مقدمه: اين بررسی به منظور تأثير فيلم توأم با طنز در کاهش افسردگی بيماران اسکيزوفرنيک بستری در بخشهای توانبخشی درازمدت انجام گرفته است. مواد و

روش تحقيق: 50 نفر از بيماران اسکيزوفرنيک بلوک های 5 و 6 بيمارستان روانپزشکی رازی به روش نمونه گيری آسان انتخاب و به دو گروه 25 نفری مرکب از گروه تجربی و گروه گواه تقسيم شدند. در ابتدا ميزان افسردگی انها از طريق آزمون افسردگی بک اندازه گيری شد. سپس يک روز در ميان، روزی 30 دقيقه به مدت دو هفته برای گروه تجربی بخشهايی از فيلم های کمدی صامت چارلی چاپلين و روآن اتکينسون (مستربين) به نمايش گذاشته شد. برای گروه گواه نيز به همان نسبت بخشهايی از يک فيلم مستند در مورد پيدايش کره زمين پخش شد. در پايان هفته دوم، ميزان افسردگی هر دو گروه به وسيله آزمون بک مجدداً اندازه گيری شد.

يافته‌ها: جهت بررسی معنی دار بودن تفاوت ميان افسردگی گروه تجربی پيش از مداخله و پس از آن و نيز بررسی گروه گواه، به همين ترتيب از آزمون رتبه علامت دار ويل کاکسون برای نمونه های زوجی استفاده شد. برای توصيف داده ها، جدول فراوانی و ترسيم نمودارها نيز نرم افزار SPSS و Excel مورد استفاده قرار گرفت. طبق اين بررسی ميان نمره های افسردگی گروه تجربی پيش از مداخله و پس از آن تا ميزان 95 % اطمينان، تفاوت معنی دار وجود دارد. ولی ميان نمره های افسردگی گروه گواه تفاوت معنی داری مشاهده نشد.

بحث و نتيجه‌گيری: فيلم های کمدی سبب کاهش معنی دار از نظر آماری در افسردگی بيماران اسکيزوفرنيک با اقامت طولانی در بيمارستان روانی می‌شوند.