مقدمه: وقتی يک اندام به هر دليل بی حرکت می‌شود ضعف و کاهندگی (آتروفی) عضلانی در اثر بی حرکتی و به خاطر عدم استفاده از عضلات, مشکلات متداولی است که درمانگرها با آن مواجه هستند و روشهای مختلفی برای پيشگيری و برطرف نمودن آن پيشنهاد شده است . از جمله جالب ترين آنها بهره گيری از پديده انتقال متقابل است, که به معنی تمرين دادن يک اندام و اثر گذاری بر اندام مثقابل می‌باشد. هدف ما در اين مطالعه بررسی پديده انتقال متقابل قدرت و تحمل ناشی از تمرينات عضله چهارسر يک اندام به اندام مقابل بوده است.

مواد و روش تحقيق: 46 نفر دانشجوی مذکر داوطلب در دو گروه آزمايش و کنترل در اين مطالعه شرکت داشتند . نيمی از آنها (23نفر) که گروه آزمايش بودند بعد از ارزيابی اوليه تمرينات تجويز شده را با پای راست انجام دادند. پس از سه هفته تمرين مورد ارزيابی مجدد و نهايی قرار گرفتند. 23 نفر ديگر که در گروه کنترل قرار داشتند پس از ارزيابی به مدت سه هفته يه زندگی عادی خود ادامه داده و سپس مورد ارزيابی پايانی قرار گرفتند.

يافته‌ها: نتايج به دست آمده پس از انجام آزمون بر روی اطلاعات و داده‌ها به دست آمده حاکی از آن است که در گروه آزمايش متغيرهای قدرت و تحمل در هر دو پای تمرين ديده و تمرين نديده دستخوش افزايش شده اند و ميانگين تغييرات در هر دو پا يکسان است. در حالی که در گروه کنترل تغييرات معنی داری برای متغيرهای فوق ايجاد نشد.

بحث و نتيجه‌گيری:با اين نتايج وجود پديده انتقال متقابل تاييد می‌شود و نظريه به اينکه تغييرات در هر دو پای تمرين ديده و تمرين نديده يکسان بوده , می توان نتيجه گرفت در اوايل تمرين بروز تغييرات بيشتر به مکانيسم‌های عصبی مربوط است و سيستم اعصاب مرکزی به طور طبيعی برای حفظ تقارن اين تغييرات را دو طرفه ايجاد می نمايد.