fa The Effect of Transplantation of Bone Marrow Stromal Cells on Motor Action Recovery in Rat عمومى General پژوهشی Original هدف: يافتن راههاي درماني مؤثر براي آسيب‌هاي سيستم عصبي همواره يكي از مهمترين اهداف دانشمندان علوم اعصاب بوده است. در پژوهش حاضر اثر پيوند سلولهاي استرومايي مغز استخوان (BMSC) با استفاده از ژل فوم در بهبود حركتي موش صحرايي بالغ، ‌پس از قطع نيمه نخاع در سطح مهره 13T بررسي شد. روش بررسي: پنج گروه موش صحرايي بالغ با انتخاب ساده تصادفي و به روش تجربي و مداخله‌اي مورد بررسي قرار گرفتند. در نخاع گروه اول يا كنترل هيچ دستكاري صورت نگرفت. در گروه هاي دوم تا پنجم نيمي از نخاع قطع شد، در گروه دوم هيچ درماني انجام نشد، ‌در گروه سوم ماده ژل فوم حاوي محيط كشت به محل قطع پيوند شد، در گروه چهارم علاوه بر پيوند ژل فوم سلولهاي BMSC هم به محل قطع تزريق گرديد و در گروه پنجم ژل فوم آغشته به BMSC پيوند زده شد. سلولهاي BMSC از مغز استخوان موش صحرايي به دست آمد. در همه گروه‌ها در روز اول و در پايـان هـفته‌هاي اول تا پنجم بعد از جراحي تـست حركتي BBB انجام شد و پس از پايان هفته پنجم قطعات نخاعي6L - 4L براي مطالعات شمارش سلولي مورد استفاده قرارگرفت. يافته‌ها: ميانگين نمره تست حركتي در گروه كنترل هيچ تغييري نداشت ولي ميانگين نمرات اين تستها در گروههاي دوم تا پنجم با گذشت زمان افزايش داشت. همچنين نتيجه شمارش نرونهاي حركتي در نيمه قطع شده نخاع نسبت به نيمه سالم نشانگر كاهشي برابر با 0% در گروه اول، 6/64% در گروه دوم، 6/64% در گروه سوم، 9/47% در گروه چهارم و 5/53% در گروه پنجم بود. نتايج كمي هردو روش (تست حركتي و شمارش سلولي) اختلاف معناداري را بين گروههاي چهارم و پنجم با ديگر گروه‌ها نشان داد كه مؤيد نقش مؤثر BMSC در بهبود عملكرد نخاع است(05/0 P < و 01/0 P <). عدم اختلافي معنادار ميان گروه‌هاي دوم و سوم نشان داد كه ژل فوم به تنهايي نمي‌تواند در بهبود عملكرد حركتي نخاع مؤثر باشد. نتيجه‌گيري: مي‌توان نتيجه گرفت كه سلول‌هايBMSC با استقرار در محل ضايعه موجب بهبود عملكرد حركتي نخاع مي‌شوند و ژل فوم پيوندي نيز داربستي را در محل ضايعه مي‌سازد كه سلولهاي BMSC روي آن مستقر مي‌شوند. Objective: Many neuroscientists through out the world are trying to access the transplantation of different kinds of cells and tissues as a proper and effective treatment strategy in the nervous system. The aim of this study was to evaluate the effect of transplantation of BMSC (Bone marrow stromal cell) on central nervous system repair using gel foam in hemisectioned spinalcard rats. Materials & Methods: Simple rendomize selected rats suffering of L4 – L6 Spinal cord hemisection lesion, were devided into five groups. The first group was as control, the spinal cord of the other groups were hemisectioned. The second group received no treatment, the third group received a gel foam implant only, In the fourth group after implantation of gel foam, BMSC were injected locally into the lesion area and in the fifth group a combination of gel foam and BMSC was implanted. The BMSC obtained from young rat bone. BBB (Basoo, Beattie, Bresnahan) test was done at the end of first day, 1st, 2ed, 3rd, 4 th and 5th weeks after surgery. Results: The L4-L6 Segments were prepared for neural cell count quantitative results of both procedures showed significant differences comparing two treated groups with the second and third groups. The results indicated that BMSC could improve spinal cord injury. Conclusion: It may concluded that this method could improve the spinal cord motor function after injury and gel foam acts as a scaffold to colonize the BMSC at the lesion site. آسيب نخاع / ‌سلول مغز استخوان / پيوند سلول / ‌موش صحرايي Spinal Cord Injury / Bone Marrow Cell / Cell Transplantation / Rat 7 13 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-54&slc_lang=fa&sid=fa Naghikhani M.(M.Sc.) مهرداد تقي خاني 55003194753284600335 No Tarihi T.(M.D.) تقي طريحي E-mail: ttiraihi@yahoo.com 55003194753284600336 Yes Movahhedin M.(Ph.D.) منصوره موحديان 55003194753284600337 No Delshad A. (Ph.D. عليرضا دلشاد 55003194753284600338 No

