فصلنامه علمي پژوهشي توانبخشي journal of Rehabilitation http://www.jrehabilitation.com 55 journal55 fa jalali 1384 6 1 gregorian 2005 9 1 6 2 online 1 fulltext

fa بررسي عوامل ژنتيكي و محيطي ناشنوايي در 354 خانواده ناشنوا دار استان‌هاي قم و مركزي عمومى General پژوهشی Original <p><strong>هدف:</strong> ناشنوايي شايعترين نقص حسي عصبي درانسان است و از هر هزاركودك يك كودك با ناشنوايي عميق تا شديد بدنيا مي‌آيند. مطالعات فراواني نشان داده‌اند ناشنوايي در 50 درصد موارد علل ژنتيكي و در 50 درصد باقيمانده علل محيطي و ناشناخته دارد. در اين تحقيق، هدف بررسي علل ناشنوايي در خانواده‌های مورد مطالعه بود تا راهكارهاي مناسب جهت تشخيص و پيشگيري ارايه شود. </p><p><strong>روش بررسي:</strong> پرسشنامه‌ها در مدارس و كانون‌هاي ناشنوايان و مجتمع‌هاي بهزيستي استان‌هاي قم و مركزي توزيع و پس از تكميل جمع آوري شد. اطلاعاتي چون سن، جنس، وضعيت شنوايي كليه افراد خانواده و بستگان، نوع ازدوا ج والدين، علت شناسي (ژنتيكي، محيطي) جمع آوري و با استفاده از نرم افزار SPSS اطلاعات بررسي شدند. </p><p><strong>يافته‌ها:</strong> 354 پرسشنامه حاوي اطلاعات كامل از خانواده‌هاي ناشنوا دار جمع آوري گرديد ميانگين سني افراد ناشنوايی مورد (Proband) 1/8 ± 1/16 سال بود. 4/48 و 6/51 درصد ناشنوايان به ترتيب دختر و پسر بودند. 3/59 درصد والدين داراي نسبت فاميلي، 7/36 درصد غريبه و 4 درصد نسبت خود را معلوم نكرده بودند. ميانگين تعداد ناشنوا در خانواده‌ها 4/1± 8/1 است. با بررسي پرسشنامه‌های تكميل شده و شجره نامه‌ها، در 9/70 درصد موارد عامل ژنتيكي و در9 درصد موارد عامل محيطي و در1/20 درصد عاملی براي ناشنوايي شناخته نشد. </p><p><strong>نتيجه‌گيري:</strong> عامل ژنتيكي با الگوي توارثي اتوزوم مغلوب شايعترين عامل ناشنوايی است و اين بخاطر ميزان بالای ازدواج فاميلي است كه باعث شده سهم علل ژنتيكي در اين جمعيت از 50 درصد بيشتر شود. تعدد فرزندان عامل ديگر افزايش تعداد ناشنوايان در خانواده‌هايي است كه زمينه ژنتيكي ناشنوايی دارند. عامل محيطي و ناشناخته بعد از عامل ژنتيكي قرار دارد. با منع ازدواج‌هاي فاميلي، آموزش بهداشت، كنترل تعداد فرزندان و همينطور مشاوره ژنتيك بويژه براي خانواده‌هاي در معرض خطر مي‌توان قدم‌هاي مهمي در زمينه كاهش تعداد ناشنوايان برداشت. </p> <p><strong>Objective:</strong> Hearing loss (HL) is the most prevalent sensorineural defect in human. Mild to severly Profound HL occurs in about l.0 per 1000 births. Many previous studies have shown that about 50% of deafness is due to genetic factor and 50% is due to environmental and etiologically unknown. In this study, we are searching the causes of deafness at these families and introduce strategies for diagnosis and prevention. <strong>Materials &amp; Methods:</strong> Questionaires were distributed in deaf schools, hearing loss and rehabilitation centers in Qom and Markazi provinces collecting done after filling by the parents. The criterias such as age, sex, number of deaf individuals in families their close relatives, the marriage type of the parents and etiology of disease (if it is genetic or environmental) were extracted from questionnaires and were analysed by SPSS software.<strong>&nbsp;</strong></p><p><strong>Results:</strong> Three hundred and fifty four (354) Questionnaires contained complete information from hearing loss families were collected. Age mean of proband individuals is 16.1±8.1. Sex distribution of 48.4% and 51.6% girls and boys, respectively. Parents were 59.3% and 36.7% of consanguineous and unfamilial marriage, respectively. The marriage type of were not determined in 4%. Mean of deaf individuals among these families was 1.8±1.4.By assessing the filled questionnaires and pedigrees. The deafness etiology in the studies population was categorized as genetic cause (70.9 %), environment factor (9%) and unknown etiology (20.1%). </p><p><strong>Conclusion:</strong> Genetic factor with and autosomal recessive inheritance pattern was the most common cause of hearing loss due to the high prevalence of consanguineous marriage which resulted and increased genetic causes in more than 50%. Multiplicity of offspring also shawn an increased in frequency of hearing loss in families that have deaf with genetic background of this disorder. In this study, environmental and unknown factors are second cause of HL. We may interestingly reduce frequency of HL in Iran with discouraging consanguineous marriage, health education, population regeneration control also genetic counseling especially for high risk families. </p> Hearing loss / consanguineous marriage/ Genetic causes of hearing loss / Environment causes of hearing loss 7 11 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-84&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Sadeghi A. عبدالرحيم صادقي E-mail: sadegha@nrcyeb.ac.ir 55003194753284600450 Yes Sanati N.H. (Ph.D.) محمد حسين صنعتي 55003194753284600451 No Alasti F. فاطمه الستي 55003194753284600452 No Hashemzadeh Chaleshtori M.(Ph.D.) مرتضي هاشم زاده چالشتري 55003194753284600453 No

