Quarterly Journal of Rehabilitation

fa بررسی تکرارپذيری معاينات بالينی و شاخص‌های راديوگرافی در ارزيابی ناپايداری قطعه‌ای فقرات کمری بررسی تکرارپذيری معاينات بالينی و شاخص‌های راديوگرافی در ارزيابی ناپايداری قطعه‌ای فقرات کمری عمومى General پژوهشی Original هدف: تعيين تکرارپذيری اندازه‌گيريهای يک آزمونگر برای معاينات بالينی و شاخص‌های راديوگرافی که جهت تشخيص بيماران دچار ناپايداری قطعه‌ای فقرات کمری استفاده می‌شوند هدف اين مطالعه می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه توصيفی و متدلوژيک، 15 بيمار مبتلا به کمردرد مزمن غير اختصاصی در محدوده سنی 43-22 سال با انتخاب غير احتمالی و ساده شرکت داشتند. معاينات بالينی شامل سنجش شدت درد، دامنه حرکتی فلکسيون و اکستانسيون به روش شوبر، الگوهای حرکتی نابجا، آزمون تحمل فلکسوری و اکستانسوری به روش ايتو (Ito) و فلکسور جانبی با آزمون Sid Support، آزمون‌های بلند کردن مستقيم پا (SLR) دوطرفه و Sit-Up، آزمونProne Instability و شاخص Oswestry بودند. متغير‌های راديوگرافی شامل متغيرهای کميت حرکت (جابجايی و چرخش مهره‌ها در سطح ساجيتال) به دو روش دوپوئيس و پنجابی و متغيرهای کيفيت حرکت (فاکتور ناپايداری، مرکز چرخش و طول سنتروئيد) بودند. از روش Putto برای اخذ راديوگرافی فلکسيون – اکستانسيون استفاده شد. پنج کليشه در وضعيت‌های نوترال، فلکسيون و اکستانسيون کامل و دامنه ميانی فلکسيون و اکستانسيون از بيماران اخذ شد. برای تکرارپذيری متغيرهای کمی از ضريب همبستگی آی.سی.سی و در متغيرهای اسمی از آماره کاپا استفاده شد. يافته‌ها: نتايج حاکی از تکرارپذيری بالا در شدت درد(89/0=ICC)، دامنه حرکتی فلکسيون (93/0=ICC) و اکستانسيون (74/0=ICC)، آزمون Sid support (86/0-85/0=ICC)، تحمل اکستانسوری (86/0=ICC) و فلکسوری (82/0=ICC) و شاخص Oswestry (97/0=ICC) است. ارزش کاپا برای الگوهای حرکتی نابجا (66/0=k)، SLR دو طرفه و Sit-Up (65/0=k) و آزمونProne Instability (66/0=k)، نشاندهنده ميزان توافق خوب می‌باشد. مختصات مرکز چرخش روی محورX (99/0=ICC) و Y (96/0=ICC)، چرخش به روش دوپوئيس (83/0=ICC) و پنجابی (88/0=ICC) دارای تکرارپذيری بسيار بالا و طول سنتروئيد با 3 کليشه (60/0=ICC) و 5 کليشه (64/0=ICC)، فاکتورناپايداری با 3 کليشه (61/0= ICC) و 5 کليشه (72/0=ICC)، جابجايی به روش دوپوئيس (69/0=ICC) و پنجابی(76/0=ICC) از تکرارپذيری متوسط به بالا برخوردارند. نتيجه‌گيری: آزمون‌های بالينی شامل شدت درد، دامنه حرکتی فلکسيون و اکستانسيون، آزمونSid support ، تحمل اکستانسوری و فلکسوری و شاخص Oswestry از تکرارپذيری بالا تا بسيار بالا برخودارند. الگوهای حرکتی نابجا، SLR دوطرفه و Sit-Up و آزمون Prone Instability از ميزان توافق خوب برخوردارند. شاخص‌های راديوگرافی دارای تکرارپذيری متوسط تا بسيار بالا هستند. Objective: To determine intrarater reliability of clinical examinations and radiographic variables that proposed to identify patients with lumbar segmental instability. Materials & Methods: In this descriptive and methodological research, 15 patients with chronic non specific low back pain aged 22-43 years with non probability and simple selection (sample of convenience) participated. Clinical examinations included pain intensity, flexion and extension range of motion (ROM) with modified schober method, aberrant movement patterns, ito method of flexion and extension endurance test, sid support test, bilateral straight leg rising (SLR) & sit-up, prone instability test and oswestry index. Radiographic variables included: 1) Quantity of movement (sagital plane transition & rotation) measured with Dupuis and Panjabi method 2) Quality of movement (instability factor, centre of rotation & Centroid). Proposed method from Putto was used for flexion-extension radiography. Five x-rays were taken in neutral, full flexion & extension, mid range of flexion & extension positions from lateral view. We used ICC for reliability of quantitative variables, and Kappa statistic for nominal variables. Results: Reliability of Pain intensity (ICC=0.89), flexion (ICC=0.93) & extension (ICC=0.74) ROM, Sid support test (ICC=0.85-0.86), extension (ICC=0.86) & flexion (ICC=0.82) endurance were high. Kappa value for aberrant movement patterns (k=0.66), bilateral SLR & sit-up (k=0.65), prone instability test (k=0.66) were substantial. Centre of rotation on X axis (ICC=0.99) & Y axis (ICC=0.96), rotation with Dupuis (ICC=0.83) & Panjabi (ICC=0.88) had very high reliability. Centroid length with 3 (ICC=0.60) & 5 (ICC=0.64) x-rays, instability factor with 3 (ICC=0.61) & 5 (ICC=0.72) x-rays, transition with Dupuis (ICC=0.69) & Panjabi (ICC=0.76) method had moderate to high reliability. Conclusion: Clinical examinations includig pain intensity, flexion & extension ROM, sid support test, extension & flexion endurance and oswestery index have high to very high reliability. Aberrant movement patterns, bilateral SLR & sit-up and prone instability test have substantial agreement. Radiographic variables have moderate to very high reliability. ناپايداری قطعه‌ای فقرات کمری / تکرارپذيری / آزمون‌های بالينی / راديوگرافی / کمردرد ناپايداری قطعه‌ای فقرات کمری / تکرارپذيری / آزمون‌های بالينی / راديوگرافی / کمردرد 6 12 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-150&slc_lang=fa&sid=fa Taghipour Darzi M. (Ph.D.) پوردرزی محمد تقی پوردرزی taghipourm@yahoo.com 55003194753284600747 Yes Ebrahimi E. (Ph.D.) ابراهيمی اسماعيل ابراهيمی 55003194753284600748 No Salavati M. (Ph.D.) صلواتی مهيار صلواتی 55003194753284600749 No Mobini B. (M.D.) مبينی بهرام مبينی 55003194753284600750 No Zakavat H. (M.D.) ذکاوت هاجر ذکاوت 55003194753284600751 No Sanjari M.A. (M.Sc.) سنجری محمدعلی سنجری 55003194753284600752 No

fa بررسی پايايی مقياس تعادلی برگ در ارزيابی تعادل کودکان فلج مغزی اسپاستيک بررسی پايايی مقياس تعادلی برگ در ارزيابی تعادل کودکان فلج مغزی اسپاستيک عمومى General پژوهشی Original هدف: ارزيابی تعادل در بيماران نورولوژيک مقدم بر برنامه‌ريزی درمانی می‌باشد. با مرور بر اطلاعات تست‌های تعادلی مشاهده می‌شود که اکثر آنها برای بيماران بزرگسال هنجاريابی شده‌اند و کمتر قابل استفاده در جمعيت کودکان می‌باشند. بنابراين دسترسی به مقياسی پايا به منظور ارزيابی تعادل عملکردی در کودکان فلج مغزی ضروری می‌باشد. هدف اين تحقيق بررسی پايايی اينترريتر و اينترا ريتر مقياس تعادلی برگ در ارزيابی تعادل کودکان فلج مغزی اسپاستيک می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه توصيفی که از نوع اعتبارسنجی می‌باشد، 20 کودک مبتلا به فلج مغزی اسپاستيک با دامنه سنی 6 تا 12 سال و با ميانگين سنی و انحراف معيار (35/7X= ، 84/1 SD =)، با انتخاب غير تصادفی در مطالعه شرکت نمودند. پس‌از کسب رضايت از والدين و آشنايی کودک با آزمون، ارزيابی اينترريتر در يک جلسه توسط آزمونگران بصورت تصادفی انجام و ارزيابی اينترا ريتر، يک هفته بعد انجام شد. از آزمون ضريب همبستگی درون طبقه‌ای (ICC) جهت همبستگی بين نمرات دو آزمونگر استفاده شد. يافته‌ها: با توجه به ضرايب همبستگی بدست آمده، توافق