fa طراحي و معياريابي آزمون تشخيصي خواندن Developing and Standardization of a DiagnosticDyslexia Reading Test عمومى General پژوهشی Original مقدمه: مقاله حاضر گزارشي است از چگونگي طراحي،ساخت و محتواي آزمون تشخيص نارسا خواني. جمعيت هدف اين آزمون كودكان فارسي زباني هستند كه قادر به يادگيري خواندن نيستند و چه بسا نارساخوان باشند.اين آزمون تشخيصي اولين آزمون خواندن معيار براي كودكان فارسي زبان است. روش بررسي: چارچوب نظري اين آزمون بر مبناي دو آزمون خواندن معتبر انگليسي به نامهاي "تحليل مشكلات خواندن دورل" و "تحليل توانايي خواند نيل" و محتواي زباني آن مبتني بر واژگان و متن هاي كتاب فارسي كلاس اول است. بدنه اصلي آزمون مركب از دو متن داستاني همتا (موازي)است كه واژگان و ساختار جملات آن از نظر بسامد، قاعده مندي، ساختار هجايي،صرف،نحو و معنا شناسي توسط دو متخصص زبانشناس و سه معلم كلاس اول به دقت كنترل شده است.اين آزمون بر روي 605 دانش آموز دختر و پسر پايه اول ابتدايي كه به صورت تصادفي از مناطق مختلف تهران انتخاب شده اند معيار شده است.روش پژوهش مقطعي و توصيفي- تحليلي است.در اين آزمون علاوه بر تعيين صدكها, ميانگين ها و انحراف معيار دقت و سرعت خواندن,از ضريب همبستگي پيرسون و يومن ويتني نيز استفاده شده است. بحث و نتيجه گيري: روايي آزمون از طريق فرم هاي همتا (90% ~ ) و اعتبار آن به طريق اعتبار محتوايي بررسي شده است.اين آزمون كه داراي يك بخش تكميلي مركب از زير آزمونهاي املا, تناظر نويسه-واج، خواندن كلمات بي قاعده،خواندن ناكلمه ها و دستنويس نيز هست, مي‌تواند در تشخيص نارساخواني و آسيبهاي مرتبط با خواندن كاربرد داشته باشند. Introduction:This paper is a report on the development, structure and content of a diagnostic dyslexia reading test. The target population of this test is persian children who have problems in learning reading and may be considered as dyslexic. This diagnostic test is the first reading test developed for the native speakers of persian. Materials & Methods: The theoretical framework of the test is based on two well- established reading tests for the English speaking children, namely Durrell Analysis of Reading and Neale Analysis of Reading Ability. The linguistic content of the subtests is selected from the vocabulary and texts of the textbook used in the primary schools. Both the vocabulary and the sentences of the parrallel passeges were controlled for frequency, phonemic/graphemic regularity, syllable structure, morphology, syntax and semantics. They were also controlled for value judgement by two linguistics and three first grader teachers.The first version of the test is normed on 605 boy and girl first graders from different educational sectors and schools selected randomly.The method used in this research is cross- sectional, descriptive- analytic and the data analysis is based on pearson, and mann-whitney u. Finding: Reliability of the test is calculated based on parrallel forms (~ %90) and validity is based on content validity.This test has a supplementary section including spelling, graphem/ phoneme correspondness, nonword reading, irregular word reading, and copy subtests.Conclusion: Considering highreliability and precise validation of the test it can be used to diagnose the dyslexia and related linguistic impairments. خواندن ، آزمون ، نارساخواني ، اعتبار ، روايي Reading , Test , Dyslexia , Validity , Reliability 7 11 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-135&slc_lang=fa&sid=fa Tahereh Sima Shirazi طاهره سيما شيرازي simashirzai@yahoo.com 550031947532846002669 Yes Reza Nilipour رضا نيليپور 550031947532846002670 No

fa تأثير فيلم هاي كمدي در كاهش افسردگي بيماران اسكيزوفرنيك Therapeutic Effect of Comedy Films on Decreasing of Depression of the Schizophrenic Inpatients in Razi Psychiatric Center عمومى General پژوهشی Original مقدمه: اين بررسي به منظور تأثير فيلم توأم با طنز در كاهش افسردگي بيماران اسكيزوفرنيك بستري در بخشهاي توانبخشي درازمدت انجام گرفته است. مواد و روش تحقيق: 50 نفر از بيماران اسكيزوفرنيك بلوك هاي 5 و 6 بيمارستان روانپزشكي رازي به روش نمونه گيري آسان انتخاب و به دو گروه 25 نفري مركب از گروه تجربي و گروه گواه تقسيم شدند. در ابتدا ميزان افسردگي انها از طريق آزمون افسردگي بك اندازه گيري شد. سپس يك روز در ميان، روزي 30 دقيقه به مدت دو هفته براي گروه تجربي بخشهايي از فيلم هاي كمدي صامت چارلي چاپلين و روآن اتكينسون (مستربين) به نمايش گذاشته شد. براي گروه گواه نيز به همان نسبت بخشهايي از يك فيلم مستند در مورد پيدايش كره زمين پخش شد. در پايان هفته دوم، ميزان افسردگي هر دو گروه به وسيله آزمون بك مجدداً اندازه گيري شد. يافته‌ها: جهت بررسي معني دار بودن تفاوت ميان افسردگي گروه تجربي پيش از مداخله و پس از آن و نيز بررسي گروه گواه، به همين ترتيب از آزمون رتبه علامت دار ويل كاكسون براي نمونه هاي زوجي استفاده شد. براي توصيف داده ها، جدول فراواني و ترسيم نمودارها نيز نرم افزار SPSS و Excel مورد استفاده قرار گرفت. طبق اين بررسي ميان نمره هاي افسردگي گروه تجربي پيش از مداخله و پس از آن تا ميزان 95 % اطمينان، تفاوت معني دار وجود دارد. ولي ميان نمره هاي افسردگي گروه گواه تفاوت معني داري مشاهده نشد. بحث و نتيجه‌گيري: فيلم هاي كمدي سبب كاهش معني دار از نظر آماري در افسردگي بيماران اسكيزوفرنيك با اقامت طولاني در بيمارستان رواني مي‌شوند. Intreduction: This research is an evaluation of the theraputic efficacy of comedy films in improving the mood of the long – stay schizophrenic inpatients. Materials & Methods: 50 schizophrenic patients in 2 rehabilitation wards of Razi Psychiatric – Center were selected on the basis of available sampling. They were divided into 2 groups (Experimental and Control), each group consisted of 25 patients. Before any therapeutic procedure, the