Quarterly Journal of Rehabilitation

fa طراحی و معياريابی آزمون تشخيصی خواندن طراحی و معياريابی آزمون تشخيصی خواندن عمومى General پژوهشی Original مقدمه: مقاله حاضر گزارشی است از چگونگی طراحی،ساخت و محتوای آزمون تشخيص نارسا خوانی. جمعيت هدف اين آزمون کودکان فارسی زبانی هستند که قادر به يادگيری خواندن نيستند و چه بسا نارساخوان باشند.اين آزمون تشخيصی اولين آزمون خواندن معيار برای کودکان فارسی زبان است. روش بررسی: چارچوب نظری اين آزمون بر مبنای دو آزمون خواندن معتبر انگليسی به نامهای "تحليل مشکلات خواندن دورل" و "تحليل توانايی خواند نيل" و محتوای زبانی آن مبتنی بر واژگان و متن های کتاب فارسی کلاس اول است. بدنه اصلی آزمون مرکب از دو متن داستانی همتا (موازی)است که واژگان و ساختار جملات آن از نظر بسامد، قاعده مندی، ساختار هجايی،صرف،نحو و معنا شناسی توسط دو متخصص زبانشناس و سه معلم کلاس اول به دقت کنترل شده است.اين آزمون بر روی 605 دانش آموز دختر و پسر پايه اول ابتدايی که به صورت تصادفی از مناطق مختلف تهران انتخاب شده اند معيار شده است.روش پژوهش مقطعی و توصيفی- تحليلی است.در اين آزمون علاوه بر تعيين صدکها, ميانگين ها و انحراف معيار دقت و سرعت خواندن,از ضريب همبستگی پيرسون و يومن ويتنی نيز استفاده شده است. بحث و نتيجه گيری: روايی آزمون از طريق فرم های همتا (90% ~ ) و اعتبار آن به طريق اعتبار محتوايی بررسی شده است.اين آزمون که دارای يک بخش تکميلی مرکب از زير آزمونهای املا, تناظر نويسه-واج، خواندن کلمات بی قاعده،خواندن ناکلمه ها و دستنويس نيز هست, می‌تواند در تشخيص نارساخوانی و آسيبهای مرتبط با خواندن کاربرد داشته باشند. Introduction:This paper is a report on the development, structure and content of a diagnostic dyslexia reading test. The target population of this test is persian children who have problems in learning reading and may be considered as dyslexic. This diagnostic test is the first reading test developed for the native speakers of persian. Materials & Methods: The theoretical framework of the test is based on two well- established reading tests for the English speaking children, namely Durrell Analysis of Reading and Neale Analysis of Reading Ability. The linguistic content of the subtests is selected from the vocabulary and texts of the textbook used in the primary schools. Both the vocabulary and the sentences of the parrallel passeges were controlled for frequency, phonemic/graphemic regularity, syllable structure, morphology, syntax and semantics. They were also controlled for value judgement by two linguistics and three first grader teachers.The first version of the test is normed on 605 boy and girl first graders from different educational sectors and schools selected randomly.The method used in this research is cross- sectional, descriptive- analytic and the data analysis is based on pearson, and mann-whitney u. Finding: Reliability of the test is calculated based on parrallel forms (~ %90) and validity is based on content validity.This test has a supplementary section including spelling, graphem/ phoneme correspondness, nonword reading, irregular word reading, and copy subtests.Conclusion: Considering highreliability and precise validation of the test it can be used to diagnose the dyslexia and related linguistic impairments. خواندن ، آزمون ، نارساخوانی ، اعتبار ، روايی خواندن ، آزمون ، نارساخوانی ، اعتبار ، روايی 7 11 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-135&slc_lang=fa&sid=fa Tahereh Sima سيما شيرازی طاهره سيما شيرازی simashirzai@yahoo.com 550031947532846002669 Yes Reza نيليپور رضا نيليپور 550031947532846002670 No

fa تأثير فيلم های کمدی در کاهش افسردگی بيماران اسکيزوفرنيک تأثير فيلم های کمدی در کاهش افسردگی بيماران اسکيزوفرنيک عمومى General پژوهشی Original مقدمه: اين بررسی به منظور تأثير فيلم توأم با طنز در کاهش افسردگی بيماران اسکيزوفرنيک بستری در بخشهای توانبخشی درازمدت انجام گرفته است. مواد و روش تحقيق: 50 نفر از بيماران اسکيزوفرنيک بلوک های 5 و 6 بيمارستان روانپزشکی رازی به روش نمونه گيری آسان انتخاب و به دو گروه 25 نفری مرکب از گروه تجربی و گروه گواه تقسيم شدند. در ابتدا ميزان افسردگی انها از طريق آزمون افسردگی بک اندازه گيری شد. سپس يک روز در ميان، روزی 30 دقيقه به مدت دو هفته برای گروه تجربی بخشهايی از فيلم های کمدی صامت چارلی چاپلين و روآن اتکينسون (مستربين) به نمايش گذاشته شد. برای گروه گواه نيز به همان نسبت بخشهايی از يک فيلم مستند در مورد پيدايش کره زمين پخش شد. در پايان هفته دوم، ميزان افسردگی هر دو گروه به وسيله آزمون بک مجدداً اندازه گيری شد. يافته‌ها: جهت بررسی معنی دار بودن تفاوت ميان افسردگی گروه تجربی پيش از مداخله و پس از آن و نيز بررسی گروه گواه، به همين ترتيب از آزمون رتبه علامت دار ويل کاکسون برای نمونه های زوجی استفاده شد. برای توصيف داده ها، جدول فراوانی و ترسيم نمودارها نيز نرم افزار SPSS و Excel مورد استفاده قرار گرفت. طبق اين بررسی ميان نمره های افسردگی گروه تجربی پيش از مداخله و پس از آن تا ميزان 95 % اطمينان، تفاوت معنی دار وجود دارد. ولی ميان نمره های افسردگی گروه گواه تفاوت معنی داری مشاهده نشد. بحث و نتيجه‌گيری: فيلم های کمدی سبب کاهش معنی دار از نظر آماری در افسردگی بيماران اسکيزوفرنيک با اقامت طولانی در بيمارستان روانی می‌شوند. Intreduction: This research is an evaluation of the theraputic efficacy of comedy films in improving the mood of the long – stay schizophrenic inpatients. Materials & Methods: 50 schizophrenic patients in 2 rehabilitation wards of Razi Psychiatric – Center were selected on the basis of available sampling. They were divided into 2 groups (Experimental and Control), each group consisted of 25 patients. Before any therapeutic procedure, the