فصلنامه علمي پژوهشي توانبخشي journal of Rehabilitation http://www.jrehabilitation.com 55 journal55 fa jalali 1386 4 1 gregorian 2007 7 1 1 30 online 1 fulltext

fa بررسی تكرارپذيري معاینات بالینی و شاخص‌های رادیوگرافی در ارزیابی ناپایداری قطعه‌اي فقرات كمری عمومى General پژوهشی Original <p align="right"><strong>هدف:</strong> تعیین تكرارپذیری اندازه‌گیریهای یك آزمونگر برای معاینات بالینی و شاخص‌های رادیوگرافی كه جهت تشخیص بیماران دچار ناپایداری قطعه‌اي فقرات كمری استفاده مي‌شوند هدف اين مطالعه مي‌باشد. </p><p align="right"><strong>روش بررسی:</strong> در این مطالعه توصيفي و متدلوژیك، 15 بیمار مبتلا به كمردرد مزمن غیر اختصاصی در محدوده سنی 43-22 سال با انتخاب غير احتمالي و ساده شركت داشتند. معاینات بالینی شامل سنجش شدت درد، دامنه حركتی فلكسیون و اكستانسیون به روش شوبر، الگوهای حركتی نابجا، آزمون تحمل فلكسوری و اكستانسوری به روش ايتو (Ito) و فلكسور جانبی با آزمون Sid Support، آزمون‌های بلند كردن مستقيم پا (SLR) دوطرفه و Sit-Up، آزمونProne Instability و شاخص Oswestry بودند. متغیر‌های رادیوگرافی شامل متغیرهای كمیت حركت (جابجایی و چرخش مهره‌ها در سطح ساجیتال) به دو روش دوپوئيس و پنجابي و متغیرهای كیفیت حركت (فاكتور ناپایداری، مركز چرخش و طول سنتروئيد) بودند. از روش Putto برای اخذ رادیوگرافی فلكسیون – اكستانسیون استفاده شد. پنج كلیشه در وضعیت‌های نوترال، فلكسیون و اكستانسیون كامل و دامنه میانی فلكسیون و اكستانسیون از بیماران اخذ شد. برای تكرارپذیری متغیرهای كمی از ضریب همبستگی آي.سي.سي و در متغیرهای اسمی از آماره كاپا استفاده شد. </p><p align="right"><strong>یافته‌ها:</strong> نتایج حاكی از تكرارپذیری بالا در شدت درد(89/0=ICC)، دامنه حركتی فلكسیون (93/0=ICC) و اكستانسیون (74/0=ICC)، آزمون Sid support (86/0-85/0=ICC)، تحمل اكستانسوری (86/0=ICC) و فلكسوری (82/0=ICC) و شاخص Oswestry (97/0=ICC) است. ارزش كاپا برای الگوهای حركتی نابجا (66/0=k)، SLR دو طرفه و Sit-Up (65/0=k) و آزمونProne Instability (66/0=k)، نشاندهنده میزان توافق خوب مي‌باشد. مختصات مركز چرخش روی محورX (99/0=ICC) و Y (96/0=ICC)، چرخش به روش دوپوئيس (83/0=ICC) و پنجابي (88/0=ICC) دارای تكرارپذيري بسیار بالا و طول سنتروئيد با 3 كلیشه (60/0=ICC) و 5 كلیشه (64/0=ICC)، فاكتورناپایداری با 3 كلیشه (61/0= ICC) و 5 كلیشه (72/0=ICC)، جابجایی به روش دوپوئيس (69/0=ICC) و پنجابي(76/0=ICC) از تكرارپذیری متوسط به بالا برخوردارند. </p><p align="right"><strong>نتیجه‌گیری:</strong> آزمون‌های بالینی شامل شدت درد، دامنه حركتی فلكسیون و اكستانسیون، آزمونSid support ، تحمل اكستانسوری و فلكسوری و شاخص Oswestry از تكرارپذیری بالا تا بسیار بالا برخودارند. الگوهای حركتی نابجا، SLR دوطرفه و Sit-Up و آزمون Prone Instability از میزان توافق خوب برخوردارند. شاخص‌های رادیوگرافی دارای تكرارپذیری متوسط تا بسیار بالا هستند. </p> <p><strong>Objective:</strong> To determine intrarater reliability of clinical examinations and radiographic variables that proposed to identify patients with lumbar segmental instability. </p><p><strong>Materials &amp; Methods:</strong> In this descriptive and methodological research, 15 patients with chronic non specific low back pain aged 22-43 years with non probability and simple selection (sample of convenience) participated. Clinical examinations included pain intensity, flexion and extension range of motion (ROM) with modified schober method, aberrant movement patterns, ito method of flexion and extension endurance test, sid support test, bilateral straight leg rising (SLR) &amp; sit-up, prone instability test and oswestry index. Radiographic variables included: 1) Quantity of movement (sagital plane transition &amp; rotation) measured with Dupuis and Panjabi method 2) Quality of movement (instability factor, centre of rotation &amp; Centroid). Proposed method from Putto was used for flexion-extension radiography. Five x-rays were taken in neutral, full flexion &amp; extension, mid range of flexion &amp; extension positions from lateral view. We used ICC for reliability of quantitative variables, and Kappa statistic for nominal variables. </p><p><strong>Results:</strong> Reliability of Pain intensity (ICC=0.89), flexion (ICC=0.93) &amp; extension (ICC=0.74) ROM, Sid support test (ICC=0.85-0.86), extension (ICC=0.86) &amp; flexion (ICC=0.82) endurance were high. Kappa value for aberrant movement patterns (k=0.66), bilateral SLR &amp; sit-up (k=0.65), prone instability test (k=0.66) were substantial. Centre of rotation on X axis (ICC=0.99) &amp; Y axis (ICC=0.96), rotation with Dupuis (ICC=0.83) &amp; Panjabi (ICC=0.88) had very high reliability. Centroid length with 3 (ICC=0.60) &amp; 5 (ICC=0.64) x-rays, instability factor with 3 (ICC=0.61) &amp; 5 (ICC=0.72) x-rays, transition with Dupuis (ICC=0.69) &amp; Panjabi (ICC=0.76) method had moderate to high reliability. <strong></strong></p><p><strong>Conclusion:</strong> Clinical examinations includig pain intensity, flexion &amp; extension ROM, sid support test, extension &amp; flexion endurance and oswestery index have high to very high reliability. Aberrant movement patterns, bilateral SLR &amp; sit-up and prone instability test have substantial agreement. Radiographic variables have moderate to very high reliability. </p> ناپایداری قطعه‌اي فقرات کمری / تکرارپذیری / آزمون‌های بالینی / رادیوگرافی / كمردرد Lumbar segmental instability / Reliability / Clinical examinations / Radiography / Low back pain 6 12 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-150&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Taghipour Darzi M. (Ph.D.) محمد تقي پوردرزي taghipourm@yahoo.com 55003194753284600747 Yes Ebrahimi E. (Ph.D.) اسماعيل ابراهيمي 55003194753284600748 No Salavati M. (Ph.D.) مهيار صلواتي 55003194753284600749 No Mobini B. (M.D.) بهرام مبيني 55003194753284600750 No Zakavat H. (M.D.) هاجر ذكاوت 55003194753284600751 No Sanjari M.A. (M.Sc.) محمدعلي سنجري 55003194753284600752 No

fa بررسی پایایی مقیاس تعادلی برگ در ارزیابی تعادل كودكان فلج مغزي اسپاستیك عمومى General پژوهشی Original <p><strong>هدف:</strong> ارزيابي تعادل در بيماران نورولوژيك مقدم بر برنامه‌ريزي درماني مي‌باشد. با مرور بر اطلاعات تست‌هاي تعادلي مشاهده مي‌شود كه اكثر آنها براي بيماران بزرگسال هنجاريابي شده‌اند و كمتر قابل استفاده در جمعيت كودكان مي‌باشند. بنابراين دسترسي به مقياسي پايا به منظور ارزيابي تعادل عملكردي در كودكان فلج مغزي ضروري مي‌باشد. هدف اين تحقيق بررسي پايايي اينترريتر و اینترا ريتر مقياس تعادلي برگ در ارزيابي تعادل كودكان فلج مغزي اسپاستيك مي‌باشد. <strong></strong></p><p><strong>روش بررسي:</strong> در اين مطالعه توصيفي كه از نوع اعتبارسنجي مي‌باشد، 20 كودك مبتلا به فلج مغزي اسپاستيك با دامنه سنی 6 تا 12 سال و با ميانگين سنی و انحراف معیار (35/7X= ، 84/1 SD =)، با انتخاب غير تصادفي در مطالعه شركت نمودند. پس‌از كسب رضايت از والدين و آشنايي كودك با آزمون، ارزيابي اينترريتر در يك جلسه توسط آزمونگران بصورت تصادفي انجام و ارزيابي اينترا ريتر، يك هفته بعد انجام شد. از آزمون ضريب همبستگي درون طبقه‌اي (ICC) جهت همبستگي بين نمرات دو آزمونگر استفاده شد. </p><p><strong>يافته‌ها:</strong> با توجه به ضرايب همبستگي بدست آمده، توافق دو آزمونگر (001/0, p&lt;985/0=ICC) و توافق در يك آزمونگر (001/0, p&lt;994/0=ICC) عالی بود.