Quarterly Journal of Rehabilitation

fa بررسی تاثير تفريح درمانی بر مهارتهای اجتماعی بيماران مبتلا به اسکيزوفرنيای با سير طولانی بررسی تاثير تفريح درمانی بر مهارتهای اجتماعی بيماران مبتلا به اسکيزوفرنيای با سير طولانی عمومى General پژوهشی Original هدف: تفريح درمانی يکی از روشهای توانبخشی می‌باشد که در اين نوع درمان، درمانگر با مشارکت دادن مددجو در انواع فعاليتهای مختلف که جنبه‌ تفريحی و سرگرمی نيز دارند بدنبال دستيابی به اهدافی همچون بهبود مهارتهای اجتماعی می‌باشد. هدف اين تحقيق پاسخ به اين سئوال بوده است که آيا تفريح درمانی می‌تواند منجر به بهبود مهارتهای اجتماعی (رفتاری و ارتباطی) گردد؟ روش بررسی: دريک مطالعه مداخله‌ای از نوع قبل و بعد 45 مددجوی اسکيزوفرنيک با سير طولانی با روش نمونه‌گيری مبتنی بر هدف انتخاب و سپس کليه نمونه‌‌ها توسط ابزار اندازه گيری آسيب های وارده بر مهارتهای روزمره زندگی مورد ارزيابی قرار گرفتند، سپس مداخله تحقيق که شامل يک سفر تفريحی 10 روزه به شهر مشهد مقدس بود انجام گرديد و پس از آن مجدداً کليه نمونه‌ها توسط ابزار تحقيق مورد ارزيابی مجدد قرار گرفتند. جهت تجزيه و تحليل داده‌‌ها، ميانگين نمرات کسب شده مددجويان در ارزيابی‌های قبل و بعد با آزمون تی دانشجويی مورد بررسی قرار گرفت. يافته‌ها: از نظر آماری ميانگين نمرات مهارتهای ارتباط غيرکلامی، کلامی، رفتارهای مرتبط با ابراز وجود نسبت به قبل از مداخله افزايش يافته بود که از نظر آماری معنی دار بود (001 P <)، همچنين معيارهای مربوط به پرخاشگری و مشکلات رفتار اجتماعی نيز کاهش يافته بود که نسبت به قبل از مداخله از نظر آماری با بيش از 99 درصد اطمينان معنی دار بوده است (001 P < و 006 P <). نتيجه‌گيری: تفريح درمانی در بهبود وضعيت مهارتهای اجتماعی(ارتباطی و رفتاری) مددجويان اسکيزوفرنيک مؤثر است. Introduction: one of group interventions in rehabilitation of schizophrenic patients is recreational activities intervention, in this type of rehabilitation therapist participates patients in recreational activities and hobbies, which promotes activity of daily livings and social skills. Our purpose of this study was investigating the effectiveness of recreational interventions in schizophrenics’ social skills. Materials & Methods: in a before and after interventional study, 45 schizophrenic patients selected and assessed with Activity of Daily Living Skills Scale before intervention. Intervention was a recreational trip to MESHAD for ten days all of patients participate and work to prepare trip properties. They live, participate and work for 10 days together. Then after intervention again patients reassessed with Daily Living Skills Scale, and mean of before and after scores compared with paired T test. Results: Results showed means of score increase from116.87 to 135.49, comparing mean of before and after means with paired T test was significant. Conclusion: recreational interventions can promote social skills in schizophrenic patients. تفريح درمانی / توانبخشی روانی / اسکيزوفرنيا / مهارتهای اجتماعی تفريح درمانی / توانبخشی روانی / اسکيزوفرنيا / مهارتهای اجتماعی 0 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-44&slc_lang=fa&sid=fa فلاحی خشکناب مسعود فلاحی خشکناب Email: msflir@yahoo.com 55003194753284600225 Yes

fa بررسی تکرار پذيری اندازه‌گيری قدرت عضلات فلکسور و اکستانسور گردن توسط دستگاه ايزومتر 2 بررسی تکرار پذيری اندازه‌گيری قدرت عضلات فلکسور و اکستانسور گردن توسط دستگاه ايزومتر 2 عمومى General پژوهشی Original هدف: با کمک وسيله اندازه‌گيری قدرت عضله می‌توان نيروی يک گروه عضلانی را اندازه‌گيری کرد. از طرف ديگر برای تعيين اثرات برنامه‌های درمانی و يا آموزشی به روشهايی با قابليت تکرارپذيری صحيح و قابل استناد نياز می‌باشد. هدف ازاين مطالعه تعيين ميزان تکرارپذيری مقادير اندازه‌گيری شده قدرت ايزومتريک عضلات گردن بوسيله دستگاه ايزومتر2 بود. روش بررسی: در يک مطالعه تحليلی 37 فرد سالم غير ورزشکار (18 مرد و 19 زن بين سنين 25-18سال) با انتخاب تصادفی در اين مطالعه شرکت کردند. از يک Load Cell جديد که بر روی دستگاه قديم نصب شده بود استفاده شد. قدرت ايزومتريکی عضلات فلکسور و اکستنسور گردن در زمانها و روزهای متفاوت و بکمک دو تست کننده با استفاده از وسيله جديد (دستگاه ايزومتر2) اندازه‌گيری شد. يافته‌ها: نتايج تکرارپذيری در تستهای i‏nter-rater ،test-retest inter-trial , (N1/5 sw <2/2، 98/0ICC < 86/0) نشان داد که تکرارپذيری اندازه‌گيری قدرت عضلات گردن در تست های آماری مختلف با هم مطابق بوده و از درجه بالايی از اعتبار برخوردار بودند. اختلاف معنی دارآماری در ميزان قدرت عضلات گردن که در زمانها و روزهای متفاوت اندازه‌گيری شده بودند وجود نداشت. قدرت انقباض ماکزيمم ارادی داوطلبين بطور مشخصی در مردان بيشتر از زنان بود (001/0P <.) قدرت عضلات فلکسور و اکستنسور گردن در زنان به ترتيب 1/46% و 8/30% نسبت به مردان بود. نتيجه‌گيری: در اين مطالعه ما از دستگاه جديدتری (ايزومتر 2) نسبت به دستگاه قديمی (ايزومتر) استفاده کرديم.. انداره گيريهای قدرت ايزومتريک عضلات گردن که بوسيله دستگاه ايزومتر2 بدست آمد بصورت يک روش مفيد برای اندازه‌گيری قدرت عضلات فلکسور و اکستنسورگردن ظاهر گرديد. Objective: The strength of a group of muscles can be measured by muscle strength test, employing a force measuring instrument. In order to monitor the effectiveness of a therapeutic or training programs we need a reliable technique which is also accurate in repeated measurements. The purpose of this study was to examine the reliability of an isometric neck muscle force measurement device. Materials & Methods: Thirty seven healthy non athlete subjects (18 males and 19 females, aged 18-25) participated in this analytical study. The maximal isometric contractions of the neck extensor and flexor muscles were measured in different times and different days and by two different testers. A new sensitive “load cell” was applied to our previously designed neck muscle force measurement apparatus. Results: The results of the inter-trail, test retest, and inter rater reliability (0.86 < ICC < 0.98 , 2.2< Sw <5.1 N) indicated that the neck muscle force measurements were highly repeatable and less variable between measurements. There were no statistically significant differences in neck muscle force measurements, between times, between days and between retsters. Maximum isometric contractions were significantly higher in males than in the females (p < 0.001). Women’s neck muscle strengths were 30.8% and 46.1% of men in cervical extension and cervical flexion. Conclusion: In this study we used a new model (Isometer 2) of our previous apparatus (Isometer).The isometric strength of neck flexor and extensor muscles which was measured by Isometer 2 appeared to be a reliable and useful method for measuring the force of the neck extensor and flexor muscles. قابليت تکرار پذيری / ايزومتريک / گردن / نيرو قابليت تکرار پذيری / ايزومتريک / گردن / نيرو 6 11 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-41&slc_lang=fa&sid=fa سلطانزاده اصغررضا سلطانزاده E-mail: arezasoltani@yahoo.com 55003194753284600215 Yes احمدی امير احمدی 55003194753284600216 No امامی دلشاد امامی 55003194753284600217 No لاجوردی سيد طه لاجوردی 55003194753284600218 No اخوتيان فرشاد اخوتيان 55003194753284600219 No

