هدف: با کمک وسيله اندازه‌گيری قدرت عضله می‌توان نيروی يک گروه عضلانی را اندازه‌گيری کرد. از طرف ديگر برای تعيين اثرات برنامه‌های درمانی و يا آموزشی به روشهايی با قابليت تکرارپذيری صحيح و قابل استناد نياز می‌باشد. هدف ازاين مطالعه تعيين ميزان تکرارپذيری مقادير اندازه‌گيری شده قدرت ايزومتريک عضلات گردن بوسيله دستگاه ايزومتر2 بود.

روش بررسی: در يک مطالعه تحليلی 37 فرد سالم غير ورزشکار (18 مرد و 19 زن بين سنين 25-18سال) با انتخاب تصادفی در اين مطالعه شرکت کردند. از يک Load Cell جديد که بر روی دستگاه قديم نصب شده بود استفاده شد. قدرت ايزومتريکی عضلات فلکسور و اکستنسور گردن در زمانها و روزهای متفاوت و بکمک دو تست کننده با استفاده از وسيله جديد (دستگاه ايزومتر2) اندازه‌گيری شد. 

يافته‌ها: نتايج تکرارپذيری در تستهای i‏nter-rater ،test-retest inter-trial , (N1/5 sw <2/2، 98/0ICC < 86/0) نشان داد که تکرارپذيری اندازه‌گيری قدرت عضلات گردن در تست های آماری مختلف با هم مطابق بوده و از درجه بالايی از اعتبار برخوردار بودند. اختلاف معنی دارآماری در ميزان قدرت عضلات گردن که در زمانها و روزهای متفاوت اندازه‌گيری شده بودند وجود نداشت. قدرت انقباض ماکزيمم ارادی داوطلبين بطور مشخصی در مردان بيشتر از زنان بود (001/0P <.) قدرت عضلات فلکسور و اکستنسور گردن در زنان به ترتيب 1/46% و 8/30% نسبت به مردان بود.

نتيجه‌گيری: در اين مطالعه ما از دستگاه جديدتری (ايزومتر 2) نسبت به دستگاه قديمی (ايزومتر) استفاده کرديم.. انداره گيريهای قدرت ايزومتريک عضلات گردن که بوسيله دستگاه ايزومتر2 بدست آمد بصورت يک روش مفيد برای اندازه‌گيری قدرت عضلات فلکسور و اکستنسورگردن ظاهر گرديد.