هدف: عليرغم مزايای تمرينات تعادلی و نقش مهمی که می‌توانند در جلوگيری از ضايعات ليگامانی اندام تحتانی ايفا کنند،از لحاظ تحقيقی به اين تمرينات توجه کافی نشده است. لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثير تمرينات تعادلی بر تقويت ليگامانهای اندام تحتانی و آزمونهای تعادلی و محدوده ثباتی پويا در افراد سالم انجام شده است. در مطالعه حاضر که به روش شبه تجربی از نوع مورد - شاهد بود گروه مورد که شامل دو گروه 17 نفری بود تمرينات تعادلی را به مدت 6 هفته انجام داد. (يک گروه روی اندام غالب و گروه ديگر روی اندام غير غالب) گروه شاهد 17 نفری هم هيچ تمرينی انجام نداد. نمونه‌ها بصورت اتفاقی از جامعه در دسترس انتخاب شدند. قبل و بعد از انجام تمرينات دو گروه با استفاده از سيستم تعادلی بايودکس مورد ارزيابی و ارزيابی مجدد قرار گرفتند.

يافته‌ها: مقايسه شاخصهای تعادلی در دو گروه نشاندهنده اختلاف معنی‌دار آماری در بعضی از آنها بود. که مهمترين آنها در شاخص‌ کلی ثباتی اندامهای غالب و غير غالب، شاخص قدامی – خلقی اندام غير غالب، شاخص داخلی – خارجی اندام غالب و زمان کلی آزمون محدوده ثباتی بايودکس اندام غالب بعد از انجام تمرينات تخته تعادل است (05/0 P <).

نتيجه‌گيری: با توجه به يافته‌های موجود می‌توان از تمرينات تعادلی به عنوان ابزاری مناسب برای جلوگيری از مشکلات ليگامانی استفاده کرد.