fa بررسي عوامل ژنتيكي و محيطي ناشنوايي در 354 خانواده ناشنوا دار استان‌هاي قم و مركزي Accessing genetic and environmental factors of hearing loss in 354 families in Qom and Markazi provinces عمومى General پژوهشی Original هدف: ناشنوايي شايعترين نقص حسي عصبي درانسان است و از هر هزاركودك يك كودك با ناشنوايي عميق تا شديد بدنيا مي‌آيند. مطالعات فراواني نشان داده‌اند ناشنوايي در 50 درصد موارد علل ژنتيكي و در 50 درصد باقيمانده علل محيطي و ناشناخته دارد. در اين تحقيق، هدف بررسي علل ناشنوايي در خانواده‌های مورد مطالعه بود تا راهكارهاي مناسب جهت تشخيص و پيشگيري ارايه شود. روش بررسي: پرسشنامه‌ها در مدارس و كانون‌هاي ناشنوايان و مجتمع‌هاي بهزيستي استان‌هاي قم و مركزي توزيع و پس از تكميل جمع آوري شد. اطلاعاتي چون سن، جنس، وضعيت شنوايي كليه افراد خانواده و بستگان، نوع ازدوا ج والدين، علت شناسي (ژنتيكي، محيطي) جمع آوري و با استفاده از نرم افزار SPSS اطلاعات بررسي شدند. يافته‌ها: 354 پرسشنامه حاوي اطلاعات كامل از خانواده‌هاي ناشنوا دار جمع آوري گرديد ميانگين سني افراد ناشنوايی مورد (Proband) 1/8 ± 1/16 سال بود. 4/48 و 6/51 درصد ناشنوايان به ترتيب دختر و پسر بودند. 3/59 درصد والدين داراي نسبت فاميلي، 7/36 درصد غريبه و 4 درصد نسبت خود را معلوم نكرده بودند. ميانگين تعداد ناشنوا در خانواده‌ها 4/1± 8/1 است. با بررسي پرسشنامه‌های تكميل شده و شجره نامه‌ها، در 9/70 درصد موارد عامل ژنتيكي و در9 درصد موارد عامل محيطي و در1/20 درصد عاملی براي ناشنوايي شناخته نشد. نتيجه‌گيري: عامل ژنتيكي با الگوي توارثي اتوزوم مغلوب شايعترين عامل ناشنوايی است و اين بخاطر ميزان بالای ازدواج فاميلي است كه باعث شده سهم علل ژنتيكي در اين جمعيت از 50 درصد بيشتر شود. تعدد فرزندان عامل ديگر افزايش تعداد ناشنوايان در خانواده‌هايي است كه زمينه ژنتيكي ناشنوايی دارند. عامل محيطي و ناشناخته بعد از عامل ژنتيكي قرار دارد. با منع ازدواج‌هاي فاميلي، آموزش بهداشت، كنترل تعداد فرزندان و همينطور مشاوره ژنتيك بويژه براي خانواده‌هاي در معرض خطر مي‌توان قدم‌هاي مهمي در زمينه كاهش تعداد ناشنوايان برداشت. Objective: Hearing loss (HL) is the most prevalent sensorineural defect in human. Mild to severly Profound HL occurs in about l.0 per 1000 births. Many previous studies have shown that about 50% of deafness is due to genetic factor and 50% is due to environmental and etiologically unknown. In this study, we are searching the causes of deafness at these families and introduce strategies for diagnosis and prevention. Materials & Methods: Questionaires were distributed in deaf schools, hearing loss and rehabilitation centers in Qom and Markazi provinces collecting done after filling by the parents. The criterias such as age, sex, number of deaf individuals in families their close relatives, the marriage type of the parents and etiology of disease (if it is genetic or environmental) were extracted from questionnaires and were analysed by SPSS software. Results: Three hundred and fifty four (354) Questionnaires contained complete information from hearing loss families were collected. Age mean of proband individuals is 16.1±8.1. Sex distribution of 48.4% and 51.6% girls and boys, respectively. Parents were 59.3% and 36.7% of consanguineous and unfamilial marriage, respectively. The marriage type of were not determined in 4%. Mean of deaf individuals among these families was 1.8±1.4.By assessing the filled questionnaires and pedigrees. The deafness etiology in the studies population was categorized as genetic cause (70.9 %), environment factor (9%) and unknown etiology (20.1%). Conclusion: Genetic factor with and autosomal recessive inheritance pattern was the most common cause of hearing loss due to the high prevalence of consanguineous marriage which resulted and increased genetic causes in more than 50%. Multiplicity of offspring also shawn an increased in frequency of hearing loss in families that have deaf with genetic background of this disorder. In this study, environmental and unknown factors are second cause of HL. We may interestingly reduce frequency of HL in Iran with discouraging consanguineous marriage, health education, population regeneration control also genetic counseling especially for high risk families. ناشنوايي/ ازدواج فاميلي/ علل ژنتيکيناشنوايي / علل محيطي ناشنوايي. Hearing loss / consanguineous marriage/ Genetic causes of hearing loss / Environment causes of hearing loss 0 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-83&slc_lang=fa&sid=fa عبدالرحيم صادقي E-mail: sadegha@nrcyeb.ac.ir 55003194753284600446 Yes محمد حسين صنعتي 55003194753284600447 No فاطمه الستي 55003194753284600448 No مرتضي هاشم زاده چالشتري 55003194753284600449 No

