي عظيميان 55003194753284600878 No Mirzaee H. (M.Sc.) هوشنگ ميرزايي 55003194753284600879 No Karimloo M. (Ph.D.) مسعود كريملو 55003194753284600880 No Sherfat Kazemzadeh E. (M.D.) احسان شرافت كاظم زاده 55003194753284600881 No

fa تأثير تزريق سلول‌هاي استرومايي مغز استخوان در بهبود اثرات صرع ناشي از تزريق پيلوكارپين در موش صحرايي The Effects of Bone Marrow Stromal Cells Therapy on the Improvement of Epilepsy Model in Rat Induced by Pilocarpine عمومى General پژوهشی Original هدف: صرع با منشاء لوب گيجگاهي رايج ترين نوع صرع در انسان است و مهمترين مشخصه آن بروز حملات تكرار شونده در بيمار است. با توجه به عوارض ناشي از داروهاي ضد صرع و خطرات ناشي از جراحي‌ها، در اين تحقيق تأثيرات ناشي از تزريق سلول‌هاي استرومايي مغز استخوان در موش‌هاي صحرايي صرعي مدل پيلوكارپين مورد ارزيابي قرار گرفت . روش بررسي: در اين تحقيق تجربي موش‌هاي صحرايي بطور تصادفي به 5 گروه 5 تايي تقسيم شدند: گروه كنترل (درمان نشده)، سه گروه درمان شده با تزريق 2 الي 3 ميليون سلول‌هاي استرومايي مغز استخوان نشان دار شده با BrdU بعد از 12، 24 و 36 ساعت از شروع اولين حمله صرع و يك گروه به عنوان گروه شم كه تنها نرمال سالين دريافت كردند. براي ارزيابي رفتاري، موش‌هاي صحرايي به مدت 3 هفته در مرحله مزمن بيماري به صورت شبانه‌روزي مانيتورينگ شدند و براي اين منظور از مقياس Racine استفاده شد. شش هفته بعد از شروع اولين حمله موش‌هاي صحرايي كشته شدند و مغز آنها با روش پارافيني و كرايو مورد پردازش بافتي قرار گرفت. داده‌هاي حاصل با استفاده از آزمونهاي آماري ويلكاكسون و توكي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: ميانگين تعداد حملات در طي 3 هفته براي گروه كنترل 3/1± 25/6، گروه شم 8/0± 2/6، گروه درمان شده با سلول‌هاي استرومايي مغز استخوان بعداز 24 و 36 ساعت از اولين حمله به ترتيب 4/0± 2 و 47/0± 25/2 بدست آمد و در گروه 12 ساعته همه موش‌هاي صحرايي مردند. بين تعداد حملات در گروههاي 24 و 36 ساعته با ساير گروهها تفاوت معني‌داري وجود داشت (01/0 P<). همچنين تعداد سلولها در بافتهاي مورد بررسي در گروههاي درمان شده (24 و 36 ساعته) نسبت به ساير گروهها افزايش معناداري نشان داد (01/0 P<). نتيجه‌گيري: تزريق وريدي سلول‌هاي استرومايي مغز استخوان در كاهش حملات ناشي از صرع مدل پيلوكارپين مؤثر است. همچنين موجب جلوگيري از آسيب‌هاي دژنراتيو بافتي و كاهش سلولها ناشي از ايجاد تشنج مي‌شود. Objective: Temporal lobe epilepsy is the most common type of epilepsy in adult humans, which is characterized clinically by a progressive development of spontaneous recurrent seizures of temporal lobe origin. Because of the side effects of current treatment protocols, the resistance to pharmacological therapy in this investigation, bone marrow stromal cells were used to evaluate the recovery of epileptic rats induced by pilocarpine. Materials & Methods: In this randomized experimental research, the rats were divided into five groups, controls (untreated), three treated groups (12, 24 and 36 hours) and a group treated with the vehicle only. The animals in chronic phase were monitored via video monitoring system for three weeks (day & night). For assessment of the response for the treatment of epileptic’s rat using BMSCs therapy, Racine scale was used as a behavioral test. BMSCs (2 – 3 million cells) were labeled with BrdU and were injected via tail vein rat 12, 24, 36 hours after first seizure. After 6 week all rats sacrificed and processed for