magnitudes of their depression were measured by Beck Depressive Inventory. Afterwards, the experimental group was exposed to silent comedies of Charles Chaplin and Mr. Bean (Roan Atkinson) for 30 minutes every other day for two weeks. Meanwhile, the control group were shown a documentary film about the formation of planet Earth. At the end of the second week, the magnitude of depression of all cases were again measured by B.D.I. Furthermore, in order to investigate the statistical significance of differences between depression magnitude among both groups before and after the experiment, Mann Withney – U test, was utilized. Also for defining and explaining the data and drawing the scales, SPSS and Excel softwares were employed as well. Results: According to the findings of this research, the difference between depression magnitude in both groups before and after the exposure to comedy films was significant at P = 0.05.Conclusion: This result shows that comedy films can improve the depressed mood in the long – stay schizophrenic people. اسكيزوفرنيا ، فيلم درماني ، افسردگي بدنبال روانپريشي Schizophrenia , Film therapy , Postpsychotic depression 12 15 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-136&slc_lang=fa&sid=fa Farbod Fadai فربد فدايي farbodfadai@usw.ac.ir 550031947532846002671 Yes Maryam Pourreza مريم پوررضا 550031947532846002672 No Kianoosh Hashemian كيانوش هاشميان 550031947532846002673 No

fa پذيرش دانش آموزان داراي اختلالات شنيداري توسط همسالان در مدارس تلفيقي و غير تلفيقي(عادي) Peer Acceptance of Students with Hearing Disorders in Inclusive and Non-inclusive Schools عمومى General پژوهشی Original مقدمه: پژوهش حاضر به منظور تعيين ميزان پذيرش دانش آموزان داراي اختلال شنيداري توسط دانش آموزان عادي در مدارس تلفيقي و غير تلفيقي(عادي) انجام شده است. تحقيقات گوناگون نشان داده‌اند عامل پذيرش دانش آموزان استثنايي توسط دانش آموزان عادي در موفقيت برنامه هاي تلفيقي يا فراگيرسازي(Inclusion) موثر مي باشد. مواد و روش تحقيق: روش پژوهش در اين تحقيق زمينه يابي مي باشد و براي توصيف ميزان پذيرش دانش آموزان نيمه شنوا از پرسشنامه(Acceptance Scale) استفاده شده است. نمونه هاي تحقيق شامل 323 دانش آموز عادي دختر وپسر كلاسهاي سوم، چهارم وپنجم دبستانهاي تهران بودند كه همكلاسي داراي اختلال شنوايي داشتند. اين نمونه ها بطور تصادفي از مناطق پنج گانه تهران انتخاب گشتند. همچنين اين پژوهش يك نمونه 65 نفري از دانش آموزان همين مقاطع تحصيلي را در مدارس غير تلفيقي جهت مقايسه مورد بررسي قرار داد. براي بررسي `پايايي يا اعتبار، پايايي تقسيم به نصف اسپرمن – براون 82% + بود همچنين ضريب آلفا 77% + گزارش شد. در روش آزمون مجدد در دو موقعيت به فاصله سه هفته ضريب ثبات 68% + بود. در اين تحقيق تاثير جنسيت و نوع مدرسه (تلفيقي، غير تلفيقي يا عادي) بر ميزان پذيرش دانش آموزان داراي اختلال شنيداري مورد بررسي قرار گرفت. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش در زمينه عامل جنسيت نشان داد كه در مدارس تلفيقي پذيرش دانش آموزان پسر بيشتر از دختران است و در مورد مقايسه ميزان پذيرش در مدارس تلفيقي و غير تلفيقي(عادي)، نتايج نشان دهنده ميزان پذيرش بالاتر در مدراس تلفيقي مي باشد. بحث و نتيجه‌گيري: همانطور كه از نتايج پيداست دانش آموزان نيمه شنواي مدارس تلفيقي از ميزان پذيرش بالاتري توسط همكلاسيها برخوردارند. اين برتري در مدارس تلفيقي بيانگر اين واقعيت است كه تجربه تماس و آشنايي با كودكي كه نيازهاي ويژه دارد مي تواند بر پذيرفته شدن اين دانش آموزان توسط دانش آموزان عادي اثر گذار باشد. محدوديتهاي اين پژوهش و كم بودن پژوهشها در اين زمينه ضرورت پژوهشهاي بيشتر بخصوص در زمينه مداخلات مناسب جهت افزايش پذيرش را آشكار مي سازد. Introduction: This study investigated the level of hearing disorder children’s acceptance by their peers in inlusive and non-inclusive schools in the city ofTehran. Materials & Methods: The sample in this study was 323 elementary school students in grades 3-5 from the schools in different regions of Tehran. These students were studying alongside their peers with mild hearing disability. Also for comparison this study used a sample of 65 students from non-inclusive (regular) schools. Level of acceptance was measured through the use of Acceptance Scale developed by Voeltz(1980). The major questions in this study were based on the impact of the following factors, gender and the type of schools attended by students (inclusive or non-inclusive). Finding: The results indicated that in inclusive schools, boys level of acceptance were higher than that of the girls. Also a significantly lower level of acceptance was found in regular school students as compared with that found in inclusive schools. Resuts & Conclusion: This finding led the investigators to conclude that the experience of inclusive education can lead to higher level of regular students’ acceptance towards special need students. Suggestions for future research are given in light of limitations of present research and the need for further understanding of the factors contributing to student acceptance in inclusive settings is emphasized. كودك استثنايي ، فراگير سازي ، پذيرش ، مدارس تلفيقي ، اختلالات شنيداري Exceptional children , Inclusion(educational) , Acceptance , Inclusive schools , Hearing disorders 16 23 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-137&slc_lang=fa&sid=fa Narges Adib Sereshki نرگس اديب سرشكي n.adib@uswr.ac.ir 550031947532846002674 Yes Yegane Salehpour يگانه صالح پور 550031947532846002675 No