fa درد سينه عضلاني – اسكلتي در بيماران با ارزيابي قلبي نرمال Musculoskeletal chest pain in patients with normal cardiac Evaluations عمومى General پژوهشی Original هدف: درد سينة عضلاني - اسكلتي يك تشخيص شايع بخشهاي اورژانس و عمومي مي‌باشد و واژة كوستوكندريت اغلب به جاي آن و به عنوان مترادف استفاده مي‌شود. تشخيص معمول آن توسط رد ساير علل و بيماريها است. ‌ارزيابي‌نقش‌دستگاه‌عضلاني‌- اسكلتي‌ در ‌بيماران ‌با ‌درد ‌قفسة‌ سينه‌ و ‌ارزيابي‌ نرمال قلبي هدف اين مطالعه مي‌باشد. روش بررسي: 971 بيمار كه به علت آنژين صدري يا درد سينه ارجاع داده شده بودند، به طور آينده‌نگر بررسي شدند. ارزيابي‌هاي قلبي شامل: شرح حال، معاينه، ECG، Chest X Ray، اكوكارديوگرافي، اسكن پرفيوژن و آنژيوگرافي در بيماران بر حسب مورد انجام شد. يكصد بيمار با علائم عضلاني- اسكلتي و ارزيابي‌هاي قلبي نرمال مورد بررسي قرار گرفتند. اين گروه 100 نفري توسط متخصصين طب فيزيكي و توانبخشي مورد معاينه قرار گرفتند و شرح حال و معاينه و گرافي مهره‌هاي گردني، نوار عصبي - عضلاني و آزمايشات لازم نيز براي آنها انجام شد. يافته‌ها: بر اساس تحقيق ما 3/10 درصد از بيماران با درد سينه داراي مشكلات عضلاني- اسكلتي بودند. از 100 بيمار با درد سينه عضلاني - اسكلتي و متوسط سن 2/43 ، 71 درصد آنها زن بودند . 38 درصد بيماران درد در ناحيه اسكاپولاي چپ، و 60 درصد آنها نقاط حساس به درد، مخصوصاً در عضلات پشت گردن و اپي كنديل خارجي هومروس ‌داشتند‌ شيوع ‌EMG/NCS‌ پاتولوژيك 35درصد‌ و‌ بيشتر ‌شامل ‌راديكولوپاتي گردني‌بود شيوع ‌پاتولوژيك‌ گرافي‌هاي ‌گردني 26 درصد ‌و ‌بيشتر ‌شامل‌استئوآرتريت‌مهره‌هاي گردني بود. نتيجه گيري: اين مقاله علل درد سينه عضلاني - اسكلتي را مورد بررسي قرار مي‌دهد و يك روش ارزيابي و پيگيري را معين مي‌كند. نتايج، ارتباط غير عليتي را بين اختلال عملكرد سيستم عضلاني - اسكلتي و درد سينه آتيپيك نشان مي‌دهند. يك معاينه دقيق شامل دامنة حركتي ستون فقرات و لمس نقاط حساس بايد انجام شود. Objective: Musculoskeletal chest pain is a common referral to emergency departments and general practitioners. The terms of costochondritis and musculoskeletal chestpains are often used synonymously. The basis for such diagnosis is held by exclusion. Purpose: To evaluate the presence of musculoskeletal apparatus pain in patients with angina pectoris, despite their normal cardiac evaluations. Materials & Methods: 971 patients referred for angina pectoris or chest pain were prospectively collected.Cardiac evaluations included: as history, physical exams, ECG-Chest X Ray, Echocardiography, perfusion scan and angiography as needed. One hundred patients with musculoskeletal symptoms along with normal cardiac evaluations were investigated .This group were examined by experienced physiatrists, history, physical exam, Cervical x ray, EMG/NCS and laboratory were also done in later group. Results: According to our study 10.3 % of patients with chest pain presentations had musculoskeletal rather than any cardiac problems. From 100 patients with musculoskeletal chest pain, mean age of 43.2, with 71% women.38% of them have left scapular pain and 60 % of them have tender points with high frequency in posterior neck muscle and humeral lat epicondyle. Prevalence of abnormal EMG/NCS was 35%, mostly cervical radiculopathy and abnormal cervical x ray was 26%, mostly DJD of cervical spine. Conclusion: This article reviews the causes of musculoskeletal chest pain and suggests an approach to any chest pain its needs more evaluation and more precise management. The results show an association, but not a causal link between musculoskeletal dysfunction and atypical chest pain. A careful physiatric examination including spinal movements and palpation for tendernes are suggested to be performed. درد سينه / درد عضلاني - اسكلتي / ارزيابي عصبي - عضلاني / ارزيابي قلبي Chest pain / Musculoskeletal pain / EMG-NCV / cardiac evaluation 6 9 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-74&slc_lang=fa&sid=fa رحمت ا... حافظي 55003194753284600411 No نيلفور صفاريان 55003194753284600412 No سيد منصور رايگاني 55003194753284600413 No محمدرضا نيكو mohamadrezanikoo@yahoo.com 55003194753284600414 Yes

fa بررسي تاثير برنامه روزانه مقيمان در مركز اجتماع درمان مدار بر روابط اجتماعي آنان A study on the Association between Therapeutic Community Program and Social Relationship of previously Addicted Persons عمومى General پژوهشی Original هدف: در اين تحقيق، تاثير برنامه روزانه مقيمان در مركز اجتماع درمان مدار بر روابط اجتماعی آنان بررسی شد. از آنجائيكه انسان يك موجود اجتماعي است پس توانايي يادگيري هنجارها و ارزشهاي فرهنگ خود را دارد، پس مي‌آموزد كه در تعامل با شبكه روابط اجتماعي اش چگونه برخورد نمايد. روش بررسی: ترك اعتياد به شيوهtherapeutic community از جمله روشهاي ترك اعتياد مي‌باشد كه در آن به افراد مراجعه كننده به قصد ترك پايدار يا طولاني مدت مواد، آموزشهايي داده مي‌شود. اين آموزشها موجب تغيير گام به گام و موثر در افراد است كه نگرش انان نسبت به امور مختلف از جمله مصرف مواد را تغيير مي‌دهد. در اين مطالعه، 30 نفر از افراد بعنوان نمونه مطالعه در معرض اجتماعي شدن مجدد resocialization قرار گرفتند. يافته‌ها: در بررسي تاثير برنامه روزانه مقميان در مركز اجتماع درمان مدار بر روابط اجتماعي آنان در خارج از مركز نتايج به دست آمده نشان داد كه آموزشهاي ارائه شده در مركز TC بر بهبود روابط اجتماعي افراد موثر واقع شده است، كه ميزان همبستگی 41/0 در سطح معنی داری 03/0 می باشد. يعني كساني كه براي ترك پايدار مواد به مركز مراجعه كرده اند روابط اجتماعي مناسبي را از خود نشان داده اند. اين بهبود روابط زماني بيشتر احساس مي‌شود كه فرد