fa مقايسه وضعیت و راستای قرار گیری سه بعدی كتف در بیماران مبتلا به سندرم گیرافتادگی شانه با افراد سالم Comparisons of Three – dimentional Scapular Position and Orientation Between Subjects with and without Shoulder Impingement عمومى General پژوهشی Original هدف: سندرم گيرافتادگي از جمله شايعترين اختلالات شانه مي‌باشد كه 65%-44% كليه موارد دردهای شانه را شامل مي‌شود. اين عارضه به دلایل مختلفي ايجاد مي‌شود. تغيير شكل‌هاي آناتوميكي قوس كوراكواكروميون يا سر استخوان بازو، ضعف يا فرسايش تاندونهاي روتيتوركاف، سفتي كپسول خلفی، تغيير كينماتيك شانه و تغييرات وضعيتي و كنترل حركتي نامناسب كتف از جمله عوامل ايجاد كننده اين سندرم مي‌باشد. هدف اين مطالعه بررسی مقايسه‌اي وضعیت و راستای سه بعدی كتف در بیماران مبتلا به سندرم گیرافتادگی و افراد سالم در حین بالا بردن بازو در صفحه استخوان كتف مي‌باشد. روش بررسي: در اين مطالعه تحليلي (مقايسه‌اي) كه به صورت مورد – شاهد انجام شد 17 بيمار مبتلا به سندرم گيرافتادگي با ميانگين سني 82/43 سال و 17 فرد سالم با ميانگين سني 05/44 سال كه به روش نمونه‌گيري غير احتمال ساده انتخاب شده بودند مورد مقايسه قرار گرفتند. دستگاه آناليز حركتي (Kinemetrix) براي اندازه‌گيري جهت قرارگيري (زواياي چرخش به سمت بالا، تيلت خلفي و چرخش داخلي كتف) و وضعيت كتف (وضعيت بالا، پايين و داخلي و خارجی كتف) در زواياي بازو در كنار بدن و ابداكشن ْ45، ْ90، ْ120 و دامنه حركتي كامل در صفحه استخوان كتف مورد استفاده قرار گرفت. يافته‌ها: زاويه چرخش بسمت بالاي كتف در زواياي ْ90 و ْ120 در گروه بيمار كاهش معني‌داري را نسبت به افراد سالم نشان داد (05/0< P). زاويه تيلت خلفي در زواياي ْ45، ْ90، ْ120 و دامنه حركتي كامل كاهش معني‌داري را نسبت به افراد سالم نشان داد (05/0P<). نتيجه‌گيري: نتايج اين مطالعه نشان مي‌دهد كه تغيير كينماتيك استخوان كتف جنبه مهمي در بيماران مبتلا به سندرم گيرافتادگي مي‌باشد. كاهش چرخش بسمت بالا و تيلت خلفي كتف كه در اين بيماران ديده شده بايستي در توانبخشي بيماران مبتلا به سندرم گيرافتادگي در نظر گرفته شود. Abstract Introduction: Epidemiologic Investigations have revealed a high prevalence (16% - 44%) of shoulder complaints consistent with "impingement" in certain occupations. Multiple theories exist in respect to the primary etiology of shoulder "impingement" such as anatomic abnormalities of the coracoacrominal arch or humeral head; weakness or degeneration of the rotator cuff tendons; shoulder kinematic; postural abnormalities and improper scapular muscles control. Objective: comparison of kinematic parameters of shoulder complex in healthy and impingement persons. Material & Methods: 17 patients with shoulder Impingement syndrome that were selected conveniently (age = 43.82) and 17 healthy persons that were matched with patients (age = 44.5) participated in this case – control study. A three - dimentional electromechanical digitizer was used to measure scapular position and orientation. Measurments were taken while the arm placed at the side of the body and elevated 45˚, 90˚, 120˚ along with full range of motien in the scapular plane. Orientation was described by upward rotation angle, posterior tilting angle and internal rotation angle. Position was described by medio – lateral position and superio – inferior position. Results: Comparing to non impaired subjects, those with impingement, demonstrated a significantly lower upward rotation angle (90˚ , 120˚) and posterior tilt angle of the scapla in respective scapular plane. (P < 0/05) Conclusion: These results suggest that altered scapular kinematic maybe an Important aspect of the "impingement syndrome". Scapular upward Rotation and posterior tipping are important to consider in the rehabilitation of pateints with symptoms of shoulder Impingement. سندرم گيرافتادگي شانه / كينماتيك شانه / روتيوتوركاف / كتف shoulder impingement / shoulder kinematic / Rotator cuff / Scapula Rotator cuff / Scapula 14 21 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-55&slc_lang=fa&sid=fa Nodehimoqaddam A.(Ph.D.) افسون نودهي مقدم E-mail: afsoonnodehi@yahoo.com 55003194753284600339 Yes Ebrahimi E.(Ph.D.) اسماعيل ابراهيمي 55003194753284600340 No Eyvazi M.(M.D.) مجيد عيوضي 55003194753284600341 No Salavati M.(Ph.D.) مهيار صلواتي 55003194753284600342 No

fa مقايسه وضعيت تعادل كودكان مبتلا به فلج مغزي اسپاستيك قبل و پس از يك برنامه ورزش درماني Comparison of the Balance Performance of The children with Spastic Cerebral Palsy before and after عمومى General پژوهشی Original هدف: هدف از تحقيق حاضر بررسي دقيق تعادل ديناميكي به مفهوم ميزان نوسانات مركز ثقل بدن از مركز سطح اتكا در كودكان مبتلا به فلج مغزي اسپاستيك قبل و بعد از برنامه ورزش درماني مي‌باشد. روش بررسي: اين پژوهش به روش شبه تجربي و مداخله‌اي و بصورت قبل و بعد بر روي تعداد 10 نفر از كودكان 15-8 ساله مبتلا به فلج مغزي اسپاستيك از نوع دي‌پلژي كه با انتخاب تصادفي از نمونه‌هاي در دسترس انتخاب شده بودند انجام گرفت. بيماران به مدت 12 هفته تحت برنامه ورزش‎درماني قرار گرفتند. با استفاده از دستگاه تعادل‎سنج بايودكس نوسانات مركز ثقل آزمودنيها در حالت‎هاي پايدار، نيمه ‎پايدار و ناپايدار سطح اتكا و نيز با كفش و بدون كفش قبل و پس از دوره تمريني اندازه‌گيري و مقايسه شدند. براي تحليل آماري از اندازه‌هاي مكرر استفاده شد. يافته‌ها: نتايج نشان دادند كه در مجموع آزمونها ميانگين نوسانات مركز ثقل در بعد از ورزش درماني بميزان 2/0 درجه كاهش يافته بود(001/0=p). بيشترين بهبودي در حالت نيمه‎پايدار و