</p><p> <strong>نتيجه</strong> <strong>گيري:</strong> مقیاس تعادلی برگ دارای پایایی اینترریتر و اینترا ریتر بالا(High) براي اندازه گيري تعادل در كودكان مبتلا به فلج مغزي اسپاستیك مي‌باشد. بنابراين به عنوان یك معیار كلینیكی پایا براي ارزیابی تعادل اين كودكان پيشنهاد مي‌شود. </p> <p><strong>Objective:</strong> Assessment of balance in children with neurological disorders is quite necessary in any rehabilitation therapy. There are various versions of balance tests for balance assessment of adults; however, little has been done with regard to introducing a reliable test for evaluation of the balance in children with spastic cerebral palsy. The purpose of this study was to investigate the inter and intrarater reliability of Berg balance scale in children with spastic diplegia. </p><p><strong>Materials &amp; Methods:</strong> In this descriptive and methodological study twenty spastic diplegia children with non probability selection participated. Children were in the range of 6-12 Yrs (Mean, SD, 7/35 &amp;1/84 yrs, respectively). Parents were asked to sign an informed consent. Berg balance scale was tested in one session by two therapists for interrater reliability (inter-rating) and repeated tests were tested for intrarater reliability (intra-rating). </p><p><strong>Results:</strong> Intraclass correlation coefficient (ICC) test was used for interrater (between two therapists, ICC= 0/985, p&lt;0/001 and intra rater reliability; repeated test by the same therapist, ICC= 0/994 , p&lt;0/001 ). </p><p><strong>Conclusion:</strong> The result of this study suggests that inter-rater and intra-rater reliability of Berg balance scale is acceptable. Therefore, it could be used in clinic for the assessment of children with spastic diplegia as a reliable scale. </p> فلج مغزي / مقياس تعادلي برگ / تستهاي پايايي Cerebral palsy / Berg balance scale / Reliability tests / Spastic diplegia 13 16 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-154&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Asgari T. (M.Sc.) تيمور عسگري 55003194753284600777 No Hadian M.R. (Ph.D.) محمدرضا صادقيان hadianrs@sina.tums.ac.ir 55003194753284600778 Yes Nakhostin Ansari N. (Ph.D.) نورالدين نخستين انصاري 55003194753284600779 No Abdolvahab M. (M.Sc.) مهدي عبدالوهاب 55003194753284600780 No Jalili M. (M.Sc.) محمود جليلي 55003194753284600781 No Faghihzadeh S. (Ph.D.) سقراط فقيه زاده 55003194753284600782 No

fa مقايسه اثر تيپينگ مچ پا بر روي ثبات پاسچرال زنان مبتلا به بي ثباتي عملكردي مچ پا با زنان سالم عمومى General پژوهشی Original <p><strong>هدف:</strong> بررسي مقايسه‌اي تأثير تيپينگ مچ پا بر روي ثبات پاسچرال در بيماران مبتلا به بي‌ثباتي عملكردي مچ پا با افراد سالم هدف اين تحقيق مي‌باشد. </p><p><strong>روش بررسي:</strong> در مرحله اول يك مطالعه مقدماتي شامل تحقيق متدولوژيك جهت تعیين سطح تكرارپذيري اندازه‌هاي بدست آمده، در دو گروه 8 نفره از بيماران و افراد سالم به انجام رسيد. نتايج حاكي از عالي بودن سطح تكرارپذيري نسبي و مطلق شاخص‌هاي ثباتي در شرايط مختلف آزمون بود. در مرحله دوم طي يك مطالعه شبه تجربي از نوع مورد - شاهدي در دو گروه 15 نفره از بيماران و افراد سالم كه غير تصادفي و ساده و بصورت هدفمند انتخاب شده بودند، شاخص‌هاي ثباتي كلي، قدامي – خلفي و طرفي با استفاده از سيستم تعادلي بايودكس، در دو شرايط با و بدون تيپينگ مچ پا و ايستادن روي يك پا و دو پا، مورد بررسي قرار گرفت. داده‌هاي تحقيق با استفاده از روشهاي آماري ضريب همبستگي، آنووا و آناليز واريانس تجزيه و تحليل شد. </p><p><strong>يافته‌ها:</strong> كاربرد تيپينگ در مقايسه با شرايط قبل از آن، در دو گروه سالم و بيمار، نشانگر كاهش معني‌دار ميزان شاخص‌هاي ثباتي در كليه آزمون‌ها بود (001/0 P&lt;). </p><p><strong>نتيجه‌گيري:</strong> مشكلات كنترل پاسچر را مي‌توان به عنوان جنبه‌هاي مهمي‌در ارزيابي و درمان بيماران مبتلا به بي ثباتي عملكردي مچ پا در نظر گرفت كه نياز به ارزيابي و درمان دارد. به نظر مي‌رسد تيپينگ مچ پا از طريق افزايش درون داده‌هاي حس عمقي باعث بهبود كنترل پاسچرال پويا در زنان مبتلا به بي ثباتي عملكردي مچ پا مي‌شود. </p> <p><strong>Objective:</strong> The purpose of present study was comparatively analyze the effect of ankle taping on postural stability in patients with functional ankle instability and healthy individuals. </p><p><strong>Materials &amp; Methods:</strong> Studied variables were the stability indices including overall stability index,antero-posterior and medio- lateral stability indices. In the first stage, a methodological research for evaluating the reliability of measurements was implemented in two groups of patients (n=8), and healthy individuals (n=8). All variables showed excellent relative and absolute reliabilities. In the second stage, a quasi-experimental case control study was conducted in two groups of patients (n=15)and healthy females (n=15). Biodex Balance System was used to measure postural sways in patients and healthy females in one and two legged stance, with and without taping. Data was analyzed by using coefficient of correlation and ANOVA.<strong>&nbsp;</strong></p><p><strong>Results:</strong> The finding showed significant improvements of postural sways in all conditions of tests after taping compared with same measurements before taping. </p><p><strong>Conclusion:</strong> Based on the results, postural control problems may be considered as very important aspects in evaluate and management of patients with functional ankle instability. Also taping is suggested as valuable for improving dynamic postural control via reinforcement of proprioceptive inputs in females with functional ankle instability. </p> بي ثباتي عملكردي / مفصل مچ پا / شاخص ثباتي / تيپينگ Functinal instability / Ankle joint / Postural sway / Taping 17 23 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-155&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Karimi M. (B.Sc.) مهشيد كريمي قلعه تل Mahshid160@yahoo.com 55003194753284600783 Yes Akhbari B. (Ph.D.) بهنام اخباري 55003194753284600784 No Shaterzadeh M.J. (Ph.D.) محمد جعفر شاطرزاده 55003194753284600785 No Salavati M. (Ph.D.) مهيار صلواتي 55003194753284600786 No

