هدف: فشارهای اجتماعی نشأت گرفته از افزايش علاقمندی به لاغری و نظرات گسترده در مورد ساختار بدن باعث شده است که نارضايتی از بدن در ميان زنان که می تواند منشاء کاهش عزت نفس، افسردگی و ساير اختلالات باشد، بسيار شايع شود. هدف از انجام اين مطالعه، بررسی تأثير ورزش هوازی کوتاه مدت بر جنبه های مختلف نگرش تصوير بدنی در زنان بزرگسال می باشد.
روش بررسی: در اين پژوهش مداخله ای و شبه تجربی، از طريق نمونه گيری در دسترس، 82 نفر از زنان بزرگسال (18 تا ۴۵ سال)، از ميان 150 نفر از مراجعان به باشگاه های گل و انقلاب شهر تهران با توجه به همسان سازی و در نظر داشتن معيارهای ورود و خروج (عدم شرکت در انواع ورزش در3 ماه گذشته، عدم ابتلا به اختلالات جسمی و وجود نگرش منفی در مورد تصوير بدنی) انتخاب شده و به صورت تصادفی تعادلی به دو گروه مداخله و کنترل تخصيص يافتند. جمع آوری داده ها با استفاده از پرسشنامه جمعيتشناختی و پرسشنامه چند بعدی نگرش فرد در مورد بدن خود (MBSRQ) انجام شد. گروه مداخله به مدت 4 هفته و هفته ای 3 روز به مدت 1 ساعت در ورزش هوازی شرکت کردند. داده های حاصل با آزمون های تی مستقل و زوجی و مجذور خی مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: مقايسه دو گروه بعد از مداخله، حاکی از وجود اختلاف معنادار بين آنها در خرده مقياس های ارزيابی از ظاهر (001/0P<)، آگاهی از ظاهر (001/0P<)، آگاهی از احساس سلامت جسمانی (003/0 P=) و آگاهی از احساس بيماری (002/0P=) بود، ولی در مورد خرده مقياس های ارزيابی از تناسب جسمانی (141/0P=)، آگاهی از تناسب جسمانی (888/0P=)، ارزيابی از احساس سلامت جسمانی (072/0P=)، رضايت از بخشهای مختلف بدن (082/0P=)، مشغوليت فکری با اضافه وزن (167/0P=) و ارزيابی وزن (156/0P=) بين دو گروه اختلاف معناداری وجود نداشت.
نتيجه گيری: دوره های کوتاه مدت ورزش هوازی در بهبود برخی ابعاد نگرش تصوير بدنی در زنان بزرگسال مؤثر بوده و می تواند به عنوان يک ابزار درمانی در کاردرمانی مورد استفاده قرار گيرد.
زرشناس ساره، کربلايی نوری اشرف، حسينی سيدعلی، رهگذر مهدی، سيدنور رضا، مشتاق نهاله، تأثير ورزش هوازی بر نگرش زنان در مورد تصوير بدنی فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی، 1389; 11 (2) :15-20
![[English Abstract]](templates/tmpl_jrehab/images/en.gif)