paraffin, sectioned and for Cresyl violet staining. Data were analyzed by use of Wilcoxon signed Ranks test and Tukey’s test. Results: The result of the study showed that the behavioral test in three week as follows: in control group (untreated), number of seizure is 6.25± 1.3; in vehicle group, number of seizure was 6.2± 0.8; the group which received BMSCs 12 h after seizure all rats died; the group which received BMSCs (24 h after seizure), the number was 2± 0.4 and the group which received BMSCs (36 h after seizure), the number of seizure was 2.25±0.47. There was significant difference between treated (2 and 36 hours) groups and other groups in number of seizure (P<0/01). Also, cells number was different significantly between same groups (P<0/01). Conclusion: Intravenous injection of BMSCs can improve number of attacks in epileptic’s rats. Also, BMSCs injection can prevent from decrease of cells numerical density and degenerative damage. سلول‌هاي استرومايي مغز استخوان / صرع / پيلوكارپين / تزريق درون وريدي Bone Marrow Stomal Cells / Epilepsy / Pilocarpine / Intravenous injection 27 34 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-170&slc_lang=fa&sid=fa Abdanipour A. (M.Sc.) عليرضا عبداني پور abdanipoor@modares.ac.ir 55003194753284600882 Yes Tiraihi T. (Ph.D.) تقي طريحي 55003194753284600883 No Mirnajafizadeh S.J. (Ph.D.) سيد جواد ميرنجفي زاده 55003194753284600884 No

fa مقايسه توانايي‌هاي تعادلي در بيماران مبتلا به فلج نيمه راست يا چپ بدن ناشي از سكته مغزي Comparison of Balance Abilities of Patients with Right and Left Hemiplegics Stroke عمومى General پژوهشی Original هدف: ارتقاء سطح استقلال فردي بيماران فلج نيمه بدن، بخصوص در حفظ تعادل از اهداف عمده توانبخشي مي‌باشد. با توجه به اينكه محل ضايعه مغزي در بيماران همي پلژي راست و چپ و همچنين عملكرد نيمكره‌هاي راست و چپ مغز متفاوت مي‌باشد، هدف اين مطالعه مقايسه توانايي‌هاي تعادلي در اين دو گروه از بيماران بوده است. روش بررسي: اين مطالعه از نوع مقطعي مقايسه‌اي و بر روي 30 بيمار مبتلا به سكته مغزي كه به بيمارستان بقيه‌الله(عج) مراجعه كرده و شامل گروه بيماران فلج نيمه راست بدن(16 بيمار) و گروه بيماران فلج نيمه چپ بدن (14بيمار) بودند انجام شد. محدوده سني بيماران 58-30 سال بوده و مدت 6 ماه از زمان سكته آنها مي‌گذشت. نمونه‌ها از موارد در دسترس و به صورت هدفمند و ساده انتخاب و در هر دو گروه، توانايي‌هاي تعادلي افراد با استفاده از دو آزمون باليني مقياس تعادلي برگ B.B.S)) و آزمون مايل شدن به جلو (F.F.R) ارزيابي و اطلاعات بدست آمده با استفاده از آزمونهاي آماري كولموگراف - اسميرنوف، تي مستقل و تي زوجي مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. يافته‌ها: اختلاف ميانگين نمره كسب شده در آزمون B.B.S توسط دو گروه معني‌دار بوده (05/0P<)، و ميانگين نمرات گروه همي پلژي راست(36/38) بيشتر از ميانگين نمرات گروه همي پلژي چپ(90/28) بود، درصورتيكه در آزمون F.F.R اختلاف ميانگين نمرات دوگروه با همديگر معني‌دار نمي‌باشد(841/0P=). نتيجه‌گيري: مطابق نتايج بدست آمده، تعادل خصوصاً از نوع دايناميك آن با سمت درگير رابطه مستقيم دارد، درحاليكه در تعادل استاتيك چنين چيزي صادق نمي‌باشد و مي‌توان مطابق نتايج اين تحقيق برنامه توان بخشي مناسبي را جهت بهبود تعادل اين بيماران در نظر گرفت. Objective: Improvement of independence of hemiplegics patient especially in balance maintenance is most significant aim of such rehabilitation. Areas