magnitudes of their depression were measured by Beck Depressive Inventory. Afterwards, the experimental group was exposed to silent comedies of Charles Chaplin and Mr. Bean (Roan Atkinson) for 30 minutes every other day for two weeks. Meanwhile, the control group were shown a documentary film about the formation of planet Earth. At the end of the second week, the magnitude of depression of all cases were again measured by B.D.I. Furthermore, in order to investigate the statistical significance of differences between depression magnitude among both groups before and after the experiment, Mann Withney – U test, was utilized. Also for defining and explaining the data and drawing the scales, SPSS and Excel softwares were employed as well. Results: According to the findings of this research, the difference between depression magnitude in both groups before and after the exposure to comedy films was significant at P = 0.05.Conclusion: This result shows that comedy films can improve the depressed mood in the long – stay schizophrenic people. اسکيزوفرنيا ، فيلم درمانی ، افسردگی بدنبال روانپريشی اسکيزوفرنيا ، فيلم درمانی ، افسردگی بدنبال روانپريشی 12 15 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-136&slc_lang=fa&sid=fa Farbod فدايی فربد فدايی farbodfadai@usw.ac.ir 550031947532846002671 Yes Maryam پوررضا مريم پوررضا 550031947532846002672 No Kianoosh هاشميان کيانوش هاشميان 550031947532846002673 No

fa پذيرش دانش آموزان دارای اختلالات شنيداری توسط همسالان در مدارس تلفيقی و غير تلفيقی(عادی) پذيرش دانش آموزان دارای اختلالات شنيداری توسط همسالان در مدارس تلفيقی و غير تلفيقی(عادی) عمومى General پژوهشی Original مقدمه: پژوهش حاضر به منظور تعيين ميزان پذيرش دانش آموزان دارای اختلال شنيداری توسط دانش آموزان عادی در مدارس تلفيقی و غير تلفيقی(عادی) انجام شده است. تحقيقات گوناگون نشان داده‌اند عامل پذيرش دانش آموزان استثنايی توسط دانش آموزان عادی در موفقيت برنامه های تلفيقی يا فراگيرسازی(Inclusion) موثر می باشد. مواد و روش تحقيق: روش پژوهش در اين تحقيق زمينه يابی می باشد و برای توصيف ميزان پذيرش دانش آموزان نيمه شنوا از پرسشنامه(Acceptance Scale) استفاده شده است. نمونه های تحقيق شامل 323 دانش آموز عادی دختر وپسر کلاسهای سوم، چهارم وپنجم دبستانهای تهران بودند که همکلاسی دارای اختلال شنوايی داشتند. اين نمونه ها بطور تصادفی از مناطق پنج گانه تهران انتخاب گشتند. همچنين اين پژوهش يک نمونه 65 نفری از دانش آموزان همين مقاطع تحصيلی را در مدارس غير تلفيقی جهت مقايسه مورد بررسی قرار داد. برای بررسی `پايايی يا اعتبار، پايايی تقسيم به نصف اسپرمن – براون 82% + بود همچنين ضريب آلفا 77% + گزارش شد. در روش آزمون مجدد در دو موقعيت به فاصله سه هفته ضريب ثبات 68% + بود. در اين تحقيق تاثير جنسيت و نوع مدرسه (تلفيقی، غير تلفيقی يا عادی) بر ميزان پذيرش دانش آموزان دارای اختلال شنيداری مورد بررسی قرار گرفت. يافته‌ها: يافته‌های پژوهش در زمينه عامل جنسيت نشان داد که در مدارس تلفيقی پذيرش دانش آموزان پسر بيشتر از دختران است و در مورد مقايسه ميزان پذيرش در مدارس تلفيقی و غير تلفيقی(عادی)، نتايج نشان دهنده ميزان پذيرش بالاتر در مدراس تلفيقی می باشد. بحث و نتيجه‌گيری: همانطور که از نتايج پيداست دانش آموزان نيمه شنوای مدارس تلفيقی از ميزان پذيرش بالاتری توسط همکلاسيها برخوردارند. اين برتری در مدارس تلفيقی بيانگر اين واقعيت است که تجربه تماس و آشنايی با کودکی که نيازهای ويژه دارد می تواند بر پذيرفته شدن اين دانش آموزان توسط دانش آموزان عادی اثر گذار باشد. محدوديتهای اين پژوهش و کم بودن پژوهشها در اين زمينه ضرورت پژوهشهای بيشتر بخصوص در زمينه مداخلات مناسب جهت افزايش پذيرش را آشکار می سازد. Introduction: This study investigated the level of hearing disorder children’s acceptance by their peers in inlusive and non-inclusive schools in the city ofTehran. Materials & Methods: The sample in this study was 323 elementary school students in grades 3-5 from the schools in different regions of Tehran. These students were studying alongside their peers with mild hearing disability. Also for comparison this study used a sample of 65 students from non-inclusive (regular) schools. Level of acceptance was measured through the use of Acceptance Scale developed by Voeltz(1980). The major questions in this study were based on the impact of the following factors, gender and the type of schools attended by students (inclusive or non-inclusive). Finding: The results indicated that in inclusive schools, boys level of acceptance were higher than that of the girls. Also a significantly lower level of acceptance was found in regular school students as compared with that found in inclusive schools. Resuts & Conclusion: This finding led the investigators to conclude that the experience of inclusive education can lead to higher level of regular students’ acceptance towards special need students. Suggestions for future research are given in light of limitations of present research and the need for further understanding of the factors contributing to student acceptance in inclusive settings is emphasized. کودک استثنايی ، فراگير سازی ، پذيرش ، مدارس تلفيقی ، اختلالات شنيداری کودک استثنايی ، فراگير سازی ، پذيرش ، مدارس تلفيقی ، اختلالات شنيداری 16 23 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-137&slc_lang=fa&sid=fa Narges اديب سرشکی نرگس اديب سرشکی n.adib@uswr.ac.ir 550031947532846002674 Yes Yegane صالح پور يگانه صالح پور 550031947532846002675 No

