Quarterly Journal of Rehabilitation

fa بررسی عوامل ژنتيکی و محيطی ناشنوايی در 354 خانواده ناشنوا دار استان‌های قم و مرکزی بررسی عوامل ژنتيکی و محيطی ناشنوايی در 354 خانواده ناشنوا دار استان‌های قم و مرکزی عمومى General پژوهشی Original هدف: ناشنوايی شايعترين نقص حسی عصبی درانسان است و از هر هزارکودک يک کودک با ناشنوايی عميق تا شديد بدنيا می‌آيند. مطالعات فراوانی نشان داده‌اند ناشنوايی در 50 درصد موارد علل ژنتيکی و در 50 درصد باقيمانده علل محيطی و ناشناخته دارد. در اين تحقيق، هدف بررسی علل ناشنوايی در خانواده‌های مورد مطالعه بود تا راهکارهای مناسب جهت تشخيص و پيشگيری ارايه شود. روش بررسی: پرسشنامه‌ها در مدارس و کانون‌های ناشنوايان و مجتمع‌های بهزيستی استان‌های قم و مرکزی توزيع و پس از تکميل جمع آوری شد. اطلاعاتی چون سن، جنس، وضعيت شنوايی کليه افراد خانواده و بستگان، نوع ازدوا ج والدين، علت شناسی (ژنتيکی، محيطی) جمع آوری و با استفاده از نرم افزار SPSS اطلاعات بررسی شدند. يافته‌ها: 354 پرسشنامه حاوی اطلاعات کامل از خانواده‌های ناشنوا دار جمع آوری گرديد ميانگين سنی افراد ناشنوايی مورد (Proband) 1/8 ± 1/16 سال بود. 4/48 و 6/51 درصد ناشنوايان به ترتيب دختر و پسر بودند. 3/59 درصد والدين دارای نسبت فاميلی، 7/36 درصد غريبه و 4 درصد نسبت خود را معلوم نکرده بودند. ميانگين تعداد ناشنوا در خانواده‌ها 4/1± 8/1 است. با بررسی پرسشنامه‌های تکميل شده و شجره نامه‌ها، در 9/70 درصد موارد عامل ژنتيکی و در9 درصد موارد عامل محيطی و در1/20 درصد عاملی برای ناشنوايی شناخته نشد. نتيجه‌گيری: عامل ژنتيکی با الگوی توارثی اتوزوم مغلوب شايعترين عامل ناشنوايی است و اين بخاطر ميزان بالای ازدواج فاميلی است که باعث شده سهم علل ژنتيکی در اين جمعيت از 50 درصد بيشتر شود. تعدد فرزندان عامل ديگر افزايش تعداد ناشنوايان در خانواده‌هايی است که زمينه ژنتيکی ناشنوايی دارند. عامل محيطی و ناشناخته بعد از عامل ژنتيکی قرار دارد. با منع ازدواج‌های فاميلی، آموزش بهداشت، کنترل تعداد فرزندان و همينطور مشاوره ژنتيک بويژه برای خانواده‌های در معرض خطر می‌توان قدم‌های مهمی در زمينه کاهش تعداد ناشنوايان برداشت. Objective: Hearing loss (HL) is the most prevalent sensorineural defect in human. Mild to severly Profound HL occurs in about l.0 per 1000 births. Many previous studies have shown that about 50% of deafness is due to genetic factor and 50% is due to environmental and etiologically unknown. In this study, we are searching the causes of deafness at these families and introduce strategies for diagnosis and prevention. Materials & Methods: Questionaires were distributed in deaf schools, hearing loss and rehabilitation centers in Qom and Markazi provinces collecting done after filling by the parents. The criterias such as age, sex, number of deaf individuals in families their close relatives, the marriage type of the parents and etiology of disease (if it is genetic or environmental) were extracted from questionnaires and were analysed by SPSS software. Results: Three hundred and fifty four (354) Questionnaires contained complete information from hearing loss families were collected. Age mean of proband individuals is 16.1±8.1. Sex distribution of 48.4% and 51.6% girls and boys, respectively. Parents were 59.3% and 36.7% of consanguineous and unfamilial marriage, respectively. The marriage type of were not determined in 4%. Mean of deaf individuals among these families was 1.8±1.4.By assessing the filled questionnaires and pedigrees. The deafness etiology in the studies population was categorized as genetic cause (70.9 %), environment factor (9%) and unknown etiology (20.1%). Conclusion: Genetic factor with and autosomal recessive inheritance pattern was the most common cause of hearing loss due to the high prevalence of consanguineous marriage which resulted and increased genetic causes in more than 50%. Multiplicity of offspring also shawn an increased in frequency of hearing loss in families that have deaf with genetic background of this disorder. In this study, environmental and unknown factors are second cause of HL. We may interestingly reduce frequency of HL in Iran with discouraging consanguineous marriage, health education, population regeneration control also genetic counseling especially for high risk families. ناشنوايی/ ازدواج فاميلی/ علل ژنتيکيناشنوايی / علل محيطی ناشنوايی. ناشنوايی/ ازدواج فاميلی/ علل ژنتيکيناشنوايی / علل محيطی ناشنوايی. 0 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-83&slc_lang=fa&sid=fa صادقی عبدالرحيم صادقی E-mail: sadegha@nrcyeb.ac.ir 55003194753284600446 Yes صنعتی محمد حسين صنعتی 55003194753284600447 No الستی فاطمه الستی 55003194753284600448 No هاشم زاده چالشتری مرتضی هاشم زاده چالشتری 55003194753284600449 No