مشاركت بيشتري در برنامه هاي ارائه شده در مركز داشته باشد. نتيجه‌گيری: اين برنامه‌ها كه به صور مختلف اعم از برنامه جلسات صبحگاهي morning meeting، كلاسهاي روانشناسي، جلسات مشاوره فردي و گروهي و ساير برنامه‌هاي برگزار شده اجرا مي‌گردد باعث مي‌شود كه فرد در فرايند اجتماعي شدن مجدد قرار گرفته و روابط اجتماعي اش بهبود يابد. بنابراين مي توان چنين نتيجه گيري كرد كه مركز TC اين توانايي را دارد كه روابط اجتماعي افراد را بهبود بخشد ونحوه گذراندن يك زندگي اجتماعي توام با آرامش را به آنان بياموزد. بنابر اين بين ميزان مشاركت افراد در برنامه هاي TC و بهبود روابط اجتماعي آنان در خارج از مركز رابطه وجود دارد. Objective: The main aim of this research was to investigate the effects of therapeutic community program on social relationship of previous uddicted persons. Material & Methods: The method of treatment in therapeutic community (TC) program was used in accordance with providing conditions for mental and social development of addicted persons. A group of subjects (n=30) with an age range of 20 - 25 years were selected to test the effects of resocialization on their interactions with other people. Results: Based on the results, TC program including morning meetings, psychology course, individual and group counseling can be used to measure the improvement of social relationship of the individuals with the correlation of r=0.41 with p=0.03. Conclusion: The results show that with the increase of participation of individuals in TC programs, the improvement in social relationships of them will be achieved. اعتياد / مرکز اجتماع درمان مدار / روابط اجتماعي/ اجتماعی شدن مجدد Addiction / Therapeutic Community / Social Relationship/ Resocialization 10 13 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-75&slc_lang=fa&sid=fa Sadr-alSadat S.J.(Ph.D.) سيد جلال صدرالسادات 55003194753284600415 No Mohammadi Z.(M.Sc.) زهرا محمدي رستم كلاته 55003194753284600416 No Kaldi A.(Ph.D.) عليرضا كلدي E-mail: a.r.kaldi@uswr.ac.ir 55003194753284600417 Yes

fa مقايسه تأثير هپارين وريدي با آسپرين خوراكي در 48 ساعت اول درمان در بيماران ايسكميك استروك The Comparative Study of Efficiency of Intravenous Heparin and Oral Aspirin on 48 Hours Beginning Primary Medication in Ischemic Stroke Patients عمومى General پژوهشی Original هدف: حوادث عروقي سيستم عصبي پس از سرطان و بيماريهاي قلبي، سومين علت مرگ و مير در دنيا محسوب مي‌گردد. يكی از راههای رايج درمان تجويز داروهاي ترومبوليتيك است. اما اين روش در حال حاضر در كشور ما قابل اجرا و در دسترس نيست. لذا تحقيقات بيشتر بر استفاده از داروهاي ضد پلاكتي و ضد انعقادي معطوف شده است. بهمين منظور اين مطالعه با هدف مقايسه اثرات آسپرين و هپارين در حوادث عروقي ايسكميك ترومبوتيك مغزي در 48 ساعت اول وقوع استروك طراحي گرديد. روش بررسي: در اين مطالعه كارآزمايي باليني بيمارانيكه در بخش اعصاب بيمارستان سينا همدان بستري بودند و شرايط ورود به مطالعه را داشتند به صورت تصادفي در يكي از دو گروه درمان با هپارين و درمان با آسپرين قرار گرفتند .در گروه هپارين 32 نفر و در گروه آسپرين30 بيمار مورد بررسي قرار گرفتند. علائم باليني بيماران در فرم مخصوص ثبت و درمان داروئي شروع شد. در گروه هپارين، ابتدا 100 واحد هپارين به ازاء هر كيلو گرم وزن بدن به صورت وريدي تزريق و سپس 1000 واحد در ساعت به صورت وريدي و به مدت 48 ساعت تجويز شد. در گروه آسپرين 325‌ميلي گرم آسپرين به صورت خوراكي يك بار در روز و به مدت دو روز تجويز شد. 48 ساعت پس از شروع درمان علائم باليني بيماران مورد ارزيابي مجدد پزشك متخصص قرار گرفت و علائم در فرم مربوطه ثبت شد. اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از نرم افزارspss و آزمون آماري مجذور كاي آناليز شد. يافته‌ها: در گروه هپارين علائم حسي 8/43% از بيماران بهبود نسبي داشته است. و در گروه دريافت كننده آسپرين 3/33% افراد داراي بهبودي نسبي بوده اند (001/0=p ). مقايسه ميزان بهبودي ضعف عضلاني در دو گروه نشان مي‌دهد كه در گروه هپارين 3/56% از بيماران بهبود نسبي داشته اند و ليكن در گروه دريافت كننده آسپرين در 3/33% از بيماران علائم نشاندهنده بهبود نسبي بوده است(04/0=p) .آزمون آماري تفاوت معني داري را در بين دو گروه از نظر بهبود وضعيت تكلم نشان مي‌دهد(01/0=p) اما وضعيت عملكرد اسفنگتر و وضعيت بينايي در دو گروه از نظر آماري با هم تفاوتي نداشته است. نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه در هردو گروه علائم باليني بيماران بهبود يافته است. اما درمقايسه دو گروه، در بيمارانيكه هپارين دريافت كرده‌اند ميزان بهبود علائم بيشتر از گروه دريافت كننده آسپرين بوده است. Objective: This study was done for comparing efficiency of Intravenous Heparin and Oral Aspirin among patients who had cerebral thrombi embolitic vascular accidents. Effectives of Heparin and Aspirin on prognosis and recovery of these patients were evaluated. Materials & Methods: This study was a clinical randomized trial. Patients were classified randomly in one of the heparin (n=32) and one group Aspirin (n=30) treatment. At first in the Heparin treatment group, patients were medicated by Heparin 100 IU/kg and then it was followed by 1000IU/hour for 48 hours. In the Aspirin treated group, whom took 325mg/day for 48 hours. The