دو آزمونگر (001/0, p<985/0=ICC) و توافق در يک آزمونگر (001/0, p<994/0=ICC) عالی بود. نتيجه گيری: مقياس تعادلی برگ دارای پايايی اينترريتر و اينترا ريتر بالا(High) برای اندازه گيری تعادل در کودکان مبتلا به فلج مغزی اسپاستيک می‌باشد. بنابراين به عنوان يک معيار کلينيکی پايا برای ارزيابی تعادل اين کودکان پيشنهاد می‌شود. Objective: Assessment of balance in children with neurological disorders is quite necessary in any rehabilitation therapy. There are various versions of balance tests for balance assessment of adults however, little has been done with regard to introducing a reliable test for evaluation of the balance in children with spastic cerebral palsy. The purpose of this study was to investigate the inter and intrarater reliability of Berg balance scale in children with spastic diplegia. Materials & Methods: In this descriptive and methodological study twenty spastic diplegia children with non probability selection participated. Children were in the range of 6-12 Yrs (Mean, SD, 7/35 &1/84 yrs, respectively). Parents were asked to sign an informed consent. Berg balance scale was tested in one session by two therapists for interrater reliability (inter-rating) and repeated tests were tested for intrarater reliability (intra-rating). Results: Intraclass correlation coefficient (ICC) test was used for interrater (between two therapists, ICC= 0/985, p<0/001 and intra rater reliability repeated test by the same therapist, ICC= 0/994 , p<0/001 ). Conclusion: The result of this study suggests that inter-rater and intra-rater reliability of Berg balance scale is acceptable. Therefore, it could be used in clinic for the assessment of children with spastic diplegia as a reliable scale. فلج مغزی / مقياس تعادلی برگ / تستهای پايايی فلج مغزی / مقياس تعادلی برگ / تستهای پايايی 13 16 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-154&slc_lang=fa&sid=fa Asgari T. (M.Sc.) عسگری تيمور عسگری 55003194753284600777 No Hadian M.R. (Ph.D.) صادقيان محمدرضا صادقيان hadianrs@sina.tums.ac.ir 55003194753284600778 Yes Nakhostin Ansari N. (Ph.D.) نخستين انصاری نورالدين نخستين انصاری 55003194753284600779 No Abdolvahab M. (M.Sc.) عبدالوهاب مهدی عبدالوهاب 55003194753284600780 No Jalili M. (M.Sc.) جليلی محمود جليلی 55003194753284600781 No Faghihzadeh S. (Ph.D.) فقيه زاده سقراط فقيه زاده 55003194753284600782 No

fa مقايسه اثر تيپينگ مچ پا بر روی ثبات پاسچرال زنان مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا با زنان سالم مقايسه اثر تيپينگ مچ پا بر روی ثبات پاسچرال زنان مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا با زنان سالم عمومى General پژوهشی Original هدف: بررسی مقايسه‌ای تأثير تيپينگ مچ پا بر روی ثبات پاسچرال در بيماران مبتلا به بی‌ثباتی عملکردی مچ پا با افراد سالم هدف اين تحقيق می‌باشد. روش بررسی: در مرحله اول يک مطالعه مقدماتی شامل تحقيق متدولوژيک جهت تعيين سطح تکرارپذيری اندازه‌های بدست آمده، در دو گروه 8 نفره از بيماران و افراد سالم به انجام رسيد. نتايج حاکی از عالی بودن سطح تکرارپذيری نسبی و مطلق شاخص‌های ثباتی در شرايط مختلف آزمون بود. در مرحله دوم طی يک مطالعه شبه تجربی از نوع مورد - شاهدی در دو گروه 15 نفره از بيماران و افراد سالم که غير تصادفی و ساده و بصورت هدفمند انتخاب شده بودند، شاخص‌های ثباتی کلی، قدامی – خلفی و طرفی با استفاده از سيستم تعادلی بايودکس، در دو شرايط با و بدون تيپينگ مچ پا و ايستادن روی يک پا و دو پا، مورد بررسی قرار گرفت. داده‌های تحقيق با استفاده از روشهای آماری ضريب همبستگی، آنووا و آناليز واريانس تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: کاربرد تيپينگ در مقايسه با شرايط قبل از آن، در دو گروه سالم و بيمار، نشانگر کاهش معنی‌دار ميزان شاخص‌های ثباتی در کليه آزمون‌ها بود (001/0 P<). نتيجه‌گيری: مشکلات کنترل پاسچر را می‌توان به عنوان جنبه‌های مهمی‌در ارزيابی و درمان بيماران مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا در نظر گرفت که نياز به ارزيابی و درمان دارد. به نظر می‌رسد تيپينگ مچ پا از طريق افزايش درون داده‌های حس عمقی باعث بهبود کنترل پاسچرال پويا در زنان مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا می‌شود. Objective: The purpose of present study was comparatively analyze the effect of ankle taping on postural stability in patients with functional ankle instability and healthy individuals. Materials & Methods: Studied variables were the stability indices including overall stability index,antero-posterior and medio- lateral stability indices. In the first stage, a methodological research for evaluating the reliability of measurements was implemented in two groups of patients (n=8), and healthy individuals (n=8). All variables showed excellent relative and absolute reliabilities. In the second stage, a quasi-experimental case control study was conducted in two groups of patients (n=15)and healthy females (n=15). Biodex Balance System was used to measure postural sways in patients and healthy females in one and two legged stance, with and without taping. Data was analyzed by using coefficient of correlation and ANOVA.�Results: The finding showed significant improvements of postural sways in all conditions of tests after taping compared with same measurements before taping. Conclusion: Based on the results, postural control problems may be considered as very important aspects in evaluate and management of patients with functional ankle instability. Also taping is suggested as valuable for improving dynamic postural control via reinforcement of proprioceptive inputs in females with functional ankle instability. بی ثباتی عملکردی / مفصل مچ پا / شاخص ثباتی / تيپينگ بی ثباتی عملکردی / مفصل مچ پا / شاخص ثباتی / تيپينگ 17 23 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-155&slc_lang=fa&sid=fa Karimi M. (B.Sc.) کريمی قلعه تل مهشيد کريمی قلعه تل Mahshid160@yahoo.com 55003194753284600783 Yes Akhbari B. (Ph.D.) اخباری بهنام اخباری 55003194753284600784 No Shaterzadeh M.J. (Ph.D.) شاطرزاده محمد جعفر شاطرزاده 55003194753284600785 No Salavati M. (Ph.D.) صلواتی مهيار صلواتی 55003194753284600786 No

