هدف : اين پژوهش بهمنظور مقايسه مشکلات رفتاری و پيشرفت تحصيلی در کودکان با و بدون مشکلات حرکتی انجام گرفت. روش بررسی: در اين تحقيق مقايسهای هفده کودک با مشکلات حرکتی و بيست و پنج کودک بدون مشکلات حرکتی که مهارتهای حرکتی آنان بر اساس مقياس رشد حرکتی لينکلن- اوزرتسکی سنجيده شده بود، بهطور تصادفی انتخاب و وضعيت رفتاری و تحصيلی آنها مورد مقايسه قرار گرفت. از فرم والد چک ليست رفتاری کودک برای ارزيابی مشکلات هيجانی و رفتاری کودکان استفاده شد. دادههای حاصل با استفاده از آزمون تیمستقل تحليل شدند. يافتهها: نتايج نشان داد کودکان دچار مشکلات حرکتی در مقايسه با کودکان بدون مشکلات حرکتی پيشرفت تحصيلی ضعيف تری دارند (001/0> p). همچنين نتايج نشان داد که کودکان دارای مشکلات حرکتی، مشکلات کلی، درونی، بيرونی و اجتماعی، شکايات جسمانی، عدم توجه و گوشهگيری بيشتری نسبت به کودکان بدون مشکلات حرکتی دارند (۰/۰۰۱>p)، ولی بين دو گروه از نظر اضطراب/ افسردگی، مشکلات تفکر و جنسيت و رفتار بزهکارانه و پرخانشگرانه اختلاف معناداری وجود ندارد (۰/۰۵
![[English Abstract]](templates/tmpl_jrehab/images/en.gif)