effectiveness of both treatments were evaluated after 48 hours on neuro- muscular, speech, vision, and sphincter function. Results: The results showed that both treatments were effective on improvement of neuro - muscular, speech, vision, and sphincter function, while Heparin effectiveness was more than Aspirin. Improvement of Nervous function in the Heparin group was 43.8% in compare of 33.3% for Aspirin (p=0.40).In addition, in the Heparin treatment group 56.3% of muscular dysfunction was attained optimum muscular function in compare of 33.3% with Aspirin (p=0.001).It was found significant relation for improvement of speech function in Heparin treatment group(P=0.01). There were not a significant finding relation for improvement of vision, and sphincter function between Heparin and Aspirin treated groups. Conclusion: Beginning primary medication with Heparin would be effective for achieving optimum function among patients with cerebral thrombi embolitic vascular accidents. آسپرين / سكته مغزي / هپارين Heparin / Stroke / Ischemy 14 19 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-76&slc_lang=fa&sid=fa Rezaei A.(M.D. علي اكبر رضايي E-mail: aliakbarrezaei51@yahoo.com 55003194753284600418 Yes Mazaheri Sh.(M.D.) شهير مظاهري 55003194753284600419 No Bashirian S. سعيد بشيريان 55003194753284600420 No Rezaei N. نيما رضايي 55003194753284600421 No

fa بار خانوادگي و مشكلات مبتلايان به سندرم داون Family Burden and Problems in Patients عمومى General پژوهشی Original هدف: سندرم داون (تريزومي 21) شايعترين اختلال كروموزومي بوده و همراه با اختلالات مختلف جسمي، رواني، رفتاري، خانوادگي و اجتماعي است. پژوهش فوق با هدف بررسي مشكلات و بار خانوادگي سندرم داون به انجام رسيده است. روش بررسي: 61 خانواده بيماران ثبت شده در انجمن سندرم داون ايران در اين بررسي شركت نموده‌اند (31 خانواده صاحب پسر و 30 خانواده صاحب دختر). محدودة سني بيماران 3 تا 17 سال بوده و از ابزار (پرسشنامه) دو مرحله اي كه توسط گروهي متخصص شامل هفت محور) سه تا 6 گزينه‌اي( تهيه شده استفاده گرديده است. اطلاعات واصله در نرم افزار طراحي شده مخصوص جمع آوري و توسط spss دانشجويي مورد بررسي آماري قرار گرفت. يافته‌ها: بررسي فوق مشكلات عمده را در هفت گروه مشكلات جسمي، رواني و رفتاري، اجتماعي، آموزشي، نگهداري، حمايتي و ارتباطي مي‌داند. متوسط نمره اولويت اين مشكلات بسيار نزديك به هم 72/19 (41/2 = SD‌) از 20 بوده است. اكثر خانواده‌ها نياز به آموزش را ضروري دانسته (85%) و تنها 10% آشنايي كافي با مراكز حمايتي و ارائه كننده خدمت دارند. 97% موارد از پذيرش خوبي در خانواده برخوردارند و در 96% موارد خانواده نگران فرزند بعد از مرگ خود مي‌باشند. خانواده فرزند خود را علي‌رغم معلوليت مستعد دانسته و وي را در بهره‌گيري آموزشي توانا مي‌داند. نتيجه‌گيري: بر اساس مطالعه ماكودكان مبتلا به سندرم داون در خانواده خود از پذيرش خوبي برخوردار بوده و سازگاري با اعضاء خانواده دارند. همچنين خانواده‌ها وي را سربار خانواده و يا مورد اختلاف در خانواده ندانسته و از داشتن وي سرافكنده نمي‌باشند. خانواده‌ها نياز به اطلاع‌رساني را ضروري دانسته، آموزش براي خود و فرزند خود را لازم و برنامه‌ريزي اجتماعي در جهت تأمين شغل و آينده فرزند را مهم مي‌دانند. Objectve: Down syndrome (Trisomy of 21) is the most common chromosomal abnormality which associated with different somatic, psychotic, familial and social problems. This research was done under supervision of the child developmental disturbances group and with support of deputy of research in the University of Welfare and Rehabilitation Sciences with the goal of surveying problems and familial burden of patient with down syndrome. Materials & Methods: 61 families of the patients registered by the Iranian Society of Down Syndrome were participated (31 families with boys and 30 families with girls patients, patient with the range age of 3-17 years). Expert panel structured questionnaire in 7 domain (each 3 to 6 question) were used. The dates banked and analysis with student spss-pc. Results: This survey found the most problems in 7 Domains including; somatic, psychotic, behavioral, social, learning, supportive and communication problems. Mean priority scores in these domains based on family opinion was near and was 19.72 (SD= 2.41). The datas showed most of families need education and knowing about supporting centers. %97 of patients were well accepted by their families, 96% of Families worried about their children after their death. In spite of the disabilities in these patients the families accounted their children as an able person. Conclusion: The patients with Down Syndrome are accepted in their families and also adjusted with other family members, so the families Support them and expend all the expenditures. The families attitude about these patients are good and not shameful of their. Then need of education, information, social planning about their vocation, and future is a necessitate based on families opinion. سندرم داون / اختلال كروموزومي / بار خانوادگي Down syndrome / problem / Family Burden 20 24 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-77&slc_lang=fa&sid=fa Hemmati S.(M.D.) ساحل همتي E-mail: sahelh@systemgrop.net 55003194753284600422 Yes Assadi A.(M.D.) عباسعلي اسدي 55003194753284600423 No Mirsepasy Z.(M.D.) زهرا ميرسپاسي 55003194753284600424 No