fa طراحی وساخت يک سيستم الکترونيک برای کنترل پروتز مايوالکتريک زير آرنج طراحی وساخت يک سيستم الکترونيک برای کنترل پروتز مايوالکتريک زير آرنج عمومى General پژوهشی Original هدف: هدف در اين مقاله ثبت سيگنال ای.ام.جی از دو کانال مستقل از عضلات دوسر و سه سر جهت ايجاد يک سيستم کنترلی برای پروتز مايوالکتريک است. روش بررسی: به اين منظور يک سيستم اخذ و پردازش سيگنال طراحی و ساخته شد. بر اساس سيگنالهای ثبت شده به کمک اين دستگاه از عضلات دوسر و سه سر يک سيستم کنترل مناسب برای پروتز مايوالکتريک ايجاد گرديد. يافته‌ها: بر اساس نتايج بدست آمده در اين تحقيق مشخص شد که استفاده از مقدار متوسط سيگنال جهت استخراج فرمان حرکت روش بسيار موفقيت آميزی است. درعين حال بين سرعت حرکت در دست سالم و IAV نيز رابطه‌ای خطی بدست آمد. نتيجه‌گيری: با توجه به اينکه دامنه و فرکانس سيگنال EMG کاملاً تعريف شده نيست و در بعضی زمانها فعاليتهای الکتريکی نا خواسته روی پوست وجود دارد، کنترل پروتز برای بيمار تا حدی مشکل می‌شود. همچنين در آزمون هايی که انجام گرفت مرز مشخصی بين انقباضات شديد و ضعيف در فضای IAV بدست نيامد، ولی بطور معمول مقدار متوسط سيگنال موفقترين روش جهت استخراج فرمان حرکت است. Objectiv: The goal of this study was to record the Electromyogram (EMG) signal from the biceps and triceps muscles utilizing two individual channels to control an EMG driven myoelectric prosthesis. Materials & Methods: To achieve the study goal a system for recording and processing the signal was designed and fabricated. Based on recorded signals from biceps and triceps muscles, a successful system was developed to control a powered prosthesis. Results: According to the results of this study it was revealed that utilizing the average amount signal is a very successful way to obtain the control signal. Conclusion: Since the amplitude and frequency of the EMG signal has not yet been defined and sometime there are some unwanted electrical activities on the skin, prosthetic control is rather difficult for the users. Additionally, in IAV domain, no distinct border between strong and week contractions was obtained after conducted tests. پروتز مايوالکتريک / سيگنال الکترومايوگرام / کنترل پروتز / پردازش سيگنال EMG پروتز مايوالکتريک / سيگنال الکترومايوگرام / کنترل پروتز / پردازش سيگنال EMG 12 18 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-42&slc_lang=fa&sid=fa طباطبايی قمشه فرهاد طباطبايی قمشه E-mail: tabatabai@uswr.ac.ir 55003194753284600220 Yes موسوی سيد محمد ابراهيم موسوی 55003194753284600221 No وهاب کاشانی رضا وهاب کاشانی 55003194753284600222 No جعفر پيشه اميرسالار جعفر پيشه 55003194753284600223 No تهرانی نصر علی تهرانی نصر 55003194753284600224 No

fa بررسی تأثير تمرينات تعادلی برآزمونهای تعادلی و محدوده ثباتی پويا بررسی تأثير تمرينات تعادلی برآزمونهای تعادلی و محدوده ثباتی پويا عمومى General پژوهشی Original هدف: عليرغم مزايای تمرينات تعادلی و نقش مهمی که می‌توانند در جلوگيری از ضايعات ليگامانی اندام تحتانی ايفا کنند،از لحاظ تحقيقی به اين تمرينات توجه کافی نشده است. لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثير تمرينات تعادلی بر تقويت ليگامانهای اندام تحتانی و آزمونهای تعادلی و محدوده ثباتی پويا در افراد سالم انجام شده است. در مطالعه حاضر که به روش شبه تجربی از نوع مورد - شاهد بود گروه مورد که شامل دو گروه 17 نفری بود تمرينات تعادلی را به مدت 6 هفته انجام داد. (يک گروه روی اندام غالب و گروه ديگر روی اندام غير غالب) گروه شاهد 17 نفری هم هيچ تمرينی انجام نداد. نمونه‌ها بصورت اتفاقی از جامعه در دسترس انتخاب شدند. قبل و بعد از انجام تمرينات دو گروه با استفاده از سيستم تعادلی بايودکس مورد ارزيابی و ارزيابی مجدد قرار گرفتند. يافته‌ها: مقايسه شاخصهای تعادلی در دو گروه نشاندهنده اختلاف معنی‌دار آماری در بعضی از آنها بود. که مهمترين آنها در شاخص‌ کلی ثباتی اندامهای غالب و غير غالب، شاخص قدامی – خلقی اندام غير غالب، شاخص داخلی – خارجی اندام غالب و زمان کلی آزمون محدوده ثباتی بايودکس اندام غالب بعد از انجام تمرينات تخته تعادل است (05/0 P <). نتيجه‌گيری: با توجه به يافته‌های موجود می‌توان از تمرينات تعادلی به عنوان ابزاری مناسب برای جلوگيری از مشکلات ليگامانی استفاده کرد. Objective: Despite tilt-board exercises benefits and its role in ligamentus us injury prevention, little research has been done in this case. The goal of this study is investigation of balance exercises effect for six weeks on balance tests and strength of lower extremity ligaments. Materials & Methods: In present Quasi experimental study, case group was consisted of two 17 subjects groups which did balance exercises for 6 weeks (one group on dominant limb and another on non-dominant limb).Control group did not do any exercise in this period. These groups were evaluated and re-evaluated before and after the exercise period by Biodex Balance System. Results: Statistical analysis revealed significant differences between groups (P < 0/05). Conclusion: According to our results it can be concluded that tilt-board exercises can be used as a suitable tool to prevent ligamentus us injuries. تمرينات تعادلی / اندام تحتانی / افرادسالم تمرينات تعادلی / اندام تحتانی / افرادسالم 19 25 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-43&slc_lang=fa&sid=fa اسماعيلی ابراهيم اسماعيلی 55003194753284600211 No صلواتی مهيار صلواتی 55003194753284600212 No معروفی نادر معروفی 55003194753284600213 No اسماعيلی وحيد اسماعيلی E-mail: VAHID@uswr.ac.ir 55003194753284600214 Yes