of brain lesions in hemiplegics patient and also function of their right and left brain hemispheres were different. We study balance abilities in this two groups of patients. Materials & Methods: In this comparative and cross sectional study 30 patients with brain stroke were selected with non probability and simple selection in two groups by right hemiplegics (16 objects) and left hemiplegics (14 objects). Ranges of Their age were 30 – 58 years and 6 months passed of stroke. The patient balance ability evaluated by Berg Balance Scale (B.B.S) and Forward Functional Reach (F.F.R) and data were analyzed by use of statistical tests such as: Kolmogorov – Smirnov, Independent T and paired T test. Results: According to results, average difference of two groups in (B.B.S) test was significant (P = 0/030) but average of score of right group (38/36) was more than left group (28/90). But in (F.F.R) test, average difference between two groups wasn’t significant (p = 0/841). Conclusion: According to results, balance especially dynamic balance was related to the side of lesion but in static balance, there was no difference between two groups. According to such results, we can consider good rehabilitation program for improvement of balance of such patients. تعادل / توانبخشی / سکته مغزی/ همی پلژی Balance / Brain stroke / Hemiplegics / Rehabilitation 35 38 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-171&slc_lang=fa&sid=fa Shamsoddini A. (M.Sc.) عليرضا شمس‌الديني alirezashamsoddini@yahoo.com 55003194753284600885 Yes Holisaz M.T. (M.D.) محمد تقي حلي ساز 55003194753284600886 No Keyhani M.R.(M.Sc.) محمدرضا كيهاني 55003194753284600887 No

fa مقايسه وضعيت قرارگيري استخوان كتف در دو اندام غالب و غير غالب در دختران دانشجو Comparison of Scapular Position in Dominant and Non dominant Sides of Healthy Adult’s Females عمومى General پژوهشی Original هدف: اين تحقيق با هدف مقايسه وضعيت قرارگيري استخوان كتف (پروتركشن، چرخش) و ميزان لغزش جانبي كتف در هنگام بالا بردن بازو در دو سمت غالب و غير غالب در دختران جوان انجام شد. روش بررسي: به روش نمونه‌گيري غير احتمالي و ساده، 30 دختر با محدوده سني 25-20 سال در اين مطالعه مقطعي مقايسه‌اي شركت نمودند. براي اندازه‌گيري وضعيت استراحت كتف (پروتركشن و چرخش كتف) از روش دايويتا و براي سنجش عدم تقارن كتف از تست لغزش جانبي كيبلر استفاده گرديد. به جهت بررسي تكرارپذيري و پايايي روشهاي اندازه‌گيري از تعيين ICC و SEM و به منظور تجزيه و تحليل داده‌‌هاي حاصل از اندازه‌گيري‌ها، از آزمون‌ آماري تي زوجي استفاده شد. يافته‌ها: متغيرهاي پروتركشن و چرخش در دو سمت غالب و غير غالب اختلاف معني‌داري را نشان نداد (61/0 p= و 57/0p=). اختلاف معني‌داري بين لغزش جانبي كتف در وضعيتي كه دستها در كنار بدن قرار داشت در دو سمت غالب و غيرغالب مشاهده نگرديد (66/0p=)، درحاليكه در وضعيتي كه دستها روي كرست‌هاي ايلياك و ابداكشن 90 درجه همراه با چرخش داخلي قرار داشت، كتف در سمت غالب بطور معني‌داري خارج‌تر نسبت به سمت غير‌غالب قرار داشت(001/0>p). نتيجه‌گيري: غالب بودن دست مسئول درجاتي از عدم تقارن در وضعيت قرار گيري كتف‌ها مي‌باشد. Objective: The goal of this research was to compare normal scapular position (protraction, rotation) and lateral scapular test on arm elevation between dominant and non dominant sides. Materials & Methods: Thirty healthy females (age=21.9 