fa سنجش نگرش خانواده های روستایی دارای معلول به معلولین در مناطق اجراء شده و نشده Measurement of Attitude of Rural Families with Handicapped Member(s) towards Handicappeds in fields where Community Based Rehabilitation (C.B.R.) has excuted with those who has not عمومى General پژوهشی Original هدف: پژوهش حاضر به منظور بررسی تاثیر پذیری اجرای طرح توانبخشی مبتنی بر جامعه به نحوه نگرش خانواده های دارای معلول روستایی استان اردبیل نسبت به معلولین و پدیده معلولیت اجراء شده است. برخی دیگر از پارامترهای دخیل در نحوه نگرش نسبت به معلولین از جمله سطوح تحصیلات، شهرستان محل اقامت، اجراء و یا عدم اجراء طرح توانبخشی مبتنی بر جامعه، شغل، سن، جنسیت و آشنایی با بهزیستی مورد لحاظ قرار گرفته است. روش بررسي: جامعه آماری پژوهش شامل كلیه خانوارهای روستایی استان اردبیل (اعم از روستاهایی كه طرح مذكور در آنها اجراء نشده است و روستاهایی كه طرح در آن اجراء شده است. در روستاهای شهرستانهای خلخال، نمین و نیر طرح اجراء شده است.) در سال 1383 می باشد كه با استفاده از روش «نمونه برداری چند مرحله ای تصادفی» تعداد 173 خانوار و 346 نفر (به ازاء هر خانوار دو نفر) در آن شركت داده شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته بود كه علاوه بر بخش جمعیت شناختی، 31 سوال آن جهت سنجش نگرش خانواده ها بر اساس مقیاس لیكرت تنظیم شده بود. در پژوهش از روش «پیمایشی مقطعی» استفاده شده است. جهت تجزیه و تحلیل داده های استخراج شده، با استفاده از نرم افزار SPSS اقدام و در بخش توصیف اطلاعات از میانگین نمرات نگرش نسبت به معلولین، واریانس و انحراف استاندارد نمرات و در بخش تحلیل و استدلال از روش تحلیل واریانس یك طرفه یا یك راهه، آزمون پسین یا تعقبی شعفه و از آزمون t برای دو گروه مستقل استفاده شده است. يافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد در مناطقی كه طرح توانبخشی مبتنی بر جامعه در آن اجراء شده است نگرش مطلوبتری در مقایسه با سایر مناطق نسبت به پدیده معلولیت وجود داشته است. همچنین برخی از متغیرها از جمله سطح تحصیلات، جنسیت و آشنایی با بهزیستی در نحوه نگرش نسبت به معلولیت تاثیرگذار بوده اند. سایر متغیرها در نحوه نگرش نسبت به معلولین تفاوت معنی داری را نشان نداده است. نتيجه‌گيري:‌ تأكيد بر آموزش طرح توانبخشي، مبتني بر جامعه و گسترش آموزش مهارتهاي زندگي از مؤثرترين راههاي افزايش كارايي و كيفيت زندگي معلولين مي‌باشد كه بايد با جديت دنبال شود. Objective: The present research has been done to study the affectability of executing the community based rehabilitation plan due to the way rural families with one or more handicapped members view to the handicapped and disability. Some other parameters such as the level of education, city of dwelling, presence or absence of community based rehabilitation plan execution, job, age, sex, and being acquainted with welfare have been considered in this regard. Materials & Methods: The statistical community of the research include all rural families in Ardebil province in 2004. Using the “random multi - step sampling” method, 173 families and 346 people (two for each family) participated in the task. The research equipment was the researcher made questionnaire in which 31 questions on the basis of Likert scale, in addition to the demographic section, had been designed to measure the attitude of families, in this research “survey cross - section” approach has been used. Using the SPSS software, extracted data were analyzed, and in in formation describing section, the average score of the attitude towards the handicapped, variance of the scores, standard deviation of the scores, etc., and in the section for analyzing and reasoning, the one - way variance analyzing method (ANOVA), Scheffe Post Hoc, and regarding the two independent groups T testing have been used. Results: from the research showed that in comparison with other areas, in areas where the community based rehabilitation plan has been executed, there is a more appropriate attitude towards the disability phenomenon. Also, some other variables such as the level of education, sex, being acquainted with welfare have been effective on viewing to wards the handicapped. Other variables showed no significant differences concerning the attitudes to wards the handicapped. Conclasion: In areas where the community based rehabilitation plan has been executed, there is a more appropriate attitude towards the disability phenomenon. معلول / معلولیت / نگرش / طرح توانبخشی مبتنی بر جامعه / استان اردبیل Handicap / handicapped / community based rehabilitation plan / Ardebil province / Iran 25 32 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-78&slc_lang=fa&sid=fa Sattari B. (M.Sc.) بهزاد ستاري E-mail:sattari@yahoo.com 55003194753284600425 Yes Omidvar Kh.(B.Sc.) خسرو اميدوار 55003194753284600426 No Yaghoobi V.(B.Sc.) ولي يعقوبي 55003194753284600427 No

