مقدمه: ترميم تاندو ن های فلکسور در زون 2 دست، علی رغم پيشرفت های علمی در مورد آناتومی بيومکانيک ، تغذيه ،التيام تاندون ها و تکنيک های جراحی با مشکلاتی نظير چسبندگی ، کاهش لغزش تاندونی و نهايتا؛ محدوديت حرکتی انگشتان رو به روست(1و 2)چسبندگی های محدود کننده که ازلغزش تاندون جلوگيری می کنند علت رايج شکست اين التيام هاست(3و1) . نزديک دو دهه است که روش توانبخشی حرکت اکتيو زودهنگام همراه با تکنيک جراحی مناسب توانسته است که تا حدی نتايج رضايت بخشی در ترميم تاندونی اين منطقه حاصل کند. هدف از مطالعه حاضر مقايسه دو روش EAM و CPM بعد از ترميم های تاندونی در زون 2 می‌باشد.

 مواد وروش انجام تحقيق: مطالعه مداخله‌ای حاضر بر روی 50 انگشت که توسط يک جراح و به روش (4 strand) locked cruciate تحت ترميم تاندون های فلکسوری در زون 2 قرار گرفته بودند و به مرکز تخصصی توانبخشی دست ايران (صبا) ارجاع شده بودند، انجام شد . نمونه گيری به صورت نمونه گيری قابل دسترس و تخصيص به دو گروه به صورت تصادفی انجام شد. دو گروه از نظر نداشتن ضايعات همراه و زمان ترميم همسان بودند. دو روش توانبخشی ‹حرکت اکتيو زود هنگام› (EAM) و ‹ حرکت پاسيو کنترل شده › (CPM) طبق پروتکل ذکر شده در متن انجام شد.

يافته‌ها: بر اساس معيار strickland در گروه اکتيو نتايج به صورت 44% عالی، 36% خوب، 20% متوسط و هيچ مورد ضعيف حاصل گرديد. در صورتيکه گروه پاسيو ، 8% نتايج عالی 32% خوب، 44% متوسط و 5/16% ضعيف بودند براساس معيار buck-Gramcko، در گروه اکتيو نتايج 12% عالی، 40% خوب، 32% متوسط و 16% ضعيف حاصل گرديد. در صورتی که در گروه پاسيو 4% عالی، 12% خوب، 24% متوسط و 60% ضعيف بودند. ميانگين TAM در گروه اکتيو 2/150 و در گروه پاسيو 4/116 بود که نشانگر بالاتر بودن ميزان لغزش تاندون ها در گروه اکتيو بوده است.

بحث و نتيجه گيری: حرکت اکتيو زودهنگام با جلوگيری ازايجاد چسبندگی های محدود کننده ايجاد التيام تاندونی عمدتاً به روش (اينترنسيک)، تغذيه بهتر و ترميم قويتر روش مناسبی جهت توانبخشی بعد از ترميم های تاندونی زون 2 می‌باشد مشروط بر آنکه تکنيک جراحی مناسبی جهت تقويت ترميم تاندون ها به کار برده شود.