هدف اين مقاله مروری، ارائه شواهد علمی در خصوص آنکه چگونه تمرينات مقاومتی و هوازی کليد اصلی سلامتی، آمادگی جسمانی و طول عمر است و دلايلی که چرا هر دو نوع تمرين موجود در برنامه فعاليت جسمانی جهت افزايش ظرفيت تمرينی بيماران قلبی- عروقی مناسب است، میباشد.
هم اکنون بيماریهای قلبي– عروقی از دلايل اصلی مرگ و مير و بيماريزايی در سراسر دنيا هستند. هر چند که عوامل ژنتيکی و سن از عوامل تعيينکننده مهم و خطر ساز اين بيماريها هستند، ليکن ساير عوامل شامل فشار خون، افزايش کلسترول خون ، مقاومت در برابر انسولين ، ديابت و مشکلات موجود در شيوه زندگی نظير سيگار کشيدن و رژيم غذايی نيز جزء عوامل خطر ساز مرتبط با بيماری محسوب میشوند. پژوهشها نشان میدهند که نوتوانی قلب در کاهش خطر مرگ پس از سکته قلبی مهم بوده و تجويز انواع تمرينات موجب بهبود حداکثر اکسيژن مصرفی میگردد و احتمالاً کيفيت زندگی بيماران قلبی- عروقی را بهبود میبخشد.
يافتهها بيانگر آن است که بيماران عروق کرونر دچار کاهش حداکثر توان هوازی، قدرت عضلانی، کيفيت زندگی و فعاليت بدنی هستند که منجر به افزايش خطر شيوع عوامل خطر ساز اين بيماری میشود که با افزايش سن افزايش میيابند. تمرينات بدنی موجب افزايش حداکثر اکسيژن مصرفی و قدرت عضلانی شده و ممکن است موجب بهبود کيفيت زندگی شوند. امروزه تمرينات بدنی جزء مهم درمان بيماری عروق کرونری محسوب میشود که موجب افزايش ظرفيت عملکردی ، کيفيت زندگی و پيش آگهی بيماری میگردد و بهطور روز افزون در برنامههای درمانی اين بيماران مورد استفاده قرار میگيرد.
![[English Abstract]](templates/tmpl_jrehab/images/en.gif)
