هدف: اين تحقيق جهت تعيين ميزان حساسيت تستهای مختلفی که به منظور بررسی تحمل عضلات خلف کمر در افراد مبتلا به کمردرد مورد استفاده قرار می‌گيرد انجام يافت، تا از ميان آنها بتوان مهمترين، کلينيکی‌ترين و مقرون به صرفه‌ترين تست را انتــخاب کرد. اين تستــها شامـل: تستهای Supine Isometric Chest Raise، Supine Double SLR، Prone Isometric Chest Raise، Prone Double SLR و تست Sorensen می باشند. بر مبنای فرضيات، يافته های بالينی و نتايج تحقيقات گذشته کاهش تحمل عضلات تنه نقش بسيار مهمی در بروز کمردرد دارند. به اعتقاد محققين کاهش تحمل عضلات تنه و خستگی زودرس اين عضلات موجب اعمال فشار بيش از حد معمول بر روی عناصر پاسيو ستون فقرات کمری، بهم خوردن تعادل نيرو و ارتباط طبيعی مهره‏ها، کاهش توانايی مقابله با نيروهای غير منتظره وارد برستون فقرات و آسيب ديدگی عناصر حساس به درد شده و باعث بروز کمردرد می‌شود. لذا نحوه تست و اندازه گيری تحمل اين عضلات در پيشگيری، درمان و توانبخشی اين عضلات بسيار مهم و ضروری بنظر می رسد. با توجه به وجود روشهای متعدد بالينی به منظور ارزيابی تحمل عضلات تنه يافتن مهمترين وحساسترين تست از ميان آنها مي‏تواند تاحد زيادی درارزيابی وتشخيص بيماران مبتلا به کمردرد کمک کند.

روش بررسی: 200نفر در اين تحقيق شرکت داشتند. افراد به چهار گروه مساوی مردان سالم(50 نفر)، زنان سالم(50 نفر)، مردان مبتلا به کمردرد (50 نفر) و زنان مبتلا به کمردرد(50 نفر) تقسيم شدند. تستهای مورد نظر در هر گروه اندازه گرفته شد و ميزان ارتباط آنها با بروز کمردرد سنجيده شد.

يافته‌ها: نتايج حاصل از آزمون ICC در مورد تست های فوق نشان می دهد که کليه تستها از تکرار پذيری نسبتا خوبی برخوردارند. تست Sorensen بين افراد سالم و بيمار اختلاف معنی داری نداشت. تستهای ديگر بين مردان و زنان سالم و افراد بيمار اختلاف معنی دار دارد.

نتيجه‌گيری: نتايج حاصله از آناليز رگرسيون لوجستيک (Backward Logistic Regression) نشان داد از ميان تستهای مورد بررسی، تست Prone double SLR بيشترين ارتباط را با بروز کمردرد دارد. ساير تستها ارتباط معني‏دار ضعيف تری با بروز کمردرد داشتند.