ناپايدار سطح اتكا و در جهت قدامي- خلفي بود. با پوشيدن كفش نوسانات بدن بيماران بطور معني داري كاهش يافت. نتيجه‌گيري: ورزش درماني عملكرد تعادلي بيماران فلج مغزي دي‌پلژي را بهبود مي‌بخشد. عملكرد سيستم حسي عمقي لگن و تنه با ورزش درماني ارتقا مي يابد. پوشيدن كفش عامل مهمي در حفظ تعادل ديناميكي بيماران تعادلي محسوب مي‌شود و مي بايستي در برنامه توانبخشي اين بيماران مورد توجه قرار گيرد. Objective: This research is aimed to evaluate precisely a dynamic stability platform system to measure the center of gravity's sways around with fluctuations of cerebral spastic palsy children, before an after exercise therapy. Materials & Methods: Ten children with spastic diplegia cerebral palsy between 8 to15 years of age, wre participated in this quasi experimental (after – before) study. Their mean weight and height were (30.8kg ± 5.7kg) and (1.35m±0.09m) respectively. Subjects underwent a 12 weeks of exercise therapy. A dynamic stability platform system (BIODEX) was used to measure the center of gravity’s sway around the center of base of support (COBOS). The balance tests were repeated on stable, almost stable and unstable base of support as well as with and without shoes. Results: Findings showed that the mean sway of center of gravity of the cerebral palsy children was significantly decrease after exercise therapy by 0.2 degrees (p = 0.001). The greatest improvement achieved on AP directions in all conditions. Wearing shoes resulted in a significant decrease on the body sway. Conclusion: Exercise therapy significantly improved body balance in CP children. The function of the proprioceptives of the hip and trunk can be improved by exercise therapy and therefore should be considered in rehabilitation program. فلج مغزي / تعادل ديناميكي /‌ سيستم حس عمقي / نوسان بدن / ورزش‎درماني Cerebral palsy / Dynamic balance / Properioceptive system / Body sway 22 28 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-56&slc_lang=fa&sid=fa Sharifmoradi K.(M.Sc.) كيوان شريفمرادي E-mail: ksharifmoradi@yahoo.com 55003194753284600343 Yes Faraphpour N.(Ph.D.) نادر فرهپور 55003194753284600344 No

fa بررسي تأثير پهناي بريس كانترفورس برميزان دامنه حركتي، درد، قدرت گرفتن و قدرت اكستانسورهاي مچ دست در افراد سالم و افراد مبتلا به سندرم آرنج تنيس بازان The Effects of Counterforce Brace Size on the Wrist Rang of Motility Pain, Grip & Wrist Extension Strength in Normal Subjects and Patients with Tennis Elbow عمومى General پژوهشی Original هدف: بريس كانترفورس در درمان و توانبخشي التهاب اپي‌كنديل خارجي استخوان بازو (آرنج تنيس بازان) ازطريق كاهش نيروهاي اضافي برروي منشاء عضلات اكستانسور و ايجاد يك منشاء عضلاني جديد تأثير باليني مفيدي دارد. با اين وجود گزارشهاي دقيقي در مورد پهناي مناسب آن در دسترس نمي‌باشد، لذا هدف ازاين مطالعه بدست آوردن يك پهناي مناسب و بررسي تأثير پهناي بريس كانترفورس برروي دامنه حركتي فلكسيون واكستانسيون مچ، قدرت گرفتن دست، قدرت اكستانسيون مچ و ميزان درد مي‌‌باشد. روش بررسي: پژوهش حاضربه روش شبه تجربي و ازنوع اندازه‌گيريهاي مكرر انجام شد. دراين مطالعه 18 نفر افراد سالم بدون هيچ ضايعه عصبي- عضلاني واستخواني دراندام فوقاني و 18 نفر مبتلا به سندرم آرنج تنيس بازان مورد بررسي قرار گرفتند. روش نمونه گيري ازنوع نمونه گيري غير احتمالي و به روش ساده انجام گرديد. دامنه حركتي فلكسيون واكستانسيون مچ، قدرت گرفتن دست، قدرت اكستانسيون مچ و ميزان درد ابتدا بدون بريس و سپس بابستن بريسهاي با پهناي 1،2 و3 اينچي كانترفورس مورد ارزيابي قرار گرفت. درانتهانتايج با استفاده از اندازه‌هاي مكرر و آزمون تي زوج موردبررسي قرارگرفت. يافته‌ها: 1- بريس كانترفورس باهرسه پهنا باعث كاهش دامنه حركتي مچ درافراد سالم شده ولي در مبتلايان به اپي‌كنديليت خارجي (تنيس البو) تغيير معناداري ايجاد نكرد (33/0 = P). 2- بريس 1 اينچي كانترفورس باعث كاهش قدرت گرفتن درافراد سالم شده درحاليكه درافراد مبتلا به آرنج تنيس بازان (تنيس‌البو) بريس2 و3 اينچي باعث افزايش قدرت گرفتن بدون دردگرديد. 3- بريسهاي 1،2 و3 اينچي كانترفورس درافراد سالم باعث كاهش قدرت اكستانسيون مچ دست و درافراد مبتلا به سندرم آرنج تنيس بازان باعث افزايش قدرت اكستانسيون بدون درد شد. 4- بريس كانترفورس باعث كاهش ميزان درد در حين گرفتن شد و دراين ميان بريسهاي 2 و3 اينچي تأثير بيشتري داشتند. نتيجه‌گيري: بطور كلي نتايج اين پژوهش نشان داد كه استفاده از بريس كانترفورس باعث افزايش قدرت گرفتن دست و اكستانسيون مچ و كاهش ميزان درد درحين گرفتن در بيماران مبتلا به سندرم آرنج تنيس بازان مي‌گردد. همچنين بريس 2 و 3 اينچي كانترفورس در كاهش ميزان درد نسبت به بريس 1 اينچي مؤثر‌تر واقع شد. Objective: Counter force brace is one of the most usefull treatments for lateral opicondylitis (Tennis elbow) because it decreases grip pain and increases the power