fa بررسی ميزان تاثير استفاده از گچ گيری سريال در رفع خم شدگی ثابت مفاصل پروگزيمال انگشتان بررسی ميزان تاثير استفاده از گچ گيری سريال در رفع خم شدگی ثابت مفاصل پروگزيمال انگشتان عمومى General پژوهشی Original مقدمه: فلکشن کانترکچر مفصل PIP مشکل عمده پس از شکستگی‌های داخلی مفصلی، خارج مفصلی فالانکس، صدمات تاندونی و … است. گچ‌گيری سيلندری از سال 1950 به وسيله دکتر باول براند در هند به عنوان روشی جهت رفع دفرميتی‌ها مطرح شد. به نظر وی اين روش ايجاد استرچ بيشرونده نيست بلکه رشد دادن است.سلولهای بافت کانترکته شده وقتی در حداکثر ext قرار ميگيرند تحريک به رشد شده و به طور داخلی مجددا جهت گيری و تغييرمی کنند. مواد و روش تحقيق: در اين تحقيق 28 انگشت که دچار فلکشن کانترکچر بوده و به مرکز دست ايران مراجعه کرده بودند تحت درمان به روش Casting قرار گرفتند در روز مراجعه ميزان T.A.M 3.فلکشن کانترکچر و فلکشن gap بيماران ارزيابی شد. طی يک ماه هر يک روز در ميان يکبار گچ باز ميشد و حمام پارافين، ماساژ موبيليزيشن و تمرينات اکتيو و پاسيو برای مفصل انجام ميگرفت. سبس مجددا انگشت در وضعيت بيشتری از اکستنشن قرار می گرفت.در انتهای دوره درمان يک ماهه ارزيابی مجدد(مشابه موارد ارزيابی اوليه) انجام شد. بحث و نتيجه‌گيری: نتايج نشان داد که ميانگين T.A.M بيماران افزايش يافته (از 51/88 به 18/130) ميانگين فلکشن کانترکچر (از 59/37 به 14/8)و فلکشن gap بيماران کاهش داشته (از 37/4 به 37/2) که نشان‌گر موثر بودن استفاده از اين روش جهت درمان فلکشن کانترکچر است. Intruduction:Plaster cylindrical serial casting of interphalangeal joints of fingers began as an idea in the hand rehabilitation center established in the 1960 in vellore , India, by paul brand ,MD,. As experienced by brand , the technique is not one of progressive stretching but of growth.the cells of the contracted tissue are stimulated to grow and become internally rearranged or modified by being held in the maximum possible extention.this is why the process takes time and position must be held for a period of time there is no chance for remodeling to take place in an hour or two.each day or every other day the jont can be recasted. Materials & Methods: In this survey 28 sample with flexion contracture in PIP joint who were refered to Iran hand rehabilitation center were treated by cylindrical casting.in the begening of treatment sample were evaluated by T.A..M , flexion contracture,flexion gap. In one mounth every other day joints were recasted , and bet ween casting wax bath, oil massage and exercise were used for the patients. Finding:In re evaluating mean of T.A.M was superior than first evaluation(from 88.51 to 130.18) mean of flexion contracture was decreased (from 37.59 to 8.14), mean of flexion gap was decresed too.(from 4.37 to 2.37). Conclusion: Findings show that this method is a usefull method for treating flexion contractures without limiting in range of motion. خم شدگی ثابت ، مفصل بين انگشتی نزديک ، گچ گيری سيلندری ، حرکت فعال کامل خم شدگی ثابت ، مفصل بين انگشتی نزديک ، گچ گيری سيلندری ، حرکت فعال کامل 24 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-138&slc_lang=fa&sid=fa Fereydoon لايقی فريدون لايقی layeghi@yahoo.com 550031947532846002676 Yes Maryam فرزاد مريم فرزاد 550031947532846002677 No

fa غربالگری ناشنوايان غير سندرومی اتوزومال مغلوب برای جهش های ژن GJB2 غربالگری ناشنوايان غير سندرومی اتوزومال مغلوب برای جهش های ژن GJB2 عمومى General پژوهشی Original مقدمه: کاهش شنوايی 1 نفر از هر 1000 تا 2000 کودک تازه متولد شده را تحت تاثير قرار می دهد. بيش از 50% از اين موارد را به عوامل ژنتيکی نسبت ميدهند. کاهش شنوايی غير سندرمی بيش از 70 درصد از موارد ناشنوايی ارثی است که 85 درصد از آن را وراثت جسمی مغلوب دارندو تا کنون بيش از يکصد جايگاه (locus) برای اين نوع ناشنوايی برآورد شده است. ژن های مختلفی با اين ناشنوايی در ارتباط هستند که عمده ترين آنها جهش در ژن کانکسين 26 (GJB2) می‌باشد که در جمعيت های مختلف وجود دارد. موتاسيون در اين ژن سبب کاهش شنوايی غير سندرمی اتوزومی مغلوب )َAutosomal recessive non syndromic hearing loss ) می شود. روش بررسی: هدف در اين مطالعه غربالگری بيماران برای جهش های ژن GJB2 بود.در اين تحقيق از تکنيک ARMS/PCR استفاده شد ,نمونه هائيکه با اين روش برای 35delG هموزيگوت بودند کنار گذاشته شدند و سپس نمونه هائيکه هتروزيگوت و يا منفی بودند با روش DHPLC و Direct sequencing بررسی شدند. يافته‌ها: در اين تحقيق76 کروموزوم(38 فرد بيمار) بررسی شد: 32 کروموزوم (42%) در ژن GJB2 جهش داشتند که بالاترين شيوع به جهش 35delG مربوط است. ساير جهش ها که در اين منطقه ديده شد شامل W24X R127H, R32H, -3170G>A بودند.همچنين پلی مورفيسم V153Iدرسه فرد بيمار(3.8) تشخيص داده شد. بحث و نتيچه گيری: اين آمار با ساير آمارجهان مشابهت چندانی ندارد و بيانگر وجود احتمالی ژن ها و لوکوس های ديگر دخيل در اين منطقه می‌باشد. Introduction: Hereditary Hearing loss (HHL) affects one in 1000-2000 newborns and more than 50% of these cases, the loss has a genetic basis. About 70% of HHL is non-syndromic with autosomal recessive forms accounting for ~85% of the genetic load. To date, more than 100 locus estimated for this kind of deafness. Different genes have been reported to be involved, but mutations in the connexin 26 gene (Cx26) have been established as the basis of autosomal recessive non-syndromic hearing loss. The aim of this project is to study the prevalence of connexin 26 mutations.Materials & Methods: In this descriptive study, the prevalence of connexin 26 mutations was evaluated by using amplification refractory mutation system (ARMS)-PCR for detection of 35delG and then analyzed all samples excluding 35delG homozygote by DHPLC and direct sequencing. 