years, weight=53.37kg, height =160.60 cm) were chosen by non probability sampling and participated in this cross – sectional and comparative study. Scapular rest positions (protraction and Rotation) were measured by use of Diveta method and scapular asymmetry was assessed by using lateral scapular slide test (Kibler test). Validity and reliability of measurement methods were assessed by determination of ICC and SEM and data were analyzed by use of paired T test. Results: The difference between dominant and non dominant scapular protraction and rotation was not found to be statistically significant (p=0.61, p=0.57).The dominant scapula was found to be more lateral in 2nd and 3rd Kibler tests positions than non dominant scapula (p<0.001). There was no significant difference in lateral scapular slide test between dominant and non dominant sides when the arms were by the side of body (P = 0/66). Conclusion: Scapular rest position is influenced by hand dominance وضعیت قرارگیری کتف / پروترکشن / چرخش / لغزش جانبی کتف Scapular rest position / Protraction / Rotation / Scapular slide 39 44 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-172&slc_lang=fa&sid=fa Nodehimoghaddam A. (Ph.D.) افسون نودهي مقدم afsoonnodehi@yahoo.com 55003194753284600888 Yes Ashrafi Z. (B. Sc.) زهره اشرفي 55003194753284600889 No

fa ارزيابي دست‌نويسي دانش‌آموزان كم‌توان ذهني: معرفي يك ابزار Handwriting Evaluation in Mentally Retarded Students: Identifying an Instrument عمومى General پژوهشی Original هدف: يكي از مشكلات آموزشي دانش‌آموزان كم‌توان ذهني در مدارس استثنايي اختلالات دست‌نويسي است. به منظور ارزيابي بهتر اين اختلالات، اين پژوهش با هدف ساخت ابزاري براي ارزيابي دست‌نويسي و اجراي آن بر روي دانش‌آموزان كم‌توان ذهني انجام گرفت. روش بررسي: در اين پژوهش توصيفي و مقطعي كه از نوع مطالعات همبستگي و بخشي از آن نيز اعتبارسنجي ابزار است، از 157 دانش‌آموز كم‌توان ذهني دختر و پسر كه در سال تحصيلي 85-1384 در پايه‌هاي اول تا پنجم مدارس استثنايي شهرري مشغول به تحصيل بودند، پس از حذف نمونه‌هايي كه معيارهاي خروج از مطالعه را شامل بودند، مابقي 126 دانش‌آموز كم‌توان ذهني (53 دختر و 73 پسر) كه در دامنه سني 9 تا 19 سال قرار داشتند، به روش تمام‌شمار شركت نمودند. براي همه دانش‌آموزان چك ليست دست‌نويسي محقق ساخته اجرا شد. داده‌‌هاي بدست آمده با آزمونهاي آماري تي مستقل، يومن و يتني و همبستگي اسپيرمن مورد تجزيه وتحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: نتايج بدست آمده نشان داد كه دست‌نويسي با جانبي شدن (196/0=p)، جنسيت (487/0=p) و با سن (449/0=p) رابطه معني‌دار ندارد. اما با پايه تحصيلي (248/0 = r ، 005/0 P<) رابطه معني‌دار دارد، كه البته بين پايه‌هاي مختلف تفاوت معنادار مشاهده نشد. شايع ترين مشكل دست‌نويسي در دانش‌آموزان كم‌توان ذهني شهرري جدانويسي با 82 درصد و كم‌اهميت ترين مشكل دست‌نويسي آنان، فاصله گذاري بين كلمات و حروف با 9/34 درصد بود. نتيجه‌گيري: فراواني اختلالات مربوط به اجزاي خوانايي دست‌نويسي در دانش‌آموزان كم‌توان ذهني مبين اين امر است كه اختلالات دست‌نويسي در مدارس استثنايي نيازمند توجه تخصصي است. Objective: Handwriting difficulties are a common educational problem in mentally retarded students. The aim of this survey is producing an instrument for handwriting evaluation and executing it on the mentally retarded students. Materials & Methods: In this descriptive and cross – sectional research which is a relationship and validity assessment study, one hundred and twenty six mentally- retarded students (53 girls and 73 boys) ranging from 9 to 19 years old from two exceptional children schools in Shahr-e-rey participated. A handwriting check-list made by the researcher was executed on all of the students. Data were analyzed by use of independent T test, Mann Whitney test and Spearman correlation. Results: Executing handwriting checklist on the mentally-retarded students showed that there is not a significant relationship between handwriting and laterality (p=0/196), sex (p=0/487) and age (p=0/449).There is significant relationship between handwriting and grade(r=0/448, p<0/005), but between different grades wasn’t seen significant difference. The most common damaged legibility component in the sample was “interruption during writing words” with 81 percent and the least common was “spacing between letters and words” with 34.9 percent. Conclusion: The rate of legibility components difficulties in handwriting of mentally-retarded students indicates that handwriting difficulties in exceptional schools needs professional attention. ارزيابی دست‌نويسی / دانش‌آموز كم‌توان ذهنی / اجزای خوانايي Handwriting evaluation / Mentally retarded student / Legibility component 45 52 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-173&slc_lang=fa&sid=fa Hadavandkhani F. (M.Sc.) فاطمه هداوندخاني fhadavandkhani@yahoo.com 55003194753284600890 Yes Bahrami H. (Ph.D.) هادي بهرامي 55003194753284600891 No Behnia F. (M.Sc.) فاطمه بهنيا 55003194753284600892 No Farahbod M. (M.Sc.) مژگان فرهبد 55003194753284600893 No Salehi M. (Ph.D.) مسعود صالحي 55003194753284600894 No

fa سنجش ميزان رضامندي مددجويان از خدمات توانبخشي جمعيت هلال احمر شهر تهران The Measurement of Satisfaction Rate between Rehabilitation Services Clients in the Tehran’s Red Crescent عمومى General پژوهشی Original هدف: اين مطالعه، با هدف سنجش ميزان رضامندي مددجويان از خدمات توانبخشي در مراكز توانبخشي سازمان هلال احمر شهر تهران انجام شده است. اين تحقيق تلاش دارد سازمان را در دستيابي به نقاط قوت وضعف خود ياري داده و به ارتقاء كيفيت و كارايي خدمات توانبخشي كمك كند. روش بررسي: اين مطالعه به روش توصيفي و پيمايشي انجام شده است. جمع‌آوري اطلاعات با استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته صورت گرفته و پايايي آن 82/0 محاسبه شده است. تعداد 190 نفر از مددجويان مراكز توانبخشي جمعيت هلال احمر شهر تهران با استفاده از سيستم طبقه‌بندي و خوشه‌اي انتخاب شده و در اين مطالعه شركت كردند. داده‌هاي حاصل با استفاده از آزمونهاي آماري خي دو، تي مستقل و آناليز واريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: ميزان مشاركت در فرايند درمان (021/0P=)، كارايي وسيله توانبخشي(002/0 P=)، كيفيت خدمات توانبخشي (001/0P<) و رفتار و برخورد پرسنل (001/0 P<) همگي با رضامندي مددجو ارتباطي معنادار داشت. نتيجه‌گيري: نتايج اين تحقيق مبين اين نكته است كه خدمات توانبخشي، تحت تأثير عوامل مختلف منجر به كاهش رضامندي مددجويان شده است. رضامندي را مي‌توان تابعي از ميزان مشاركت مددجو در فرايند درمان، ميزان كارايي و كيفيت خدمات و نوع رفتار وبرخورد پرسنل (پزشكان، تكنسين‌ها و...) تلقي كرد. لذا با برگزاري دوره‌هاي آموزشي كوتاه مدت براي پرسنل، تجهيز مراكز به امكانات مناسب توانبخشي و آگاه‌سازي و فراهم كردن امكان