fa مقايسه اثر ايمونوگلوبولين وريدي با دوزپايين در مقايسه اثرايمونوگلوبولين وريدي با دوز بالا با در بيماران مبتلا به سندرم گيلن باره حاد The Comparison of Two Types of Treatment (high dose and low dose IVIG) in Children With GBS in Mofid Hospital عمومى General پژوهشی Original مقدمه: سندرم گيلن باره حاد شايعترين علت پريفرال نوروپاتي يا واسطه ايمني در اطفال است، و با از بين رفتن پوليوميليت در بيشتر كشورها هم اكنون شايعترين علت فلج شل حاد در كودكان است. بنابراين دست يابي به طريقه درماني معتبر و مناسب از اهميت بسزايي برخوردار است. در زمينه درمانهاي اختصاصي تا به حال تحقيقات گسترده‌اي برروي كورتيكوستروئيد، IVIG و پلاسمافورزيس انجام شده است. درمان با IVIG براي كودكان بي خطر و در گيلن باره حاد (GBS) ايمن تر و نسبت به روش‌هاي درماني ديگر كمتر تروماتيك است. روش درماني به دو شكل قابل اجرا است: 1- IVIG 1gr./kg/day به مدت 2 روز كه اصطلاحا" high dose گفته مي‌شود. 2- IVIG 400mg./kg/day به مدت 5 روز كه اصطلاحا" نوع low dose گفته مي‌شود. در مطالعات خارجي نشان داده است كه در كودكاني كه high dose IVIG دريافت كرده بودند طول مدت بيماري كوتاهتر است. از آنجا كه در ايران تا به حال بررسي مقايسه‌اي بين اين دو روش صـورت نگرفتــه است دو روش درمــاني را مـقايسه و در صـورتي كهIVIG با دز بالا اثرات مطلوب تر و پاسخ درماني بهتري داشته باشد به عنوان درمان انتخابي (choice) گزارش نماييم. مواد و روش تحقيق: بيماراني كه با شكايت ضعف اندام ها به صورت حاد به مركز آموزشي درماني مفيد مراجعه نموده و با توجه به معاينات باليني، آزمايشات خون، مايع نخاع و انـجام EMG-NCV بيماري آنها گيلن باره حاد يـا Acute demyelinating peripheral neuropathy تشخيص داده شد، وارد مطالعه گرديده و به صورت تصادفي به دو گروه تجربي و شاهد تقسيم شدند. 25 بيمار: گروه مطالعه توسط (روش high dose) و 25 بيمار: گروه شاهد توسط (روش low dose) بررسي شدند و سپس نتايج با هم مقايسه گرديد. بحث و نتيجه گيري: در اين بررسي به اين نتيجه مهم دست يافتيم كه با به كارگيري روش درماني ايمونوگلوبولين وريدي با دز بالا تعداد روزهاي بستري بيماران كاهش يافته و بيمار در مدت زمان كمتري بهبودي يابد. همچنين در اين روش درماني نسبت به روش درماني ايمونوگلوبولين وريدي با دز پايين، بيمار علائم بهبودي را سريعتر نشان مي دهد بنابراين بيماران با عوارض دارويي كمتري روبه رو خواهند شد. مدت زمان ضعف اندام تحتاني و فوقاني و مدت زمان بازگشت رفلكس هاي اندام تحتاني و فوقاني با استفاده از اين روش كاهش يافته و هيچگونه ارتباطي بين عوارض مصرف داروي بيشتر با روش درماني ايمونوگلوبولين وريدي با دز بالا مشاهده نشد. IVIG با دز بالا و دز پايين ـ مقايسه دو روش Introduction: Acute inflammatory demyelinating peripheral neuropathy (Guillain-Barre-Syndrome) is by far the most common cause of immune –mediated peripheral nerve disease in children and with the near disappearance of poliomyelitis, is responsible for the great majority of cases of acute flaccid paralysis. Several controlled studies have done with corticosteroids, plasma pheresis and IVIG in pediatric patients. IVIG treatment can be done in two types of treatment: 1- High dose that means 1gr/kg/day for 2 days. 2- Low dose that means 400mg/kg/day for 5 days. Several studies in other countries have shown faster rate of recovery in patients who received total dose of IVIG in 2 days as opposed to 5 days. Material & methods: Because we have not any study about this two types of treatment in IRAN we decided to comparison this two types of IVIG treatment. So the patients that referred to Mofid children hospital for weakness and we diagnosed GBS (with history, physical examination, laboratories and EMG-NCV) are divided in two groups: 1- High dose IVIG treatment (experimental group). 2- Low dose IVIG treatment (control group) Then the results evaluated. Results & conclusion: Our findings included that in high dose IVIG therapy we have faster rate of recovery and the Hospital stay is shorter than low dose IVIG-therapy. Also in this type of treatment “because the patients cure faster” , so complications are decreased in them. In the group of high dose IVIG therapy, lower and upper extremities weakness decreased in time. We did not receive any relationship between side effects of drugs and the type of treatment. The relationship between high dose IVIG therapy and drug side effects was not significant. سندرم گيلن باره حاد، درمان IVIG با دز بالا و دز پايين، مقايسه دو روش Guillain Barre syndrome – High dose, Low dose IVIG – Comparison of two types of treatment 7 12 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-2&slc_lang=fa&sid=fa P Karim zadeh محمد غفراني 55003194753284600721 No M Ghofrani پروانه كريم زاده 55003194753284600722 Yes