fa بررسی شيوع پوسچرSway back و تغييرات ايجاد شده در وضعيت بخشهای مختلف ستون فقرات، لگن و مفاصل اندام تحتانی در اين دفورميتی بررسی شيوع پوسچرSway back و تغييرات ايجاد شده در وضعيت بخشهای مختلف ستون فقرات، لگن و مفاصل اندام تحتانی در اين دفورميتی عمومى General پژوهشی Original هدف: پوسچر (S.B) Sway back يکی از شايعترين انواع اختلال پوسچر معرفی شده است، اما در مورد تغيير راستای مفاصل، اطلاعات محدود و متناقضی وجود دارد. بنابراين هدف از اين مطالعه، بررسی شيوع اختلال پوسچرS.B در زنان جوان و مطالعه کمّی راستای مفاصل در اين پوسچر می‌باشد. روش بررسی: اين مطالعه به روش .... برروی 51 نفر از دختران دانشجو بين سنين 34-19 سال که با انتخاب تصادفی ساده از بين دختران دانشگاه علوم پزشکی مشهد انتخاب شده بودند انجام شد. به همين منظور، با استفاده از صفحه شطرنجی و امتداد شاقولی، ميزان نوسان (جابجايی خطی) لگن اندازه‌گيری شد و پوسچر افراديکه خط شاقولی با فاصله بيش از cm3 از خلف نقطه ميانی محور واسطASIS و PSIS عبور می‌کرد بعنوان پوسچر S.B شناسايی شد. سپس مقدار شيب لگن به کمک شيب سنج لگنی و زاويه کايفوز و لوردوز توسط خط کش قابل انعطاف و راستای مفاصل مچ، زانو و هيپ به وسيله گونيامتر اندازه‌گيری شد. يافته‌ها: ميانگين لوردوز افراد در پوسچر S.Bبيش از افراد نرمال بود (004/0=P) و ميزان کايفوز و تيلت قدامی لگن در افراد اين گروه گرچه بيش از افراد گروه نرمال بود ولی از نظر آماری تفاوت معنی‌داری نداشت (05/0<(P. همچنين مفاصل ران و زانو در پوسچر S.B به سمت فلکسيون سوق پيدا کرده بود و مچ پا دورسی فلکسيون نشان می‌داد که مقدار دورسی فلکسيون با ميزان نوسان لگن ارتباط معنی‌دار مستقيم داشت. شيوع اين دفورميتی در افراد مورد مطالعه 2/39% و بيش از دفورميتيهای ديگر ستون فقرات بود. نتيجه‌گيری: مشاهدات اين تحقيق نشان داد که S.B شايعترين دفورميتی ستون فقرات در زنان جوان جامعه ماست. همچنين نشان داد که با وجود افزايش لوردوز، امتداد مفاصل اندام تحتانی، ناحيه توراسيک و شيب (تيلت) لگن نسبتاً طبيعی باقی می‌ماند. Objective: Sway Back posture is one of the most common postural deformity.This study aimed to define Sway back posture prevalence and quantitatively meassure of the joints alignment in it.�Materials & Methods: In this cross sectional descriptive study The posture of 51 female students of Shahid Beheshti University of Medical Sciences at an average of 22.05±2.44 years was evaluated. First, subjects completed a general characteristics questionnaire. Scond, the amount of their pelvic sway was measured by a grid paper and plumb line. When the plumb line passed the more than 3cm posterior to mid point of ASIS (Anterior Superior Iliac Spine) - PSIS (Posterior Superior Jliac Spine) axis, the subjects were categorized in Sway back posture. Then with goniometer alignment of hip, knee and ankle joints were measured. Also, the pelvic inclination and kyphosis and lordosis angles were measured with a Pelvic Inclinometer and Flexicurve Ruler, respectively. Results: The mean value of lordosis in Sway back posture group was greater than normal group (p = 0.004). Though the amount of kyphosis and anterior tilt were greater in Sway back posture than normal group, but did not show any significant difference between them (P>0.05). In Sway back posture group, the hip and knee joints tend to flexion. The ankle showed dorsiflexion which had a significant corelation with the pelvic sway. The prevalence of this deformity was 39.2% and was more common than other spinal deformities in young female subjects. Conclusion: This study indicated that the prevalence of the Sway back posture in the population of our study is high (39.21%). Also, indicated that the lordose increased and the pelvic displaced to anterior without noticeable changing in alignment of the thorasic region, joint of lower extremity and pelvic inclination پوسچر / Sway back / کايفوز / لوردوز / شيب لگن / امتداد مفاصل پوسچر / Sway back / کايفوز / لوردوز / شيب لگن / امتداد مفاصل 31 37 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-45&slc_lang=fa&sid=fa سيمرغ ليلا سيمرغ E-mail: simorghl@yahoo.com 55003194753284600226 Yes خيرخواه مهناز خيرخواه 55003194753284600227 No خلخالی زاويه مينو خلخالی زاويه 55003194753284600228 No

fa مقايسه مهارتهای حرکتی دانش آموزان کلاس اول دختر و پسر منطقه 3 آموزش و پرورش استان تهران مقايسه مهارتهای حرکتی دانش آموزان کلاس اول دختر و پسر منطقه 3 آموزش و پرورش استان تهران عمومى General پژوهشی Original هدف: اين پژوهش تحقيقی است توصيفی ـ تحليلی که به منظور يافتن تفاوتهای مهارتهای حرکتی دختران و پسران 7 ساله در سال 83 به انجام رسيده است. روش بررسی: جامعه مورد نظر شامل 120 نفر (60 دختر و 60 پسر) می‌باشد که از 6 دبستان از منطقه 3 آموزش و پرورش انتخاب شده‌اند. نمونه گيری به روش تصادفی ساده انجام شده است. ابزار تحقيق شامل مقياس رشد حرکتی لينکلن اوزورتسکی و پرسشنامه مربوط به اطلاعات شخصی می‌باشد. بعد از انجام ارزيابيهای انفرادی و جمع آوری داده‌ها، کليه اطلاعات با استفاده از نرم افزارspss و آزمون sample T _ Test تجزيه و تحليل گرديده و مقايسه ميانگين نمرات مهارتهای حرکتی انجام گرفت. يافته‌ها: يافته‌های حاصل در ارتباط با اهداف پژوهش نشان دادند که بين ميانگين نمرات مهارتهای حرکتی کلی، تعادل کلی، تعادل با چشم باز، تعادل با چشم بسته، تعادل دايناميک و استاتيک با چشم باز، هماهنگی حرکتی دو طرفه، هماهنگی اندامهای فوقانی، هماهنگی اندامهای فوقانی ـ تحتانی و دقت وسرعت حرکتی در دو گروه دختران و پسران کلاس اول ابتدايی تفاوت معنی داری وجود ندارد. تنها تفاوت معنی‌دار بين ميانگين نمرات هماهنگی چشم و دست در دو گروه دختران و پسران می‌باشد. نتيجه‌گيری: کاربرد نتايج اين پژوهش در حيطه‌های مختلف درمانی ـ آموزشی رشد روانی حرکتی کودکان می‌باشد و می‌توان از اين يافته‌ها در جهت بهبود هرچه بيشتر برنامه‌ريزی‌های مرتبط با کودکان در مراکز مختلف دولتی و غير دولتی بهره برد. Objective: The purpose of this study was to determine the motor skills differences between girls and boys (aged 7) in Tehran in 2004. Materials & Methods: This research was analytical descriptive The subjects were 120 children includes 60 girls and 60 boys. those were selected by simple random sampling at the first grade of primary School. Each subject was individually assessed by Lincoln Oseretsky motor developmental scale. Results: The findings of this research after data analysis by spss soft ware and sample t Test indicated that: There is not any significant differences between total score of motor skills, total balance score, static and dynamic balance with open eyes, bilateral motor coordination, upper limbs coordination, upper and lower limbs coordination, velocity and dexterity of hand movements in boys and girls (P>0/005). The only Significant differences between boys and girls motor skills is eye hand coordination (P<0/03). Conclusion: The findings of this research is used to better planning and defining the theraputic and educational programs in the field of motor development. مهارتهای حرکتی / مقياس لينکلن اوزورتسکی / مقايسه دختر و پسر مهارتهای حرکتی / مقياس لينکلن اوزورتسکی / مقايسه دختر و پسر 37 40 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-46&slc_lang=fa&sid=fa نازی سپيده نازی E-mail: sepideh.nazi@gmail.com 55003194753284600250 Yes رحيم زاده رهبر ثريا رحيم زاده رهبر 55003194753284600251 No کريمی حسين کريمی 55003194753284600252 No