fa يادگيري صريح يك مهارت ادراكي – حركتي به دنبال سكته مغزي با استفاده از دست مبتلا عمومى General پژوهشی Original <p><strong>هدف:</strong> بررسي يادگيري صريح در بيماران مبتلا به سكته مغزي يك طرفه و مقايسه آن با افراد سالم و تعيين نقش عوامل مؤثر بر يادگيري اين بيماران هدف اين مطالعه مي‌باشد. </p><p><strong>روش بررسي:</strong> در اين تحقيق تحليلي مورد - شاهدي، از يك نرم افزار كامپيوتري جهت بررسي يادگيري حركتي استفاده شده است كه طي آن 4 مربع با رنگهاي مختلف بر صفحه نمايشگر ظاهر مي‌شد و داوطلب به محض مشاهده هر مربع بايد كليد تعريف شده مرتبط با آن را فشار مي‌داد. 15 بيمار مبتلا به سكته مغزي با انتخاب هدفمند و غير تصادفي و 15 فرد سالم همسان كه با گروه مورد جور شده بودند، در اين تحقيق شركت داشتند. در روز اول 8 بلوك حركتي تمرين مي‌شد. 24 ساعت بعد يك آزمون يادآوري از داوطلبين بعمل مي‌آمد كه شامل دو بلوك حركتي با الگوي منظم بود. همه داوطلبين راست دست بوده و بيماران نيز داراي ابتلاي سمت راست بوده و با همان سمت مبتلا تمرين را انجام مي‌دادند و زمان سكانسها و بلوكهاي حركتي به عنوان متغير تحقيق اندازه گرفته مي‌شد. </p><p><strong>يافته‌ها:</strong> انجام بلوكهاي تحقيق در بيماران با اختلاف معني‌داري كندتر از افراد سالم بود (05/0 P<). بين زنان و مردان چه در بيماران و چه در افراد سالم اختلاف معني‌داري وجود نداشت. همچنين متغيرهاي سن، جنس و سطح تحصيلات تأثير قابل‌توجهي بر نتايج تحقيق نداشت(05/0 P>). زمان انجام بلوكهاي حركتي در دفعات آخر نسبت به دفعات ابتدايي كاهش معني‌داري در هر دو گروه داشت(05/0 P<). </p><p><strong>نتيجه‌گيري:</strong> اگرچه بيماران مبتلا به سكته مغزي يك طرفه، درمجموع حركت را كندتر از افراد سالم همسان انجام مي‌دادند، اما يادگيري حركتي كه بصورت كاهش پايدار در زمان بلوكها تعريف شده بود، در هر دو گروه سالم و بيمار وجود داشت. به عبارت ديگر بيماران مبتلا به سكته مغزي در طي انجام حركت با دست مبتلا قابليت يادگيري حركتي را دارا هستند. </p> <p><strong>Objective:</strong> The aim of this research is study of explicit learning in unilateral stroke patients and comparison with normal individuals and identify effects of age, sex and study level in this motor learning. </p><p><strong>Materials &amp; Methods:</strong> In this case–control analytical research we used a software for studying motor learning. In this software 4 squares with different colors were appeared on the monitor and individuals should press a defined key immediately after observing it. 15 patients and 15normal matched were participate in this research. In first day individuals practiced 8 motor block (4 regular blocks, then 2 blocks in randomed manner and finally 2 regular blocks). Next day individuals practiced a retention test consist of 2 regular block. Befor starting test, individuals took complete explanation about sequence of squares. All individuals were right handed and impaired hand in patients was right side and patients practiced with impaired hand. Motor sequences and blocks were recorded with software. Data was analyzed by using Chi-square test, T-test for independent groups and ANOVA. </p><p><strong>Results:</strong> This research revealed that performance of patients was slower than normal group (P<0/05). Difference of performance speed of men and women in normal and patient group was not significant. Age, sex and study level was not effective on research results (P>0/05). Block times were decreased from second to fourth block and time differences between second block with eight and tenth block (next day) were significant in both patient and normal groups (P<0/05). </p><p><strong>Conclusion:</strong> Although performance of unilateral stroke patients was slower than normal individuals, motor learning (stable decrease of block times) was similar. On the other hand in patients with unilateral stroke ability of motor learning with affected hand was preserved. </p> سكته مغزي يك طرفه / يادگيري صريح / وظيفه حركتي زماني متوالي / مهارت ادراكي - حركتي Unilateral stroke / Explicit learning / Serial reaction time task/ Perceptual – motor skill 24 30 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-156&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa bdollahi I. (Ph.D.) ايرج عبداللهي abdollahi@uswr.ac.ir 55003194753284600787 Yes Joghataee M. T. (Ph.D.) محمد تقي جغتايي 55003194753284600788 No Salavati M. (Ph.D.) مهيار صلواتي 55003194753284600789 No Ebrahimi E. (Ph.D.) اسماعيل ابراهيمي 55003194753284600790 No Ashayeri H. (Ph.D.) حسين عشايري 55003194753284600791 No

fa تهيه و بررسي روايي و اعتبار آزمون هجي كردن در دانش‌آموزان كلاس اول ابتدايي در تهران عمومى General پژوهشی Original <p><strong>هدف:</strong> اين مطالعه با هدف تهيه آزمون هجي كردن و تعيين روايي و اعتبار آن در پايه اول ابتدايي به منظور بررسي تأثير طول كلمه بر خطاهاي هجي كردن انجام شده است. </p><p><strong>روش بررسي:</strong> اين مطالعه به روش توصيفي و از نوع ابزار سازي و اعتبارسنجي مي‌باشد. جمعيت مورد مطالعه دانش‌آموزان كلاس اول ابتدايي (يك كلاس از مدرسه دخترانه و يك كلاس از مدرسه پسرانه) از منطقه 8 آموزش و پرورش شهر تهران مي‌باشند كه به صورت آسان و غير تصادفي انتخاب شدند. ابتدا كلمات كتاب «بنويسيم» پايه اول ابتدايي بر اساس طول كلمه (ساختار هجايي) مورد بررسي قرارگرفت. سپس از ميان 494 كلمه موجود در كتاب فارسي، 241 كلمه كه حاوي تمام ساختارهاي هجايي بودند، براي انتخاب به صاحب نظران داده شد. بر اساس نظر آنان از ميان 241 كلمه، 40 كلمه انتخاب گرديد. اين كلمات توسط دو آزمونگر در طي دو مرحله به تفكيك به دانش‌آموزان پايه اول ابتدايي به صورت ديكته گفته شد و خطاهاي ديكته تعيين و با استفاده از آزمونهاي آماري ضريب همبستگي پيرسون و تي‌زوجي مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت.<strong> </strong></p><p><strong>يافته‌ها:</strong> نتايج نشان مي‌دهد كه ضريب همبستگي بين اجراهاي متوالي بالا است. همچنين مقايسه ميانگين تعداد خطاها در نوبت‌هاي مختلف اجرا نشان مي‌دهد كه در پسران اختلاف ميانگين از نظر آماري معني‌دار نيست (مقدار p به‌ترتيب در دو مرحله اجرا توسط آزمونگر اول و دوم عبارت است از: 33/0 = P و 56/0 = P)، اما در دختران بين ميانگين تعدادخطاهاي مرحله اول و دوم از نظر آماري اختلاف وجود دارد (مقدار p به ترتيب در دو مرحله اجرا توسط آزمونگر اول و دوم عبارت است از: 002/0 P و 1= P). </p><p><strong>نتيجه‌گيري:</strong> اين يافته‌ها نشان مي‌دهد آزمون مورد نظر از روايي و اعتبار بالايي برخوردار است و مي‌توان از آن در پژوهشهاي مورد نظر و بررسي ارتباط ساختار هجايي كلمه و خطاهاي هجي كردن استفاده نمود. </p> <p><strong>Objective:</strong> The aim of this study is provide a test to examine the effect of word length on spelling errors and determination of its validity and reliability. </p><p><strong>Materials &amp; Methods:</strong> This study is a descriptive and validity assessment research. The samples selected by non probability sampling from the 8th territory of ministry of education (one class from girlish school and one class from boyish school). At the first, the words of Farsi book were analyzed based on word length (the number of syllables), then 241 out of 494 words were selected. They included every syllabic structure such as 1-5 syllabic words. Different experts like speech and language pathologist, linguists and teachers scored those words. Finally 40 words selected as words of test and dictated to students at first grade by 2 testers during 2 stages separately. Errors were determined and analyzed by using pearsonian correlation coefficient and paired T – test.<strong> </strong></p><p><strong>Results:</strong> The findings show the coefficient correlation between different performances is high. In boys there is no difference between mean of the number errors in different performances (the amounts of P are P= 0/33 &amp; P=0/56 in 2 administrations by two testers) but in girls there is (the amounts of P are P=0/002&amp;P=1 in 2 administrations by two testers). It can be because of difference between boys and girls in spelling or condition of test. </p><p><strong>Conclusion:</strong> These findings show this test have high validity and reliability. </p> آزمون هجی کردن / دیکته / پایه اول ابتدایی Spelling test /First grade of primary school / Dictation 31 38 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-157&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Soleymani Z. (M.Sc.) زهرا سليماني E-mail: soleymaniz@tums.ac.ir 55003194753284600838 Yes Sayahi F. (B.Sc.) فاطمه سياحي 55003194753284600839 No Jalaii Sh. (M.Sc.) شهره جلالي 55003194753284600840 No