مشاركت مددجو درفرايند درمان مي‌توان انتظارات مددجويان و خانواده‌هاي آنان را برآورده ساخته و رضامندي آنها را افزايش داد. Objective: The aim of this investigation is to measure the satisfaction rate between rehabilitation centers of the red crescent organization in Tehran city. This investigation attemps to gain access to his strength and weakness points in the organization, and helps to progress the quality and efficiency of the rehabilitation services. Materials & Methods: This study has been done as descriptive and survey methods. Data collection was done by using the produced- investigator questionnaire. Its reliability was measured 0.82. Sample sizes were 190 persons from the rehabilitation centers clients in Tehran’s Red Crescent that were selected by cluster sampling. Data were analyzed by use of Chi-square, independent T test and variance analysis. Results: The findings showed that there is significant relationship between participation rate in the treatment process and clients satisfaction (P=0/021), Also, there is significant relationship between the efficiency of rehabilitation equipments and their satisfaction (P=0/002), between rehabilitation service quality and satisfaction (P<0/001) and between behavior and contact of personnel with clients satisfaction (P<0/001). Conclusion: The results showed that rehabilitation services by influence of different factors led to reduce client’s satisfaction. The satisfaction could be introduced as fanction of the client participation rate in treatment process, service efficiency and quality rate and behavior type and personnel contacts (such as physician, technicians and etc). Then, by doing short-time educational terms for personnels, to equip centers by proper rehabilitation possibilities, to inform and to provide clients participation from treatment process, can to meet clients and their family’s expectations and to increase their satisfaction. خدمات توانبخشي/ مددجو / رضامندي / كيفيت خدمت / هلال احمر / مشاركت Rehabilitation services / Client / Satisfaction / Service quality / Red cresscent / participation 53 58 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-174&slc_lang=fa&sid=fa Razavi Alhashem B. (M.Sc.) بهراد رضوي الهاشم brazavi@ut.ac.ir 55003194753284600895 Yes Mohseni Tabrizi A. (Ph.D.) عليرضا محسني تبريزي 55003194753284600896 No Rahgozar M. (Ph.D.) مهدي رهگذر 55003194753284600897 No

fa تعيين مشخصات روان سنجي مقياس درجه‌بنديSNAP-IV، اجراي والدين Determination of Psychometrics Index of SNAP-IV Rating Scale in Parents Execution عمومى General پژوهشی Original هدف: پرسشنامه SNAP-IV، مقياسي جهت تشخيص و درجه‌بندي اختلال بيش‌فعالي – كمبود توجه است كه توسط سوانسون، نولان ‌و پلهام تأليف شده است. هدف از اين پژوهش تعيين مشخصات روان سنجي اين آزمون در جامعه كودكان 7 تا 12 سال شهر تهران بر اساس نظرات والدين است. روش بررسي: پژوهش توصيفي حاضر از نوع مطالعات متدولوژيك، كاربردي و اعتبارسنجي است. از جامعه كودكان تهراني، نمونه‌اي به حجم 1000 نفر به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي تصادفي انتخاب شدند و سپس از مادران اين كودكان خواسته شد طبق مقياس SNAP-IV، كودك خود را ارزيابي كنند. 686 پرسشنامه بطور كامل پاسخ داده شد و مابقي بعلل مختلف و نقص‌هاي موجود حذف گرديد. بدين ترتيب حجم نمونه‌ نهايي 