fa دختران و زنان دچار معلوليت جسمی - حرکتی: نيازها و مشکلات دختران و زنان دچار معلوليت جسمی - حرکتی: نيازها و مشکلات عمومى General پژوهشی Original هدف: پژوهش حاضر، با اين رويکرد که پاسخگويی مناسب به نيازها و مشکلات دختران و زنان معلول، مستلزم شناسايی اوليه اين نيازها و مشکلات است، هدف اصلی خود را تعيين نيازها و مشکلات دختران و زنان دچار معلوليت‎ جسمی - حرکتی، در شهرستان تهران قرار داد. روش بررسی: نوع اين مطالعه توصيفی است. نمونه‎ی مورد بررسی 216 دختر و زن دارای معلوليت هستند که با روش انتخاب تصادفی منظم از بين 1395 نفر مراجعه کنندگان مرکز بهزيستی شهرستان تهران انتخاب شدند. جمع‎آوری اطلاعات با استفاده از روش مصاحبه و ابزار پرسشنامه محقق ساخته‎ی 82 سؤالی انجام شد. پرسشنامه بر اساس مرور منابع و نتايج جلسات بحث گروهی متمرکز تنظيم گرديد و پس از تعيين روايی محتوی و پايايی آن (با آلفا کرونباخ 76/0) به اجرا در آمد. يافته‌ها: بررسی نيازها و مشکلات دختران و زنان دارای معلوليت جسمی - حرکتی، به طور کلی اولويت‎های آنان را در هر زمينه مشخص کرد. اولويت نياز آموزشی. آموزش جامعه و آموزش حرفه‌ای. نياز اشتغال: سرويس رفت و آمد و وجود سهيمه‎ خاص برای اشتغال. نياز به تشکيل خانواده: فراهم آمدن امکان شناخت بيشتر همسر آينده توسط خانواده؛ مشاوره‎ی قبل از ازدواج، رفت و آمد: مناسب‎سازی پياده‎روها و معابر عمومی، وجود سرويس رفت‎وآمد خاص متناسب با نوع معلوليت؛ نياز به خدمات توانبخشی: نياز به وسايل کمک توانبخشی و خدمات آموزشي؛ گذراندن اوقات فراغت: کمکهای مالی برای استفاده از امکانات ورزشی - تفريحی، وجود مکانهای ورزشی متناسب معلوليت آنان؛ برقراری ارتباط: آگاهی ديگران به توانايي‎های افراد معلول در کنار محدوديت، برخورد عادی و بدون ترحم از سوی ديگران و همراهی يکی از نزديکان هنگام حضور در جمع. اولويت مشکلات در زمينه آموزش: جابجايی و رفت‎وآمد، در دسترس نبودن منابع و امکانات آموزشي؛ اشتغال: جابجايی و رفت و آمد، عدم وجود ضمانتهای اجرايی و حمايت از اشتغال معلولان. مشکل زندگی مشترک: دخالت اطرافيان، خشونت همسر، انجام امور خانه‌داری. خشونت: بی‌توجهی، رفتار پرخاشجويانه رفت و آمد: نامناسب بودن وسايل نقليه عمومی با توجه به شرايط و نيازهای فرد، نامناسب بودن پياده‌روها و معابر عمومی. مشکل گذراندن اوقات فراغت: نبودن سرويس رفت و آمد خاص برای استفاده از مکانهای تفريحی - ورزشی، مشکل مالی برای استفاده از امکانات از اين مکانها. نتيجه‌گيری: نتيجه‌ نهايی حاصل از اين پژوهش، نه تنها نشان دهنده تنوع مشکلات و نيازهای دختران و زنان دچار معلوليت جسمی – حرکتی در جامعه مورد مطالعه است، بلکه تفاوت اولويت اين نيازها و مشکلات را در زمينه‌های آموزش، اشتغال، ازدواج و تشکيل خانواده، رفت و آمد، درمان و توانبخشی، اوقات فراغت، برقراری ارتباط با ديگران، از ديدگاه خود اين افراد مشخص می‌کند. Objective: By taking into account that understanding the primary needs of disabled girls and women is essential in finding a suitable solution to their problems, the main objective of the current research was based on the investigation of the needs and the problems of girls and women with physical disabilities in Tehran (capital of Iran). Materials & Methods: This research has been carried out in a descriptive manner. The participants of this research were 216 girls and women with physical disability who were selected among 1395 clients of the welfare organization in Tehran through a systematic randomized method. Data collection was carried out using an 82-question questionnaire designed by the researchers. The questionnaire compiled by reviewing current resources on the subject and based on discussions carried out within focus groups. It was finalized after determining its validity and reliability. Results: Examining the needs and problems of girls and women with physical disability, in general, made clear their priorities in each area. Priorities for educational needs: promoting the awareness of society through education, providing vocational training employment needs: accessible transportation, allocation of special employment opportunities for them (quota system) need for starting a family: the possibility of meeting their future husbands before marriage provided by their families, consultation before marriage their main needs regarding transportation: improving pedestrian pavements and public pathways, provision of a special transport service taking account of their particular disability need for rehabilitation services: rehabilitation aids and educational services leisure time: financial help for using sports-recreational facilities, provision of sports facilities for girls and women with physical disability their needs for establishing communication:, receiving a normal reaction from non-disabled people while dealing with their needs and problems and believing in their abilities rather than their disabilities, presence of a family member when in public places. The following comprises their priorities of problems in the different fields. Educational field: difficulties of transportation and mobility, the lack of educational resources and facilities employment: again the problems of transportation and mobility, the lack of legislative protection of their employment problems in marital life: the interference of others, domestic tasks Violence: violent behaviour and indifference mobility and transportation: the unsuitability of public transport in regards to their specific needs, pedestrian pavements and public pathways difficulties in spending their leisure time: the absence of special or appropriate transport for access to recreational places, the financial shortage for using the facilities of these places. Conclusion: The findings of our research revealed the priorities of needs and problems of girls and women with physical disabilities from their point of view. In the different fields including: Oeducation, employment, martial life, transportation, treatment and rehabilitatin, leisure timeo and communication. دختران و زنان دچار معلوليت جسمی – حرکتی / نيازها / مشکلات / اولويت‌ها دختران و زنان دچار معلوليت جسمی – حرکتی / نيازها / مشکلات / اولويت‌ها 41 48 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-47&slc_lang=fa&sid=fa شريفيان ثانی مريم شريفيان ثانی E-mail: Sharifian@uswe.ac.ir 55003194753284600253 Yes سجادی حميرا سجادی 55003194753284600254 No طلوعی فرشته طلوعی 55003194753284600255 No کاظم نژاد انوشيروان کاظم نژاد 55003194753284600256 No

