هدف: اين مطالعه به بررسی تجربيات، انتظارات و نيازهای والدين کودکان ناتوان، در ارتباطشان با ارائهدهندگان خدمات تخصصی و همچنين نقش اين افراد در روند تطابق والدين با ناتوانی فرزندشان میپردازد.
روش بررسی: اين مطالعه به صورت کيفی و به شيوه پديدار شناسانه انجام گرفته است. والدين 9 کودک مبتلا به ناتوانیهای مختلف، به صورت هدفمند انتخاب شده و مورد مصاحبه نيمه ساختار يافته عميق قرار گرفتند. مصاحبهها ضبط شده و سپس بهصورت کتبی پياده شد. دادههای حاصل با استفاده از روش ون مانن تجزيه و تحليل شد.
يافتهها: تجربيات والدين در رابطه با خدمات تخصصی ارائه شده به فرزندان ناتوان آنها در چهار حوزه قابل طرح و دستهبندی است. اين چهار حوزه عبارتند از: خدمات پزشکی، مشاوره، توانبخشی و آموزشی. در حوزه خدمات پزشکی، مهارت برقراری ارتباط، تشخيص بهموقع و بيان واقعيت نمود داشت. خدمات مشاوره مشتمل بر مشاوره حمايتی و آموزشی بود. خدمات توانبخشی، پيشرفت عملکردی کودک، امکان مشاهده و مقايسه ديگر کودکان با شرايط مشابه و نگرش درمانگران را در بر داشت. خدمات آموزشی شامل آموزش کنونی و آينده میگرديد.
نتيجه گيری: نتايج اين مطالعه بر مسائل و چالشهای مختلفی که والدين در زمينه برخورداری از خدمات با آنها مواجه هستند، دلالت دارد. اين نتايج نشان میدهد که با تشخيص و مداخله بهموقع، ارتباط همدلانه و مشاوره سودمند، میتوان به والدين در تطابق و کنار آمدن با معلوليت فرزندشان کمک کرد تا بتوانند با ايجاد يک نگرش مثبت به مراقبت و پرورش کودکشان بپردازند.
![[English Abstract]](templates/tmpl_jrehab/images/en.gif)
