هدف: اين پژوهش با هدف بررسی آسيب شناسی روانی و مشکلات شخصی و ارتباطی مردانی که مرتکب خشونت خانوادگی می‌شوند انجام يافت.

روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع مطالعات مقطعی است که در آن 230 مرد متأهل که با استفاده از روش نمونه گيری خوشه‌ای چند مرحله‌ای از مراکز مختلف مانند سينماها، گردشگاه‌ها، دادگاه‌های خانواده، پارک ها، فرهنگ سراها (اين مراکز به گونه تصادفی از نواحی 2، 5، 12 و 18 شهر تهران در طرح پژوهش قرار گرفته بودند) انتخاب شده بودند، پس از آگاهی از اهداف پژوهش و اعلام رضايت در پژوهش شرکت کردند. داده‌های پژوهش از طريق مقيـاس تاکتيک های تعارضی برای شناسايی گروه مرتکبين و غير مرتکبين خشونت خانوادگی جمع آوری شد. سپس با استفاده از پرسشنامه نيمرخ شخصی و ارتباطی، و فهرست تجديد نظر شده علائم، آسيب شناسی روانی و مشکلات شخصی و ارتباطی همراه خشونت مورد بررسی قرار گرفت.

يافته‌ها: نتايج پژوهش تفاوتهای معناداری را برای گروه‌های مرتکب و غيرمرتکب خشونت در همه مقياس‌های پرسشنامه نيمرخ شخصی و ارتباطی غير از خرده مقياس حسادت نشان داد (05/0 ≥P) و بر همين اساس هر دو گروه در همه مقياس‌های فهرست تجديد نظر شده 90 آيتمی علائم، تفاوت معنادار آماری نشان دادند (05/0 ≥ P).

نتيجه‌گيری: مردانی که مرتکب خشونت خانوادگی و همسرآزاری می‌شوند از آسيب شناسی روانی و مشکلات شخصی و ارتباطی بسيار بيشتری در مقايسه با مردانی که مرتکب خشونت نمی‌شوند رنج می‌برند.