fa مديريت ارائه خدمات سلامتی در زمان وقوع بلايای طبيعی مديريت ارائه خدمات سلامتی در زمان وقوع بلايای طبيعی عمومى General پژوهشی Original هدف: مديريت مؤثر سلامتی در بلايا بستگی به پيش بينی و شناسايی مشکلات حاصل از بلايا و در نظر گرفتن امکانات لازم در زمان و مکان مناسب و مقتضی دارد. در اين مقاله که قسمتی از يک مطالعه بزرگتر می‌باشد سعی شده است بر اساس تجربيات ارائه دهندگان خدمات سلامتی در بلايا عوامل مؤثر در مديريت خدمات سلامتی در زمان وقوع بلايا بررسی شود. روش بررسی: پژوهش حاضر به روش گراندد تئوری انجام شده است. مشارکت کنندگان 16 نفر شامل 4 نفر پرستار ،2 نفر روانپزشک، 1 نفر اپيدميولوژيست، 1 نفر مددکار، 1 نفر روانشناس، يک نفر متخصص بهداشت،1 نفر کارشناس ارشد بهداشت،1 نفر بهيار، 3 نفر از اهالی بم ويک نفر پزشک عمومی بودند. از کل مشارکت کنندگان 14 نفر مرد و2 نفر زن و ميانگين سنی آنها 37 سال بود. کليه مشارکت کنندگان حداقل تجربه حضود در يک بليه را داشتند. برای جمع آوری داده ها از مصاحبه های نيمه ساختارمند استفاده شد. کليه مصاحبه ها ضبط و سپس کلمه به کلمه دست نويس شده وبا استفاده از روش استراوس وکوربين تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: مسئله مديريت در ارائه خدمات سلامتی مورد تأکيد مشارکت کنندگان در مطالعه قرار داشت و در ارتباط با اين مفهوم مهم برنامه ريزی، سازماندهی، هماهنگی و مشارکت ساير کشورها مطرح شد. نبود برنامه ونظم در ارائه خدمات سلامتی، نبود تقسيم کار، مشخص نبودن وظايف، تداخل کار وهمپوشانی، موازی کاری، عدم هماهنگی بين مديران وارائه دهندگان خدمات، خود محوری، ناتوانی سازمان ملل در هماهنگی و جلب مشارکتهای بين المللی موانع اصلی تأمين خدمات سلامتی مورد نياز بازماندگان در زمان وقوع بلاياست ومديريت مناسب با توجه به برنامه ريزی و کسب آمادگی قبلی برمبنای تجارب قبلی و اطلاعات حاصل از بررسی منطقه، برنامه ريزی و تصميم گيری برمبنای اطلاعات، تأمين نيروی انسانی کافی، تقسيم کار صحيح و سريع، برقراری ارتباط از بدو ورود، هماهنگی از ابتدا درون و بين گروهها و استفاده از اطلاعات برای انجام هماهنگی، برخورد مناسب و قدردانی از خدمات گروههای خارجی و برقراری ارتباط مناسب با آنها می‌تواند خدمات سلامتی را در زمان وقوع بلايا تسهيل کند. نتيجه‌گيری: با توجه به اينکه مسئله مديريت در ارائه خدمات سلامتی مورد تأکيد شرکت کنندگان قرار داشته و از طرفی مديريت مناسب نقش مهمی در ارائه خدمات سلامتی هماهنگ، منسجم، دردسترس و مستمر دارد، در نتيجه کسب آمادگی از قبل، توجه به اهميت برنامه ريزی ملی، استانی و محلی، تأمين نيروی انسانی کافی و تقسيم کار صحيح و سريع برای ارائه خدمات سلامتی، هماهنگی نيروها و تجهيزات، انجام هماهنگی توسط ستاد مرکزی بلايا واقع در محل به همراه جلب مشارکت بين المللی با برخورد مناسب زمينه را برای ارائه مديريت مناسب خدمات سلامتی در بلايا فراهم می‌کند. Objective: In this paper that is a part of a greater study, we tried to assess the factors that affected management of health care services at the time of disasters. Materials & Methods: The present study was conducted by grounded theory. 16 participants consist of 4 nurses, 1 social worker, 1 psychologist ,2 psychiatrists, 1 general physician, 1 health professional , 1 epidemiologist, 1 master in health, 1 nurse aid and 3 Bam residents. All of them at least have one experience at disaster. 14 of them were male and 2 of them were female and their average age was 37. Semi-structured interviews were used for data gathering. All of interviews were transcribed verbatim (word by word) and simultaneously constant comparative analysis was used according to Strauss and Corbin's method. Results: The management was mentioned by participants of the study. Planning, organization, coordination and participation of the other countries were inferred in the interviews. Lack of planning and discipline at the health care delivery, undetermined duties, overlapping, in coordination between health staff and managers, self centrism, weakness of WHO at absorption and coordination humanitarian international assistances are the most important factors that hindered health care services at the time of disaster. Appropriate management with due attention to planning, preceding preparedness based on past experiences and information's obtained from assessment of affected region and deciding based on information, covering enough personnel, correct and fast job distribution, early communication, early coordination inter and between groups by using information, appreciating humanitarian international assistance and establishing good relationship with them, can facilitate health care services at the time of disasters. <span style="FONT-SIZE: 10pt FONT-FAMILY: "Times New Roman" mso-bidi-font-size: 12.0pt mso-fareast-font-family: 'Times New Roman' mso-bidi-font-family: '2 Lotus' mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US mso-bidi-language: AR-SA">Conclusion: Acquired preparedness before the impact of disasters, consideration the role of national, provincial, regional and local planning, covering enough personnel, fast and correct job distribution for health care delivering, coordination of distributing personnel and equipments, coordination by central committee settled at the affected region, absorption international participation with good relationship, prepare good condition for health care services at disasters. مديريت خدمات سلامتی / بلايای طبيعی / ‌گراندد تئوری مديريت خدمات سلامتی / بلايای طبيعی / ‌گراندد تئوری 49 55 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-48&slc_lang=fa&sid=fa خنکه حميدرضا خنکه E-mail: hrkhankeh@hotmail.com 55003194753284600257 Yes محمدی رخشنده محمدی 55003194753284600258 No احمدی فضل ا.. احمدی 55003194753284600259 No سيد باقر مداح سادات سيد باقر مداح 55003194753284600260 No رنجبر مريم رنجبر 55003194753284600261 No خدايی محمدرضا خدايی 55003194753284600262 No

