هدف: در اين تحقيق کاربردهای آزمايشگاهی آزمون ها و معيارهای ارزيابی برای سنجش مشخصه های آسيب شناسی گفتار برای تشديد حفره ای ونيمرخ حرکتی گفتار (MSP) در دو دستگاه آزمايشگاهی اسنورز (SNORS) و ويزی پيچ (VISIPITCH III) برای گويندگان فارسی زبان بررسی شد.

روش بررسی: با توجه به اينکه آزمون های ارزيابی موجود برای زبان انگليسی تدوين شده بود به منظور استفاده در ارزيابی های آزمايشگاهی در زبان فارسی ابتدا آزمون ها بر اساس مشخصات آوائی زبان فارسی تدوين و هنجارسازی ساختاری شد. سپس به منظور کاربردهای آزمايشگاهی و تشخيصی برای دستگاه اسنورز در 15 نفر و دستگاه ويزی پيچ در 31 نفر گويندگان سالم فارسی زبان در محدوده سنی 19 تا 37 سال هنجاريابی شد.

يافته‌ها: نتايج بدست آمده در دستگاه اسنورز با جدول هنجار موجود برای هر واژه در بررسی ميزان خيشومی شدگی مقايسه شد و با توجه به انحراف معيار کمتر از %5 مورد قبول قرار گرفت و در دستگاه ويزی پيچ جمله‌های پيشنهادی با p = 0 و انحراف معيار STD=33.06 و تفاوت ميانگين 165/38 مورد تاييد قرار گرفت.

نتيجه‌گيری: بر اساس نتايج آماری موجود از آزمون های تشخيصی دو دستگاه فوق می‌توان برای ارزيابی‌های آزمايشگاهی تشديد حفره ای و نيمرخ حرکتی گفتار در گويندگان فارسی زبان استفاده کرد.