of grip, power of wrist extension and Wrist Range of Motility. The purpose of this quasi experimental (repeated measurements)study was to determine the effect of 3 counterforce brace sizes on the wrist R.O.M, grip and wrist extension strength and pain intensity in two groups of healthy subjects and patients with tennis elbow. Materials & methods: 18 normal subjects & 18 patients with tennis elbow were selected simple conveniently and were tested with no brace and 3 size of counterforce (1,2 and 3 inches). The R.O.M , strength and pain intensity were measured by jamar goniometry and Nicholas MMT dynamometry & VAS, respectively. Results: 1) With all sizes there was a significant decrease of R.O.M on normal subjects but no significant difference in patients. 2) There was a significant decrease of grip strength with 1-inch brace in normal subjects but a significant increase of grip strength with 2 and 3-inch brace in patiens. 3) All sizes of brace caused significant decrease of extension strength in normal subjects but increase in patients. 4)All size caused significant decrease of pain intensity that was more considerable in the case of 2 and 3 inch size. Conclusion: The results shows that the counterforce brace may be considered as an effective treatment for increasing strength and decreasing pain in patients with tennis elbow. آرنج تنيس بازان / بريس كانترفورس / پهناي بريس / گريپ / اپي‌‌كنديليت خارجي Tennis elbow / Counterforce brace / Brace size / Grip / Lateral epicondylits 29 32 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-57&slc_lang=fa&sid=fa Jamebozorgi A.(M.Sc.) علي اصغر جامه بزرگي E-mail: AAs.bozorgi@yahoo.com 55003194753284600345 Yes Ebrahimi E.(Ph.D.) اسماعيل ابراهيمي 55003194753284600346 No Salavati M.(Ph.D.) مهيار صلواتي 55003194753284600347 No

fa بررسی مقادیر طبیعی و تكرارپذیری آستانه درك جریان الكتريكي در فيبرهاي حسي Normal Values and Reproducibility of Electric Current Perception Threshold in Sensory fibers عمومى General پژوهشی Original هدف: روشهای رایج الكترودیاگنوز (NCS/EMG) محدودیتهایی در تشخیص برخـی از نوروپاتی‌ها مانند نوروپاتی‌هـــای سیستـــم اتونـــوم، مراحــل حاد نوروپاتی‌ها (hyperesthetic) و رادیكولوپاتی‌های صرفاً حسی دارند. در این زمینه روشهای بررسی كمي (Quantitative) سیستم عصبی می‌تواند جایگزین مناسبی برای روشهای رایج باشد. روش تعیین آستانه درك جریان (CPT) یكی از همین روشهای كمي است كه در آن از تحریكات الكتریكی استفاده مي‌شود. از مزایای آن می‌توان به كاهش احتمال خطرات سوختگی در نوروپاتی‌های شدید اشاره كرد. هدف از انجام این مطالعه بدست آوردن مقادیر طبیعی و بررسی تكرارپذیری این تست بعنوان مرجعی برای مقایسه مقادیر غیرطبیعی (محدوده طبیعی) در جامعه ايراني مي‌باشد. روش بررسي: این مطالعه به روش مقطعی و بصورت توصیفی در سه ماهه اول سال 1383 در كلینیك‌های وابسته به دانشگاه علوم پزشكی شیراز انجام گرفت. جهت بررسی مقادیر نرمال، 50 فرد سالم (32 مرد و 18 زن) با محدوده سنی 20 تا 40 سال كه سابقه‌ای از مشكلات عصبی- عضلانی، ابتلا به دیابت و الكلیسم نداشتند بطور تصادفي با روش نمونه‌گيري ساده انتخاب شده و آزمایش آستانه درك جريان در درماتومهای 8C (انگشت چهارم دست) و 5L (انگشت شست پا) توسط دستگاه نورومتر (CPTc) بر روی آنها انجام گردید. جهت بررسی تكرارپذیری تست تعداد 6 نفر روزی 3 بار و در طول یك هفته 2 بار مورد آزمایش آستانه درك جريان قرار گرفتند. سپس داده‌ها جهت تعیین میانگین، انحراف معیار و تكرارپذیری تست آنالیز شدند. یافته‌ها: مقادیـر نرمال برای درماتوم 8C در فركانسHz 2000 عبارت بود از 47/0± 04/2 میلی آمپر، در فركانس Hz 250، 25/0 ± 75/0 میلی آمپر و در فركانس Hz5، 21/0±51/0 میلی آمپر و برای درماتوم 5L در فركانس Hz 2000، 73/0±83/2 میلی آمپر، در فركانس Hz 250، 45/0± 24/1 میلی آمپر و در فركانس Hz 5، 30/0± 76/0 میلی آمپر. آزمون آلفای كرونباخ جهت بررسی قابلیت اعتماد و تكرارپذیری تست استفاده شد، قابلیت اعتماد در اندام فوقانــی (5/98%) و در اندام تحتانی 99% مي‌باشد (9875/0 = 1 و 9980/0 = 2). نتیجه‌گیری: یافته‌های بدست آمده نزدیكی زیادی با مقادیر طبیعی جهانی دارد و می‌تواند بعنوان بخشي از بانك اطلاعاتي محدوده طبیعی ایران استفاده شود. ولی بررسی‌های بیشتر در این رابطه، بخصوص در كلینیكها و مراكز دیگر بر ارزش و اعتبار این بانك اطلاعاتی خواهد افزود، چراكه این داده فقط از درماتومهای 8C و 5L بدست آمده است. در ضمن تكرارپذیری تست رابطه مستقیم با میزان تبحر فرد آزمونگر و رعایت دقیق نكات مندرج در روش انجام تست دارد و بدين ترتيب قابليت اعتبار تست در هر كلينيك بايد بطور جداگانه مورد بررسي قرار گيرد. Objective: Routine electrodiagnosis (EMG-NCS) has some shortcomings in the evaluation of peripheral nervous system, auch as autonomous nervous system evaluation, in pure sensory radiculopathies and acute hyperesthetic