fa بررسی مقا‌يسه‌ای حافظه کوتاه مدت افراد مالتيپل اسکلروزيس با افراد طبيعی بررسی مقا‌يسه‌ای حافظه کوتاه مدت افراد مالتيپل اسکلروزيس با افراد طبيعی عمومى General پژوهشی Original هدف: مالتيپل اسکلروزيس يک بيماری سيستم عصبی مرکزی است. الگوی اصلی آسيب عصب روانشناختی در بيماران ام.اس با نقصهای حافظه و توجه مشخص می‌شود. مشکل حافظه تقريباً در 50 تا 60 درصد افراد ام.اس اتفاق می‌افتد. هدف مطالعه حاضر، بررسی عملکرد حافظه در بيماران ام.اس می‌باشد. روش بررسی: 40 بيمار مالتيپل اسکلروزيس، (30 بيمار تشديد شونده – بهبود يابنده «نوع عود و فروکش» و 10 بيمار نوع پيشرونده مزمن)، با استفاده از مقياس حافظه لوريا – نبراسکا ارزيابی شدند. يافته‌ها: همه بيماران ام. اس (بدون افسردگی شديد که با مقياس افسردگی بک بررسی شد) آسيب معنی‌داری در تمام متغيرهای حافظه (کلامی و غير کلامی، تأخيری و عملکرد کلی حافظه) نسبت به گروه کنترل نشان دادند. تفاوت عملکردهای حافظه در بين بيماران با دو نوع ام. اس معنی‌دار نبود. علاوه بر اين بين ضعف حافظه و آسيبهای ام.آر.آی تفاوت معنی‌داری وجود نداشت. نتيجه‌گيری: اين مطالعه از اين جهت که منتهی به فهم بهتر نقصهای حافظه در بيماران ام.اس می‌شود، اهميت دارد. علاوه بر اين راهبردهای خاص توانبخشی براساس الگوهای آسيب حافظه را طرح ريزی می‌نمايد. Objective: Multiple sclerosis (MS) is a disease of the central nervous system. The main pattern of neuropsychological impairment in M.S. patients characterized with deficits of attention and memory. Memory problem are known to occur in approximately 50% to 60% of people with M.S. The purpose of the present study is to asses memory function in M.S. patients. Materials & Methods: 40 M.S. patients (30 patients suffering from as relapsing – remitting and 10 patients are chronic progressive M.S.) assessed using Luria – Nebraska memory scale. Results: All of multiple sclerosis patients (without sever depresive state evaluated by BDI) exhibited significant impairments in all of memory veriable (verbal , non - verbal , delayed and whole memory performance) as compared with control groups (normal subjects). Difference of memory performance between the patients with two type of M.S. were not significant. Furthermore no significant relation was found between memory loss and MRI lesions. Conclusion: This study is guidedas such one can lead to a better understanding of memory deficits in M.S. patients. In addition, specific rehabilitation strategies can be planed on the patterns of memory impairment in M.S. patients. حافظه / مالتيپل اسکلروزيس / عصب روانشناختی حافظه / مالتيپل اسکلروزيس / عصب روانشناختی 56 60 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-49&slc_lang=fa&sid=fa پارساييان محبوبه پارساييان E-mail: mahparsa@yahoo.com 55003194753284600263 Yes نجل رحيم عبدالرحمن نجل رحيم 55003194753284600264 No کريملو مسعود کريملو 55003194753284600265 No مظفری محمد مظفری 55003194753284600266 No

fa بررسی تأثير کاربرد شيوه ايمن‌سازی در مقابل استرس بر ميزان استرس پرستاران بررسی تأثير کاربرد شيوه ايمن‌سازی در مقابل استرس بر ميزان استرس پرستاران عمومى General پژوهشی Original هدف: استرس پديده‌ای پيچيده و فردی و جزء لاينفک زندگی بشر است که گاهی مشکل ساز می‌شود و اگر انسان قادر به سازگاری با آن نباشد جسم و روان او مورد تهديد قرار می‌گيرد. تمايل به کنار آمدن با استرس راه مثبتی است که باعث دستيابی تدريجی به ارتقاء سلامتی می‌شود. بنابراين پژوهش حاضر با هدف تعيين تأثير کاربرد شيوه ايمن‌سازی در مقابل استرس بر ميزان استرس پرستاران شاغل در مراکز آموزشی درمانی قم انجام شده است. روش بررسی: پژوهش حاضربه صورت مطالعه نيمه تجربی بوده و جامعه پژوهش شامل 200 نفر پرستار بودند که از بين آنها 60 نفر با روش نمونه‌گيری تصادفی ساده انتخاب و در گروه آزمون و شاهد (گروه 30 نفری) قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه سنجش استرس دروگاتيس بود. کليه آزمودنيهای تحقيق قبل از مداخله با ابزار فوق‌الذکر سنجش شدند. سپس مداخله که شامل يک کارگاه دو روزه ايمن‌سازی در مقابل استرس بود برای گروه آزمون اجرا شد. پس از پايان مداخله مجدداَ دو گروه با پرسشنامه سنجش استرس دروگاتيس تست شدند و نتايج قبل و بعد دو گروه با آزمون تی زوجی و مستقل مورد بررسی قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج نشان داد که ميانگين ميزان استرس در بعد محيطی، شخصيتی و هيجانی و مجموع سه بعد، قبل از مداخله از نظر آماری بين دو گروه با هم تفاوت معنی‌دار ندارد ولی بعد از مداخله اين اختلاف از نظر آماری معنی‌دار می‌باشد(05/0 P<). نتيجه‌گيری: اجرای شيوه ايمن‌سازی در مقابل استرس بر کاهش استرس پرستاران مؤثر بوده و می‌تواند در جهت بهبود کيفيت مراقبتها و همچنين ارتقاء سلامتی و کنترل استرس بکار رود. Objective: Stress is a complex and individual phenomenon and unseparable part of human life that sometimes causes problems. If human can not be compatible with stress, he will be hurt physically and mentally. tending to be compatible with stress is a positive way that causes health improvement. Therefore, the aim of present study, is evaluation of stress inoculation training effect on stress of nurses within medical-educational centers in Qom. Materials & Methods: This study was quasi-experimental. 200 nurses were evaluated. We selected 60 nurses with simple random sampling and divided them to experimental & control groups. Instrument was Derogatis stress profile (DSP). All nurses were evaluated with (DSP) before Intervention, then stress inoculation training workshop was implemented for experimental group in 2 days. Two weeks After Intervention both groups (exp. & cont.) were evaluated with DSP questionnaire again. The results were analyzed with Pairedt Test & Independentt Test in both groups before & after Intervention. Results: The Findings showed that average stress on environmental, personality and emotional dimensions and score of three dimensions hadn't significant difference before Intervention but this difference was significant after Intervention. Conclusion: stress inoculation training implementation, affects nurses stress, and it can be applied to improve cares, and also it can promote health and control stress level. استرس/ کاربرد شيوه ايمن‌سازی در مقابل استرس/ پرستار استرس/ کاربرد شيوه ايمن‌سازی در مقابل استرس/ پرستار 61 65 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-50&slc_lang=fa&sid=fa ره گوی ابوالفضل ره گوی 55003194753284600267 No فلاحی خشکناب مسعود فلاحی خشکناب 55003194753284600268 No کريملو مسعود کريملو 55003194753284600269 No گائينی مينا گائينی E-mail: mkaeeni@yahoo.com 55003194753284600270 Yes