fa بررسي مقايسه‌اي شاخص هاي ثباتي ديناميك در افرادمبتلا به درد پاتلوفمورال Comparative Criteria Study of Dynamic Balancing in Patients with Patello – Femoral Pain عمومى General پژوهشی Original هدف: كاهش حس عمقي درد و تغيير در الگوي فعاليت عضلاني در بيماران مبتلا به درد قدامي زانو ديده مي‌شود. تعادل به اطلاعات سيستم هاي حس عمقي، بينايي، وستيبولار و حس پيكري وابستگي دارد . بنابراين اين احتمال وجود دارد كه بيماران مبتلا به درد قدامي زانو تعادل ضعيف تري داشته باشند. هدف از انجام اين مطالعه بررسي تاثير درد مفصل پاتلوفمورال برروي تعادل در افراد مبتلا به درد پاتلوفمورال ومقايسه وضعيت تعادل در افراد سالم و بيمار بود. شاخص هاي ثباتي اندازه گيري شده شامل قدامي- خلفي و طرفي بود. روش بررسي: مطالعه انجام شده غيرتجربي از نوع شاهدي ـ موردي در دو گروه 25 نفره افراد سالم و بيماران مبتلا به درد پاتلوفمورال بوده و هدف در اين مرحله مقايسه متغيرهاي مورد مطالعه در دو گروه افراد سالم و بيمار، همچنين يافتن مشكلات موجود در افراد بيمار در مقايسه با افراد سالم بود. روش نمونه‌گري غيراحتمالي از نوع نمونه‌گيري ساده، انتخاب شد. جهت ارزيابي تعادل از سيستم ثباتي بايودكس استفاده گرديد و آزمون تعادلي ثبات ديناميك مورد استفاده قرار گرفت.ارزيابي از هر دو گروه سالم و بيمار صورت گرفت. يافته‌ها: مقادير شاخص‌هاي تعادلي جهت حفظ تعادل بروي اندام مداخله نشان از وجود اختلاف معني‌دار بين دو گروه بوده است. طوري كه شاخص كلي تعادل، در حالت چشم باز و بسته، بين دو گروه داراي اختلاف معني‌دار بوده است. اما شاخص هاي قدامي- خلفي و طرفي اختلافي را نشان ندادند. نتيجه‌گيري: از آنجا كه در افراد مبتلا به درد پاتلوفمورال حس عمقي كاهش يافته و فعاليت عضلاني نيز تغيير كرده است اين افراد از تعادل ضعيف تري برخوردارند وخصوصاً وقتي درك موقعيت فضايي توسط سيستم بينايي حذفشود تعادل آنها بيشتر مختل مي‌شود. Objective: Reduced proprioception, Pain, changes in muscle activity patterns are sawn in PFPS. Balance is dependent on proprioception, visual, somatosensory and vestibular systems. So it is possible that balance be weaker in PFPS. The objectives of this study was the evaluation of the effect of patellofemoral pain on balance status of patients and comparing the balance between two groups.Anterior-Posterior, Medio-lateral and overall indexes were evaluated. Materials & Methods: The research design was nonexperimental (case-control) study and the sampling was nonpropability (Sample of Convenience). We measured balance on a Biodex Stability System. Dynamic stability test was used for evaluation in two groups. Results: Findings showed that balance indexes had difference between two groups.So that, overal index in close and open eye conditions had meaningful difference, but anterior-posterior and medial-lateral indexs did not show this difference. Conclusion: Dynamic balance is weaker in patients with patello – femoral pain than others. Its main causes are Reduce of proprioception & changes in muscle activity patterns. درد پاتلوفمورال / تعادل / حس عمقي Patellofemoral pain syndrome / Proprioception / Balance 33 37 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-79&slc_lang=fa&sid=fa Mokhtarynia H.(M.Sc.) حميدرضا مختاري نيا E-mail: hrmokhtarinia@uswr.ac.ir 55003194753284600428 Yes Ebrahimi E.(Ph.D.) اسماعيلي ابراهيمي 55003194753284600429 No Salavati M.(Ph.D.) مهيار صلواتي 55003194753284600430 No

fa بررسي ميزان استاندارد ديادكوكاينتيك در بين دانش آموزان مقطع ابتدايي در سه منطقه 3، 8، 19 شهر تهران Diadochokinetic Syllable Rates Standardization among the Intermediate Students in Tehran عمومى General پژوهشی Original هدف: جهت ارزیابی توانایی حركت سریع و متغیر اندامهای گفتاری افراد از روش دیادكوكاینتیك استفاده می‌شود. دو روش برای بدست آوردن این معیار وجود دارد. در اولین روش فرد باید در زمان ثابت هجاهای مشخصی را سریع تولید نماید و در دومین روش فرد باید تعداد ثابت هجاهای مشخص را جهت تعیین زمان اجرای آن به صورت سریع تولید نماید. لذا این پژوهش با هدف بررسي ميزان استاندارد ديادكوكاينتيك در بين دانش آموزان مقطع ابتدايي در سه منطقه 3، 8، 19 شهر تهران انجام شده است. روش بررسي: جامعه مورد مطالعه در این تحقیق دانش آموزان مقطع ابتدایی سه منطقه آموزشی 3 و8 و19 بودند كه از میان آنها 1997 دانش آموز (980 نفر دختر و 1017 نفر پسر) به طور تصادفی انتخاب گردیدند. دانش آموزان باید در مدت 5 ثانیه هجاهای /پا/ ، /تا/ ، /كا/ و /پا تا كا/ را به صورت سریع تولید می‌نمودند و همچنین باید تعداد ثابت هجاهای مشخص را جهت تعیین زمان اجرای آن به صورت سریع تولید نمایدكه در این مطالعه دانش آموزان باید 15 دفعه هر یك از هجاهای فوق را تولید نمایند تا زمان آنها ثبت گردد. یافته‌ها: با بالارفتن پايه تحصيلي متوسط زمان تمام هجاها كاهش داشت و همچنين متوسط تعداد هجاها در زمان ثابت افزايش داشت. نتيجه‌گيري: نتایج حاصل از این تحقیق نشان مي‌دهد كه با افزایش سن توانایی میانگین تعداد تكرار هجاها افزایش مي‌يابد و میانگین زمان تكرار هجاها كاهش مي‌يابد. همچنین در این تحقیق ثابت گردید كه بین میانگین تكرار هجاها در بین پسرها و دخترها تفاوت معنی داری وجود دارد. Objective: Diadochokinetic syllable rates are used to evaluate a client’s ability to make rapidly alternating speech movements. There are two primary ways to obtain these measures. The first is by counting the number