هدف: تحريک دگرسويی صوتی سيستم وابران، موجب مهار عملکرد سلول های مويی خارجی و کاهش دامنه گسيل های صوتی گوش می‌شود. در بررسی حاضر مقدار ميانگين کاهش دامنه گسيل های صوتی برانگيخته با تن برست TBEOAEs)) با فرکانس مرکزی 2000،1000 و 4000 هرتزبا ارائه دگرسويی صوت خالص و نويز باريک باند با فرکانس مرکزی 1،2، 4 کيلوهرتز در گوش راست افراد 19 تا 27 ساله تعيين شده است.

روش بررسی: اين مطالعه بر روی 37 نفر(15مرد و 22 زن) با شنوايی طبيعی انجام شد. پس از تطابق سايکوآکوستيکی، بلندی نويز باريک باند با صوت خالص درdBHL 70 در گوش چپ، پاسخ TBEOAEs با فرکانس مرکزی 1، 2 و 4 کيلوهرتز در گوش راست بدست آمد. سپس با ارائه دگرسويی صوت خالص70 دسی بل و نويز باريک باند با بلندی معادل، دامنه TBEOAEs اندازه گيری‌شد.

يافته‌ها: ميانگين دامنه های TBEOAE با فرکانس مرکزی 2،1 و 4 کيلوهرتز با ارائه دگرسويی صوت خالص و نويز باريک باند کاهش نشان داد که کاهش نويز باريک باند در تمامی فرکانس ها بيشتر بود. همچنين ميانگين دامنه ها در فرکانس های بالاتر کاهش کمتری نشان داد.

نتيجه‌گيری: تحريک دگرسويی موجب کاهش دامنه TBEOAEs می‌شود و محرک دارای پهنای باند بيشتر، در ايجاد پديده مهار دگرسويی کارآمد تراست. بنظر می رسد علاوه بر هماهنگی طيفی بين محرک توليد کننده گسيل های صوتی گوش و محرک دگرسويی، پهنای باند فرکانسی نيز درکاهش دامنه گسيل های صوتی گوش و ايجاد پديده مهار نقش بسزايی‌دارد.