fa مقايسه مهارت‌هاي پيش نوشتاري كودكان دچار اختلال نقص توجه همراه با بيش فعالي و عمومى General پژوهشی Original <p><strong>هدف:</strong> اختلال نقص توجه - بيش فعالي از زمره بحث انگيز ترين اختلالات رواني دوره كودكي است. انجمن روانپزشكي آمريكا نيز ميزان شيوع ADHD را بين 3 تا 5 درصد در سنين مدرسه تخمين زده است. از طرف ديگر، نوشتن نيز يكي از نيازهاي خاص در زندگي محسوب مي‌شود و اختلالات و مشكلات نوشتاري هم مي‌تواند مسائل متعددي در ايجاد ارتباط اجتماعي و يادگيري به وجود آورد. در اين پژوهش با استفاده از يكي از كارآمدترين آزمونهاي رشد گرفتن دقيق به بررسي مهارت‌هاي پيش نوشتاري در كودكان دچار اختلال نقص توجه همراه با بيش فعالي مي پردازيم. هدف از اين مطالعه مقايسه مهارت‌هاي پيش نوشتاري كودكان دچار نقص توجه همراه با بيش فعالي با كودكان عادي پسر 6 – 4 ساله مي‌باشد. </p><p><strong>روش بررسي:</strong> مطالعه حاضر از نوع مقطعي و مورد شاهدي بوده و بر روي 21 پسر 6-4 ساله بدون سابقه صدمه مغزي، صدمات ارتوپديك در دست، علائم آشكار نابسامانيهاي عاطفي و بدون استفاده از فعاليتهاي كار درماني انجام شد. 21 نفر از همسالان عادي نيز به عنوان گروه شاهد انتخاب شدند. مهارت‌هاي پيش نوشتاري با استفاده از آزمون EDPA و در دو بخش الگوهاي گرفتن مداد و مهارت‌هاي ترسيمي مورد بررسي قرار گرفت. امتياز افراد براي هر يك از سئوالهاي آزمون از 1 تا 4 مي‌باشد. </p><p><strong>يافته‌ها:</strong> نتايج به دست آمده با استفاده از آزمون T مستقل نشان داد كه الگوهاي گرفتن و مهارتهاي ترسيمي در كودكان عادي و ADHD با يكديگر متفاوت است. طبق اين آزمون ميانگين نمرات كودكان ADHD در الگوهاي گرفتن در مقايسه با كودكان عادي پايين مي‌باشد. همچنين آزمون T مستقل در مورد مهارت‌هاي ترسيمي بين دو گروه عادي و ADHD نتيجه مشابهي ارائه مي‌دهد. </p><p><strong>نتيجه‌گيري:</strong> به طور كلي نتايج به دست آمده از اين پژوهش بيانگر اين مسئله است كه كودكان ADHD در مقايسه با كودكان عادي مهارت‌هاي پيش نوشتاري ضعيف‌تري دارند. </p> <p><strong>Objectve:</strong> Attention deficit with hyperactivity disorder is one of the most important mental disorders in childhood (ADHD). The American Psychiatric Associated has estimated it’s out bread between 3-5 Percent. On the other hand, writing is also one of the special needs in every Body’s life, and any disorders and difficulties in it, may lead to Many problems in making social communication and learning. In the study, using one of the most efficient Prehensioble tests, and furtherly analyzed the pre – writing skills in ADHD children. The goal of this study is to compare ADHD children with normal children in age group of 4-6 years of old. </p><p><strong>Materials &amp; Methods:</strong> The present study is a cross-sectional&amp;case-control Study on 21 boys of about 4-6 years of old, without any mental disease record, orthopedic disease in hand either out any other affected diseases, and without the application of any occupational therapy. 21 boys of the some age were chosen as a control group. Pre – writing skills were analyzed utilizing EDPA test, and in two sections of pencil grasp and drawing skills. Test score’s ranking valued “between” 1-4 in every question. </p><p><strong>Results:</strong> The T test results showed that the Pencil grasps and drawing skills in ADHD Children and normal Children are different. According to the T test, the average scores in ADHD children in pencil grasp is lower than normal children. The T test also showed differences between the two groups in drawing skills.<strong>&nbsp;</strong></p><p><strong>Conclusion:</strong> Generally, the results of this study showed ADHD children have weaker pre – writing skills than the normal children. </p> مهارت‌هاي پيش نوشتاري / اختلال نقص توجه - بيش فعالي (ADHD) / آزمون EDPA pre – writing skills /Attention deficit with hyperactivity Disorder (ADHD) / EDPA TEST 11 16 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-85&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Dadkhah A. (Ph.D.) اصغر دادخواه E-mail: masoudd_2004@yahoo.com 55003194753284600454 Yes Sazmand A.H. (Ph.D.) علي حسين سازمند 55003194753284600455 No Behnia F. (M.Sc.) فاطمه بهنيا 55003194753284600456 No Karimlu M. (Ph.D.) مسعود كريملو 55003194753284600457 No Madani M. (M.Sc.) مرجان مدني 55003194753284600458 No