fa درد سينه عضلانی – اسکلتی در بيماران با ارزيابی قلبی نرمال درد سينه عضلانی – اسکلتی در بيماران با ارزيابی قلبی نرمال عمومى General پژوهشی Original هدف: درد سينه عضلانی - اسکلتی يک تشخيص شايع بخشهای اورژانس و عمومی می‌باشد و واژه کوستوکندريت اغلب به جای آن و به عنوان مترادف استفاده می‌شود. تشخيص معمول آن توسط رد ساير علل و بيماريها است. ‌ارزيابی‌نقش‌دستگاه‌عضلانی‌- اسکلتی‌ در ‌بيماران ‌با ‌درد ‌قفسه‌ سينه‌ و ‌ارزيابی‌ نرمال قلبی هدف اين مطالعه می‌باشد. روش بررسی: 971 بيمار که به علت آنژين صدری يا درد سينه ارجاع داده شده بودند، به طور آينده‌نگر بررسی شدند. ارزيابی‌های قلبی شامل: شرح حال، معاينه، ECG، Chest X Ray، اکوکارديوگرافی، اسکن پرفيوژن و آنژيوگرافی در بيماران بر حسب مورد انجام شد. يکصد بيمار با علائم عضلانی- اسکلتی و ارزيابی‌های قلبی نرمال مورد بررسی قرار گرفتند. اين گروه 100 نفری توسط متخصصين طب فيزيکی و توانبخشی مورد معاينه قرار گرفتند و شرح حال و معاينه و گرافی مهره‌های گردنی، نوار عصبی - عضلانی و آزمايشات لازم نيز برای آنها انجام شد. يافته‌ها: بر اساس تحقيق ما 3/10 درصد از بيماران با درد سينه دارای مشکلات عضلانی- اسکلتی بودند. از 100 بيمار با درد سينه عضلانی - اسکلتی و متوسط سن 2/43 ، 71 درصد آنها زن بودند . 38 درصد بيماران درد در ناحيه اسکاپولای چپ، و 60 درصد آنها نقاط حساس به درد، مخصوصاً در عضلات پشت گردن و اپی کنديل خارجی هومروس ‌داشتند‌ شيوع ‌EMG/NCS‌ پاتولوژيک 35درصد‌ و‌ بيشتر ‌شامل ‌راديکولوپاتی گردنی‌بود شيوع ‌پاتولوژيک‌ گرافی‌های ‌گردنی 26 درصد ‌و ‌بيشتر ‌شامل‌استئوآرتريت‌مهره‌های گردنی بود. نتيجه گيری: اين مقاله علل درد سينه عضلانی - اسکلتی را مورد بررسی قرار می‌دهد و يک روش ارزيابی و پيگيری را معين می‌کند. نتايج، ارتباط غير عليتی را بين اختلال عملکرد سيستم عضلانی - اسکلتی و درد سينه آتيپيک نشان می‌دهند. يک معاينه دقيق شامل دامنه حرکتی ستون فقرات و لمس نقاط حساس بايد انجام شود. Objective: Musculoskeletal chest pain is a common referral to emergency departments and general practitioners. The terms of costochondritis and musculoskeletal chestpains are often used synonymously. The basis for such diagnosis is held by exclusion. Purpose: To evaluate the presence of musculoskeletal apparatus pain in patients with angina pectoris, despite their normal cardiac evaluations. Materials & Methods: 971 patients referred for angina pectoris or chest pain were prospectively collected.Cardiac evaluations included: as history, physical exams, ECG-Chest X Ray, Echocardiography, perfusion scan and angiography as needed. One hundred patients with musculoskeletal symptoms along with normal cardiac evaluations were investigated .This group were examined by experienced physiatrists, history, physical exam, Cervical x ray, EMG/NCS and laboratory were also done in later group. Results: According to our study 10.3 % of patients with chest pain presentations had musculoskeletal rather than any cardiac problems. From 100 patients with musculoskeletal chest pain, mean age of 43.2, with 71% women.38% of them have left scapular pain and 60 % of them have tender points with high frequency in posterior neck muscle and humeral lat epicondyle. Prevalence of abnormal EMG/NCS was 35%, mostly cervical radiculopathy and abnormal cervical x ray was 26%, mostly DJD of cervical spine.�Conclusion: This article reviews the causes of musculoskeletal chest pain and suggests an approach to any chest pain its needs more evaluation and more precise management. The results show an association, but not a causal link between musculoskeletal dysfunction and atypical chest pain. A careful physiatric examination including spinal movements and palpation for tendernes are suggested to be performed. درد سينه / درد عضلانی - اسکلتی / ارزيابی عصبی - عضلانی / ارزيابی قلبی درد سينه / درد عضلانی - اسکلتی / ارزيابی عصبی - عضلانی / ارزيابی قلبی 6 9 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-74&slc_lang=fa&sid=fa حافظی رحمت ا... حافظی 55003194753284600411 No صفاريان نيلفور صفاريان 55003194753284600412 No رايگانی سيد منصور رايگانی 55003194753284600413 No نيکو محمدرضا نيکو mohamadrezanikoo@yahoo.com 55003194753284600414 Yes

fa بررسی تاثير برنامه روزانه مقيمان در مرکز اجتماع درمان مدار بر روابط اجتماعی آنان بررسی تاثير برنامه روزانه مقيمان در مرکز اجتماع درمان مدار بر روابط اجتماعی آنان عمومى General پژوهشی Original هدف: در اين تحقيق، تاثير برنامه روزانه مقيمان در مرکز اجتماع درمان مدار بر روابط اجتماعی آنان بررسی شد. از آنجائيکه انسان يک موجود اجتماعی است پس توانايی يادگيری هنجارها و ارزشهای فرهنگ خود را دارد، پس می‌آموزد که در تعامل با شبکه روابط اجتماعی اش چگونه برخورد نمايد. روش بررسی: ترک اعتياد به شيوهtherapeutic community از جمله روشهای ترک اعتياد می‌باشد که در آن به افراد مراجعه کننده به قصد ترک پايدار يا طولانی مدت مواد، آموزشهايی داده می‌شود. اين آموزشها موجب تغيير گام به گام و موثر در افراد است که نگرش انان نسبت به امور مختلف از جمله مصرف مواد را تغيير می‌دهد. در اين مطالعه، 30 نفر از افراد بعنوان نمونه مطالعه در معرض اجتماعی شدن مجدد resocialization قرار گرفتند. يافته‌ها: در بررسی تاثير برنامه روزانه مقميان در مرکز اجتماع درمان مدار بر روابط اجتماعی آنان در خارج از مرکز نتايج به دست آمده نشان داد که آموزشهای ارائه شده در مرکز TC بر بهبود روابط اجتماعی افراد موثر واقع شده است، که ميزان همبستگی 41/0 در سطح معنی داری 03/0 می باشد. يعنی کسانی که برای ترک پايدار مواد به مرکز مراجعه کرده اند روابط اجتماعی مناسبی را از خود نشان داده اند. اين بهبود روابط زمانی بيشتر احساس می‌شود که فرد مشارکت بيشتری در برنامه های ارائه شده در مرکز داشته باشد.