of syllable repetitions a client produces within a predetermined number of seconds and the second method is timing how many seconds it takes the client to repeat a predetermined number of syllables and the objective of this study is to obtain the diadochokinetic syllable rates standard among the intermediate students in 3,8,19 educational regions in Tehran. Materials & Methods: The population of this study is composed of three educational regions 3,8,and 19.Among of them 1997 students (980 girls and 1017 boys ) selected randomized and examined.In the first method we must examined how many repetition of /pa/,/ta/,/ka/ and /pataka/ can the students produce in 5 seconds? And in the second method we must examined how many seconds does it take to produce 15 repititions of /pa/, /ta/, /ka/ and /pataka/ ? Resulsts: The findings of this research indicate that with increasing the grade (age) mean of syllable repetition number was increased and the mean of syllable repetition time was decreased.There was significant difference between means of boys and girls syllable repetition. Conclusion: With increasing the grade (age) mean of syllable repetition number was increased and the mean of syllable repetition time was decreased. دیادوکوکاینتیک / دانش آموزان مقطع ابتدایی / حرکت سریع اندامهای گفتاری / تکرار هجا diadochokinetic / syllable repetition / students / intermediate 38 43 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-80&slc_lang=fa&sid=fa Shahbodaghy M.(M.Sc.) محمد رحيم شاهبداغي E-mail: shahbodaghi@sina.tums.ac.ir 55003194753284600431 Yes Moradi A.(B.Sc.) اعظم مرادي 55003194753284600432 No Kiani S.(B.Sc.) سارا كياني 55003194753284600433 No

fa طبقه بندي بيماريهاي عصبي-عضلاني بر اساس معيار هاي باليني، آناليزهاي ملكولي و ايمونوهيستوشيمي در بيماران ايراني Classification of Neuromuscular Disorders عمومى General پژوهشی Original هدف: بيماريهاي عصبي عضلاني يك گروه هتروژنوس از بيماريهاي وراثتي است. بيش از 150 نوع از اين گروه از بيماريها تاكنون شناسايي شده است. اگر چه اختلالات عضلاني كودكان يكي از علل اصلي ناتواني مي‌باشد، پيشرفتهاي چشمگيري در زمينه علل ژنتيكي اين بيماريها صورت گرفته است،كه در زمينه پيشگيري و تشخيص آن بسيار مهم مي‌باشد. معيارهايي كه براي طبقه بندي اين بيماريها استفاده مي‌شود عبارتند از: سن بروز بيماري، ميزان پيشرفت بيماري و نوع وراثت. بيماريهاي عصبي عضلاني به چهار دسته طبقه بندي مي‌شوند: ميوپاتيها (بيماريهاي ديستروفي عضلاني)؛ نوروپاتي‌ها (بيماري شاركوت ماري توث) بيماريهاي محل اتصال عصب و عضله (سندرم مياستني مادرزادي)، بيماريهاي نورون حركتي(آتروفي عضلاني نخاعي). هدف از اين مطالعه طبقه بندي بيماريهاي عصبي عضلاني بر اساس معيارهاي باليني و آناليزهاي مولكولي و ايمنو هيستو شيمي در بيماران ايراني مراجعه كننده به مركز تحقيقات ژنتيك است. از آنجايي كه بيماريهاي عصبي – عضلاني دومين معلوليت شايع مي‌باشد لزوم بررسي بيشتر در مورد اين گروه از بيماريها، در جمعيت ايران ضروري مي‌باشد. بدين ترتيب اين مطالعه براي اولين بار بر روي بيماران ايراني صورت گرفت كه پس از اخذ فرم رضايت نامه بررسي‌هاي ذكر شده انجام گرديد. روش بررسي: در مجموع در اين تحقيق 143 بيمار مشكوك به نقصهاي عصبي عضلاني ارجاع شده به مركز تحقيقات ژنتيك تحت معاينه باليني و انجام آزمايشات آنزيم‌هاي عضلاني و الكتروميوگرافي قرار گرفتند و پس از آن بر حسب مورد آزمايشات ملكولي و ايمونوهيستوشيمي انجام گرفت. يافته‌ها: 82 بيمار با ديستروفي عضلاني ميوتونيك، 19 بيمار با ديستروفي عضلاني دوشن و بكر، 6 بيمار ديستروفي ميوتونيك مادرزادي(CMD)، 3 بيمار FSHD، 10 بيمار آتروفي عضلاني نخاعي (SMA)،2 بيمار ديستروفي مياستني مادرزادي (CMS) و21 بيمار مشكوك به ديستروفي عضلاني كمربند لگني- شانه‌اي (LGMD) بودند. در مورد ساير موارد نياز به بررسي مولكولي بيشتر و بررسي دقيق تر برحسب علايم بود كه در اين تحقيق جاي نمي‌گرفت. نتيجه‌گيري: در مواردي كه ديستروفي ميوتونيك نوع I عليرغم ظن باليني تاييد نگرديد، بررسي نوع II ديستروفي ميوتونيك ضروري مي‌باشد. در بيماران مبتلا به ديستروفي عضلاني كمربند لگني- شانه اي كه 5 آنتي بادي مورد بررسي طبيعي بودند. بررسي آناليز Multiplex western-blot توصيه مي گردد. همچنين براي موارد ديستروفي عضلاني مادرزادي غير از بررسي مروزين،‌ بررسي ساير پروتئين هاي درگير و نيز انجام آزمايشات ملكولي جهت تعيين موتاسيون لازم مي‌باشد. Objective: Neuromuscular disordres are a gorup of heterogenous inherited diseases. More than 150 types of these group of disorders have been known.The criticals that were used for classification of these disease include: age of onset, clinical course, disease progression and type of inheritance. Neuromuscular disorders have been classified in four categories: Myopaties (Muscular dystrophies) Neuropathy (Charcot-Marie-Tooth dieseas), Motor neuron junction (Myasthenia Syndrome) Motor neuron disorder (Spinal muscular atrophy). Objective of this study was classification of neuromuscular disorders based on clinical criteria, molecular and immunohistochemical analysis that reffered to Genetic Research Center. As a result of neuromuscular disorders was the second most common disabilities, more investigation in this group of disorders