fa بررسي ميزان تاثير استفاده از گچ گيري سريال در رفع خم شدگي ثابت مفاصل پروگزيمال انگشتان The Use of Plaster Cylinder Casting for Contracture of the Interphalangeal Joints عمومى General پژوهشی Original مقدمه: فلكشن كانتركچر مفصل PIP مشكل عمده پس از شكستگي‌هاي داخلي مفصلي، خارج مفصلي فالانكس، صدمات تاندوني و … است. گچ‌گيري سيلندري از سال 1950 به وسيله دكتر باول براند در هند به عنوان روشي جهت رفع دفرميتي‌ها مطرح شد. به نظر وي اين روش ايجاد استرچ بيشرونده نيست بلكه رشد دادن است.سلولهاي بافت كانتركته شده وقتي در حداكثر ext قرار ميگيرند تحريك به رشد شده و به طور داخلي مجددا جهت گيري و تغييرمي كنند. مواد و روش تحقيق: در اين تحقيق 28 انگشت كه دچار فلكشن كانتركچر بوده و به مركز دست ايران مراجعه كرده بودند تحت درمان به روش Casting قرار گرفتند در روز مراجعه ميزان T.A.M 3.فلكشن كانتركچر و فلكشن gap بيماران ارزيابي شد. طي يك ماه هر يك روز در ميان يكبار گچ باز ميشد و حمام پارافين، ماساژ موبيليزيشن و تمرينات اكتيو و پاسيو براي مفصل انجام ميگرفت. سبس مجددا انگشت در وضعيت بيشتري از اكستنشن قرار مي گرفت.در انتهاي دوره درمان يك ماهه ارزيابي مجدد(مشابه موارد ارزيابي اوليه) انجام شد. بحث و نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه ميانگين T.A.M بيماران افزايش يافته (از 51/88 به 18/130) ميانگين فلكشن كانتركچر (از 59/37 به 14/8)و فلكشن gap بيماران كاهش داشته (از 37/4 به 37/2) كه نشان‌گر موثر بودن استفاده از اين روش جهت درمان فلكشن كانتركچر است. Intruduction:Plaster cylindrical serial casting of interphalangeal joints of fingers began as an idea in the hand rehabilitation center established in the 1960 in vellore , India, by paul brand ,MD,. As experienced by brand , the technique is not one of progressive stretching but of growth.the cells of the contracted tissue are stimulated to grow and become internally rearranged or modified by being held in the maximum possible extention.this is why the process takes time and position must be held for a period of time there is no chance for remodeling to take place in an hour or two.each day or every other day the jont can be recasted. Materials & Methods: In this survey 28 sample with flexion contracture in PIP joint who were refered to Iran hand rehabilitation center were treated by cylindrical casting.in the begening of treatment sample were evaluated by T.A..M , flexion contracture,flexion gap. In one mounth every other day joints were recasted , and bet ween casting wax bath, oil massage and exercise were used for the patients. Finding:In re evaluating mean of T.A.M was superior than first evaluation(from 88.51 to 130.18) mean of flexion contracture was decreased (from 37.59 to 8.14), mean of flexion gap was decresed too.(from 4.37 to 2.37). Conclusion: Findings show that this method is a usefull method for treating flexion contractures without limiting in range of motion. خم شدگی ثابت ، مفصل بین انگشتی نزدیک ، گچ گيري سيلندری ، حرکت فعال کامل Flexion contracture , Proximal interphalangeal(PIP)joint , Cylindrical casting , Total active motion 24 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-138&slc_lang=fa&sid=fa Fereydoon Layeghi فريدون لايقي layeghi@yahoo.com 550031947532846002676 Yes Maryam Farzad مريم فرزاد 550031947532846002677 No

fa غربالگري ناشنوايان غير سندرومي اتوزومال مغلوب براي جهش هاي ژن GJB2 Screening of Autosomal Recessive Nonsyndromic Hearing Loss for GJB2 Mutations عمومى General پژوهشی Original مقدمه: كاهش شنوايي 1 نفر از هر 1000 تا 2000 كودك تازه متولد شده را تحت تاثير قرار مي دهد. بيش از 50% از اين موارد را به عوامل ژنتيكي نسبت ميدهند. كاهش شنوايي غير سندرمي بيش از 70 درصد از موارد ناشنوايي ارثي است كه 85 درصد از آن را وراثت جسمي مغلوب دارندو تا كنون بيش از يكصد جايگاه (locus) براي اين نوع ناشنوايي برآورد شده است. ژن هاي مختلفي با اين ناشنوايي در ارتباط هستند كه عمده ترين آنها جهش در ژن كانكسين 26 (GJB2) مي‌باشد كه در جمعيت هاي مختلف وجود دارد. موتاسيون در اين ژن سبب كاهش شنوايي غير سندرمي اتوزومي مغلوب )َAutosomal recessive non syndromic hearing loss ) مي شود. روش بررسي: هدف در اين مطالعه غربالگري بيماران براي جهش هاي ژن GJB2 بود.در اين تحقيق از تكنيك ARMS/PCR استفاده شد ,نمونه هائيكه با اين روش براي 35delG هموزيگوت بودند كنار گذاشته شدند و سپس نمونه هائيكه هتروزيگوت و يا منفي بودند با روش DHPLC و Direct sequencing بررسي شدند. يافته‌ها: در اين تحقيق76 كروموزوم(38 فرد بيمار) بررسي شد: 32 كروموزوم (42%) در ژن GJB2 جهش داشتند كه بالاترين شيوع به جهش 35delG مربوط است. ساير جهش ها كه در اين منطقه ديده شد شامل W24X R127H, R32H, -3170G>A بودند.همچنين پلي مورفيسم V153Iدرسه فرد بيمار(3.8) تشخيص داده شد. بحث و نتيچه گيري: اين آمار با ساير آمارجهان مشابهت چنداني ندارد و بيانگر وجود احتمالي ژن ها و لوكوس هاي ديگر دخيل در اين منطقه مي‌باشد. Introduction: Hereditary Hearing loss (HHL) affects one in 1000-2000 newborns and more than 50% of these cases, the loss has a genetic basis. About 70% of HHL is non-syndromic with autosomal recessive forms accounting for ~85% of the genetic load. To date, more than 100 locus estimated for this kind of deafness. Different genes have been reported to be involved, but mutations in the connexin 26 gene (Cx26) have been established as the basis of autosomal recessive non-syndromic hearing loss. The aim of this project is to study the prevalence of connexin 26 mutations.Materials & Methods: In this descriptive study, the prevalence of connexin 26 mutations was evaluated by using amplification refractory mutation system (ARMS)-PCR for detection of 35delG and then analyzed all samples excluding 35delG homozygote by DHPLC and direct sequencing. 