38 patients with autosomal recessive non-syndromic hearing loss were selected simply and participated in this research. Resuts: 76 chromosomes (38 patient) were screened for GJB2 mutations. Thirty two(42%) carry GJB2 mutations including 35delG,W24X,R32H, R127H, -3170G>A. Among them, 35delG has the highest frequency(84%). Polymorphism V153I was found in three chromosomes. Conclusion: According to these results, other loci and genes may be the major responsible for nonsyndromic deafness in this population. GJB2 ، کاهش شنوايی غير سندرومی ، وراثت اتوزومی مغلوب ، کانکسين 26 ، غربالگری GJB2 ، کاهش شنوايی غير سندرومی ، وراثت اتوزومی مغلوب ، کانکسين 26 ، غربالگری 27 31 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-139&slc_lang=fa&sid=fa Atefe خوش آئين عاطفه خوش آئين 550031947532846002689 No Fateme پور فاطمی فاطمه پور فاطمی 550031947532846002690 No Kimia کهريزی کيميا کهريزی kkahrizi@uswr.ac.ir 550031947532846002691 Yes Yaser رياض الحسينی ياسر رياض الحسينی 550031947532846002692 No Marziye محسنی مرضيه محسنی 550031947532846002693 No Niloofar بزاززادگان نيلوفر بزاززادگان 550031947532846002694 No Nooshin نيک ذات نوشين نيک ذات 550031947532846002695 No Hosein نجم آبادی حسين نجم آبادی 550031947532846002696 No

fa شناسايی اختلالات رفتاری در کودکان دارای پدر معتاد شناسايی اختلالات رفتاری در کودکان دارای پدر معتاد عمومى General پژوهشی Original مقدمه: اعتياد والدين (يا والد) مي‎تواند منجر به پيدايش يا افزايش ميزان اختلالات رفتاری در کودکان شود (12). پژوهش حاضر به بررسی ميزان اختلالات رفتاری در کودکان دارای پدر معتاد و مقايسه آن با ميزان اين اختلالات در کودکان دارای پدر غيرمعتاد اختصاص دارد. مواد و روش‎ تحقيق: اختلالات رفتاری در 250 دانش‎آموز متشکل از 125 دانش‌آموز با پدر معتاد و 125 دانش‌آموز با پدر غير معتاد با استفاده از پرسشنامه اختلالات رفتاری راتر ويژه معلمان مورد بررسی قرار گرفت. يافته‌ها: يافته‌های پژوهش نشان داد که ميزان اختلالات رفتاری در کودکان دارای پدرمعتاد بيشتر از کودکان دارای پدر غيرمعتاد بود. ميزان اختلالات رفتاری در پسران بيشتر از دختران بود. ميزان تحصيلات پدر با ميزان اختلالات رفتاری فرزندان رابطه داشت؛ با افزايش تحصيلات پدر ميزان اختلالات رفتاری فرزندان کاهش می‌يافت. ميزان غيبت از مدرسه و تعداد دفعات ارجاع به مشاور مدرسه در کودکان دارای پدر معتاد نسبت به کودکان دارای پدر غير معتاد بيشتر بود. بين اختلالات رفتاری و پيشرفت تحصيلی همبستگی منفی معنادار وجود داشت. بحث و نتيجه‎گيری: بين اعتياد پدر و اختلالات رفتاری در کودکان رابطه وجود دارد. Objective: Parents (or parent) drug addiction may cause or inhence behavioral disorders in children. The aim of this research is study the behavioral disorders among the children of addicted fathers and comparison with children of non-addicted fathers. Materials & Methods: Subjects were 125 students with addicted fathers and 125 students with non-addicted fathers (N = 250. The instrument used in this study was Rutter’s Teacher Questionnaire. Findings: The prevalence rate of behavioral disorders in children with addicted fathers was higher than the prevalence rate of behavioral disorders in children with non-addicted fathers. Significant differences were found by gender on rates of behavioral disorders. Fathers' levels of education were related to the children's rates of behavioral disorders. Behavioral disorders occur at a higher rate in children with non-educated and low educated fathers. In comparison with children of non-addicted fathers, children of addicted fathers had higher rates of school absenteeism. Children of addicted fathers also had higher rates of visiting school consular. There was a significant relationship between behavioral disorders and academic achievements. Academic achievements were negatively related to behavioral disorders. Conclusions: Fathers drug addiction and behavioral disorders in children are related. اختلالات رفتاری ، پدر معتاد ، کودکان اختلالات رفتاری ، پدر معتاد ، کودکان 32 38 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-140&slc_lang=fa&sid=fa Hasan شمس اسفند آباد حسن شمس اسفند آباد shams_eh@yahoo.com 550031947532846002686 Yes Seyed Jalal صدرالسادات سيد جلال صدرالسادات 550031947532846002687 No Suzan امامی پور سوزان امامی پور 550031947532846002688 No

fa انطباق و هنجاريابی نسخه بازبينی شده آزمون مهارت‌های بينايی - حرکتی انطباق و هنجاريابی نسخه بازبينی شده آزمون مهارت‌های بينايی - حرکتی عمومى General پژوهشی Original مقدمه: انطباق، رواسازی و هنجاريابی آزمون مهارتهای بينايی- حرکتی با توجه به اهميت يکپارچگی بينايی – حرکتی در اکثر فعاليتهای روزمره زندگی و همچنين دو عملکرد اساسی خواندن و نوشتن انجام شد. مواد و روش تحقيق: اين عمل بر روی نمونه‌ای با حجم 1281 نفر در فاصله سنی (2 سال و 11ماه) تا (13 سال و 11 ماه) شهر تهران که با روش نمونه برداری چند مرحله‌ای انتخاب شدند، اجرا گرديد. اين آزمون از 23 طرح هندسی تشکيل شده است، هر طرح از طريق يک معيار مشخص و دقيق ارزيابی می‌شود و از طريق موارد غلط(ضعف) و صحيح (قوت) نمره گذاری می‌شود. برای انطباق و هنجاريابی اين آزمون، ابتدا کتابچه راهنما و کتابچه معيار نمره‌گذاری به زبان فارسی ترجمه شد. با اجرای مراحل تجربی و نهايی و تجزيه و تحليل داده‌ها براساس مدل کلاسيک اعتبار، فرم نهايی آزمون شکل گرفت. ضريب همسانی درونی خرده آزمونها(طبقه‌بنديها) با استفاده از فرمول آلفای کرونباخ و ثبات زمانی خرده آزمونها(طبقه‌بنديها) با استفاده از روش آزمون و باز‌آزمون بدست آمد. روايی محتوايی، ملاکی و سازه خرده آزمونها (طبقه‌بنديها) با استفاده از روشهای مناسب مورد بررسی قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج بدست آمده در زمينه بدست آمده در زمينه اعتبار و روايی آزمون، اطمينان کافی برای استفاده از اين