هدف: اختلال نقص توجه - بيش فعالی از زمره بحث انگيز ترين اختلالات روانی دوره کودکی است. انجمن روانپزشکی آمريکا نيز ميزان شيوع ADHD را بين 3 تا 5 درصد در سنين مدرسه تخمين زده است. از طرف ديگر، نوشتن نيز يکی از نيازهای خاص در زندگی محسوب می‌شود و اختلالات و مشکلات نوشتاری هم می‌تواند مسائل متعددی در ايجاد ارتباط اجتماعی و يادگيری به وجود آورد. در اين پژوهش با استفاده از يکی از کارآمدترين آزمونهای رشد گرفتن دقيق به بررسی مهارت‌های پيش نوشتاری در کودکان دچار اختلال نقص توجه همراه با بيش فعالی می پردازيم. هدف از اين مطالعه مقايسه مهارت‌های پيش نوشتاری کودکان دچار نقص توجه همراه با بيش فعالی با کودکان عادی پسر 6 – 4 ساله می‌باشد.

روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع مقطعی و مورد شاهدی بوده و بر روی 21 پسر 6-4 ساله بدون سابقه صدمه مغزی، صدمات ارتوپديک در دست، علائم آشکار نابسامانيهای عاطفی و بدون استفاده از فعاليتهای کار درمانی انجام شد. 21 نفر از همسالان عادی نيز به عنوان گروه شاهد انتخاب شدند. مهارت‌های پيش نوشتاری با استفاده از آزمون EDPA و در دو بخش الگوهای گرفتن مداد و مهارت‌های ترسيمی مورد بررسی قرار گرفت. امتياز افراد برای هر يک از سئوالهای آزمون از 1 تا 4 می‌باشد.

يافته‌ها: نتايج به دست آمده با استفاده از آزمون T مستقل نشان داد که الگوهای گرفتن و مهارتهای ترسيمی در کودکان عادی و ADHD با يکديگر متفاوت است. طبق اين آزمون ميانگين نمرات کودکان ADHD در الگوهای گرفتن در مقايسه با کودکان عادی پايين می‌باشد. همچنين آزمون T مستقل در مورد مهارت‌های ترسيمی بين دو گروه عادی و ADHD نتيجه مشابهی ارائه می‌دهد.

نتيجه‌گيری: به طور کلی نتايج به دست آمده از اين پژوهش بيانگر اين مسئله است که کودکان ADHD در مقايسه با کودکان عادی مهارت‌های پيش نوشتاری ضعيف‌تری دارند.