�نتيجه‌گيری: اين برنامه‌ها که به صور مختلف اعم از برنامه جلسات صبحگاهی morning meeting، کلاسهای روانشناسی، جلسات مشاوره فردی و گروهی و ساير برنامه‌های برگزار شده اجرا می‌گردد باعث می‌شود که فرد در فرايند اجتماعی شدن مجدد قرار گرفته و روابط اجتماعی اش بهبود يابد. بنابراين می توان چنين نتيجه گيری کرد که مرکز TC اين توانايی را دارد که روابط اجتماعی افراد را بهبود بخشد ونحوه گذراندن يک زندگی اجتماعی توام با آرامش را به آنان بياموزد. بنابر اين بين ميزان مشارکت افراد در برنامه های TC و بهبود روابط اجتماعی آنان در خارج از مرکز رابطه وجود دارد. Objective: The main aim of this research was to investigate the effects of therapeutic community program on social relationship of previous uddicted persons. Material & Methods: The method of treatment in therapeutic community (TC) program was used in accordance with providing conditions for mental and social development of addicted persons. A group of subjects (n=30) with an age range of 20 - 25 years were selected to test the effects of resocialization on their interactions with other people. Results: Based on the results, TC program including morning meetings, psychology course, individual and group counseling can be used to measure the improvement of social relationship of the individuals with the correlation of r=0.41 with p=0.03. Conclusion: The results show that with the increase of participation of individuals in TC programs, the improvement in social relationships of them will be achieved. اعتياد / مرکز اجتماع درمان مدار / روابط اجتماعی/ اجتماعی شدن مجدد اعتياد / مرکز اجتماع درمان مدار / روابط اجتماعی/ اجتماعی شدن مجدد 10 13 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-75&slc_lang=fa&sid=fa Sadr-alSadat S.J.(Ph.D.) صدرالسادات سيد جلال صدرالسادات 55003194753284600415 No Mohammadi Z.(M.Sc.) محمدی رستم کلاته زهرا محمدی رستم کلاته 55003194753284600416 No Kaldi A.(Ph.D.) کلدی عليرضا کلدی E-mail: a.r.kaldi@uswr.ac.ir 55003194753284600417 Yes

fa مقايسه تأثير هپارين وريدی با آسپرين خوراکی در 48 ساعت اول درمان در بيماران ايسکميک استروک مقايسه تأثير هپارين وريدی با آسپرين خوراکی در 48 ساعت اول درمان در بيماران ايسکميک استروک عمومى General پژوهشی Original هدف: حوادث عروقی سيستم عصبی پس از سرطان و بيماريهای قلبی، سومين علت مرگ و مير در دنيا محسوب می‌گردد. يکی از راههای رايج درمان تجويز داروهای ترومبوليتيک است. اما اين روش در حال حاضر در کشور ما قابل اجرا و در دسترس نيست. لذا تحقيقات بيشتر بر استفاده از داروهای ضد پلاکتی و ضد انعقادی معطوف شده است. بهمين منظور اين مطالعه با هدف مقايسه اثرات آسپرين و هپارين در حوادث عروقی ايسکميک ترومبوتيک مغزی در 48 ساعت اول وقوع استروک طراحی گرديد. روش بررسی: در اين مطالعه کارآزمايی بالينی بيمارانيکه در بخش اعصاب بيمارستان سينا همدان بستری بودند و شرايط ورود به مطالعه را داشتند به صورت تصادفی در يکی از دو گروه درمان با هپارين و درمان با آسپرين قرار گرفتند .در گروه هپارين 32 نفر و در گروه آسپرين30 بيمار مورد بررسی قرار گرفتند. علائم بالينی بيماران در فرم مخصوص ثبت و درمان داروئی شروع شد. در گروه هپارين، ابتدا 100 واحد هپارين به ازاء هر کيلو گرم وزن بدن به صورت وريدی تزريق و سپس 1000 واحد در ساعت به صورت وريدی و به مدت 48 ساعت تجويز شد. در گروه آسپرين 325‌ميلی گرم آسپرين به صورت خوراکی يک بار در روز و به مدت دو روز تجويز شد. 48 ساعت پس از شروع درمان علائم بالينی بيماران مورد ارزيابی مجدد پزشک متخصص قرار گرفت و علائم در فرم مربوطه ثبت شد. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از نرم افزارspss و آزمون آماری مجذور کای آناليز شد. يافته‌ها: در گروه هپارين علائم حسی 8/43% از بيماران بهبود نسبی داشته است. و در گروه دريافت کننده آسپرين 3/33% افراد دارای بهبودی نسبی بوده اند (001/0=p ). مقايسه ميزان بهبودی ضعف عضلانی در دو گروه نشان می‌دهد که در گروه هپارين 3/56% از بيماران بهبود نسبی داشته اند و ليکن در گروه دريافت کننده آسپرين در 3/33% از بيماران علائم نشاندهنده بهبود نسبی بوده است(04/0=p) .آزمون آماری تفاوت معنی داری را در بين دو گروه از نظر بهبود وضعيت تکلم نشان می‌دهد(01/0=p) اما وضعيت عملکرد اسفنگتر و وضعيت بينايی در دو گروه از نظر آماری با هم تفاوتی نداشته است. نتيجه‌گيری: نتايج پژوهش نشان می‌دهد که در هردو گروه علائم بالينی بيماران بهبود يافته است. اما درمقايسه دو گروه، در بيمارانيکه هپارين دريافت کرده‌اند ميزان بهبود علائم بيشتر از گروه دريافت کننده آسپرين بوده است. Objective: This study was done for comparing efficiency of Intravenous Heparin and Oral Aspirin among patients who had cerebral thrombi embolitic vascular accidents. Effectives of Heparin and Aspirin on prognosis and recovery of these patients were evaluated.