fa بررسي و مقايسه كنش‌پريشي در سالمندان مبتلا به دمانس نوع آلزايمر و سالمندان سالم عمومى General پژوهشی Original <p><strong>هدف:</strong> بسياري از بيماران مبتلا به آلزايمر در مراحل اوليه بيماري، علاوه بر نقايص حافظه و زبان پريشي، كنش پريش هستند كه مي‌تواند باعث بروز اختلالاتي در زندگي روزمره آنان گردد. هدف از تحقيق حاضر بررسي وجود هرگونه كنش‌پريشي و نوع آن در سالمندان مبتلا به دمانس نوع آلزايمر در مراحل اوليه و مقايسه آن با گروه سالمندان سالم (كنترل) مي‌باشد. </p><p><strong>روش بررسي:</strong> اين تحقيق از نوع تحليلي مورد - شاهدي مي‌باشد. تعداد 14 بيمار سالمند مبتلا به دمانس از نوع آلزايمر و 20 نفر سالمند سالم كه از نظر سن و تحصيلات با آنها همتا شده بودند مورد مطالعه قرار گرفتند. بيماران از بين مراجعان به انجمن آلزايمر و با تشخيص روانپزشك از بين افراد با دمانس خفيف تا متوسط (27-15MMSE= ) بصورت هدفمند انتخاب شده و با سالمندان سالم (30-25 = MMSE) مقايسه گرديدند. روي افراد هر دو گروه آزمون كنش‌پريشي (نيلي پور، 1384) اجرا گرديد. اين آزمون شامل چهار زيرآزمون حركات مفهومي، حركت‌هاي مفهومي اشاره با دست، حركت‌هاي دهاني و تنفسي و حركت‌هاي تقليدي كار با اشيا مي‌باشد. داده‌ها با استفاده از آزمون كولموگروف – اسميرنوف، من – ويتني، آزمون تي و ضريب همبستگي پيرسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. </p><p><strong>يافته‌ها:</strong> نتايج نشان داد كه نمرات آزمون كنش‌پريشي در دو گروه بيمار و كنترل تفاوت معني‌داري دارد(001/0 P<). به طوري كه بيماران آلزايمر، مبتلا به كنش‌پريشي و افراد سالمند سالم، غير مبتلا به كنش‌پريشي تشخيص داده شدند. علاوه بر اين مقايسه نمرات افراد بيمار در زير آزمون‌هاي مختلف آشكار كرد كه نمرات آنان در زير آزمون حركات مفهومي از همه زيرآزمون‌هاي ديگر كمتر (كنش‌پريشي بيشتر) و تفاوت آن معنادار مي‌باشد(001/0 P<). همچنين نمرات بيماران در زيرآزمون حركت‌هاي دهاني و تنفسي از همه زيرآزمون‌ها بيشتر (كنش‌پريشي كمتر) و تفاوت آن معنادار است (001/0 P<). </p><p><strong>نتيجه‌گيري:</strong> كنش‌پريشي به عنوان يكي از علائم عصب روانشناختي در مراحل اوليه بيماري آلزايمر قابل بررسي است و مي‌تواند به صورت تكميلي براي تأييد تشخيص افتراقي به كار رود. بررسي زير گروه‌هاي كنش‌پريشي نيز مي‌تواند در تعيين نوع كنش‌پريشي، فهم اختلالات مشاهده شده و راه‌هاي احتمالي توان بخشي آنان كمك كند. </p> <p><strong>Objective:</strong> In addition to memory deficits and aphasia, many patients with Alzheimer’s disease (AD) are apraxic which may bring about disturbances in their daily living. The purpose of present study was investigating the presence of any apraxic disorder in patients with senile dementia of Alzheimer type (SDAT) and comparison with normal aged people. </p><p><strong>Materials &amp; Methods:</strong> In this case – control and analytical study 14 SDAT patients were compared with 20 normal ageing people that they were matched with patients according to age and education. Patients were selected from Iranian Alzheimer Association clients with psychiatrist diagnostic confirmation and MMSE scores between 15-27 and compared with controls with MMSE scores between25-30. Apraxia Test (Nilipour, 2005) was administered on both groups. The Test included 4 subtests: conceptual movements gestured conceptual movements, oral and respiratory movements &amp; pantomime of movements of object manipulations. Data was analyzed by using Kolmogoroff – Smirnoff test, Man – Witney, T-test for independent groups and pearsonian correlation coefficient. </p><p><strong>Results:</strong> Findings showed that apraxia scores were significantly (P< 0/001) different between groups so that (SDAT) patients were diagnosed as apraxic and controls were not. Besides, comparison of subtests scores of (SDAT) patients revealed that conceptual movements scores were significantly (P< 0/001) less than the other subtests (more apraxic) and oral and respiratory movements scores were significantly (P< 0/001) higher than the other subtests (less apraxic). </p><p><strong>Conclusion:</strong> Apraxia could be considered as one of the neuropsychological signs early in the disease development. It can be applied complementarily for differential diagnosis. Also apraxia subgroup scoring could be used for apraxia categorization, understanding observed disorders and determining possible rehabilitation ways. </p> كنش‌پريشي / سالمند / دمانس نوع آلزايمر / زبان پريشي / اختلال حافظه Apraxia / Aged People / Senile dementia of Alzheimer type / Aphasia 39 43 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-158&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa adegari F. (M.Sc.) فريبا يادگاري E-mail: faribayadegari@ yahoo.com 55003194753284600841 Yes Omravani M. (B.Sc.) مرضيه عمرواني 55003194753284600842 No Shirinbayan P. (M.Sc.) پيمانه شيرين بيان 55003194753284600843 No Naeimi P. (M.D.) پريوش نعيمي 55003194753284600844 No

fa تأثير مداخلات كاردرماني بر مهارتهاي بينايي- حركتي كودكان داراي اختلال ويژه يادگيري در مقطع ابتدايي عمومى General پژوهشی Original <p><strong>هدف:</strong> بررسي و تشخيص اختلال بينايي- حركتي در كودكان با اختلال ويژه يادگيري و كاربرد مداخلات كاردرماني در جهت ارتقا و بهبود اين مهارت، مي‌تواند در بهبود وضعيت خواندن و نوشتن اين كودكان مؤثر واقع شود. هدف از مطالعه حاضر، بررسي تأثير مداخلات كاردرماني بر مهارتهاي بينايي- حركتي كودكان داراي اختلال ويژه يادگيري در مقطع ابتدايي مي‌باشد. </p><p><strong>روش بررسي:</strong> مطالعه حاضر به روش تجربي و مداخله‌اي مي‌باشد. براي انجام اين پژوهش، 23 كودك با اختلال ويژه يادگيري (پايه دوم، سوم و چهارم) از مراجعين به مركز مشكلات ويژه يادگيري شهر تهران، انتخاب شدند. اين كودكان از نظر بينايي و شنوايي سالم و بهره هوشي آنها طبيعي بود. نمونه‌ها بطور تصادفي به دو گروه مداخله (11 نفر) و مقايسه يا شاهد (12 نفر) تقسيم شدند. مهارتهاي بينايي- حركتي كليه نمونه‌ها ابتدا توسط آزمون مهارتهاي بينايي- حركتي (TVMS-R) مورد ارزيابي قرار گرفت. سپس مداخلات كاردرماني در گروه مداخله صورت گرفت و مجدداً توسط آزمون TVMS-R ارزيابي هر دو گروه انجام و با استفاده از آزمون تي زوجي و تي مستقل مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. </p><p><strong>يافته‌ها:</strong> در بررسي نمره كل آزمون، اختلاف