ابزار را برای ارزيابی مهارتهای بينايی- حرکتی کودکان شهر تهران بدست می‌دهد. بحث و نتيجه‌گيری: بر اساس نتايج حاصله از اين آزمون به عنوان ابزاری جهت مشخص کردن اختلال در هماهنگی چشم و دست، شناسايی کودکان مبتلا به اختلال در مهارت های بينايی – حرکتی و مستند کردن پيشرفت کودکان در زمينه مهارت های حرکتی ظريف به ويژه مهارت های بينايی – حرکتی در کودکان 14 – 3 سال استفاده نمود. Intruduction:This research has been carried out with the aim of adaptation, standardization and finding the validity and reliability of Visual-Motor Skills-revised Test for children. Materials & Methods: A multi-stage sampling from the children of the city of Tehran resulted in a sample of 1281 subjects, ages 2,11 through 13,11.the test consisted of 23 geometric designs and each of the designs was assessed through a definite criteria and was scored as errors(weakness) and accuracies(strength).For adaptation and standardization of this test, at first step the examiner`s manual and the test items were translated into Farsi. The final form of the test was obtained after performing the pre-tryout and tryout stages, and doing the data analysis by classic model of reliability. Internal consistency coefficients of the subtests were obtained by Cronbach`s Alpha time consistency of the subtests and compound scores were obtained by test-retest. Alpha coefficients for the compound scores were obtained by Guilford formula, which is designed for estimating the compound scores. To obtain the content validity, criterion-related validity and construct validity of the subtests and compound scores, appropriate methods were used. Finding: The results obtained ensure the applicability of this test for the evaluation of visual-motor skills of children of Tehran. Conclusion: According to the findings, this test can be used for the disorders in eye-hand coordination, the identification of children with disorders in visual – motor skills. It can also be used for the documentation of the development of fine – motor skills specially in visual – motor skills in 3-14 years – old children. هنجاريابی ، مهارت‌های بينايی – حرکتی ، اعتبار يابی ، رواسازی هنجاريابی ، مهارت‌های بينايی – حرکتی ، اعتبار يابی ، رواسازی 39 48 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-141&slc_lang=fa&sid=fa Mojgan فرهبد مژگان فرهبد mfarahbod2002@yahoo.com 550031947532846002697 Yes Asghar مينايی اصغر مينايی 550031947532846002698 No

fa مقايسه توانايی ادراک فضاشناختی دهانی در کودکان طبيعی 6 و 7 ساله مقايسه توانايی ادراک فضاشناختی دهانی در کودکان طبيعی 6 و 7 ساله عمومى General پژوهشی Original مقدمه: پژوهش حاضربه شناسايی معيارتشخيص شکل ازطريق دهانی درکودکان طبيعي6 و 7 ساله شمال و جنوب شهر تهران وهمچنين برآوردميانگين مدت زمان تشخيص شکل(سرعت پاسخ‌دهی) ازطريق حسهای دهانی توسط اين کودکان می‌پردازد تا بتوان از آن در ارزيابی و درمان اختلالات حسهای دهانی و اختلالات توليد گفتار در کودکان سنين مدرسه استفاده کرد. مواد و روش تحقيق: اين پژوهش بر روی 200 کودک 6 و 7 ساله طبيعی شمال و جنوب شهر تهران انجام شد که بطور مساوی از دو گروه سنی فوق و از دو گروه جنسی انتخاب شدند. هيچ يک از کودکان مبتلا به اختلالات فکی ـ دندانی، اختلالات آناتوميک اندامهای گويايی، آپراکسی دهانی، مشکلات بينايی و اختلالات اعصاب مغزی کرانيال نبودند. آزمون مورد استفاده از پژوهش حاضر شامل 20 شی بود که بصورت تصادفی داخل دهان افراد قرار داده می شد تا کودک شکل آنرا از بين سه گزينه تصويری که در مقابل داشت نشان دهد و سپس درستی و نادرستی پاسخها به همراه مدت زمان صرف شده از ارائه هر شی تا ارائه اولين پاسخ توسط فرد محاسبه شد. يافته‌ها: ميانگين امتيازات در آزمون حسی تشخيص شکل در کودکان 6 ساله 34/17 و در کودکان 7 ساله 59/17 از 20 است. تفاوت ميانگين اين دو گروه سنی معنی‌دار نيست. (31/0= P) همچنين ميانگين مدت زمان تشخيص شکل در 6 ساله‌ها 67/2 ثانيه و در 7 ساله‌ها 82/2 ثانيه است وتفاوت ميانگـين اين دوگروه معنی دارنيست (11/0=P).علاوه براين کودکان شمال شهرنسبت به کودکان جنوب شهرتهران سرعت پاسخدهی کمــتری دارند(000/0= P).ونيزدخترها به نسبت پسرها تنها ازنظر زمان به طور معنی داری سريعتر پاسخ می دهند(043/0= P). بحث و نتيجه‌گيری: براساس اين پژوهش، ميان کودکان 6 ساله و 7 ساله، در توانايی درک فضا شناختی دهانی تفاوت قابل ملاحظه‌ای مشاهده نمی‌شود. همچنين سرعت پاسخدهی در کودکان جنوب شهر سريعتر از کودکان شمال شهر می‌باشد.نظر به اهميت اين حس در توليد گفتار، هنجاريابی آن در سنين مختلف توصيه مي‎گردد. Introduction: This research determined oral stereognosis (form recognition and spent time to recognize) in normal children in north and south of Tehran city to use it in assessment and therapy of oral senses and speech in children with articulation disorders. Materials & Methods: This research was done in 200 children who were 6 & 7 years old and normal in Tehran city. 20 items with different shapes were used and children were wanted to recognize the shapes which were put in their mouth and they should choice one of three shapes located in front of them. Responses and the spent time were calculated. Finding: The mean scores of form recognition in children of 6 years old is 17/34 and in children of 7 years old is 17/59. There was no significant difference between them in their scores (p=.31). In addition, the time of formation diagnosis in 6 years old children is 2/67s (seconds) and in 7 years old children is 2/82s, there was no significant difference between them (p=.11).The northern city children responded slower than the other group (p=.000). The only statistically significant score