fa يادگيری صريح يک مهارت ادراکی – حرکتی به دنبال سکته مغزی با استفاده از دست مبتلا يادگيری صريح يک مهارت ادراکی – حرکتی به دنبال سکته مغزی با استفاده از دست مبتلا عمومى General پژوهشی Original هدف: بررسی يادگيری صريح در بيماران مبتلا به سکته مغزی يک طرفه و مقايسه آن با افراد سالم و تعيين نقش عوامل مؤثر بر يادگيری اين بيماران هدف اين مطالعه می‌باشد. روش بررسی: در اين تحقيق تحليلی مورد - شاهدی، از يک نرم افزار کامپيوتری جهت بررسی يادگيری حرکتی استفاده شده است که طی آن 4 مربع با رنگهای مختلف بر صفحه نمايشگر ظاهر می‌شد و داوطلب به محض مشاهده هر مربع بايد کليد تعريف شده مرتبط با آن را فشار می‌داد. 15 بيمار مبتلا به سکته مغزی با انتخاب هدفمند و غير تصادفی و 15 فرد سالم همسان که با گروه مورد جور شده بودند، در اين تحقيق شرکت داشتند. در روز اول 8 بلوک حرکتی تمرين می‌شد. 24 ساعت بعد يک آزمون يادآوری از داوطلبين بعمل می‌آمد که شامل دو بلوک حرکتی با الگوی منظم بود. همه داوطلبين راست دست بوده و بيماران نيز دارای ابتلای سمت راست بوده و با همان سمت مبتلا تمرين را انجام می‌دادند و زمان سکانسها و بلوکهای حرکتی به عنوان متغير تحقيق اندازه گرفته می‌شد. يافته‌ها: انجام بلوکهای تحقيق در بيماران با اختلاف معنی‌داری کندتر از افراد سالم بود (05/0 P<). بين زنان و مردان چه در بيماران و چه در افراد سالم اختلاف معنی‌داری وجود نداشت. همچنين متغيرهای سن، جنس و سطح تحصيلات تأثير قابل‌توجهی بر نتايج تحقيق نداشت(05/0 P>). زمان انجام بلوکهای حرکتی در دفعات آخر نسبت به دفعات ابتدايی کاهش معنی‌داری در هر دو گروه داشت(05/0 P<). نتيجه‌گيری: اگرچه بيماران مبتلا به سکته مغزی يک طرفه، درمجموع حرکت را کندتر از افراد سالم همسان انجام می‌دادند، اما يادگيری حرکتی که بصورت کاهش پايدار در زمان بلوکها تعريف شده بود، در هر دو گروه سالم و بيمار وجود داشت. به عبارت ديگر بيماران مبتلا به سکته مغزی در طی انجام حرکت با دست مبتلا قابليت يادگيری حرکتی را دارا هستند. Objective: The aim of this research is study of explicit learning in unilateral stroke patients and comparison with normal individuals and identify effects of age, sex and study level in this motor learning. Materials & Methods: In this case–control analytical research we used a software for studying motor learning. In this software 4 squares with different colors were appeared on the monitor and individuals should press a defined key immediately after observing it. 15 patients and 15normal matched were participate in this research. In first day individuals practiced 8 motor block (4 regular blocks, then 2 blocks in randomed manner and finally 2 regular blocks). Next day individuals practiced a retention test consist of 2 regular block. Befor starting test, individuals took complete explanation about sequence of squares. All individuals were right handed and impaired hand in patients was right side and patients practiced with impaired hand. Motor sequences and blocks were recorded with software. Data was analyzed by using Chi-square test, T-test for independent groups and ANOVA. Results: This research revealed that performance of patients was slower than normal group (P<0/05). Difference of performance speed of men and women in normal and patient group was not significant. Age, sex and study level was not effective on research results (P>0/05). Block times were decreased from second to fourth block and time differences between second block with eight and tenth block (next day) were significant in both patient and normal groups (P<0/05). Conclusion: Although performance of unilateral stroke patients was slower than normal individuals, motor learning (stable decrease of block times) was similar. On the other hand in patients with unilateral stroke ability of motor learning with affected hand was preserved. سکته مغزی يک طرفه / يادگيری صريح / وظيفه حرکتی زمانی متوالی / مهارت ادراکی - حرکتی سکته مغزی يک طرفه / يادگيری صريح / وظيفه حرکتی زمانی متوالی / مهارت ادراکی - حرکتی 24 30 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-156&slc_lang=fa&sid=fa bdollahi I. (Ph.D.) عبداللهی ايرج عبداللهی abdollahi@uswr.ac.ir 55003194753284600787 Yes Joghataee M. T. (Ph.D.) جغتايی محمد تقی جغتايی 55003194753284600788 No Salavati M. (Ph.D.) صلواتی مهيار صلواتی 55003194753284600789 No Ebrahimi E. (Ph.D.) ابراهيمی اسماعيل ابراهيمی 55003194753284600790 No Ashayeri H. (Ph.D.) عشايری حسين عشايری 55003194753284600791 No

fa تهيه و بررسی روايی و اعتبار آزمون هجی کردن در دانش‌آموزان کلاس اول ابتدايی در تهران تهيه و بررسی روايی و اعتبار آزمون هجی کردن در دانش‌آموزان کلاس اول ابتدايی در تهران عمومى General پژوهشی Original هدف: اين مطالعه با هدف تهيه آزمون هجی کردن و تعيين روايی و اعتبار آن در پايه اول ابتدايی به منظور بررسی تأثير طول کلمه بر خطاهای هجی کردن انجام شده است. روش بررسی: اين مطالعه به روش توصيفی و از نوع ابزار سازی و اعتبارسنجی می‌باشد. جمعيت مورد مطالعه دانش‌آموزان کلاس اول ابتدايی (يک کلاس از مدرسه دخترانه و يک کلاس از مدرسه پسرانه) از منطقه 8 آموزش و پرورش شهر تهران می‌باشند که به صورت آسان و غير تصادفی انتخاب شدند. ابتدا کلمات کتاب «بنويسيم» پايه اول ابتدايی بر اساس طول کلمه (ساختار هجايی) مورد بررسی قرارگرفت. سپس از ميان 494 کلمه موجود در کتاب فارسی، 241 کلمه که حاوی تمام ساختارهای هجايی بودند، برای انتخاب به صاحب نظران داده شد. بر اساس نظر آنان از ميان 241 کلمه، 40 کلمه انتخاب گرديد. اين کلمات توسط دو آزمونگر در طی دو مرحله به تفکيک به دانش‌آموزان پايه اول ابتدايی به صورت ديکته گفته شد و خطاهای ديکته تعيين و با استفاده از آزمونهای آماری ضريب همبستگی پيرسون و تی‌زوجی مورد تجزيه و تحليل آماری قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج نشان می‌دهد که ضريب همبستگی بين اجراهای متوالی بالا است. همچنين مقايسه ميانگين تعداد خطاها در نوبت‌های مختلف اجرا نشان می‌دهد که در پسران اختلاف ميانگين از نظر آماری معنی‌دار نيست (مقدار p به‌ترتيب در دو مرحله اجرا توسط آزمونگر اول و دوم عبارت است از: 33/0 = P و 56/0 = P)، اما در دختران بين ميانگين تعدادخطاهای مرحله اول و دوم از نظر آماری اختلاف وجود دارد (مقدار p به ترتيب در دو مرحله اجرا توسط آزمونگر اول و دوم عبارت است از: 002/0 P و 1= P). نتيجه‌گيری: اين يافته‌ها نشان می‌دهد آزمون مورد نظر از روايی و اعتبار بالايی برخوردار است و می‌توان از آن در پژوهشهای مورد نظر و بررسی ارتباط ساختار هجايی کلمه و خطاهای هجی کردن استفاده نمود. Objective: The aim of this study is provide a test to examine the effect of word length on spelling errors and determination of its validity and reliability. Materials & Methods: This study is a descriptive and validity assessment research. The samples selected by non probability sampling from the 8th territory of ministry of education (one class from girlish school and one class from boyish school). At the first, the words of Farsi book were analyzed based on word length (the number of syllables), then 241 out of 494 words were selected. They included every syllabic structure such as 1-5 syllabic words. Different experts like speech and language pathologist, linguists and teachers scored those words. Finally 40 words selected as words of test and dictated to students at first grade by 2 testers during 2 stages separately. Errors were determined and analyzed by using pearsonian correlation coefficient and paired T – test. Results: The findings show the coefficient correlation between different performances is high. In boys there is no difference between mean of the number errors in different performances (the amounts of P are P= 0/33 & P=0/56 in 2 administrations by two testers) but in girls there is (the amounts of P are P=0/002&P=1 in 2 administrations by two testers). It can be because of difference between boys and girls in spelling or condition of test. Conclusion: These findings show this test have high validity and reliability. آزمون هجی کردن / ديکته / پايه اول ابتدايی آزمون هجی کردن / ديکته / پايه اول ابتدايی 31 38 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-157&slc_lang=fa&sid=fa Soleymani Z. (M.Sc.) سليمانی زهرا سليمانی E-mail: soleymaniz@tums.ac.ir 55003194753284600838 Yes Sayahi F. (B.Sc.) سياحی فاطمه سياحی 55003194753284600839 No Jalaii Sh. (M.Sc.) جلالی شهره جلالی 55003194753284600840 No