معناداري در گروه مقايسه، قبل و بعد از مداخله داده نشد (4/0=P)، اما در گروه مداخله اختلاف معناداري ديده شد (001/0P<). در بررسي مجموع نمرات طبقه 2، 5 و 7 نيز كه علاوه بر مهارتهاي يكپارچگي بينايي- حركتي و تثبيت چشمي بيشتر نيازمند مهارتهاي بينايي- فضايي هستند، تأثير معنادار مداخلات كاردرماني ديده شد (001/0P<) و بررسي مجموع نمرات طبقات 1، 3، 4، 6 و 8 نشان داد كه مداخلات كاردرماني تأثير معناداري بر مجموع اين طبقات و در نتيجه مهارتهاي تجزيه و تحليل بينايي داشته است (005/0P<). </p><p><strong>نتيجه گيري:</strong> مداخلات كاردرماني بر مهارتهاي بينايي- حركتي و اجزاي آن (يكپارچگي بينايي- حركتي، تجزيه و تحليل بينايي و بينايي- فضايي و تثبيت چشمي) در كودكان دچار اختلال ويژه يادگيري مراجعه كننده به مركز مورد نظر، بطور معناداري مؤثر بوده است. </p> <p><strong>Objective:</strong> Visual-motor skill is a part of visual perception which can integrate visual processing skills to fine movements. Visual-motor dysfunction is often to cause problems in copying and writing. The purpose of this study is investigation of occupational therapy interventions effect on the visual-motor skill in children with learning disorders. </p><p><strong>Materials &amp; Methods:</strong> In this interventional and experimental study, 23 students with learning disorders (2nd, 3rd, 4th grade) were selected and they were divided (through Randomized Block Method) into two groups, 11 persons as intervention group and the others as the control group (12 people). Both groups were administered the “Test of Visual-Motor Skills- Revised”(TVMS-R). Then case group received occupational therapy interventions for 16 sessions and two groups were administered by TVMS-R again. Data was analyzed by using paired T-test and independent T-test. </p><p><strong>Results:</strong> Total mark of TVMS-R demonstrated statistically significant difference in visual-motor skills between case and control groups(P<0/001). This test has 8 categories. Total mark of 1, 3,4,6,8 categories demonstrated that occupational therapy had significant effect on visual analysis skills (P<0/005). Total mark of 2, 5, 7 categories demonstrated that occupational therapy had significant effect on visual-spatial skills (P<0/001). <strong></strong></p><p><strong>Conclusion:</strong> Occupational therapy interventions had significant effect on the visual-motor skills and its items (visual-spatial, visual analysis, visual-motor integration and eye fixation skills). </p> اختلالات يادگيري / مهارتهاي بينايي- حركتي / مداخلات كاردرماني Learning Disorders / Visual-motor skills / Occupational Therapy interventions 44 49 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-159&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mandani B. (M.Sc.) بتول ماندني E-mail: gmanaot@yahoo.com 55003194753284600845 Yes Sazmand A.H.(Ph.D.) علي حسين سازمند 55003194753284600846 No Farahbod M. (M.Sc.) مژگان فرهبد 55003194753284600847 No Karimloo M. (Ph.D.) مسعود كريملو 55003194753284600848 No Mandani M. (M.Sc.) ماشاءا... ماندني 55003194753284600849 No

fa تعيين ضريب پايايي دستورالعمل كنترل حركتي دهان/گفتار رابينز-كلي در جامعه كودكان فارسي زبان اصفهاني و ارائه برخي از نمرات هنجار آنها عمومى General پژوهشی Original <p><strong>هدف: </strong>بررسي حاضر با هدف ارائه يك ارزيابي جامع و كامل از ساختمان و عملكرد حركتي مكانيسم گفتار در كودكان پيش‌دبستاني شكل گرفت. </p><p><strong>روش بررسي:</strong> اين مطالعه در بخش اول بصورت توصيفي و اعتبارسنجي و در بخش دوم بصورت مقطعي مقايسه‌اي انجام شد. پس از ترجمه و اعتباريابي «پروتكل كنترل حركتي دهان- گفتار رابينز و كلي» طي يك مطالعه مقدماتي، اين دستورالعمل به منظور ارزيابي عملكرد راه صوتي براي 300 كودك 3 تا 6 ساله فارسي زبان اصفهاني كه به شيوه تصادفي و خوشه‌اي از بين مهدكودكها و آمادگيها انتخاب و به سه گروه تقسيم شده بودند، اجرا شد. از معيار آلفاي كرونباخ براي تعيين ضريب پايايي و براي گزارش هنجارها از ارائه ميانگين و انحراف معيار استفاده شده است. برخي از تفاوتهاي مشاهده شده ميان گروههاي سني مختلف نيز با آزمونهاي تي و آنووا مورد تحليل قرار گرفت.<strong> </strong></p><p><strong>يافته‌ها:</strong> نمرات كودكان 5 تا 6 ساله در اغلب متغيرهاي عملكردي به طور معناداري بيشتر از ساير گروههاي سني بود (001/0 P<). ضريب پايايي فرم پروتكل نيز به تفكيك گروههاي سني و دو متغير تركيبي نمره كل ساختمان از 19/0 تا 59/0 و ‌نمره‌كل عملكرد اندامهاي گفتاري از 75/0 تا 80/0 گزارش شد. </p><p><strong>نتيجه‌گيري:</strong> عملكردهاي گفتاري كودكان با افزايش سن افزايش يافته كه نشان از بلوغ عصبي و مهارتي كودكان بزرگتر در اجراي عملكردهاي دهاني و گفتاري دارد. اين پروتكل در مقايسه با ساير ارزيابي‌هاي موجود مي‌تواند ارزيابي صحيح تري از مكانيسم دهان- حنجره در ديزارتري دوران كودكي ارائه داده و براي آپراكسي رشدي گفتار نيز معرف بهتري نسبت به ساير تستهاي موجود مي‌باشد. با توجه به بالا بودن ضرايب پايايي ‌نمره‌كل عملكرد اندامهاي گفتاري در گروههاي مختلف سني، مي‌توان از اين بخش از پروتكل در تحقيقات و امور باليني استفاده مطلوب نمود. </p> <p><strong>Objective:</strong> Current study took place in order to deliver a comprehensive assessment of oral and speech motor abilities in verbal and non-verbal tasks in normally children based on oral/speech motor control protocol and determination of this protocol validity and reliability after translation. <strong></strong></p><p><strong>Materials &amp; Methods:</strong> First stage of this research was a descriptive study and validity assessment and in second stage it was done cross – sectional and comparatively. After translating the protocol into Farsi, some items relating to speech coordinated movements were modified to conform in Farsi. Three hundred normally Farsi speaking children were selected by radom sampling from day care centers and preschool classes. The means and standard deviations of the main variables were computed and some comparisons were analyzed by using one-way ANOVA. </p><p><strong>Results:</strong> The scores of 5-6 years children usually was more than other groups and their difference was significant (P<0/001). Reliability coefficient of protocol in different age groups were 0/19-0/59 in TSS and 0/75-0/80 in TFS. </p><p><strong>Conclusion:</strong> The results imply a meaningful increase in TFS, and MPT scores by age groups and decrease in TSS and imply increase in speech functions. This protocol can be used in researches and clinical evaluations. </p> ارزيابي حركتي گفتار / كودكان / روایی / پایایی / گفتار درمانی Motor speech assessment / Children / Validity and Reliability / Speech Therapy 50 56 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-160&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Kazemi Y. (M.Sc.) يلدا كاظمي E-mail: kazemi@rehab.mui.ac.ir 55003194753284600850 Yes Derakhshandeh F. (M.Sc.) فاطمه درخشنده 55003194753284600851 No