fa توزيع نيروي وزن بدن بر پنجه و پاشنه در قبل و پس از ورزش درماني در كودكان عمومى General پژوهشی Original <p><strong>هدف:</strong> اين پژوهش به منظور بررسي تأثير توزيع نيروي وزن بدن بر پنجه و پاشنه و اثر تعديل حسي كف پا در قبل و پس از ورزش درماني در كودكان مبتلا به فلج مغزي اسپاستيك داي پلژي انجام شد. </p><p><strong>روش بررسي:</strong> تعداد 10 نفر از كودكان 15-8 ساله مبتلا به فلج مغزي اسپاستيك از نوع داي پلژي به ترتيب با ميانگين قد و وزن (m 09/0 ± m 35/1) و (kg 7/5 ± kg 8/30) به مدت 12هفته تحت برنامه ورزش‎درماني قرار گرفتند. با استفاده از يك دستگاه تعادل‌‎سنج ميانگين نيروي ناشي از وزن بدن بر پنجه و پاشنه اندازه گيري شد. آزمونها در حالت‎هاي پايدار، نيمه‎پايدار و ناپايدار سطح اتكاء و نيز با كفش و بدون كفش تكرار شدند. </p><p><strong>يافته‌ها:</strong> بعد از برنامه ورزش درماني ميانگين نيروي ناشي از وزن بدن بر پنجه و پاشنه در وضعيت پايدار سطح اتكاء هيچگونه تغييري نكرد (05/0P&gt;). ميانگين نيروي ناشي از وزن بدن بر پنجه و پاشنه پا در بيماران در وضعيت با و بدون كفش بعد از برنامه ورزش متعادل شد(05/0p&lt;). اين بهبودي بيشتر در وضعيت نيمه پايدار و ناپايدار سطح اتكاء صورت گرفت. در شرايط پايدار صفحه تعادل سنج بدليل عدم تحريك گيرنده هاي حسي- عمقي عضلات دوقلو و نعلي، نيروي ناشي از وزن بدن بر پنجه و پاشنه مشابه قبل از درمان بود‌. </p><p><strong>نتيجه‌گيري:</strong> افزايش توانايي بيماران در كنترل عضلات مچ پا بعد از ورزش درماني، بيماران را قادر ساخت تا نيروي ناشي از وزن بر پنجه و پاشنه پا را متعادل تر سازند. پوشيدن كفش با پاشنه 3 سانتي متري از كشش عضلات پشت ساق پاي بيماران كه در حالت عادي دچار اسپاسم هستند، مي‌كاهد و بدين ترتيب بيماران را در توزيع متقارن نيروي ناشي از وزن بر پاشنه و پنجه تواناتر مي‌سازد. اين نتيجه نشان دهنده اهميت افزايش انعطاف پذيري عضلات اسپاسم دار و تقويت عضلات ريلكس در بيماران مي‌باشد و اطلاعات مفيدي براي پزشكان جهت تشخيص و درمان ناهنجاريهاي مربوط به ايستادن كودكان مبتلا به فلج مغزي اسپاستيك فراهم مي‌نمايد. </p> <p><strong>Objective:</strong> The purpose of this study was to assess the distribution of body weight force on toe and heel before and after exercise therapy and its effects on relaxation of children with spastic diplegia cerebral palsy. </p><p><strong>Materials &amp; Methods:</strong> Ten children with spastic diplegia cerebral palsy between 8 to15 years of age participated in this study. Their mean weight and height were (30.8kg ± 5.7kg) and (1.35m±0.09m) respectively. Subjects underwent a 12 weeks of exercise therapy. A dynamic stability platform system (BIODEX) was used to measure the mean percentage of body weight pressure on toe and heal. The balance tests were repeated on stable, almost stable and unstable base of support as well as with and without shoes.<strong>&nbsp;</strong></p><p><strong>Results:</strong> Showed that the mean percentage of body weight pressure on toe and heal after exercise therapy was not significant (p&gt;0.05). The mean percentage of body weight pressure on toe and heal was significantly decrease after exercise therapy in both with and without shoes (p&lt;0.05). The greatest improvement achieved on almost stable and unstable conditions. Wearing shoes resulted in a balance percentage of body weight pressure on toe and heal on stable situation of stability platform the percentage of body weight pressure on toe and heal has no difference before and after exercise therapy. After exercise therapy strengthening the muscle of the ankle joint balance the percentage of body weight pressure on toe and heal. Wearing shoes decrease the muscle stretch and therefore balance the percentage of body weight pressure on toe and heal. </p><p><strong>Conclusion:</strong> The flexibility of spastic muscle and strengthening of the relax muscle must be perform. This result provides good information for physician in recognizing and therapy impacts on cerebral palsy children. </p> فلج مغزي / نيروي ناشي از وزن بدن بر پنجه و پاشنه / دستگاه تعادل سنج / برنامه‎ ورزش‎درماني Cerebral palsy / Percentage of body weight force on toe and heel / balance system / exercise therapy 17 23 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-86&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Sharifmoradi K. (M.Sc.) كيوان شريفمرادي E-mail: ksharifmoradi@yahoo.com 55003194753284600459 Yes Farah pour N. (Ph.D.) نادر فرهپور 55003194753284600460 No Saba M.S. (Ph.D.) محمد صادق صبا 55003194753284600461 No Farajollahi N. (M.Sc.) نصرت ا... فرج الهي 55003194753284600462 No