fa بررسی و مقايسه کنش‌پريشی در سالمندان مبتلا به دمانس نوع آلزايمر و سالمندان سالم بررسی و مقايسه کنش‌پريشی در سالمندان مبتلا به دمانس نوع آلزايمر و سالمندان سالم عمومى General پژوهشی Original هدف: بسياری از بيماران مبتلا به آلزايمر در مراحل اوليه بيماری، علاوه بر نقايص حافظه و زبان پريشی، کنش پريش هستند که می‌تواند باعث بروز اختلالاتی در زندگی روزمره آنان گردد. هدف از تحقيق حاضر بررسی وجود هرگونه کنش‌پريشی و نوع آن در سالمندان مبتلا به دمانس نوع آلزايمر در مراحل اوليه و مقايسه آن با گروه سالمندان سالم (کنترل) می‌باشد. روش بررسی: اين تحقيق از نوع تحليلی مورد - شاهدی می‌باشد. تعداد 14 بيمار سالمند مبتلا به دمانس از نوع آلزايمر و 20 نفر سالمند سالم که از نظر سن و تحصيلات با آنها همتا شده بودند مورد مطالعه قرار گرفتند. بيماران از بين مراجعان به انجمن آلزايمر و با تشخيص روانپزشک از بين افراد با دمانس خفيف تا متوسط (27-15MMSE= ) بصورت هدفمند انتخاب شده و با سالمندان سالم (30-25 = MMSE) مقايسه گرديدند. روی افراد هر دو گروه آزمون کنش‌پريشی (نيلی پور، 1384) اجرا گرديد. اين آزمون شامل چهار زيرآزمون حرکات مفهومی، حرکت‌های مفهومی اشاره با دست، حرکت‌های دهانی و تنفسی و حرکت‌های تقليدی کار با اشيا می‌باشد. داده‌ها با استفاده از آزمون کولموگروف – اسميرنوف، من – ويتنی، آزمون تی و ضريب همبستگی پيرسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج نشان داد که نمرات آزمون کنش‌پريشی در دو گروه بيمار و کنترل تفاوت معنی‌داری دارد(001/0 P<). به طوری که بيماران آلزايمر، مبتلا به کنش‌پريشی و افراد سالمند سالم، غير مبتلا به کنش‌پريشی تشخيص داده شدند. علاوه بر اين مقايسه نمرات افراد بيمار در زير آزمون‌های مختلف آشکار کرد که نمرات آنان در زير آزمون حرکات مفهومی از همه زيرآزمون‌های ديگر کمتر (کنش‌پريشی بيشتر) و تفاوت آن معنادار می‌باشد(001/0 P<). همچنين نمرات بيماران در زيرآزمون حرکت‌های دهانی و تنفسی از همه زيرآزمون‌ها بيشتر (کنش‌پريشی کمتر) و تفاوت آن معنادار است (001/0 P<). نتيجه‌گيری: کنش‌پريشی به عنوان يکی از علائم عصب روانشناختی در مراحل اوليه بيماری آلزايمر قابل بررسی است و می‌تواند به صورت تکميلی برای تأييد تشخيص افتراقی به کار رود. بررسی زير گروه‌های کنش‌پريشی نيز می‌تواند در تعيين نوع کنش‌پريشی، فهم اختلالات مشاهده شده و راه‌های احتمالی توان بخشی آنان کمک کند. Objective: In addition to memory deficits and aphasia, many patients with Alzheimer’s disease (AD) are apraxic which may bring about disturbances in their daily living. The purpose of present study was investigating the presence of any apraxic disorder in patients with senile dementia of Alzheimer type (SDAT) and comparison with normal aged people. Materials & Methods: In this case – control and analytical study 14 SDAT patients were compared with 20 normal ageing people that they were matched with patients according to age and education. Patients were selected from Iranian Alzheimer Association clients with psychiatrist diagnostic confirmation and MMSE scores between 15-27 and compared with controls with MMSE scores between25-30. Apraxia Test (Nilipour, 2005) was administered on both groups. The Test included 4 subtests: conceptual movements gestured conceptual movements, oral and respiratory movements & pantomime of movements of object manipulations. Data was analyzed by using Kolmogoroff – Smirnoff test, Man – Witney, T-test for independent groups and pearsonian correlation coefficient. Results: Findings showed that apraxia scores were significantly (P< 0/001) different between groups so that (SDAT) patients were diagnosed as apraxic and controls were not. Besides, comparison of subtests scores of (SDAT) patients revealed that conceptual movements scores were significantly (P< 0/001) less than the other subtests (more apraxic) and oral and respiratory movements scores were significantly (P< 0/001) higher than the other subtests (less apraxic). Conclusion: Apraxia could be considered as one of the neuropsychological signs early in the disease development. It can be applied complementarily for differential diagnosis. Also apraxia subgroup scoring could be used for apraxia categorization, understanding observed disorders and determining possible rehabilitation ways. کنش‌پريشی / سالمند / دمانس نوع آلزايمر / زبان پريشی / اختلال حافظه کنش‌پريشی / سالمند / دمانس نوع آلزايمر / زبان پريشی / اختلال حافظه 39 43 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-158&slc_lang=fa&sid=fa adegari F. (M.Sc.) يادگاری فريبا يادگاری E-mail: faribayadegari@ yahoo.com 55003194753284600841 Yes Omravani M. (B.Sc.) عمروانی مرضيه عمروانی 55003194753284600842 No Shirinbayan P. (M.Sc.) شيرين بيان پيمانه شيرين بيان 55003194753284600843 No Naeimi P. (M.D.) نعيمی پريوش نعيمی 55003194753284600844 No

fa تأثير مداخلات کاردرمانی بر مهارتهای بينايی- حرکتی کودکان دارای اختلال ويژه يادگيری در مقطع ابتدايی تأثير مداخلات کاردرمانی بر مهارتهای بينايی- حرکتی کودکان دارای اختلال ويژه يادگيری در مقطع ابتدايی عمومى General پژوهشی Original هدف: بررسی و تشخيص اختلال بينايی- حرکتی در کودکان با اختلال ويژه يادگيری و کاربرد مداخلات کاردرمانی در جهت ارتقا و بهبود اين مهارت، می‌تواند در بهبود وضعيت خواندن و نوشتن اين کودکان مؤثر واقع شود. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تأثير مداخلات کاردرمانی بر مهارتهای بينايی- حرکتی کودکان دارای اختلال ويژه يادگيری در مقطع ابتدايی می‌باشد. روش بررسی: مطالعه حاضر به روش تجربی و مداخله‌ای می‌باشد. برای انجام اين پژوهش، 23 کودک با اختلال ويژه يادگيری (پايه دوم، سوم و چهارم) از مراجعين به مرکز مشکلات ويژه يادگيری شهر تهران، انتخاب شدند. اين کودکان از نظر بينايی و شنوايی سالم و بهره هوشی آنها طبيعی بود. نمونه‌ها بطور تصادفی به دو گروه مداخله (11 نفر) و مقايسه يا شاهد (12 نفر) تقسيم شدند. مهارتهای بينايی- حرکتی کليه نمونه‌ها ابتدا توسط آزمون مهارتهای بينايی- حرکتی (TVMS-R) مورد ارزيابی قرار گرفت. سپس مداخلات کاردرمانی در گروه مداخله صورت گرفت و مجدداً توسط آزمون TVMS-R ارزيابی هر دو گروه انجام و با استفاده از آزمون تی زوجی و تی مستقل مورد تجزيه و تحليل آماری قرار گرفت. يافته‌ها: در بررسی نمره کل آزمون، اختلاف معناداری در گروه مقايسه، قبل و بعد از مداخله داده نشد (4/0=P)، اما در گروه مداخله اختلاف معناداری ديده شد (001/0P<). در بررسی مجموع نمرات طبقه 2، 5 و 7 نيز که علاوه بر مهارتهای يکپارچگی بينايی- حرکتی و تثبيت چشمی بيشتر نيازمند مهارتهای بينايی- فضايی هستند، تأثير معنادار مداخلات کاردرمانی ديده شد (001/0P<) و بررسی مجموع نمرات طبقات 1، 3، 4، 6 و 8 نشان داد که مداخلات کاردرمانی تأثير معناداری بر مجموع اين طبقات و در نتيجه مهارتهای تجزيه و تحليل بينايی داشته است (005/0P<). نتيجه گيری: مداخلات کاردرمانی بر مهارتهای بينايی- حرکتی و اجزای آن (يکپارچگی بينايی- حرکتی، تجزيه و تحليل بينايی و بينايی- فضايی و تثبيت چشمی) در کودکان دچار اختلال ويژه يادگيری مراجعه کننده به مرکز مورد نظر، بطور معناداری مؤثر بوده است. Objective: Visual-motor skill is a part of visual perception which can integrate visual processing skills to fine movements. Visual-motor dysfunction is often to cause problems in copying and writing. The purpose of this study is investigation of occupational therapy interventions effect on the visual-motor skill in children with learning disorders. Materials & Methods: In this interventional and experimental study, 23 students with learning disorders (2nd, 3rd, 4th grade) were selected and they were divided (through Randomized Block Method) into two groups, 11 persons as intervention group and the others as the control group (12 people). Both groups were administered the “Test of Visual-Motor Skills- Revised”(TVMS-R). Then case group received occupational therapy interventions for 16 sessions and two groups were administered by TVMS-R again. Data was analyzed by using paired T-test and independent T-test. Results: Total mark of TVMS-R demonstrated statistically significant difference in visual-motor skills between case and control groups(P<0/001). This test has 8 categories. Total mark of 1, 3,4,6,8 categories demonstrated that occupational therapy had significant effect on visual analysis skills (P<0/005). Total mark of 2, 5, 7 categories demonstrated that occupational therapy had significant effect on visual-spatial skills (P<0/001). Conclusion: Occupational therapy interventions had significant effect on the visual-motor skills and its items (visual-spatial, visual analysis, visual-motor integration and eye fixation skills). اختلالات يادگيری / مهارتهای بينايی- حرکتی / مداخلات کاردرمانی اختلالات يادگيری / مهارتهای بينايی- حرکتی / مداخلات کاردرمانی 44 49 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-159&slc_lang=fa&sid=fa Mandani B. (M.Sc.) ماندنی بتول ماندنی E-mail: gmanaot@yahoo.com 55003194753284600845 Yes Sazmand A.H.(Ph.D.) سازمند علی حسين سازمند 55003194753284600846 No Farahbod M. (M.Sc.) فرهبد مژگان فرهبد 55003194753284600847 No Karimloo M. (Ph.D.) کريملو مسعود کريملو 55003194753284600848 No Mandani M. (M.Sc.) ماندنی ماشاءا... ماندنی 55003194753284600849 No

fa تعيين ضريب پايايی دستورالعمل کنترل حرکتی دهان/گفتار رابينز-کلی در جامعه کودکان فارسی زبان اصفهانی و ارائه برخی از نمرات هنجار آنها تعيين ضريب پايايی دستورالعمل کنترل حرکتی دهان/گفتار رابينز-کلی در جامعه کودکان فارسی زبان اصفهانی و ارائه برخی از نمرات هنجار آنها عمومى General پژوهشی Original هدف: بررسی حاضر با هدف ارائه يک ارزيابی جامع و کامل از ساختمان و عملکرد حرکتی مکانيسم گفتار در کودکان پيش‌دبستانی شکل گرفت. روش بررسی: اين مطالعه در بخش اول بصورت توصيفی و اعتبارسنجی و در بخش دوم بصورت مقطعی مقايسه‌ای انجام شد. پس از ترجمه و اعتباريابی «پروتکل کنترل حرکتی دهان- گفتار رابينز و کلي» طی يک مطالعه مقدماتی، اين دستورالعمل به منظور ارزيابی عملکرد راه صوتی برای 300 کودک 3 تا 6 ساله فارسی زبان اصفهانی که به شيوه تصادفی و خوشه‌ای از بين مهدکودکها و آمادگيها انتخاب و به سه گروه تقسيم شده بودند، اجرا شد. از معيار آلفای کرونباخ برای تعيين ضريب پايايی و برای گزارش هنجارها از ارائه ميانگين و انحراف معيار استفاده شده است. برخی از تفاوتهای مشاهده شده ميان گروههای سنی مختلف نيز با آزمونهای تی و آنووا مورد تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: نمرات کودکان 5 تا 6 ساله در اغلب متغيرهای عملکردی به طور معناداری بيشتر از ساير گروههای سنی بود (001/0 P<). ضريب پايايی فرم پروتکل نيز به تفکيک گروههای سنی و دو متغير ترکيبی نمره کل ساختمان از 19/0 تا 59/0 و ‌نمره‌کل عملکرد اندامهای گفتاری از 75/0 تا 80/0 گزارش شد. نتيجه‌گيری: عملکردهای گفتاری کودکان با افزايش سن افزايش يافته که نشان از بلوغ عصبی و مهارتی کودکان بزرگتر در اجرای عملکردهای دهانی و گفتاری دارد. اين پروتکل در مقايسه با ساير ارزيابی‌های موجود می‌تواند ارزيابی صحيح تری از مکانيسم دهان- حنجره در ديزارتری دوران کودکی ارائه داده و برای آپراکسی رشدی گفتار نيز معرف بهتری نسبت به ساير تستهای موجود می‌باشد. با توجه به بالا بودن ضرايب پايايی ‌نمره‌کل عملکرد اندامهای گفتاری در گروههای مختلف سنی، می‌توان از اين بخش از پروتکل در تحقيقات و امور بالينی استفاده مطلوب نمود. Objective: Current study took place in order to deliver a comprehensive assessment of oral and speech motor abilities in verbal and non-verbal tasks in normally children based on oral/speech motor control protocol and determination of this protocol validity and reliability after translation. Materials & Methods: First stage of this research was a descriptive study and validity assessment and in second stage it was done cross – sectional and comparatively. After translating the protocol into Farsi, some items relating to speech coordinated movements were modified to conform in Farsi. Three hundred normally Farsi speaking children were selected by radom sampling from day care centers and preschool classes. The means and standard deviations of the main variables were computed and some comparisons were analyzed by using one-way ANOVA. Results: The scores of 5-6 years children usually was more than other groups and their difference was significant (P<0/001). Reliability coefficient of protocol in different age groups were 0/19-0/59 in TSS and 0/75-0/80 in TFS. Conclusion: The results imply a meaningful increase in TFS, and MPT scores by age groups and decrease in TSS and imply increase in speech functions. This protocol can be used in researches and clinical evaluations. ارزيابی حرکتی گفتار / کودکان / روايی / پايايی / گفتار درمانی ارزيابی حرکتی گفتار / کودکان / روايی / پايايی / گفتار درمانی 50 56 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-160&slc_lang=fa&sid=fa Kazemi Y. (M.Sc.) کاظمی يلدا کاظمی E-mail: kazemi@rehab.mui.ac.ir 55003194753284600850 Yes Derakhshandeh F. (M.Sc.) درخشنده فاطمه درخشنده 55003194753284600851 No