�Materials & Methods: This study was a clinical randomized trial. Patients were classified randomly in one of the heparin (n=32) and one group Aspirin (n=30) treatment. At first in the Heparin treatment group, patients were medicated by Heparin 100 IU/kg and then it was followed by 1000IU/hour for 48 hours. In the Aspirin treated group, whom took 325mg/day for 48 hours. The effectiveness of both treatments were evaluated after 48 hours on neuro- muscular, speech, vision, and sphincter function. Results: The results showed that both treatments were effective on improvement of neuro - muscular, speech, vision, and sphincter function, while Heparin effectiveness was more than Aspirin. Improvement of Nervous function in the Heparin group was 43.8% in compare of 33.3% for Aspirin (p=0.40).In addition, in the Heparin treatment group 56.3% of muscular dysfunction was attained optimum muscular function in compare of 33.3% with Aspirin (p=0.001).It was found significant relation for improvement of speech function in Heparin treatment group(P=0.01). There were not a significant finding relation for improvement of vision, and sphincter function between Heparin and Aspirin treated groups. Conclusion: Beginning primary medication with Heparin would be effective for achieving optimum function among patients with cerebral thrombi embolitic vascular accidents. آسپرين / سکته مغزی / هپارين آسپرين / سکته مغزی / هپارين 14 19 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-76&slc_lang=fa&sid=fa Rezaei A.(M.D. رضايی علی اکبر رضايی E-mail: aliakbarrezaei51@yahoo.com 55003194753284600418 Yes Mazaheri Sh.(M.D.) مظاهری شهير مظاهری 55003194753284600419 No Bashirian S. بشيريان سعيد بشيريان 55003194753284600420 No Rezaei N. رضايی نيما رضايی 55003194753284600421 No

fa بار خانوادگی و مشکلات مبتلايان به سندرم داون بار خانوادگی و مشکلات مبتلايان به سندرم داون عمومى General پژوهشی Original هدف: سندرم داون (تريزومی 21) شايعترين اختلال کروموزومی بوده و همراه با اختلالات مختلف جسمی، روانی، رفتاری، خانوادگی و اجتماعی است. پژوهش فوق با هدف بررسی مشکلات و بار خانوادگی سندرم داون به انجام رسيده است. روش بررسی: 61 خانواده بيماران ثبت شده در انجمن سندرم داون ايران در اين بررسی شرکت نموده‌اند (31 خانواده صاحب پسر و 30 خانواده صاحب دختر). محدوده سنی بيماران 3 تا 17 سال بوده و از ابزار (پرسشنامه) دو مرحله ای که توسط گروهی متخصص شامل هفت محور) سه تا 6 گزينه‌ای( تهيه شده استفاده گرديده است. اطلاعات واصله در نرم افزار طراحی شده مخصوص جمع آوری و توسط spss دانشجويی مورد بررسی آماری قرار گرفت. يافته‌ها: بررسی فوق مشکلات عمده را در هفت گروه مشکلات جسمی، روانی و رفتاری، اجتماعی، آموزشی، نگهداری، حمايتی و ارتباطی می‌داند. متوسط نمره اولويت اين مشکلات بسيار نزديک به هم 72/19 (41/2 = SD‌) از 20 بوده است. اکثر خانواده‌ها نياز به آموزش را ضروری دانسته (85%) و تنها 10% آشنايی کافی با مراکز حمايتی و ارائه کننده خدمت دارند. 97% موارد از پذيرش خوبی در خانواده برخوردارند و در 96% موارد خانواده نگران فرزند بعد از مرگ خود می‌باشند. خانواده فرزند خود را علی‌رغم معلوليت مستعد دانسته و وی را در بهره‌گيری آموزشی توانا می‌داند. نتيجه‌گيری: بر اساس مطالعه ماکودکان مبتلا به سندرم داون در خانواده خود از پذيرش خوبی برخوردار بوده و سازگاری با اعضاء خانواده دارند. همچنين خانواده‌ها وی را سربار خانواده و يا مورد اختلاف در خانواده ندانسته و از داشتن وی سرافکنده نمی‌باشند. خانواده‌ها نياز به اطلاع‌رسانی را ضروری دانسته، آموزش برای خود و فرزند خود را لازم و برنامه‌ريزی اجتماعی در جهت تأمين شغل و آينده فرزند را مهم می‌دانند. Objectve: Down syndrome (Trisomy of 21) is the most common chromosomal abnormality which associated with different somatic, psychotic, familial and social problems. This research was done under supervision of the child developmental disturbances group and with support of deputy of research in the University of Welfare and Rehabilitation Sciences with the goal of surveying problems and familial burden of patient with down syndrome.�Materials & Methods: 61 families of the patients registered by the Iranian Society of Down Syndrome were participated (31 families with boys and 30 families with girls patients, patient with the range age of 3-17 years). Expert panel structured questionnaire in 7 domain (each 3 to 6 question) were used. The dates banked and analysis with student spss-pc.�Results: This survey found the most problems in 7 Domains including somatic, psychotic, behavioral, social, learning, supportive and communication problems. Mean priority scores in these domains based on family opinion was near and was 19.72 (SD= 2.41). The datas showed most of families need education and knowing about supporting centers. %97 of patients were well accepted by their families, 96% of Families worried about their children after their death. In spite of the disabilities in these patients the families accounted their children as an able person. Conclusion: The patients with Down Syndrome are accepted in their families and also adjusted with other family members, so the families Support them and expend all the expenditures. The families attitude about these patients are good and not shameful of their. Then need of education, information, social planning about their vocation, and future is a necessitate based on families opinion. سندرم داون / اختلال کروموزومی / بار خانوادگی سندرم داون / اختلال کروموزومی / بار خانوادگی 20 24 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-77&slc_lang=fa&sid=fa Hemmati S.(M.D.) همتی ساحل همتی E-mail: sahelh@systemgrop.net 55003194753284600422 Yes Assadi A.(M.D.) اسدی عباسعلی اسدی 55003194753284600423 No Mirsepasy Z.(M.D.) ميرسپاسی زهرا ميرسپاسی 55003194753284600424 No