fa بررسی ميزان آگاهی خانم ها نسبت به معاينه پستان توسط خودشان در مراجعه کنندگان به بررسی ميزان آگاهی خانم ها نسبت به معاينه پستان توسط خودشان در مراجعه کنندگان به عمومى General پژوهشی Original هدف: شيوع سرطان پستان در 50 سال اخير رو به افزايش بوده است و در ايران بروز آن يک دهه از کشورهای پيشرفته زودتر مشاهده شده است. داشتن آگاهی و شرکت در غربالگری سرطان پستان پيش آگهی آن را بهتر می‌کند. هدف ما در اين مطالعه ارزيابی ميزان آگاهی خانمها نسبت به معاينه پستان توسط خود (SBE) بوده است. روش بررسی: در يک مطالعه توصيفی – مقطعی 376 خانم بين 70-12 سال را که به درمانگاه‌های زنان بيمارستان نجميه و بقيه‌الله(عج) مراجعه کرده بودند بصورت سرشماری انتخاب کرديم و پرسشنامه ای را که به همين منظور تهيه کرده بوديم را به آنها تحويل و سپس جمع آوری نموديم و پس از کدبندی با برنامه کامپيوتری SPSS مورد تجزيه و تحليل آماری قرار داديم.�يافته‌ها: از 376 نفر جمعيت مورد مطالعه ما 243 نفر (6/64%) اظهار داشته‌اند که نسبت به چگونگی انجام SBE آگاهی دارند و در مجموع 186 نفر (4/49%) آنرا انجام داده اند که 51 نفر (4/27%) منظم و 44 نفر (7/23%) به موقع و فقظ 10 نفر (3%) هم منظم و هم به موقع معاينه را انجام داده اند. نتيجه‌گيری: در جمعيت مورد مطالعه ما يا آگاهی نسبت به SBE وجود ندارد و يا آن را به موقع و منظم انجام نمی دهند و لذا آموزش چگونگی و اهميت انجام SBE جهت نيل به اهداف پيشگيرانه و بهبود درمان در مراحل اوليه و ارتقاء بهزيستی مبتلايان توصيه می‌شود. Objective: Prevalence of breast cancer was increased in recent 50 years and it affects Iranian women at least one decade younger than their counterparts in other developed countries. With awareness and ingoing to breast cancer screening prognosis will be better. Our study is intended to highlight the extent women knowledge their practice of self breast examination (SBE). [Evaluation of their awareness about SBE] Materials & Methods: In a cross-sectional descriptive study a written questionnaire was distributed to 376 women aged 12-70 years in women clinic ward of Baqiyatollah and Najmieh Hospitals to assess their attitudes to knowledge and practice of SBE (It was an unelected population study). Their responses were then collected analyzed with SPSS version 11.5 Data was analyzed using descriptive statistics. Results: 64.6% of respondents had different kinds of education about SBE. 49.4% of them had practiced it occasionally but 27.4% do it regularly and 23.7% do it on time and only 3% of them practiced it both regularly and on time. Conclusion: In the women on our study there is either no awareness about SBE or do not practice it regularly and / or on time. Then we suggest establishing breast self examination education programs and encouraging women to SBE. There is need for a regular vigorous education program and encouragement our women to pay attention to SBE rather than before. It is hoped that this will help to reduce morbidity and mortality associated with breast cancer. Also it can improve treatment and promote health and welfare. سرطان پستان / معاينه توسط خود فرد (SBE) / غربالگری / پيش آگهی سرطان پستان / معاينه توسط خود فرد (SBE) / غربالگری / پيش آگهی 66 69 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-51&slc_lang=fa&sid=fa لالويی افسانه لالويی E-mail: a_laluie@yahoo.com 55003194753284600271 Yes کاشانی زاده نفيسه کاشانی زاده 55003194753284600272 No

fa بررسی تأثير دهانشويه گل بابونه بر پيشگيری از استوماتيت ناشی از شيمی درمانی بررسی تأثير دهانشويه گل بابونه بر پيشگيری از استوماتيت ناشی از شيمی درمانی عمومى General پژوهشی Original هدف: استوماتيت يا موکوزيت دهانی يکی از مشکلات اساسی در بيماران تحت شيمی درمانی می‌باشد. اين عارضه جانبی تقريباٌ در 40 تا 100 درصد بيماران بروز می‌کند. استوماتيت دردناک بوده و ممکن است با دريافت غذا و مايعات و همچنين زندگی روزمره بيمار تداخل کند. در فرد سرطانی اين حالت ممکن است سبب افزايش خطر عفونت، بستری شدن طولانی مدت و مرگ و مير شده و درمان سرطان را به تأخير اندازد. هدف از اين تحقيق تعيين ميزان تأثير دهانشويه گل بابونه بر پيشگيری از استوماتيت ناشی از شيمی درمانی می‌باشد. روش بررسی: اين پژوهش از نوع کارآزمايی بالينی دوسو کور می‌باشد که به منظور بررسی تأثير دهانشويه گل بابونه بر استوماتيت ناشی از شيمی درمانی در مرکز انکولوژی شهيد قاضی طباطبايی تبريز انجام شده است. در اين تحقيق 28 بيمار درگروه آزمون و14 بيمار در گروه شاهد به صورت تصادفی قرار داده شدند. بعد به بيماران گروه آزمون دهانشويه تهيه از گل بابونه داده شد تا روزانه چهار بار دهان خود را به مدت 16 روز شستشو دهند. مخاط دهان بيماران روزانه توسط دو نفر همکار محقق که از نوع دهانشويه بی اطلاع بودند بررسی می‌شد. يافته‌ها: نتايج بدست آمده نشانگر آن است که دهانشويه گل بابونه به طور معنی‌داری توانسته است در پيشگيری از استوماتيت ناشی از شيمی درمانی( شدت استوماتيت، شدت درد و ميزان بقای استوماتيت) مؤثر باشد (05/0P<). نتيجه‌گيری: از آنجايی که تنها و بهترين راه پيشگيری استوماتيت ناشی از شيمی درمانی، بکارگيری دهانشويه مناسب می‌باشد، بنابراين استفاده از دهانشويه گل بابونه می‌تواند در پيشگيری از استوماتيت اين بيماران مؤثر بوده و کيفيت درمان و کيفيت زندگی بيماران شيمی درمانی را بهبود بخشد. Objective: Stomatitis or Oral Mucositis is a significant problem in patients treated with chemotherapy. The frequency of this side effect is estimated to range from 40% to 100%. Stomatitis is painful and can interfere with eating, drinking, and daily life. For the person with cancer, either condition can also lead to a risk of increased infection, hospitalization, mortality and delay in cancer treatments. The aim of this research is to measure effect of chamomile mouthwash in the protection of chemotherapy induced stomatitis. Materials & Methods: The type of this research is double blind clinical trial for measuring the effects of chamomile mouthwash in the protection of chemotherapy induced stomatitis in Tabriz Ghazzi Oncology Center. 28 patients in case group and 14 patients in control group were involved. Patients (Case group) were prescribed qid chamomile for 16 days and two colleagues controlled the mucus of mouth charily who were not been informed about the type of mouthwash. Results: The Findings show that the chamomile mouthwash had significant effect in prevention (stomatitis and pain violence and stomatitis survival) of chemotherapy-induced stomatitis (P<0.05). Conclusion: Regarding the fact that the only and prominent way to prevention of chemotherapy-induced stomatitis is the usage of suitable mouthwash, so the usage of chamomile mouthwash is effective in protection of stomatitis in such patients and has improved the quality of treatment and quality of life in patients undergoing chemotherapy. دهانشويه / گل بابونه / استوماتيت / شيمی درمانی دهانشويه / گل بابونه / استوماتيت / شيمی درمانی 70 75 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-52&slc_lang=fa&sid=fa شبانلويی رضا شبانلويی 55003194753284600273 No احمدی فضل ا... احمدی E-Mail: fazlollaha@yahoo.com 55003194753284600274 Yes قراملکی جليل واعظ قراملکی 55003194753284600275 No حاجی زاده ابراهيم حاجی زاده 55003194753284600276 No جواد زاده يوسف جواد زاده 55003194753284600277 No