stages of neuropathies. Quantitative sensory testings such as current perception threshold (CPT) with electrical stimulations are suggested for above mentioned pathologies. Ttest results should be compared with a normal value of similar identical population. This study is conducted to determine normal value and reproducibility of CPT in the Iranian population. Materials & Methods: Fifty normal volunteers (32 men, 18 woman) in the range of 20-40 years without exclusion criteria (such as neuro- musculoskeletal disorders, diabetes mellitus and alcoholism) were recruited with simple randomized selection and CPT test was conducted on C8 (4th finger) and L5 (1st Toe)dermatomes. To determine test’s reproducibility, 6 persons (4 men, 2 women) were examined 3 times a day, 2 day per week. Collected data were analyzed to determine mean and standard deviation. Results: Normal values of CPT test was defined as one standard deviation from mean of our CPT data. These values are in C8 dermatome; 2000 Hz: 2.04± 47; 250 Hz: 0.75±0.25; 5 Hz: 0.76±0.3 and for L5 dermatome; 2000Hz: 2.83± 0.73; 250 Hz: 1.24 ± 45; 5Hz: 0.76± 0.3 To determine our results reproducibility and reliability, Alpha- cronbach (existed in SPSS software) was used and %98.5 & 99% were obtained for C8 & L5 dermatomes respectively. Conclusion: Our findings are about C8 & L5 dermatomes which could be used as a normal Values for such dermatomes. Regarding to its good correlation with international results we can use international references as a normal Valueswith consideration of each clinic’s reproducibility should be assessed individually. جريان / آستانه / درك / فيبرهاي حسي/ اي.ام.جي - ان.سي.وي Current / Perception / Threshold / Sensory fibers / EMG - NCV 33 37 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-58&slc_lang=fa&sid=fa Salamn Roghani R.(M.D.) رضا سلمان روغني E-mail: Salman@uswr.ac.ir 55003194753284600348 Yes Adib A.(M.D.) افشين اديب 55003194753284600349 No

fa مقايسه‌ تأثير فوري تكنيك تيپينگ و بریس كانترفورس برروي درد و قدرت گيرش دست Comparison of initial effect of Taping Technique and Counterforce Brace on Pain and Grip Strength of Patients with Lateral Epicondylitis عمومى General پژوهشی Original هدف: وجود درد و ضعف در قدرت گرفتن دست(Grip) اساسی ترین مشكل بیماران اپی كندیلیت خارجی مي‌باشد. استفاده از اسپلینت یكی از راههای درمان این بیماران مي‌باشد كه باعث كاهش درد و افزایش قدرت گرفتن در این بیماران مي‌شود. تكنیك تيپينگ (taping) و بریس كانترفورس (counterforce)دو روش مورد استفاده در درمان این بیماران مي‌باشند ولی اینكه كدام یك از این دو روش مؤثرترند مدرك مستندی موجود نمي‌باشد. مقايسه تأثير اين دو روش در بهبودي بيماران اپي كنديليت خارجي هدف اين مطالعه مي‌باشد. روش بررسی: اين تحقيق به روش شبه تجربي (Quasi Experimental) انجام شده و جامعه مورد مطالعه شامل 30 بيمار (دو گروه 15 نفره) با تشخیص اپی كندیلیت خارجی و با گروه سني 55-30 سال مي‌باشند كه به صورت موارد در دسترس انتخاب شده و به طور اتاقي به دو گروه تقسيم شدند و دو روش تيپينگ يا بريس كانترفورس در مورد آنها انجام شد. يافته‌ها: در تست قدرت گرفتن با توجه به اختلاف معني داري بين دو روش مورد استفاده در گروه‌ها ديده نشد (06/0 = P). بنابراين اختلاف قابل توجهي بين تكنيك تيپينگ و بريس كانترفورس بر ميزان قدرت گريپ بيماران اپي‌كنديليت خارجي وجود ندارد. در بررسي ميزان درد در دو وضعيت استراحت و اكستنشن مچ دست بين دو روش اختلاف معني‌داري وجود دارد و در هر دو وضعيت، ميانگين نمرات گروه تيپينگ بيشتر از دو گروه كانترفورس است (001/0 = P و 004/0 = P). نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده و اختلاف معني‌دار دو روش در كاهش درد، تأثير تكنيك تيپينگ بر كاهش درد بيماران بيشتر است و بهتر است از اين روش استفاده شود ولي در افزايش قدرت گريپ با اينكه نمرات گروه تيپينگ بيشتر است ولي اختلاف دو روش معني‌دار نيست و توصيه مي‌شود بررسي مجددي با نمونه‌هاي بيشتر و سنجش دقيقتر انجام شود. Objective: In patients with lateral epicondylitis present of pain and decrease of grip strength are essential problems. Use of splint have major rule in treatment these patients that causes relief of pain and increase of grip strength. Both taping technique and counterforce brace are two methods of treatments of lateral epicondylitis patients but we were not sure which method could be more useful and Answer of this question is magor aim of this study. Materials & Methods: This study is a Quasi experimental. We selected 30 patients between 30-55 years conveniently and divided them in two groups simple randomized. Results: In grip strength test, the average difference between two methods was t = 1/92 which showed there is not significant. So, there