38 patients with autosomal recessive non-syndromic hearing loss were selected simply and participated in this research. Resuts: 76 chromosomes (38 patient) were screened for GJB2 mutations. Thirty two(42%) carry GJB2 mutations including 35delG,W24X,R32H, R127H, -3170G>A. Among them, 35delG has the highest frequency(84%). Polymorphism V153I was found in three chromosomes. Conclusion: According to these results, other loci and genes may be the major responsible for nonsyndromic deafness in this population. GJB2 ، كاهش شنوايي غير سندرومي ، وراثت اتوزومي مغلوب ، كانكسين 26 ، غربالگری GJB2 , Nonsyndromic hearing loss , Autosomal recessive hereditary , CX26 , Screening 27 31 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-139&slc_lang=fa&sid=fa Atefe Khoshayeen عاطفه خوش آئين 550031947532846002689 No Fateme Pourfatemi فاطمه پور فاطمي 550031947532846002690 No Kimia Kahrizi كيميا كهريزي kkahrizi@uswr.ac.ir 550031947532846002691 Yes Yaser Riazalhosseini ياسر رياض الحسيني 550031947532846002692 No Marziye Mohseni مرضيه محسني 550031947532846002693 No Niloofar Bazazzadegan نيلوفر بزاززادگان 550031947532846002694 No Nooshin Nikzat نوشين نيك ذات 550031947532846002695 No Hosein Najmabadi حسين نجم آبادي 550031947532846002696 No

fa شناسايي اختلالات رفتاري در كودكان داراي پدر معتاد Behavioral Disorders Children of Addicted Fathers عمومى General پژوهشی Original مقدمه: اعتياد والدين (يا والد) مي‎تواند منجر به پيدايش يا افزايش ميزان اختلالات رفتاري در كودكان شود (12). پژوهش حاضر به بررسي ميزان اختلالات رفتاري در كودكان داراي پدر معتاد و مقايسه آن با ميزان اين اختلالات در كودكان داراي پدر غيرمعتاد اختصاص دارد. مواد و روش‎ تحقيق: اختلالات رفتاري در 250 دانش‎آموز متشكل از 125 دانش‌آموز با پدر معتاد و 125 دانش‌آموز با پدر غير معتاد با استفاده از پرسشنامه اختلالات رفتاري راتر ويژه معلمان مورد بررسي قرار گرفت. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه ميزان اختلالات رفتاري در كودكان داراي پدرمعتاد بيشتر از كودكان داراي پدر غيرمعتاد بود. ميزان اختلالات رفتاري در پسران بيشتر از دختران بود. ميزان تحصيلات پدر با ميزان اختلالات رفتاري فرزندان رابطه داشت؛ با افزايش تحصيلات پدر ميزان اختلالات رفتاري فرزندان كاهش مي‌يافت. ميزان غيبت از مدرسه و تعداد دفعات ارجاع به مشاور مدرسه در كودكان داراي پدر معتاد نسبت به كودكان داراي پدر غير معتاد بيشتر بود. بين اختلالات رفتاري و پيشرفت تحصيلي همبستگي منفي معنادار وجود داشت. بحث و نتيجه‎گيري: بين اعتياد پدر و اختلالات رفتاري در كودكان رابطه وجود دارد. Objective: Parents (or parent) drug addiction may cause or inhence behavioral disorders in children. The aim of this research is study the behavioral disorders among the children of addicted fathers and comparison with children of non-addicted fathers. Materials & Methods: Subjects were 125 students with addicted fathers and 125 students with non-addicted fathers (N = 250. The instrument used in this study was Rutter’s Teacher Questionnaire. Findings: The prevalence rate of behavioral disorders in children with addicted fathers was higher than the prevalence rate of behavioral disorders in children with non-addicted fathers. Significant differences were found by gender on rates of behavioral disorders. Fathers' levels of education were related to the children's rates of behavioral disorders. Behavioral disorders occur at a higher rate in children with non-educated and low educated fathers. In comparison with children of non-addicted fathers, children of addicted fathers had higher rates of school absenteeism. Children of addicted fathers also had higher rates of visiting school consular. There was a significant relationship between behavioral disorders and academic achievements. Academic achievements were negatively related to behavioral disorders. Conclusions: Fathers drug addiction and behavioral disorders in children are related. اختلالات رفتاری ، پدر معتاد ، كودكان Behavioral disorder , Addicted father , Children 32 38 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-140&slc_lang=fa&sid=fa Hasan Shams Esfandabad حسن شمس اسفند آباد shams_eh@yahoo.com 550031947532846002686 Yes Seyed Jalal Sadrossadat سيد جلال صدرالسادات 550031947532846002687 No Suzan Emamipoor سوزان امامي پور 550031947532846002688 No

fa انطباق و هنجاريابي نسخه بازبيني شده آزمون مهارت‌هاي بينايي - حركتي Adaption and Standardization of the Test of Visual-Motor Skills-Revised عمومى General پژوهشی Original مقدمه: انطباق، رواسازي و هنجاريابي آزمون مهارتهاي بينايي- حركتي با توجه به اهميت يكپارچگي بينايي – حركتي در اكثر فعاليتهاي روزمره زندگي و همچنين دو عملكرد اساسي خواندن و نوشتن انجام شد. مواد و روش تحقيق: اين عمل بر روي نمونه‌اي با حجم 1281 نفر در فاصله سني (2 سال و 11ماه) تا (13 سال و 11 ماه) شهر تهران كه با روش نمونه برداري چند مرحله‌اي انتخاب شدند، اجرا گرديد. اين آزمون از 23 طرح هندسي تشكيل شده است، هر طرح از طريق يك معيار مشخص و دقيق ارزيابي مي‌شود و از طريق موارد غلط(ضعف) و صحيح (قوت) نمره گذاري مي‌شود. براي انطباق و هنجاريابي اين آزمون، ابتدا كتابچه راهنما و كتابچه معيار نمره‌گذاري به زبان فارسي ترجمه شد. با اجراي مراحل تجربي و نهايي و تجزيه و تحليل داده‌ها براساس مدل كلاسيك اعتبار، فرم نهايي آزمون شكل گرفت. ضريب همساني دروني خرده آزمونها(طبقه‌بنديها) با استفاده از فرمول آلفاي كرونباخ و ثبات زماني خرده آزمونها(طبقه‌بنديها) با استفاده از روش آزمون و باز‌آزمون بدست آمد. روايي محتوايي، ملاكي و سازه خرده آزمونها (طبقه‌بنديها) با استفاده از روشهاي مناسب مورد بررسي قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج بدست آمده در زمينه بدست آمده در زمينه اعتبار و روايي آزمون، اطمينان كافي براي استفاده از اين ابزار را براي