fa مقايسه توانبخشي به دو روش حركت اكتيو زود هنگام و حركت پاسيو كنترل شده پس از ترميم تاندون هاي فلكسور انگشتان دست در زون 2 عمومى General پژوهشی Original مقدمه: ترميم تاندو ن هاي فلكسور در زون 2 دست، علي رغم پيشرفت هاي علمي در مورد آناتومي بيومكانيك ، تغذيه ،التيام تاندون ها و تكنيك هاي جراحي با مشكلاتي نظير چسبندگي ، كاهش لغزش تاندوني و نهايتا؛ محدوديت حركتي انگشتان رو به روست(1و 2)چسبندگي هاي محدود كننده كه ازلغزش تاندون جلوگيري مي كنند علت رايج شكست اين التيام هاست(3و1) . نزديك دو دهه است كه روش توانبخشي حركت اكتيو زودهنگام همراه با تكنيك جراحي مناسب توانسته است كه تا حدي نتايج رضايت بخشي در ترميم تاندوني اين منطقه حاصل كند. هدف از مطالعه حاضر مقايسه دو روش EAM و CPM بعد از ترميم هاي تاندوني در زون 2 مي‌باشد. مواد وروش انجام تحقيق: مطالعه مداخله‌اي حاضر بر روي 50 انگشت كه توسط يك جراح و به روش (4 strand) locked cruciate تحت ترميم تاندون هاي فلكسوري در زون 2 قرار گرفته بودند و به مركز تخصصي توانبخشي دست ايران (صبا) ارجاع شده بودند، انجام شد . نمونه گيري به صورت نمونه گيري قابل دسترس و تخصيص به دو گروه به صورت تصادفي انجام شد. دو گروه از نظر نداشتن ضايعات همراه و زمان ترميم همسان بودند. دو روش توانبخشي ‹حركت اكتيو زود هنگام› (EAM) و ‹ حركت پاسيو كنترل شده › (CPM) طبق پروتكل ذكر شده در متن انجام شد. يافته‌ها: بر اساس معيار strickland در گروه اكتيو نتايج به صورت 44% عالي، 36% خوب، 20% متوسط و هيچ مورد ضعيف حاصل گرديد. در صورتيكه گروه پاسيو ، 8% نتايج عالي 32% خوب، 44% متوسط و 5/16% ضعيف بودند براساس معيار buck-Gramcko، در گروه اكتيو نتايج 12% عالي، 40% خوب، 32% متوسط و 16% ضعيف حاصل گرديد. در صورتي كه در گروه پاسيو 4% عالي، 12% خوب، 24% متوسط و 60% ضعيف بودند. ميانگين TAM در گروه اكتيو 2/150 و در گروه پاسيو 4/116 بود كه نشانگر بالاتر بودن ميزان لغزش تاندون ها در گروه اكتيو بوده است. بحث و نتيجه گيري: حركت اكتيو زودهنگام با جلوگيري ازايجاد چسبندگي هاي محدود كننده ايجاد التيام تاندوني عمدتاً به روش (اينترنسيك)، تغذيه بهتر و ترميم قويتر روش مناسبي جهت توانبخشي بعد از ترميم هاي تاندوني زون 2 مي‌باشد مشروط بر آنكه تكنيك جراحي مناسبي جهت تقويت ترميم تاندون ها به كار برده شود. تاندون هاي فلكسوري زون 2 ،حركت اكتيو زودهنگام، حركت پاسيو كنترل شده ، total active motion 13 17 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-3&slc_lang=fa&sid=fa فريدون لايقي 550031947532846005 No مريم فرزاد 550031947532846006 No اكرم آزاد 550031947532846007 Yes

fa بررسي اعتبار و تكرارپذيري اندازه گيري كيفوز پشتي ستون فقرات توسط خط كش انعطاف پذير در افراد مبتلا به هيپركيفوز وضعيتي The Validity and Reliability of Measurement of Thoracic Kyphosis Using Flexible Ruler in Postural Hyper-kyphotic Patients عمومى General پژوهشی Original مقدمه: افزايش كيفوز ستون فقرات بدلايل وضعيتي يكي از مشكلاتي است كه براي ارزيابي و درمان آن نياز به اندازه گيري دقيق مقدار زاويه كيفوز وجود دارد.خط كش انعطاف پذير از ابزارهايي است كه مي تواند بطريق غيرتهاجمي مقدار كيفوز را اندازه بگيرد ولي تاكنون هيچ مطالعه‌اي اعتبار و تكرارپذيري اندازه گيري آن را درهيپر كيفوز وضعيتي بررسي نكرده است .هدف اين مطالعه بررسي اعتبار و تكرارپذيري اندازه گيري كيفوز پشتي در افراد مبتلا به هيپركيفوز وضعيتي مي باشد. مواد و روش تحقيق: مقدار كيفوز پشتي در 25 فرد مبتلا به هيپركيفوز وضعيتي و 15 فرد سالم 2 باربوسيله خط كش انعطاف پذير توسط يك آزمونگر اندازه گيري شد.همچنين مقدار كيفوز پشتي بر روي عكس راديوگرافي دو بار توسط آزمونگر و يك بار توسط پزشك متخصص در افراد كيفوتيك اندازه گيري شد و تكرارپذيري اندازه گيريها در دو گروه و همينطور اعتبار اندازه گيري خط كش انعطاف پذير در مقايسه با عكس راديولوژي در افراد بيمار بررسي گرديد. بحث و نتيجه گيري: تكرارپذيري Intratester اندازه گيري كيفوز توسط خط كش در هر دو گروه سالم و بيمار عالي گزارش گرديد.همچنين اندازه گيري مقدار كيفوز بر روي كليشه راديوگرافي نيز تكرارپذيري Intertester و Intratester عالي داشت.بررسي اعتبار اندازه گيري كيفوز با خط كش براي اندازه گيري زاويه cobb برروي قوس حاصل از خط كش ICC بسيار خوب داشت ولي براي اندكس كيفوزكه روش قديميتري است داراي مقادير ضعيف بود.بنابر اين خط كش انعطاف پذير مي تواند بعنوان وسيله‌اي معتبر و تكرارپذير براي اندازه گيري غير تهاجمي قوس كيفوز در افراد سالم وبيماران مبتلا به هيپركيفوز وضعيتي پيشنهاد گردد. Introduction: Increased normal thoracic kyphosis due to postural reasons is one of the conditions which needs accurately be measured for better evaluation and treatment .Flexible Ruler is a tool which measures the amount of kyphosis non-invasively but there is not any study about its validity and reliability in postural hyper Kyphotic subjects. The objective of this study was investigating the validity and reliability of measurement taken by flexible ruler in quantifying the amount of thoracic kyphosis in postural hyper