هدف: اين مطالعه، با هدف مقايسه انگ بيماری روانی و عوامل مرتبط با آن، در خانواده‌های بيماران مبتلا به اسکيزوفرنيا و اختلال افسردگی عمده بدون خصايص روانپريشی، مطابق معيارهای DSM – IV – TR انجام شد.

روش بررسی: مطالعه مقطعی- مقايسه‌ای حاضر با استفاده از روش نمونه گيری موارد در دسترس درمانگاه و بيمارستان روانپزشکی رازی و با انتخاب 40 نمونه از هر گروه اجرا گرديد. ابزار اصلی جمع آوری داده‌ها، پرسشنامه 34 سئوالی خوداجرا بود، که در مطالعات پيشين دارای اعتبار شناخته شده و جهت بررسی انگ زدن طراحی شده است.

يافته‌ها: نتايج مطالعه نشان داد که 45 درصد از افراد گروه اسکيزوفرنيا و 5/32 درصد از افراد گروه افسردگی عمده بدون خصايص روانپريشی، مورد تبعيض و تمسخر قرار گرفته‌اند. در گروه اسکيزوفرنيا بين مدت بيماری فرد، دفعات بستری شدن او و مورد تبعيض و تمسخر قرار گرفتن، رابطه آماری معنادار وجود داشت(05/0 P<). همچنين در گروه اسکيزوفرنيا بين تشخيص بيماری و مخفی نگه داشتن بيماری فرد توسط خانواده ارتباط آماری معنادار بود (05/0 P<).

نتيجه‌گيری: نيمی از خانواده‌های بيماران روانی مورد تمسخر قرار می‌گيرند، و به علت انگ بيماری روانی احساس ناراحتی و شرم می‌کنند. ميزان انگ با نوع بيماری ارتباط دارد. استفاده از آموزش روانی خانواده‌ها و نيز آموزش در سطح جامعه در بالا بردن سطح آگاهی و کاهش انگ بيماری روانی می‌توانند مؤثر باشد.