ارزيابي مهارتهاي بينايي- حركتي كودكان شهر تهران بدست مي‌دهد. بحث و نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج حاصله از اين آزمون به عنوان ابزاري جهت مشخص كردن اختلال در هماهنگي چشم و دست، شناسايي كودكان مبتلا به اختلال در مهارت هاي بينايي – حركتي و مستند كردن پيشرفت كودكان در زمينه مهارت هاي حركتي ظريف به ويژه مهارت هاي بينايي – حركتي در كودكان 14 – 3 سال استفاده نمود. Intruduction:This research has been carried out with the aim of adaptation, standardization and finding the validity and reliability of Visual-Motor Skills-revised Test for children. Materials & Methods: A multi-stage sampling from the children of the city of Tehran resulted in a sample of 1281 subjects, ages 2,11 through 13,11.the test consisted of 23 geometric designs and each of the designs was assessed through a definite criteria and was scored as errors(weakness) and accuracies(strength).For adaptation and standardization of this test, at first step the examiner`s manual and the test items were translated into Farsi. The final form of the test was obtained after performing the pre-tryout and tryout stages, and doing the data analysis by classic model of reliability. Internal consistency coefficients of the subtests were obtained by Cronbach`s Alpha; time consistency of the subtests and compound scores were obtained by test-retest. Alpha coefficients for the compound scores were obtained by Guilford formula, which is designed for estimating the compound scores. To obtain the content validity, criterion-related validity and construct validity of the subtests and compound scores, appropriate methods were used. Finding: The results obtained ensure the applicability of this test for the evaluation of visual-motor skills of children of Tehran. Conclusion: According to the findings, this test can be used for the disorders in eye-hand coordination, the identification of children with disorders in visual – motor skills. It can also be used for the documentation of the development of fine – motor skills specially in visual – motor skills in 3-14 years – old children. هنجاريابي ، مهارت‌های بينايي – حركتي ، اعتبار يابي ، رواسازي Standardization , Visual-motor skills , Validity , Reliability 39 48 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-141&slc_lang=fa&sid=fa Mojgan Farahbod مژگان فرهبد mfarahbod2002@yahoo.com 550031947532846002697 Yes Asghar Minaei اصغر مينايي 550031947532846002698 No

fa مقايسه توانايي ادراك فضاشناختي دهاني در كودكان طبيعي 6 و 7 ساله Comparison of Oral Steregnosis in 6 and 7 Years Old Normal Children of North and South Regions of Tehran City عمومى General پژوهشی Original مقدمه: پژوهش حاضربه شناسايي معيارتشخيص شكل ازطريق دهاني دركودكان طبيعي6 و 7 ساله شمال و جنوب شهر تهران وهمچنين برآوردميانگين مدت زمان تشخيص شكل(سرعت پاسخ‌دهي) ازطريق حسهاي دهاني توسط اين كودكان مي‌پردازد تا بتوان از آن در ارزيابي و درمان اختلالات حسهاي دهاني و اختلالات توليد گفتار در كودكان سنين مدرسه استفاده كرد. مواد و روش تحقيق: اين پژوهش بر روي 200 كودك 6 و 7 ساله طبيعي شمال و جنوب شهر تهران انجام شد كه بطور مساوي از دو گروه سني فوق و از دو گروه جنسي انتخاب شدند. هيچ يك از كودكان مبتلا به اختلالات فكي ـ دنداني، اختلالات آناتوميك اندامهاي گويايي، آپراكسي دهاني، مشكلات بينايي و اختلالات اعصاب مغزي كرانيال نبودند. آزمون مورد استفاده از پژوهش حاضر شامل 20 شي بود كه بصورت تصادفي داخل دهان افراد قرار داده مي شد تا كودك شكل آنرا از بين سه گزينه تصويري كه در مقابل داشت نشان دهد و سپس درستي و نادرستي پاسخها به همراه مدت زمان صرف شده از ارائه هر شي تا ارائه اولين پاسخ توسط فرد محاسبه شد. يافته‌ها: ميانگين امتيازات در آزمون حسي تشخيص شكل در كودكان 6 ساله 34/17 و در كودكان 7 ساله 59/17 از 20 است. تفاوت ميانگين اين دو گروه سني معني‌دار نيست. (31/0= P) همچنين ميانگين مدت زمان تشخيص شكل در 6 ساله‌ها 67/2 ثانيه و در 7 ساله‌ها 82/2 ثانيه است وتفاوت ميانگـين اين دوگروه معني دارنيست (11/0=P).علاوه براين كودكان شمال شهرنسبت به كودكان جنوب شهرتهران سرعت پاسخدهي كمــتري دارند(000/0= P).ونيزدخترها به نسبت پسرها تنها ازنظر زمان به طور معني داري سريعتر پاسخ مي دهند(043/0= P). بحث و نتيجه‌گيري: براساس اين پژوهش، ميان كودكان 6 ساله و 7 ساله، در توانايي درك فضا شناختي دهاني تفاوت قابل ملاحظه‌اي مشاهده نمي‌شود. همچنين سرعت پاسخدهي در كودكان جنوب شهر سريعتر از كودكان شمال شهر مي‌باشد.نظر به اهميت اين حس در توليد گفتار، هنجاريابي آن در سنين مختلف توصيه مي‎گردد. Introduction: This research determined oral stereognosis (form recognition and spent time to recognize) in normal children in north and south of Tehran city to use it in assessment and therapy of oral senses and speech in children with articulation disorders. Materials & Methods: This research was done in 200 children who were 6 & 7 years old and normal in Tehran city. 20 items with different shapes were used and children were wanted to recognize the shapes which were put in their mouth and they should choice one of three shapes located in front of them. Responses and the spent time were calculated. Finding: The mean scores of form recognition in children of 6 years old is 17/34 and in children of 7 years old is 17/59. There was no significant difference between them in their scores (p=.31). In addition, the time of formation diagnosis in 6 years old children is 2/67s (seconds) and in 7 years old children is 2/82s, there was no significant difference between them (p=.11).The northern city children responded slower than the other group (p=.000). The only statistically significant score