kyphotic patients. Materials & Methods: In 25 patients with postural hyper-kyphosis and 15 healthy subjects we measured the amount of kyphosis twice using flexible ruler by a single tester. In kyphotic subjects also the amount of kyphosis was measured as Cobb angle on radiographic films in two times by one tester and repeated in one time by another tester. The Reliability of measurements in two subject groups and validity of measurements compared with radiology in kyphotic group was studied. Results & Conclusions: In both of the groups we found excellent Intratester reliability in measurement of kyphosis using flexible ruler. The measurement of kyphosis on radiological films also had excellent Intratester and intertester reliability. The validity of the measurement of kyphosis angle using flexible ruler was very good but the" Index of Kyphosis" on the curve taken by flexible ruler had poor validity. Based on our results, the flexible ruler can be used as a valid and reliable tool for non-invasive measurement of thoracic curve in healthy and postural kyphotic subjects. هيپركيفوزوضعيتي،خط كش انعطاف پذير، تکرارپذيري، اعتبار postural hyper kyphosis, flexible ruler, reliability, validity 18 23 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-4&slc_lang=fa&sid=fa مينو خلخالي 5500319475328460010 Yes محمد پرنيانپور 5500319475328460011 No حسين كريمي 5500319475328460012 No بهرام مبيني 5500319475328460013 No انوشيروان كاظم نژاد 5500319475328460014 No

fa بررسي‌ اثر بكلوفن‌ در سم‌زدايي‌ بيماران‌ وابسته‌ به‌ ترياك‌ Effectiveness of Baclofen in detoxification of opium dependency, A double- blind clinical controlled trial عمومى General پژوهشی Original مقدمه: نتايج بسياري از مطالعات مؤيد تأثير احتمالي بكلوفن به عنوان آگونيست رسپتور گابا در سم زدائي از ترياك است. پژوهش حاضر مطالعه اي است كه به منظور تعيين اثربخشي درمان كمكي با بكلوفن در سم زدايی از ترياك انجام شده است. مواد و روش تحقيق: پژوهش حاضر مطالعه اي از نوع كارآزمايي باليني با روش دو سو كور است. از بين كليه بيماران مراجعه كننده با ملاك‌هاي وابستگي به ترياك براساس DSM-IV TR تعداد 52 بيمار ضمن مطابقت با ملاك‌هاي شمول مورد نظر به صورت تصادفي و يك در ميان در دو گروه درماني جداگانه قرار گرفتند. علاوه بر رژيم ثابت درماني در هر دو گروه به گروه اوّل بكلوفن به ميزان 40 ميلي گرم و به گروه دوّم دارونما با ملاحظات دقيق پژوهشي و به صورت سرپايي و براي مدت دو هفته تجويز گرديد. در هر دو گروه فرم كوتاه پرسشنامه ترك اعتياد و پرسشنامه‌هاي خود ساخته ساير نشانه‌هاي جسمي و نيز نشانه‌هاي رواني ترك اعتياد در روزهاي 0، 2، 4، 7، 14 پژوهش تكميل گرديد. يافته‌ها: در مقايسه دو گروه، بكلوفن اثربخشي نسبي بالاتري نسبت به دارونما در درمان علائم ترك وابستگي به ترياك نشان داد ولي اين تفاوت ازنظر آماري معنادار نبود. بحث و نتيجه گيرى: در مجموع به نظر مي رسد اضافه كردن بكلوفن به رژيم درماني سرپايي بيماران وابسته به ترياك شايد تا حد قابل قبولي در تخفيف نشانه‌هاي جسمي و تا حدي رواني ترك اعتياد كمك نمايد، گرچه تأكيد بر اين امر مستلزم كارآزمايي‌هاي تكميلي بعدي است. Introduction: Results of some studies suggest that Baclofen (a GABA receptor agonist) maybe effective in detoxification of opium dependency. Thus we have done this study in order to identify possible efficacy of Baclofen for detoxification of opium dependency. Materials & methods: This study is a double- blind randomized clinical trial. We selected 52 patients with opium dependency and with other criterias that we have designed on the basis of DSM-IV TR. Then we randomly assigned patients to two outpatient groups. The first group received Baclofen (40 mg/day) and second group received placebo for two weeks accompanied by similar drugs. The severity of the opium withdrawal symptoms was measured by SOWS (short opiate withdrawal scale) and two other questionnaires for measuring mental and physical symptoms of opium withdrawal in days of 0, 2, 4, 7 and 14. Results & Conclusion: Baclofen group showed superiority over placebo in the management of withdrawal symptoms of opium dependency, but there was not a significant statistical relationship.Baclofen maybe considered as an effective adjuvant agent in the management of mental and physical symptoms of opium withdrawal. However further studies to confirm our results are warranted. بكلوفن/ اثر بخشى درمان/ سم زدايى/ ترياك Baclofen/ effectiveness/ detoxification/ opium 24 28 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-147&slc_lang=fa&sid=fa Feizzadeh G. (M.D.) گلناز فيض زاده E-mail: arashimirabzadeh@uswr.ac.ir 55003194753284600723 Yes Mirabzadeh A.(M.D.) آرش ميراب زاده 55003194753284600724 No

