هدف: محيطهای بسته خوابگاهها ومراکز جمعی، محيطهای مناسبی برای بروز رفتارهای انحرافی است. دراين تحقيق نگرش دانشجويان درمورد رفتارهای انحرافی درخوابگاههای دانشجويی مورد بررسی قرار گرفته است.

روش بررسی: ازجمع تعداد 2014 نفر دانشجويان پسرودختر مقيم در10خوابگاه ، تعداد 325 نفر بصورت نمونه گيری تصادفی (138 نفر پسر و 187 نفر دختر) انتخاب و ابتدا با دانشجويان خوابگاهها در محل هرخوابگاه، مصاحبه متمرکز گروهی (F.G.D) با شرکت تعداد حداکثر 15 نفر دانشجو درهرجلسه و بوسيله محققين همکار، انجام و سپس با تهيه پرسشنامه مستند به داوری اهل نظر ونتايج حاصل از مصاحبه‌ها، اطلاعات ازدانشجويان ازطريق تکميل پرسشنامه اخذ گرديد. اين پژوهش توصيفی است و بدليل توصيفی بودن فاقد فرضيه است و يافته های پژوهش پاسخ به هفت سئوال مطرح شده برای محقق است.

يافته‌ها: يافته‌های پژوهش، حاکی براين است که عواملی ازقبيل نحوه توزيع در اتاقها، کاهش شرم حضورناشی ازکمبود فضای تعويض لباس وسوسه های جنسی دررفتار انحرافی درخوابگاه موثر بوده وعامل غيرمذهبی بودن و آشفتگی خانواده را، زمينه ساز رفتار انحرافی درخوابگاه ها دانسته و ازنظرجنسيت، دانشجويان پسر، بيش از دانشجويان دختر،خود ارضايی ودرمقابل دختران، بيش از پسران، نيازهای جنسی خود را سرکوب نموده‌اند.

نتيجه‌گيری: ‌بين شرايط خوابگاهی و شرايط خانوادگی و شرايط جامعه و رفتار انحرافی درخوابگاههای دانشجويی رابطه وجوددارد.