fa سنجش ميزان اثر بخشي توانبخشي رواني بر كودكان داراي معلوليت جسمي و ذهني عمومى General پژوهشی Original <p><strong>هدف:</strong> با توجه به اينكه بومي كردن مدل‌هاي توانبخشي از اهميت خاصي برخوردار است؛ در اين مطالعه ضمن معرفي توانبخشي رواني ژاپني، ميزان اثر بخشي آن بر كودكان داراي معلوليت جسمي و ذهني سنجيده مي‌شود.<strong> </strong></p><p><strong>روش بررسي:</strong> در اين پژوهش شبه تجربي از نوع قبل و بعد، با انتخاب 120 نفر كودك 5 تا 10 ساله داراي معلوليت‌هاي فلج‌مغزي (CP) و كم‌توان ذهني (MR) بصورت نمونه‌هاي در دسترس از كلينيكهاي توانبخشي تهران، با انجام تكنيك‌هاي توانبخشي رواني به روش ژاپني (دوسا) به مدت سه ماه شامل 24 جلسه يكساعته درماني براي هر كودك و جمعاً 2880 جلسه درماني، وضعيت قبل و بعد از مداخله كودكان مورد مقايسه قرار گرفت. كودكان مبتلا به فلج مغزي جهت بررسي تأثير انجام تكنيكهاي دوسا بر وضعيت ستون فقرات و متغيرهاي قابل سنجش قوس گردن، پشت، كمر و وضعيت لگن و كودكان كم‌توان ذهني جهت بررسي تأثير انجام تكنيكهاي دوسا بر وضعيت بدن و حركت و چكونگي تعامل اجتماعي آنها، مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل كيت سنجش، پرسشنامه تعامل اجتماعي و ابزارتصويري ترسيمي بود. داده‌هاي حاصل با انجام آزمونهاي آماري ويلكاكسون و آنووا مورد تجزيه تحليل قرار گرفت. </p><p><strong>يافته‌ها:</strong> تكنيكهاي درماني دوسا بطور معناداري بر بهبود وضعيت ستون فقرات و قوسهاي گردن، پشت و كمر كود كان مبتلا به فلج مغزي مؤثر بوده است (005/0 P<). همچنين در مورد كودكان كم‌توان ذهني، وضعيت بدن و حركت آنان بعد از مداخله با توجه به نتيجه آزمون آنووا نسبت به قبل از مداخله اختلاف معناداري نشان نداد (237/0 = P). تعامل اجتماعي آنان بخصوص تعامل با خانواده بعد از تمرينات پيشرفت چشمگيري داشت (001/0 P<). </p><p><strong>نتيجه‌گيري:</strong> بطور كلي با توجه به شواهد آماري، تصويري و باليني اين تحقيق مي‌توان نتيجه گرفت كه تمرينات برنامه توانبخشي رواني دوسا بر بهبود وضعيت بدني و رواني كودكان مبتلا به فلج مغزي و كم‌توان ذهني مؤثربوده است و مي‌توان از آن بعنوان يك روش تكميلي در درمان استفاده كرد. </p> <p><strong>Objective:</strong> As it is important to localize the different models of rehabilitations, in this study we introduce the Japanese psychological rehabilitation (Dohsa-Hou) and examine the effect of Dohsa Hou on the physical and mental state of children with disability. </p><p><strong>Materials &amp; Methods:</strong> In this Quasi-experimental with pre-post study design, totally 120 convenient children with cerebral palsy (CP) and mental retardation (MR) (60 CP and 60 MR) from rehabilitation centers in Tehran (age from 5 to 10 years old) were participated. Each child had 24 sessions of one hour therapy during 3 months (total 2880 sessions). In this interventional study, the effect of Dohsa in improvement of spinal curve situation and improvement in static stability in hip complex in children with cerebral palsy, and also the effect on the posture, movement and social interaction level of children with mental retardation were measured. The assessment package (flexible curve &amp; clinometric device), Social interaction questionnaire and drawing devices were used as tools of study. Data was analyzed by using Willcoxon and ANONA tests. <strong></strong></p><p><strong>Results:</strong> The findings showed that in children with cerebral palsy, the pre and post data analysis indicated a significant differences (P<0/05) which show the improvement of spinal curve situation and improvement in static stability in hip complex decrees of abnormal postural ton. In children with mental retardation, their posture and movement improved according to the expert’s ratings (P=0/237) and their level of social interaction changed (P<0/001), specially the level regarding parents and friends. </p><p><strong>Conclusion:</strong> From the clinical observation and data analysis, we can suggest that Dohsa-hou is an effective method of rehabilitation for physically and mentally disorder children and can be used beside other methods of therapy as a complementary method </p> دوسا- هو / توانبخشي رواني / كودكان فلج مغزي / كودكان كم‌توان ذهني / تعامل اجتماعي Dohsa-Hou / Psycho-rehabilitation / Children with cerebral palsy/ children with mental retardation / social interaction 57 62 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-161&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Dadkhah A. (Ph.D.) اصغر دادخواه E-mail: asgaredu@uswr.ac.ir 55003194753284600852 Yes

fa رابطه تحليل فضايي با دست‌نويسي در دانش‌آموزان كم‌توان ذهني شهرري(1385) عمومى General پژوهشی Original <p><strong>هدف:</strong> يكي از مشكلات رايج در مدارس كودكان كم‌توان ذهني اختلالات دست‌نويسي است. هدف از اين پژوهش بررسي ارتباط تحليل فضايي و دست‌نويسي در دانش‌آموزان كم‌توان ذهني است. </p><p><strong>روش بررسي:</strong> در اين پژوهش كه از نوع مطالعات توصيفي مقطعي و به روش همبستگي است، كليه 126 دانش‌آموز كم‌توان‌ذهني (53 دختر و 73 پسر) در دامنه سني 9 تا 19 سال كه در سال تحصيلي 85-1384 در پايه‌هاي اول تا پنجم ابتدايي در مدارس استثنايي شهرري مشغول به تحصيل بودند، به روش تمام شمار شركت نمودند. براي همه دانش‌آموزان چك ليست دست‌نويسي محقق ساخته و نيز خرده‌آزمون طراحي با مكعب‌هاي وكسلر اجرا شد. داده‌ها با استفاده از آزمونهاي آماري تي مستقل، يومن ويتني، كروسكال واليس و همبستگي اسپيرمن مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. </p><p><strong>يافته‌ها:</strong> ضريب همبستگي ثانوي كندال نوع C نشان داد كه بين دست‌نويسي و تحليل فضايي رابطه مثبت معني‌دار وجود دارد (305/0=r و 0001/0P<). همچنين تحليل فضايي با اندازه حروف نسبت به هم (007/0P<)، با اندازه كل نوشته (0001/P<) و با روي خط نويسي(002/0P<) رابطه مثبت معني‌دار دارد. </p><p><strong>نتيجه‌گيري:</strong> وجود ارتباط بين تحليل فضايي و دست‌نويسي مبين اين امر است كه به منظور بهبود خوانايي دست‌نويسي دانش‌آموزان كم‌توان ذهني در مقوله‌هاي اندازه حروف نسبت به هم، اندازه كل نوشته و روي خط نويسي، مداخلات درماني در زمينه تحليل فضايي الزامي است. </p> <p><strong>Objective:</strong> Handwriting difficulty is a common problem in mentally-retarded students. This article investigates the relationship between handwriting and spatial analysis. </p><p><strong>Materials &amp; Methods:</strong> One hundred and twenty six mentally- retarded students (53 girls and 73 boys) ranging from 9 to 19 years old from two exceptional children schools in Shahr-e-Rey participated in this cross – sectional and descriptive survey. A handwriting check-list made by the researcher along with the subtest of designing with cubic from Wechsler scale (WISC-R) was executed on all of the students. Data was analyzed by using Independent T-test, U-Man Witeny, Kruskal-Wallis and Spearman correlation coefficient. </p><p><strong>Results:</strong> Correlation coefficient showed that there is a significant relationship between handwriting scores and spatial analysis scores(r=0/305, p<0/0001). Also spatial analysis has significant relationship with size of letters in relation with each other (p<0/007), with size of handwriting (p<0/0001) and with writing on the line (p<0/002). </p><p><strong>Conclusion:</strong> In order to developing handwriting legibility of mentally- retarded students in factors: size of letters in relation with each other, size of handwriting and writing on the line, the therapists must train mentally-retarded students with spatial analysis exercises. </p> تحليل فضايي / دست‌نويسی / دانش‌آموز كم‌توان ذهنی Spatial analysis / Handwriting / Mentally-retarded student / Exceptional children 63 68 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-162&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Hadavandkhani F. (M.Sc.) فاطمه هداوندخاني E-mail: fhadavandkhani@yahoo.com 55003194753284600853 Yes Bahrami H. (Ph.D.) هادي بهرامي 55003194753284600854 No Behnia F. (M.Sc.) فاطمه بهنيا 55003194753284600855 No Farahbod M. (M.Sc.) مژگان فرهبد 55003194753284600856 No Salehi M. (Ph.D.) مسعود صالحي 55003194753284600857 No