fa بررسي تأثير نمايش درماني در افزايش مهارت‌هاي حركتي و حافظه شنيداري كم توان ذهني عمومى General پژوهشی Original <p><strong>هدف:</strong> موضوع تحقيق بررسي تأثير نمايش درماني در افزايش مهارت‌هاي حركتي و حافظه شنيداري كم توانان ذهني پسر با هوش بهر 70-55در دامنة سني 15-10 سال مي‌باشد. </p><p><strong>روش بررسي:</strong> جامعه آماري مورد نظر از دانش آموزان كم توان‌ذهني تحت‌پوشش آموزش و پرورش استثنايي شهر تهران كه در سال تحصيلي 84-83 مشغول به تحصيل بوده و باهوش بهر بين 70- 55در دامنة سني 15-10 سال قرار دارند، تشكيل يافته است. نمونه پژوهشي كه افراد آن به صورت تصادفي انتخاب شدند شامل دو گروه آزمايش و گواه بود كه در هر گروه 20 نفر قرار داده شد. ابزار پژوهش مورد استفاده در اين تحقيق آزمون مهارت‌هاي حركتي ـ ادراكي برونينكز ـ اوزرتسكي و آزمون تقويت (توالي) حافظه شنيداري ـ بياني مي‌باشد. ميانگين‌هاي بدست آمده در دو گروه آزمايش و گواه از طريق آزمون آماري T (T-test) مورد مقايسه قرارگرفت. <strong>يافته‌ها:</strong> بررسي ميانگين نمرات پيش آزمون و پس آزمون گروههاي پژوهش در دروس مختلف و نيز خرده آزمونهاي انجام شده در مهارتهاي حركتي در اكثر موارد داراي اختلاف آماري معنادار و تغييرات مثبت مي‌باشد. </p><p><strong>نتيجه‌گيري:</strong> نتايج حاصل از اين تحقيق با معنا داري آماري در سطح آلفاي 05/0 (ضريب اطمينان 95%) نشان داد كه اجراي برنامة نمايش درماني براي گروه هدف، موجب افزايش مهارت‌هاي ادراكي و تقويت حافظه شنيداري شده است. </p> <p><strong>Objective:</strong> Survey on the effectiveness of drama therapy on increasing of motor skills and hearing skills of Male intellectual disabled with an I.Q between 55-70 in the Age Range of 10-15 years.<strong>&nbsp;</strong></p><p><strong>Materials &amp; Methods:</strong> The statistical community consisted of intellectual disabled students wich are the coverage exceptional training within an education organization in Tehran in school year of 2004-5 with an IQ between 55-70 in the age range of 10-15. Research sample that were selected randomly consisted of two groups, an experimental and a control group in number of 20 persons in each group. Research tool used in this study was Bruininks oseretsky motor perception skills test and along with hearing-oral memory reinforcement (sequence) tests. The averages obtained from the two experimental and control group were compared by the T test.<strong>&nbsp;</strong></p><p><strong>Results:</strong> Investigation of pretest scores and posttest scores in two experimental and control group showed a statistical significance difference. <strong>Conclusion:</strong> Results of this survey with a statistical significance at an alpha level of 0.05 and 95% reliability coefficient showed that drama therapy performance for the target group can cause the increased perception skills and hearing memory reinforcement. </p> مهارت‌هاي حركتي / حافظه شنيداري / كم توان‌ذهني / نمايش درماني Motor Skills / auditory memory / Mental Retarded / Drama Therapy 24 28 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-87&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Fakhri F. (M.Sc.) فاطمه فخري E-mail: Fatemehfakhri@yahoo.com 55003194753284600463 Yes Aghaei H. (M.Sc.) حكيمه آقايي 55003194753284600464 No Khajehosseini H. (M.Sc.) حمداله خواجه حسيني 55003194753284600465 No

fa پذيرش همسالان از دانش آموزان داراي اختلالات حسي حركتي در مدارس تلفيقي عمومى General پژوهشی Original <p><strong>هدف:</strong> پژوهش حاضر در مورد تعيين ميزان پذيرش دانش آموزان داراي اختلالات حسي حركتي توسط دانش آموزان عادي در مدارس تلفيقي و غير تلفيقي(عادي) مي‌باشد. تحقيقاتي در زمينه فراگير سازي و عوامل موثر در آن انجام شده كه نتايج حاكي از اين است كه پذيرش دانش آموز استثنايي توسط دانش آموزان عادي در موفقيت برنامه هاي تلفيقي يا فراگير سازي بسيار مهم مي‌باشد. </p><p><strong>روش بررسي: </strong>روش پژوهش در اين تحقيق زمينه يابي مي‌باشد و براي توصيف ميزان پذيرش دانش آموزان داراي مشكلات حسي حركتي از پرسشنامهAcceptance Scale استفاده شده است. نمونه هاي تحقيق شامل 179 دانش آموز عادي دختر وپسر كلاسهاي سوم ، چهارم وپنجم دبستانهاي تهران بودند كه همكلاسي داراي اختلالات حسي حركتي داشتند . اين نمونه ها بطور تصادفي از مناطق پنج گانه تهران انتخاب گشتند. همچنين اين پژوهش يك نمونه 55 نفری از دانش آموزان همين مقاطع تحصيلي را در مدارس غير تلفيقی جهت مقايسه مورد بررسی قرار داد. براي بررسي اعتبار، آلفا كرونباخ 83%(Reliability coefficient) محاسبه شد كه نشان دهنده اعتبار بالاي آزمون است. در اين تحقيق تاثير جنسيت و نوع مدرسه (تلفيقي ، غير تلفيقي يا عادي) بر ميزان پذيرش دانش آموزان داراي اختلالات حسي حركتي مورد بررسي قرار