fa بررسي اثر انتقال متقابل تمرينات يك طرفه عضله چهار سر ران به اندام مقابل Cross Transfer Effect of Unilateral Quadriceps Muscle Exercises on Contralateral limb عمومى General پژوهشی Original مقدمه: وقتي يك اندام به هر دليل بي حركت مي‌شود ضعف و كاهندگي (آتروفي) عضلاني در اثر بي حركتي و به خاطر عدم استفاده از عضلات, مشكلات متداولي است كه درمانگرها با آن مواجه هستند و روشهاي مختلفي براي پيشگيري و برطرف نمودن آن پيشنهاد شده است . از جمله جالب ترين آنها بهره گيري از پديده انتقال متقابل است, كه به معني تمرين دادن يك اندام و اثر گذاري بر اندام مثقابل مي‌باشد. هدف ما در اين مطالعه بررسی پديده انتقال متقابل قدرت و تحمل ناشي از تمرينات عضله چهارسر يك اندام به اندام مقابل بوده است. مواد و روش تحقيق: 46 نفر دانشجوي مذكر داوطلب در دو گروه آزمايش و كنترل در اين مطالعه شركت داشتند . نيمي از آنها (23نفر) كه گروه آزمايش بودند بعد از ارزيابي اوليه تمرينات تجويز شده را با پاي راست انجام دادند. پس از سه هفته تمرين مورد ارزيابي مجدد و نهايي قرار گرفتند. 23 نفر ديگر كه در گروه كنترل قرار داشتند پس از ارزيابي به مدت سه هفته يه زندگي عادي خود ادامه داده و سپس مورد ارزيابي پاياني قرار گرفتند. يافته‌ها: نتايج به دست آمده پس از انجام آزمون بر روي اطلاعات و داده‌ها به دست آمده حاكي از آن است كه در گروه آزمايش متغيرهاي قدرت و تحمل در هر دو پاي تمرين ديده و تمرين نديده دستخوش افزايش شده اند و ميانگين تغييرات در هر دو پا يكسان است. در حالي كه در گروه كنترل تغييرات معنی داري براي متغيرهاي فوق ايجاد نشد. بحث و نتيجه‌گيري:با اين نتايج وجود پديده انتقال متقابل تاييد مي‌شود و نظريه به اينكه تغييرات در هر دو پاي تمرين ديده و تمرين نديده يكسان بوده , مي توان نتيجه گرفت در اوايل تمرين بروز تغييرات بيشتر به مكانيسم‌هاي عصبي مربوط است و سيستم اعصاب مركزي به طور طبيعي براي حفظ تقارن اين تغييرات را دو طرفه ايجاد مي نمايد. Introduction: Muscle weakness and atrophy due to immobilization and disuse are most common problems that clinicians especially physiotherapists encounter with them. There are many approachs for overcoming these problems; the more intresting of them is cross transfer effect of uninvolved limb exercises. The aim of this study was to investigate the bilateral effect or cross transfer effect of unilateral quadriceps exercises in terms of strength, endurance and electromyographic activities on contralateral homologue muscle. Materials & Methods: 46 healthy male student (22.5 yrs, SE =4.5) participated in this study , 23 of them were in experimental group who undergone 3 weeks of strengthening exercises, and 23 control group continued their usual life . Variables including MVC, (Maximal Voluntary Contraction), END (Endurance), IEMG (Integrated Electromyography) were measured before and after 3 wks in all subject Finding: Data analysis (Paired T Test) revealed that in experimental group all variables of both trained and nontrained quadriceps muscles had been significantly changed (P < 0.001) Result & conclusion: Having no change in control group, these findings approve cross transfer effect of unilateral exercise on homologue muscle. Since changes were same in both trained and contralateral nontrained limbs, so the most probable mechanism of this phenomena in neural adaptation and magic CNS interaction to establish symmetry and equilibrium in the body. انتقال متقابل، تمرين درماني، قدرت، تحمل Cross transfer, Exercise therapy, Strength, Endurance 29 33 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-148&slc_lang=fa&sid=fa Shakeri H (MS.c) حسن شاكري E-mail: irshaker2000@yahoo.com 55003194753284600725 Yes Abdollahi I (MS.c) ايرج عبدالهي 55003194753284600726 No Majdoleslami B (MS.c) بصير مجدالاسلامي 55003194753284600727 No

fa بررسي‌ تاثير تمرين‌ ذهني‌ بر تعادل‌ سالمندان‌ The Effects of Mental Practice on Balance in the Elderly عمومى General پژوهشی Original مقدمه: تمرين‌ ذهني‌ به‌ معناي «مرور سمبليك‌ يك‌ فعاليت‌ فيزيكي‌ بدون‌ ايجاد حركت‌ عضلاني‌ واضح‌» است. مطالعات‌ بسياري‌ نشان‌ داده‌اند كه‌ تمرين‌ ذهني‌ مشابه‌ تمرين‌ فيزيكي‌ باعث‌ پيشرفت‌ مهارت‌ حركتي‌ در افراد مي‌شود. بنابراين‌ اين‌ روش‌ درماني‌ را مي‌توان‌ جهت‌ توان‌ بخشي‌ سالمندان‌ بكار برد. هدف‌ اين‌ مطالعه‌ بررسي‌ تاثير تمرين‌ ذهني‌ بر يادگيري‌ مهارت‌ حركتي‌ و تعادل‌ سالمندان‌ است‌. مواد و روش تحقيق: اين‌ پژوهش‌ بر روي‌ 30 نفر از سالمندان‌ سالم‌ بالاي‌ 60 سال‌ در دو آسايشگاه‌ سالمندان‌ در شهر تهران‌ (آسايشگاه‌هاي‌ كهريزك‌ و فرزانگان‌) انجام‌ شد. افراد به‌ صورت‌ تصادفي‌ به‌ دو گروه‌ آزمايش‌ و كنترل‌ تقسيم‌ شدند. تعادل‌ سالمندان‌ در چهار مرحله‌ مقدماتي‌ ، قبل‌ از درمان، پس‌ از درمان و پيگيري ارزيابي‌ گرديد. سالمندان‌ در گروه‌ آزمايش‌ به‌ مدت‌ سه‌ هفته‌ به‌ تمرين‌ ذهني‌ يك‌ مهارت‌ حركتي‌ و تعادلي‌ به‌ مدت‌ سه‌ هفته‌ پرداختند و گروه‌ كنترل‌ در همان‌ دوره‌ هيچ‌ تمرين‌ خاصي‌ انجام‌ ندادند. بحث و نتيجه‌گيري: از نتايج پژوهش مي توالن چنين نتيجه گرفت كه‌ تمرين‌ ذهني‌ نه‌ تنها روي‌ مهارت‌ اجرا شده‌ به‌ صورت‌ ذهني‌ موثر بوده‌ است‌، بلكه‌ به‌ صورت‌ معني‌ داري‌ باعث‌ پيشرفت‌ و بهبود تعادل‌ سالمندان‌ شده‌ است‌ يافته‌ها: نتايج پژوهش حاضر نشان مي‌دهد كه نمره آزمون‌هاي عملكردي باليني تعالي پس از يك دوره تمرين ذهني تغيير معني داري (افزايش نمره) ذاشته است. Introduction: Mental practice refers to "The symbolic rehearsal of a physical activity in the absence of any gross muscular movements." It has been shown in a remarkable number of studies that the use of mental practice like physical practice can produces significant improvements in motor skills. Thus this therapeutic technique can be used in elderly rehabilitation. The purpose of this study was to investigate the effects of mental practice on balance in the elderly. Materials & Methods: Thirty healthy old subject over the age of 60 years took part in this study. Subjects solicited from two senior-citizen centers in Tehran and randomly assigned to experimental and control groups. Balance of subjects was assessed in four stage include baseline, pre-treatment,post-treatment and follow-up. Subjects in experimental group performed mental practice of a motor and balance skill for 3 weeks and control group didnot perform any practice in that period. Findings: The results of this study indicate significant improvement in the motor skill that mentally performed and also in balance of subjects. تمرين‌ ذهني‌، تعادل‌، سالمندان‌ Mental Practice , Balance , Elderly 34 39 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-149&slc_lang=fa&sid=fa Fallahpour M, (M.Sc) ماندانا فلاح پور E-mail: mfallahpour@yahoo.com 55003194753284600915 Yes Joghatai MT,(Ph.D.) محمدتقي جغتايي 55003194753284600916 No Ashaeri H,(M.D.) حسن عشايري 55003194753284600917 No Salavati M, (Ph.D.) مهيار صلواتي 55003194753284600918 No Hoseini SA, (M.Sc.) سيدعلي حسيني 55003194753284600919 No

fa مطالعه اثر زانو بند نئو پرني و بانداژ كشي بر روي درد و حس وضعيت مفصلي در بيماران مبتلا به استئو ارتريت زانو Influence of Elastic Bandage And Neoprene Sleeve on Knee Position Sense And Pain In Subjects With Knee Osteoarthritis عمومى General پژوهشی Original مقدمه: هدف از اين پژوهش تعيين تاًثيرزانوبند نئوپرني بر روي حس وضعيت مفصلي ودرد بيماران استئوارتريت يك طرفه زانو و مقايسه ميزان تاًثير آنها بود . در يك مطالعه شبه تجربي 30 نفر(11مرد،19 زن) از افراد مبتلا به استئوارتريت يكطرفه زانو با سنين 33-75 سال مورد تست قرار گرفتند .درد بيماران بر اساس VAS قبل از تست مي بايست cm2 از cm10 باشد . مواد و روش تحقيق: پاي بيماران در حالت نشسته به طور فعال در زاويه بين 30 -60 درجه قرارگرفت(زاويه هدف) و بعد از 5 ثانيه مكث با چشمان بسته و دست به سينه اين زاويه را چهار مرتبه بازسازي كردند. بازسازي اول جهت آشنايي بيمار بود. تفاضل ميانگين سه دفعه بعد با زاويه هدف جهت مقايسه استفاده شد. براي تعيين ميزان درد بيماران از معيار سنجش بصري (VAS) استفاده شد. (بدون درد=cm0 و درد شديد=cm10 ). يكي از مداخله‌ها بطور تصادفي بر روي پاي بيماران بسته شد و مراحل فوق قبل وبعد از 20 دقيقه تكرار گرديد . يك هفته بعد مداخله بعدي انجام شد. يافته‌ها: با استفاده از آزمون t زوج شده، علامتهاي رتبه دار ويلككسون و ضريب هم پيرسون داده‌ها مورد تجزيه وتحليل قرار گرفته و نشان داد كه ميانگين خطاي زاويه‌اي قبل وبعد از بستن زانو بند نئو پرني تفاوت معني داري دارد(037/0p=) وزانو بند حس وضعيت مفصلي را افزايش داده است ولي بانداژ اثري روي حس وضعيت مفصلي نداشته(631/0=p) . در مورد درد بيماران، هم بانداژ و هم زانوبند درد را به طور معني دار كاهش دادند (000/0=p): اين اثر در مورد زانو بند بيشتر بوده (001/0= p) بحث و نتيجه‌گيري: در اين مطالعه ميزان اثر زانو بند نئوپرني بر حس وضعيت ودرد بيماران مبتلا بيشتر از بانداژ كشي بوده است . جهت تعيين تاًثير بانداژ پيشنهاد ميشود كه انواع ديگر بانداژ مورد بررسي قرار گيرند. Introduction: to investigate whether a neoprene sleeve and elastic bandage around the knee joint of subjects with knee osteoarthritis (OA) would , in short term (a) reduce pain (b) improve knee joint position sense and comparison of their effect with each other if they have. Materials & Methods: In a semi-experimental study, 30 subjects (11 men, 19 women, age between 33-75) with unilateral knee OA. Subjects had to have at least 2cm from 10cm visual analogue scale (VAS) of knee pain for study entry.All patients were randomly assigned to either an elastic bandage or a neoprene sleeve. One week