is necessary in Iranian population so this study was performed for the first time in Iranian patients. Materials & Methods: Total of 143 patient with neuromuscular deficiency that clinical, EMG and muscle enzymes have been tested and also in some cases molecular and immunohistochemical analysis was performed. Results: 82 patients with myotonic dystrophy, 19 patients with DMD/BMD, 6 patients with congenital muscular dystrophy, 3 patients with FSHD, 10 patients with SMA, 2 patients with CMS and 21 patients with LGMD. For the other cases we need more molecular and definite clinical analysis. Conclusion: For some cases that DM1 was not confirmed, study of DM2 is recommended. In patients with LGMD that analysis with 5 Abs were normal we advised multiple western blot for them (including calpain, sarcoglycans, dysferlin). Study of congenital muscular dystrophy besides merosin analysis, investigation for the other involved protein and molecular testing for mutation detection is considrable. بيماريهاي عصبي/ عضلاني / ميوپاتي / نوروپاتي / آناليز ايمونوهيستوشيمي / آناليز ملكولي Neuromuscular disorders / Myopathy / Neuropathy / IHC / Molecular analysis 44 48 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-81&slc_lang=fa&sid=fa Kahrizi K.(M.D.) كيميا كهريزي E-mail: kkahrizi@uswr.ac.ir 55003194753284600434 Yes Shafaghati Y.(M.D.) الهه كيهاني 55003194753284600435 No Keyhani E.(M.D.) ماندانا حسن زاده 55003194753284600436 No Hassanzad M.(M.Sc.) مجتبي عظيميان 55003194753284600437 No Azimiyan M.(M.D.) فريدون لايقي 55003194753284600438 No Layeghi F.(M.D.) افشين وجداني روشن 55003194753284600439 No Vojdani A.(M.D.) جان آندوني اورتيزبرا 55003194753284600440 No Andoniortizbera J.(Ph.D.) دانيل هنتاي 55003194753284600441 No Hentay D.(Ph.D.) حسين نجم آبادي 55003194753284600442 No Najmabadi H.(Ph.D.) يوسف شفقتي 55003194753284600443 No

fa بررسي تأثير زمان جراحي و ارجاع به توانبخشي بر نتايج ترميم تاندونهاي فلكسوري زون 2 Assesment of Time of surgery and Rehabilitation on outcomes of Flexor Tendon Repair عمومى General پژوهشی Original هدف: با توجه به اينكه درمان توانبخشي با حركت اكتيو زودهنگام پس از ترميم تاندونهاي فلكسوري زون 2 به عنوان يك روش مناسب جهت ترميم‌هاي اين ناحيه شناخته شده است بررسي ساير عوامل مثل زمان به كارگيري استرس، نحوه استرس و زمان ارجاع بيمار پس از جراحي و اثر زمان جراحي پس از آسيب، بر نتايج لازم است. روش بررسي: بررسي حاضر روي 57 بيمار كه آسيب تاندونهاي فلكسوري زون 2 داشتند و همگي به روش 4-Strand ترميم شده و به مركز توانبخشي دست مراجعه كرده بودند انجام شد. همه بيماران به روش حركت اكتيو زودهنگام درمان شدند. در انتهاي هفته هشتم همه بيماران از نظر دامنه حركت، حركت اكتيو كلي انگشتان، فلكشن كانتركچر مفصل PIP و فلكشن گپ تحت ارزيابي قرار گرفتند مشخص شد. يافته‌ها: با ارزيابي آناليز واريانس يك طرفه نوع انگشت آسيب ديده، جنس، دست آسيب ديده اثري روي نتايج نداشت. زمان ارجاع با 07/0 = Pvalue رابطه معناداري با حركت اكتيو كلي انگشتان (T.A.M) داشت كه بهترين زمان ارجاع كمتر از يك هفته است. فاصله بين آسيب تا جراحي با 06/0 = Pvalue رابطه مستقيم با حركت اكتيو كلي انگشتان داشتند. بيشترين T.A.M در ترميم‌هاي اوليه (10 روز اول پس از آسيب) ديده شد. هرچه جراحي با تأخير بيشتر انجام شده بود. فلكشن كانتركچر مفصل PIP بيشتر ديده شد. نتيجه‌گيري: با ترميم اوليه (10 روز اول پس از آسيب) و ارجاع به موقع و زود به توانبخشي (كمتر از يك هفته) نتايج ترميم‌هاي زون 2 بهتر خواهد شد. Objective: early active motion after flexor tendon surgery is known as a standard and good method for flexor tendon repair in zone II. The question is when, howmuch, how far stress must be applied. And time of surgery and referal for Rehabilitation How affect the outcomes. Materials & Methods: This rehabilitation is done on fifty seven patients with flexor tendon II repair with 4-Strand Sutures, who was Presented to Iran hand Rehabilitation center. All of the patients were treated by Early Acive Motion (E.A.M). by one therapist. At the end of 8th week they were assessed as Range of motion, total active motion, flexion contracture in PIP and flexion gap. Results: With one way anova we found that Sex, age, injured finger and hand hadnot effect on Out comes. Time of Refer to hand therapist with Pvalues0/07 has positive effect on T.A.M and best T.A.M. was achieved in 48h- 5th day reffered patients. Delay of Surgery with P-Valur = 0/05 has positive effect on T.A.M. In delayed Surgery T.A.M . were low and rate of flexion Contracture in PIP were increiyed. Conclusion: With primary Repair (1-10d) and early refer for Rehabilitation out comes of repair in Zone II can be better. تاندونهاي فلكسوري زون 2/ حركت اكتيو كلي انگشتان / زمان ارجاع / زمان جراحي / حركت اكتيو زودهنگام flexor Tendon / Zone II / early active motion T.A.M / Phase of Surgery / Refer time 49 52 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-82&slc_lang=fa&sid=fa Layeghi F. (M.D.) فريدون لايقي E-mail: layeghi@yahoo.com 55003194753284600444 Yes Farzad M.(M.Sc.) مريم فرزاد 55003194753284600445 No