هدف: اختلال در ساختمان و عملکرد ديسک(ديسکوپاتی) يکی‌آزشايعترين علل کمردرد می باشد . اين بررسی با هدف تعيين نقش نوع شغل در ايجاد ديسکوپاتی‌در بيماران بستری‌شده در بيمارستان امام سجاد (ع) نيروی‌آنتظامی‌ انجام شده است. 

روش بررسی: اين مطالعه بر روی پرونده پزشکی 240 نفر بيمار مبتلا به ديسکوپاتی‌ستون فقرات که از سالهای 1375 لغايت 1382 در بيمارستان امام سجاد (ع) ناجا بستری‌شده بودند انجام گرديد و اطلاعات در قالب يک مطالعه گذشته نگر توصيفی مورد بررسی قرار گرفت.

يافته‌ها: ديسکوپاتی‌ستون فقرات گردنی , پشتی , کمری , و بيشتر از يک ناحيه, در رسته‌های خدماتی‌آنتظامی (9/52%) بهداری (8/8%) و اداری (3/38%) تفاوت فاحشی‌داشت. بنابراين بررسی‌آرتباط محل ضايعه با رسته خدمتی(028/0=p-value) معنی‌دار بود. ضايعه در سطح پشتی – کمری (T12-L1) Thoracolumbaنيز بارسته خدمتی (013/0=p-value) رابطه معنی‌داری‌داشت. بدين ترتيب که در رسته خدمتی‌ انتظامی 50% بيماران، در رسته خدمتی بهداری 5/37% و در رسته خدمتی‌ اداری 5/12% به ديسکوپاتی پشتی – کمری مبتلا بودند.

نتيجه‌گيری: با توجه به شيوع بالای‌ديسکوپاتی ‌در پرسنل نيروی‌آنتظامی و معنی‌دار شدن ارتباط رسته خدمتی با محل ضايعه ديسکوپاتی و در جهت کاهش‌هزينه‌های‌درمانی و به حداقل رساندن طول مدت مرخصی، لازم است تمهيداتی ‌انديشيده شود. از آنجايی‌که تحقيقات مختلف تاثير آموزش را بر کاهش مشکلات ستون فقرات ثابت کرده‌اند، می‌توان روشهای‌تصحيح وضعيت در موقعيتهای مختلف شغلی، آموزشهای ضمن خدمت و رعايت اصول ارگونومی (Ergonomic) را پيشنهاد نمود.