between two sexes was the time of formation recognition which was shorter in girls relative to the boys (p=.043). Conclusion: Based on this study, a significant correlation could not be found in ability of oral stereognosis in 6 and 7 years old children. But in south of city children can recognize faster than children in northern city. Based on importance of this sense in speech, we suggest normalization of it in different ages. کودکان طبيعی ، درک فضاشناختی دهانی ، حس‌های دهانی کودکان طبيعی ، درک فضاشناختی دهانی ، حس‌های دهانی 49 53 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-142&slc_lang=fa&sid=fa Amir شيانی امير شيانی am_shiani@yahoo.com 550031947532846002699 Yes Mohammad Reza هاديان محمدرضا هاديان 550031947532846002700 No Mohammad اکبری محمد اکبری 550031947532846002701 No Hosein کريمی حسين کريمی 550031947532846002702 No Shohreh جلايی شهره جلايی 550031947532846002703 No

fa مقايسه اثر بانداژکشی و مچ بند نئوپرنی بر حس وضعيت مفصلی و درد بيماران دارای پيچ خوردگی درجه 1و2 مقايسه اثر بانداژکشی و مچ بند نئوپرنی بر حس وضعيت مفصلی و درد بيماران دارای پيچ خوردگی درجه 1و2 عمومى General پژوهشی Original مقدمه: به کاربردن روش های درمانی موثر در توانبخشی افرادی که دارای يپچ خوردگی درجه 1و2 مچ پا می‌باشند در کاهش مدت درمان و افزايش بازتوانی می تواند گام موثری تلقی گردد. هدف از اين پژوهش تعيين تاثير مچ بند نئوپرنی و بانداژ کشی بر روی حس وضعيت مفصلی و درد بيماران پيچ خورده با درجه 1و2 و مقايسه ميزان تاثير آنها بود- در يک مطالعه شبه تجربی 30 نفر (14زن-16مرد) از افراد پيچ خورده پای درجه 1و2با سنين 16-52 سال مورد تست قرار گرفتند درد بيماران بر اساس VAS قبل از تست می بايست 2 سانتيمتر از 10 سانتيمتر باشد. مواد و روش تحقيق: پای بيماران در حالت نشسته به طور فعال در زاويه بين 0 تا 15 درجه پلانتار فلکشن قرار می گرفت که همان زاويه هدف بود و بعد از 5 ثانيه مکث با چشمان بسته و دست به سينه اين زاويه 3 مرتبه بازسازی می شد. تفاضل ميانگين سه دفعه ی بعد با زاويه ی هدف جهت مقايسه استفاده می شد. برای تعيين ميزان درد بيماران از معيار سنجش بصزی VAS استفاده شد که در حالت بدون درد اين ميزان 0 سانتيمتر و در حالت درد شديد به 10 سانتيمترنشان داده می شد و مراحل فوق قبل و بعد از 20 دقيقه تکراری گرديد. يک هفته بعد مداخله بعدی انجام می شد. يافته‌ها: با استفاده از t زوج شده، علامت های رتبه دار ويلکگسون، ضريب همبستگی پيرسون داده ها، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته و نشان داد که ميانگين خطای زاويه ای قبل و بعد از مچ بند نئوپرنی تفاوت معنی داری دارد. ( 34./. = P ) و مچ بند حس وضعيت مفصلی را بهبود بخشيده ولی بانداژ اثری روی حس وضعيت مفصلی ندارد. ( 539/. = P ) در مورد درد بيماران هم بانداژ و هم مچ بند درد را به طور معنی داری کاهش دادند که اين اثر در مورد مچ بند بيشتر بوده است. (.../. = P) بحث و نتيجه‌گيری: در اين مطالعه ميزان اثر مچ بند نئوپرنی در حس وضعيت مفصلی و درد بيماران مبتلا بيشتر از بانداژ کشی بوده است. لذا جهت تعيين تاثير بانداژ کشی پيشنهاد می شود که انواع ديگر بانداژ مورد بررسی قرار گيرند. Introduction: to investigate whether a neoprene ankle support and elastic bandage around the ankle joint of subjects with ankle sprain(gradeI&II) would , in short term (a) reduce pain (b) improve ankle joint position sense and comparison of their effect with each other if they have. Materials & Methods: In a semi-experimental study, 30 subjects (16men,14 women, age between 16-52) with ankle sprain grade I&II). Subjects had to have at least 2cm from 10cm visual analogue scale (VAS) of ankle pain for study entry. All patients were randomly assigned to either an elastic bandage or a neoprene ankle support. One week later they were assigned to the opposite selection. Joint position sense was assessed in the sitting position using an electrogoniometer and pain by VAS where 0cm equals no pain and 10 cm equals worst pain. ankle pain and JPS were assessed for each selection one week apart. During each visit assessment were performed at baseline and after 20 min of bandage/neoprene ankle support application. Finding: the mean of scores for ankle variables JPS and VAS was taken and paired-t test and Wilcoxon signed rank test was employed to calculate the different between two trails. Neoprene ankle support had significant effect on ankle JPS (P=0.034). But elastic bandage had no effect (P=0.539). Both of them had significantly reduced ankle pain. (P=0.000) Results& Conclusion: In subjects with both neoprene ankle support and elastic bandage reduced ankle pain with more effect of neoprene ankle support. Only the neoprene ankle support had effect on knee JPS. مچ بند نئوپرنی ، پيچ خوردگی مچ پا ، حس وضعيت مفصلی ، بانداژ مچ بند نئوپرنی ، پيچ خوردگی مچ پا ، حس وضعيت مفصلی ، بانداژ 54 57 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-143&slc_lang=fa&sid=fa Basir مجدالاسلامی بصير مجدالاسلامی 550031947532846002704 No Seyed Mohamad Ebrahim موسوی سيد محمد ابراهيم موسوی 550031947532846002705 No Mokhtar عراضپور مختار عراضپور arazpoor@yahoo.com 550031947532846002706 Yes Masoud کريملو مسعود کريملو 550031947532846002707 No