fa نقش حافظه آشكار وحافظه ضمني در افراد مبتلا به لكنت عمومى General پژوهشی Original <p><strong>هدف:</strong> لكنت يكي از شايع ترين اختلالات گفتاري است. با اين وجود علت آن به درستي مشخص نيست. آسيب عملكردهاي شناختي همچون حافظه هيجاني و توجه يكي از عوامل مهم آن به شمار مي‌رود. در اين تحقيق بعنوان هدف اصلي، عملكرد حافظه آشكار و حافظه ضمني بين افراد مبتلا به لكنت و افراد عادي مورد مقايسه قرار گرفته و همچنين بصورت جنبي ميزان اضطراب و افسردگي در اين دو گروه مقايسه شده است. </p><p><strong>روش بررسي:</strong> اين مطالعه ازنوع تحليلي مورد- شاهدي تحليلي مي‌باشد. تعداد 30 نفر افراد مبتلا به لكنت به عنوان آزمودني با انتخاب هدفمند از نمونه‌هاي در دسترس و مراجعه كننده به كلينيك‌هاي گفتار درماني تهران و 30 نفر افراد عادي به عنوان گروه شاهد از طريق همتاسازي با گروه مورد بر اساس سن، جنس، تحصيلات و دوزبانگي مورد مقايسه قرار گرفتند. براي بررسي عملكرد حافظه آشكار از آزمون «يادآوري نشانه‌اي» و براي بررسي عملكرد حافظه ضمني از آزمون «تكميل كردن ريشه واژه» و براي سنجش ميزان اضطراب و افسردگي افراد از پرسشنامه سلامت عمومي (28 GHQ) استفاده شد. سپس متغيرهاي تعداد واژه‌هاي با بار عاطفي مثبت و منفي در حافظه آشكار و حافظه ضمني و نيز نمره ميزان اضطراب و افسردگي با استفاده از آزمونهاي آماري تي مستقل، تي زوجي، من ويتني و ويلكاكسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. </p><p><strong>يافته‌ها:</strong> نتايج نشان داد كه افراد مبتلا به لكنت واژه‌هاي با بار عاطفي مثبت درحافظه آشكار را به طور معني‌داري نسبت به افراد عادي كمتر بازشناسي مي‌كنند. همچنين افراد مبتلا به لكنت در آزمون‌هاي حافظه آشكار وحافظه ضمني، واژه‌هاي با بار عاطفي منفي را بيشتر از واژه‌هاي با بار عاطفي مثبت بازشناسي مي‌كنند (05/0P<). علاوه بر اين مشخص شد كه ميزان اضطراب افراد مبتلا به لكنت به طور معناداري بيشتر از افراد عادي بود(001/0P<)، همچنين ميزان افسردگي افراد مبتلا به لكنت بيشتر از افراد عادي بود ولي تفاوت آنها معنادار نبود (05/0P>). </p><p><strong>نتيجه‌گيري:</strong> با توجه به نقش عملكردهاي شناختي از جمله حافظه هيجاني در برنامه‌ريزي حركتي گفتار و مشاهده تفاوت درعملكرد حافظه هيجاني مثبت و منفي بين افراد لكنتي و عادي در اين مطالعه، به نظر مي‌رسد كه توجه به مقوله حافظه هيجاني در بازتواني افراد مبتلا به لكنت مي‌تواند مؤثر واقع شود. </p> <p><strong>Objective:</strong> Stuttering is one of the most common speech disorders. However, its etiology is poorly understood, and is likely to be heterogeneous. Impairment of cognitive functions such as emotional memory and attention is one of the important factors. The aim of this research is to compare explicit and implicit memory between stutterers and normal individuals and also comparison of anxiety and depression between 2 groups. </p><p><strong>Materials &amp; Methods:</strong> This is a case-control and analytical research.The participated individuals in this research were 30 male and female stutterers and the same number as the matched control group. The control group was matched for gender, age, education and bilingualism. The cue recall task performed to investigate explicit memory and the word stem completing task for implicit memory. The anxiety and depression of the individuals were measured by using general Hygiene Questionnaire (GHQ28) in this study. The performance of the individuals was measured based on positive and negative words in explicit and implicit memory and was compared with anxiety and depression score they obtained. Data was analyzed by using independent T-test, paired T-test, U-Man Witney and Willkaxon test. </p><p><strong>Results:</strong> The data indicated that stutterers recognized less emotionally positive words in explicit memory as compared with nonstutterers. Also, stutterers recognized more emotionally negative words as compared with emotionally positive words in explicit and implicit memory tasks (P<0/05). Additionally, stutterers showed more anxiety and depression as compared to nonstutterers. This difference was significant except for depression (P<0/001 &amp; P>0.05). </p><p><strong>Conclusion:</strong> Taking into consideration the role of cognitive functions including emotional memory in motor speech programming and the difference in the function of positive versus negative emotional memories between stutterers and nonstutterers in this research, the role of emotional memory can be considered as an important factor in stutterers. </p> لكنت / حافظه آشكار / حافظه ضمني / واژه‌هاي با بار عاطفي مثبت / واژه‌هاي با بار عاطفي منفي Stuttering / Explicit memory / Implicit memory / Emotionally positive words / Emotionally negative words / Emotional memory 69 72 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-163&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Karimi Javan G. (M.Sc.) گلاويژ كريمي جوان E-mail: gelavizh2003@yahoo.com 55003194753284600858 Yes Nilipour R. (Ph.D.) رضا نيلي پور 55003194753284600859 No Ashayeri H. (Ph.D.) حسين عشايري 55003194753284600860 No Yadegari F.(M.Sc.) فريبا يادگاري 55003194753284600861 No Karimloo M. (Ph.D.) مسعود كريملو 55003194753284600862 No

