هدف: شيرخواران در معرض خطر ايجاد تاخير تکامل شيرخواران پرخطر ناميده می‌شوند که دارای سابقه وجود يک يا چند عامل خطرساز در دوران قبل حين يا پس از تولد می‌باشند. ميزان شيوع تاخير تکامل در اين شيرخواران بالاتر از جمعيت عادی می‌باشد. اين مطالعه با هدف تعيين شيوع تاخير تکامل حرکتی و عوامل خطرساز موثر در ايجاد آن در شيرخواران پرخطر مراجعه کننده به مرکز اختلالات تکاملی صبا انجام شده ست.

روش بررسی: مطالعه به صورت توصيفی (تعيين شيوع) و تحليلی از نوع مورد شاهدی (تعيين عوامل خطرساز موثر) انجام شده است. جامعه تحقيق شامل 403 شيرخوارار ارجاع شده از مراکز بهداشت و درمانگاههای تخصصی اطفال تهران می‌باشد که دارای سابقه يک يا بيشتر عوامل خطرساز برای ايجاد تاخير تکامل بوده‌اند موارد دچار تاخير تکامل به عنوان مورد و شيرخواران مراجعه کننده به مرکز به علل ديگر به عنوان شاهد تلقی گرديدند.

يافته‌ها: بر اساس اين مطالعه مشخص گرديد شيوع تاخير تکامل حرکتی در شيرخواران پرخطر 30% و بطور قابل توجهی بالاتر از جمعيت عادی می‌باشد. همچنين موثرترين عوامل خطرساز به ترتيب نارس بودن هنگام تولد (6/25%) وزن کم حين تولد (19%) تشنجهای نوزادی (4/7%) بيماری غشاء هيالن (6/6%) عفونتهای سيستميک مادر در دوران بارداری (7/5%) و زردی شديد نوزادی (9/4%) می‌باشند.

نتيجه‌گيری: با توجه به موثر بودن عوامل فوق در ايجاد شيوع بالاتری از تاخير تکامل حرکتی در شيرخواران پرخطر، در جهت پيشگيری از اين عوامل ودر نتيجه کاهش شيوع تاخير تکامل بايستی اقدام نمود. همچنين بايد در جهت شناسايی هر چه سريعتر شيرخواران مبتلا به تاخير تکامل به منظور انجام مداخلات درمانی و توانبخشی به موقع اقدام نماييم، بدين ترتيب به نتايج درمانی بهتری در آنان دست خواهيم يافت.