هدف: انحنای کمر يکی از مهمترين مشخصات پ ا سچر و حرکت بدن می‌باشد و در فهم بهتر مشکلات کمر درد و چگونگی ايجاد آن با اهميت است. هدف از اين مطالعه بررسی تأثير بار خارجی و وضعيت تنه برميزان انحنای کمر در زنان مبتلا به کمردرد مزمن در حالت استاتيک است.

  روش بررسی: اين تحقيق يک مطالعه مداخله‌ای شبه تجربی از نوع مورد - شاهدی است که بر روی 10 زن مبتلا به کمردرد مکانيکی مزمن و10 زن سالم به عنوان گروه کنترل و با استفاده از نمونه‌گيری ساده و غير تصادفی انجام شد. با استفاده از دو حسگر شيب سنج الکتروليتی، ميزان انحنای کمر افراد در شش فعاليت استاتيکی با سه سطح بار خارجی (صفر، شش و دوازده کيلوگرم) و دو وضعيت تنه (نوترال و خميده 30 درجه) مورد بررسی قرار گرفت.

  اطلاعات بدست آمده با استفاده از آزمونهای آماری کولموگراف – اسميرنوف، تی مستقل و اندازه‌گيرهای مکرر (آنووا) مورد ارزيابی قرارگرفتند. 

  يافته‌ها: نتايج نشان داد که ميزان لوردوز کمر در افراد مبتلا به کمردرد در دو وضعيتی که فرد بار 6 و12 کيلوگرمی را با تنه نوترال حفظ کرده بود، بيشتر از افراد سالم است(05/0 p < ).

  نتيجه‌گيری: افزايش لوردوز کمر در افراد مبتلا به کمردرد در حالت ايستاده و حين حفظ بار که در اثر عوامل مختلفی رخ می‌دهد، مخالف حالتی است که در افراد سالم وجود دارد و اين افزايش انحنا که بصورت تطابق جبرانی به دلايلی از جمله کاستن درد و ترس از درد می‌باشد، همانند چرخه‌ای معيوب خود باعث افزايش کمردرد به دليل نيروهای نامتناسب وارده به کمر در درازمدت می‌شود.