هدف: شواهد روزافزونی وجود دارد که در بيماران مبتلا به کمردرد مزمن، ترس از حرکت می تواند به اندازه شدت درد ناتوان کننده باشد. اين مطالعه با هدف بررسی رابطه بين ترس از حرکت و شدت درد با ناتوانی جسمی در بيماران مبتلا به کمردرد مزمن و تأثير عواملی چون سابقه کمردرد، سن و جنسيت بر اين ارتباط صورت گرفت.
روش بررسی: در اين تحقيق تحليلی و مقطعی، ۱۹۴ بيمار با سابقه کمردرد مزمن بيش از ۳ ماه، که در يک دوره چهار ماهه به هفت کلينيک شهر رشت مراجعه کرده بودند، به روش تمام شمار انتخاب و با استفاده از مقياسهای درجهبندی عددی شدت درد، ناتوانی جسمانی رولند و موريس، ترس ازحرکت تمپا و پرسشنامه مشخصات جمعيتشناختی، اطلاعات لازم از آنها اخذ و با محاسبه ضريب همبستگی پيرسون و رگرسيون چند متغيره، تحت تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: ارتباط معناداری بين ناتوانی با ترس از حرکت، شدت درد و سن (۰/۰۰۱>P) و همچنين مدت ابتلا به کمردرد (۰/۰۳۶=P) وجود داشت که البته اين روابط بين زنان و مردان متفاوت نبود. در مدل رگرسيون چند متغيره اجرا شده، ترس از حرکت و شدت درد، پيشبينیکنندههايی قوی برای ناتوانی بوده و تفاوتی بين آنها يافت نشد. سپس مدل پيش بينی با افزودن متغيرهای سن، جنسيت و مدت ابتلا انجام شد که ترس از حرکت و شدت درد در پيش بينی ناتوانی برتر از ساير متغيرها بودند. در ميان ويژگيهای جمعيتشناختی تنها سن دارای ضريب بتای معناداری در پيشبينی ناتوانی جسمی بود (۰/۰۰۲=P).
نتيجه گيری: ترس از حرکت، شدت درد و سن از عوامل مهم و مؤثر بر ميزان ناتوانی ادراک شده در افراد مبتلا به کمردرد مزمن هستند. بنابراين جهت به حداقل رساندن ناتوانی، علاوه بر کاهش شدت درد، می توان به بيماران دچار ترس از حرکت، روش های درمانی را که بر کاهش اين ترس تمرکز دارند پيشنهاد کرد.
افشارنژاد طاهر، رضايی سجاد، يوسف زاده شاهرخ، ارتباط ترس از حرکت و شدت درد با ناتوانی جسمی در بيماران مبتلا به کمردرد مزمن فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی، 1389; 11 (2) :21-28
![[English Abstract]](templates/tmpl_jrehab/images/en.gif)
