هدف: اختلالات رفتاری طيف وسيعی از مشکلات دوران کودکی را تشکيل می‌دهد که شيوع آن در مناطق مختلف ايران و جهان دارای نوسانات بسياری است. پژوهش حاضر به بررسی ميزان شيوع اختلالات رفتاری در دانش‌آموزان دوره ابتدايی استان ايلام می پردازد.

روش بررسی: اين پژوهش يک مطالعه توصيفی و مقطعی است که جامعه آماری آن را کليه دانش‌آموزان مدارس ابتدايی استان ايلام در سال تحصيلی 84-1383 تشکيل می دادند. حجم نمونه پژوهش حاضر 1546 دانش‌آموز بود که با استفاده از فرمول حجم نمونه و براساس شيوه نمونه‌گيری طبقه‌ای برحسب جنسيت، منطقه و محل زندگی و پايه تحصيلی و به روش نمونه‌گيری خوشه‌ای چند مرحله‌ای جهت تکميل پرسشنامه انتخاب شدند. از پرسشنامه راتر فرم معلم به عنوان ابزار غربالگری و فرم مصاحبه تشخيصی روانپزشکی برای دانش‌آموزانی که در آزمون راتر نمره بالاتر از نقطه برش داشتند، جهت تأييد تشخيص استفاده گرديد. برای تحليل داده‌ها آزمون خی دو مورد استفاده قرار گرفت

يافته‌ها: نتايج نشان داد که ميزان شيوع اختلالات رفتاری در دانش‌آموزان دوره ابتدايی استان ايلام 2/10 درصد می‌باشد. ميزان شيوع در پسران بيشتر از دختران، در مناطق شهری بيشتر از مناطق روستايی و در پايه تحصيلی سوم بيشتر از ساير پايه‌های تحصيلی است. همچنين نتايج ميزان شيوع برحسب زيرگروه‌های طبقات تشخيصی اختلالات رفتاری آزمون راتر نشان داد که اختلال ناسازگاری اجتماعی بيشترين و اختلال رفتارهای ضداجتماعی کمترين ميزان شيوع را داشتند و در بين عوامل جمعيت‌شناختی، تحصيلات والدين، طلاق والدين و سابقه بيماری روانی در خانواده با بروز اختلالات رفتاری در کودکان رابطه معناداری داشتند (05/0 P<).

نتيجه‌گيری: ميزان شيوع اختلالات رفتاری در استان ايلام در مقايسه با ساير پژوهشهای انجام گرفته در داخل و خارج از کشور در دامنه متوسط قرار دارد.