fa سنجش ميزان اثر بخشی توانبخشی روانی بر کودکان دارای معلوليت جسمی و ذهنی سنجش ميزان اثر بخشی توانبخشی روانی بر کودکان دارای معلوليت جسمی و ذهنی عمومى General پژوهشی Original هدف: با توجه به اينکه بومی کردن مدل‌های توانبخشی از اهميت خاصی برخوردار است؛ در اين مطالعه ضمن معرفی توانبخشی روانی ژاپنی، ميزان اثر بخشی آن بر کودکان دارای معلوليت جسمی و ذهنی سنجيده می‌شود. روش بررسی: در اين پژوهش شبه تجربی از نوع قبل و بعد، با انتخاب 120 نفر کودک 5 تا 10 ساله دارای معلوليت‌های فلج‌مغزی (CP) و کم‌توان ذهنی (MR) بصورت نمونه‌های در دسترس از کلينيکهای توانبخشی تهران، با انجام تکنيک‌های توانبخشی روانی به روش ژاپنی (دوسا) به مدت سه ماه شامل 24 جلسه يکساعته درمانی برای هر کودک و جمعاً 2880 جلسه درمانی، وضعيت قبل و بعد از مداخله کودکان مورد مقايسه قرار گرفت. کودکان مبتلا به فلج مغزی جهت بررسی تأثير انجام تکنيکهای دوسا بر وضعيت ستون فقرات و متغيرهای قابل سنجش قوس گردن، پشت، کمر و وضعيت لگن و کودکان کم‌توان ذهنی جهت بررسی تأثير انجام تکنيکهای دوسا بر وضعيت بدن و حرکت و چکونگی تعامل اجتماعی آنها، مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل کيت سنجش، پرسشنامه تعامل اجتماعی و ابزارتصويری ترسيمی بود. داده‌های حاصل با انجام آزمونهای آماری ويلکاکسون و آنووا مورد تجزيه تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: تکنيکهای درمانی دوسا بطور معناداری بر بهبود وضعيت ستون فقرات و قوسهای گردن، پشت و کمر کود کان مبتلا به فلج مغزی مؤثر بوده است (005/0 P<). همچنين در مورد کودکان کم‌توان ذهنی، وضعيت بدن و حرکت آنان بعد از مداخله با توجه به نتيجه آزمون آنووا نسبت به قبل از مداخله اختلاف معناداری نشان نداد (237/0 = P). تعامل اجتماعی آنان بخصوص تعامل با خانواده بعد از تمرينات پيشرفت چشمگيری داشت (001/0 P<). نتيجه‌گيری: بطور کلی با توجه به شواهد آماری، تصويری و بالينی اين تحقيق می‌توان نتيجه گرفت که تمرينات برنامه توانبخشی روانی دوسا بر بهبود وضعيت بدنی و روانی کودکان مبتلا به فلج مغزی و کم‌توان ذهنی مؤثربوده است و می‌توان از آن بعنوان يک روش تکميلی در درمان استفاده کرد. Objective: As it is important to localize the different models of rehabilitations, in this study we introduce the Japanese psychological rehabilitation (Dohsa-Hou) and examine the effect of Dohsa Hou on the physical and mental state of children with disability. Materials & Methods: In this Quasi-experimental with pre-post study design, totally 120 convenient children with cerebral palsy (CP) and mental retardation (MR) (60 CP and 60 MR) from rehabilitation centers in Tehran (age from 5 to 10 years old) were participated. Each child had 24 sessions of one hour therapy during 3 months (total 2880 sessions). In this interventional study, the effect of Dohsa in improvement of spinal curve situation and improvement in static stability in hip complex in children with cerebral palsy, and also the effect on the posture, movement and social interaction level of children with mental retardation were measured. The assessment package (flexible curve & clinometric device), Social interaction questionnaire and drawing devices were used as tools of study. Data was analyzed by using Willcoxon and ANONA tests. Results: The findings showed that in children with cerebral palsy, the pre and post data analysis indicated a significant differences (P<0/05) which show the improvement of spinal curve situation and improvement in static stability in hip complex decrees of abnormal postural ton. In children with mental retardation, their posture and movement improved according to the expert’s ratings (P=0/237) and their level of social interaction changed (P<0/001), specially the level regarding parents and friends. Conclusion: From the clinical observation and data analysis, we can suggest that Dohsa-hou is an effective method of rehabilitation for physically and mentally disorder children and can be used beside other methods of therapy as a complementary method دوسا- هو / توانبخشی روانی / کودکان فلج مغزی / کودکان کم‌توان ذهنی / تعامل اجتماعی دوسا- هو / توانبخشی روانی / کودکان فلج مغزی / کودکان کم‌توان ذهنی / تعامل اجتماعی 57 62 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-161&slc_lang=fa&sid=fa Dadkhah A. (Ph.D.) دادخواه اصغر دادخواه E-mail: asgaredu@uswr.ac.ir 55003194753284600852 Yes

fa رابطه تحليل فضايی با دست‌نويسی در دانش‌آموزان کم‌توان ذهنی شهرری(1385) رابطه تحليل فضايی با دست‌نويسی در دانش‌آموزان کم‌توان ذهنی شهرری(1385) عمومى General پژوهشی Original هدف: يکی از مشکلات رايج در مدارس کودکان کم‌توان ذهنی اختلالات دست‌نويسی است. هدف از اين پژوهش بررسی ارتباط تحليل فضايی و دست‌نويسی در دانش‌آموزان کم‌توان ذهنی است. روش بررسی: در اين پژوهش که از نوع مطالعات توصيفی مقطعی و به روش همبستگی است، کليه 126 دانش‌آموز کم‌توان‌ذهنی (53 دختر و 73 پسر) در دامنه سنی 9 تا 19 سال که در سال تحصيلی 85-1384 در پايه‌های اول تا پنجم ابتدايی در مدارس استثنايی شهرری مشغول به تحصيل بودند، به روش تمام شمار شرکت نمودند. برای همه دانش‌آموزان چک ليست دست‌نويسی محقق ساخته و نيز خرده‌آزمون طراحی با مکعب‌های وکسلر اجرا شد. داده‌ها با استفاده از آزمونهای آماری تی مستقل، يومن ويتنی، کروسکال واليس و همبستگی اسپيرمن مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: ضريب همبستگی ثانوی کندال نوع C نشان داد که بين دست‌نويسی و تحليل فضايی رابطه مثبت معنی‌دار وجود دارد (305/0=r و 0001/0P<). همچنين تحليل فضايی با اندازه حروف نسبت به هم (007/0P<)، با اندازه کل نوشته (0001/P<) و با روی خط نويسی(002/0P<) رابطه مثبت معنی‌دار دارد. نتيجه‌گيری: وجود ارتباط بين تحليل فضايی و دست‌نويسی مبين اين امر است که به منظور بهبود خوانايی دست‌نويسی دانش‌آموزان کم‌توان ذهنی در مقوله‌های اندازه حروف نسبت به هم، اندازه کل نوشته و روی خط نويسی، مداخلات درمانی در زمينه تحليل فضايی الزامی است. Objective: Handwriting difficulty is a common problem in mentally-retarded students. This article investigates the relationship between handwriting and spatial analysis. Materials & Methods: One hundred and twenty six mentally- retarded students (53 girls and 73 boys) ranging from 9 to 19 years old from two exceptional children schools in Shahr-e-Rey participated in this cross – sectional and descriptive survey. A handwriting check-list made by the researcher along with the subtest of designing with cubic from Wechsler scale (WISC-R) was executed on all of the students. Data was analyzed by using Independent T-test, U-Man Witeny, Kruskal-Wallis and Spearman correlation coefficient. Results: Correlation coefficient showed that there is a significant relationship between handwriting scores and spatial analysis scores(r=0/305, p<0/0001). Also spatial analysis has significant relationship with size of letters in relation with each other (p<0/007), with size of handwriting (p<0/0001) and with writing on the line (p<0/002). Conclusion: In order to developing handwriting legibility of mentally- retarded students in factors: size of letters in relation with each other, size of handwriting and writing on the line, the therapists must train mentally-retarded students with spatial analysis exercises. تحليل فضايی / دست‌نويسی / دانش‌آموز کم‌توان ذهنی تحليل فضايی / دست‌نويسی / دانش‌آموز کم‌توان ذهنی 63 68 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-162&slc_lang=fa&sid=fa Hadavandkhani F. (M.Sc.) هداوندخانی فاطمه هداوندخانی E-mail: fhadavandkhani@yahoo.com 55003194753284600853 Yes Bahrami H. (Ph.D.) بهرامی هادی بهرامی 55003194753284600854 No Behnia F. (M.Sc.) بهنيا فاطمه بهنيا 55003194753284600855 No Farahbod M. (M.Sc.) فرهبد مژگان فرهبد 55003194753284600856 No Salehi M. (Ph.D.) صالحی مسعود صالحی 55003194753284600857 No