later they were assigned to the opposite selection. Joint position sense was assessed in the sitting position using an electrogoniometer and pain by VAS where 0cm equals no pain and 10 cm equals worst pain. Knee pain and JPS were assessed for each selection one week apart. During each visit assessment were performed at baseline and after 20 min of bandage/neoprene sleeve application. Finding: the mean of scores for knee variables JPS and VAS was taken and paired-t test and Wilcoxon signed rank test was employed to calculate the different between two trails. Neoprene sleeve had significant effect on knee JPS (P=0.037). But elastic bandage had no effect (P=0.631). Both of them had significantly reduced knee pain. (P=0.000) Results & Conclusion: In subjects with both neoprene sleeve and elastic bandage reduced knee pain with more effect of neoprene sleeve. Only the neoprene sleeve had effect on knee JPS. propriception, osteoarthritis, knee, neoprene sleeve, bandage 50 56 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-177&slc_lang=fa&sid=fa Moosavi ME. (MD) بصير مجد الاسلامي 55003194753284600920 Yes Safari MR. (M.S.c) محمد ابراهيم موسوي 55003194753284600921 No Majdolesami B (M.S.c) محمدرضا صفري 55003194753284600922 No Rahgozar M. (M.S.c) مهدي رهگذر 55003194753284600923 No

fa تشخيص افتراقي لكنت اوليه و نارواني طبيعي در كودكان (كلينيك توان بخشي صبا ) Diffevential Diagnosis of Frimary Stutteringand Normal Nonfluency in Children Referring to Saba Clinic عمومى General پژوهشی Original مقدمه: تشخيص و مداخله زود هنگام لكنت اوليه, كليد پيشگيري از لكنت رشدي مزمن است. يكي از موارد مهم تشخيص افتراقي لكنت اوليه, نارواني طبيعي كودكان زير 5 سال است. هدف از تحقيق حاضر تعيين صحت و سقم تشخيص‌هاي داده شده در مورد كودكان مراجعه كننده به كلينيك گفتاردرماني به عنوان نارواني طبيعي و معرفي روشهاي دقيق تر تشخيص افتراقي است. مواد و روش تحقيق: روش تحقيق حاضر از نوع پژوهشي است كه طي آن با استـفاده از روش نمونه گيري آسان تعداد 10 كودك لكنتي مراجعه كننده به بخش گفتاردرماني كلينيك توان بخشي صبا در سال‌هاي 1382 و 1383 مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار تحقيق و روش جمع آوري داده‌ها شامل پرسشنامه, ضبط نمونه گفتار خود به خودي و به دست آوردن زمان VOT با استفاده از دستگاه لارنگوگراف بود. لازم به ذكر است كه با توجه به عدم وجود داده‌هاي هنجار در مطالعه VOT كودكان لكنتي, داده‌هاي VOT كودكان عادي همتا شده با آنان نيز مورد بررسي و مقايسه قرار گرفت. يافته‌ها: بر اساس يافته‌هاي اين تحقيق كه فقط يك مورد از كودكان بر اساس شاخص كمي محاسبه شده ناروان طبيعي محسوب شد و ساير كودكان همگي مبتلا به لكنت اوليه بودند. همچنين داده‌هاي VOT كودكان لكنتي با كودكان عادي همتا شده مورد مقايسه قرار گرفت و تحليل آماري نشان داد كه VOT كودكان لكنتي به طور معني دار (05/0 >P) از كودكان عادي طولاني تر است. بحث و نتيجه‌گيري: يافته‌هاي تحقيق حاضر شاخص كمي و كلينيكي مناسبي را در اختيار آسيب شناسان گفتار و زبان قرار مي‌دهد تا به كمك آن بتوانند به طور معتبر بين لكنت اوليه و نارواني طبيعي تشخيص افتراقي دهند. همچنين مي توان از يافته‌هاي VOT كودكان در تكميل تشخيص افتراقي بهره گرفت. Introduction: Early Diagnosis and intervention of primary stuttering is the key for prevention of chronic developmental stuttering. Normal nonfluency of children under 5 years old is an important differential diagnosis of primary stuttering. The goals of this research are finding accuracy of diagnoses on children referred to Saba speech therapy Clinic labeled as normal nonfluency and introducing move precise methods of differential diagnosis. Materials & methods: The research method is case series study in which through simple sampling procedure stuttering children referring to SabA Clinic during 1382 & 83 were studied. 10. Research tools and data collection consist of: questionnair, spontaneous speech sample recording and determining VOT using laryngograph processor. It should be noted that because normative date of stutteres VOT the lack of the normal subjects VOT are analysed and comared with stutterers. Findings: Based on numerical criteria, our findings indicate that only one of stutterers was normal nonfluent and the others were stutteres. VOT data of stutteres also were compared to that of normal matched children. The results revealed that all of stutterers had significantly (p< 0/05) longer VOT than normal subjects . Result & Conclution: This study provides a good numeric and clinical index for speech language pathologists for diagnosis of primary stuttering and normal nonfluency. Morover,. using VOT would help accurate diagnosis. لكنت اوليه, نارواني طبيعي, زمان شروع آواسازي (VOT) primary stuttering, normal nonfluency, voice onset time 57 63 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-178&slc_lang=fa&sid=fa Yadegari F. (M.S.c) فريبا يادگاري 55003194753284600924 Yes Salehi A. (M.S.c) ابوالفضل صالحي 55003194753284600925 No