fa سنجش نگرش خانواده های روستايی دارای معلول به معلولين در مناطق اجراء شده و نشده سنجش نگرش خانواده های روستايی دارای معلول به معلولين در مناطق اجراء شده و نشده عمومى General پژوهشی Original هدف: پژوهش حاضر به منظور بررسی تاثير پذيری اجرای طرح توانبخشی مبتنی بر جامعه به نحوه نگرش خانواده های دارای معلول روستايی استان اردبيل نسبت به معلولين و پديده معلوليت اجراء شده است. برخی ديگر از پارامترهای دخيل در نحوه نگرش نسبت به معلولين از جمله سطوح تحصيلات، شهرستان محل اقامت، اجراء و يا عدم اجراء طرح توانبخشی مبتنی بر جامعه، شغل، سن، جنسيت و آشنايی با بهزيستی مورد لحاظ قرار گرفته است. روش بررسی: جامعه آماری پژوهش شامل کليه خانوارهای روستايی استان اردبيل (اعم از روستاهايی که طرح مذکور در آنها اجراء نشده است و روستاهايی که طرح در آن اجراء شده است. در روستاهای شهرستانهای خلخال، نمين و نير طرح اجراء شده است.) در سال 1383 می باشد که با استفاده از روش «نمونه برداری چند مرحله ای تصادفي» تعداد 173 خانوار و 346 نفر (به ازاء هر خانوار دو نفر) در آن شرکت داده شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته بود که علاوه بر بخش جمعيت شناختی، 31 سوال آن جهت سنجش نگرش خانواده ها بر اساس مقياس ليکرت تنظيم شده بود. در پژوهش از روش «پيمايشی مقطعي» استفاده شده است. جهت تجزيه و تحليل داده های استخراج شده، با استفاده از نرم افزار SPSS اقدام و در بخش توصيف اطلاعات از ميانگين نمرات نگرش نسبت به معلولين، واريانس و انحراف استاندارد نمرات و در بخش تحليل و استدلال از روش تحليل واريانس يک طرفه يا يک راهه، آزمون پسين يا تعقبی شعفه و از آزمون t برای دو گروه مستقل استفاده شده است. يافته‌ها: نتايج پژوهش نشان داد در مناطقی که طرح توانبخشی مبتنی بر جامعه در آن اجراء شده است نگرش مطلوبتری در مقايسه با ساير مناطق نسبت به پديده معلوليت وجود داشته است. همچنين برخی از متغيرها از جمله سطح تحصيلات، جنسيت و آشنايی با بهزيستی در نحوه نگرش نسبت به معلوليت تاثيرگذار بوده اند. ساير متغيرها در نحوه نگرش نسبت به معلولين تفاوت معنی داری را نشان نداده است. نتيجه‌گيری:‌ تأکيد بر آموزش طرح توانبخشی، مبتنی بر جامعه و گسترش آموزش مهارتهای زندگی از مؤثرترين راههای افزايش کارايی و کيفيت زندگی معلولين می‌باشد که بايد با جديت دنبال شود. Objective: The present research has been done to study the affectability of executing the community based rehabilitation plan due to the way rural families with one or more handicapped members view to the handicapped and disability. Some other parameters such as the level of education, city of dwelling, presence or absence of community based rehabilitation plan execution, job, age, sex, and being acquainted with welfare have been considered in this regard. Materials & Methods: The statistical community of the research include all rural families in Ardebil province in 2004. Using the “random multi - step sampling” method, 173 families and 346 people (two for each family) participated in the task. The research equipment was the researcher made questionnaire in which 31 questions on the basis of Likert scale, in addition to the demographic section, had been designed to measure the attitude of families, in this research “survey cross - section” approach has been used. Using the SPSS software, extracted data were analyzed, and in in formation describing section, the average score of the attitude towards the handicapped, variance of the scores, standard deviation of the scores, etc., and in the section for analyzing and reasoning, the one - way variance analyzing method (ANOVA), Scheffe Post Hoc, and regarding the two independent groups T testing have been used.�Results: from the research showed that in comparison with other areas, in areas where the community based rehabilitation plan has been executed, there is a more appropriate attitude towards the disability phenomenon. Also, some other variables such as the level of education, sex, being acquainted with welfare have been effective on viewing to wards the handicapped. Other variables showed no significant differences concerning the attitudes to wards the handicapped. Conclasion: In areas where the community based rehabilitation plan has been executed, there is a more appropriate attitude towards the disability phenomenon. معلول / معلوليت / نگرش / طرح توانبخشی مبتنی بر جامعه / استان اردبيل معلول / معلوليت / نگرش / طرح توانبخشی مبتنی بر جامعه / استان اردبيل 25 32 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-78&slc_lang=fa&sid=fa Sattari B. (M.Sc.) ستاری بهزاد ستاری E-mail:sattari@yahoo.com 55003194753284600425 Yes Omidvar Kh.(B.Sc.) اميدوار خسرو اميدوار 55003194753284600426 No Yaghoobi V.(B.Sc.) يعقوبی ولی يعقوبی 55003194753284600427 No