between two sexes was the time of formation recognition which was shorter in girls relative to the boys (p=.043). Conclusion: Based on this study, a significant correlation could not be found in ability of oral stereognosis in 6 and 7 years old children. But in south of city children can recognize faster than children in northern city. Based on importance of this sense in speech, we suggest normalization of it in different ages. كودكان طبيعي ، درك فضاشناختي دهاني ، حس‌هاي دهاني Oral stereognosis , Oral senses , Normal children 49 53 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-142&slc_lang=fa&sid=fa Amir Shiani امير شياني am_shiani@yahoo.com 550031947532846002699 Yes Mohammad Reza Hadiyan محمدرضا هاديان 550031947532846002700 No Mohammad Akbari محمد اكبري 550031947532846002701 No Hosein Karimi حسين كريمي 550031947532846002702 No Shohreh Jalali شهره جلايي 550031947532846002703 No

fa مقايسه اثر بانداژكشي و مچ بند نئوپرني بر حس وضعيت مفصلي و درد بيماران داراي پيچ خوردگي درجه 1و2 Influence of Elastic Bandage and Neoprene Ankle Support on Ankle Position Sense and Pain in Subjects with Ankle Sprain(grade I & II) عمومى General پژوهشی Original مقدمه: به كاربردن روش هاي درماني موثر در توانبخشي افرادي كه داراي يپچ خوردگي درجه 1و2 مچ پا مي‌باشند در كاهش مدت درمان و افزايش بازتواني مي تواند گام موثري تلقي گردد. هدف از اين پژوهش تعيين تاثير مچ بند نئوپرني و بانداژ كشي بر روي حس وضعيت مفصلي و درد بيماران پيچ خورده با درجه 1و2 و مقايسه ميزان تاثير آنها بود- در يك مطالعه شبه تجربي 30 نفر (14زن-16مرد) از افراد پيچ خورده پاي درجه 1و2با سنين 16-52 سال مورد تست قرار گرفتند درد بيماران بر اساس VAS قبل از تست مي بايست 2 سانتيمتر از 10 سانتيمتر باشد. مواد و روش تحقيق: پاي بيماران در حالت نشسته به طور فعال در زاويه بين 0 تا 15 درجه پلانتار فلكشن قرار مي گرفت كه همان زاويه هدف بود و بعد از 5 ثانيه مكث با چشمان بسته و دست به سينه اين زاويه 3 مرتبه بازسازي مي شد. تفاضل ميانگين سه دفعه ي بعد با زاويه ي هدف جهت مقايسه استفاده مي شد. براي تعيين ميزان درد بيماران از معيار سنجش بصزي VAS استفاده شد كه در حالت بدون درد اين ميزان 0 سانتيمتر و در حالت درد شديد به 10 سانتيمترنشان داده مي شد و مراحل فوق قبل و بعد از 20 دقيقه تكراري گرديد. يك هفته بعد مداخله بعدي انجام مي شد. يافته‌ها: با استفاده از t زوج شده، علامت هاي رتبه دار ويلكگسون، ضريب همبستگي پيرسون داده ها، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته و نشان داد كه ميانگين خطاي زاويه اي قبل و بعد از مچ بند نئوپرني تفاوت معني داري دارد. ( 34./. = P ) و مچ بند حس وضعيت مفصلي را بهبود بخشيده ولي بانداژ اثري روي حس وضعيت مفصلي ندارد. ( 539/. = P ) در مورد درد بيماران هم بانداژ و هم مچ بند درد را به طور معني داري كاهش دادند كه اين اثر در مورد مچ بند بيشتر بوده است. (.../. = P) بحث و نتيجه‌گيري: در اين مطالعه ميزان اثر مچ بند نئوپرني در حس وضعيت مفصلي و درد بيماران مبتلا بيشتر از بانداژ كشي بوده است. لذا جهت تعيين تاثير بانداژ كشي پيشنهاد مي شود كه انواع ديگر بانداژ مورد بررسي قرار گيرند. Introduction: to investigate whether a neoprene ankle support and elastic bandage around the ankle joint of subjects with ankle sprain(gradeI&II) would , in short term (a) reduce pain (b) improve ankle joint position sense and comparison of their effect with each other if they have. Materials & Methods: In a semi-experimental study, 30 subjects (16men,14 women, age between 16-52) with ankle sprain grade I&II). Subjects had to have at least 2cm from 10cm visual analogue scale (VAS) of ankle pain for study entry. All patients were randomly assigned to either an elastic bandage or a neoprene ankle support. One week later they were assigned to the opposite selection. Joint position sense was assessed in the sitting position using an electrogoniometer and pain by VAS where 0cm equals no pain and 10 cm equals worst pain. ankle pain and JPS were assessed for each selection one week apart. During each visit assessment were performed at baseline and after 20 min of bandage/neoprene ankle support application. Finding: the mean of scores for ankle variables JPS and VAS was taken and paired-t test and Wilcoxon signed rank test was employed to calculate the different between two trails. Neoprene ankle support had significant effect on ankle JPS (P=0.034). But elastic bandage had no effect (P=0.539). Both of them had significantly reduced ankle pain. (P=0.000) Results& Conclusion: In subjects with both neoprene ankle support and elastic bandage reduced ankle pain with more effect of neoprene ankle support. Only the neoprene ankle support had effect on knee JPS. مچ بند نئوپرني ، پيچ خوردگي مچ پا ، حس وضعيت مفصلي ، بانداژ Propriception , Ankle sprain , Ankle , Neoprene ankle support , Bandage 54 57 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-143&slc_lang=fa&sid=fa Basir Majdoleslami بصير مجدالاسلامي 550031947532846002704 No Seyed Mohamad Ebrahim Moosavi سيد محمد ابراهيم موسوي 550031947532846002705 No Mokhtar Arazpoor مختار عراضپور arazpoor@yahoo.com 550031947532846002706 Yes Masoud Karimloo مسعود كريملو 550031947532846002707 No