fa تأثير بروموکريپتين، فلاکستين ونورتريپتيلين در کاهش علائم منفی اسکيزوفرنيا تأثير بروموکريپتين، فلاکستين ونورتريپتيلين در کاهش علائم منفی اسکيزوفرنيا عمومى General پژوهشی Original مقدمه: علائم منفی در اسکيزوفرنيا يکی از عوامل مهم بازدارنده در فرايندهای مرتبط با توانبخشی اين دسته از بيماران محسوب ميکردد. داروهای کمکی و آموزش مهارتهای اجتماعی می توانند جهت تقليل شدت اين دسته از علائم بکار رود. در اين پژوهش نقش بروموکريپتين، فلاکستين و نورتريپتيلين را در کاهش علائم منفی مورد بررسی قرار می دهيم. در اين بين نقش نورتريپتيلين برای اولين بار است که مورد مطالعه اينچنينی قرار می گيرد. مواد و روش تحقيق: يکصد بيمار اسکيزوفرنيک بستری در مرکز روانپزشکی رازی بطور تصادفی انتخاب و پس از تقسيم به چهار گروه مساوی در يک آزمون دوسو کور و کنترل شده بترتيب تحت درمان با بروموکريپتين 5/2 ميلی گرم، فلاکستين 20 ميلی گرم، نورتريپتيلين 25 ميلی گرم و بالاخره پلاسبو، به اضافه رژيم درمانی جاری شان (شامل آنتی سايکوتيک های تيپيکال) قرار گرفتند. پس از سه هفته دوز داروها به دو برابر افزايش يافت و اين روند به مدت سه هفته ديگر ادامه يافت و سپس داروها قطع گرديد. وجود و شدت علائم منفی در ابتدا و قبل از آغاز درمان و سپس در انتهای هفته سوم و بالاخره در انتهای هفته ششم با استفاده از مقياس SANS کنترل و ثبت گرديد. در طی اين مدت (6 هفته) يک بيمار از گروه فلاکستين بدليل عدم تمايل و بيمار ديگری از گروه پلاسبو بدليل فوت در اثر بيماری جسمانی از مطالعه حذف شدند. صرف نظر از اين دو مورد هيچگونه عارضه جانبی خاصی که موجب ناراحتی بيماران با قطع دارو گردد، مشاهده نشد. پس از استخراج اطلاعات بدست آمده و با استفاده از روش محاسبات آماری Z و chi-square (X2-test) ارتباط بين متغيرها سنجيده گرديد. يافته‌ها: علائم منفی در چهار گروه فوق الذکر تحت تأثير پلاسبو، بروموکريپتين، فلاکستين، و نوروتريپتيلين بترتيب در 5/37 %، 44 %، 5/62 % و 80 % از بيماران دچار تقليل گرديد. اين کاهش در اکثريت قريب به اتفاق موارد محدود به 20 % از سطح پايه باقی ماند. فقط نورتريپتيلين در سه مورد و بروموکريپتين در يک مورد به ميزان 40 % علائم منفی را کاهش دادند. از حيث شدت علائم پاسخ دهنده به درمان تفاوتی ميان انواع شديد و غيرشديد مشاهده نگرديد. همچنين تقليل مورد بحث علائم منفی بطور غير وابسته به يکديگر و بصورت متفرق صورت گرفته بود. بحث ونتيجه‌گيری: هر سه داروی بروموکريپتين، فلاکستين و نورتريپتيلين موجب تقليل علائم منفی بيماران اسکيزوفرنيک گرديدند. از اين بين در مقايسه با پلاسبو، نورتريپتيلين مؤثرترين (P<0/005) و بروموکريپتين ضعيف ترين (P<0/75) بوده و فلاکستين نيز در حد واسط بين اين دو قرارداشت (P<0/1). اگرچه بين نورتريپتيلين و فلاکستين تفاوت معنی داری ملاحظه نشد (P<0/25) اما نورتريپتيلين بطور مشخص مؤثرتر از بروموکريپتين (P<0/01) بود. اين امر در مورد مقايسه فلاکستين با بروموکريپتين صادق نبود (P<0/25). Introduction: Negative symptoms in schizophrenia are among the important barriers against Rehabilitation of Schizophrenic patients. Adjunctive drugs and social skills training can be used for reducing the severity of such symptoms. In this research we studied the efficacy of Bromocriptine, Fluoxetine, and Nortriptyline in reducing Negative symptoms of Schizophrenia. This is for the first time that Nortriptyline is being appraised regarding to this matter. Materials & Methods: One hundred Schizophrenic patients in Razi psychiatric hospital were selected randomly and divided into four groups to take part in an open and cotrolled study. These groups were treated respectively with Bromocriptine 2/5 mg, Fluoxetine 20 mg, Nortriptyline 25 mg, and finally placebo, in addition to their current treatments (including standard Antipsychotics). After three weeks the dosage of aforesaid drugs were doubled and after another three weeks they tapered and the study terminated. Existence and severity of Negative symptoms had been appraised at the beginning )and before starting these drugs( and at the end of the third week and finally at the end of the sixth week by the scale of SANS. During this course (Six week) only one patient in the Fluoxetine group due to his reluctance and another one in the placebo group due to cardiac accident were excluded. No other major side effects were seen among the other patients. The data about variables were statistically surveyed by Z and Chi-Square (x2 –test) formula. Finding: Negative symptoms in the aforesaid groups were reduced with placebo, Bromocriptine, Fluoxetine, and Nortriptyline Respectively in 37/5 %, 44 %, 62/5 % and 80 % percent of patients in their related groups. This reduction in the majority of cases was restricted to only 20 % percent from the baseline. Only in three cases in the Nortriptyline’s group and one in the Bromocriptine’s group this reduction was up to 40 % percent. There was no difference between mild to moderate and severe symptoms regarding to respond to treatment. This reduction was occurred discretely among different five clusters of symptoms. Results & Conclusion: Bromocriptine, Fluoxetine and Nortriptyline Reduced Negative symptoms in Schizophrenic patients. Among them in relation with placebo the Nortriptyline was the most effective one (P<0/005) and Bromocriptine the weakest (P<0/75), and Fluoxetine between this two (P<0/1). There was no significant differences between Nortriptyline and Flouxetine on one hand (P<0/25), and Fluoxetine and Bromocriptine (P<0/25) on the other hand. BUT Nortriptyline was remarkably more effective than Bromocriptine (P<0/01). اسکيزوفرنيا ، علائم منفی ، بروموکريپتين ، فلوکستين ، نورتريپتلين اسکيزوفرنيا ، علائم منفی ، بروموکريپتين ، فلوکستين ، نورتريپتلين 58 63 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-144&slc_lang=fa&sid=fa Saeed شجاع شفتی سعيد شجاع شفتی ssshafti@yahoo.com 550031947532846002708 Yes

