نشانگان لهجه خارجی (FAS) اختلال گفتاری کميابی است که در اثر ضايعات وارده بر نيمکره چپ مغز ايجاد میگردد. در اين نشانگان عموماً ترکيب انحرافات زنجيری و زبرزنجيری در توليد سبب ايجاد لهجه خارجی می گردد. جدا از مشکلات تلفظی زنجيری، خطاهای زبرزنجيری غالباً مختصه اصلی نشانگان لهجه خارجی در نظر گرفته میشوند. در اين مقاله گزارشی از يک زن فارسی زبان 53 ساله ارائه میشود که پس از سکته مغزی و وقوع انفارکتوسهای کانونی در مرکز نيمه بيضی نيمکره چپ، با لهجه خارجی صحبت میکند. بر اساس اطلاعات محققان و پيگيریهای صورت گرفته، احتمالاً اين بيمار اولين مورد نشانگان لهجه خارجی گزارش شده در ايران میباشد. ويژگیهای زبرزنجيری گفتار اين بيمار در مقايسه با مختصههای گفتاری سخنگويان طبيعی زبان فارسی و با استفاده از نرمافزارPraat نسخه ۴-۱-۹ مورد بررسی قرارگرفته است. نتايج بهدست آمده در راستای يافتههای تحقيقات پيشين و نشانگر آن هستند که انحرافات عمده در ويژگیهای زبرزنجيری گفتار اين بيمار در ارتباط با تکيه، سرعت گفتار و درنگ رخ میدهند.
![[English Abstract]](templates/tmpl_jrehab/images/en.gif)