fa کشف بيماری آلزهايمر کشف بيماری آلزهايمر عمومى General مروری Review کرپلين در هشتمين ويرايش (1910) از: «روانپزشکی، کتاب درسی برای دانشجويان و پزشکان» چنين نوشت که «گروه ويژه‌ای از موارد با دگرگونيهای ياخته‌ای بسيار شديد» به وسيله آلزهايمر مورد بحث قرار گرفته است. آن دگرگونيها عبارت بودند از: «پلاکهای بيش از حد متعدد، مرگ تقريباً يک سوم از ياخته‌های قشر مغز، که به عوض آنها کلافه‌های خاصی از نوروفيبريلها با رنگ تند جايگزين شده بودند». طبق نظر کرپلين، اين دگرگونيها «نشان دهنده شديدترين شکل خردزدودگی سالمندی است». کرپلين هنگاميکه نوشت: «تعبير بالينی اين بيماری آلزهايمر هنوز نامعلوم است»، در واقع برای نخستين بار به عنوان «بيماری آلزهايمر» اشاره کرد. از همان زمان ابهاماتی درباره تشخيص بيماری آگوسته دتر (نخستين موردی که آلزهايمر در 1906 معرفی کرد)، و دليل ناميدن اين وضعيت با عنوان «بيماری آلزهايمر» توسط کرپلين وجود داشت. اکنون پس از يکصد سال به نظر می‌رسد پاسخهای معتبری به اين پرسشها در دست است. توصيف خردزدودگی آگوسته دتر به وسيله آلزهايمر در 1907، و سپس به وسيله پروسينی در 1909، به پلاکهای پيری و کلافه‌های نوروفيبريلری اشاره داشت. افزون براين، پروسينی مغز اين بيمار را بازبينی کرد و هيچ نشانه چشمگيری از آرتريواسکلروزيس که برخی به عنوان تشخيص اين بيمار به آن معتقد بودند نيافت. در سال 1998 دانشمندان در بخش نوروبيولوژی انستيتوی ماکس پلانک در مارتينز ريد آلمان، و در دانشگاه مونيخ برشهای مغزی نخستين مورد گزارش شده از بيماری آلزهايمر را بازيافتند. بررسی اين برشهای مغزی نشان دهنده شمار زيادی از کلافه‌های نوروفيبريلری و پلاکهای آميلوييد بود. بنابراين، نخستين مورد گزارش شده، نمونه دقيقی از بيماری آلزهايمر مطابق معيارهای امروزی است. اين نيز جالب است که در 1997 دکتر گربر و همکارانش در قسمت روانپزشکی انستيتوی ماکس پلانک، گروه نورومرفولژی در مارتينزريد آلمان، برشهای مغزی بافت شناختی دومين مورد آلزهايمر به نام يوهان اف. را که با وجود گذشت نود سال به خوبی حفظ شده بود شناسايی کردند. بررسی اين برشها پلاکهای متعدد آميلوييدی را آشکار کرد اما هيچ کلافه نوروفيبريلری در قشر مغز يافت نشد. اين وضعيت با شکلی کمتر شايع از بيماری آلزهايمر مطابق است که می‌توان عنوان «فقط پلاک» را به آن داد. پژوهشگران در انستيتوی ماکس پلانک غربالگری موتاسيونی اکسون 17 از پيش ساز آميلوييدی ژن پروتئين، و ژنوتيپينگ برای آلل‌های E آپوليپوپروتئين انجام دادند. معلوم شد که اين بيماری برای آلل E اپسيلون 3 آپوليپوپروتئين، هموزيگوت است و فاقد موتاسيونهای APP در کودونهای 692، 693، 713 و 717 می‌باشد. در مورد برشهای مغزی آگوسته دتر، ژنوتيپينگ برای آلل های E اپسيلون 4 آپوليپوپروتئين، فقدان اين عامل خطر برای بيماری آلزهايمر را نشان داد و در عين حال معلوم کرد که تحليل موتاسيونی بافتهای مغزی به جا مانده از نود سال پيش هنوز عملی است. به اين ترتيب در يکصدمين سالگرد کشف تاريخی دکتر آلزهايمر، يافته‌های او ديگربار تأييد می‌شود. In the 8th edition (1910) of "Psychiatric: Ein Lehrbuch fur Studirende und Arzte", Kraepelin stated that a "particular group of cases with extremely serious cell alterations" were discussed by Alzheimer. Those changes were: "Excessively numerous plaques, dying of almost one-third of the cortical cells, and peculiar, deeply stained bundles of neurofibrils in place of them". According to Kraepelin, these changes: "represent the most serious forms of senile dementia". Kraepeline mentioned "Alzheimer's Disease" for the first time when he stated that: "The clinical interpretation of this Alzheimer's Disease is still unclear". Since that time, there were doubts about the diagnosis of Auguste Deter's illness (the first case that Alzheimer introduced in 1906), and why did Kraepelin name this condition as Alzheimer's Disease. Now after 99 years there seem to be reliable answers to these questions. Description of Auguste Deter's Dementia by Alzheimer in 1907, and then By Perusini in 1909, indicated the senile plaques and neurofibrillary tangles. Besides, Perusini restudied the brain of this case and found no significant signs of arteriosclerosis. In 1998, scientists at the Max Planck Institue of Neurobiology, Martinsried, Germany, and at the University of Munich, rediscovered brain sections of the first reported case of Alzheimer's disease. Examination of these tissue sections showed a large number of neurofibrillary tangles and amyloid plaques. So, this case represents a typical example of Alzheimer's disease according to today's standards. It is interesting, too, that in 1997 Dr. Graeber and his colleagues in Max Planck Institute of Psychiatry, Department of Neuromorphology, Martinsried, Germany, had identified well-preserved histological brain sections of Alzheimer's second case, known as Johann F. Examination of the patient's brain revealed numerous amyloid plaques, but no neurofibrillary tangles in the cerebral cortex, corresponding to a less common form of Alzheimer's disease which may be referred to as "Plaque only". The researchers in Max Panck Institute performed mutational screening of exon 17 of the amyloid precursor protein gene and genotyping for apolipoprotein E alleles. The patient was shown to be homozygous for aplipoprotein E allele epsilon 3 and lacked APP mutations at codons 692, 693, 713 and 717. With regard to the brain sections of Auguste D., genotyping for the apolipoprotein E epsilon 4 allele revealed absence of this Alzheimer's disease "risk factor" but at the same time demonstrated that mutation analysis of the more than 90 year old brain tissue was still feasible. In the hundredth anniversary of Dr. Alzheimer's historical exploration, his findings are newly confirmed. آلزهايمر / آگوسته دتر / کريپلين / يوهان اف / خرد زدودگی آلزهايمر / آگوسته دتر / کريپلين / يوهان اف / خرد زدودگی 76 80 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-53&slc_lang=fa&sid=fa فدايی فربد فدايی E-mail: farbodfadai@uswr.ac.ir 55003194753284600278 Yes