isn't any difference between two methods on grip strength. In assessment of pain, we tested patients in two positions: first patient's hand was in comfort position, second in which when wrist of hand was in extension position. In both of position, that average difference between two methods (first; t = 3/78 and secondary; t = 3/2) found to be significant. Choose of method in such treatment is considered to be important. Conclusion: taping technique is more effective than counterforce brace to relief of pain of patients with lateral epicondylitis, but in grip strength no difference between two methods. اپی‌کندیلیت خارجی / تکنیک تيپينگ / بريس كانترفورس / گريپ / درد Lateral epicondylitis / Taping technique / Pain / grip / Pain 38 42 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-59&slc_lang=fa&sid=fa Shamsoddini A.(M.Sc.) عليرضا شمس الديني E-mail: alirezashamsoddini@yahoo.com 55003194753284600350 Yes Hollisz M.(M.D.) محمدتقي حلي ساز 55003194753284600351 No Azad A. (M.Sc.) اكرم آزاد 55003194753284600352 No Keyhani M.(M.Sc.) محمدرضا كيهاني 55003194753284600353 No

fa بررسي تأثير تكنيك هاي حفظ انرژي بر ميزان خستگي بيماران زن مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس Effect of Energy Saving Technique on the Rate of Multiple Sclerotic Fatikue عمومى General پژوهشی Original هدف: بيماري مولتيپل¬اسكلروزيس جزء بيماری‏های شايع دمیلینيزاسیون سیستم عصبی مركزی می‏باشد. عوارض ناشي از بيماري مولتيپل‏‏اسكلروزيس مي‌تواند اثر مخربي بر ايفاي نقش و وضعيت شغلي اين بيماران و در نتيجه كيفيت زندگي آنان داشته باشد. از جمله اين عوارض شايع خستگي است، لذا این پژوهش با هدف تعیین تأثير به¬كارگیری تكنیك¬های حفظ انرژی بر میزان خستگی این مددجویان انجام شده است. روش بررسي: نمونه¬های این پژوهش نيمه تجربي را سی و نه مددجوی زن مبتلا به بیماری مولتيپل‏‏اسكلروزيس به صورت نمونه‌هاي در دسترس تشكیل می‌دادند. مطالعه به¬صورت قبل و بعد و به¬مدت سه ماه انجام شد. ابزارهای جمع¬آوری اطلاعات شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیك، پرسشنامه سنجش شدت خستگی و چك¬لیست¬های خودگزارش¬دهی و مداخله شامل دو قسمت بود: بخش اول آموزش و نمايش و بخش دوم آموزش رفتارهاي حفظ انرژي كه با روش سخنراني به همراه پرسش و پاسخ و همچنين استفاده از پمفلت¬هاي آموزشي انجام شد. سپس خستگي سه مرحله، قبل از مداخله، يك¬ونيم ماه بعد از مداخله و سه ماه پس از مداخله بررسي و نيز همراه ساير اطلاعات حاصل از پرسشنامه¬ها مورد تجزيه و تحليل و آناليز واريانس قرار گرفت. یافته¬ها: ميانگين خستگي‌ نمونه‌هاي پژوهش قبل از انجام مداخله 36/5 بود كه پس از 5/1 ماه از انجام مداخله به 97/4 كاهش يافت و اختلاف اين دو مرحله معني دار مي‌باشد (001/0 P <). ميانگين خستگي بعد از 3 ماه از انجام مداخله به 58/4 رسيد كه اختلاف بين مرحله قبل و 3 ماه بعد و مرحله 5/1 ماه و 3 ماه نيز با 001/0 P < معني دار مي‌باشد. مقايسه ميزان خستگي هر سه مرحله از طريق آناليز واريانس نيز نشان دهنده اختلاف معني دار مي‌باشد (001/0 P <). نتیجه¬گیری: با توجه به یافته¬های پژوهش می¬توان نتیجه گرفت كه اجرای تكنیك¬های حفظ انرژی در مبتلایان به بیماری مولتیپل¬اسكلروزیس موجب كاهش ميزان خستگي مي‌شود. بنابراين بكارگيري اين روش غيردارويي مي‌تواند مفيد بوده و به راحتي توسط بيماران مورد استفاده قرار گيرد. Objective: Multiple Sclerosis is one of the most prevalent central nervous system demyelinization diseuse. Fatigue is a symptom of Multiple Sclerosis (MS). But indeed for the patients sometimes is so much more destroying than that. It is expected. Fatigue underlies and influences many of the other symptoms experienced by people with MS. To determine whether MS-Related fatigue, could be reduced after applying Energy Saving Techniques. Materials & Methods: This is a Quasi-experimental with Before-After Study design which was carried out in order to determine the effects of applying Energy Saving Techniques in the patients on MS-related Fatigue. These areas included Exercise, Rest & relaxation, Planning and Organization of daily activities, and body temperature control. Thirty nine convenient MS Patients were included and investigated over three months. Data collection tools included: demographic questionnaire, Fatigue Severity Scale (FSS), and self report checklists. Results: Data analysis shows decline in fatigue level after applying Energy Saving Techniques. The mean level of fatique before applying techniques was 5/36 and after that decrease to 4/58. Conclusion: According to these finding, applying Energy Saving Techniques reduces the fatigue of patients with Multiple Sclerosis. مولتیپل¬اسکلروزیس / خستگی / تکنیک¬های حفظ انرژی / دميلينيزاسيون Multiple Sclerosis / Fatigue / Energy Saving Techniques / Demyelinization 43 48 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-60&slc_lang=fa&sid=fa Rasooli N. (M.Sc.) نسيم رسولي 55003194753284600354 No Ahmadi F. (Ph.D.) فضل ا... احمدي E-mail: fazlollaha@yahoo.com 55003194753284600355 Yes Nababvi M.(M.D.) سيد مسعود نبوي 55003194753284600356 No Hajizadeh E.(Ph.D.) ابراهيم حاجي زاده 55003194753284600357 No