fa تأثير بروموكريپتين، فلاكستين ونورتريپتيلين در كاهش علائم منفي اسكيزوفرنيا EffectIneness of Bromocriptine, Flouxetine and Nortriptyline in Ameliorating The Negative Symptoms of Schizophrania عمومى General پژوهشی Original مقدمه: علائم منفي در اسكيزوفرنيا يكي از عوامل مهم بازدارنده در فرايندهاي مرتبط با توانبخشي اين دسته از بيماران محسوب ميكردد. داروهاي كمكي و آموزش مهارتهاي اجتماعي مي توانند جهت تقليل شدت اين دسته از علائم بكار رود. در اين پژوهش نقش بروموكريپتين، فلاكستين و نورتريپتيلين را در كاهش علائم منفي مورد بررسي قرار مي دهيم. در اين بين نقش نورتريپتيلين براي اولين بار است كه مورد مطالعه اينچنيني قرار مي گيرد. مواد و روش تحقيق: يكصد بيمار اسكيزوفرنيك بستري در مركز روانپزشكي رازي بطور تصادفي انتخاب و پس از تقسيم به چهار گروه مساوي در يك آزمون دوسو كور و كنترل شده بترتيب تحت درمان با بروموكريپتين 5/2 ميلي گرم، فلاكستين 20 ميلي گرم، نورتريپتيلين 25 ميلي گرم و بالاخره پلاسبو، به اضافه رژيم درماني جاري شان (شامل آنتي سايكوتيك هاي تيپيكال) قرار گرفتند. پس از سه هفته دوز داروها به دو برابر افزايش يافت و اين روند به مدت سه هفته ديگر ادامه يافت و سپس داروها قطع گرديد. وجود و شدت علائم منفي در ابتدا و قبل از آغاز درمان و سپس در انتهاي هفته سوم و بالاخره در انتهاي هفته ششم با استفاده از مقياس SANS كنترل و ثبت گرديد. در طي اين مدت (6 هفته) يك بيمار از گروه فلاكستين بدليل عدم تمايل و بيمار ديگري از گروه پلاسبو بدليل فوت در اثر بيماري جسماني از مطالعه حذف شدند. صرف نظر از اين دو مورد هيچگونه عارضه جانبي خاصي كه موجب ناراحتي بيماران با قطع دارو گردد، مشاهده نشد. پس از استخراج اطلاعات بدست آمده و با استفاده از روش محاسبات آماري Z و chi-square (X2-test) ارتباط بين متغيرها سنجيده گرديد. يافته‌ها: علائم منفي در چهار گروه فوق الذكر تحت تأثير پلاسبو، بروموكريپتين، فلاكستين، و نوروتريپتيلين بترتيب در 5/37 %، 44 %، 5/62 % و 80 % از بيماران دچار تقليل گرديد. اين كاهش در اكثريت قريب به اتفاق موارد محدود به 20 % از سطح پايه باقي ماند. فقط نورتريپتيلين در سه مورد و بروموكريپتين در يك مورد به ميزان 40 % علائم منفي را كاهش دادند. از حيث شدت علائم پاسخ دهنده به درمان تفاوتي ميان انواع شديد و غيرشديد مشاهده نگرديد. همچنين تقليل مورد بحث علائم منفي بطور غير وابسته به يكديگر و بصورت متفرق صورت گرفته بود. بحث ونتيجه‌گيري: هر سه داروي بروموكريپتين، فلاكستين و نورتريپتيلين موجب تقليل علائم منفي بيماران اسكيزوفرنيك گرديدند. از اين بين در مقايسه با پلاسبو، نورتريپتيلين مؤثرترين (P<0/005) و بروموكريپتين ضعيف ترين (P<0/75) بوده و فلاكستين نيز در حد واسط بين اين دو قرارداشت (P<0/1). اگرچه بين نورتريپتيلين و فلاكستين تفاوت معني داري ملاحظه نشد (P<0/25) اما نورتريپتيلين بطور مشخص مؤثرتر از بروموكريپتين (P<0/01) بود. اين امر در مورد مقايسه فلاكستين با بروموكريپتين صادق نبود (P<0/25). Introduction: Negative symptoms in schizophrenia are among the important barriers against Rehabilitation of Schizophrenic patients. Adjunctive drugs and social skills training can be used for reducing the severity of such symptoms. In this research we studied the efficacy of Bromocriptine, Fluoxetine, and Nortriptyline in reducing Negative symptoms of Schizophrenia. This is for the first time that Nortriptyline is being appraised regarding to this matter. Materials & Methods: One hundred Schizophrenic patients in Razi psychiatric hospital were selected randomly and divided into four groups to take part in an open and cotrolled study. These groups were treated respectively with Bromocriptine 2/5 mg, Fluoxetine 20 mg, Nortriptyline 25 mg, and finally placebo, in addition to their current treatments (including standard Antipsychotics). After three weeks the dosage of aforesaid drugs were doubled and after another three weeks they tapered and the study terminated. Existence and severity of Negative symptoms had been appraised at the beginning )and before starting these drugs( and at the end of the third week and finally at the end of the sixth week by the scale of SANS. During this course (Six week) only one patient in the Fluoxetine group due to his reluctance and another one in the placebo group due to cardiac accident were excluded. No other major side effects were seen among the other patients. The data about variables were statistically surveyed by Z and Chi-Square (x2 –test) formula. Finding: Negative symptoms in the aforesaid groups were reduced with placebo, Bromocriptine, Fluoxetine, and Nortriptyline Respectively in 37/5 %, 44 %, 62/5 % and 80 % percent of patients in their related groups. This reduction in the majority of cases was restricted to only 20 % percent from the baseline. Only in three cases in the Nortriptyline’s group and one in the Bromocriptine’s group this reduction was up to 40 % percent. There was no difference between mild to moderate and severe symptoms regarding to respond to treatment. This reduction was occurred discretely among different five clusters of symptoms. Results & Conclusion: Bromocriptine, Fluoxetine and Nortriptyline Reduced Negative symptoms in Schizophrenic patients. Among them in relation with placebo the Nortriptyline was the most effective one (P<0/005) and Bromocriptine the weakest (P<0/75), and Fluoxetine between this two (P<0/1). There was no significant differences between Nortriptyline and Flouxetine on one hand (P<0/25), and Fluoxetine and Bromocriptine (P<0/25) on the other hand. BUT Nortriptyline was remarkably more effective than Bromocriptine (P<0/01). اسکیزوفرنیا ، علائم منفی ، بروموکریپتین ، فلوکستین ، نورتریپتلین Schizophrenia , Negative symptoms , Bromocriptine , Fluoxetine , Nortriptyline 58 63 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-144&slc_lang=fa&sid=fa Saeed Shoja Shafti سعيد شجاع شفتي ssshafti@yahoo.com 550031947532846002708 Yes