686 نفر بود. 30 نفر از اعضاء نمونه مجدداً يك ماه پس از اجراي اصلي، مورد آزمون قرارگرفتند. همچنين مصاحبه باليني نيز روي 30 نفر از نمونه‌ها انجام شد. جهت بررسي و تحليل داده‌‌ها از آزمونهاي آماري ضريب همبستگي پيرسون، كولموگراف – اسميرنوف، لوين و آزمون تي برنز فيشر استفاده شد. يافته‌ها: روايي ملاكي آزمون 48/0 و طبق تحليل عامل اين آزمون داراي 3 عامل است كه مجموعاً 56% واريانس را تبيين مي‌كنند. روايي محتوا نيز مورد تأييد متخصصان است. ضريب پايايي بازآزمون برابر با 82% ، آلفاي كرونباخ 90/0 و ضريب دو نيمه كردن 76/0 مي‌باشد. نقطه برش در كل مقياس و هر كدام از خرده مقياس‌‌هاي كمبود توجه و بيش فعالي به ترتيب برابر با 57/1 و 45/1 و 9/1 است. نتيجه‌گيري: يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد آزمون از مشخصات روان سنجي مناسبي برخوردار است و استفاده همراه با اطمينان آن را در موقعيت‌هاي مختلف پژوهشي، تشخيصي و درماني توصيه مي‌كند. Objective: SNAP-IV rating scale to diagnosis Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) developed by Swanson, Nolan and Pelham. The aim of this study is determination of psychometrics specifications of this scale. Materials & Methods: This Descriptive research is a methodological, applied and validity assessment study. One thousand students at 7 to 12 age of primary school in Tehran city were selected by cluster sampling. Then the students mothers was asked to complete rating scale to consider behavior of their children.30 staff members of sample group were retest after one mounts. Diagnostic interview was administered at 36 members of sample group. Data were analyzed by using pearsonian correlation coefficient, Kolmogorof – Smirnoff and Behrens – Fisher T test. Results: Criterion validity was 48%, factor analysis was detected 3 factors that explain 56% of the total variance. Reliability coefficient was 82% . internal consistency coefficient was 90% and split –half coefficient was 76%, Cut-off point in scale and subscales was 1/57,1/47 and 1/9 respectively. Conclusion: The SNAP-IV Rating scales have fit psychometrics specifications. Therefore, it is useable in various diagnostic and therapeutic conditioning. مقياس درجه‌بندي / اختلال كمبود توجه - بيش فعالي / پايايي / روايي / نقطه برش Rating scale / Attention Deficit - Hyperactivity Disorder / Reliability / Validity / Cut-off point 59 65 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-175&slc_lang=fa&sid=fa Sadrossadat S. J. (Ph.D.) سيد جلال صدرالسادات 55003194753284600898 No Hooshyari Z. (M.Sc.) زهرا هوشياري hooshyari_may2006@yahoo.com 55003194753284600899 Yes Zamani R. (Ph.D.) رضا زماني 55003194753284600900 No Sadrossadat L. (M.Sc.) ليلا صدرالسادات 55003194753284600901 No

fa مقايسه حس نيروي استاتيك اكستانسوري زانو در زنان مبتلا به درد مفصل كشككي - راني و زنان سالم Comparison of Static Force Sense of Knee Extension between Women with Patellofemoral Pain Syndrome and Healthy Women عمومى General پژوهشی Original هدف: سندرم درد مفصل كشككي- راني، يكي از شايعترين علل درد سيستم عضلاني اسكلتي است. حس عمقي يا آگاهي از حركت و وضعيت مفصل، جزء مهم برنامه‌هاي كنترل حركت و تعادل بوده ومطالعات گذشته نشان داده است كه اين حس در بيماران مبتلا به درد مفصل كشككي - راني دستخوش آسيب و تغيير مي‌شود. هدف مطالعه حاضر مقايسه دقت حس نيروي استاتيك عضله چهار سر راني در بيماران مبتلا به درد