fa بررسی مقايسه‌ای شاخص های ثباتی ديناميک در افرادمبتلا به درد پاتلوفمورال بررسی مقايسه‌ای شاخص های ثباتی ديناميک در افرادمبتلا به درد پاتلوفمورال عمومى General پژوهشی Original هدف: کاهش حس عمقی درد و تغيير در الگوی فعاليت عضلانی در بيماران مبتلا به درد قدامی زانو ديده می‌شود. تعادل به اطلاعات سيستم های حس عمقی، بينايی، وستيبولار و حس پيکری وابستگی دارد . بنابراين اين احتمال وجود دارد که بيماران مبتلا به درد قدامی زانو تعادل ضعيف تری داشته باشند. هدف از انجام اين مطالعه بررسی تاثير درد مفصل پاتلوفمورال برروی تعادل در افراد مبتلا به درد پاتلوفمورال ومقايسه وضعيت تعادل در افراد سالم و بيمار بود. شاخص های ثباتی اندازه گيری شده شامل قدامی- خلفی و طرفی بود. روش بررسی: مطالعه انجام شده غيرتجربی از نوع شاهدی ـ موردی در دو گروه 25 نفره افراد سالم و بيماران مبتلا به درد پاتلوفمورال بوده و هدف در اين مرحله مقايسه متغيرهای مورد مطالعه در دو گروه افراد سالم و بيمار، همچنين يافتن مشکلات موجود در افراد بيمار در مقايسه با افراد سالم بود. روش نمونه‌گری غيراحتمالی از نوع نمونه‌گيری ساده، انتخاب شد. جهت ارزيابی تعادل از سيستم ثباتی بايودکس استفاده گرديد و آزمون تعادلی ثبات ديناميک مورد استفاده قرار گرفت.ارزيابی از هر دو گروه سالم و بيمار صورت گرفت. يافته‌ها: مقادير شاخص‌های تعادلی جهت حفظ تعادل بروی اندام مداخله نشان از وجود اختلاف معنی‌دار بين دو گروه بوده است. طوری که شاخص کلی تعادل، در حالت چشم باز و بسته، بين دو گروه دارای اختلاف معنی‌دار بوده است. اما شاخص های قدامی- خلفی و طرفی اختلافی را نشان ندادند. نتيجه‌گيری: از آنجا که در افراد مبتلا به درد پاتلوفمورال حس عمقی کاهش يافته و فعاليت عضلانی نيز تغيير کرده است اين افراد از تعادل ضعيف تری برخوردارند وخصوصاً وقتی درک موقعيت فضايی توسط سيستم بينايی حذفشود تعادل آنها بيشتر مختل می‌شود. Objective: Reduced proprioception, Pain, changes in muscle activity patterns are sawn in PFPS. Balance is dependent on proprioception, visual, somatosensory and vestibular systems. So it is possible that balance be weaker in PFPS. The objectives of this study was the evaluation of the effect of patellofemoral pain on balance status of patients and comparing the balance between two groups.Anterior-Posterior, Medio-lateral and overall indexes were evaluated. Materials & Methods: The research design was nonexperimental (case-control) study and the sampling was nonpropability (Sample of Convenience). We measured balance on a Biodex Stability System. Dynamic stability test was used for evaluation in two groups.�Results: Findings showed that balance indexes had difference between two groups.So that, overal index in close and open eye conditions had meaningful difference, but anterior-posterior and medial-lateral indexs did not show this difference. Conclusion: Dynamic balance is weaker in patients with patello – femoral pain than others. Its main causes are Reduce of proprioception & changes in muscle activity patterns. درد پاتلوفمورال / تعادل / حس عمقی درد پاتلوفمورال / تعادل / حس عمقی 33 37 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-79&slc_lang=fa&sid=fa Mokhtarynia H.(M.Sc.) مختاری نيا حميدرضا مختاری نيا E-mail: hrmokhtarinia@uswr.ac.ir 55003194753284600428 Yes Ebrahimi E.(Ph.D.) ابراهيمی اسماعيلی ابراهيمی 55003194753284600429 No Salavati M.(Ph.D.) صلواتی مهيار صلواتی 55003194753284600430 No

fa بررسی ميزان استاندارد ديادکوکاينتيک در بين دانش آموزان مقطع ابتدايی در سه منطقه 3، 8، 19 شهر تهران بررسی ميزان استاندارد ديادکوکاينتيک در بين دانش آموزان مقطع ابتدايی در سه منطقه 3، 8، 19 شهر تهران عمومى General پژوهشی Original هدف: جهت ارزيابی توانايی حرکت سريع و متغير اندامهای گفتاری افراد از روش ديادکوکاينتيک استفاده می‌شود. دو روش برای بدست آوردن اين معيار وجود دارد. در اولين روش فرد بايد در زمان ثابت هجاهای مشخصی را سريع توليد نمايد و در دومين روش فرد بايد تعداد ثابت هجاهای مشخص را جهت تعيين زمان اجرای آن به صورت سريع توليد نمايد. لذا اين پژوهش با هدف بررسی ميزان استاندارد ديادکوکاينتيک در بين دانش آموزان مقطع ابتدايی در سه منطقه 3، 8، 19 شهر تهران انجام شده است. روش بررسی: جامعه مورد مطالعه در اين تحقيق دانش آموزان مقطع ابتدايی سه منطقه آموزشی 3 و8 و19 بودند که از ميان آنها 1997 دانش آموز (980 نفر دختر و 1017 نفر پسر) به طور تصادفی انتخاب گرديدند. دانش آموزان بايد در مدت 5 ثانيه هجاهای /پا/ ، /تا/ ، /کا/ و /پا تا کا/ را به صورت سريع توليد می‌نمودند و همچنين بايد تعداد ثابت هجاهای مشخص را جهت تعيين زمان اجرای آن به صورت سريع توليد نمايدکه در اين مطالعه دانش آموزان بايد 15 دفعه هر يک از هجاهای فوق را توليد نمايند تا زمان آنها ثبت گردد. يافته‌ها: با بالارفتن پايه تحصيلی متوسط زمان تمام هجاها کاهش داشت و همچنين متوسط تعداد هجاها در زمان ثابت افزايش داشت. نتيجه‌گيری: نتايج حاصل از اين تحقيق نشان می‌دهد که با افزايش سن توانايی ميانگين تعداد تکرار هجاها افزايش می‌يابد و ميانگين زمان تکرار هجاها کاهش می‌يابد. همچنين در اين تحقيق ثابت گرديد که بين ميانگين تکرار هجاها در بين پسرها و دخترها تفاوت معنی داری وجود دارد. Objective: Diadochokinetic syllable rates are used to evaluate a client’s ability to make rapidly alternating speech movements. There are two primary ways to obtain these measures. The first is by counting the number of syllable repetitions a client produces within a predetermined number of seconds and the second method is timing how many seconds it takes the client to repeat a predetermined number of syllables and the objective of this study is to obtain the diadochokinetic syllable rates standard among the intermediate students in 3,8,19 educational regions in Tehran. Materials & Methods: The population of this study is composed of three educational regions 3,8,and 19.Among of them 1997 students (980 girls and 1017 boys ) selected randomized and examined.In the first method we must examined how many repetition of /pa/,/ta/,/ka/ and /pataka/ can the students produce in 5 seconds? And in the second method we must examined how many seconds does it take to produce 15 repititions of /pa/, /ta/, /ka/ and /pataka/ ?