fa بررسي اختلالات شنوايي در بيماران مبتلا به اسكلروز متعد د(MS) Hearing disorders in Multiple Sclerosis patients عمومى General پژوهشی Original مقدمه: MS يك بيماري شايع و مزمن نورولوژيك است كه به عنوان يكي از علل كم شنوايي ناگهاني مطرح است. در اين پژوهش اختلالات شنوايي افراد مبتلا به MS مورد بررسي قرار گرفته است. مواد و روش پژوهش: در اين مطالعه توصيفي- تحليلي مقطعي 107 بيمار ميتلا به MS در محدوده سني 45-20 سال كه هيچگونه سابقه ضربه به گوش و مشكلات گوش مياني نداشتند بصورت تصادفي انتخاب شدند و ارزيابي كامل شنوايي شامل اديومتري صوت خالص، آزمونهاي گفتاري، ايميتانس اديومتري و پتانسيلهاي برانگيخته شنوايي ساقه مغزي BAEP)) روي آنها انجام شد. يافته‌ها: در آزمايش اديومتري صوت خالص 21 نفر از مبتلايان به MS (19.62%) دچار كاهش شنوايي بودند كه بيشترين موارد از نوع كم شنوايي حسي عصبي در فركانسهاي بالا بود. امتيازات بازشناسي گفتار و نتايج رفلكسومتري بترتيب در 18 و 31 مورد غير طبيعي بود.59 بيماراز افراد مورد مطالعه(55.14%) داراي نتايج غير طبيعي در آزمايشBAEP بودند كه بيشترين اختلال بترتيب افزايش زمان نهفتگي مطلق موج V، كاهش نسبت دامنه امواج Ι/V وتكرار پذيري ضعيف امواج بود. با افزايش سرعت تحريك، پاسخهاي غير طبيعي به 83 مورد(77.57%) رسيد. نتايج آزمونهاي آماري نشان داد بين سرعت تحريك و زمان نهفتگي موج V در آزمايشBAEP تفاوت معني داري وجود دارد. بحث و نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌هاي اين پژوهش بنظر مي رسد ارزيابي شنوايي براي پيگيري اختلالات شنوايي و توانبخشي بموقع افراد مبتلا بهMS بسيار حايز اهميت است. همچنين مي توان از مجموعه آزمونهاي شنوايي بويژه آزمايش BAEP با استفاده از سرعت تحريك بالا بعنوان ابزار كمكي براي تشخيص بيماري MSبهره گرفت. Introduction: Multiple sclerosis (MS) is a neurological disease that causes sudden deaf. In this research auditory disorders were studied in the patients with multiple sclerosis (MS). Material & Method: This cross sectional descriptive-analytical study was performed on 107 patients with multiple sclerosis in the range of 20-45 yrs. There were not history of trauma and middle ear disease in all cases. Sampling was randomized. A complete auditory evaluation including pure tone audiometry, speech audiometry, imittance audiometry and brainstem Auditory Evoked Potential were performed on patients. Finding: In pure tone audiometry 62,19% of cases had sensory neural high tone loss. In speech audiometry and imittance audiometry 18 and 31 cases were abnormal, respectively. 14,55% of cases had abnormality in BAEP. The most of abnormalities were prolonged latency of V, decrease of V/I amplitude ratio and poor reproducibility, respectively. With high rate of stimulation 57,77% of cases were abnormal. Statistical analysis showed significant difference between latency of V and stimulation rate. Result&Conclusion: According to findings of this research it seems that hearing evaluation is very important for follow-up and early rehabilitation of auditory disorder in patients with MS. Also auditory test battery especially BAEP with high stimulation rate are useful in the diagnosis, BAEP, High stimulation rate اختلال شنوايي، اسکلروز متعدد، پتانسيلهاي برانگيخته شنوايي ساقه مغزي، سرعت تحريک بالا Hearing disorder, Multiple sclerosis 64 69 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-179&slc_lang=fa&sid=fa Mohammad Khani gh (MS.c) قاسم محمدخاني 55003194753284600926 Yes Majidi H (B.S.c) هاله مجيدي 55003194753284600927 No Sedaee M. (M.S.c) مهين صدايي 55003194753284600928 No Sarrogh farahani S. (M.S.c) سعيد ساروق فراهاني 55003194753284600929 No Jalaee Sh (M.S.c) شهره جلايي 55003194753284600930 No

fa تاثيرات خطاهاي ناشي از جابجا شدن ماركرهاي آناليز حركتي روي نقاط استخواني در هنگام اندازه‌گيري وضعيت و راستاي سه بعدي استخوان كتف Influence of Marker Movement errors on Measuring 3 Dimentional Scapular Position and orientation عمومى General پژوهشی Original مقدمه: ضعف و خستگي عضلات اسكاپولوتوراسيك مي‌تواند منتهي به غير طبيعي شدن وضعيت كتف و بهم خوردن ريتم اسكاپولوهومرال و اختلال در عملكرد شانه شود. چون استخوان كتف بصورت سه بعدي حركت مي‌كند تكنيكهاي دوبعدي نمي‌تواند بطور كامل نمايانگر حركت آن باشد يكي از روش‌هاي نصب ماركر در ارزيابي سه بعدي حركت، قرار دادن آن روي پوست نقاط استخواني است در حاليكه در هنگام حركت اندام، جابجايي ماركر پوستي از روي نشانة استخواني زيرش مي‌تواند منشاء خطاء