گرفت. </p><p><strong>يافته‌ها: </strong>يافته‌ها نشان داد ميزان پذيرش دانش آموزان با مشكلات حسي حركتي توسط پسران و دختران مدارس تلفيقي تا حدودي يكسان است. ميزان پذيرش دختران و پسران مدارس تلفيقي بيشتر از پذيرش دختران و پسران مدارس غير تلفيقي(عادي) بود و اين ميزان پذيرش در پسران دو مدرسه با شدت بيشتري نمايان شد. در واقع ميزان پذيرش دانش آموزان با مشكلات حسي حركتي توسط پسران مدارس غير تلفيقي (عادي) در طيف پذيرش ضعيف قرار دارد. </p><p><strong>نتيجه‌گيري:</strong> همانطور كه نتايج نشان مي‌دهند دانش آموزان با مشكلات حسي حركتي در مدارس تلفيقي از ميزان پذيرش بالاتري توسط همكلاسيها برخوردارند. اين برتري در مدارس تلفيقي بيانگر اين واقعيت است كه تجربه تماس و آشنايي با كودكي كه نيازهاي ويژه دارد مي‌تواند بر پذيرفته شدن اين دانش آموزان توسط دانش آموزان عادي اثر گذار باشد. محدوديتهاي اين پژوهش و كم بودن پژوهشها در اين زمينه ضرورت پژوهشهاي بيشتر بخصوص در زمينه مداخلات مناسب جهت افزايش پذيرش را آشكار مي‌سازد. </p> <p><strong>Objective:</strong> The present research determines the level of peer acceptance of students with physical disabilities in inclusive and non-inclusive schools. A number of studies which have sought to identify the influential factors in the success of inclusive education, have pointed out the acceptance of special need student by his/her regular peers to be a significant variable.<strong>&nbsp;</strong></p><p><strong>Materials &amp; Methods:</strong> This is a descriptive investigation. The instrument utilized was the Acceptance Scale (Voelts, 1980). The upper elementary level version that we were used consists of 34 items, two are general friendship items, two are veridicalite items, and the remaining items are acceptance items.Three response options are provided for each item,I agree, I disagree, and maybe. For such reliability, a Spearman-Brown corrected split-half reliability index of +.82 was reported, as well as an alpha coefficient of +.77. A test –retest stability coefficient of .68 was obtained by retesting a sample of 101 children on two occasions separated by three weeks. In Iran, with test retest on 72 students we got Reliability coefficient of .83. The sample includes 179 student boys and girls in grades three to five who had classmates with physical disability in their elementary schools in Tehran. This sample was randomly selected from each of the five different regions in the city of Tehran. In addition, for the purpose of comparison, a sample of fifty-five students in similar grades was studied in regular schools. The effect of gender and type of school (inclusive vs. non-inclusive) on students’ acceptance of a peer with physical disability all were assessed.<strong>&nbsp;</strong></p><p><strong>Results:</strong> Results indicated that acceptance level is similar in boys and in girls in inclusive schools. The girl and boy students in inclusive schools demonstrated a significantly higher level of peer acceptance than their pupils in non-inclusive schools. This difference was much more noticeable in boy students. The lowest level of acceptance was found in the group of boy students in non-inclusive schools. </p><p><strong>Conclusion:</strong> As the results indicate, students with physical disabilities are much highly accepted by their peers in inclusive schools as compared with those in regular schools. This greater level of acceptance in inclusive schools could be reflective of the reality that the experience of contact and familiarity with a child who has a special need may encourage his/her feeling of being accepted by regular students. The limitations of this investigation and the overall scarcity of research in this area (in our country) points out more needs for further researches, specially in regard to appropriate interventions for enhancement of peer acceptance. </p> كودك استثنايي / آموزش فراگير / پذيرش / مدارس تلفيقي / اختلالات حسي حركتي Exceptional children / inclusive education / acceptance / inclusive schools / physical disability 29 35 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-88&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Adibsereshki N. (M. Sc.) نرگس اديب سرشكي E-mail: n.adib@uswr.ac.i 55003194753284600466 Yes Salehpour Y. (Ph.D.) يگانه صالحپور 55003194753284600467 No