fa جنبه های روان شناختی درد و چگونگی ادراک آن در کودکان جنبه های روان شناختی درد و چگونگی ادراک آن در کودکان عمومى General مروری Review درد يک تجربه و احساس همگانی است. گوياترين تعريف، درد را چنين توصيف می‌کند: احساس اسيب فردی و خصوصی. اين تعريف درد را از ديدگاه ذهنی فرد توصيف می‌کند و به طور ضمنی به اين امر اشاره دارد که فرد دردمند کاملا" بر احساس خود واقف است. تعاريف ديگر تکيه بر سودمندی درد دارند. به عنوان مثال درد نشانه ای از وجود يک محرک آسيب زا در آسيب ديدگی های موضعی است که الگويی از پاسخها را برای حفاظت فرد فعال می سازد. پزشکان با تجربه، غالبا" دريافته اند که درد پيامدی از اختلال عاطفی است که در اقليت ثابتی از بيماران مشاهده می شود. فراوان اتفاق افتاده است که پزشک به بيماران دردمند خود گفته است دردی وجود ندارد زيرا شواهدی دال بر اختلال عضوی به چشم نمی‌خورد. اکثر پزشکان با پيامدهای اجتنابی و ناخوشايند اين قبيل خطاها اشنا هستند. در اين صورت بهتر است با تجربه بيمار که خود آن " درد " می نامد، موافقت نموده و در همه موارد در پی مکانيسم جسمانی سبب ساز نباشيم. ثابت شده است که عوامل روانشناختی نيز می تواند سبب درد باشد، که در اين صورت آن را روانزاد می نامند. اين اصطلاح به معنی آن است که در اين موارد علل درد، تماما" يا غالبا" ريشه روانی دارد و از سری ديگر درد عضوی به آن گونه درد می گويند که عوامل سبب ساز آن جسمی‌باشد. در اين تحقيق رويکردهای نظری، ديدگاههای روانشناختی ، ديدگاههای روان تحليلگری و ديدگاههای روانی – اجتماعی و نيز بيان ويژگيهای شخصيتی همراه با توصيف درد و ارتباط آنها مورد بررسی قرار داده شده است. همچنين چگونگی ادراک در در کودکان و در جنسيت دختر و پسر با استفاده از يافته‌های پژوهش مورد بررسی قرار گرفته است. Pain is the sensory and emotional experience of discomfort whiehis usually associated with actual or threatened physical damsge or irritation . Virtvally all people experience pain at all ages. Children also experience pain from the moment of birth through childhood years. Underestaning pain in children is very important , because of treatment implication and its influence in child physical and psychological development . Experienced researchers have found that pain is a concequence of emotional disorder which is observed in some patients . in many cases we have seen that a patient says to his / her clinician that she has no pain because there is no evidence of somatic disease. Dicomfont involved in psychogenic pain seems to resort primerly from psychological process. Many of physicion are familiar with unpleasant and avoidant concequences of these distortions . In these cases , it s better for us to agree with patients , experience of pain and not to prob somatic risk factors and their mechanism all the time. The researches hove recognized that psychological factors cam cause pain which is named psychogenic pain. It means that the cause of pain has psychological roots , versus organic pain which is related to discomfort is caused by tissue damage . In this study , theorical , psychological , psychoanalytical and psycho social approaches and personality characteristics description related to pain and the relations among these approaches in this area have been studied . Also, the perception of pain among children with different gender have been probed ادراک درد ، درد روانزاد ، کودکان ادراک درد ، درد روانزاد ، کودکان 64 70 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-145&slc_lang=fa&sid=fa Ali Reza جزايری عليرضا جزايری aligazzz@yahoo.com 550031947532846002709 Yes

fa يافته‌های پرتونگاری مغز در آتاکسی تلانژکتازی يافته‌های پرتونگاری مغز در آتاکسی تلانژکتازی عمومى General گزارش موردی Case report مقدمه: آتاکسی تلانژکتازی(1)، يک بيماری ارثی می‌باشد که به روش اتوزوم مغلوب منتقل می شود. علائم اين بيماری بصورت تلانژکتازيهای پوستی و ملتحمه، آتاکسی مخچه ای و کمبودهای ايمنی می‌باشد. شيوع بالائی از تومورهای بدخيم وجود دارد که اکثرا" بصورت لنفوم می‌باشد. آتروفی مخچه بارزترين آنومالی بوده که درپرتونگاری از سيستم اعصاب مشاهده می شود. خونريزی مغزی نيز بندرت ايجاد می شود. بيماری که معرفی می گردد يک پسر 7 ساله بوده که بعلت عفونتهای مکرر ريوی بستری گرديد. در معاينه، راه رفتن بيمار، آتاکسيک بود و رفلکسهای وتری عمقی در اندامهای تحتانی کاهش داشت. در ملتحمه بيمار، تلانژکتازی وجود داشت و تکلم وی نامفهوم و گنگ بود. در پرتونگاری از مغز به روش رزونانـس مگنتيک(2) (MRI) آتروفی مخچه و تغييرات هيپرانتنسيته(3) در ماده سفيد مغز مشاهده گرديد که در نواحی پس سری بارزتر بوده و مطرح کننده لکوديستروفی(4) بود.اين تغييرات در ماده سفيد مغز، در بيماری آتاکسی تلانژکتازی قبلا" گزارش نشده است. واژگان کليدی:آتاکسی، تلانژکتازی، کمبود ايمنی، لکوديستروفی Ataxia Telangiectasia (AT) is an autosomal recessive inherited disorder in which cutaneous and scleral Telangiectasia, cerebellar ataxia and immunodeficiency occur. There is a high incidence of development of malignant tumors, mainly lymphomas. Cerebellar atrophy is the most prominent abnormality and is shown better by magnetic resonance imaging (MRI) than CT-Scan. Intracranial hemorrhage occurs rarely. We report a 7 years old boy who admitted for recurrent pulmonary infections. His examination showed ataxic gait with decreased deep tendon reflexes in lower extremities. He had telangiectasia in the eyes and his speech was slurred and difficult. Brain MRI showed cerebellar atrophy with diffuse hyperintensity in white matter, most prominent in occipital region, which was suggestive of leukodystrophy. This white matter change was not reported before in AT. آتاکسی ، تلانژکتازی ، کمبود ايمنی ، لکوديستروفی آتاکسی ، تلانژکتازی ، کمبود ايمنی ، لکوديستروفی 71 73 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-146&slc_lang=fa&sid=fa Farhad محولاتی فرهاد محولاتی fmshams@yahoo.com 550031947532846002710 Yes Seyed Hasan تنکابنی سيد حسين تنکابنی 550031947532846002711 No