در اندازه‌گيري پارامترهاي كينماتيكي باشد. هدف از اين تحقيق بررسي خطاي ناشي از جابجايي ماركرهاي دستگاه آناليز حركتي در اندازه‌گيري متغيرهاي كينماتيكي كتف و همچنين تعيين تكرارپذيري اين روش مي‌باشد. مواد و روش تحقيق: به روش نمونه‌گيري غير احتمالي ساده يك نمونه 10 نفري از افراد سالم با دستگاه kinemetrix طي سه جلسة متوالي مورد تست قرار گرفتند. پس از نصب ماركرها روي زاويه تحتاني،‌ ريشة خار، اكروميون و زوائد خاري مهره‌هاي هفتم گردني و پشتي و زائده اوله كرانون در وضعيتي كه دستها در كنار بدن آويزان است اندام در هر وضعيت تست در زواياي ْ45، ْ90، ْ120 و. دامنه كامل قرار داده شد، از طريق لمس نقاط استخواني پيدا و ماركر مجدداً روي آن چسبانيده و تصاوير سه بعدي ماركرها طي يك ثانيه ثبت ‌شد اين پروسه در جلسة دوم نيز عيناً تكرار ‌شد. در جلسة سوم پس از نصب اولية ماركرها تا انتهاي دامنه هيچگونه جابجايي در محل ماركر صورت نگرفت. يافته‌ها: مقادير ميانگين ضرايب همبستگي متغيرهاي مورد مطالعه در طي جلسات اول و دوم در دامنه 84/0-92/0 و درروش عدم تغيير ماركر در دامنه 77/0-54/0 قرار مي‌گيرد. بحث و نتيجه‌گيري:در اندازه‌گيري وضعيت و راستاي سه بعدي استخوان كتف به علت جابجا شدن ماركرهاي پوستي نصب شده روي نقاط استخواني خطاي قابل ملاحظه‌ايي در اندازة زواياي چرخش بسمت بالا و تيلت خلفي كتف حاصل گرديد . Introduction: Scapulothoracic muscles weakness or fatique can result in abnormal scapular positioning and compromising scapulo-humeral rhythm and shoulder dysfunction .The scapula moves in a -3 Dimentional fashion so the use of 2-Dimentional Techniques cannot fully capture scapular motion . One of approaches to positioining markers of kinematic systems is to mount each marker directly on the skin generally over a bony anatomical landmarks . Howerer skin movement and Motion of underlying bony structures are not Necessaritly identical and substantial errors may be introduced in the description of bone movement when using skin –mounted markers . Objective: evaluation of Influence of marker movement errors on 3-Dimentional scapular position and orientation. Materials & Methods:10 Healthy subjects with a mean age 30.50 participated in the study . They were tested in three sessions A 3-dimentiional electro mechanical digitizer was used to measure scapular position and orientation measures were obtained while arm placed at the side of the body and elevated 45٫90٫120 and full Rang of motion in the scapular plane . At each test positions six bony landmarks were palpated and skin markers were mounted on them . This procedure repeated in the second test session in third session Removal of markers was not performed through obtaining entire Range of motion after mounting the markers . Finding:The intraclass correlation coefficients (ICC) for scapulor variables were higher (0.92-0.84) when markers were replaced and re-mounted on bony landmarks with Increasing the angle of elevation. Results & Conclusions: our findings suggested significant markers movement error on measuring the upward Rotation and posterior tilt angle of scapula . كينماتيك سه بعدي كتف / دستگاه آناليز حركتي Marker error, 3-dimentional scapular kinematics, electromechanical digitizer 70 78 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-180&slc_lang=fa&sid=fa Nodehi Moghadam A. (M.S.c ) افسون نودهي مقدم 55003194753284600931 Yes Ebrahimi E. (.PHD )٫ اسماعيل ابراهيمي 55003194753284600932 No Eyvaz Ziaee (MD )٫ مجيد عيوض ضيايي 55003194753284600933 No Salavati M(PHD ) مهيار صلواتي 55003194753284600934 No Aslanee H(MD). حميدرضا اصلاني 55003194753284600935 No

fa الكتروميوگرافي بدون درد در كودكان عمومى General مروری Review خلاصه: امروزه به مدد تكنيكهاي پيشرفته ژنتيك مولكولي, اولتراسون و MRI بسياري از بيماريهاي اعصاب و عضلات در كودكان به تشخيص مي رسند. اين متدها در مقايسه با الكتروميوگرافي هم حساس تر بوده و هم كمتر دردناك مي‌باشند. معهذا تكنيك EMG هنوز با توجه به سهولت دسترسي و هم به دليل قدرت تمايز بالا در بيماريهاي نخاع, اعصاب محيطي و عضلات در اطفال هنوز جايگاه رفيع خود را داراست. اين روش تشخيصي در كودكان به دليل تحريك اعصاب محيطي با جريانهاي الكتريكي از يك سو و هم به دليل استفاده از الكترود سوزني در مطالعه عضلات به هر حال ايجاد درد مي كند.لهذا تمام متخصصان اين رشته به دنبال روش‌هايي هستند كه با كمتر كردن درد حاصله از EMG كارايي آن را هر چه بيشتر نمايد. در مقاله حاضر سعي شده است تا بعد از توضيح مختصر در مورد مراحل انجام الكتروميوگرافي در كودكان به تكنيكهايي اشاره شود كه با استفاده از آنها در هر مرحله مي توان درد حاصله از انجام EMG را به حداقل رساند. 80 0 http://www.jrehabilitation.com/browse.php?a_code=A-10-1-181&slc_lang=fa&sid=fa محمود محمودي 55003194753284600936 Yes