fa ارزشيابي مدل سيستم مراقبتي جامعه نگرطراحي شده براي سالمندان شهر تهران عمومى General پژوهشی Original <p><strong>هدف:</strong> در حال حاضر در كشورهاي توسعه يافته مدلهاي گوناگوني از سيستم‌هاي ارائه كنندة خدمات مراقبتي مبتني برجامعه، ويژة سالمندان تدارك ديده شده است كه اين سيستم‌ها پاسخگوي نيازهاي خاص هر گروه از سالمندان مي‌باشند. دركشور ما نيز طراحي، بكارگيري و ارزشيابي كارآئي و اثربخشي اينگونه سيستمها ضروري بنظر مي‌رسد. </p><p><strong>روش بررسي:</strong> دراين مطالعه مدل ارائه مراقبتهاي مبتني برجامعه ويژه سالمندان ناتوان كه با استفاده از روش تري انگولاسيون شامل بررسي جامع منابع مطالعاتي مرتبط، نظرسنجي از متخصصان و نيازسنجي از سالمندان بدست آمده بود درقالب انجام مطالعه اي از نوع كارآزمائي باليني برروي 36 نفر سالمند واجد شرايط بمدت شش ماه مورد اجرا و ارزشيابي قرار گرفت. بكارگيري ابزارجامع ارزيابي سالمندان، برگزاري جلسات تيمي با هدف برنامه ريزي مراقبتها، استفاده از رويكردبين بخشي (همكاري پرستار، پزشك، مددكار، روانشناس، كاردرمانگر، فيزيوتراپ و...) در فعاليتها و مركز توجه قراردادن سالمند بعنوان يك فرد و نه صرفاً تمركز بر بيماريها از مشخصات اصلي اين الگوي مراقبتي بوده است. </p><p><strong>يافته‌ها:</strong> بررسي شاخص‌هاي منعكس كننده نتايج مطلوب بكارگيري سيستم شامل: فعاليتهاي روزمره زنديگ، احساس تندرستي، ميزان رضايت از خدمات دريافتي، اميد به زندگي و ... نشان مي‌دهد كه قبل از انجام مداخلات در دو گروه اختلاف معناداري نداشته ولي پس از مداخله اين اختلاف معنادار بود. </p><p><strong>نتيجه‌گيري:</strong> نتايج اوليه بدست آمده از بكارگيري اين سيستم مراقبتي و بررسي برآيندهاي موردانتظاري همچون، افزايش ميزان كيفيت زندگي و اميد در سالمندان نشان دهنده كارائي اين سيستم بوده، هرچند انجام مطالعات تكميلي بعدي و بخصوص بررسي ازبعد هزينه - فايده توصيه مي‌گردد. </p> <p><strong>Objective:</strong> In recent years a variety of system models for providing community based health care services to the elderly has been envisioned and implemented in the developed countries which meet the special care needs of different groups of elders. In Iran due to lack of these systems; development, implementation and evaluation of these care system models from aspects of effectiveness and efficiency seems to be necessary. <strong></strong></p><p><strong>Materials &amp; Methods:</strong> In this study a model of social and health care system for community dwelling frail elders was implemented on 36 such elders for approximately six months and their respective expected outcomes were evaluated. The model has been developed in another study using a qualitative inquiry approach with named methodological triangulation (i.e. comprehensive literature review, panel of experts and ethnography on elders’ life styles and health practices). Implementation of Comprehensive Geriatric Assessment Tool, staff meetings for care planning, adopting an interdisciplinary approach with collaboration among all team members and case management rather than disease management were the most significant characters of this care delivery system.<strong>&nbsp;</strong></p><p><strong>Results:</strong> Investigation of Pretest scores and posttest score in two experimental and control group showed a statistical significance differences. <strong></strong></p><p><strong>Conclusion:</strong> The preliminary results of employing this care system and examination of expected outcomes such as enhancing quality of life and hope in elders reflects the efficiency of this system, although further complementary studies and particularly cost benefit analysis are strongly recommended. </p> الگوي سيستم خدمات بهداشتي / شهروند سالمند / خدمات مراقبتي مبتني بر جامعه Health System Model / Community-based care / Senior Citizen 36 42 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-89&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Norouzi K. (Ph.D.) كيان نوروزي E-mail:norozi-kian@uswr.ac.ir 55003194753284600468 Yes Abedi H. (Ph.D.) حيدرعلي عابدي 55003194753284600469 No Maddah S. (Ph.D.) سادات سيد باقر مداح 55003194753284600470 No Mohammadi I. (Ph.D.) عيسي محمدي 55003194753284600471 No Babaei G. (Ph.D.) غلامرضا بابابي 55003194753284600472 No