fa نقش حافظه آشکار وحافظه ضمنی در افراد مبتلا به لکنت نقش حافظه آشکار وحافظه ضمنی در افراد مبتلا به لکنت عمومى General پژوهشی Original هدف: لکنت يکی از شايع ترين اختلالات گفتاری است. با اين وجود علت آن به درستی مشخص نيست. آسيب عملکردهای شناختی همچون حافظه هيجانی و توجه يکی از عوامل مهم آن به شمار می‌رود. در اين تحقيق بعنوان هدف اصلی، عملکرد حافظه آشکار و حافظه ضمنی بين افراد مبتلا به لکنت و افراد عادی مورد مقايسه قرار گرفته و همچنين بصورت جنبی ميزان اضطراب و افسردگی در اين دو گروه مقايسه شده است. روش بررسی: اين مطالعه ازنوع تحليلی مورد- شاهدی تحليلی می‌باشد. تعداد 30 نفر افراد مبتلا به لکنت به عنوان آزمودنی با انتخاب هدفمند از نمونه‌های در دسترس و مراجعه کننده به کلينيک‌های گفتار درمانی تهران و 30 نفر افراد عادی به عنوان گروه شاهد از طريق همتاسازی با گروه مورد بر اساس سن، جنس، تحصيلات و دوزبانگی مورد مقايسه قرار گرفتند. برای بررسی عملکرد حافظه آشکار از آزمون «يادآوری نشانه‌اي» و برای بررسی عملکرد حافظه ضمنی از آزمون «تکميل کردن ريشه واژه» و برای سنجش ميزان اضطراب و افسردگی افراد از پرسشنامه سلامت عمومی (28 GHQ) استفاده شد. سپس متغيرهای تعداد واژه‌های با بار عاطفی مثبت و منفی در حافظه آشکار و حافظه ضمنی و نيز نمره ميزان اضطراب و افسردگی با استفاده از آزمونهای آماری تی مستقل، تی زوجی، من ويتنی و ويلکاکسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج نشان داد که افراد مبتلا به لکنت واژه‌های با بار عاطفی مثبت درحافظه آشکار را به طور معنی‌داری نسبت به افراد عادی کمتر بازشناسی می‌کنند. همچنين افراد مبتلا به لکنت در آزمون‌های حافظه آشکار وحافظه ضمنی، واژه‌های با بار عاطفی منفی را بيشتر از واژه‌های با بار عاطفی مثبت بازشناسی می‌کنند (05/0P<). علاوه بر اين مشخص شد که ميزان اضطراب افراد مبتلا به لکنت به طور معناداری بيشتر از افراد عادی بود(001/0P<)، همچنين ميزان افسردگی افراد مبتلا به لکنت بيشتر از افراد عادی بود ولی تفاوت آنها معنادار نبود (05/0P>). نتيجه‌گيری: با توجه به نقش عملکردهای شناختی از جمله حافظه هيجانی در برنامه‌ريزی حرکتی گفتار و مشاهده تفاوت درعملکرد حافظه هيجانی مثبت و منفی بين افراد لکنتی و عادی در اين مطالعه، به نظر می‌رسد که توجه به مقوله حافظه هيجانی در بازتوانی افراد مبتلا به لکنت می‌تواند مؤثر واقع شود. Objective: Stuttering is one of the most common speech disorders. However, its etiology is poorly understood, and is likely to be heterogeneous. Impairment of cognitive functions such as emotional memory and attention is one of the important factors. The aim of this research is to compare explicit and implicit memory between stutterers and normal individuals and also comparison of anxiety and depression between 2 groups. Materials & Methods: This is a case-control and analytical research.The participated individuals in this research were 30 male and female stutterers and the same number as the matched control group. The control group was matched for gender, age, education and bilingualism. The cue recall task performed to investigate explicit memory and the word stem completing task for implicit memory. The anxiety and depression of the individuals were measured by using general Hygiene Questionnaire (GHQ28) in this study. The performance of the individuals was measured based on positive and negative words in explicit and implicit memory and was compared with anxiety and depression score they obtained. Data was analyzed by using independent T-test, paired T-test, U-Man Witney and Willkaxon test. Results: The data indicated that stutterers recognized less emotionally positive words in explicit memory as compared with nonstutterers. Also, stutterers recognized more emotionally negative words as compared with emotionally positive words in explicit and implicit memory tasks (P<0/05). Additionally, stutterers showed more anxiety and depression as compared to nonstutterers. This difference was significant except for depression (P<0/001 & P>0.05). Conclusion: Taking into consideration the role of cognitive functions including emotional memory in motor speech programming and the difference in the function of positive versus negative emotional memories between stutterers and nonstutterers in this research, the role of emotional memory can be considered as an important factor in stutterers. لکنت / حافظه آشکار / حافظه ضمنی / واژه‌های با بار عاطفی مثبت / واژه‌های با بار عاطفی منفی لکنت / حافظه آشکار / حافظه ضمنی / واژه‌های با بار عاطفی مثبت / واژه‌های با بار عاطفی منفی 69 72 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-163&slc_lang=fa&sid=fa Karimi Javan G. (M.Sc.) کريمی جوان گلاويژ کريمی جوان E-mail: gelavizh2003@yahoo.com 55003194753284600858 Yes Nilipour R. (Ph.D.) نيلی پور رضا نيلی پور 55003194753284600859 No Ashayeri H. (Ph.D.) عشايری حسين عشايری 55003194753284600860 No Yadegari F.(M.Sc.) يادگاری فريبا يادگاری 55003194753284600861 No Karimloo M. (Ph.D.) کريملو مسعود کريملو 55003194753284600862 No

fa تأثير تکنيک آرامسازی پيشرونده عضلانی بر فعاليتهای روزمره زندگی در بيماران مبتلا به مولتيپل‌اسکلروزيس تأثير تکنيک آرامسازی پيشرونده عضلانی بر فعاليتهای روزمره زندگی در بيماران مبتلا به مولتيپل‌اسکلروزيس عمومى General پژوهشی Original هدف: بيماری مولتيپل اسکلروزيس يکی از شايعترين بيماريهای سيستم عصبی مرکزی با ماهيت مزمن و غير قابل پيش بينی و روندی رو به افزايش است. هدف از اين مطالعه بررسی تأثير تکنيک آرامسازی پيشرونده عضلانی بر فعاليتهای روزمره زندگی بيماران مبتلا به مولتيپل‌اسکلروزيس می‌باشد. روش بررسی: اين پژوهش يک مطالعه مداخله‌ای و تجربی است که پس از انتخاب 66 نفر با نمونه‌گيری هدفمند و به روش در دسترس، نمونه‌ها به صورت تصادفی به دو گروه شاهد و آزمون تخصيص داده شدند. پس از يک جلسه آشنا‌سازی نمونه‌ها با اهداف و روش مداخله و 63 جلسه اجرای تکنيک توسط گروه آزمون در مدت دو ماه، درحاليکه برای گروه شاهد هيچگونه مداخله‌ای انجام نشده بود، دو گروه مورد مقايسه قرار گرفتند. ابزارهای جمع‌آوری اطلاعات شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافيک، پرسشنامه فعاليتهای روزمره زندگی وچک ليست‌های خود گزارش دهی بود. داده‌‌های خام با آزمونهای آماری تی زوجی، تی مستقل، آناليز واريانس و تعيين همبستگی مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: بر اساس نتايج حاصل، تفاوت معنی‌داری بين ميانگين امتياز کل و امتياز ابعاد فعاليتهای روزمره زندگی قبل و بعد از مداخله در گروه آزمون وجود داشت(001/0P<)، ولی در مورد گروه شاهد اين تفاوت معنی‌دار نمی‌باشد(253/0 P). بين ميانگين امتياز کل و امتيازات ابعاد مختلف فعاليتهای روزمره زندگی، يک ماه و دو ماه بعد از مداخله اختلاف معنی‌داری بين دو گروه شاهد و آزمون ديده شد(05/0P<). همچنين تفاوت معنی‌داری بين ميانگين امتيازات بعد اجتماعی فعاليتهای روزمره زندگی در سه بار اندازه‌گيری بين دو گروه بدست آمد(02/0P<). در حاليکه اين آزمون بين ميانگين امتيازات سه بعد ديگر (فيزيکی، حسی، شخصی) فعاليتهای روزمره زندگی و امتياز کل تفاوت معنی‌داری را نشان نمی‌دهد(095/0 P.). نتيجه‌گيری: با توجه به يافته‌های اين پژوهش می‌توان نتيجه گرفت که اجرای تکنيک آرامسازی پيشرونده عضلانی در بيماران مبتلا به مولتيپل‌اسکلروزيس عملی است و اجرای اين تکنيک باعث ارتقاء سطح فعاليتهای روزمره زندگی اين بيماران می‌گردد. Objective: Multiple Sclerosis (MS) is one of the most common chronic unpredictable demyelinization diseases of the Central Nervous System (CNS). The aim of this study is to assess the effect of applying the Progressive Muscle Relaxation on activities of daily living of Multiple Sclerosis patients. Materials & Methods: This is a interventional and experimental study. Sixty six Multiple Sclerosis patients were selected with non probability sampling according to specific criteria then assigned to experimental and control groups (33 patients in each group) with random allocation. Data collector tools included: demographic questionnaire, ADL-MS questionnaire and self report checklists. Progressive Muscle Relaxation (PMR) performed for 63 sessions by experimental group during two months but no intervention was done for control group. Data was analyzed by suing statistical analysis such as paired T-test, independent T-test, ANOVA and correlation coefficient determination. Results: The findings showed that there is no significant difference between two groups in mean scores of ADL before the study (P>0/05) but there are significant differences, within one and two months after intervention (P<0/05). ANOVA test with repeated measurements showed that there is a significant difference in mean score of social dimension of ADL between two groups in 3 times (P<0/02), but no significant difference in mean scores of another dimensions of ADL (physical, sensory, intimacy) and whole ADL (P³0/095). Conclusion: The results of this study show that Progressive Muscle Relaxation (PMR) is practically feasible and may be associated with Activities of Daily Living (ADL) increase in Multiple Sclerosis (MS) patients. Therefore, applying such technique can promote Multiple Sclerosis patients Activities of Daily Living. آرامسازی پيشرونده عضلانی / فعاليتهای روزمره زندگی / مولتيپل‌اسکلروزيس / سيستم عصبی مرکزی آرامسازی پيشرونده عضلانی / فعاليتهای روزمره زندگی / مولتيپل‌اسکلروزيس / سيستم عصبی مرکزی 73 80 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-164&slc_lang=fa&sid=fa Ghaffari S. (M.Sc.) غفاری سميه غفاری 55003194753284600833 No Ahmadi F. (Ph.D.) احمدی فضل ا... احمدی E-mail: ahmadif@modares.ac.ir 55003194753284600834 Yes Nabavi M. (M.D.) نبوی سيد مسعود نبوی 55003194753284600835 No Memarian R. (Ph.D.) معماريان ربابه معماريان 55003194753284600836 No Kazemnejad A. (Ph.D.) کاظم نژاد انوشيروان کاظم نژاد 55003194753284600837 No

fa بررسی اجمالی اثرات مانيپولاسيون و موبيليزاسيون ستون فقرات بررسی اجمالی اثرات مانيپولاسيون و موبيليزاسيون ستون فقرات عمومى General مروری Review مانيپولاسيون و موبيليزاسيون دو شکل متفاوت از درمانهای دستی محسوب شده که بطور شايع در درمان اختلالات عضلانی -اسکلتی مورد استفاده قرار می‌گيرند. تشخيص افتراقی اين دو روش درمانی اغلب با استناد به پارامترهای بيومکانيکی خاصی نظير حداکثر نيرو، مدت زمان و ميزان جابجايی انجام می‌پذيرد. البته تابحال تحقيقات کمی برروی افتراق دو روش مزبور از نقطه نظر سازوکارهای نورولوژيک يا کارآيی بالينی صورت گرفته است. مانيپولاسيون به ويژه موجب تحريک گيرنده‌های موجود در عضلات بين مهره‌ای عمقی گشته، در حاليکه روشهای موبيليزاسيون اکثراً برروی عضلات محوری سطحی تأثير می‌گذارند. Manipulation and mobilization are two different forms of manual therapy commonly employed in the management of musculoskeletal disorders. Spinal manipulation and mobilization are often distinguished from one another by reference to certain biomechanical parameters such as peak force, duration and magnitude of translation. However, as of yet, there is relatively little research which distinguishes between them in terms of neurological mechanisms or clinical effectiveness. Manipulation may particularly stimulate receptors within deep inter-vertebral muscles, while mobilization techniques most likely affect more superficial axial muscles. 81 86 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-165&slc_lang=fa&sid=fa Akhbari B. (Ph.D.) اخباری بهنام اخباری E-mail: akhbari@uswr.ac.ir 55003194753284600831 Yes Maroufi N. (Ph.D.) معروفی نادر معروفی 55003194753284600832 No

fa برنامه‌های مداخله به هنگام و شيرخواران پر خطر برنامه‌های مداخله به هنگام و شيرخواران پر خطر عمومى General مروری Review سرويس‌های مداخله به هنگام خدمات تشخيصی- درمانی درکودکان در معرض تکامل غير طبيعی در سالهای اول زندگی هستند که در مواجهه با ناتوانی‌های مشخص يا عوامل خطرساز طبی و روانشناختی همانند نارس بودن يا بی توجهی والدين می‌باشند. در اين بحث به انواع ساختار بين بخشی و برنامه‌های پيگيری شيرخواران پر خطر اشاره ‌شده و نظرات رايج در خصوص اثربخشی اين روندها در پيشرفت تکامل کودک عنوان می‌گردد. نقش متخصص کودکان در تيم پيگيری به عنوان مراقب، ارجاع دهنده، هماهنگ‌کننده تيم مداخله و در پاسخگويی به کودک- خانواده مطرح است. Early Intervention services are special services for children in their early years either with known developmental disabilities or with substantial biomedical or psychosocial risk factors for abnormal development (e.g., prematurity or parental neglect). This discussion describes the varying interdisciplinary components found in such programs, and the importance of participation by parents. The efficacy of these procedures in enhancing development has been defined by research. The pediatric role is described as surveillance, referral, interdisciplinary collaboration, ongoing pediatric care responsive to the needs of the child and family, and advocacy. مداخله به هنگام / شيرخوار پر خطر / برنامه پيگيری مداخله به هنگام / شيرخوار پر خطر / برنامه پيگيری 81 85 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-166&slc_lang=fa&sid=fa Soleimani F. (M.D.) سليمانی فرين سليمانی E-mail: fsoleimani@uswr.ac.ir 55003194753284600830 Yes