fa جنبه هاي روان شناختي درد و چگونگي ادراك آن در كودكان Psychogenic Aspect of Pain and Concepulatization of Psychogenic pain in Childeren عمومى General مروری Review درد يك تجربه و احساس همگاني است. گوياترين تعريف، درد را چنين توصيف مي‌كند: احساس اسيب فردي و خصوصي. اين تعريف درد را از ديدگاه ذهني فرد توصيف مي‌كند و به طور ضمني به اين امر اشاره دارد كه فرد دردمند كاملا" بر احساس خود واقف است. تعاريف ديگر تكيه بر سودمندي درد دارند. به عنوان مثال درد نشانه اي از وجود يك محرك آسيب زا در آسيب ديدگي هاي موضعي است كه الگويي از پاسخها را براي حفاظت فرد فعال مي سازد. پزشكان با تجربه، غالبا" دريافته اند كه درد پيامدي از اختلال عاطفي است كه در اقليت ثابتي از بيماران مشاهده مي شود. فراوان اتفاق افتاده است كه پزشك به بيماران دردمند خود گفته است دردي وجود ندارد زيرا شواهدي دال بر اختلال عضوي به چشم نمي‌خورد. اكثر پزشكان با پيامدهاي اجتنابي و ناخوشايند اين قبيل خطاها اشنا هستند. در اين صورت بهتر است با تجربه بيمار كه خود آن " درد " مي نامد، موافقت نموده و در همه موارد در پي مكانيسم جسماني سبب ساز نباشيم. ثابت شده است كه عوامل روانشناختي نيز مي تواند سبب درد باشد، كه در اين صورت آن را روانزاد مي نامند. اين اصطلاح به معني آن است كه در اين موارد علل درد، تماما" يا غالبا" ريشه رواني دارد و از سري ديگر درد عضوي به آن گونه درد مي گويند كه عوامل سبب ساز آن جسمي‌باشد. در اين تحقيق رويكردهاي نظري، ديدگاههاي روانشناختي ، ديدگاههاي روان تحليلگري و ديدگاههاي رواني – اجتماعي و نيز بيان ويژگيهاي شخصيتي همراه با توصيف درد و ارتباط آنها مورد بررسي قرار داده شده است. همچنين چگونگي ادراك در در كودكان و در جنسيت دختر و پسر با استفاده از يافته‌هاي پژوهش مورد بررسي قرار گرفته است. Pain is the sensory and emotional experience of discomfort whiehis usually associated with actual or threatened physical damsge or irritation . Virtvally all people experience pain at all ages. Children also experience pain from the moment of birth through childhood years. Underestaning pain in children is very important , because of treatment implication and its influence in child physical and psychological development . Experienced researchers have found that pain is a concequence of emotional disorder which is observed in some patients . in many cases we have seen that a patient says to his / her clinician that she has no pain because there is no evidence of somatic disease. Dicomfont involved in psychogenic pain seems to resort primerly from psychological process. Many of physicion are familiar with unpleasant and avoidant concequences of these distortions . In these cases , it s better for us to agree with patients , experience of pain and not to prob somatic risk factors and their mechanism all the time. The researches hove recognized that psychological factors cam cause pain which is named psychogenic pain. It means that the cause of pain has psychological roots , versus organic pain which is related to discomfort is caused by tissue damage . In this study , theorical , psychological , psychoanalytical and psycho social approaches and personality characteristics description related to pain and the relations among these approaches in this area have been studied . Also, the perception of pain among children with different gender have been probed ادراك درد ، درد روانزاد ، كودكان Concepulatization of Pain , Psychogenic pain , Childeren 64 70 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-145&slc_lang=fa&sid=fa Ali Reza Jazayeri عليرضا جزايري aligazzz@yahoo.com 550031947532846002709 Yes

fa يافته‌هاي پرتونگاري مغز در آتاكسي تلانژكتازي Neuro-imaging Findings in Ataxia Telangiectasia عمومى General گزارش موردی Case report مقدمه: آتاكسي تلانژكتازي(1)، يك بيماري ارثي مي‌باشد كه به روش اتوزوم مغلوب منتقل مي شود. علائم اين بيماري بصورت تلانژكتازيهاي پوستي و ملتحمه، آتاكسي مخچه اي و كمبودهاي ايمني مي‌باشد. شيوع بالائي از تومورهاي بدخيم وجود دارد كه اكثرا" بصورت لنفوم مي‌باشد. آتروفي مخچه بارزترين آنومالي بوده كه درپرتونگاري از سيستم اعصاب مشاهده مي شود. خونريزي مغزي نيز بندرت ايجاد مي شود. بيماري كه معرفي مي گردد يك پسر 7 ساله بوده كه بعلت عفونتهاي مكرر ريوي بستري گرديد. در معاينه، راه رفتن بيمار، آتاكسيك بود و رفلكسهاي وتري عمقي در اندامهاي تحتاني كاهش داشت. در ملتحمه بيمار، تلانژكتازي وجود داشت و تكلم وي نامفهوم و گنگ بود. در پرتونگاري از مغز به روش رزونانـس مگنتيك(2) (MRI) آتروفي مخچه و تغييرات هيپرانتنسيته(3) در ماده سفيد مغز مشاهده گرديد كه در نواحي پس سري بارزتر بوده و مطرح كننده لكوديستروفي(4) بود.اين تغييرات در ماده سفيد مغز، در بيماري آتاكسي تلانژكتازي قبلا" گزارش نشده است. واژگان كليدي:آتاكسي، تلانژكتازي، كمبود ايمني، لكوديستروفي Ataxia Telangiectasia (AT) is an autosomal recessive inherited disorder in which cutaneous and scleral Telangiectasia, cerebellar ataxia and immunodeficiency occur. There is a high incidence of development of malignant tumors, mainly lymphomas. Cerebellar atrophy is the most prominent abnormality and is shown better by magnetic resonance imaging (MRI) than CT-Scan. Intracranial hemorrhage occurs rarely. We report a 7 years old boy who admitted for recurrent pulmonary infections. His examination showed ataxic gait with decreased deep tendon reflexes in lower extremities. He had telangiectasia in the eyes and his speech was slurred and difficult. Brain MRI showed cerebellar atrophy with diffuse hyperintensity in white matter, most prominent in occipital region, which was suggestive of leukodystrophy. This white matter change was not reported before in AT. آتاکسي ، تلانژکتازي ، کمبود ايمني ، لکوديستروفي Ataxia , Telangiectasia , Immunodeficiency , Leukodystrophy 71 73 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-146&slc_lang=fa&sid=fa Farhad Mahvelati فرهاد محولاتي fmshams@yahoo.com 550031947532846002710 Yes Seyed Hasan Tonekaboni سيد حسين تنكابني 550031947532846002711 No