fa اثر بافتهای آوایی بر اندازه خيشومي‏شدگي صوت در سطح كلمات عمومى General پژوهشی Original <p><strong>هدف:</strong> ارزيابي اندازة خيشومي‌شدگي يكي از پارامترهاي مهم ارزيابي آزمايشگاهي صوت در افراد مشكوك به اختلال در تشديد صوت است. عوامل مختلفي بر تغييرات اندازة خيشومي شدگي صوت مؤثرند، كه يكي از مهمترين آنها بافت آوايي كلمات و جملات است. در اين پژوهش، به بررسي اثر بافت آوايي كلمات تك‌هجايي بر اين پارامتر در افراد طبيعي فارسي زبان پرداخته‌ايم. </p><p><strong>روش بررسي:</strong> در اين پژوهش، كه به روش توصیفی- تحلیلی و به صورت مقطعی انجام شد، اندازۀ خيشـومي شدگي صـوت در 62 مرد و 60 زن 18 تا 27 ساله مورد بررسي قرار گرفت. آزمودني ها از بين دانشجويان دانشكدۀ علوم توانبخشي انتخاب شدند و از نظر شنوايي، توليد، رواني، و تشديد صوت مشكلي نداشتند و در روز ارزيابي به سرماخوردگي يا بيماري ديگري كه صداي افراد را تحت تأثير قرار مي داد مبتلا نبودند. هر آزمودني، دوازده كلمۀ داراي همخوانهاي خيشومي و بدون آنها را مي خواند و اندازۀ خيشـومي شدگي اين موارد توسـط دستگاه «نيزال ويوNasal View » محاسبـه مي شد؛ سپس اعداد بدست آمده، با آزمونهاي آماري مربوطه بررسي شد. </p><p><strong>يافته‌ها:</strong> ميانگين اندازه خيشومي شدگي كلمات بدون همخوان‏هاي خيشومي در افراد مورد مطالعه به ترتيب از كمترين به بيشترين عبارتند از: /dâd/ ، /bâl/،/dærd/ ، /bur/، /did/ و /bil/؛ انحراف معيار نيز تا حدودي از اين ترتيب تبعيت مي‌كند. ميانگين اندازه خيشومي شدگي كلمات داراي همخوان‏هاي خيشومي درا فراد مورد مطالعه به ترتيب از كمترين به بيشترين عبارتند از: /mâl/، /nærd/، //dân، /mur/، mil// و /din/ است؛ انحراف معيار نيز تا حدودي از اين ترتيب تبعيت مي‌كند. بيشترين ميانگين اندازه خيشومي شدگي در بين كلمات داراي همخوانهاي خيشومي مربوط به كلمه /din/ و كمترين ميانگين مربوط به كلمه /mâl/ است. بيشترين ميانگين اندازه خيشومي شدگي در بين كلمات بدون همخوان‏هاي خيشومي مربوط به كلمه /bil/ و كمترين ميانگين مربوط به كلمه /dâd/ است. ميانگين ‏ اندازه خيشومي‏شدگي كلمات تك هجايي (CVC) (Consonant-Vowel-Consonant) در دو جنس با یكدیگر مقایسه شده است. </p><p><strong>نتيجه‌گيري:</strong> يافته‌هاي اين پژوهش اطلاعات مفيدي را در خصوص اندازۀ خيشومي شدگي صوت بزرگسالان عادي فارس زبان فراهـم كرده است كه مي‌تواند شـروع خـوبي براي دستيـابي به هنجـارهاي مربوط به جنبه های مختلـف صوت باشد. به علاوه، نشان مي‌دهد كه ميانگين اندازۀ خيشومي شدگي صوت مي‌تواند تحت تأثير واكه هاي مختلف، وجود يا عدم وجود همخوانهاي خيشومي و حتي جنسيت قرار داشته باشد. همچنين، پژوهش حاضر ضرورت بررسي اثر بافتهاي آوايي مختلف، شيوه و جايگاه توليد واكه ها و همخوانها را بر اندازۀ خيشومي شدگي صوت مورد تأكيد قرار مي‌دهد. </p> <p><strong>Objective:</strong> Evaluation of nasalance is one of the important factors of instrumental evaluation of voice in persons susceptible to resonance disorder. There are different factors which can affect nasalance score. One of the most important factors is phonetic context of words and the other is sentences. We studied some effects of this important factor on nasalance score in normal Farsi speakers.<strong>&nbsp;</strong></p><p><strong>Materials &amp; Methods:</strong> This study is a cross-sectional and descriptive-analytic study of nasalance scores of words in 62 male and 60 female normal and Farsi speakers aged 18-27 years old. Subjects were selected from students of rehabilitation college which hadn’t any auditory, articulatory, fluency, and resonance problem. They hadn’t cold, or any other disease which could affect their voice. Twelve printed words (6 words with and 6 words without nasal consonants) were read by each of subjects, and nasalance of them were calculated by Nasal View, and then, the gathered data were analysed. </p><p><strong>Results:</strong> Mean Nasalance scores of words without nasal consonants in ascending order are for words /dâd/, /bâl/, /dærd/, /bur/, /did/, and /bil/; SDs are nearly follow this order. Mean Nasalance scores of words with nasal consonants in ascending order are for words /mâl/, /nærd/, /dân/, /mur/, /mil/, and /din/; SDs are nearly follow this order. Maximum nasalance score in nasal words is for /din/, and minimum is for /mâl/. Maximum nasalance score in nonnasal words is for /bil/, and minimum is for /dâd/. Mean nasalance scores of males and females are compared with each other. </p><p><strong>Conclusion:</strong> Findings of this study prepared useful information about nasalance score in adult Farsi speakers wich can be a good start for access to standardized data for different aspects of voice. In addition, it shows that mean nasalance score of words can be significantly changed with these factors: different vowels, presence or absence of nasal consonants, and gender. This study shows the necessity of investigating about the effect of different phonetic contexts, manner and placement of articulation too. </p> اندازه خيشومي‏شدگي / كلمه / بافت آوايي / همخوان خيشومي / نيزال ويو Nasalance score / word / phonetic context / nasal consonant / Nasal View 43 49 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-90&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Ghelichi L. (M.Sc.) ليلا قليچي 55003194753284600473 No Amiri-e-Shavaki Y. (M.Sc.) يونس اميري شوكي E-mail: Amiriyoon@Yahoo.com 55003194753284600474 Yes Jenabi M. (M.Sc.) محمد صدق جنابي 55003194753284600475 No Khorasani B. (M.D.) بيژن خراساني 55003194753284600476 No

