مقدمه: فلکشن کانترکچر مفصل PIP مشکل عمده پس از شکستگی‌های داخلی مفصلی، خارج مفصلی فالانکس، صدمات تاندونی و … است. گچ‌گيری سيلندری از سال 1950 به وسيله دکتر باول براند در هند به عنوان روشی جهت رفع دفرميتی‌ها مطرح شد. به نظر وی اين روش ايجاد استرچ بيشرونده نيست بلکه رشد دادن است.سلولهای بافت کانترکته شده وقتی در حداکثر ext قرار ميگيرند تحريک به رشد شده و به طور داخلی مجددا جهت گيری و تغييرمی کنند. مواد و روش تحقيق: در اين تحقيق 28 انگشت که دچار فلکشن کانترکچر بوده و به مرکز دست ايران مراجعه کرده بودند تحت درمان به

روش Casting قرار گرفتند در روز مراجعه ميزان T.A.M 3.فلکشن کانترکچر و فلکشن gap بيماران ارزيابی شد. طی يک ماه هر يک روز در ميان يکبار گچ باز ميشد و حمام پارافين، ماساژ موبيليزيشن و تمرينات اکتيو و پاسيو برای مفصل انجام ميگرفت. سبس مجددا انگشت در وضعيت بيشتری از اکستنشن قرار می گرفت.در انتهای دوره درمان يک ماهه ارزيابی مجدد(مشابه موارد ارزيابی اوليه) انجام شد.

بحث و نتيجه‌گيری: نتايج نشان داد که ميانگين T.A.M بيماران افزايش يافته (از 51/88 به 18/130) ميانگين فلکشن کانترکچر (از 59/37 به 14/8)و فلکشن gap بيماران کاهش داشته (از 37/4 به 37/2) که نشان‌گر موثر بودن استفاده از اين روش جهت درمان فلکشن کانترکچر است.