�Resulsts: The findings of this research indicate that with increasing the grade (age) mean of syllable repetition number was increased and the mean of syllable repetition time was decreased.There was significant difference between means of boys and girls syllable repetition.�Conclusion: With increasing the grade (age) mean of syllable repetition number was increased and the mean of syllable repetition time was decreased. ديادوکوکاينتيک / دانش آموزان مقطع ابتدايی / حرکت سريع اندامهای گفتاری / تکرار هجا ديادوکوکاينتيک / دانش آموزان مقطع ابتدايی / حرکت سريع اندامهای گفتاری / تکرار هجا 38 43 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-80&slc_lang=fa&sid=fa Shahbodaghy M.(M.Sc.) شاهبداغی محمد رحيم شاهبداغی E-mail: shahbodaghi@sina.tums.ac.ir 55003194753284600431 Yes Moradi A.(B.Sc.) مرادی اعظم مرادی 55003194753284600432 No Kiani S.(B.Sc.) کيانی سارا کيانی 55003194753284600433 No

fa طبقه بندی بيماريهای عصبی-عضلانی بر اساس معيار های بالينی، آناليزهای ملکولی و ايمونوهيستوشيمی در بيماران ايرانی طبقه بندی بيماريهای عصبی-عضلانی بر اساس معيار های بالينی، آناليزهای ملکولی و ايمونوهيستوشيمی در بيماران ايرانی عمومى General پژوهشی Original هدف: بيماريهای عصبی عضلانی يک گروه هتروژنوس از بيماريهای وراثتی است. بيش از 150 نوع از اين گروه از بيماريها تاکنون شناسايی شده است. اگر چه اختلالات عضلانی کودکان يکی از علل اصلی ناتوانی می‌باشد، پيشرفتهای چشمگيری در زمينه علل ژنتيکی اين بيماريها صورت گرفته است،که در زمينه پيشگيری و تشخيص آن بسيار مهم می‌باشد. معيارهايی که برای طبقه بندی اين بيماريها استفاده می‌شود عبارتند از: سن بروز بيماری، ميزان پيشرفت بيماری و نوع وراثت. بيماريهای عصبی عضلانی به چهار دسته طبقه بندی می‌شوند: ميوپاتيها (بيماريهای ديستروفی عضلانی)؛ نوروپاتی‌ها (بيماری شارکوت ماری توث) بيماريهای محل اتصال عصب و عضله (سندرم مياستنی مادرزادی)، بيماريهای نورون حرکتی(آتروفی عضلانی نخاعی). هدف از اين مطالعه طبقه بندی بيماريهای عصبی عضلانی بر اساس معيارهای بالينی و آناليزهای مولکولی و ايمنو هيستو شيمی در بيماران ايرانی مراجعه کننده به مرکز تحقيقات ژنتيک است. از آنجايی که بيماريهای عصبی – عضلانی دومين معلوليت شايع می‌باشد لزوم بررسی بيشتر در مورد اين گروه از بيماريها، در جمعيت ايران ضروری می‌باشد. بدين ترتيب اين مطالعه برای اولين بار بر روی بيماران ايرانی صورت گرفت که پس از اخذ فرم رضايت نامه بررسی‌های ذکر شده انجام گرديد. روش بررسی: در مجموع در اين تحقيق 143 بيمار مشکوک به نقصهای عصبی عضلانی ارجاع شده به مرکز تحقيقات ژنتيک تحت معاينه بالينی و انجام آزمايشات آنزيم‌های عضلانی و الکتروميوگرافی قرار گرفتند و پس از آن بر حسب مورد آزمايشات ملکولی و ايمونوهيستوشيمی انجام گرفت. يافته‌ها: 82 بيمار با ديستروفی عضلانی ميوتونيک، 19 بيمار با ديستروفی عضلانی دوشن و بکر، 6 بيمار ديستروفی ميوتونيک مادرزادی(CMD)، 3 بيمار FSHD، 10 بيمار آتروفی عضلانی نخاعی (SMA)،2 بيمار ديستروفی مياستنی مادرزادی (CMS) و21 بيمار مشکوک به ديستروفی عضلانی کمربند لگنی- شانه‌ای (LGMD) بودند. در مورد ساير موارد نياز به بررسی مولکولی بيشتر و بررسی دقيق تر برحسب علايم بود که در اين تحقيق جای نمی‌گرفت. نتيجه‌گيری: در مواردی که ديستروفی ميوتونيک نوع I عليرغم ظن بالينی تاييد نگرديد، بررسی نوع II ديستروفی ميوتونيک ضروری می‌باشد. در بيماران مبتلا به ديستروفی عضلانی کمربند لگنی- شانه ای که 5 آنتی بادی مورد بررسی طبيعی بودند. بررسی آناليز Multiplex western-blot توصيه می گردد. همچنين برای موارد ديستروفی عضلانی مادرزادی غير از بررسی مروزين،‌ بررسی ساير پروتئين های درگير و نيز انجام آزمايشات ملکولی جهت تعيين موتاسيون لازم می‌باشد. Objective: Neuromuscular disordres are a gorup of heterogenous inherited diseases. More than 150 types of these group of disorders have been known.The criticals that were used for classification of these disease include: age of onset, clinical course, disease progression and type of inheritance. Neuromuscular disorders have been classified in four categories: Myopaties (Muscular dystrophies) Neuropathy (Charcot-Marie-Tooth dieseas), Motor neuron junction (Myasthenia Syndrome) Motor neuron disorder (Spinal muscular atrophy). Objective of this study was classification of neuromuscular disorders based on clinical criteria, molecular and immunohistochemical analysis that reffered to Genetic Research Center. As a result of neuromuscular disorders was the second most common disabilities, more investigation in this group of disorders is necessary in Iranian population so this study was performed for the first time in Iranian patients. Materials & Methods: Total of 143 patient with neuromuscular deficiency that clinical, EMG and muscle enzymes have been tested and also in some cases molecular and immunohistochemical analysis was performed. Results: 82 patients with myotonic dystrophy, 19 patients with DMD/BMD, 6 patients with congenital muscular dystrophy, 3 patients with FSHD, 10 patients with SMA, 2 patients with CMS and 21 patients with LGMD. For the other cases we need more molecular and definite clinical analysis. Conclusion: For some cases that DM1 was not confirmed, study of DM2 is recommended. In patients with LGMD that analysis with 5 Abs were normal we advised multiple western blot for them (including calpain, sarcoglycans, dysferlin). Study of congenital muscular dystrophy besides merosin analysis, investigation for the other involved protein and molecular testing for mutation detection is considrable. بيماريهای عصبی/ عضلانی / ميوپاتی / نوروپاتی / آناليز ايمونوهيستوشيمی / آناليز ملکولی بيماريهای عصبی/ عضلانی / ميوپاتی / نوروپاتی / آناليز ايمونوهيستوشيمی / آناليز ملکولی 44 48 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-81&slc_lang=fa&sid=fa Kahrizi K.(M.D.) کهريزی کيميا کهريزی E-mail: kkahrizi@uswr.ac.ir 55003194753284600434 Yes Shafaghati Y.(M.D.) کيهانی الهه کيهانی 55003194753284600435 No Keyhani E.(M.D.) حسن زاده ماندانا حسن زاده 55003194753284600436 No Hassanzad M.(M.Sc.) عظيميان مجتبی عظيميان 55003194753284600437 No Azimiyan M.(M.D.) لايقی فريدون لايقی 55003194753284600438 No Layeghi F.(M.D.) وجدانی روشن افشين وجدانی روشن 55003194753284600439 No Vojdani A.(M.D.) آندونی اورتيزبرا جان آندونی اورتيزبرا 55003194753284600440 No Andoniortizbera J.(Ph.D.) هنتای دانيل هنتای 55003194753284600441 No Hentay D.(Ph.D.) نجم آبادی حسين نجم آبادی 55003194753284600442 No Najmabadi H.(Ph.D.) شفقتی يوسف شفقتی 55003194753284600443 No

fa بررسی تأثير زمان جراحی و ارجاع به توانبخشی بر نتايج ترميم تاندونهای فلکسوری زون 2 بررسی تأثير زمان جراحی و ارجاع به توانبخشی بر نتايج ترميم تاندونهای فلکسوری زون 2 عمومى General پژوهشی Original هدف: با توجه به اينکه درمان توانبخشی با حرکت اکتيو زودهنگام پس از ترميم تاندونهای فلکسوری زون 2 به عنوان يک روش مناسب جهت ترميم‌های اين ناحيه شناخته شده است بررسی ساير عوامل مثل زمان به کارگيری استرس، نحوه استرس و زمان ارجاع بيمار پس از جراحی و اثر زمان جراحی پس از آسيب، بر نتايج لازم است. روش بررسی: بررسی حاضر روی 57 بيمار که آسيب تاندونهای فلکسوری زون 2 داشتند و همگی به روش 4-Strand ترميم شده و به مرکز توانبخشی دست مراجعه کرده بودند انجام شد. همه بيماران به روش حرکت اکتيو زودهنگام درمان شدند. در انتهای هفته هشتم همه بيماران از نظر دامنه حرکت، حرکت اکتيو کلی انگشتان، فلکشن کانترکچر مفصل PIP و فلکشن گپ تحت ارزيابی قرار گرفتند مشخص شد. يافته‌ها: با ارزيابی آناليز واريانس يک طرفه نوع انگشت آسيب ديده، جنس، دست آسيب ديده اثری روی نتايج نداشت. زمان ارجاع با 07/0 = Pvalue رابطه معناداری با حرکت اکتيو کلی انگشتان (T.A.M) داشت که بهترين زمان ارجاع کمتر از يک هفته است. فاصله بين آسيب تا جراحی با 06/0 = Pvalue رابطه مستقيم با حرکت اکتيو کلی انگشتان داشتند. بيشترين T.A.M در ترميم‌های اوليه (10 روز اول پس از آسيب) ديده شد. هرچه جراحی با تأخير بيشتر انجام شده بود. فلکشن کانترکچر مفصل PIP بيشتر ديده شد. نتيجه‌گيری: با ترميم اوليه (10 روز اول پس از آسيب) و ارجاع به موقع و زود به توانبخشی (کمتر از يک هفته) نتايج ترميم‌های زون 2 بهتر خواهد شد. Objective: early active motion after flexor tendon surgery is known as a standard and good method for flexor tendon repair in zone II. The question is when, howmuch, how far stress must be applied. And time of surgery and referal for Rehabilitation How affect the outcomes. Materials & Methods: This rehabilitation is done on fifty seven patients with flexor tendon II repair with 4-Strand Sutures, who was Presented to Iran hand Rehabilitation center. All of the patients were treated by Early Acive Motion (E.A.M). by one therapist. At the end of 8th week they were assessed as Range of motion, total active motion, flexion contracture in PIP and flexion gap. Results: With one way anova we found that Sex, age, injured finger and hand hadnot effect on Out comes. Time of Refer to hand therapist with Pvalues0/07 has positive effect on T.A.M and best T.A.M. was achieved in 48h- 5th day reffered patients. Delay of Surgery with P-Valur = 0/05 has positive effect on T.A.M. In delayed Surgery T.A.M . were low and rate of flexion Contracture in PIP were increiyed. Conclusion: With primary Repair (1-10d) and early refer for Rehabilitation out comes of repair in Zone II can be better. تاندونهای فلکسوری زون 2/ حرکت اکتيو کلی انگشتان / زمان ارجاع / زمان جراحی / حرکت اکتيو زودهنگام تاندونهای فلکسوری زون 2/ حرکت اکتيو کلی انگشتان / زمان ارجاع / زمان جراحی / حرکت اکتيو زودهنگام 49 52 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-82&slc_lang=fa&sid=fa Layeghi F. (M.D.) لايقی فريدون لايقی E-mail: layeghi@yahoo.com 55003194753284600444 Yes Farzad M.(M.Sc.) فرزاد مريم فرزاد 55003194753284600445 No