fa رتبه‌بندي‌ آموزشي‌ دانشكده¬هاي ارائه¬دهنده رشته¬هاي علوم توانبخشي در ايران‌ عمومى General پژوهشی Original <p><strong>هدف:</strong> در دو دهه اخير گسترش كمي دانشگاه¬هاي علوم پزشكي و افزايش تعداد فارغ¬التحصيلان اين گروه به عنوان در دسترس¬ترين راه حل سامان دادن به كاستي¬هاي سيستم بهداشتي و درماني مدنظر بوده است. در حال حاضر بهبود كيفيت ارائه خدمات آموزشي در دانشگاه¬هاي علوم پزشكي اهميت بيشتري يافته و در اولويت قرار گرفته است. تعيين تفاوت¬هاي ارائه خدمات آموزشي در رشته¬هاي علوم توانبخشي شامل فيزيوتراپي، بينايي¬سنجي، شنوايي¬شناسي، گفتاردرماني، اعضاي مصنوعي و كاردرماني در ايران و شناسايي نقاط قوت و ضعف آنها در مقايسه با يكديگر هدف اين تحقيق است. </p><p><strong>روش</strong> <strong>بررسي:</strong> براي بررسي رشته¬هاي علوم توانبخشي، مجموعه¬اي شامل 50 معيار و شاخص در قالب يك نمودار شاخه درختي طراحي شد. سپس وزن اين معيارها با روش¬هاي جلب توافق آرا تعيين گرديد. از هر دانشكده نماينده¬اي معرفي شد تا پرسشنامه¬اي كه براي جمع¬آوري اطلاعات طراحي شده بود را تكميل كند. اطلاعات جمع¬آوري شده با بازديد از دانشكده¬ها تكميل و تصحيح گرديد. سپس امتياز هر دانشكده در هر معيار محاسبه شد. براي آناليز نهايي نيز از يك نرم¬افزار كامپيوتري كه به همين منظور طراحي شده بود استفاده گرديد. </p><p><strong>يافته¬ها:</strong> رشته¬هاي علوم توانبخشي در مقطع كارشناسي در دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي با امتياز 41/73 از 100 رتبه اول، در دانشكده توانبخشي ايران با امتياز 91/70 از 100 رتبه‌ دوم‌، و در دانشكده‌ توانبخشي تهران با امتياز 91/68 از 100، رتبه‌ سوم را كسب‌ كردند. </p><p><strong>نتيجه‌گيري:</strong> با انجام اين طرح نقاط قوت و ضعف ارائه خدمات آموزشي در رشته¬هاي علوم توانبخشي مشخص شده و به عنوان الگويي عملي براي اصلاح و ارتقاي كمي و كيفي، در اختيار برنامه¬ريزان و مسؤولان قرار گرفت. </p> <p><strong>Objective:</strong> After two decades of nomber expansion of universities of medical sciences and increasing the number of students as one of the most attainable solutions for the problem of substandard status of Iranian community health, recently, the quality-based policies in medical education have taken priority over most of the national health plans. The goal is determine differences in the field of education between schools providing rehabilitation sciences programs in Iran by stratifying their educational services. </p><p><strong>Materials &amp; Methods:</strong> To measure the educational performance of rehabilitation sciences programs nationwide, a benchmarking tool, consisting of aboute 50 indicators, was devised. Their values were defined through consensus developing methods. Each school was asked to introduce a representative who would complete a questionnaire, which was designed to collect schools’ information. In the next step, all the divisions were visited by one of the project’s members and the school’s representative. Then, data retrieval was performed and verified at the project’s office. Finally, a special computer software was exploited to perform the final analysis.<strong>&nbsp;</strong></p><p><strong>Results:</strong> Schools providing rehabilitation sciences programs were stratified based on their individual scores. Furthermore, all schools were also ranked in each indicator. Among schools providing bachelor’s rehabilitation sciences programs, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences gained the first rank, with the score of 73.41 out of 100; Iran Rehabilitation School was the second with the score of 70.91; and Tehran Rehabilitation School gained the third rank with the score of 68.91.<strong>&nbsp;</strong></p><p><strong>Conclusion:</strong> This study defines the educational strengths and weaknesses of rehabilitation sciences programs in Iran that could be used as a measure for authorities to devise practical strategies for qualitative and quantitative improvement. </p> آموزش / توانبخشي /‌ رتبه‌بندي / سطح¬بندي / دانشكده‌ education / rehabilitation / rankings/ stratification / school.5 50 56 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-91&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mohammadi A. (M.D.) آيين محمدي E-mail: a_mohammadi@mohme.gov.ir 55003194753284600477 Yes Mojtahedzadeh R. (M.D.) ريتا مجتهد زاده 55003194753284600478 No Karimi A. (M.D.) عبدالله كريمي 55003194753284600479 No