fa آناليز پيوستگي 50 خانواده ايراني مبتلا به ناشنوايي غير سندرمي با وراثت اتوزومي مغلوب Linkage Analysis for 50 Iranian Families with Autosomal Recessive non-syndromic عمومى General پژوهشی Original هدف: از هر 1000 نوزاد متولد شده در سراسر جهان يك نفر مبتلا به ناشنوايي بوده كه 50% از علل آن ژنتيكي مي‌باشد. ارتباط جايگاه ژني DFNB21 با ناشنوايي غير سندرمي جسمي مغلوب در كشورهاي همسايه ايران در چندين مطالعه نشان داده شده است. بدين منظور 50 خانواده ايراني مبتلا به ناشنوايي غير سندرمي جسمي مغلوب براي آناليز پيوستگي با اين جايگاه ژني در اين مطالعه مورد بررسي قرار گرفتند. روش بررسي: در اين مطالعه كه به روش توصيفي مقطعي انجام گرفت50 خانواده مبتلا به ناشنوايي با الگوي وراثتي اتوزومي مغلوب از سراسر ايران به صورت نمونه‌هاي در دسترس و شناخته شده بر اساس منفي بودن موتاسيونهاي وابسته به GJB2 و GJB6، وجود حداقل سه فرزند ناشنوا و علاوه بر آن ازدواج خويشاوندي براي بررسي جايگاه ژني DFNB21 انتخاب شدند. يافته‌ها: از بين اين خانواده‌ها (4%) 2 خانواده الگوي پيوستگي به لوكوس DFNB21 را نشان دادند. بررسي ژن Tecta با روش تعيين توالي جهشهاي delT266 و 9611 جفت باز را به صورت هموزيگوت در افراد مبتلاي خانواده‌ها، مسؤول اختلال در ناشنوايي نشان داد. نتيجه‌گيري: بنظر مي‌رسد كه جايگاه ژنيDFNB21 نقش قابل توجهي را در ايجاد ناشنوايي در جمعيت ايراني ايفا كند. اين موضوع مي‌تواند با غربالگري خانواده‌هاي بيشتر براي اين لوكوس بررسي شود. Objective: Congenital hearing loss occurs in 1 out of 1000 births and about 50% of all cases are estimated to be of genetic origin. About 70% of hereditary hearing loss is non-syndromic with autosomal recessive inheritance accounting for 80% of the genetic load. To assess the importance of other loci in the Iranian population, we screened 50 consanguineous families with ARNSHL for DFNB21, which was linked to ARNSHL in Middle East countries. Materials and Methods: 50 consanguineous families with at least three affected children, previously excluded by mutational analysis from GJB2 and GJB6 genes, were included in this study. We used three polymorphic markers including D11S1998, D11S4464, and D11S1299 in this study. Results: Two families were linked to DFNB21 and two novel mutations have been detected so far. In two families a 266 Del T mutation and a large 9611bp deletion that starts from intron 9 and includes exon 10 in TECTA gene were detected. Conclusion: This study showed that mutations in DFNB21 locus are the most common cause of ARNSHL in Iranian population. It seems that DFNB21 may play an important role in genetic load of ARNSHL in Iran. This will be confirmed by screening more families for this locus in Iranian deaf population. ناشنوايي غير سندرمي / وراثت اتوزومي / اتوزومال مغلوب / جايگاه DFNB21 / آناليز پيوستگي / خانواده‌هاي ايراني Non syndromic hearing loss / Autosomal recessive / DFNB21 Locus / Linkgage analysis / Iranian families 49 52 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-61&slc_lang=fa&sid=fa Imanirad P.(M.Sc.) پريسا ايماني راد 55003194753284600358 No Kahrizi K.(M.D.) كيميا كهريزي 55003194753284600359 No Bazzaz adegan N.(M.Sc.) نيلوفر بزاززادگان 55003194753284600360 No Mohseni M.(M.Sc.) مرضيه محسني 55003194753284600361 No Asadi G.(M.Sc.) گلناز اسعدي 55003194753284600362 No Nikzat N.(M.Sc.) نوشين نيك ذات 55003194753284600363 No Esteghamat F.(M.Sc.) فاطمه سادات استقامت 55003194753284600364 No Najmabadi H.(M.Sc.) حسين نجم آبادي E-mail: hnajm@uswr.ac.ir 55003194753284600365 Yes

fa ارزش سنجش سطح بزاقي ليتيم در پايش درمان اختلالات خلقي Accuracy of Salivary Lithium testing in Treatment Monitoring in Mood Disorders عمومى General مروری Review مشتقات ليتيم از قرن نوزدهم جهت درمان بيماريها بخصوص اختلالات دو قطبي مورد مصرف قرار گرفته است. مسموميت كشنده ليتيم از همان شروع مصرف آن شناخته شده بود و بعلاوه پايين بودن شاخص درماني آن از مشكلات مهم در تجويز آن مي‌باشد. بمنظور پيش‌گيري از مسموميت فوق پايش سطح دارو در خون مورد توافق قرار گرفته است. خونگيري مكرر و بخصوص در دور تثبيت بصورت هفتگي براي بيماران توأم با استرس بوده و بعلاوه در بيماران رواني و بويژه در اطفال مشكل مي‌باشد. از اين رو محققين همواره در تلاش براي يافتن راهي كمتر تهاجمي بوده‌اند. يكي از اين راهها پايش دارو در بزاق مي‌باشد ولي بررسي‌ها بيانگر اختلاف نظر راجع به ارزش بزاق در پايش فوق مي‌باشد. در اين مقاله كليه