fa تأثير تكنيك آرامسازي پيشرونده عضلاني بر فعاليتهاي روزمره زندگي در بيماران مبتلا به مولتيپل‌اسكلروزيس عمومى General پژوهشی Original <p><strong>هدف:</strong> بيماري مولتيپل اسكلروزيس يكي از شايعترين بيماريهاي سيستم عصبي مركزي با ماهيت مزمن و غير قابل پيش بيني و روندي رو به افزايش است. هدف از اين مطالعه بررسي تأثير تكنيك آرامسازي پيشرونده عضلاني بر فعاليتهاي روزمره زندگي بيماران مبتلا به مولتيپل‌اسكلروزيس مي‌باشد. </p><p><strong>روش بررسي:</strong> اين پژوهش يك مطالعه مداخله‌اي و تجربي است كه پس از انتخاب 66 نفر با نمونه‌گيري هدفمند و به روش در دسترس، نمونه‌ها به صورت تصادفي به دو گروه شاهد و آزمون تخصيص داده شدند. پس از يك جلسه آشنا‌سازي نمونه‌ها با اهداف و روش مداخله و 63 جلسه اجراي تكنيك توسط گروه آزمون در مدت دو ماه، درحاليكه براي گروه شاهد هيچگونه مداخله‌اي انجام نشده بود، دو گروه مورد مقايسه قرار گرفتند. ابزارهاي جمع‌آوري اطلاعات شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافيك، پرسشنامه فعاليتهاي روزمره زندگي وچك ليست‌هاي خود گزارش دهي بود. داده‌‌هاي خام با آزمونهاي آماري تي زوجي، تي مستقل، آناليز واريانس و تعيين همبستگي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. </p><p><strong>يافته‌ها:</strong> بر اساس نتايج حاصل، تفاوت معني‌داري بين ميانگين امتياز كل و امتياز ابعاد فعاليتهاي روزمره زندگي قبل و بعد از مداخله در گروه آزمون وجود داشت(001/0P<)، ولي در مورد گروه شاهد اين تفاوت معني‌دار نمي‌باشد(253/0 P). بين ميانگين امتياز كل و امتيازات ابعاد مختلف فعاليتهاي روزمره زندگي، يك ماه و دو ماه بعد از مداخله اختلاف معني‌داري بين دو گروه شاهد و آزمون ديده شد(05/0P<). همچنين تفاوت معني‌داري بين ميانگين امتيازات بعد اجتماعي فعاليتهاي روزمره زندگي در سه بار اندازه‌گيري بين دو گروه بدست آمد(02/0P<). در حاليكه اين آزمون بين ميانگين امتيازات سه بعد ديگر (فيزيكي، حسي، شخصي) فعاليتهاي روزمره زندگي و امتياز كل تفاوت معني‌داري را نشان نمي‌دهد(095/0 P.). </p><p><strong>نتيجه‌گيري:</strong> با توجه به يافته‌هاي اين پژوهش مي‌توان نتيجه گرفت كه اجراي تكنيك آرامسازي پيشرونده عضلاني در بيماران مبتلا به مولتيپل‌اسكلروزيس عملي است و اجراي اين تكنيك باعث ارتقاء سطح فعاليتهاي روزمره زندگي اين بيماران مي‌گردد. </p> <p><strong>Objective:</strong> Multiple Sclerosis (MS) is one of the most common chronic unpredictable demyelinization diseases of the Central Nervous System (CNS). The aim of this study is to assess the effect of applying the Progressive Muscle Relaxation on activities of daily living of Multiple Sclerosis patients. </p><p><strong>Materials &amp; Methods:</strong> This is a interventional and experimental study. Sixty six Multiple Sclerosis patients were selected with non probability sampling according to specific criteria then assigned to experimental and control groups (33 patients in each group) with random allocation. Data collector tools included: demographic questionnaire, ADL-MS questionnaire and self report checklists. Progressive Muscle Relaxation (PMR) performed for 63 sessions by experimental group during two months but no intervention was done for control group. Data was analyzed by suing statistical analysis such as paired T-test, independent T-test, ANOVA and correlation coefficient determination.<strong> </strong></p><p><strong>Results:</strong> The findings showed that there is no significant difference between two groups in mean scores of ADL before the study (P>0/05) but there are significant differences, within one and two months after intervention (P<0/05). ANOVA test with repeated measurements showed that there is a significant difference in mean score of social dimension of ADL between two groups in 3 times (P<0/02), but no significant difference in mean scores of another dimensions of ADL (physical, sensory, intimacy) and whole ADL (P³0/095). </p><p><strong>Conclusion:</strong> The results of this study show that Progressive Muscle Relaxation (PMR) is practically feasible and may be associated with Activities of Daily Living (ADL) increase in Multiple Sclerosis (MS) patients. Therefore, applying such technique can promote Multiple Sclerosis patients Activities of Daily Living. </p> آرامسازی پیشرونده عضلانی / فعالیتهای روزمره زندگی / مولتیپل‌اسکلروزیس / سيستم عصبي مركزي Progressive Muscle Relaxation / Activity of Daily Living / Multiple Sclerosis 73 80 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-164&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Ghaffari S. (M.Sc.) سميه غفاري 55003194753284600833 No Ahmadi F. (Ph.D.) فضل ا... احمدي E-mail: ahmadif@modares.ac.ir 55003194753284600834 Yes Nabavi M. (M.D.) سيد مسعود نبوي 55003194753284600835 No Memarian R. (Ph.D.) ربابه معماريان 55003194753284600836 No Kazemnejad A. (Ph.D.) انوشيروان كاظم نژاد 55003194753284600837 No

fa بررسي اجمالي اثرات مانيپولاسيون و موبيليزاسيون ستون فقرات عمومى General مروری Review مانيپولاسيون و موبيليزاسيون دو شكل متفاوت از درمانهاي دستي محسوب شده كه بطور شايع در درمان اختلالات عضلاني -اسكلتي مورد استفاده قرار مي‌گيرند. تشخيص افتراقي اين دو روش درماني اغلب با استناد به پارامترهاي بيومكانيكي خاصي نظير حداكثر نيرو، مدت زمان و ميزان جابجايي انجام مي‌پذيرد. البته تابحال تحقيقات كمي برروي افتراق دو روش مزبور از نقطه نظر سازوكارهاي نورولوژيك يا كارآيي باليني صورت گرفته است. مانيپولاسيون به ويژه موجب تحريك گيرنده‌هاي موجود در عضلات بين مهره‌اي عمقي گشته، در حاليكه روشهاي موبيليزاسيون اكثراً برروي عضلات محوري سطحي تأثير مي‌گذارند. Manipulation and mobilization are two different forms of manual therapy commonly employed in the management of musculoskeletal disorders. Spinal manipulation and mobilization are often distinguished from one another by reference to certain biomechanical parameters such as peak force, duration and magnitude of translation. However, as of yet, there is relatively little research which distinguishes between them in terms of neurological mechanisms or clinical effectiveness. Manipulation may particularly stimulate receptors within deep inter-vertebral muscles, while mobilization techniques most likely affect more superficial axial muscles. 81 86 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-165&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Akhbari B. (Ph.D.) بهنام اخباري E-mail: akhbari@uswr.ac.ir 55003194753284600831 Yes Maroufi N. (Ph.D.) نادر معروفي 55003194753284600832 No

fa برنامه‌هاي مداخله به هنگام و شيرخواران پر خطر عمومى General مروری Review سرويس‌هاي مداخله به هنگام خدمات تشخيصي- درماني دركودكان در معرض تكامل غير طبيعي در سالهاي اول زندگي هستند كه در مواجهه با ناتواني‌هاي مشخص يا عوامل خطرساز طبي و روانشناختي همانند نارس بودن يا بي توجهي والدين مي‌باشند. در اين بحث به انواع ساختار بين بخشي و برنامه‌هاي پيگيري شيرخواران پر خطر اشاره ‌شده و نظرات رايج در خصوص اثربخشي اين روندها در پيشرفت تكامل كودك عنوان مي‌گردد. نقش متخصص كودكان در تيم پيگيري به عنوان مراقب، ارجاع دهنده، هماهنگ‌كننده تيم مداخله و در پاسخگويي به كودك- خانواده مطرح است. Early Intervention services are special services for children in their early years either with known developmental disabilities or with substantial biomedical or psychosocial risk factors for abnormal development (e.g., prematurity or parental neglect). This discussion describes the varying interdisciplinary components found in such programs, and the importance of participation by parents. The efficacy of these procedures in enhancing development has been defined by research. The pediatric role is described as surveillance, referral, interdisciplinary collaboration, ongoing pediatric care responsive to the needs of the child and family, and advocacy. مداخله به هنگام / شيرخوار پر خطر / برنامه پيگيري Early intervention / High risk infant / Follow-up program 81 85 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-166&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Soleimani F. (M.D.) فرين سليماني E-mail: fsoleimani@uswr.ac.ir 55003194753284600830 Yes