قدامي زانو و افراد سالم مي‌باشد. روش بررسي: مطالعه تحليلي – قطعي انجام شده از نوع مورد - شاهدي بوده و 17 زن مبتلا به درد قدامي زانو با انتخاب هدفمند و غير احتمالي و 17 زن سالم بر اساس همتاسازي و جور كردن با بيماران در آن شركت كردند. براي ارزيابي دقت حس نيروي استاتيك عضله چهار سرراني در دو گروه، از دستگاه دينامومتر ايزوكينتيك بايودكس و از روش برآورد نيرو با اندام تحتاني يك سمت بدن، استفاده شد. بدين صورت كه افراد با ترتيب تصادفي در يكي از زواياي 20 تا 60 درجه خميده زانو، بزرگي نيروهاي 20 تا 60 درصد حداكثر نيروي عضلاني عضله چهارسرراني را توليد كرده و پس از 5 ثانيه و بر اساس ميزان درك نيروي داخل عضله، نيروي مورد نظر را برآورد و بازسازي مي‌كردند. براي اندازه‌گيري دقت برآورد نيروهاي مورد نظر خطاي ثابت، مطلق و متغير محاسبه شد. نتايج با آزمونهاي آماري تي مستقل و رگرسيون لوجستيك مورد تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: دقت برآورد نيروي بزرگ (60 درصد حداكثر انقباض استاتيك اكستانسوري) در زاويه 60 درجه، در دو گروه اختلاف معني‌دار آماري داشته و در گروه بيماران كمتر از افراد سالم بوده است (05/0 P<). نتيجه‌گيري: مطابق با يافته‌هاي اين مطالعه حس عمقي مفصل زانو در بيماران مبتلا به درد مفصل كشككي - راني ممكن است به دنبال تغييرآوران‌هاي مربوط به گيرنده‌هاي عضلاني، از جمله عضله چهارسرراني، دستخوش آسيب شود. Objectives: Patellofemoaral pain syndrome (PFPS) is a common musculoskeletal disorder. Proprioception is important factor in neuromuscular control. Others studies showed that, because of pain and abnormal stresses on soft tissue around joint and Proprioception may be change in these patients. The aim of this study was investigation of sense of quadriceps muscle force accuracy in patients with PFPS. Materials & Methods: In this cross-sectional and case –control study, thirty four young women with and without PFPS were participated. Biodex isokinetic dynamometer was used to measure isometric torque and sense of quadriceps static force. Force matching with ipsilateral limb was used by determining of reference force levels (20 and 60%) of maximal voluntary isometric force (MVIF) in 20 and 60 degree of knee flexion and attempting to perception and reproduction of target forces .Absolute error (AE), constant error (CE) and variability error (VE) were calculated for evaluation sense of force accuracy. Data were analyzed by independent T test and Logistics Regression. Results: There was statistically difference in force reproduction error in 60 degree and 60%MVIF between two groups (P<0.005).Sense of force errors were high in patient group. Conclusion: The results confirmed the past studies and showed that proprioception may be altered in PFPS patients because of changes proprioception afferents, specially for quadriceps muscle receptors. حس عمقی / نشانگان درد مفصل کشککی - رانی / حس نیرو / عضله چهار سر ران Proprioception / Sense of force / Patellofemoral pain syndrome 66 71 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-176&slc_lang=fa&sid=fa Salahzadeh Z. (M.Sc.) زهرا صلاح زاده zsalahzadeh@gmail.com 55003194753284600902 Yes Salavati M. (Ph.D.) مهيار صلواتي 55003194753284600903 No Maroufi N. (Ph.D.) نادر معروفي 55003194753284600904 No Sanjari M. A. (M.Sc.) محمدعلي سنجري 55003194753284600905 No Goharpey SH. (Ph.D.) شاهين گوهرپي 55003194753284600906 No