مطالعات منتشر شده از 1949 تاكنون مورد بررسي قرار گرفت و اختلاف نظر فوق بخوبي آشكار گرديد. با توجه به بررسي فوق سه راه براي رفع اين اختلاف نظر پيشنهاد گرديده است. 1- محاسبه نسبت غلظت سرمي ليتيم به غلظت بزاقي آن بر اساس متوسط سه جفت نمونه مختلف 2- بهبود روش و تكنيك آزمايشات و 3- اصلاح نسبت ياد شده بر اساس نشانگرهاي طبيعي مشخص. Lithium preprations have been used in bipolar mood disorders since 19th Centary. Lethal toxic effect of lithium due to it's narrow (therapeutic) index had been known from Several years ago and is the most problem when is prescribed. Serum level of lithium is accepted for monitoring of toxicity, but frequency of blood testing especially in stabilizing period is stressful for patients, also it is difficult in such psychiatric patients especially in children. Many reaserchers worked to find a less aggressive method one of this methods is monitoring based on salivary lithium concentration, which is contraversy according to this review articles. All papers from 1949 till now revewed in this article and revealed this controversy. According to review article; tree ways being suggested to solve this problem 1- Stimation of salivary – serum ratio of lithium based on tree seprated paired tests 2- Improve methods and techniques of testing. 3- Modifing of this ratio based on natural markers. سطح بزاقي / ليتيم / پايش درمان / اختلالات خلقي Salivary consentration / Lithium / Treatment monitoring / Mood disorders 53 59 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-62&slc_lang=fa&sid=fa Assadi A.(M.D.) عباسعلي اسدي E-mail:abbasaliassadi@yahoo.com 55003194753284600366 Yes Mazinani R. (M.D.) ربابه مزيناني 55003194753284600367 No Farhadi Y.(M.D.) يداله فرهادي 55003194753284600368 No Amiri N, (M.D.) نسرين امري 55003194753284600369 No RahgozarM.(Ph.D.) مهدي رهگذر 55003194753284600370 No

fa گزارش دو مورد سندرم شيوگرن – لارسون از يك خانواده Sjogren – Larsson Syndrome, Two cases from one family عمومى General گزارش موردی Case report سندرم شيوگرن – لارسون يك اختلال اتوزومال مغلوب مي‌باشد كه مشخصه بيماري به صورت ايكتيوز شديد منتشر، عقب‌ماندگي ذهني، دي‌پلژي يا تتراپلژي اسپاستيك و تشنج مي‌باشد. اين اختلال از سندرم‌هاي نادر بوده و در اثر جهش در ژن 2A3ALDH اتفاق مي‌افتد. اين ژن بر روي كروموزوم 17p11.2 قرار داشته و عمل آن كد نمودن آنزيم «فتي آلدئيد دهيدروژناز» است. اين آنزيم اكسيداسيون آلدئيدهاي با زنجيره متوسط و بلند از الكل چرب را كاتاليز مي‌نمايد. يافته‌هاي تصوير برداري مغز در اين بيماران گوياي تأخير ميلينيزاسيون و نقص ميلين است كه با ام.آر.آي قابل مشاهده است. در بررسي‌هاي به عمل آمده توسط ام.آر.اس (ماگنتيك رزونانس اسپكتروسكوپي) در بافت سفيد مغزي پيك غالبي از تجمع ليپيد كه همان فتي آلدئيدها و فتي الكل‌ها مي‌باشد قابل مشاهده است. بيماران معرفي شده دو خواهر و برادر از والدين منسوب نزديك است كه تنها فرزندان خانواده مي‌باشند. برادر 6 ساله و خواهر 3 ساله و هر دو مبتلا به تأخير تكاملي، عقب‌ماندگي ذهني، اسپاستيسيتي شديد اندام‌هاي فوقاني و تحتاني و تشنج مقاوم به درمان هستند. مسئله قابل توجه وجود ايكتيوز شديد منتشر پوستي در هر دو بيمار مي‌باشد. در بررسي‌هاي به عمل آمده از لحاظ تصوير برداري مغزي در ام.آر.آي تغيير سيگنال بافت سفيد مغزي و در ام.آر.اس پيك قابل ملاحظه ليپيد مشاهده گرديد كه تشخيص سندرم «شيوگرن – لارسون» را تأييد نمود. Sjogren – Larsson Syndrome ) SLS) is an autosomal recessive disorder characterized by generalized Ichthyosis, mental retardation, spastic diplegia or tetraplegia and epilepsy. This is a rare syndrome that caused by mutation in the ALDH3A2 gene, on chromosome 17p11.2. That encodes fatty aldehyde dehydrogenase (FAIDH), an enzyme that catalyzes the oxidation of medium – long chain aldehydes derived from lipid metabolism. Neuroimaging (MRI) shows retardation of myelination and a mild myelin deficit. Proton Magnetic Resonance Spectroscopy (MRS) shows the peak of lipids that accumulate because of fatty alchohols. We report two cases that they are siblings from relative parents. The Brother is 4 years old and his sister is 3 years old. , The clinical findings are developmental delay, mental retardation, spastic Tetraplegia and refractory seizure. The most important finding in these two siblings was generalized Icthyosis. MRI showed hyper signality in white matter and MRS showed the peak of accumulated lipids that confirmed the diagnosis of "Sjogren – Larsson Syndrome". سندرم شيوگرن - لارسون / ايكتيوز / دي‌پلژي اسپاستيك / ژن 2A3ALDH 60 64 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-63&slc_lang=fa&sid=fa Karimzadeh P.(M.D.) پروانه كريم زاده E-mail: Pkarimadeh@yahoo.com 55003194753284600371 Yes